Γράφει
ο Βαγγέλης Θ, Κακατσάκης
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
Βαγγέλης Κακατσάκης | 01.07.2010
ΠΡΩΤΗ ΙΟΥΛΙΟΥ σήμερα και κατ’ αρχήν καλό μήνα! Καλό γίνωμα των σταφυλιών και καλό φούσκωμα των σύκων! Οχι! Καλό αλώνισμα των σπαρτών δεν σας εύχομαι. Αφού έχουμε σταματήσει να σπέρνουμε, έχουμε σταματήσει και να θερίζουμε. Κι αφού έχουμε σταματήσει να θερίζουμε, έχουμε σταματήσει και ν’ αλωνεύουμε. Ή μήπως αλωνεύουμε, μα δεν κατέμε είντα αλωνεύουμε;
ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ! βροντοφώναξαν γι’ άλλη μια φορά στους δρόμους και στις πλατείες της χώρας οι εργαζόμενοι προχθές. Να πληρώσουν την κρίση αυτοί που την δημιούργησαν, ζήτησαν. Οργή λαού, φωνή θεού, λένε!
ΠΗΓΑΙΝΕ ΑΠ’ Τ’ άλλο μου αυτί,/ γιατί ‘ναι η μάνα μου κουφή! Η απάντηση της... πινακωτής. Και μη με ρωτήσετε ούτε ποια είναι η Πινακωτή, ούτε ποια είναι η μάνα της! Παραείναι μπερδεμένα τα πράγματα. Η περιπλοκή των περιπλεγμένων περιπλοκών, ένεκα...
ΣΤΟ ΝΤΟΛΑΠΙ (μαγγανοπήγαδο) οι εργαζόμενοι, στο δουλεμπόριο οι νέοι, στον καιάδα οι συνταξιούχοι. Ο ορισμός του εργασιακού και κοινωνικού μεσαίωνα.
ΔΟΥΛΕΥΩ ΝΤΟΛΑΠΙ, έλεγε ο συγχωρεμένος ο πατέρας μου όταν καταλάβαινε ότι ανέμου και καλέ μου, του χαμού δηλαδή, πήγαινε η δουλειά του. Υπόψη Αντωνίου Ξανθινάκη η φράση. Για να την συμπεριλάβει στην Ε’ έκδοση του μοναδικού στο είδος του ερμηνευτικού κι ετυμολογικού λεξικού του.
ΤΑ ΚΑΚΑ πέρασαν, τα χειρότερα έρχονται! Τι απαισιοδοξία είναι κι αυτή που δέρνει ορισμένους! Πάει, πριν απ’ την ώρα τους θα πάνε ετούτοι!
ΝΕΟΣ ΓΥΡΟΣ ανατιμήσεων στα καύσιμα. Θα ξεπεράσει το 1,70 ευρώ, ανά λίτρο, η τιμή της αμόλυβδης βενζίνης, λέει. Πόσο είναι η τιμή του λαδιού ανά λίτρο, αλήθεια; Ετσι από περιέργεια ρωτάω.
ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ καινούρια κόμματα, Ελληνες κάθε τόσο/ να φτιάξω σκέφτομαι κι εγώ· τι όνομα να δώσω; Κόμμα μαντιναδολόγων, τι άλλο όνομα να δώσεις, Ηλία! Και η... κουτσή Μαρία φτιάχνει μαντινάδες τη σήμερον ημέρα. Το στελεχιακό δυναμικό, λοιπόν, το εξασφάλισες!
ΚΑΛΑ “ΔΟΛΩΜΑΤΑ” οι μαντινάδες, όπως και τα ποιήματα και τα ιστορικά ανέκδοτα, στην τελευταία και στην προτελευταία θέση αντίστοιχα, εξάλλου. Κάποιοι θα διαβάσουν και κάτι απ’ τα υπόλοιπα... Γι’ αυτό μην αποξεχνιέσαι, Ηλία!
Ο ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ συνιστούσε στους ανθρώπους να ανταποδίδουν καλό αντί κακού, να νηστεύουν από καιρό σε καιρό και να αποφεύγουν εκείνα τα οποία επιθυμούν. Μιλώντας για το σώμα νομίζουμε ότι ακούμε ένα αδιάλλακτο αναχωρητή: “Το σώμα είναι το χειρότερο και το πιο βδελυρό απ’ όλα τα πράγματα. Είναι παράξενο ν’ αγαπούμε ένα πράγμα πάνω στο οποίο κάθε μέρα κάνουμε τόσες περιέργες πράξεις. Γεμίζω αυτόν τον σάκκο κι ύστερα τον αδειάζω. Υπάρχει χειρότερο πράγμα;”
“Ψελλιστί παίρνεται ο υπνάκος μέσα σ’ ένα/ στεντόρειο μεσημέρι, γεμάτο από τζιτζίκια που/ μαίνονται. Ιούλιος. Α, να ‘ρθει η ώρα που θα δαγκώνεις το περγαμόντο και που ύστερα θα/ πίνεις πίνεις πίνεις δροσερό νερό, καφέδες και/ τσιγάρο ατελεύτητο σαν την Ελλάδα”
Οδυσσέας Ελύτης “Εκ του πλησίον”, εκδ. “Ικαρος”, 2002.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)
Πέμπτη 1 Ιουλίου 2010
Τρίτη 29 Ιουνίου 2010
ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Γράφει ο:
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΙΚΟΥ σήμερα! Σε πλήρη παράλυση η χώρα λόγω της απεργίας των εργαζομένων και στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα. Πριν απ’ τα μπάνια του λαού. Ραντεβού τον Σεπτέμβρη.
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ από την ψηφοφορία για την ψήφιση του Μνημονίου, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται... Μετά την απομάκρυνση από την ψηφοφορία για την ψήφιση του Μνημονίου ουδέν λάθος αναγνωρίζεται... Μετά την απομάκρυνση από την ψηφοφορία για την ψήφιση του Μνημονίου ουδέν λάθος αναγνωρίζεται...
ΚΑΙ ΚΑΛΑ! Αντε και πέρασε με τη βοήθεια του στρατηγού... Καλόκαιρου τις συμπληγάδες πέτρες της ψήφισης του Ασφαλιστικού και του Εργασιακού η Κυβέρνηση! Τις ξέρες της εφαρμογής τους πώς θα τις αντιμετωπίσει παραΰστερα;
ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΘΑ μας παίρνανε το βόδι, τώρα λένε ότι μας χρωστάνε κιόλας. Αυξήσεις θα δώσουν, λέει, στις συντάξεις μέχρι τα 1.400 ευρώ με το νέο Ασφαλιστικό.
ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΦΩΤΗ Κουβέλη, και τους συν αυτώ κόμμα, λένε, ιδρύει και η Ντόρα Μπακογιάννη. Κάμε κι εσύ ένα κόμμα. Μπορείς!
ΑΓΝΩΣΤΑΙ ΑΙ βουλαί των κυρίων. Χτυπάνε όπου θέλουν, όπως θέλουν κι όποτε θέλουν. Σιγά που θα μας δίνουν και λογαριασμό, για τις προθέσεις των οι ύπατοι αρμοστές.
ΚΑΤΕΒΑΙΝΩ υποψήφιος - υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης. Ούτε την τσόχα ούτε τα ραφτικά θα χάσω. Μια απλή αίτηση θα κάνω ή θα βάλω να μου κάνουνε. Πού ξέρεις; Τι, τελείωσε η προθεσμία;
ΚΑΤ’ ΕΞΑΙΡΕΣΗ στο Παλιό Λιμάνι ο Αγροτικός Αύγουστος πέρυσι. Κατ’ εξαίρεση κι εφέτος και του χρόνου στον ίδιο χώρο. Εξαίρετος κανόνας ο κατ’ εξαίρεση κανόνας!
ΜΕ ΤΟΝ ΜΕΣΙ, με τον Μάξι,/ με τον Ροντρίγκες, με τον Τέβες/ και τ’ άλλα παιδιά/ προχωράμε και νικάμε... Οι περισσότεροι με την Αργεντινή είμαστε. Και λόγω...
ΔΝΤκρατίας και στη χώρα αυτή της Λατινικής Αμερικής. Να σηκώσει ο Μαραντόνα την κούπα στην Νότια Αφρική και ο κόσμος όλος!
ΝΑ ΠΑΙΖΩ ανοιχτά μου μήνυσε ο γνωστός και μη... εξαιρετέος Παύλος (Παβλής) Πολυχρονάκης (χρόνια πολλά για τη γιορτή σου και δια της στήλης Παβλή!), αναφερόμενος στα ιστορικά ανέκδοτα. Το κάνω. Ανακάλυψα μια καλή... φωλιδέ τελευταία, εξάλλου.
ΜΙΑ ΦΟΡΑ ο γλύπτης Πολύκλειτος έκανε δύο όμοια αγάλματα. Το ένα απ’ αυτά το έδειχνε σε όλους, ενώ το άλλο το έκρυψε για να μην το δει κανείς. Ο κόσμος κοιτούσε το πρώτο άγαλμα και πολλοί ήταν εκείνοι που έκαναν παρατηρήσεις. Ο γλύπτης τις άκουγε προσεκτικά κι έκανε στο άγαλμα σύμφωνα με αυτές διορθώσεις. Μετά έβαλε δίπλα και τα δύο αγάλματα και όλοι αναγνώρισαν ότι εκείνο το άγαλμα που έμεινε χωρίς διορθώσεις είναι πολύ πιο ωραίο από το άλλο που διορθώθηκε. Τότε ο Πολύκλειτος είπε στους... κριτικούς του: “Τώρα βλέπετε ότι το άγαλμα που δεν σας άρεσε και με αναγκάσετε να το διορθώσω, δηλαδή το δικό σας έργο τελικά, είναι άσχημο, ενώ το έργο που σας αρέσει είναι το δικό μου”.
Πατρίδα δεν σε θυμάμαι/ Ποτέ τόσο πεθαμένη/ Τόσο παραχωμένη/ Σ’ αγέρα και καπνό/ με το ‘να πόδι σε βάραθρο/ Τ’ άλλο σε βαλτοτόπι/ θεάσαι τη χημική διάλυση/ Σε πτώμα που ‘ναι δικό σου/ Αμορφο/ Αδοξο/ Να το βιάζει/ ο χρόνος”
Το ποίημα “Θέαση β” του Δημήτρη Κακαβελάκη
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΙΚΟΥ σήμερα! Σε πλήρη παράλυση η χώρα λόγω της απεργίας των εργαζομένων και στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα. Πριν απ’ τα μπάνια του λαού. Ραντεβού τον Σεπτέμβρη.
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ από την ψηφοφορία για την ψήφιση του Μνημονίου, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται... Μετά την απομάκρυνση από την ψηφοφορία για την ψήφιση του Μνημονίου ουδέν λάθος αναγνωρίζεται... Μετά την απομάκρυνση από την ψηφοφορία για την ψήφιση του Μνημονίου ουδέν λάθος αναγνωρίζεται...
ΚΑΙ ΚΑΛΑ! Αντε και πέρασε με τη βοήθεια του στρατηγού... Καλόκαιρου τις συμπληγάδες πέτρες της ψήφισης του Ασφαλιστικού και του Εργασιακού η Κυβέρνηση! Τις ξέρες της εφαρμογής τους πώς θα τις αντιμετωπίσει παραΰστερα;
ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΘΑ μας παίρνανε το βόδι, τώρα λένε ότι μας χρωστάνε κιόλας. Αυξήσεις θα δώσουν, λέει, στις συντάξεις μέχρι τα 1.400 ευρώ με το νέο Ασφαλιστικό.
ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΦΩΤΗ Κουβέλη, και τους συν αυτώ κόμμα, λένε, ιδρύει και η Ντόρα Μπακογιάννη. Κάμε κι εσύ ένα κόμμα. Μπορείς!
