ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

 ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΥΠΛΟΥ ... 

 Για 17η συνεχή χρονιά αξιωθήκαμε να γιορτάσαμε τον Άγιο Εύπλο (δίπλα στο σπίτι της Ευδοκίας στην Χώρα Σαμοθράκης το εκκλησάκι του-εκεί τον έμαθα)  στο εικονοστάσι που έχουμε φτιάξει στον κήπο του σπιτιού μας, Χθές, 10 Αυγούστου ο εσπερινός και η ευλογία των άρτων και των καρπών της γης, από τον εφημέριο της Ενορίας Τσικαλαριών παπά Αντώνη Τζανουδάκη... Λίγο νωρίτερα και πιο λιτά από άλλες χρονιές, καθώς στις 8.30 μ. μ. ήμουν από τους κεντρικούς ομιλητές σε μια πολύ σημαντική εκδήλωση του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών "Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος για τους ΚΡΗΤΕΣ ΟΠΟΥ ΓΗΣ...

Και του χρόνου αναζήτηχτοι! 

Καλά ταξίδια στην θάλασσα της ζωής, φίλοι και φίλες ! 

ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟ ΤΟΥ ΑΓΕΙΟΥ 

Ὡς θεῖος διάκονος, τῆς Ἐκκλησίας Χριστοῦ,

ὁσίως διήγαγες, τὰ πρὸς Θεὸν καὶ πιστῶς,

καὶ ἤθλησας ἄριστα,

σὺ γὰρ ἐν τῷ πελάγει, τῶν ποικίλων ἀγώνων,

εὔπλοος ἀνεδείχθης, παμμακάριστε Εὖπλε.

Και νυν πρός λιμένας ημάς,

θείους κυβέρνησον, 

ΑΠΟ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥΣ ΑΛΛΩΝ ΧΡΟΝΩΝ... 

https://petaxta.blogspot.com/search?q=%CE%91%CE%B3%CE%AF%CE%BF%CF%85+%CE%95%CF%8D%CF%80%CE%BB%CE%BF%CF%85

ΝΙΠΠΟΣ

ΙΔΡΥΜΑ " ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ" 

ΤΙΜΗ ΣΕ ΑΠΟΔΗΜΟΥΣ ΚΑΙ ΝΤΟΠΙΟΥΣ ΚΡΗΤΕΣ- ΜΕΤΑΞΥ ΑΥΤΩΝ ΚΑΙ ΔΥΟ ΝΙΠΠΙΑΝΟΙ

 

Την Τετάρτη 10 Αυγούστου 2022 και ώρα 20:00, θα πραγματοποιηθεί στον αύλειο χώρο του Μεγάρου Μητροπολίτης Ειρηναίος Γαλανάκης, στη Χαλέπα Χανίων, η εκδήλωση «Ο παλμός της Κρήτης στον κόσμο. Τιμή σε απόδημους και ντόπιους Κρήτες» που διοργανώνει το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος».

Εταίροι του Ιδρύματος θα αναγορευτούν οι Αντώνης Τσουρδαλάκης, Πρόεδρος της Κρητικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας, Μανώλης Κουγιουμουτζής, πρ. Πρόεδρος του Παγκοσμίου Συμβουλίου Κρητών, Σταμάτης Κοτσιφάκης και Χριστίνα Κοτσιφάκη – Σαρρή.
Αναφορά στην προσφορά των τιμώμενων θα κάνουν, αντίστοιχα, οι Γιώργος Μαμουνής, Πρόεδρος του Κρητικού Συλλόγου Ντάργουιν, μέλος Διοικητικού Συμβουλίου Κρητικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας, Αλεξάνδρα Σαριδάκη, στελέχος της ελληνικής αντιπροσωπείας στην Ευρωβουλή, Προέδρος του Συλλόγου Κρητών Λουξεμβούργου και Βαγγέλης Κακατσάκης, Δάσκαλος – Λογοτέχνης.

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ, ΜΙΑ ΤΣΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΓΝΩΡΙΜΙΑ Μ' ΕΝΑΝ ΛΑΣΙΘΙΩΡΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

«Ευρώπη 2018. Μια γερμανοκρατούμενη Ευρώπη διχασμένη και υπό διαρκή αμφισβήτηση. Από τη μια οι τραπεζίτες και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί χειραγωγούμενοι απ’ τη Γερμανία, δογματικά προσηλωμένοι σε πολιτικές διαρκούς λιτότητας κι απ’ την άλλη οι εθνικιστές και οι λαοί του νότου με τους ευρωσκεπτικιστές ν’ αντιδρούν. […] Μέσα σ’ αυτήν την Ευρώπη δύο οικογένειες. Μια γερμανική και μια ελληνική. Δύο οικογένειες, δύο διαφορετικοί κόσμοι, δύο διαφορετικές αντιλήψεις περί ζωής και πραγμάτων. […] Και δύο νέοι άνθρωποι, η Hanna και ο Άρης να συναντιούνται για πρώτη φορά στην Πινακοθήκη του Μονάχου, παρακολουθώντας τους πίνακες του El Greco! […]» Απ’ το οπισθόφυλλο του βιβλίου «Η επαφή» (μυθιστόρημα) του Λασιθιώτη συγγραφέα Γιώργου Αγγελάκη (εκδ. ΙΤΑΝΟΣ, Ηράκλειο 2021).

