Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Παρασκευή 12 Μαΐου 2017

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΠΟΛΛΟΙ ΟΙ ΩΣΕΙ ΠΑΡΟΝΤΕΣ




Πολλοί, σίγουρα, οι ωσεί παρόντες, σαν σύνεδροι, στις εργασίες του Διεθνούς Συνεδρίου του Συνδέσμου Ευρωπαϊκών Μουσείων Τυπογραφίας, που άρχισε, ως γνωστό, χθες στο Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου, στο Μεγάλο Αρσενάλι των Χανίων, τις εργασίες του, κι όχι μόνο ο και σπουδαίος λόγιος και αγωνιστής των Κρητικών Επαναστάσεων, εκδότης του Ραδάμανθυ, «της πρώτης κρητικής εφημερίδας (το δεύτερο φύλλο της οποίας εκδόθηκε το 1841 με φορητό τυπογραφείο στον Βαφέ Αποκορώνου)» Εμμανουήλ Βυβιλάκης, όπως έγραψα στις “Στάσεις” της περασμένης Τρίτης (9 Μαΐου). Και γιατί σίγουρα θα βρεθούν αρκετοί, και δεν μιλώ αποκλειστικά μόνο για τους εισηγητές, που θα μνημονεύσουν, τα έργα και τις ημέρες τους και θα “κουβεντιάσουν” (γράφω τη στήλη πριν αρχίσουν οι εργασίες) την προσφορά τους γενικότερα στην Τυπογραφία αλλά και ειδικότερα στο στήσιμο του Μουσείου Γιάννη και Ελένης Γαρεδάκη.

Ωσεί παρόντες για παράδειγμα ο Ζαχαρίας Καλλέργης, ο Νικόλαος Βλαστός, ο Μάρκος Μουσούρος και οι άλλοι συντελεστές, που επιμελήθηκαν το εκδοθέν εν έτει 1499 στη Βενετία αποκλειστικό από Κρήτες, λεξικό “ετυμολογικόν Μέγα” και στο οποίο αναφέρεται, στο επίγραμμά του ο τρίτος: «Κρητικός είναι αυτός που τα σκάλισε/ Κρητικός αυτός που τα κέντησε ένα ένα,/ Κρητικός αυτός που τα έχυσε μολύβι/ και Κρητικός κάνει τα έξοδα,/ εκείνος που έχει το όνομα της νίκης/ Κρητικός κι αυτός που κάνει τούτο το εγκώμιο», σε μετάφραση. Και, βέβαια, από κοντά ο αξέχαστος Μιχάλης Γρηγοράκης, ο “μίγρης” των Χανιώτικων νέων, που στάθηκε όσο λίγοι στον Γιάννη Γαρεδάκη στη δημιουργία του Μουσείου Τυπογραφίας, που, όπως έχω ξαναγράψει, είναι στολή και στολίδι του τόπου μας και αποτελεί εξ αδιανεμήτου πλούτο για όλους τους Χανιώτες, για όλους τους Κρητικούς μα και για όλους τους Έλληνες.

Ατέλειωτος ο κατάλογος εκείνων, των επωνύμων και των ανωνύμων, που παρακολουθούν, ωσεί παρόντες, απ’ το επουράνιο σπίτι της Γιαγιάς Τυπογραφίας, όπου βρίσκονται, το φετινό ετήσιο Συνέδριο του Συνδέσμου Ευρωπαϊκών Μουσείων Τυπογραφίας. Και σαν εκδήλωση μνήμης μπορεί να “ιδωθεί”…


“Μουσειοτυπογραφικές πολιτισμού παντιέρες”