ΑΓΝΩΣΤΑΙ ΑΙ βουλαί των κυρίων. Χτυπάνε όπου θέλουν, όπως θέλουν κι όποτε θέλουν. Σιγά που θα μας δίνουν και λογαριασμό, για τις προθέσεις των οι ύπατοι αρμοστές.
ΚΑΤΕΒΑΙΝΩ υποψήφιος - υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης. Ούτε την τσόχα ούτε τα ραφτικά θα χάσω. Μια απλή αίτηση θα κάνω ή θα βάλω να μου κάνουνε. Πού ξέρεις; Τι, τελείωσε η προθεσμία;
ΚΑΤ’ ΕΞΑΙΡΕΣΗ στο Παλιό Λιμάνι ο Αγροτικός Αύγουστος πέρυσι. Κατ’ εξαίρεση κι εφέτος και του χρόνου στον ίδιο χώρο. Εξαίρετος κανόνας ο κατ’ εξαίρεση κανόνας!
ΜΕ ΤΟΝ ΜΕΣΙ, με τον Μάξι,/ με τον Ροντρίγκες, με τον Τέβες/ και τ’ άλλα παιδιά/ προχωράμε και νικάμε... Οι περισσότεροι με την Αργεντινή είμαστε. Και λόγω...
ΔΝΤκρατίας και στη χώρα αυτή της Λατινικής Αμερικής. Να σηκώσει ο Μαραντόνα την κούπα στην Νότια Αφρική και ο κόσμος όλος!
ΝΑ ΠΑΙΖΩ ανοιχτά μου μήνυσε ο γνωστός και μη... εξαιρετέος Παύλος (Παβλής) Πολυχρονάκης (χρόνια πολλά για τη γιορτή σου και δια της στήλης Παβλή!), αναφερόμενος στα ιστορικά ανέκδοτα. Το κάνω. Ανακάλυψα μια καλή... φωλιδέ τελευταία, εξάλλου.
ΜΙΑ ΦΟΡΑ ο γλύπτης Πολύκλειτος έκανε δύο όμοια αγάλματα. Το ένα απ’ αυτά το έδειχνε σε όλους, ενώ το άλλο το έκρυψε για να μην το δει κανείς. Ο κόσμος κοιτούσε το πρώτο άγαλμα και πολλοί ήταν εκείνοι που έκαναν παρατηρήσεις. Ο γλύπτης τις άκουγε προσεκτικά κι έκανε στο άγαλμα σύμφωνα με αυτές διορθώσεις. Μετά έβαλε δίπλα και τα δύο αγάλματα και όλοι αναγνώρισαν ότι εκείνο το άγαλμα που έμεινε χωρίς διορθώσεις είναι πολύ πιο ωραίο από το άλλο που διορθώθηκε. Τότε ο Πολύκλειτος είπε στους... κριτικούς του: “Τώρα βλέπετε ότι το άγαλμα που δεν σας άρεσε και με αναγκάσετε να το διορθώσω, δηλαδή το δικό σας έργο τελικά, είναι άσχημο, ενώ το έργο που σας αρέσει είναι το δικό μου”.
Πατρίδα δεν σε θυμάμαι/ Ποτέ τόσο πεθαμένη/ Τόσο παραχωμένη/ Σ’ αγέρα και καπνό/ με το ‘να πόδι σε βάραθρο/ Τ’ άλλο σε βαλτοτόπι/ θεάσαι τη χημική διάλυση/ Σε πτώμα που ‘ναι δικό σου/ Αμορφο/ Αδοξο/ Να το βιάζει/ ο χρόνος”
Το ποίημα “Θέαση β” του Δημήτρη Κακαβελάκη
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)
Δευτέρα 28 Ιουνίου 2010
ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ
Γράφει ο
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakisv@gmail.com
Στα χρόνια του Βενιζέλου
Υστερα από την έκδοση του εκπαιδευτικού φακέλου “Ελευθέριος Βενιζέλος - Στα βήματά του...” για την Στ’ τάξη του Δημοτικού, το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών “Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος”, προχώρησε σε μια ακόμα έκδοση, σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας, στο πλαίσιο της προώθησης των εκπαιδευτικών του στόχων. Για το βιβλίο “Στα χρόνια του Βενιζέλου: Εσωτερική και εξωτερική πολιτική - οικονομία - εκπαίδευση - πολιτισμός”, που μόλις κυκλοφορήθηκε και που απευθύνεται στους μαθητές της Γ’ Γυμνασίου, ο λόγος. Για έναν συλλογικό τόμο (διακεκριμένοι ιστορικοί ερευνητές οι συγγραφείς του) - βοήθημα για τον καθηγητή κατά τη διδασκαλία της αντίστοιχης ύλης αλλά και για τον μαθητή, που σκοπεύει να δώσει περισσότερες και βαθύτερες γνώσεις για τις πολιτικές, τις κοινωνικές και οικονομικές εξελίξεις, την καλλιτεχνική και πνευματική δημιουργία της περιόδου από το τέλος του 19ου αιώνα μέχρι τις παραμονές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, περίοδο που σφράγισε με την παρουσία του και τις επιλογές του ο Ελευθέριος Βενιζέλος, πρόκειται. Για ένα σχολικό εγχειρίδιο, δηλαδή, που έτσι όπως είναι ιστορικά γραμμένο και παιδαγωγικά διαρθρωμένο, πέραν όλων των άλλων παρέχει στον μαθητή, όπως επισημαίνει ο ιθύνων νους και αυτής της προσπάθειας, γενικός διευθυντής του Ιδρύματος Νίκος Παπαδάκης, στη συνοδευτική του επιστολή, το κίνητρο να διερευνήσει, να αξιολογήσει και να ερμηνεύσει το παρελθόν.” Για μια έκδοση που “αποτελεί ουσιαστική συμβολή στην αυτογνωσία του κάθε Έλληνα και σημαντικό βοήθημα στη μαθησιακή διαδικασία”, όπως αναφέρει, κλείνοντας τον χαιρετισμό της η υπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων Άννα Διαμαντοπούλου.
Αρχοντοεπαρχία μου!
Αρχοντοεπαρχία μου και Αποκόρωνά μου/ στη σκέψη μου ’σαι ζωγραφιά και ήλιος στην καρδιά μου! Μια ποταμίδα, κατά Μπούτακα μεριά, μου φάνηκε ότι τραγουδούσε και κινούσε με το τραγούδι της τον παλιό νερόμυλο. Για να στείλει το δικό της μήνυμα, λέει, σ’ όλη την επαρχία που βαστά απ’ του Θε τον κήπο μέχρι τη Δραπανοκεφάλα κι απ’ την αρχαία Απτέρα μέχρι τα Κουρνοπατήματα. Ο γνωστός καλός Αποκορωνιώτης λυράρης, παρών και σε χαρές και σε λύπες των “Χανιώτικων νέων” Ανδρέας Λιλικάκη, ωστόσο, ήταν. Μαζί με το τελευταίο φύλλο (365, Μάιος 2010) της “Φωνής του Αποκορώνου” του “Μηνιαίου Δημοσιογραφικού Οργάνου Πνευματικής Επικοινωνίας των Απανταχού Αποκορωνιωτών”, όπως θέλει την εφημερίδα του να είναι ο Γιώργης ο Χαβρές απ’ το Παϊδοχώρι, εδώ και 32 χρόνια, είχα λάβει, τις προάλλες και το αφιερωμένο στην όμορφη επαρχία μας σιντί του, με τίτλο “Αρχοντοεπαρχία μου”, κι είπα να το ακούσω αμέσως. Αφού κι εμένα, όπως συμβαίνει και με όλους τους όπου γης Αποκορωνιώτες: “Πάντα στον Αποκόρωνα η σκέψη μου κοιμάται και το πρωί χαρούμενες στιγμές μ’ αναστοράται!” Το άκουσα ξανά και ξανά. Πάντα η ίδια ακουστική αίσθηση. Το κελάηδημα μιας ποταμίδας που βάλθηκε να κινήσει τον παλιό νερόμυλο της ανθρωπιάς και της λεβεντιάς. Να ’σαι καλά, Ανδρέα! Κι εσύ και οι συνεργάτες σου, μουσικοί και στιχουργοί, που τω όντι προσπάθησαν για το καλύτερο αποτέλεσμα! Και (για τους... μυημένους αυτό) καλή αντάμωση στου Μπαμπαλή το Χάνι!
Kαι λογοτέχνης!
Υστερα από τη συγγραφή δύο σχολικών εγχειριδίων, πέντε επιστημονικών - παιδαγωγικών και δώδεκα ιστορικών βιβλίων του, ο γνωστός, ιδιαίτερα στους παλιούς δασκάλους του Νομού μας (υπηρέτησε τη δεκαετία του 1980 ως σχολικός σύμβουλος) μα και στους αναγνώστες της εφημερίδας μας από συνεργασίες του, συγγραφέας ιστορικός ερευνητής Γιάννης Γ. Χρηστάκης το... γύρισε στη λογοτεχνία. Γράφει εξομολογητικά ο ίδιος στα “προλεγόμενα” της νουβέλας του “Στα φτερά του ονείρου”, που είχε την καλοσύνη να μου στείλει με το που κυκλοφορήθηκε σε βιβλίο, τις προάλλες: “Καλός φίλος, δικηγόρος της πόλης (σ.σ.: του Ηρακλείου) με ρώτησε κάποτε, γιατί δεν καταπιάνομαι με τη λογοτεχνική συγγραφή! Του απάντησα, ότι, ως πρώτο μου καθήκον, θεωρώ τη συμβολή μου στην ιστοριογνωσία του τόπου μου. Πιστεύοντας, όμως, ότι έχω εκπληρώσει ήδη την υποχρέωσή μου αυτή, προχωρώ σήμερο στον δρόμο που μου υπέδειξε εκείνος, στην παρουσίαση δηλαδή του έργου αυτού”. Η πρώτη του σύνθεση έγινε, λέει, πολύ παλιά, στα μέσα της δεκαετίας του 1970. “Τώρα, απλώς συμπληρώθηκε, ταξινομήθηκε και μορφοποιήθηκε το αρχικό υλικό, χωρίς ο κεντρικός πυρήνας του «μύθου» να αλλοιωθεί ή να απομακρυνθεί από τα βασικά του δεδομένα”, επισημαίνει. Ούτως ή άλλως, πάντως, ο στόχος της συγγραφής του εν λόγω έργου, η υπόθεση του οποίου εκτυλίσσεται κάπου στις υπώρειες του Ψηλορείτη, σε μια μικρή χωριάτικη αρχαϊκή κοινωνία, στις δεκαετίες του 1960 και 1970, δεν απέχει πολύ από εκείνο της προηγούμενης συγγραφικής του δραστηριότητας.
Η νουβέλα “Στα φτερά του ονείρου” η οποία διαβάζεται στην κυριολεξία απνευστί, κατά δήλωση και του συγγραφέα της “στην κοινωνική αυτοσυνειδησία, την ψυχική ανάταση και την ηθική ανύψωση του συνανθρώπου μας, σκοπό τον οποίο υπηρετεί και η Ιστορία”, στοχεύει.
Και σε άλλα λογοτεχνικού περιεχομένου βιβλία, φίλε Γιάννη!
Σάββατο 26 Ιουνίου 2010
ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Γράφει ο
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΠΑΜΕ ΠΑΡΑΛΙΑ! Κατά Καλάμι μεριά! Ευτυχώς μένει ακόμα τόπος στον κόλπο της Σούδας και για τους... ιθαγενείς.
ΔΕΝ ΦΟΒΟΥΜΑΣΤΕ και δεν τρομοκρατούμαστε! Αυτό που έπρεπε να πει ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ύστερα από την άνανδρη δολοφονία του υπασπιστή του το είπε. Τώρα μένει να κάνει, αυτό που πρέπει να κάνει. Η μάχη εναντίον της τρομοκρατίας συνεχίζεται.