«Γεννήθηκα στο λυκαυγές της δεκαετίας του ‘60 στη Σφάκα Σητείας από αγρότες γονείς. Τίτλος τιμής που με ακολουθεί πάντα. Παιδικοί φίλοι, μου στάθηκαν ο άνεμος, η βροχή και ο ήλιος μέσα σε μια πανδαισία χρωμάτων και αρωμάτων […] Υπηρέτησα στην Ελληνική Αστυνομία επί 25 συναπτά έτη με ευσυνειδησία, ήθος κι εντιμότητα, πιστεύω. Διαμένω με την οικογένειά μου, τη σύζυγό μου Δέσποινα και τα δυο μου παιδιά, τον Αλέξανδρο και τον Μάριο, στη Σητεία τα τελευταία 30 χρόνια. Είμαι μέλος της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων Ν. Καζαντζάκη ανελλιπώς από το 1990 με συμμετοχή σε αρκετά συνέδρια, διαλέξεις, ημερίδες για τον Ν. Καζαντζάκη. Το βιβλίο τούτο γράφτηκε στη βεράντα του σπιτιού μου υπό τους ήχους της λυρικής μουσικής του Λουδοβίκου των Ανωγείων, την τραχιά φωνή με τη δωρική μορφή του Ψαραντώνη και με παρέα πάντα τη γλάστρα με τον βασιλικό δίπλα μου». Αποσπάσματα απ’ το σε πρώτο πρόσωπο βιογραφικό σημείωμα του συγγραφέα, που παρατίθεται στο “φτερό” του περί ου ο λόγος βιβλίου.

Μια πρώτη γνωριμία με τον Λασιθιώτη συγγραφέα Γιώργο Αγγελάκη σήμερα. Στο Βιβλίο των Προσώπων (φέισμπουκ) η συνάντησή μας πριν δυο μήνες περίπου. Μου έκανε “λάικ”, του έκανα “λάικ”, γίναμε φίλοι. Κοινό ενδιαφέρον μας η συγγραφή, αγαπημένος μας συγγραφέας ο τρισμέγιστος Νίκος Καζαντζάκης. Του έστειλα δυο απ’ τα βιβλία μου, την “Ξεστεριά” και τα “Τα χελιδόνια του μοναχού”, μου έστειλε την “Επαφή” του. Τη διάβασα τις προάλλες απνευστί και τη συστήνω ανεπιφύλακτα. Διάχυτο και στις 592 σελίδες της το άρωμα του βασιλικού…

ΚΑΙ,,, ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΑΝΤΡΑΣ ΣΟΥ ΛΕΕΙ... - ΠΟΛΛΗ ΣΑΠΙΛΑ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ  ΔΑΝΙΜΑΡΚΙΑΣ... - ΠΑΝΩ ΑΠ' ΟΛΑ ΕΝΕΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ Ο ΜΑΝΟΥΣΟΣ ΣΠΥΡΙΔΑΚΗΣ

 «Άντρας που ‘χει αισθήματα φιλότιμο και τρόπους,/ φέρεται με ευγένεια σε όλους τους ανθρώπους», μας λέει στην πρώτη σημερινή της μαντινάδα η Νεκταρία Θεοδωρογλάκη. «Ο άντρας την γυναίκα του να την προσέχει πρέπει,/ με θαυμασμό και σεβασμό στα μάτια να τη βλέπει», μας λέει στη δεύτερη. Συνυπογράφω. Ωστόσο οι γυναικοκτονίες συνεχίζονται… Και η ενδοοικογενειακή βία, βεβαίως… Άντρας σου λέει... 

 

Χαμός στο πολιτικό σκηνικό της χώρας ύστερα από την καταγγελία του προέδρου του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Νίκου Ανδρουλάκη για παρακολούθηση του κινητού του τηλεφώνου και τις παραιτήσεις Δημητριάδη και Κοντολέοντα. Βεβαίως, και μετά τις χθεσινές δηλώσεις του πρωθυπουργού για το θέμα. Ουδείς μπορεί να πει με σιγουριά «τι τέξεται επί του προκειμένου η επιούσα». Δεδομένο ότι υπάρχει κάτι σάπιο και στο εγχώριο βασίλειο της Δανιμαρκίας, όπως και σ’ όλα τα άλλα, όπου γης, βασίλεια άλλωστε. Για να μην πω πολλή σαπίλα. Για να δούμε, τι θα δούμε…

«Oι δάσκαλοι δεν είμαστε αγαθοί καταναλωτές ιδεολογιών/ είμαστε ερευνητές της αλήθειας και παραγωγής ιδεών […] Δεν είμαστε ανατροπείς της ειρηνικής κοινωνίας/ είμαστε οι θεμελιωτές της υπεύθυνης ελευθερίας». Και με τους στίχους αυτούς του δασκάλου ποιητή Κώστα Καλαπανίδα ο αποχαιρετισμός μου χθες στον και πρώην πρόεδρο του Συλλόγου των Δασκάλων και Νηπιαγωγών του Νομού μας Μανούσο Σπυριδάκη, που έφυγε από τη ζωή στα 75 του χρόνια, ύστερα από άνιση σύντομη μάχη που έδωσε με τον καρκίνο, στον Άγιο Νεκτάριο Παχιανών. Πάνω απ’ όλα και πρώτα απ’ όλα μια ζωή ενεργός πολίτης με πολυδιάστατη προσφορά ο εξ Αστερουσίων (από το χωριό Βασιλική) Ηρακλείου φίλος, συνάδελφος και συναγωνιστής μου. Κι αν είπαν για αυτόν τα μύρια όσα…

Χανιώτικα νέα (Παρασκευή, 9 Αυγούστου 2022) 

 https://www.haniotika-nea.gr/gnorimia-m-enan-lasithioti-syggrafea/

ΧΡΥΣΑ

 ΠΑΡΑΠΛΕΥΡΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ

Γράφει η Χρύσα Κακατσάκη 

Στην ταινία του Στάνλεϊ Κιούμπρικ «SOS Πεντάγωνο καλεί Μόσχα» ένας στρατηγός παραφρονεί και αποφασίζει να ξεκινήσει μόνος του έναν πυρηνικό πόλεμο. Γυρισμένη το 1964, στο αποκορύφωμα του ψυχροπολεμικού κλίματος, ξεφεύγει από τα όρια του κωμικού και καλεί τον θεατή να προβληματιστεί, ειδικά στην τελευταία σκηνή απ’ όπου προκύπτει το συμπέρασμα ότι δεν ζουν στον ίδιο κόσμο η ελίτ και οι μάζες. Δεν ζουν στον ίδιο κόσμο όσοι κινούν τα νήματα και όσοι βρίσκονται δεμένοι στην άκρη των κινούμενων νημάτων.