«Ξεχωριστές για τα Χανιά τρεις συνεδρίου μέρες/ μουσειοτυπογραφικές πολιτισμού παντιέρες». Η πρώτη απ’ τις τέσσερις μαντινάδες που μου έστειλε μέσω κινητού, ο και καλός μου φίλος γνωστός δάσκαλος, μαντιναδολόγος, ριμαδόρος Κωστής Λαγουδιανάκης, μισή ώρα μόλις μετά την πληροφόρηση που του έκανα για το Μεγάλο Πανευρωπαϊκό των Μουσείων Τυπογραφίας Συνέδριο. «Αλλοτες Γουτεμβέργιου τα κινητά στοιχεία/ σήμερο τυπογραφικά μπαινάμικα μουσεία», η δεύτερη. «Τυπογραφίας μάζωξη τσ’ Ευρώπης τα μουσεία, ξετρέχουνε συνέδριο γράφοντας ιστορία», η τρίτη. «Και το Μουσείο τω Χανιώ στέκει στο μετερίζι/ τυπογραφίας ξέτελα τιμά και τα πρεπίζει», η τέταρτη. Τα λέει όλα με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο, ο εκ των κορυφαίων διαλεκτοφώνων κρητικών ποιητών. Όντως “ξεχωριστές” για τα Χανιά οι τρεις μέρες του Συνεδρίου που διοργανώνουν τα “μπαινάμικα” (άξια κάθε επαίνου) μουσεία, στο Μουσείο Γιάννη και Ελένης Γαρεδάκη, στο Μουσείο “τω Χανιώ”, που “τιμά” και “πρεπίζει” τα “ξέτελα” της τυπογραφίας. Και από τη γνωστή συνεργάτιδά μου “Στα πεταχτά”, καλή Χανιώτισσα μαντιναδολόγο, Νεκταρία Θεοδωρογλάκη δυο μαντινάδες για το περί ου ο λόγος Συνέδριο, που μπορούν να “ιδωθούν”, όπως κι αυτές του Λαγουδιανάκη, άλλωστε και σαν ρίμα: «Μουσεία τυπογραφικά υπάρχουν στην Ευρώπη/ με πάθος τα υπηρετούν πνευματικοί ανθρώποι./ Υπάρχουν Τυπογραφικά Μουσεία στον Πλανήτη/ το Διεθνές Συνέδριο το κάνουνε στην Κρήτη». Κατάπολλα ευχαριστώ κι εσένα, όπως και τον Κωστή, Νεκταρία!

Χανιώτικα νέα (12.05.2017)

Πέμπτη 11 Μαΐου 2017

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ


ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΟΙΑΖΕΙΣ ΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ





Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

«Την όγδοη ημέρα ο Θεός έφτιαξε και τον μπαγλαμά», λέει το τραγούδι και ξεκινούν τα γλέντια!
Ελα μου όμως που πια(!) δεν υπάρχει όγδοη ημέρα, τουτέστιν “no mera no glenti”.
Kαι όπως φαίνεται κάποιοι θένε να καταργήσουν και την έβδομη ημέρα, την Κυριακή, ναι αυτήν που η Βουγιουκλάκη έχει τραγουδήσει με το “Κυριακή, γιορτή και σχόλη να ’ταν η βδομάδα όλη”, ενοώντας βεβαίως ότι τούτη τη μέρα μπορούμε και να ξεκουραστούμε, να δούμε κι έναν άνθρωπο βρε αδερφέ, να βρεθούμε όλοι γύρω από το οικογενειακό Κυριακάτικο τραπέζι κ.λπ.


…Οι Κυριακές έχουν μία άλλη αίσθηση, μία αίσθηση αναπόλησης, ίσως επειδή έρχονται από μακριά, από εποχές που ο άνθρωπος μπορούσε να συνδιαλλαγεί με τον εσωτερικό του εαυτό, να νιώσει εκείνες τις μακραίωνες εικόνες που κρατά εντός της η φύση· μία φυσιολογική εικόνα που θα ’πρεπε να έχει ο άνθρωπος, το Ον που έχει έρθει σε μία ζωή -εκτός άλλων- και για να δει, να μάθει, να αφουγκραστεί ανάμεσα σε κάποια μικρά διαλείμματα που θα του επιτρέψει ο τρόπος ζωής του.


Τούτη η Κυριακάτικη αίσθηση της πόλης αλλά και της υπαίθρου όπως την έχουμε “γνωρίσει” στη χώρα μας και όχι μόνο, πάει να μεταλλαχθεί και αυτή εξυπηρετώντας(!) -ναι ακόμη και οι ημέρες της εβδομάδας με όλες τις ώρες τους μαζί, έχουν στρωθεί μόνον στη δουλειά- τα όποια συμφέροντα που δεν ορίζονται μόνο βάσει οικονομικών μεγεθών.


Το να καταντήσει η… έβδομη ημέρα της Δημιουργίας μία ακόμη ημέρα δουλειάς όπως όλες οι άλλες, είναι αυτοσκοπός κάποιων που ποτέ δεν την τραγούδησαν, δεν την χόρεψαν… Κι όποιος δεν έχει τραγουδήσει, δεν έχει χορέψει «ίντα ’ρθε να κάμει σε τούτονα τον κόσμο;», που λέει κι ένα ρητό του σοφού λαού!

          

Τετάρτη 10 Μαΐου 2017

ΠΟΙΗΣΗ

ΜΕΤΡΩΝΤΑΣ ΛΑΙΚ



Μετρώ τα λάικ
μετράς τα λάικ
δεν γνωριζόμαστε...

Μετράς  τα λάικ,
μετρώ τα λάικ
και πορευόμαστε...

Σου κάνω λάικ
μου κάνεις λάικ
γινόμαστε φίλοι,,,

Δεν μου κάνεις λἀικ
δεν σου κάνω λάικ
τώρα ξεφίλοι!


ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
     (Ανέκδοτο)

ΕΥΔΟΚΙΑ


Ο Βασιλιάς των Ονείρων από το Σύλλογο Φίλων θεάτρου Χανίων
Με πολλή πολλή αγάπη δεν βρήκα άλλο τρόπο για να σας εκφράσω το τεράστιο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ μου για όσα όμορφα , απλόχερα μου χαρίσατε μέσα απ' το Βασιλιά των Ονείρων!!!! Ένα βιαστικό βίντεο με στιγμές απ όλους τους μήνες του παραμυθιού. Συγχωρήστε με για ατέλειες και παραλείψεις!!!!!



ΓΙΑ ΑΤΕΛΕΙΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΕΙΨΕΙΣ ΜΙΛΑ Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΒΙΝΤΕΟ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΤΕΡΑΚΗΣ...

ΟΣΟΙ ΤΟ ΕΙΔΑΝ ΔΙΑΦΩΝΟΥΝ ΡΙΖΙΚΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥ
ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΔΟΥΛΕΙΑ!

ΝΑ ΘΥΜΙΣΩ ΟΤΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΑΝΕΒΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΦΙΛΩΝ ΘΕΑΤΡΟΥ ΧΑΝΙΩΝ....



https://youtu.be/TGqSKVCcBE0


Τρίτη 9 Μαΐου 2017

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

Ο "ΤΥΠΟΣ" ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΠΑΠΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ





Με αφορμή το φετινό, ετήσιο διεθνές συνέδριο του Συνδέσμου Ευρωπαϊκών Μουσείων Τυπογραφίας με τίτλο “Γράφοντας ιστορία: Συλλογές, Συλλέκτες και ο πολιτιστικός ρόλος των μουσείων τυπογραφίας” που διεξάγεται ως γνωστό, για τρεις μέρες στην πόλη μας (11, 12 και 13 Μαΐου) με συνδιοργανωτές το Μουσείο Τυπογραφίας Γιάννη και Ελένης Γαρεδάκη και τον Σύνδεσμο Ευρωπαϊκών Μουσείων Τυπογραφίας και η συγγραφή του θεατρικού μονόπρακτου σε επτά σκηνές με τίτλο “Ο “Τύπος”” από τον πατρινό καλλιτέχνη, λιθογράφο τυπογράφο Αντώνη Κ. Παπαντωνόπουλο, που στοιχειοθετήθηκε απ’ τον ίδιο σε ένδεκα (11) αριθμημένα αντίτυπα, τα οποία φέρουν την υπογραφή του. Η αφορμή είναι μία, τα αίτια πολλά… Μέγα γεγονός σε πανελλαδικό επίπεδο, η φιλοξενία, για πρώτη φορά στη χώρα μας, του περί ου ο λόγος συνεδρίου. Σιγά που δεν θα το “χαιρετούσε” με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο ο γνωστός και από τη μοναδική στο είδος της συλλογή του για την Ιστορία της Γραφής, που φιλοξενείται στο Μουσείο Τυπογραφίας των φίλων του, ο Αντώνης!… Σιγά που θα πήγαινε σ’ αυτό μ’ άδεια χέρια! Αφιερωμένο στην Ελένη και στον Γιάννη Γαρεδάκη το μονόπρακτο του και στο Μουσείο τους τα εικαστικά του για τον Δαίμονα του Τυπογραφείου…


Γιατί να το κρύψω; Μεγάλη η χαρά μου γιατί μου δόθηκε (να ’ναι καλά ο Γιάννης Γαρεδάκης) ένα εκ των προαναφερθέντων συλλεκτικών αντιτύπων. Λίαν ενδιαφέρουσα η γνωριμία με τον “Τύπο” του Παπαντωνόπουλου τον παράξενο “Τύπο” που τον έκανε να αφήσει την πρώτη δουλειά που είχε πιάσει ως πιτσιρικάς στο καφενείο “Η Φαιστός” και να γίνει τυπογράφος. Ο “Τύπος” μου είναι μισο-φανταστικός και μισο-πραγματικός, μου είπε όταν του τηλεφώνησα για να τον συγχαρώ και γι’αυτή του τη δουλειά. Για να συμπληρώσει αμέσως μετά αυτό που υποψιαζόμουν: «Και, βέβαια, είχα υπόψη μου τον Γαρεδάκη γράφοντας»…

«Με όλα αυτά είχαμε φτάσει στην έξοδο της εφημερίδας και ο “Τύπος” αφού με καληνύχτισε, με ρώτησε αν έμεινα ικανοποιημένος από την ξενάγηση. “Μάλιστα”, απάντησα αμήχανα και φεύγοντας με κατεβασμένο κεφάλι κατάλαβα εκείνο το βράδυ, ότι όσο είχα προσβάλει εγώ τον “Τύπο”, άλλο τόσο είχε προσβάλει κι εμένα το μικρόβιο του αντιμόνιου». Ενα δείγμα γραφής απ’ τον “Τύπο” του Παπαντωνόπουλου. Αχ αυτό το μικρόβιο του αντιμόνιου! Μέχρι Μουσείο Τυπογραφίας, ένα Μουσείο στολή και στολίδι για όλη την Ελλάδα, κι όχι μόνο για τα Χανιά, είχε “τσιτώσει” τον “Τύπο” να δημιουργήσει!