ΧΑΜΕΝΟΙ ΣΤΗ μετάφραση, αλλά και χαμένοι από χέρι, δώσαμε τις τελευταίες μάχες οπισθοφυλακών. Ετσι για την τιμή των όπλων. Για να μην ειπωθεί ότι δεν πολεμήσαμε μέχρι τέλους για το Ασφαλιστικό και το Εργασιακό. Αχ αυτό το Μνημόνιο.
ΟΛΑ, ΜΑ ΟΛΑ, σε βάθος πεντηκονταετίας τα προβλέπει το μνημόνιο. Το καλό μας, ακόμα και στη μετά θάνατο ζωή, θέλουν καλά να ’ναι οι άνθρωποι.
Ο ΘΥΜΟΣ των πολλών μοιάζει με πέλαγος αγριεμένο! Ετσι όπως το έγραψες στην ιστοσελίδα σου φίλε Γιάννη Κάκανε είναι! Πολύς ο θυμός σε πολλούς τελευταία.
ΤΑ ΚΟΠΑΔΙΑ που κινούνται στο οδόστρωμα, σύμφωνα με απόφαση του Αρείου Πάγου, πρέπει, λέει να έχουν φώτα, αλλιώς οι τσοπάνηδες φέρουν ποινική ευθύνη σε περίπτωση ατυχήματος. Για τους λαούς που κινούνται στο σφαγείο Ε.Ε. - ΔΝΤ δεν είπαν τίποτα, επισημαίνει “ο βοριάς” στη στήλη του “9 μποφόρ” (βλ. εφ. “Χριστιανική” 10.6.10). Δεν φταίνε για τους λαούς οι τσοπάνηδές τους!...
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ αφήνουν (σ.σ.: οι Γερμανοί) τους μισθούς να αυξηθούν; Αυτό θα βοηθούσε τις υπόλοιπες χώρες να αναστηλωθούν... Τάδε έφη σε συνέντευξή του στη γερμανική εφημ. “Die Zeit” ο γνωστός για τα δισεκατομμύριά του Τζορτζ Σόρος. Ρητορική η ερώτησή του, ε;
ΣΦΑΞΕ ΜΕ αγά μου, ν’ αγιάσω. Είναι κι αυτό μια τοποθέτηση. Εάν υπάρχει κάποια ελπίδα, έστω και αμυδρή, αγιοποίησης, βεβαίως βεβαίως. Αν όμως δεν υπάρχει κι είναι να πας σαν τον σκύλο στ’ αμπέλι, γιατί να δεχτείς να σε σφάξει ο αγάς; Για τις απεργίες που έχουν ξεσπάσει σ’ όλη την Ευρώπη, κι όχι μόνο στην Ελλάδα, μιλούσαμε, στο σφάξιμο του αγά το γύρισε ο φίλος μου ο γερω δάσκαλος.
ΔΕΝ ΞΕΡΩ αν θα λυθεί το κυκλοφοριακό αν ανέβει στα 2 ευρώ η τιμή της βενζίνας, Μαρία μου! Αν ανεβεί στα 3 πάντως, θα λυθεί στα σίγουρα.
ΣΗΚΩΣΕ ΤΟ/ το τιμημένο/ δεν μπορώ/ δεν μπορώ/ να περιμένω! Το σύνθημα που θα δονούσε τη χώρα. Αν είχαμε νικήσει την Κορέα και είχαμε προχωρήσει στην επόμενη φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ διαφορετικότητας, της ελπίδας, της αλληλεγγύης και του σεβασμού στον άνθρωπο, το 5ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ που πραγματοποιείται από το Κοινωνικό Στέκι σήμερα και αύριο στο Πάρκο Ειρήνης και Φιλίας, στην πόλη μας. Να πάμε. 28 αδιάφοροι και 3 φασίστες μας κάνουν 31 φασίστες. Να μην το ξεχνούμε!
ΕΝΑΣ ΑΠ’ ΤΟΥΣ φίλους του Γάλλου ποιητή Νικολά Μπουαλώ του μίλησε κάποτε για τα ποιήματα ενός μαρκησίου. Τούτα έδωσε να τα διαβάσει και περίμενε την εκτίμησή του. Ο Μπουαλώ όταν τα διάβασε του είπε: “Αφού σου άρεσαν αυτά τα ποιήματα, θα σου είμαι ευγνώμων αν θεωρείς τα δικά μου, για τα σκουπίδια”.
“Στην ξένη χώρα, όνειρα κάνανε/ σαν νέοι άνθρωποι, ένα σωρό./ Τα χρόνια πέρασαν κι αλί εγέρασαν/ ο Κώστας, η Αγγέλα, τ’ Αργυρώ/ Ονειρα κάνανε, όνειρα ήτανε/ κι όνειρα μείνανε θαρρώ,/ ο Κώστας, η Αγγέλα, τ’ Αργυρώ”.
Από το ποίημα της Δέσποινας Μαριανάκη - Κουτζόγλου “Ο μετανάστης”.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΠΑΜΕ ΠΑΡΑΛΙΑ! Κατά Καλάμι μεριά! Ευτυχώς μένει ακόμα τόπος στον κόλπο της Σούδας και για τους... ιθαγενείς.
ΔΕΝ ΦΟΒΟΥΜΑΣΤΕ και δεν τρομοκρατούμαστε! Αυτό που έπρεπε να πει ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ύστερα από την άνανδρη δολοφονία του υπασπιστή του το είπε. Τώρα μένει να κάνει, αυτό που πρέπει να κάνει. Η μάχη εναντίον της τρομοκρατίας συνεχίζεται.
ΧΑΜΕΝΟΙ ΣΤΗ μετάφραση, αλλά και χαμένοι από χέρι, δώσαμε τις τελευταίες μάχες οπισθοφυλακών. Ετσι για την τιμή των όπλων. Για να μην ειπωθεί ότι δεν πολεμήσαμε μέχρι τέλους για το Ασφαλιστικό και το Εργασιακό. Αχ αυτό το Μνημόνιο.
ΟΛΑ, ΜΑ ΟΛΑ, σε βάθος πεντηκονταετίας τα προβλέπει το μνημόνιο. Το καλό μας, ακόμα και στη μετά θάνατο ζωή, θέλουν καλά να ’ναι οι άνθρωποι.
Ο ΘΥΜΟΣ των πολλών μοιάζει με πέλαγος αγριεμένο! Ετσι όπως το έγραψες στην ιστοσελίδα σου φίλε Γιάννη Κάκανε είναι! Πολύς ο θυμός σε πολλούς τελευταία.
ΤΑ ΚΟΠΑΔΙΑ που κινούνται στο οδόστρωμα, σύμφωνα με απόφαση του Αρείου Πάγου, πρέπει, λέει να έχουν φώτα, αλλιώς οι τσοπάνηδες φέρουν ποινική ευθύνη σε περίπτωση ατυχήματος. Για τους λαούς που κινούνται στο σφαγείο Ε.Ε. - ΔΝΤ δεν είπαν τίποτα, επισημαίνει “ο βοριάς” στη στήλη του “9 μποφόρ” (βλ. εφ. “Χριστιανική” 10.6.10). Δεν φταίνε για τους λαούς οι τσοπάνηδές τους!...
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ αφήνουν (σ.σ.: οι Γερμανοί) τους μισθούς να αυξηθούν; Αυτό θα βοηθούσε τις υπόλοιπες χώρες να αναστηλωθούν... Τάδε έφη σε συνέντευξή του στη γερμανική εφημ. “Die Zeit” ο γνωστός για τα δισεκατομμύριά του Τζορτζ Σόρος. Ρητορική η ερώτησή του, ε;
ΣΦΑΞΕ ΜΕ αγά μου, ν’ αγιάσω. Είναι κι αυτό μια τοποθέτηση. Εάν υπάρχει κάποια ελπίδα, έστω και αμυδρή, αγιοποίησης, βεβαίως βεβαίως. Αν όμως δεν υπάρχει κι είναι να πας σαν τον σκύλο στ’ αμπέλι, γιατί να δεχτείς να σε σφάξει ο αγάς; Για τις απεργίες που έχουν ξεσπάσει σ’ όλη την Ευρώπη, κι όχι μόνο στην Ελλάδα, μιλούσαμε, στο σφάξιμο του αγά το γύρισε ο φίλος μου ο γερω δάσκαλος.
ΔΕΝ ΞΕΡΩ αν θα λυθεί το κυκλοφοριακό αν ανέβει στα 2 ευρώ η τιμή της βενζίνας, Μαρία μου! Αν ανεβεί στα 3 πάντως, θα λυθεί στα σίγουρα.
ΣΗΚΩΣΕ ΤΟ/ το τιμημένο/ δεν μπορώ/ δεν μπορώ/ να περιμένω! Το σύνθημα που θα δονούσε τη χώρα. Αν είχαμε νικήσει την Κορέα και είχαμε προχωρήσει στην επόμενη φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ διαφορετικότητας, της ελπίδας, της αλληλεγγύης και του σεβασμού στον άνθρωπο, το 5ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ που πραγματοποιείται από το Κοινωνικό Στέκι σήμερα και αύριο στο Πάρκο Ειρήνης και Φιλίας, στην πόλη μας. Να πάμε. 28 αδιάφοροι και 3 φασίστες μας κάνουν 31 φασίστες. Να μην το ξεχνούμε!
ΕΝΑΣ ΑΠ’ ΤΟΥΣ φίλους του Γάλλου ποιητή Νικολά Μπουαλώ του μίλησε κάποτε για τα ποιήματα ενός μαρκησίου. Τούτα έδωσε να τα διαβάσει και περίμενε την εκτίμησή του. Ο Μπουαλώ όταν τα διάβασε του είπε: “Αφού σου άρεσαν αυτά τα ποιήματα, θα σου είμαι ευγνώμων αν θεωρείς τα δικά μου, για τα σκουπίδια”.
“Στην ξένη χώρα, όνειρα κάνανε/ σαν νέοι άνθρωποι, ένα σωρό./ Τα χρόνια πέρασαν κι αλί εγέρασαν/ ο Κώστας, η Αγγέλα, τ’ Αργυρώ/ Ονειρα κάνανε, όνειρα ήτανε/ κι όνειρα μείνανε θαρρώ,/ ο Κώστας, η Αγγέλα, τ’ Αργυρώ”.
Από το ποίημα της Δέσποινας Μαριανάκη - Κουτζόγλου “Ο μετανάστης”.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)
Παρασκευή 25 Ιουνίου 2010
ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Γράφειο
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΤΑ ’ΜΑΘΕΣ τα νέα μας, Ανδρέα; Σίγουρα τα ’μαθες! Όλα τα μαθαίνεις και μάλιστα από πρώτο χέρι, εσύ! Και για την τρόικα που έχει αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας έμαθες και για το ό,τι μας έχουν βάλει τα δύο πόδια σ’ ένα παπούτσι έμαθες και για τη Σκύλλα του ασφαλιστικού και για τη Χάρυβδη του εργασιακού έμαθες και βέβαια για τον κίνδυνο της χρεωκοπίας έμαθες. Πώς καταντήσαμε έτσι, Ανδρέα, πώς καταντήσαμε! Καλά, εσύ έφυγες νωρίς! Πάνε κιόλας 14 χρόνια από τότε!
ΓΙΑ ΟΛΑ φταίνε οι γκόμενες, οι πρώην κι οι επόμενες! Καμία ευθύνη οι νυν για τα όποια συμβαίνοντα. Στις κυβερνήσεις αναφέρομαι.
ΝΑ Σ’ ΑΛΕΙΨΩ λάδι, να σε κάψω Γιώργο! Μη φωνάζετε! Την ξέρω την παροιμία. “Να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι” είναι! Ανάγκη πάσα να την αλλάξω ωστόσο ύστερα από τα παίνια τα οποία εισπράττει ο πρωθυπουργός μας.