Κάπως έτσι οι κυβερνώσες ελίτ, ένθεν και ένθεν, έμπλεξαν σε μια περιπέτεια τους λαούς, επειδή το παιχνίδι τούς ξέφυγε ή επιδίωξαν να τους ξεφύγει. Είναι νωρίς ακόμη να μετρηθούν οι απώλειες σε ανθρώπινες ζωές, οι επιπτώσεις όμως οι πολιτικές, οικονομικές και πολιτισμικές έχουν ήδη χτυπήσει την πόρτα μας. Η ΕΕ έπαψε να φλυαρεί και ανέλαβε δράση, χωρίς να είναι σαφές αν οι κυρώσεις που επέβαλε εναντίον της Ρωσίας ήταν η έμπρακτη καταδίκη της εισβολής ή η πλήρης υποταγή στα κελεύσματα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Ο Πούτιν παίρνει την εκδίκησή του με τον πιο άγριο τρόπο για τη χρόνια υποτίμηση και απομόνωση της χώρας του στη διεθνή σκακιέρα και παρασέρνει τη Δύση σε ένα θέατρο του παραλόγου: μιμείται τον αυταρχισμό και τις μεθόδους του με αναίσχυντη προπαγάνδα, ελέγχει απολύτως τα ΜΜΕ, εργαλειοποιεί τα πάντα και απλώνει τα δίχτυα της σε πεδία που δεν έχουν καμία σχέση με τον πόλεμο. Εκτός λοιπόν από την αλήθεια, θύμα της όλης κατάστασης έγινε τις τελευταίες μέρες και ο πολιτισμός.

Σε ένα κρεσέντο παράνοιας, αφαιρείται το βραβείο από τον Κουστουρίτσα για τη συμβολή του στον κινηματογράφο, ενώ η μια πόλη μετά την άλλη ακυρώνουν παραστάσεις ή συναυλίες ρωσικών σχημάτων, υποδαυλίζοντας την έχθρα και την ένταση. Τα έργα των αρχαίων τραγικών, του Δάντη, του Σαίξπηρ ή του Μολιέρου δεν έχουν ιδιοκτήτες πρωθυπουργούς ή προέδρους αλλά ανήκουν στην παγκόσμια κοινότητα. Μια μουσική σύνθεση, ένα βιβλίο ή ένας πίνακας είναι δημιουργίες ανθρώπων και όχι κρατών. Το μεγαλείο της τέχνης έγκειται στο ότι ενώνει τα διεστώτα, λειτουργεί ως εστία αντίστασης απέναντι στη φρικτή ισοπέδωση. Με αυτήν τη λογική θα έπρεπε να είχαν πεταχτεί στον κάλαθο των αχρήστων ο Μπετόβεν και ο Τόμας Μαν επειδή ήταν Γερμανοί. Τέτοιου είδους απαγορεύσεις και προγραφές μόνο ο Χίτλερ είχε αποτολμήσει, εξευτελίζοντας τη μοντέρνα τέχνη, επειδή αποτελούσε σπουδή στην ομορφιά των ανθρώπων, τους οποίους δεν ιεραρχεί ανάλογα με την τάξη, τον πλούτο, το χρώμα, τη θρησκεία ή τη φυλετική καταγωγή και επαγγέλλεται έναν κόσμο ισότητας και ελευθερίας.

Η δημοκρατική λοιπόν Ευρώπη με αυτές τις κινήσεις έχασε και το τελευταίο φύλλο συκής, πρόδωσε την κληρονομιά του Διαφωτισμού, νεκρανάστησε τον μακαρθισμό made in USA και υιοθέτησε τη στάση που περιγράφει ο Σαραμάγκου στο «Περί τυφλότητας». «Λυπάται που αναγκάστηκε ν’ ασκήσει αποφασιστικά αυτό που θεωρεί καθήκον της, να προφυλάξει δηλαδή τον πληθυσμό από την κρίση η οποία μπορεί να προσδιοριστεί σαν είδος επιδημικού ξεσπάσματος. Ελπίζει ότι μπορεί να βασίζεται στον πατριωτισμό και στη συνεργασία όλων για να σταματήσουμε τη διάδοση της μολυσματικής νόσου».

H Χρύσα Κακατσάκη είναι φιλόλογος ιστορικός Τέχνης

ΠΗΓΗ: https://www.documentonews.gr/article/parapleyres-apoleies/

ΠΟΙΗΣΗ

 ΜΝΗΜΗ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

Το καλοκαίρι αυτό 

έμεινα μόνος 

με τη ματωμένη ρίζα της άνοιξης.

Τα ερωτηματικά 

αγρυπνούν τις ασέληνες νύχτες. 

Κάνω τον σταυρό μου ανατολικά

και προσμένω. 

Πώς κερδίζουν 

ένα χαμένο παράδεισο;

Τα χέρια μου γεμάτα αίματα. 

Ουρλιάζουν: 

«Ο άνθρωπος αυτός 

έκαμε φονικό». 

Με πέρασαν για φονιά, 

επειδή έχω σκοπό 

να γεμίσω τη γη με λουλούδια. 

Κρύβω το μυστικό μου 

στις ρώγες των σταφυλιών. 

Όσοι φάτε σταφύλια

αυτό το καλοκαίρι, 

θα σας περιμένω 

την ερχόμενη άνοιξη! 

ΒΑΓΓΕΛΗΣΘ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ ("ΚΑΖΟΒΑΡ", Γ' ΈΚΔΟΣΗ, "ΠΥΞΙΔΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ", 2014) 

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

 ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΓΡΗΓΟΡΑΚΗ

ΑΣΚΩΝΤΑΣ ΤΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΜΑ ΤΗΣ ΔΑΣΚΑΛΑΣ... 

Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!

Ο απολογισμός μιας δασκάλας που βρίσκεται λίγο πιο πάνω απ’ τη μέση της δασκαλικής της διαδρομής, μαζί με κάποιες απ’ τις σκέψεις των τελευταίων μαθητών της επί τη λήξει της φετινής σχολικής χρονιάς στον σημερινό Παιδότοπο.

Ύστερα από δική μου πρόταση. Για την γνωστή στους αναγνώστες της στήλης δασκάλα Χριστίνα Γρηγοράκη πρόκειται. Να ‘ναι καλά και αυτή και βέβαια οι μαθητές της. Και οι τελευταίοι, τα Πεμπτάκια του Δημ. Σχ. Καλυβών Αποκορώνου (απ’ τις δραστηριότητές τους οι φωτογραφίες), όπως και όλοι οι προηγούμενοι. Δασκάλα που χάριν των μαθητών της υπάρχει η και εξαίρετη ζωγράφος φίλη μου. “Αντάρτισσα”, κατά δήλωσή της… Πάντα ψηλά τη σημαία της Δασκαλοσύνης, Χριστίνα!

Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

δάσκαλος – λογοτέχνης

ΜΕ ΑΙΣΘΗΜΑ ΧΡΕΟΥΣ ΚΙ ΕΥΘΥΝΗΣ

Φέτος, συμπληρώνω αισίως 22 χρόνια στην εκπαίδευση. Όλα τα χρόνια που μεσολάβησαν, από την πρώτη στιγμή που μπήκα σε σχολική αίθουσα ως εκπαιδευτικός μέχρι και σήμερα, επωμίζομαι, στον ίδιο πάντα βαθμό, το αίσθημα του χρέους και της μεγάλης ευθύνης για την καθοδήγηση των μαθητών μου στην εξερεύνηση του κόσμου γύρω τους, στην ανακάλυψη της γνώσης και των έμφυτων ταλέντων τους, στην ανάπτυξη της φαντασίας τους, στην εξέλιξη της σκέψης τους, στην καλλιέργεια των ψυχικών και νοητικών τους ικανοτήτων. Αναμφίβολα, είναι ένα πολύ δύσκολο έργο, κουραστικό, επίπονο, μα οι καρποί που γεύεσαι στο τέλος, έχουν τόση γλύκα ώστε βρίσκεις τη δύναμη να απαλείψεις οτιδήποτε μέσα στη χρονιά, σου στάθηκε εμπόδιο, σε ταλαιπώρησε, σε πίκρανε, σε παίδεψε.

ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΠΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΚΑΘΕ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ

Σε κάθε λήξη, δηλώνω κουρασμένη, τόσο, που δεν ξέρω με ποιο τρόπο θα καταφέρω να επανέλθω τον Σεπτέμβριο. Και κάθε Σεπτέμβριο, αντικρίζοντας τους νέους μου μαθητές, αίφνης, γίνεται κάτι μαγικό. Ένα φως αισθάνομαι να διαχέεται μες το μυαλό μου, γεννώντας ακατάπαυστα πρωτότυπες ιδέες που προτείνονται στα παιδιά, εμπλουτίζονται από εκείνα, διαμορφώνονται σύμφωνα με τις δικές τους ιδιαίτερες ανάγκες και τα ενδιαφέροντα τους και, στην πορεία, υλοποιούνται η μία μετά την άλλη. Ανέκαθεν, λειτουργούσα ως αντάρτισσα! Γονίδιο προφανώς και είμαι ευγνώμων γι’ αυτό! Ως πνεύμα ανήσυχο, δεν επαναπαύομαι και αρνούμαι να μπω σε καλούπια. Απεχθάνομαι τη στείρα διδασκαλία της αποστήθισης, είμαι αντίθετη στην πιστή υπακοή στο Αναλυτικό Πρόγραμμα, στη βαρετή και ανούσια προσκόλληση στα σχολικά βιβλία. Παιδιά που δεν αυτενεργούν, που παραμένουν παθητικά, σιωπηλά και αμέτοχα, που κοιτούν ανυπόμονα και επίμονα το ρολόι τους, που χασμουριούνται και δυσανασχετούν, δεν είναι απλά ένα καμπανάκι στα αυτιά του εκπαιδευτικού…είναι οι καμπάνες της παναγίας των Παρισίων!

ΚΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΤΟΥ

Πάει λοιπόν, πέρασε κι αυτή η χρονιά. Κι όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, ο δρόμος δεν ήταν από άκρη σ΄ άκρη σπαρμένος με ροδοπέταλα. Εξάλλου, τι νόημα θα είχε αν όλα ήταν ανθηρά και ρόδινα χωρίς να χρειαστεί να δώσω έστω μία μάχη προκειμένου να καταφέρω να βιώσω τη χαρά της επίτευξης των στόχων μου; Με αυτό το σκεπτικό, μιας και πίσω από κάθε παιδί, βρίσκεται κι ένας γονιός, ευχαριστώ από καρδιάς τους γονείς που με ειλικρίνεια και θετικότητα, έδειξαν εκτίμηση και εμπιστοσύνη στο πρόσωπό μου και στάθηκαν δίπλα μου υποστηρικτικά. Ένα μεγάλο ευχαριστώ, ωστόσο, οφείλω και σε εκείνους που ήταν διστακτικοί και δύσπιστοι, γιατί αποτέλεσαν για μένα ένα κινητήριο μοχλό, μία μεγάλη πρόκληση ώστε να επαναπροσδιορίσω το ρόλο μου, να αναμετρηθώ με τον ίδιο μου τον εαυτό, να επιμείνω στην αναζήτηση λύσεων, να εφαρμόσω καινούριες τεχνικές και στρατηγικές, περισσότερο διαδραστικές, να εργαστώ με ακόμα μεγαλύτερο πάθος, κάνοντας πιο γόνιμη και δημιουργική τη διδασκαλία μου με απώτερο σκοπό να εμπνεύσω τους μαθητές μου…να αγγίξουν το δικό τους αστέρι!