Ο “Ραδάμανθυς” του Βυβιλάκη





«Εντός του κρότου των βομβών, λογχών και πυροβόλων/ εφημερίδα σύστησε και εις τον κόσμον όλον τα πάθη διεσάλπιζεν όσα η τυραννία,/ στην Κρήτη εξήσκει πάντοτε, με λύσσαν και μανίαν». Για τον εκ Βρυσσών Αμαρίου ορμώμενον, σπουδαίο λόγιο και αγωνιστή των Κρητικών επαναστάσεων, Εμμανουήλ Βυβιλάκη, που τύπωσε σε φορητό τυπογραφείο το οποίο έφερε μαζί του, στον Βαφέ όπου το αρχηγείο της λεγόμενης Επανάστασης των Χαιρέτηδων, με ημερομηνία 3 Μαΐου 1841, το δεύτερο φύλλο της εβδομαδιαίας εφημερίδας “Ραδάμανθυς”, ο λόγος…
\
Η πρώτη κρητική εφημερίδα που εκδόθηκε από Κρητικό ο “Ραδάμανθυς” και το με αριθμό 2 φύλλο της, το πρώτο σωζόμενο φύλλο, που όπως έχει γράψει παλιότερα και στην εφημερίδα μας η Βαφιανή συγγραφέας Ευμορφία Βαγιάκη – Μπουντουράκη το βρήκε φυλαγμένο στην πάλαι ποτέ κοινότητα του Βαφέ. Αυτά για την ιστορία και με τη συμπλήρωση ότι ο “Ραδάμανθυς” συνέχισε να εκδίδεται στην Αθήνα για 40 χρόνια «υπερασπίζων τα συμφέροντα της Κρήτης και των εν Ελλάδι διαμενόντων Κρητών με απόλυτη ανιδιοτέλεια». Ωσεί παρών με το φορητό του τυπογραφείο στις εργασίες του Διεθνούς Συνεδρίου του Συνδέσμου Ευρωπαϊκών Μουσείων Τυπογραφίας και ο Εμμ. Βυβιλάκης, σκέφτομαι…

Δευτέρα 8 Μαΐου 2017

ΕΝ ΝΙΠΠΩ

ΤΟΥ ΑΙ-ΓΙΑΝΝΗ ΤΗΣ ΓΡΑΣΑΣ


Τ Αι- Γιαννιού της Γράσας σήμερα

Πριν χαράξει η μέρα είχαν βάλει  ευλογητός οι ποταμίδες...

Μαζί ψάλλαμε και στη λιτανεία το απολυτίκιο του αγαπημένου μας Αγίου..


Απόστολε Χριστώ τω Θεώ ηγαπημένε,  επιτάχυνον ρύσαι λαόν αναπολόγητον...

Μαζί μας και στις τάβλες της αρχοντιάς, ΄που θυμηθήκαμε τους παλιούς μας...

Και του χρόνου μας είπαν όταν φεύγαμε...

ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΜΑΝΟΛΗ Ι. ΚΟΤΣΙΦΑΚΗ



































ΧΡΥΣΑ

ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΠΑΘΗ









Γράφει η Χρύσα Κακατσάκη
Αναψοκοκκινισμένα πρόσωπα και ιδρωμένα χέρια σε 3-4 μέρες θα αδημονούν να πάρουν τα θέματα για να διαπιστώσουν την αποδοτικότητά τους στην αποστήθιση. Το άγχος και η αγωνία θα κορυφωθούν ένα μήνα  περίπου αργότερα  με τις Πανελλαδικές Εξετάσεις. Είναι βέβαιο πάντως πως κανένας απόφοιτος Λυκείου, την ώρα που θα καρδιοχτυπά πάνω στο γραπτό του, δεν θα σκέφτεται τους δεκάδες τρόπους εισαγωγής που κατά καιρούς έχουν θέσει σε δοκιμασία οικογενειακούς προϋπολογισμούς, εφηβικά όνειρα και επαγγελματικό μέλλον. Ακαδημαϊκό απολυτήριο, Δέσμες,  Κατευθύνσεις και εσχάτως Προσανατολισμοί αποτελούν στην ουσία λογοπαίγνια στην προσπάθεια της Πολιτείας να εφεύρει έναν αδιάβλητο και επικαιροποιημένο τρόπο εισαγωγής στα ΑΕΙ και ΤΕΙ. Πολιτικοί και πολιτικές, αν δεν ασέλγησαν πάνω στο σώμα της παιδείας, είναι ωστόσο σίγουρο πως πειραματίστηκαν, με πενιχρή συγκομιδή ως προς την αναβάθμιση του μορφωτικού επιπέδου.