ΟΛΑ βαίνουν καλώς για την οικονομία, εναντίον ωστόσο των εργαζομένων. Ο τίτλος του βιβλίου του Γιώργου Σκαμπαρδώνη “Όλα βαίνουν καλώς εναντίον μας” σε ελεύθερη απόδοση.
ΤΟΥΣ πετσοκόβουν τους μισθούς! Διαμαρτύρονται οι μισθωτοί, ωρέ; Τους πετσοκόβουν τις συντάξεις! Πρέπει να τρώνε πλήρες γεύμα και οι συνταξιούχοι, ωρέ! Τους βγάζουν στην ανεργία! Η οικονομία να πηγαίνει καλά, ωρέ!
Ο ΚΗΠΟΣ ο δημοτικός παράδεισο θυμίζει/ μ’ αρώματα λογιών λογιών δροσιά σ’ όλους χαρίζει. Πάμε κήπο μας καλεί με τον δικό του μοναδικό τρόπο ο μαντιναδολόγος της στήλης Ηλίας Σταματάκης.
ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ, διαμαρτύρεσαι, απεργείς, συμμετέχουμε, διαμαρτύρεστε, αποφασίζουν! Αχ αυτό το τρίτο πληθυντικό πρόσωπο, μαντάρα μας τα κάνει!
ΕΝΑ όλο κι όλο καρποφόρο δέντρο απόμεινε στο κατάξερο περβόλι μας. Να το ξεράνουμε κι αυτό να τελειώνουμε! Για το δέντρο του τουρισμού ο λόγος απ’ τον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο.
ΓΙΑ ΕΝΝΙΑ χρόνια η Εθνική μας ομάδα στο ποδόσφαιρο είχε τον... Γερμανό της. Καιρός να δοκιμάσει την τύχη της και με τον... Πορτογάλο της. Ο Ότο Ρεχάγκελ έφυγε, ο Φερνάντο Σάντος έρχεται. Με την ευχή να μας ανεβάσει στο Έβερεστ και όχι μόνο στο Λευκό Όρος!
“ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ που ζουν μια κρίση ταυτότητας και τη μετατρέπουν σε μια καταστροφή πολιτισμού, περιέρχονται σε ένα στρατηγικό αδιέξοδο, παραδομένες στη δίνη ψυχολογικών, κοινωνικών, πολιτικών και οικονομικών διακυμάνσεων” Αχμέτ Νταβούτογλου, “Το Στρατηγικό Βάθος”, Αθήνα 2010.
ΧΟΧΛΙΔΟΒΡΑΔΙΑ στον Κεφαλά απόψε! Χοχλιοί βραστοί, χοχλιοί με χόντρο, χοχλιοί με πατάτες και κολοκύθια, χοχλιοί μπουμπουριστοί... Να τρώει η μάνα και του παιδιού να μην δίνει, που λέει ο λόγος!
ΚΑΠΟΤΕ ρώτησαν τον Ισοκράτη γιατί ενώ διδάσκει σε άλλους τη ρητορική τέχνη, ο ίδιος δεν ανεβαίνει ποτέ στο βήμα να μιλήσει. “Και η ακονόπετρα δεν κόβει, κάνει όμως τα μαχαίρια κοφτερά”, απάντησε ο Ισοκράτης.
“Τριάντα αγοροκόριτσα κάτω απ’ τα βλέφαρά μας,/ τριάντα αγοροκόριτσα σ’ έναν αγρό με στάχυα,/ πέταξαν τα φουστάνια τους κι όλος ο κάμπος καίγεται,/ πέταξαν τα φουστάνια τους κι ο αγέρας χλιμιντράει!/ Τριάντα αγοροκόριτσα βάζουν φωτιά στον ύπνο μας/ δίνουν βουτιές στον ύπνο μας και πέφτουνε τα στάχυα/ τριάντα αγοροκόριτσα ρίχνουν τον ήλιο ανάσκελα,/ σκορπούν τις πέρα συννεφιές με χίλια μπόγια νιάτα!...”.
Από το ποίημα “Το νέο καλοκαίρι” του Μήτσου Λυγίζου.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΤΑ ’ΜΑΘΕΣ τα νέα μας, Ανδρέα; Σίγουρα τα ’μαθες! Όλα τα μαθαίνεις και μάλιστα από πρώτο χέρι, εσύ! Και για την τρόικα που έχει αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας έμαθες και για το ό,τι μας έχουν βάλει τα δύο πόδια σ’ ένα παπούτσι έμαθες και για τη Σκύλλα του ασφαλιστικού και για τη Χάρυβδη του εργασιακού έμαθες και βέβαια για τον κίνδυνο της χρεωκοπίας έμαθες. Πώς καταντήσαμε έτσι, Ανδρέα, πώς καταντήσαμε! Καλά, εσύ έφυγες νωρίς! Πάνε κιόλας 14 χρόνια από τότε!
ΓΙΑ ΟΛΑ φταίνε οι γκόμενες, οι πρώην κι οι επόμενες! Καμία ευθύνη οι νυν για τα όποια συμβαίνοντα. Στις κυβερνήσεις αναφέρομαι.
ΝΑ Σ’ ΑΛΕΙΨΩ λάδι, να σε κάψω Γιώργο! Μη φωνάζετε! Την ξέρω την παροιμία. “Να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι” είναι! Ανάγκη πάσα να την αλλάξω ωστόσο ύστερα από τα παίνια τα οποία εισπράττει ο πρωθυπουργός μας.
ΟΛΑ βαίνουν καλώς για την οικονομία, εναντίον ωστόσο των εργαζομένων. Ο τίτλος του βιβλίου του Γιώργου Σκαμπαρδώνη “Όλα βαίνουν καλώς εναντίον μας” σε ελεύθερη απόδοση.
ΤΟΥΣ πετσοκόβουν τους μισθούς! Διαμαρτύρονται οι μισθωτοί, ωρέ; Τους πετσοκόβουν τις συντάξεις! Πρέπει να τρώνε πλήρες γεύμα και οι συνταξιούχοι, ωρέ! Τους βγάζουν στην ανεργία! Η οικονομία να πηγαίνει καλά, ωρέ!
Ο ΚΗΠΟΣ ο δημοτικός παράδεισο θυμίζει/ μ’ αρώματα λογιών λογιών δροσιά σ’ όλους χαρίζει. Πάμε κήπο μας καλεί με τον δικό του μοναδικό τρόπο ο μαντιναδολόγος της στήλης Ηλίας Σταματάκης.
ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ, διαμαρτύρεσαι, απεργείς, συμμετέχουμε, διαμαρτύρεστε, αποφασίζουν! Αχ αυτό το τρίτο πληθυντικό πρόσωπο, μαντάρα μας τα κάνει!
ΕΝΑ όλο κι όλο καρποφόρο δέντρο απόμεινε στο κατάξερο περβόλι μας. Να το ξεράνουμε κι αυτό να τελειώνουμε! Για το δέντρο του τουρισμού ο λόγος απ’ τον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο.
ΓΙΑ ΕΝΝΙΑ χρόνια η Εθνική μας ομάδα στο ποδόσφαιρο είχε τον... Γερμανό της. Καιρός να δοκιμάσει την τύχη της και με τον... Πορτογάλο της. Ο Ότο Ρεχάγκελ έφυγε, ο Φερνάντο Σάντος έρχεται. Με την ευχή να μας ανεβάσει στο Έβερεστ και όχι μόνο στο Λευκό Όρος!
“ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ που ζουν μια κρίση ταυτότητας και τη μετατρέπουν σε μια καταστροφή πολιτισμού, περιέρχονται σε ένα στρατηγικό αδιέξοδο, παραδομένες στη δίνη ψυχολογικών, κοινωνικών, πολιτικών και οικονομικών διακυμάνσεων” Αχμέτ Νταβούτογλου, “Το Στρατηγικό Βάθος”, Αθήνα 2010.
ΧΟΧΛΙΔΟΒΡΑΔΙΑ στον Κεφαλά απόψε! Χοχλιοί βραστοί, χοχλιοί με χόντρο, χοχλιοί με πατάτες και κολοκύθια, χοχλιοί μπουμπουριστοί... Να τρώει η μάνα και του παιδιού να μην δίνει, που λέει ο λόγος!
ΚΑΠΟΤΕ ρώτησαν τον Ισοκράτη γιατί ενώ διδάσκει σε άλλους τη ρητορική τέχνη, ο ίδιος δεν ανεβαίνει ποτέ στο βήμα να μιλήσει. “Και η ακονόπετρα δεν κόβει, κάνει όμως τα μαχαίρια κοφτερά”, απάντησε ο Ισοκράτης.
“Τριάντα αγοροκόριτσα κάτω απ’ τα βλέφαρά μας,/ τριάντα αγοροκόριτσα σ’ έναν αγρό με στάχυα,/ πέταξαν τα φουστάνια τους κι όλος ο κάμπος καίγεται,/ πέταξαν τα φουστάνια τους κι ο αγέρας χλιμιντράει!/ Τριάντα αγοροκόριτσα βάζουν φωτιά στον ύπνο μας/ δίνουν βουτιές στον ύπνο μας και πέφτουνε τα στάχυα/ τριάντα αγοροκόριτσα ρίχνουν τον ήλιο ανάσκελα,/ σκορπούν τις πέρα συννεφιές με χίλια μπόγια νιάτα!...”.
Από το ποίημα “Το νέο καλοκαίρι” του Μήτσου Λυγίζου.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)
Πέμπτη 24 Ιουνίου 2010
ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Γράφει ο
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΠΡΩΤΟ “πεταχτό” σήμερα η νίκη της Ελλάδας επί της Αργεντινής και η πρόκρισή της στους 16 του Μουντιάλ της Νότιας Αφρικής. Αν βέβαια είχαμε νικήσει προχθές την ομάδα του Μαραντόνα θα ήταν. Τι όνειρο θερινής νυχτός κι αυτό αλήθεια! Τουλάχιστον φύγαμε με ψηλά το κεφάλι! Μπορεί να μην νικήσαμε δεν παραδοθήκαμε όμως και αμαχητί! Σαν αρχαίοι Έλληνες πολεμήσαμε! Αχ αυτοί οι... Κορέοι τι μας έκαναν! Αχ αυτοί οι... Κορέοι!
ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ τον κλήδονα με τ’ Αϊ Γιαννιού τη χάρη/ κι απού ’χει καλό ριζικό ας έρθει να το πάρει! Σιγά που δεν θ’ ανοίγαμε τον κλήδονα οφέτος επειδή ήρθαν τα πράγματα έτσι όπως ήρθαν. Ίσα ίσα ειδικά οφέτος είναι που πρέπει να τον ανοίξουμε. Και για να κλέψουμε μια... της τρόικας που μας έγινε τσιμπούρι και για να δούμε το ριζικό μας.
ΣΑΝ ΜΑΘΕΙ ο σκύλος γράμματα κι η γάτα να διαβάζει/ τότε κι εσύ θα παντρευτείς, να κάνει ο κόσμος χάζι. Μια απ’ τις παιριπαικτικές μαντινάδες του κλήδονα που λέγονταν παλιά. Σβήστε το δεύτερο στίχο και γράψτε έναν άλλο για την επικρατούσα εν Ελλάδι κατάσταση. Σαν άσκηση.
ΑΠΟ ΔΩ η Σκύλλα του Ασφαλιστικού κι από κει η Χάρυβδη του Εργασιακού. Στο βάθος τα σαγόνια του καρχαρία! Τι εφιαλτική εικόνα κι αυτή!