Από τις σκέψεις των Πεμπτακιών της…

• Όλες οι στιγμές που ζήσαμε κι οι αναμνήσεις που δημιουργήσαμε, θα μου μείνουν αξέχαστες!

• Από την φετινή χρονιά, θα θυμάμαι την παρουσίαση της θεατρικής μας παράστασης, βασισμένη στο βιβλίο «Με λένε Ελπίδα» της Ευδοκίας Σκορδαλά - Κακατσάκη.

• Φέτος, εξασκηθήκαμε στα προβλήματα και στους νοερούς υπολογισμούς, γίναμε μικροί ηθοποιοί και μάθαμε πολλά για τα παλιά και πολύ σημαντικά χρόνια.

• Αυτό που μου κίνησε το ενδιαφέρον, ήταν οι παρουσιάσεις που κάναμε στην Γεωγραφία. Επίσης, θα θυμάμαι την εκδήλωση που οργανώσαμε για την Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου.

• Μου άρεσε πολύ ο τρόπος που κάναμε το μάθημα γιατί ήταν πολύ διασκεδαστικός.

• Μου άρεσε η διαδικασία να ψάχνουμε πληροφορίες για θέματα που αναλαμβάναμε να παρουσιάσουμε.

• Η φετινή χρονιά, πέρασε πολύ γρήγορα. Αν με ρωτούσατε ποιο είναι τα αγαπημένα μου μάθημα, θα σας έλεγα, όλα! Δε θα ξεχάσω τα βιβλία που διαβάσαμε, οι αναλύσεις κειμένων και έργων τέχνη που κάναμε και την παρέα με όλους μου τους φίλους.

• Δε θα ξεχάσω τα διασκεδαστικά μας παιχνίδια και τις εκδρομές μας!

• Μου άρεσε πολύ όταν κάναμε αστεία και γελάγαμε όλοι μας.

• Αυτό που θα θυμάμαι, είναι όταν κάναμε το μάθημα της Ιστορίας έξω, στην αυλή του σχολείου μας.

• Οι δικές μου αναμνήσεις θα είναι οι συζητήσεις μας και ο τρόπος που αναλύαμε τα μαθήματα.

• Μια από τις καλύτερες μου αναμνήσεις, θα είναι ο χρόνος που αφιερώναμε με την ομάδα μου για να βάζουμε πρώτα όλοι μαζί τις ιδέες μας κι ύστερα, να γράφουμε τα κείμενά μας!

• Η φετινή χρονιά, ήταν η καλύτερη. Μοχθήσατε για εμάς και εύχομαι να μπορέσουμε να σας το ανταποδώσουμε μια μέρα στο μέλλον. Ευχαριστώ.

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ, ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΕΠΙ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΘΑΒΩΡ

«Τω καιρώ εκείνω παραλαμβάνει ο Ιησούς τον Πέτρον και Ιάκωβον και Ιωάννην τον αδελφόν αυτού· και αναφέρει αυτούς εις όρος υψηλόν κατ’ ιδίαν. Και μετεμορφώθη έμπροσθεν αυτών, και έλαμψε το πρόσωπον αυτού ως ο ήλιος· τα δε ιμάτια αυτού εγένοντο λευκά ως το φως. Και ιδού ώφθησαν αυτοίς Μωσής και Ηλίας μετ’ αυτού συλλαλούντες. Αποκριθείς δε ο Πέτρος είπε τω Ιησού· Κύριε καλόν έστιν ημάς ώδε είναι· ει θέλεις, ποιήσωμεν ώδε τρεις σκηνάς, σοι μίαν και Μωσεί μίαν και μίαν Ηλία…» Απόσπασμα απ’ την αγαπημένη μου ευαγγελική περικοπή που την άκουσα πρώτη φορά απ’ τον μακαριστό παπά Δημήτρη Θυμιανό στην εκκλησία του Χριστού στις Βρύσες Αποκορώνου – θα ‘μουν δεν θα ‘μουν 10 χρονών. Η μεγάλη της Μεταμόρφωσης του Χριστού γιορτή αύριο.

Ο Πάνω Βλάσης, που είναι ένας απ’ τους επτά λόφους γύρω απ’ τον Νίππο, ήταν για μένα, στα μικράτα μου το όρος Θαβώρ. Πάνω σ’ ένα ριζιμιό χαράκι του φανταζόμουν τον Χριστό να μεταμορφώνεται κάθε χρόνο στις 6 Αυγούστου. Μεγάλη η συγκίνησή μου, ωστόσο, όταν πριν από 11 χρόνια και συγκεκριμένα στις 29 Αυγούστου 2011, βρέθηκα λίγο πριν τη δύση του ήλιου μαζί με τους άλλους συμπροσκυνητές μιας εκδρομής στους Αγίους Τόπους που διοργάνωσε η Μητρόπολη Κισσάμου και Σελίνου επί του όρους Θαβώρ.

Μετεμορφώθης εν τω όρει,/ Χριστέ ο Θεός./ Γονυπετής ο ψάλτης-/ μυρίζει χαμομήλι η φωνή του./ Δείξας τοις μαθηταίς Σου/ την δόξαν Σου, καθώς ηδύναντο./ Λευκός κρίνος η φωνή του./ Λάμψον και ημίν τοις αμαρτωλοίς/ το φως σου το αΐδιον./ Υψώνει τα χέρια του ο ψάλτης-/ στην κορυφή του κυπαρισσιού η φωνή του.// Πρεσβείαις της Θεοτόκου, Φωτοδότα, δόξα Σοι./ Πάλι γονυπετής ο ψάλτης- ξανά μυρίζει χαμομήλι η φωνή του». Το ποίημά μου «Της Μεταμόρφωσης» (Β’ έκδοση, «Κοινωφελές Ίδρυμα “Αγία Σοφία”» – «Πυξίδα της Πόλης», Χανιά 2020).