Τι εξάλλου μπορούμε να περιμένουμε από ένα σύστημα που ανταμείβει τη μετριότητα και την ήσσονα προσπάθεια, επιτρέποντας σ’ έναν μαθητή Λυκείου να προάγεται  από τη μια τάξη στην άλλη με μέσο όρο 9,5 και σ’ έναν υποψήφιο να εισάγεται σε Ανώτερες Σχολές με επίδοση που κυμαίνεται γύρω στο 5 και στο 6; ‘Οσες μεταρρυθμίσεις έχουν επιχειρηθεί,  δεν έχουν γίνει με βάση ένα μακρόπνοο σχεδιασμό και ένα όραμα για την Παιδεία αλλά με βάση την προχειρότητα  και τα τελευταία χρόνια την ευκαιριακή απορρόφηση ευρωπαϊκών κονδυλίων. Συρραφές και αντιγραφές από εκπαιδευτικά προγράμματα άλλων χωρών αντικαθίστανται μόλις αντικατασταθεί  και ο αρμόδιος υπουργός. Ενδεικτικά αναφέρουμε τα επονομαζόμενα projects που χαιρετίστηκαν ως προώθηση  του ερευνητικού πνεύματος και σήμερα οδεύουν ολοταχώς προς την κατάργησή τους. Βραχύβιο βίο είχε και η τράπεζα θεμάτων που ίσχυσε μόνο για δύο σχολικές σεζόν.

Οσο αγαθές κι αν φαίνονται οι προθέσεις του κ. Γαβρόβλου, οι ήδη εξαγγελθείσες αλλαγές περιστρέφονται γύρω από τη σφαίρα της δημιουργικής ασάφειας. Θολό το τοπίο πώς θα επιτυγχάνεται η πρόσβαση στα Πανεπιστήμια και  αδιευκρίνιστος ο αριθμός τόσο των διδασκομένων όσο και των εξεταζομένων μαθημάτων. Η προτεινόμενη αναμόρφωση στον τρόπο διδασκαλίας της Ιστορίας γεννά επίσης πολλά ερωτηματικά. Στη θέση της Αρχαίας ιστορίας στην Α Λυκείου θα διδάσκονται θεματικές ενότητες για τον καπιταλισμό, την αποικιοκρατία και τον ιμπεριαλισμό. Για ένα 15χρονο παιδί είναι προτιμότερο να μαθαίνει για το κεφάλαιο του Μαρξ παρά για τα επιτεύγματα του Περικλή. Να επισκέπτεται ως τουριστικά αξιοθέατα τα multiplex και τα The Mall   παρά τα αρχαιολογικά μνημεία και τα πεδία των μαχών. Τι χρειάζεται στο κάτω κάτω η Φιλοσοφία, η Λογοτεχνία ή τα Αρχαία Ελληνικά σε μια χώρα που δεν είναι ικανή να παράγει ούτε καρφίτσα;

Το μόνο σαφές είναι ότι όλα συγκλίνουν σε έναν χρησιμοθηρικό χαρακτήρα και στη σύνδεση του εκπαιδευτικού συστήματος με την αγορά εργασίας. Για πλεόνασμα γνώσης ούτε λόγος. Στόχος  η διά βίου εκπαίδευση που θα εξυπηρετεί την κινητικότητα με bonus την ελαστικοποιημένη ημιμάθεια. Το καίριο όμως ερώτημα δεν είναι τι σχολείο θα έχουμε  αλλά τι κοινωνία θέλουμε. Πρώτιστο καθήκον επομένως όλων των εμπλεκομένων φορέων είναι  πώς θα μεταβολίσουν την αγγαρεία και τον καταναγκασμό που νιώθει  το μεγαλύτερο ποσοστό του μαθητικού  πληθυσμού  σε χαρά και ανάδειξη της αυτενέργειας και των προσωπικών  δεξιοτήτων. Γιατί αυτό που τελικά ενδιαφέρει είναι αν επιθυμούμε να έχουμε πραγματικά ευτυχισμένους ή κατ’ όνομα  επιτυχημένους  πολίτες.

Κυριακή 7 Μαΐου 2017

ΠΟΙΗΣΗ

ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ


Καλοδεχούμενα τα χελιδόνια
που βρήκαν στέγη
για πρώτη φορά στην καρδιά μας.
Σπουδαία συντροφιἀ
τα κελαηδήματα και τα φτεροκοπήματά τους.