ΛΙΘΟΙ και κέραμοι ατάκτως ερριμμένοι! Ό,τι θέλει ν’ απομείνει, ύστερα απ’ την κατεδάφιση των κατακτήσεων των εργαζομένων η τρόικα. Θα τους επιτραπεί;
ΝΑ ΓΔΥΣΟΥΜΕ τον Πέτρο για να ντύσουμε τον Παύλο, λέει μια γαλλική παροιμία που μου είπαν τις προάλλες. Για το Ασφαλιστικό και το Εργασιακό κουβεντιάζαμε.
Ο ΝΕΡΟΥΛΑΣ! Ένα μπετόνι νερό για δύο μπετόνια λάδι! Για τις πολύτεκνες οικογένειες ένα μπετόνι νερό για ενάμισι μόνο μπετόνι λάδι. Ο νερουλάς! Ο νερουλάς σας!
ΔΑΚΕ, δάκε είσαι ’δω;/ Παίρνω την ψεκαστήρα μου και σε κυνηγώ! Σιγά που θα περιμένω να προσληφθούν συμβασιούχοι γεωπόνοι και να γίνει προμήθεια φαρμάκων...
“Ο ΚΟΣΜΟΣ θα εξακολουθή πάντοτε να βαδίζη εμπρός, πότε κούτσα κούτσα, πότε σήκω πέσε· με σκιρτήματα μονοπόδαρα, με σκοντάμματα, ή με βήματα καρκίνου· και αλλοίμονον εις τους όσοι εγήρασαν κι εκουράσθησαν και δεν δύνανται να παρακολουθήσουν”. Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, “Της δασκάλας τα μάτια”.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Αλεβαντή, ανώτερο υπάλληλο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις Βρυξέλλες: Διάβασα με πολύ ενδιαφέρον το έντυπο που επιμεληθήκατε και που είχατε την καλοσύνη να μου στείλετε, σχετικά με την ημερίδα που οργάνωσε προ διετίας (13.6.08) στο Ηράκλειο η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ηρακλείου και ο τότε ευρωβουλευτής και νυν υφυπουργός Ανάπτυξης Σταύρος Αρναουτάκης, με θέμα “Η προστασία του πολίτη από ατυχήματα και καταστροφές, μια ευκαιρία για ανάπτυξη”. Πάντα άξιος για τέτοιας λογής πρωτοβουλίες και... καλές διακοπές στα Χανιά!
ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ο Μπαλτζάκ, ο γνωστός γάλλος συγγραφέας, αντιλήφθηκε ότι είχε μπει στο σπίτι του ένας κλέφτης κι έψαχνε τα συρτάρια του γραφείου του. “Τζάμπα ψάχνεις στο σκοτάδι, φίλε, κάτι που εγώ δεν μπορώ να το βρω στο φως της μέρας”, είπε στον κλέφτη γελώντας.
“...Κι εγώ προσπαθώ με το ελάχιστο φως/ να φτιάξω λίγα λουλούδια και λίγα ποιήματα,/ να γιατρέψω τις πληγωμένες φτερούγες/ ενός αγγέλου -κι ας μην τον ξέρω- που αμάρτησε και ξέπεσε στη γη μας./ Να συναρμολογήσω τις σπασμένες συλλαβές/ για να διαβάσω το όνομα του κοριτσιού/ που τρέχει χωρίς ομπρέλα στη βροχή/ να προλάβει το λεωφορείο της γραμμής/...”
Από το ποίημα “Η ποίηση” του Κώστα Χελμού
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΠΡΩΤΟ “πεταχτό” σήμερα η νίκη της Ελλάδας επί της Αργεντινής και η πρόκρισή της στους 16 του Μουντιάλ της Νότιας Αφρικής. Αν βέβαια είχαμε νικήσει προχθές την ομάδα του Μαραντόνα θα ήταν. Τι όνειρο θερινής νυχτός κι αυτό αλήθεια! Τουλάχιστον φύγαμε με ψηλά το κεφάλι! Μπορεί να μην νικήσαμε δεν παραδοθήκαμε όμως και αμαχητί! Σαν αρχαίοι Έλληνες πολεμήσαμε! Αχ αυτοί οι... Κορέοι τι μας έκαναν! Αχ αυτοί οι... Κορέοι!
ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ τον κλήδονα με τ’ Αϊ Γιαννιού τη χάρη/ κι απού ’χει καλό ριζικό ας έρθει να το πάρει! Σιγά που δεν θ’ ανοίγαμε τον κλήδονα οφέτος επειδή ήρθαν τα πράγματα έτσι όπως ήρθαν. Ίσα ίσα ειδικά οφέτος είναι που πρέπει να τον ανοίξουμε. Και για να κλέψουμε μια... της τρόικας που μας έγινε τσιμπούρι και για να δούμε το ριζικό μας.
ΣΑΝ ΜΑΘΕΙ ο σκύλος γράμματα κι η γάτα να διαβάζει/ τότε κι εσύ θα παντρευτείς, να κάνει ο κόσμος χάζι. Μια απ’ τις παιριπαικτικές μαντινάδες του κλήδονα που λέγονταν παλιά. Σβήστε το δεύτερο στίχο και γράψτε έναν άλλο για την επικρατούσα εν Ελλάδι κατάσταση. Σαν άσκηση.
ΑΠΟ ΔΩ η Σκύλλα του Ασφαλιστικού κι από κει η Χάρυβδη του Εργασιακού. Στο βάθος τα σαγόνια του καρχαρία! Τι εφιαλτική εικόνα κι αυτή!
ΛΙΘΟΙ και κέραμοι ατάκτως ερριμμένοι! Ό,τι θέλει ν’ απομείνει, ύστερα απ’ την κατεδάφιση των κατακτήσεων των εργαζομένων η τρόικα. Θα τους επιτραπεί;
ΝΑ ΓΔΥΣΟΥΜΕ τον Πέτρο για να ντύσουμε τον Παύλο, λέει μια γαλλική παροιμία που μου είπαν τις προάλλες. Για το Ασφαλιστικό και το Εργασιακό κουβεντιάζαμε.
Ο ΝΕΡΟΥΛΑΣ! Ένα μπετόνι νερό για δύο μπετόνια λάδι! Για τις πολύτεκνες οικογένειες ένα μπετόνι νερό για ενάμισι μόνο μπετόνι λάδι. Ο νερουλάς! Ο νερουλάς σας!
ΔΑΚΕ, δάκε είσαι ’δω;/ Παίρνω την ψεκαστήρα μου και σε κυνηγώ! Σιγά που θα περιμένω να προσληφθούν συμβασιούχοι γεωπόνοι και να γίνει προμήθεια φαρμάκων...
“Ο ΚΟΣΜΟΣ θα εξακολουθή πάντοτε να βαδίζη εμπρός, πότε κούτσα κούτσα, πότε σήκω πέσε· με σκιρτήματα μονοπόδαρα, με σκοντάμματα, ή με βήματα καρκίνου· και αλλοίμονον εις τους όσοι εγήρασαν κι εκουράσθησαν και δεν δύνανται να παρακολουθήσουν”. Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, “Της δασκάλας τα μάτια”.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Αλεβαντή, ανώτερο υπάλληλο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις Βρυξέλλες: Διάβασα με πολύ ενδιαφέρον το έντυπο που επιμεληθήκατε και που είχατε την καλοσύνη να μου στείλετε, σχετικά με την ημερίδα που οργάνωσε προ διετίας (13.6.08) στο Ηράκλειο η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ηρακλείου και ο τότε ευρωβουλευτής και νυν υφυπουργός Ανάπτυξης Σταύρος Αρναουτάκης, με θέμα “Η προστασία του πολίτη από ατυχήματα και καταστροφές, μια ευκαιρία για ανάπτυξη”. Πάντα άξιος για τέτοιας λογής πρωτοβουλίες και... καλές διακοπές στα Χανιά!
ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ο Μπαλτζάκ, ο γνωστός γάλλος συγγραφέας, αντιλήφθηκε ότι είχε μπει στο σπίτι του ένας κλέφτης κι έψαχνε τα συρτάρια του γραφείου του. “Τζάμπα ψάχνεις στο σκοτάδι, φίλε, κάτι που εγώ δεν μπορώ να το βρω στο φως της μέρας”, είπε στον κλέφτη γελώντας.
“...Κι εγώ προσπαθώ με το ελάχιστο φως/ να φτιάξω λίγα λουλούδια και λίγα ποιήματα,/ να γιατρέψω τις πληγωμένες φτερούγες/ ενός αγγέλου -κι ας μην τον ξέρω- που αμάρτησε και ξέπεσε στη γη μας./ Να συναρμολογήσω τις σπασμένες συλλαβές/ για να διαβάσω το όνομα του κοριτσιού/ που τρέχει χωρίς ομπρέλα στη βροχή/ να προλάβει το λεωφορείο της γραμμής/...”
Από το ποίημα “Η ποίηση” του Κώστα Χελμού
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)
Τετάρτη 23 Ιουνίου 2010
Eυθύβολα και μη...
Ο άνθρωπος που μετρά αντίστροφα τον χρόνο
Γράφει ο
Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης
“Ο καθένας φτιάχνει τον δικό του κόσμο και ζει μέσα του”. Αυτό, βέβαια, δεν προϋποθέτει την “ευτυχία”, που για πολλούς από εμάς είναι ένα από τα ζητούμενα αυτής της ζήσης! Για κάποιους άλλους, είναι αρκετές μόνον κάποιες ελάχιστες στιγμές ευτυχίας, ενώ υπάρχουν κι εκείνοι που επιζητούν πολύ λιγότερα από μια ευτυχισμένη στιγμή...
...Το ζητούμενο κι η βαθειά επιθυμία του Νίκου, ενός από τους πολλούς άστεγους τούτης της πόλης, είναι “να έρθει επιτέλους η συντέλεια του κόσμου”! Περιμένει πώς και πώς το 2012 γιατί τότε, κάπου άκουσε να συζητιέται, ότι θα ’ναι το “σημείο 0” για τη ζωή πάνω στη γη! Εμαθε πως θα καταστραφεί ο κόσμος μετά από έναν μεγάλο σεισμό και ο Θεός -στον οποίο πολύ πιστεύει- ως ο απόλυτος κριτής θα κρίνει τις ψυχές όλων των ανθρώπων! Ανάμεσά τους κι εκείνοι που καθημερινά συναντά στον δρόμο αλλά δεν νοιάζονται, γιατί πλέον “κανένας δεν ενδιαφέρεται για τον άλλο”, όπως λέει!
...Από την ημέρα που πρωτάκουσε για τη “συντέλεια”, γεννήθηκε μέσα του μια ελπίδα πως το 2012 θα τελέψουν επιτέλους και τα δικά του βάσανα, που στιγμή τη στιγμή κατατρώγουν το λιπόσαρκο κορμί του!
Περιμένει, λοιπόν, εκείνη τη μέρα που οι κακοί θα τιμωρηθούν και οι καλοί θα πάνε στον Παράδεισο, παρόλο που εκείνος δεν ξέρει σε ποιους θα συγκαταλεχθεί! Είναι όμως σχεδόν σίγουρος ότι ακόμα και η κόλαση... μάλλον θα είναι καλύτερη από τη ζωή που κάνει εδώ στη γη! Ιδίως τώρα το καλοκαίρι η ζέστη δεν αντέχεται, τα βράδια δεν κοιμάται καλά, δεν τον αφήνουν τα κουνούπια που τον έχουν καταφάει, νερό για να κάνει ένα μπάνιο πού...!
Αφόρητος ο καύσωνας του καλοκαιριού, όπως αφόρητο ήταν το κρύο του χειμώνα! Χειρότερη όμως κι από τα δύο αυτά είναι η αδιαφορία των ανθρώπων!
Γι’ αυτό δεν τον νοιάζει ακόμη κι αν πάει στην κόλαση στην επόμενη ζωή που πιστεύει πως υπάρχει!
Οπως πιστεύει -το ίδιο δυνατά- στην εσχατολογική αυτή θεωρία για το τέλος του κόσμου το 2012.