ΚΑΙ... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ 

ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ... (Φ. ΒΡΥΣΕΣ ΑΠΟΚΟΡΩΝΟΥ) - Ο ΣΩΣΩΣ ΚΑΙ Η ΣΩΣΩ - ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ...  - OI ΑΡΧΑΙΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΛΙΝΟΥ

Σχετικές με τη μεγάλη της Μεταμόρφωσης αυριανή γιορτή αλλά και για τους εορτάζοντες και τις εορτάζουσες οι σημερινές μαντινάδες της Νεκταρίας Θεοδωρογλάκη. «Χριστέ, μεταμορφώθηκες, μεγάλο τ’ όνομά σου,/ οι μαθητές θαμπώθηκαν που βρέθηκαν κοντά σου», μας λέει στην πρώτη. «Οι εκκλησιές για τον Χριστό στον τόπο μας δεκάδες/ στην Χάρη του πηγαίνουμε κι ανάβουμε λαμπάδες», μας λέει στην δεύτερη. «Ευχές στους εορτάζοντες, Σωσώ και στον Σωτήρη/ αύριο που γιορτάζουνε, μην τους χαλάς χατήρι», μας λέει στην τρίτη. Και από μένα χρόνια πολλά και καλά, στους Σωτήρηδες και στις Σωτηρίες, όπως κι αν τους φωνάζουν.

«Σώσος και Σωσώ, Σώτερ σοι τον δε ανέθηκαν/ Σώσος μεν σωθείς, Σωσώ δ’ ότι Σώσος εσώθη». Να κι ένα επίγραμμα του ποιητή Σιμωνίδη που παίζει με το “σω” του Σώσου, της Σωσώς και του Σωτήρα (του Θεού). Μεταφράζω. «Ο Σώσος και η Σωσώ, Σωτήρα, αυτό (ένα τάμα) σου αφιέρωσαν. Ο Σώσος γιατί σώθηκε και η Σωσώ γιατί σώθηκε ο Σώσος. Αγαπημένο ανδρόγυνο ο Σώσος και η Σωσώ!

Ήλθε, είδε, άκουσε, μίλησε και απήλθε… Για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ Νίκο Ανδρουλάκη με αφορμή την πρόσφατη επίσκεψή του στα Χανιά η γνωστή τριάδα των ρημάτων, συμπληρωμένη με άλλα δυο ρήματα. Για να δούμε, τι θα δούμε, αν θα δούμε…, η πρώτη απάντηση του γνωστού φίλου μου που δεν έχει ποτέ διανοηθεί να ψηφίσει άλλο κόμμα απ’ αυτό που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Απαισιοδοξίας το ανάγνωσμα; τον ρώτησα. Συγκρατημένης αισιοδοξίας, μου απάντησε.

«Ο μέλλων χρόνος περιέχεται στον παρελθόντα χρόνο». Με τα λόγια του Ηράκλειτου, όπως τα μετέφερε στο σήμερα ο Έλιοτ, τελειώνει τον πρόλογό του στην ιδιαίτερα επιμελημένη και καλαίσθητη (στα ελληνικά και στα αγγλικά) έκδοση «Αρχαίες Πόλεις και Μνημεία του Σελίνου» ο δήμαρχος του Δήμου Καντάνου Σελίνου Αντώνης Κ. Περάκης. Σαν μυθιστόρημα το διάβασα τις προάλλες. Στην προϊσταμένη Εφορείας Αρχαιοτήτων Χανίων Δρ. Ελένη Παπαδοπούλου τα περισσότερα εύσημα!

Χανιώτικα νέα (Παρασκευή, 5.8.1022) 

https://www.haniotika-nea.gr/epi-toy-oroys-thavor/

ΠΡΙΝ ΑΠΟ 9 ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΝ ΧΘΕΣ

 ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ - (ΧΑΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ, 3.8.2013) 

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΚΑΙ ΜΗΝΑΣ κάθε λογής εκδηλώσεων ο Αύγουστος. Μήνας επιστροφής στις ρίζες. Επιστροφής στις μνήμες. Επιστροφής στις μνήμες που σταυροδένονται με τις ρίζες. Με τους ήχους της λύρας, του βιολιού και του λαγούτου. Βραδιά Κρητικού Συρτού, αφιερωμένη στον συγγραφέα και πρόεδρο του Συλλόγου Προβολής της Κισάμου Αθανάσιο Δεικτάκη, για παράδειγμα, στις Λουσακιές, απόψε.

ΠΟΥ ΝΑ πρωτοπάει κανείς! Κι εδώ κι εκεί και παρακεί δεν γίνεται να βρίσκεται την ίδια μέρα και την ίδια ώρα. Επιλέγεις, αναγκαστικά, λοιπόν. Ευτυχώς που τώρα, μέρες Δεκαπενταύγουστου, δεν γίνονται γάμοι και βαφτίσεις...

ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ζωντανοί! Και θα μείνουμε για πάντα ζωντανοί! Καταναλώνοντας, αλλά και παράγοντας, πολιτισμό. Είναι ξεκάθαρο το μήνυμα που στέλνει, κυρίως η ύπαιθρος χώρα του τόπου μας, προς πάσαν κατεύθυνση. Κόντρα στην κρίση που απειλεί με πλήρη εξάρθρωση τον κοινωνικό ιστό. Κόντρα στα μνημόνια που μας έχουν επιβάλει.

ΝΑ ?ΤΑΝΕ, λέει, πάντα Αύγουστος! Οχι δυο και τρεις φορές τον χρόνο, όπως ευχόμαστε με τη σχετική παροιμία, αλλά και τους δώδεκα μήνες του χρόνου! Να καταργούνταν όλοι οι άλλοι μήνες. Η ζέστη φαίνεται να με χτύπησε κι ό,τι θέλω γράφω... Αν είναι δυνατόν!