Κι  αν φύγουν το φθινόπωρο
Θα ξανάρθουν
κουβαλώντας την επόμενη άνοιξη!

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

(ανέκδοτο)

Σάββατο 6 Μαΐου 2017

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

E2 ΤΑΞΗ 9ου ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ
Οπως τα λουλούδια του Μάη…

Καλοί μου φίλoι, Καλό Σαββατοκύριακο!



Όπως τα λουλούδια του Μάη “μυρίζουν” (μεταφορικά το γράφω) οι εργασίες των παιδιών της Ε2 τάξης του 9ου Δημοτικού Σχολείου Χανίων για την Πρωτομαγιά που φιλοξενούνται στον σημερινό Παιδότοπο. Να ‘ναι καλά και αυτά και βέβαια η γνωστή και από άλλες εργασίες μαθητών της, καλή τους δασκάλα Βάσω Νυσταζάκη που ανταποκρίθηκε με ενθουσιασμό στην πρότασή μου. Κατά τη δασκάλα και οι μαθητές, να το γράψω και σήμερα!
Καλό μήνα, έστω και με λίγων ημερών καθυστέρηση.
Σας χαιρετώ όλους με αγάπη!

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος

Η  Πρωτομαγιά, η πρώτη μέρα του Μάη, είναι αργία σχεδόν σε όλο τον κόσμο. Γιορτάζει η φύση, η άνοιξη, τα λουλούδια αλλά και οι εργάτες.
Ενα έθιμο της Πρωτομαγιάς είναι να φτιάχνουμε ένα στεφάνι από λουλούδια και να το κρεμάμε στην εξώπορτα του σπιτιού μας. Η οικογένειά μου τηρεί πάντα αυτό το έθιμο. Στην κατασκευή του στεφανιού βοηθάμε όλοι αν και την περισσότερη δουλειά την κάνει πάντα η μαμά μου.
Στο στεφάνι βάζουμε κάθε λογής λουλούδια: τριαντάφυλλα, μαργαρίτες, γεράνια, αγγελικούλες που μυρίζουν θαυμάσια, αμάραντους που διατηρούνται πολύ καιρό και διάφορα αγριολούλουδα. Εκτός από λουλούδια βάζουμε στο στεφάνι ένα σκόρδο για το “μάτι”, ένα αγκάθι για τους εχθρούς, στάχυα κι ένα κουκί για να έχουμε στο σπίτι μας αφθονία αγαθών.
Μόλις ολοκληρωθεί η πολύχρωμη μυρωδάτη σύνθεσή μας η μαμά συνηθίζει να μας φωτογραφίζει με το στεφάνι γύρω από το κεφάλι μας. Μετά κρεμάμε το στεφάνι στην πόρτα μας μέχρι τις 23 Ιουνίου, του Αϊ Γιαννιού που το καίμε.

Ρένια Χαραλαμπάκη

Η  Πρωτομαγιά πλέον είναι η αγαπημένη μου μέρα του χρόνου, όμως δεν ήταν πάντα έτσι. Οταν ήμουν μικρός δεν καταλάβαινα γιατί γιορτάζουμε την αναγέννηση της φύσης. Ομως η μαμά μου, μου εξήγησε ότι τα παλιά χρόνια η ζωή των ανθρώπων βασιζόταν στον ερχομό της άνοιξης και γι’ αυτό τον γιόρταζαν. Από τότε είμαι πάντα ο πρώτος που μαζεύω λουλούδια για να έχουμε το πιο όμορφο μαγιάτικο στεφάνι.
Σωτήρης Αρνέλος










Μαντινάδες
Εφέτος την Πρωτομαγιά
που η φύση όλη γιορτάζει
εύχομαι κάθε σας στιγμή
με άνοιξη να μοιάζει…
Σε όλους μας αρέσουνε
του Μάη τα λουλούδια
γιατί είναι ωραιότερα
το λένε τα τραγούδια…
Γιώργος Κελάκης

Κάθε χρόνο γιορτάζουμε την πρωτομαγιά με τον ίδιο τρόπο και είμαι πολύ χαρούμενη γι’ αυτό. Ξυπνάω νωρίς το πρωί και βοηθάω τη μαμά μου να ετοιμάσει το καλαθάκι του πικνικ. Συνήθως μαγειρεύει ένα σωρό φαγητά την προηγούμενη μέρα ικανά για να ταΐσουν όλη την οικογένεια. Κατά τις δώδεκα το πρωί ξεκινάμε να πάμε σε μια μικρή εκκλησία στο χωριό του παππού που περιτριγυρίζεται από λιβάδι.
Ερχονται τα ξαδέλφια μου και τρώμε και παίζουμε όλοι μαζί στη φύση. Μαζεύουμε πολλά πανέμορφα λουλούδια και όταν γυρνάμε σπίτι το απόγευμα η μαμά μου ετοιμάζει το στεφάνι. Το βράδυ είναι έτοιμο και το κρεμάμε στην πόρτα μας, όπου ζει για τους επόμενους δύο μήνες περίπου.
Δήμητρα Δοκιμάκη- Πενταράκη