Αυτή είναι εντέλει η “απαντοχή” του!
Γι’ αυτό κάνει υπομονή και μετρά αντίστροφα τον χρόνο, όπως οι φαντάροι τη μέρα που θα απολυθούν από τον στρατό...
Γράφει ο
Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης
“Ο καθένας φτιάχνει τον δικό του κόσμο και ζει μέσα του”. Αυτό, βέβαια, δεν προϋποθέτει την “ευτυχία”, που για πολλούς από εμάς είναι ένα από τα ζητούμενα αυτής της ζήσης! Για κάποιους άλλους, είναι αρκετές μόνον κάποιες ελάχιστες στιγμές ευτυχίας, ενώ υπάρχουν κι εκείνοι που επιζητούν πολύ λιγότερα από μια ευτυχισμένη στιγμή...
...Το ζητούμενο κι η βαθειά επιθυμία του Νίκου, ενός από τους πολλούς άστεγους τούτης της πόλης, είναι “να έρθει επιτέλους η συντέλεια του κόσμου”! Περιμένει πώς και πώς το 2012 γιατί τότε, κάπου άκουσε να συζητιέται, ότι θα ’ναι το “σημείο 0” για τη ζωή πάνω στη γη! Εμαθε πως θα καταστραφεί ο κόσμος μετά από έναν μεγάλο σεισμό και ο Θεός -στον οποίο πολύ πιστεύει- ως ο απόλυτος κριτής θα κρίνει τις ψυχές όλων των ανθρώπων! Ανάμεσά τους κι εκείνοι που καθημερινά συναντά στον δρόμο αλλά δεν νοιάζονται, γιατί πλέον “κανένας δεν ενδιαφέρεται για τον άλλο”, όπως λέει!
...Από την ημέρα που πρωτάκουσε για τη “συντέλεια”, γεννήθηκε μέσα του μια ελπίδα πως το 2012 θα τελέψουν επιτέλους και τα δικά του βάσανα, που στιγμή τη στιγμή κατατρώγουν το λιπόσαρκο κορμί του!
Περιμένει, λοιπόν, εκείνη τη μέρα που οι κακοί θα τιμωρηθούν και οι καλοί θα πάνε στον Παράδεισο, παρόλο που εκείνος δεν ξέρει σε ποιους θα συγκαταλεχθεί! Είναι όμως σχεδόν σίγουρος ότι ακόμα και η κόλαση... μάλλον θα είναι καλύτερη από τη ζωή που κάνει εδώ στη γη! Ιδίως τώρα το καλοκαίρι η ζέστη δεν αντέχεται, τα βράδια δεν κοιμάται καλά, δεν τον αφήνουν τα κουνούπια που τον έχουν καταφάει, νερό για να κάνει ένα μπάνιο πού...!
Αφόρητος ο καύσωνας του καλοκαιριού, όπως αφόρητο ήταν το κρύο του χειμώνα! Χειρότερη όμως κι από τα δύο αυτά είναι η αδιαφορία των ανθρώπων!
Γι’ αυτό δεν τον νοιάζει ακόμη κι αν πάει στην κόλαση στην επόμενη ζωή που πιστεύει πως υπάρχει!
Οπως πιστεύει -το ίδιο δυνατά- στην εσχατολογική αυτή θεωρία για το τέλος του κόσμου το 2012.
Αυτή είναι εντέλει η “απαντοχή” του!
Γι’ αυτό κάνει υπομονή και μετρά αντίστροφα τον χρόνο, όπως οι φαντάροι τη μέρα που θα απολυθούν από τον στρατό...
Τρίτη 22 Ιουνίου 2010
Στα πεταχτά
Γράφει ο
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
e-mail:kakakatsakis@sch.gr
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
Η ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΗ σε διάρκεια μέρα του χρόνου σήμερα, 22 Ιουνίου, για το βόρειο ημισφαίριο της Γης, στο οποίο και ανήκουμε. Στο πιο κοντινό σημείο του ο ήλιος. Καλώς μας ήρθες και επίσημα, καλοκαίρι!
ΟΙ ΦΩΤΙΕΣ ΤΟΥ Αϊ Γιάννη του Κλήδονα αύριο. Για όσους επιμένουν, εθιμικώ δικαίω, να γιορτάζουν το θερινό λιοτρόπι. Να πηδάνε τις φωτιές/ μην τους πιάνουν αρρώστιες. Σ’ ένα πρώτο επίπεδο. Και ν’ ανοίγουνε τον Κλήδονα, σ’ ένα δεύτερο.
ΤΑ ΞΟΡΚΙΑ που έκανα για τον καύσωνα το περασμένο Σάββατο, στο πρώτο “πεταχτό” της στήλης, είχαν αποτέλεσμα. Ο περί ου ο λόγος... κύριος μάζεψε... τα καμένα του και προσώρας τουλάχιστον απήλθε απ’ τα μέρη μας.
ΑΦΗΣΤΕ τους ανθρώπους στην πλάνη τους, εφόσον η πλάνη τους τούς κάνει ευτυχισμένους, έχει πει στο περίπου ο Ελιοτ. Και για μένα στην προηγούμενη περίπτωση ισχύει ο λόγος του.
ΩΣΤΟΣΟ ο πολιτικός καύσωνας ούτε αρχή ούτε τέλος φαίνεται να έχει. Οσο είναι η τρόικα εδώ, μην περιμένετε να κατέβει η θερμοκρασία. Το αντίθετο. Θ’ αντέξει εντέλει το θερμόμετρο ή θα σπάσει;
Η ΕΛΛΑΔΑ ανήκει στους Ελληνες! Δονούσε τις καρδιές μας τότε, το ’81, πριν απ’ την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία η φράση αυτή του Ανδρέα Παπανδρέου. Τι θυμάται ώρες και ώρες τη σήμερον ημέρα κι αυτός ο φίλος μου ο γερω δάσκαλος! Τι θυμάται!
Η ΠΕΝΑ ΜΟΥ κουράστηκε κι άδεια μου γυρεύει/ μα γω θαρρώ η πονηρή κάτι μου μαγειρεύει; Τι θέλει να πει... ο ποιητής; Ο μαντιναδολόγος της στήλης, ο Ηλίας ο Σταματάκης, καλά το καταλάβατε. Από άλλο “ανέκδοτο” αυτός...
“ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ”. Και κόμμα - και τι κόμμα! - μπορεί να γίνει η φράση αυτή που ως γνωστό είναι ο τίτλος του περίφημου έργου (το έχει ανεβάσει και το ΔΗΠΕΘΕΚ) του Ντάριο Φο. Προς το παρόν, κατά που έγραψε προχθές η “Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία”, είναι μια νέα στάση ζωής που λαμβάνει κινηματικό χαρακτήρα.
ΣΤΗ ΦΑΣΗ ΤΩΝ υποψήφιων - υποψήφιων για τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές ακόμα. Η φάση των σκέτων υποψήφιων αργεί...
“ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ που έχουν στέρεες δομές και έχουν πολύ ισχυρή την αίσθηση του ανήκειν και της ταυτότητας... και μπορούν με αυτή την αίσθηση να κινητοποιήσουν τα ψυχολογικά, κοινωνιολογικά, πολιτικά και οικονομικά στοιχεία, έχουν τη δυνατότητα να πραγματοποιούν στρατηγικά ανοίγματα”. Αχμέτ Νταβούτογλου, “Το Στρατηγικό Βάθος”, Αθήνα 2010.
ΟΧΙ ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΧΑΣΑ, αυτό δα έλειπε! Ελλάδα εναντίον Αργεντινής απόψε. Ετοιμάστε ό,τι έχετε να ετοιμάσετε, προετοιμαστείτε ψυχολογικά και λάβετε θέσεις μπροστά απ’ τους τηλεοπτικούς δέκτες. Ολα μπορούν να συμβούν. Κι όταν λέω όλα, εννοώ όλα! Λέτε;
Ο ΕΠΙΚΗΤΟΣ προχωρούσε ενίοτε και πέραν του χριστιανισμού. Καταδίκαζε τη δουλεία όπως και τη θανατική ποινή και επιθυμούσε να μεταχειρίζονται τους εγκληματίες ως πάσχοντες. Πέραν του χρυσού κανόνος “Ο συ μισείς ετέρω μη ποιήσεις” που διακήρυττε πρόσθετε: “Εαν πληροφορηθείς ότι κάποιος σ’ εκακολόγησε να μη διαμαρτύρεσαι αλλά να λέγεις: Δεν γνώριζε για τα υπόλοιπα σφάλματά μου, αλλιώς δεν θα μιλούσε μόνο γι’ αυτά”.
“... Σήμερα 22 Ιουνίου/ Το ημερολόγιο δείχνει/ την πιο μεγάλη μέρα του χρόνου/ αλλά δε μας έφτασε./ Είχαμε τόσους πολλούς να θρηνήσουμε/ Η συγκίνησή μας ανεξέλεγκτη/ Παραλίγο να οδηγήσει σε έκτροπα/ συνεπικουρούμενη από τη βαριά/ ατμόσφαιρα της μολυσμένης μας πόλης”...
Από το ποίημα “Η πιο μεγάλη μέρα” της Στέλλας Αρκάδη.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
e-mail:kakakatsakis@sch.gr
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
Η ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΗ σε διάρκεια μέρα του χρόνου σήμερα, 22 Ιουνίου, για το βόρειο ημισφαίριο της Γης, στο οποίο και ανήκουμε. Στο πιο κοντινό σημείο του ο ήλιος. Καλώς μας ήρθες και επίσημα, καλοκαίρι!
ΟΙ ΦΩΤΙΕΣ ΤΟΥ Αϊ Γιάννη του Κλήδονα αύριο. Για όσους επιμένουν, εθιμικώ δικαίω, να γιορτάζουν το θερινό λιοτρόπι. Να πηδάνε τις φωτιές/ μην τους πιάνουν αρρώστιες. Σ’ ένα πρώτο επίπεδο. Και ν’ ανοίγουνε τον Κλήδονα, σ’ ένα δεύτερο.
ΤΑ ΞΟΡΚΙΑ που έκανα για τον καύσωνα το περασμένο Σάββατο, στο πρώτο “πεταχτό” της στήλης, είχαν αποτέλεσμα. Ο περί ου ο λόγος... κύριος μάζεψε... τα καμένα του και προσώρας τουλάχιστον απήλθε απ’ τα μέρη μας.
ΑΦΗΣΤΕ τους ανθρώπους στην πλάνη τους, εφόσον η πλάνη τους τούς κάνει ευτυχισμένους, έχει πει στο περίπου ο Ελιοτ. Και για μένα στην προηγούμενη περίπτωση ισχύει ο λόγος του.
ΩΣΤΟΣΟ ο πολιτικός καύσωνας ούτε αρχή ούτε τέλος φαίνεται να έχει. Οσο είναι η τρόικα εδώ, μην περιμένετε να κατέβει η θερμοκρασία. Το αντίθετο. Θ’ αντέξει εντέλει το θερμόμετρο ή θα σπάσει;
Η ΕΛΛΑΔΑ ανήκει στους Ελληνες! Δονούσε τις καρδιές μας τότε, το ’81, πριν απ’ την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία η φράση αυτή του Ανδρέα Παπανδρέου. Τι θυμάται ώρες και ώρες τη σήμερον ημέρα κι αυτός ο φίλος μου ο γερω δάσκαλος! Τι θυμάται!
Η ΠΕΝΑ ΜΟΥ κουράστηκε κι άδεια μου γυρεύει/ μα γω θαρρώ η πονηρή κάτι μου μαγειρεύει; Τι θέλει να πει... ο ποιητής; Ο μαντιναδολόγος της στήλης, ο Ηλίας ο Σταματάκης, καλά το καταλάβατε. Από άλλο “ανέκδοτο” αυτός...
“ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ”. Και κόμμα - και τι κόμμα! - μπορεί να γίνει η φράση αυτή που ως γνωστό είναι ο τίτλος του περίφημου έργου (το έχει ανεβάσει και το ΔΗΠΕΘΕΚ) του Ντάριο Φο. Προς το παρόν, κατά που έγραψε προχθές η “Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία”, είναι μια νέα στάση ζωής που λαμβάνει κινηματικό χαρακτήρα.
ΣΤΗ ΦΑΣΗ ΤΩΝ υποψήφιων - υποψήφιων για τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές ακόμα. Η φάση των σκέτων υποψήφιων αργεί...
“ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ που έχουν στέρεες δομές και έχουν πολύ ισχυρή την αίσθηση του ανήκειν και της ταυτότητας... και μπορούν με αυτή την αίσθηση να κινητοποιήσουν τα ψυχολογικά, κοινωνιολογικά, πολιτικά και οικονομικά στοιχεία, έχουν τη δυνατότητα να πραγματοποιούν στρατηγικά ανοίγματα”. Αχμέτ Νταβούτογλου, “Το Στρατηγικό Βάθος”, Αθήνα 2010.
ΟΧΙ ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΧΑΣΑ, αυτό δα έλειπε! Ελλάδα εναντίον Αργεντινής απόψε. Ετοιμάστε ό,τι έχετε να ετοιμάσετε, προετοιμαστείτε ψυχολογικά και λάβετε θέσεις μπροστά απ’ τους τηλεοπτικούς δέκτες. Ολα μπορούν να συμβούν. Κι όταν λέω όλα, εννοώ όλα! Λέτε;
Ο ΕΠΙΚΗΤΟΣ προχωρούσε ενίοτε και πέραν του χριστιανισμού. Καταδίκαζε τη δουλεία όπως και τη θανατική ποινή και επιθυμούσε να μεταχειρίζονται τους εγκληματίες ως πάσχοντες. Πέραν του χρυσού κανόνος “Ο συ μισείς ετέρω μη ποιήσεις” που διακήρυττε πρόσθετε: “Εαν πληροφορηθείς ότι κάποιος σ’ εκακολόγησε να μη διαμαρτύρεσαι αλλά να λέγεις: Δεν γνώριζε για τα υπόλοιπα σφάλματά μου, αλλιώς δεν θα μιλούσε μόνο γι’ αυτά”.
“... Σήμερα 22 Ιουνίου/ Το ημερολόγιο δείχνει/ την πιο μεγάλη μέρα του χρόνου/ αλλά δε μας έφτασε./ Είχαμε τόσους πολλούς να θρηνήσουμε/ Η συγκίνησή μας ανεξέλεγκτη/ Παραλίγο να οδηγήσει σε έκτροπα/ συνεπικουρούμενη από τη βαριά/ ατμόσφαιρα της μολυσμένης μας πόλης”...
Από το ποίημα “Η πιο μεγάλη μέρα” της Στέλλας Αρκάδη.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)
Δευτέρα 21 Ιουνίου 2010
ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ
21.06.2010
Γράφει ο: ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakisv@gmail.com
Όλοι του χρωστούμε
Σταμάτη, τα ριζίτικα πάντα θα σου χρωστούνε γιατί τα μονομέριασες κι ετσά δεν θα χαθούνε!
Δεν λέω, καλή, κατάκαλη, η μαντινάδα που μου έστειλε μέσω κινητού, όπως κάνει πάντα, ο γνωστός Χανιώτης μαντιναδολόγος Ηλίας Σταματάκης, κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε την περασμένη Δευτέρα, 15 Ιουνίου, στον “Χρυσόστομο”, προς τιμήν του και εκλεκτού συνεργάτη της εφημερίδας δασκάλου - λαογράφου Σταμάτη Απ. Αποστολάκη. Δεν “χρωστούνε” όμως, μόνο τα ριζίτικα στον Σταμάτη. Χρωστούνε τα ήθη και τα έθιμα, οι παραδόσεις και οι θρύλοι, τα αινίγματα και οι παροιμίες, οι μνήμες της λαϊκής μας ρίζας και οι ρίζες της συλλογικής μας μνήμης, σύμπασα η τοπική μας ιστορία, όλα τα μαλάματα του λαϊκού μας πολιτισμού. Τα μύρια όσα, αυτός διέσωσε στα βιβλία του μα και στα αρχεία του, για να τα παραδώσει πολύτιμη κληρονομιά στις νεότερες γενιές. Για να ’χουνε να πορεύονται στους αιώνες.
Όλοι εμείς χρωστούμε στον Σταμάτη Αποστολάκη, σε τελική ανάλυση, δηλαδή. Όλοι όσοι θεωρούμε ότι δεν μπορούμε να πορευόμαστε στην παγκοσμιοποιημένη εποχή μας με αλλοιωμένο ή αλλοτριωμένο πρόσωπο. Γι’ αυτά που μας έδωσε, γι’ αυτά που μας δίδει, μα και γι’ αυτά που θα μας δώσει, του χρωστούμε. “Το επ’ εμοί, ενόσω ζω και αναπνέω και σωφρονώ, δεν θα παύσω πάντοτε, [...] να υμνώ μετά λατρείας τον Χριστόν μου, να περιγράφω μετ’ έρωτος την φύσιν και να ζωγραφώ μετά στοργής τα γνήσια ελληνικά έθη”. Μια παρόμοια δήλωση, μ’ αυτήν που έχει κάνει στον “Λαμπριάτικο ψάλτη” του ο
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, κάνει με τον δικό του τρόπο, μέσα από τη σύνολη δουλειά του, εδώ και πολλές δεκαετίες, συνεχώς και αδιαλείπτως, ο Σταμάτης Αποστολάκης. Πολύ έντονα το σκεφτόμουν σε όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης αυτό...
Δήλωσε χρεώστης
Του την χρωστούσαμε αυτήν την εκδήλωση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν του χρωστούμε κι άλλες, του Σταμάτη Αποστολάκη, λοιπόν! Του τη χρωστούσαν οι φορείς του τόπου οι οποίοι την συνδιοργάνωσαν. Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χανίων, ο Δήμος Χανίων και η Ιστορική Λαογραφική Εταιρία Κρήτης. Και γιατί ποτέ ο Σταμάτης δεν είπε σε κανέναν όχι όταν ζητήθηκε (και ζητείται πολύ συχνά και από πολλούς) η βοήθειά του. Του τη χρωστούσε ο ιστορικός Φιλολογικός Σύλλογος “Ο Χρυσόστομος” που την φιλοξένησε. Και γιατί επίλεκτο μέλος του εδώ και 50 περίπου χρόνια είναι. Του τη χρωστούσε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ανατολικού Σελίνου “Το Ψηλάφι” που μας καλωσόρισε στην αρχή της εκδήλωσης εκ μέρους του με το ριζίτικο “Τη συντροφιά σας χαίρομαι” και τραγούδησε πριν την αντιφώνησή του, για λόγου του, το “Μυρίζουν οι βασιλικοί”. Και γιατί κατ’ αρχήν πρεπιά του Ανατολικού Σελίνου, ως Ανατολικοσελινιώτης είναι. Του τη χρωστούσαν όλοι που απηύθυναν χαιρετισμούς ή έστειλαν μηνύματα στην εκδήλωση. Ο νομάρχης Χανίων Γρηγόρης Αρχοντάκης, ο δήμαρχος Χανίων Κυριάκος Βιρβιδάκης και η πρόεδρος της ΙΛΑΕΚ Αρχόντισσα Παπαδερού και οι βουλευτές του Νομού Ευτύχης Δαμιανάκης, Μανώλης Σκουλάκης και Χρήστος Μαρκογιαννάκης, αντίστοιχα όπως και ο πρόεδρος της Ένωσης Πνευματικών Δημιουργών Χανίων Δημήτρης Νικολακάκης που είχε τον συντονισμό της. Και γιατί τα Χανιά σαν Νομός (όπως και η Κρήτη) καμαρώνουν γι’ αυτόν. Του τη χρωστούσαν οι τρεις διακεκριμένοι ομιλητές που μίλησαν. Ο Δρ Φιλολογίας τ. Δ/ντής Ερευνών του Κέντρου Λαογραφίας Ακαδημίας Αθηνών Γεώργιος Ν. Αικατερινίδης με θέμα “Σταμάτης Αποστολάκης: Ένας σεμνός δάσκαλος και ακάματος λαογράφος”, ο Δρ Φιλολογίας τ. Διευθύνων του Κέντρου Συντάξεων Ιστορικού Λεξικού της Νέας Ελληνικής Γλώσσας της Ακαδημίας Αθηνών Νικόλαος Κοντοσόπουλος με θέμα “Η συμβολή του Σταμάτη Αποστολάκη στην Κρητική Ονοματολογία” και η Δρ Φιλολογίας, Διευθύντρια του Κέντρου Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών με θέμα “ριζίτικα τα δημοτικά τραγούδια της Κρήτης”. Και γιατί τον ναό της Λαογραφίας, όπως και αυτός, διακονούν.
Όλοι όσοι αθρόως προσήλθαμε ξετρουλιάζοντας την μεγάλη αίθουσα του “Χρυσόστομου” μα και πολλοί άλλοι απ’ όλη την Ελλάδα που ήταν πνευματικά παρόντες, του την χρωστούσαμε. Και γιατί εμείς τιμηθήκαμε αποδίδοντας τιμή με την παρουσία μας, στον εκ των κορυφαίων λαογράφων του τόπου μας, στον εκ των θεματοφυλάκων της κρητικής λαϊκής παράδοσης, στον εκ των μεγάλων πατριαρχών της Δασκαλοσύνης, στον αρκούμενο στα ουσιαστικά “Δάσκαλος” - “Λαογράφος”, Σταμάτη Αποστολάκη. Παρ’ όλα αυτά χρεώστης προς όλους όσοι αναφέρθηκαν, αλλά κυρίως στον τόπο που τον γέννησε, δήλωσε ο Σταμάτης.
Περί σεμνότητος ο λόγος...
Μια ζωή άκουγα ριζίτικα στα χωριά μου, στις διασκεδάσεις και τους γάμους. Κάποτε εκτίμησα την αξία των κι η συλλογή, ηχογράφηση, καταγραφή, μελέτη και παραπέρα έρευνα έφερε βράβευση, εκπομπές και έναν ογκώδη τόμο.
Το 1959-1964 δάσκαλος στο Ροδοβάνι - Αγριλέ, ανέβαινα συχνά το μεσημβρινό δίωρο, ως τη Λειβάδα, στο καφενεδάκι του Προκόπη Χατζημιχελάκη, επιζήσαντος ομήρου των στρατοπέδων Γερμανίας. Έφτανε σε λίγο κι άλλη παρέα κι άλλοι... επιζήσαντες. Χαρτιά δεν παίζαμε. Μιλούσαμε για παλιά ώσπου κάποια μέρα συμφώνησαν να φέρω μαγνητόφωνο και να μου διηγηθούν τα πάθη των. Αυτές οι διηγήσεις ήταν η πρώτη αφορμή για το κείμενο “Σελινιώτες ήρωες της Μάχης της Κρήτης στα στρατόπεδα συγκεντρώσεων της Γερμανίας”, το 1981, που έκαμε και κάνει πολλά μάτια να δακρύζουν.
Έμενα στον Καμπανό κι ένα βραδάκι παρατηρώ πως ο αείμνηστος τώρα Ευτ. Κωνσταντουδάκης, αρχιαγροφύλακας Σελίνου, άριστος κυνηγός πήγαινε τον τσιφτέ του με προφύλαξη στης Γληγόραινας το κατώι. Αργότερα έμαθα πως είχε τελευταία αστοχίες με τα θηράματα και ότι του ’χαν ματιασμένο τον τσιφτέ. Η Γληγόραινα του είπε: “Πέρασέ τονε από κάτω από τη γουρούνα μας και αμέσως ξεματιάζεται”. Το έκανε και το θαύμα έγινε... Ε πως να μη μαζεύω χρόνια τα “γλωσσολαογραφικά του κυνηγιού;”
Από τα που είπε ο Σταμ. Α. Αποστολάκης στην αντιφώνησή του.