Ο ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ παραμονεύει. Πάντα παραμονεύει ο Σεπτέμβρης. Πού θα μου πάτε, θα ?ρθει κι εμένα η σειρά μου και θα δείτε 'τι εστί βερίκοκο', μουρμουρίζει, ακονίζοντας τα δόντια του!

ΚΑΙ ΜΕΣΑ στον Αύγουστο υπάρχει ο Σεπτέμβρης! Ετσι, όπως μου το είπε... στο ξαφνικό ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος μου φάνηκε παραδοξολογία. Οχι, όμως, κι όταν μου εξήγησε τι εννοούσε. Ολα όσα θα βρούμε μπροστά μας τον Σεπτέμβρη, όπως τις απολύσεις για παράδειγμα, τώρα τον Αύγουστο, τα σχεδιάζουν στα Υπουργεία οι παρατρεχάμενοι, μου είπε.

'ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ καμιά βαθιά οικονομική σκέψη ή γνώση για να συνειδητοποιηθεί η αλήθεια. Ρίξτε μια ματιά στο σαλόνι, την κουζίνα, το ψυγείο, το μπάνιο σας! Αναλογισθείτε καθώς το βλέμμα σας περνοδιαβαίνει από αναλώσιμα και μη, τι σας κόστισε το καθένα και σκεφθείτε, αν το τίμημά του είναι δικαιολογημένο, εύλογο'. Από το κείμενο του Κ.Μ. Μάστρακα με τίτλο 'Το κέρδος' (β. Περιοδικό 'Διορθώσεις', Μάιος 2013).

ΠΑΓΚΡΗΤΙΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ Μαντινάδας, με θέμα 'Η αθρωπιά', διοργανώνει ο Μορφωτικός και Εξωραϊστικός Σύλλογος Χαρασού Ηρακλείου. 'Μολύβια, μπένες και στυλοί κι εσείς καλαμαράδες/ γράψετε για την «ανθρωπιά» ξέκορφες μαντινάδες'. Η μαντινάδα με την οποία μου γνωστοποίησε τον Διαγωνισμό ο γνωστός και ως μαντιναδολόγος Ηρακλειώτης ποιητάρης Κωστής Λαγουδιανάκης.

'ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ αιώνα και φαίνεται κανείς Κρητικός δεν έκοβε το μουστάκι του. Ο παλιολλαδίτης ενωματάρχης που πήγε να υπηρετήσει σε κάποιο κισαμίτικο χωριό εντυπωσίασε το γερω-Κρητικό με το ξυρισμένο μουστάκι του. Αρεσε του γέρω το κρασί, άρεσε λίγο και στο όργανο της τάξης και τα κουτσόπιναν στο καφενείο. Σε κάποια στιγμή εκειά που πίνανε, έπεσε ένα κουνούπι στο ποτήρι του ξένου. Κι ενώ εκείνος προσπαθούσε να το βγάλει του κάνει ο γέρος: «Ας το κουνουπάκι, καπετάνιο, μ? αυτό άμα πίνεις το κρασί θα... στραλίζει το μουστάκι σου»'. (Από το βιβλίο 'Γελάτε κρητικά Νο1' του Αθαν. Δεικτάκη).

'Του Μυρτίλου αναπνέεις τις πνοές/ τα σπιτάκια σου καθάρια καθρεπτίζει/ και ο ήλιος που προβάλλει στις κορφές/ τ? απαλόγραμμα βουνά σου αντικρίζει./ Τα αμπέλια σου ζωγράφου πινελιές/ το κρασί για το βαρέλι ετοιμάζουν/ και απέραντες του τόπου σου πλαγιές/ το ανήσυχο το μάτι ξεκουράζουν./ Βασιλεύουν ασημόφυλλες ελιές/ στα ατέλειωτα καλλίγραμμα πεζούλια/ και στα σπίτια στις ευρύχωρες αυλές/ ευωδιάζουν οι βραγιές με τα ζουμπούλια./ [...]/ Στα μεγάλα πανηγύρια ξακουστές/ με φιλόξενα αισθήματα γεμάτες/ ξεχωρίζουν και σ? αυτό οι Λουσακιές/ το γνωρίζουνε καλά οι στρατολάτες'. 

Από το ποίημα 'Λουσακιές' του Αθανασίου Δεικτάκη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (03.08.2013)

https://petaxta.blogspot.com/2013/08/blog-post_3.html?fbclid=IwAR3t91IZhKJQRChAhql7XeSQ1RiyRh0fCFwfB8WoAtp4HVs6Zr_c2l8904I

ΝΙΠΠΟΣ

ΝΙΠΠΟΣ

ΝΙΠΠΟΣ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΟΥ! ΑΥΤΟΣ Ο ΤΟΠΟΣ Ο ΜΙΚΡΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ... ΣΤΙΣ ΡΙΖΕΣ ΤΩΝ ΛΕΥΚΩΝ ΟΡΕΩΝ... ΣΤΟΝ ΙΣΚΙΟ ΤΗΣ ΜΑΔΑΡΑΣ

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ, ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΑΥΓΟΥΣΤΕ, ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΜΗΝΑ... 

Επάτησε ο Αύγουστος η άκρα τον χειμώνα… Η πρώτη παροιμία του δεύτερου με αυτοκρατορικό όνομα μήνα που μου έρχεται στο νου, καθώς, πιάνοντας το μολυβάκι μου για να γράψω τις “Στάσεις” συνειδητοποιώ ότι από χθες είμαστε στην εξουσία του. Καλόν Αύγουστο και καλό χειμώνα, λοιπόν. Από παροιμίες ο μήνας τούτος… να φάνε κι οι μύγες, για να θυμηθώ μια απ’ όλες. Πάμε γι’ αλλες. Κάθε πράγμα στον καιρό του κι ο κολιός τον Αύγουστο… Σύκα ο Αύγουστος σταφύλια, τρώει γλείφοντας τα χείλια… Ούτ’ ο Αύγουστος χειμώνας ούτ’ ο Μάρτης καλοκαίρι… Καλός ο ήλιος του Μαγιού τ’ Αυγούστου το φεγγάρι… Αύγουστος ξεθωριασμένος, Απρίλης μαστουρωμένος… Τον Αύγουστο τον χαίρεται απού ‘χει να τρυγήσει… Και βέβαια η κορυφαία.