Μου αρέσει η πρωτομαγιά γιατί συνηθίζουμε να πηγαίνουμε εκδρομή στην εξοχή. Μαζευόμαστε μια μεγάλη παρέα και πηγαίνουμε στο χωριό μου, που έχουμε ένα χωράφι με ελιές. Εκεί παίζουμε, διασκεδάζουμε, τρώμε τις λιχουδιές που έχουμε φέρει μαζί μας και βέβαια φτιάχνουμε το πρωτομαγιάτικο στεφάνι.
Μερικές φορές βέβαια αν ο καιρός είναι καλός συνδυάζουμε την πρωτομαγιάτικη εκδρομή μας, με τη θάλασσα και κάνουμε το πρώτο μπάνιο του χρόνου.
Νίκος Μαλεκάκης







Το Αλφαβητάρι του Μάη
Απεργία
Βλάστηση
Γεωργός
Διεκδίκηση
Εργάτες
Ζέστη
Ηλιος
Θάλασσα
Ιδεολογία
Κλείδωνας
Λουλούδια
Μάιος
Νερό
Μαγιόξυλο
Οχτάωρο
Πρωτομαγιά
Ρόδα
Στεφάνι
Τριαντάφυλλα
Υμνος
Φύση
Χλωρίδα
Ψαθάκι
Ωράριο
Οδυσσέας Ραϊλάκης, Αλέξανδρος Γουρλέας, Ιάσονας Αναστασάκης, Αγγελος Πατεράκης

Η ακροστοιχίδα της πρωτομαγιάς
Π _ _ _ _
Ρ _ _ _ _ _ _ _
Ω _ _ _ _ _
Τ _ _ _ _ _ _
Ο _ _ _ _ _
Μ _ _ _
Α _ _ _ _ _
Γ _ _ _ _
Ι _ _ _ _ _
Α _ _ _ _ _ _ _
1. Τότε τσουγκρίζουμε τα αυγά
2. Είναι φρούτο της Ανοιξης
3. Διεκδίκησαν οι εργάτες οχτάωρο
4. Λουλούδι σύμβολο της Ολλανδίας
5. Διάσημος μουσικός
6. Απ’ αυτή τη θεότητα πήρε το όνομα του ο Μάιος
7. Σ’ αυτή την εποχή ανήκει ο Μάιος
8. Μας φέρνει τύχη
9. Τον καίμε το Πάσχα
10. Ο μήνας πριν απ’ το Μάιο
Λύση: 1. Πάσχα, 2. ροδάκινο, 3. ωράριο, 4. τουλίπα, 5. Ορφέας, 6. Μαία, 7. Ανοιξη, 8. Γούρι, 9. Ιούδας, 10. Απρίλιος
Δήμητρα Δοκιμάκη, Νικολέτα Αυγουστίου,
Ειρήνη Φραγκιουδάκη, Μαρία Κασιμάτη

Σταυροπλεξούδα
ΜΠΟΥΚΕΤΑ
ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ
ΕΥΩΔΙΑΣΤΑ
ΣΤΕΦΑΝΙΑ
ΟΜΟΡΦΑ
ΜΟΣΧΟΒΟΛΟΥΝ
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΑΣ
ΓΕΝΝΟΥΝ
ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
ΑΦΗΝΟΥΝ
Χάρης Σκορδύλης


Παρασκευή 5 Μαΐου 2017

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

Ο Κόσμος των Παιδιών




Τον πολύτροπο, πολύβουο και πολύχρωμο κόσμο των σημερινών παιδιών, έτσι όπως στα μαθητικά τους έντυπα εκφράζεται μας καλεί να γνωρίσουμε από κοντά σήμερα (6.15μ.μ.) ο Σύλλογος Νεανικής Δημοσιογραφίας “Τύπος και Ουσία” στο Πνευματικό Κέντρο της πόλης μας, όπου θα απονεμηθούν τα βραβεία στους μαθητές και στα σχολεία των νομών Χανίων και Ρεθύμνης, που διακρίθηκαν στον 3ο Παγκρήτιο Διαγωνισμό Δημοσιογραφικών Δεξιοτήτων. Για μια εκδήλωση ουσιαστικής ευαισθησίας που έχει ήδη καταξιωθεί στις συνειδήσεις μαθητών και δασκάλων και τείνει να γίνει θεσμός σε παγκρήτιο επίπεδο (προχθές στο Ηράκλειο, στην αίθουσα Ανδρόγεω του Δήμου, η φετινή εκδήλωση για τους νομούς Ηρακλείου και Λασιθίου) μιλάμε. Aξιοι κάθε επαίνου όλοι όσοι εμπλέκονται σ’ αυτήν (βεβαίως και οι συνδικαλιστικοί φορείς των εκπαιδευτικών) υπεράξιος, ωστόσο, ο και εμπνευστής της δάσκαλος Γιώργος Δασκαλάκης που δημιούργησε τον περί ου ο λόγος σύλλογο, στη μνήμη του δημοσιογράφου αδελφού του Λευτέρη Δασκαλάκη, που “έφυγε” νωρίς.