Σάββατο 19 Ιουνίου 2010
ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Γράφει ο:
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΠΑΥΣΟΝ ω καύσων! Παύσον ω καύσων! Παύσον ω καύσων! Παύσον ω καύσων!... Αφήστε με εμένα να κάνω τα ξόρκια μου. Τέσσερις χιλιάδες τετρακόσιες σαράντα τέσσερις (4.444) φορές πρέπει να γράψω τη συγκεκριμένη φράση για να συν-κινηθεί ο περί ου ο λόγος κύριος!
ΛΟΓΙΑ της ζέστης που με χτύπησε κατακούτελα; Ακόμα χειρότερα. Λόγια του καύσωνα. Μη δίνετε και μεγάλη σημασία. Από κάπου πρέπει ν’ αρχίσω. Κι από πού ν’ αρχίσω και πού να τελειώσω! Και πώς ν’ αρχίσω και πώς να τελειώσω! Ας πάει, λοιπόν, και το παλιάμπελο είπα, κι άρχισα απ’ τον καύσωνα!
ΩΣΤΟΣΟ ο εργασιακός μεσαίωνας μόλις αρχίζει. Τα χειρότερα ήρθαν. Ακολουθούν τα... χειροτερότερα. Ζητείται επειγόντως ελπίς! Ενα φως στο βάθος της σκοτεινής σήραγγας. Υπάρχει;
ΚΙ ΟΜΩΣ οι ελεγκτές παύλα δανειστές μας μάς έβαλαν εντέλει προβιβάσιμο βαθμό στο τέστ του Ιουνίου. Καλούτσικα τα πάτε και μπορείτε να τα πάτε καλύτερα, μας είπαν. Είστε σε καλό δρόμο και μπορείτε να μπείτε σε καλύτερο, μας είπαν. Οσοι απομείνετε κι όπως απομείνετε. Το τελευταίο το είπαν από μέσα τους.
ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ στριμωγμένος πλην όμως πολιτικά ήρεμος ή πολιτικά ήρεμος πλην όμως ιδεολογικά στριμωγμένος; Τι δίλημμα κι αυτό για όσους βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος εξακολουθούν να έχουν διλήμματα!
ΣΗΚΩΣΕ ΤΟ, το... τιμημένο/ δεν μπορώ, δεν μπορώ να περιμένω! Το φαντάζεστε; Να νικήσουμε την Αργεντινή (τον Μέσι αυτοί, τον Καραγκούνη εμείς) να προκριθούμε στον επόμενο γύρο του Μουντιάλ, να φτάσουμε στον τελικό και να το σηκώσουμε το... τιμημένο. Ετσι για να σκάσουν οι κάθε λογής... κορέοι. Αυτό κι αν είναι όνειρο θερινής νυχτός!
ΜΝΗΜΟΝΙΚΟΤΕΡΟΣ του Μνημονίου ο Λοβέρδος ή... λοβερδικότερο του Λοβέρδου το Μνημόνιο; Εδώ σας θέλω!
ΠΡΩΤΟ κόμμα η “αδιευκρίνιστη ψήφος” και καταλληλότερος πρωθυπουργός ο “κανένας”. Αυτό μας λέει, μεταξύ των άλλων, η δημοσκόπηση της MRB. Ας δοθεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας η εντολή σχηματισμού νέας μη κυβέρνησης στο κόμμα της “Αδιευκρίνιστης ψήφου” και συγκεκριμένα στον αρχηγό του τον “Κανένα”, λοιπόν!
ΑΝ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ να σπαταλούμε το νερό, έτσι όπως το σπαταλούμε, το Σεπτέμβρη θα ’χουμε πρόβλημα. Την καμπάνα την χτύπησε και μάλιστα αρκετά δυνατά η ΔΕΥΑΧ. Την ακούσαμε;
ΔΕΝ ΠΗΡΑΜΕ προσκλήσεις και φυσικά δεν θα παραβρεθούμε στις σχετικές γαμήλιες εκδηλώσεις. Εκ των ων ουκ άνευ, ωστόσο, ότι θα πληρώσουμε τη... νύφη. Για τους επερχόμενους τραπεζικούς γάμους, γάμους από προξενιό, ο λόγος.
ΟΣΟ ΜΑΘΑΙΝΩ ν’ αγαπώ τα ζώα, τόσο περισσότερο αγαπώ τους ανθρώπους. Με αφορμή την σημερινή συγκέντρωση που θα κάνουν στην Πλατεία Αγοράς, τα φιλοζωικά σωματεία, η φράση.
“
... ΤΟΝ ΕΞΟΡΙΣΑΝ οι Αθηναίοι από ζηλεία κι από κακία,/ κι ύστερα βρήκαν μία αιτία, που ξεπερνούσε κάθε βλακεία./ Και ποια θαρρείτε δικαιολογία βρήκαν να πούνε γι’ αυτήν την πράξη/ αφού ποτέ του κακό κανένα και σε κανένα δεν είχε πράξει; / «Δίκαιο», λέει, εβαρεθήκαν ν’ ακούν τον κόσμο να τον φωνάζει./ Μα ποιος δεν ξέρει πως τους αδίκους η λέξη «δίκιο» πάντα τους σφάζει”. Αυτά μεταξύ των άλλων γράφει ο γνωστός και μη εξαιρετέος Παβλής Πολυχρονάκης για τον Αριστείδη τον Δίκαιο.
“Σκέφτομαι/ πως δεν θα φθάσω πουθενά,/ στο τεντωμένο το σκοινί/ πάντα θα περπατάω,/ έχοντας κάτω μου το χάος./ Πως δεν θα φθάσω πουθενά,/ στην άλλη άκρη του σκοινιού/ θα πέσω,/ μόνος, πράος”.
Το ποίημα “Επίγνωση” του Παναγιώτη Η. Νικολακόπουλου
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΠΑΥΣΟΝ ω καύσων! Παύσον ω καύσων! Παύσον ω καύσων! Παύσον ω καύσων!... Αφήστε με εμένα να κάνω τα ξόρκια μου. Τέσσερις χιλιάδες τετρακόσιες σαράντα τέσσερις (4.444) φορές πρέπει να γράψω τη συγκεκριμένη φράση για να συν-κινηθεί ο περί ου ο λόγος κύριος!
ΛΟΓΙΑ της ζέστης που με χτύπησε κατακούτελα; Ακόμα χειρότερα. Λόγια του καύσωνα. Μη δίνετε και μεγάλη σημασία. Από κάπου πρέπει ν’ αρχίσω. Κι από πού ν’ αρχίσω και πού να τελειώσω! Και πώς ν’ αρχίσω και πώς να τελειώσω! Ας πάει, λοιπόν, και το παλιάμπελο είπα, κι άρχισα απ’ τον καύσωνα!
ΩΣΤΟΣΟ ο εργασιακός μεσαίωνας μόλις αρχίζει. Τα χειρότερα ήρθαν. Ακολουθούν τα... χειροτερότερα. Ζητείται επειγόντως ελπίς! Ενα φως στο βάθος της σκοτεινής σήραγγας. Υπάρχει;
ΚΙ ΟΜΩΣ οι ελεγκτές παύλα δανειστές μας μάς έβαλαν εντέλει προβιβάσιμο βαθμό στο τέστ του Ιουνίου. Καλούτσικα τα πάτε και μπορείτε να τα πάτε καλύτερα, μας είπαν. Είστε σε καλό δρόμο και μπορείτε να μπείτε σε καλύτερο, μας είπαν. Οσοι απομείνετε κι όπως απομείνετε. Το τελευταίο το είπαν από μέσα τους.
ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ στριμωγμένος πλην όμως πολιτικά ήρεμος ή πολιτικά ήρεμος πλην όμως ιδεολογικά στριμωγμένος; Τι δίλημμα κι αυτό για όσους βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος εξακολουθούν να έχουν διλήμματα!
ΣΗΚΩΣΕ ΤΟ, το... τιμημένο/ δεν μπορώ, δεν μπορώ να περιμένω! Το φαντάζεστε; Να νικήσουμε την Αργεντινή (τον Μέσι αυτοί, τον Καραγκούνη εμείς) να προκριθούμε στον επόμενο γύρο του Μουντιάλ, να φτάσουμε στον τελικό και να το σηκώσουμε το... τιμημένο. Ετσι για να σκάσουν οι κάθε λογής... κορέοι. Αυτό κι αν είναι όνειρο θερινής νυχτός!
ΜΝΗΜΟΝΙΚΟΤΕΡΟΣ του Μνημονίου ο Λοβέρδος ή... λοβερδικότερο του Λοβέρδου το Μνημόνιο; Εδώ σας θέλω!
ΠΡΩΤΟ κόμμα η “αδιευκρίνιστη ψήφος” και καταλληλότερος πρωθυπουργός ο “κανένας”. Αυτό μας λέει, μεταξύ των άλλων, η δημοσκόπηση της MRB. Ας δοθεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας η εντολή σχηματισμού νέας μη κυβέρνησης στο κόμμα της “Αδιευκρίνιστης ψήφου” και συγκεκριμένα στον αρχηγό του τον “Κανένα”, λοιπόν!
ΑΝ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ να σπαταλούμε το νερό, έτσι όπως το σπαταλούμε, το Σεπτέμβρη θα ’χουμε πρόβλημα. Την καμπάνα την χτύπησε και μάλιστα αρκετά δυνατά η ΔΕΥΑΧ. Την ακούσαμε;
ΔΕΝ ΠΗΡΑΜΕ προσκλήσεις και φυσικά δεν θα παραβρεθούμε στις σχετικές γαμήλιες εκδηλώσεις. Εκ των ων ουκ άνευ, ωστόσο, ότι θα πληρώσουμε τη... νύφη. Για τους επερχόμενους τραπεζικούς γάμους, γάμους από προξενιό, ο λόγος.
ΟΣΟ ΜΑΘΑΙΝΩ ν’ αγαπώ τα ζώα, τόσο περισσότερο αγαπώ τους ανθρώπους. Με αφορμή την σημερινή συγκέντρωση που θα κάνουν στην Πλατεία Αγοράς, τα φιλοζωικά σωματεία, η φράση.
“
... ΤΟΝ ΕΞΟΡΙΣΑΝ οι Αθηναίοι από ζηλεία κι από κακία,/ κι ύστερα βρήκαν μία αιτία, που ξεπερνούσε κάθε βλακεία./ Και ποια θαρρείτε δικαιολογία βρήκαν να πούνε γι’ αυτήν την πράξη/ αφού ποτέ του κακό κανένα και σε κανένα δεν είχε πράξει; / «Δίκαιο», λέει, εβαρεθήκαν ν’ ακούν τον κόσμο να τον φωνάζει./ Μα ποιος δεν ξέρει πως τους αδίκους η λέξη «δίκιο» πάντα τους σφάζει”. Αυτά μεταξύ των άλλων γράφει ο γνωστός και μη εξαιρετέος Παβλής Πολυχρονάκης για τον Αριστείδη τον Δίκαιο.
“Σκέφτομαι/ πως δεν θα φθάσω πουθενά,/ στο τεντωμένο το σκοινί/ πάντα θα περπατάω,/ έχοντας κάτω μου το χάος./ Πως δεν θα φθάσω πουθενά,/ στην άλλη άκρη του σκοινιού/ θα πέσω,/ μόνος, πράος”.
Το ποίημα “Επίγνωση” του Παναγιώτη Η. Νικολακόπουλου
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)