Αύγουστε, καλέ μου μήνα, να ‘σουν δυο φορές τον χρόνο! Αύγουστος ο μήνας της Παναγιάς, προπάντων της Παναγιάς για τους απανταχού Έλληνες. Στη διαπασών η ψαλμωδία του Παρακλητικού της κανόνα απ’ τη χορωδία των τζιτζικιών, για λογαριασμό των ανθρώπων. «Διάσωσον από κινδύνων τους δούλους σου, Θεοτόκε ότι πάντες, μετά Θεόν εις Σε καταφεύγομεν, ως άρρηκτον τείχος και προστασία». Και βεβαίως ο μήνας της μεγάλης επιστροφής. Στον ίσκιο μιας κληματαριάς, στην πατρίδα των παιδικών χρόνων, στα όποια λευκώματα των πρώτων μαθητικών ερώτων…

«Αύγουστος είναι το τραγούδι του Νικόλα/ και κάποια νύχτα στη ζωή που τα ‘χεις όλα/ μια αγκαλιά και φορητό ραδιοφωνάκι/ να παίζει Μάλαμα, Περίδη και Λιδάκη.// Αύγουστος είναι και του Ρίτσου η σονάτα/ αλλά μπορεί κι ένα χωνάκι σοκολάτα/ του σεληνόφωτος αυτή η πανδαισία/ να ξεγελιέσαι πως υπάρχει αθανασία.// Αύγουστος είναι ο ρεμβασμός του Σκιαθίτη/ κι οι αναμνήσεις απ’ το φως του Πανορμίτη,/ φλόγα κεριού σε ταπεινό προσκυνητάρι/ με το σπαθί του Αρχαγγέλου στο θηκάρι.// Αύγουστος είναι και το δεύτερο φεγγάρι/ προτού προλάβει ο Σεπτέμβρης να το πάρει/ πέντ’ έξι στίχοι π’ αγαπάς και τους θυμάσαι/ είσαι κι εσύ που ξαγρυπνάς κι όταν κοιμάσαι». («Αύγουστος είναι», στίχοι Ηλία Κατσούλη. Από το βιβλίο του Παντελή Θαλασσινού “Το καλαντάρι”).

ΚΑΙ... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΕΓΥΡΙΣΑΝ ΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ... -  ΤΟ SOS της γης - Η ΖΩΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ - ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΑΓΛΑΪΑΣ ΚΥΡΜΙΖΑΚΗ

«Εγύρισαν τα “πεταχτά” μόνιμα πια στη στήλη/ και χαίρονται οι νέοι τους μα κι οι παλιοί τους φίλοι». Από τον φίλο ιερωμένο η μαντινάδα. Στα πεταχτά για τα “πεταχτά”. Δικές του κι οι άλλες δυο που ακολουθούν και αφορούν στις πυρκαγιές. «Πυρ και γυνή και θάλασσα, λέει η παροιμία/ μα δεν υπάρχει πιο κακό απ’ τη φωτιά καμία.// Να μας φυλάξει ο Θεός από το νέο Μάτι/ να μην καούνε άνθρωποι, μόνο δεντρά και βάτοι». Να πω ένα μεγάλο “ευχαριστώ” και να ευχηθώ καλή συνεργασία, πάτερ! Να δεις χαρά και η Νεκταρία!

Πρώτα ο πληθυντικός σε όλες τις πτώσεις. Οι πυρκαγιές, των πυρκαγιών, τις πυρκαγιές, πυρκαγιές… Μετά ο ενικός στη γενική του πτώση. Της πυρκαγιάς! Είμαστε χώρα της… πυρκαγιάς τελικά! Και ο πλανήτης της πυρκαγιάς βεβαίως. Διαπλανητικό το “φαινόμενο”. Μέχρι και οι εναπομείναντες πάγοι στην Αρκτική και στην Ανταρκτική κινδυνεύουν με κάψιμο. Εις ώτα μη ακουόντων το SOS που εκπέμπει. Σαν ένα ποίημα της απελπισίας το διαβάζω… Καμία διόρθωση.

Περισσεύουν τα χαμόγελα στα παιδιά που πέτυχαν στις ανώτατες σχολές που ήθελαν, αυτές τις μέρες. Λείπουν απ’ τα παιδιά που δεν πέτυχαν. Ωστόσο η ζωή συνεχίζεται και για τα μεν και για τα δε. Μια μάχη κέρδισαν τα πρώτα, μια μάχη έχασαν τα δεύτερα. Από μάχες η ζωή απ’ τη στιγμή που θα γεννηθούμε μέχρι που θα πεθάνουμε, άλλο τίποτα…

Αγλαΐα Κυρμιζάκη, μια ξεχωριστή δασκάλα αλλά και μια ξεχωριστή ζωγράφος και πεζογράφος. Πάντα ωραία ως υπήρξε στη μνήμη των παλιών δασκάλων– το 1983 σε ηλικία 79 ετών το φευγιό της για τον Επουράνιο Παρνασσό. Με αφορμή το υπέροχο βιβλίο της “Παραμύθια από την Κρήτη” (εκδόσεις “νόβολι”, 2011) που μου έδωσε η φίλη του φίλου μου σκηνοθέτη Κώστα Νταντινάκη, Βάντα Ιωαννίδου, η αναφορά. Εκ των ων ουκ άνευ, φιλοξενία σε προσεχή Παιδότοπο…

https://www.haniotika-nea.gr/aygoyste-kale-moy-mina-2/

Χανιώτικα νέα (Τρίτη, 2.8.2022)