“Το εφημεριδάκι μας”, “Τα Μαντάτα του Νηπιαγωγείου”, “Επισκοπήσεις”, “Τα πεντόβολα”, “Χρυσαλίδα”, “Ίριδα”, “Μαθητών Λόγος”, “Student’s Voice”, “Αλλάζω”, “Γραμματοκαμώματα”, “Βορράς και Νότος”, “Ουράνιο τόξο”, “Ταξίδι στον κόσμο της Φαντασίας”… Κάποιοι απ’ τους τίτλους των περιοδικών και των εφημερίδων (Νηπιαγωγείων, Δημοτικών, Γυμνασίων και Λυκείων) που θα βραβευτούν απόψε. Ενδεικτικοί…

«Αν θέλουμε περισσότερα τριαντάφυλλα, θα πρέπει να φυτεύουμε περισσότερες τριανταφυλλιές», έχει γράψει ο G. Eliot. Τον λόγο αυτό σαν γνώμονα χρησιμοποιώντας, λέω παράλληλα ότι αν θέλουμε ως δάσκαλοι, ως γονείς μα και ως κοινωνία, να συναντήσουμε τα παιδικά τριαντάφυλλα στην πλήρη τους άνθηση, στον χώρο του μαθητικού Τύπου θα πρέπει να τα αναζητήσουμε…



Μάθημα Δημοκρατίας απ’ το Γερω-Δάσκαλο




«Ορθιος στο βάθρο της έδρας τους καλεί να κάνουνε ησυχία κι αρχίζει να τραγουδά. Νεκρική σιγή. Εεεε, πόοοοτεεε θα κά, ποοοοτεεε θα κάαααανειειειει ξαστεριάααααα….». Τι ήταν αυτό που έβλεπε κι άκουγε; Νόμιζε πως ονειρεύεται. Ενας άλλος δάσκαλος βρισκόταν απέναντί του. Ο μικρός το δέμας δάσκαλος του, μπροστά στα έκπληκτα παιδικά του μάτια, είχε μεταμορφωθεί σε γίγαντα σαν τον καζαντζακικό δάσκαλο στον “Καπετάν Μιχάλη”. Οι τρίχες της κεφαλής του στέκονταν ολόρθες, το ίδιο κι οι τρίχες των χεριών του είχαν ισιώσει. Η φωνή του βροντερή, πρωτεϊκή, χτυπούσε κατευθείαν στο κέντρο του εγκεφάλου του. Αληθινή μυσταγωγία». Απόσπασμα απ’ το διήγημα του δασκάλου – ιστορικού ερευνητή Γιώργου Πιτσιτάκη “Μάθημα Δημοκρατίας”, που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα μας στις 21 Απριλίου τ.ε., ενώ κυκλοφορεί και σε περιορισμένο αριθμό φωτοαντιγράφων με χαρακτικά της Βάσως Κατράκη και σκίτσα, απ’ το βιβλίο λεύκωμα του Χρήστου Πετράκη “Οι άθλοι του Πονηρίδη”.
Στον δάσκαλο του, στον γνωστό σε όλους τους Χανιώτες “Γερω-Δάσκαλο”, όπως τον αποκαλούσα κι εγώ “Στα πεταχτά”, Βασίλη Ιγγλεζάκη, αφιερώνει το διήγημά του ο τότε, τα δύσκολα χρόνια της Δικτατορίας, και πάντα, μαθητής του. Γι’ αυτόν τον “Ωραίο ως Έλληνα”, παντοτινό έφηβο που κλείνει σε τρία χρόνια έναν αιώνα ζωής, η αναφορά, η θύμηση, η συγκίνηση. Πολλοί, πάμπολλοι, πολλά, πάμπολλα, του οφείλουμε. Οχι μόνο για τα “μαθήματα δημοκρατίας”, όπως αυτό που λίγες μέρες μετά το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967, παρέδωσε στους τότε μαθητές του. Και οι λίθοι κεκράξονται…