EYΘΥΒΟΛΑ KAI MH

 ΠΑΛΙΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης 

Ο Γιώργης ήταν ένα καλό κοπέλι! Λιγνό, ψηλό δεντρί µε κάτι γαλαζοπράσινα µάτια! ∆εν τα ’παιρνε τα γράµµατα και σαν ήρθε η ώρα να πάει στον Στρατό, άφησε το χωριό του και φόρεσε την παραλλαγή στην Κόρινθο! Κάθε βράδυ βρισκότανε µε τ’ άλλα τα κοπέλια και παίζανε λύρες και µαντολίνα! Τραγουδούσανε τραγούδια κι εβγάζανε µαντινάδες για το Στρατό, για την Κρήτη, για τσι κοπελιές στο χωριό, για τα όµορφα και καλά φιλοσοφηµένα τούτης της ζήσης αλλά και της άλλης!

Ο Γιώργης που -εσυναντηθήκανε οι δρόµοι µας σε ένα νησί του Αιγαίου- ήτανε χαµογελαστός και ντόµπρος όπως τα ’χε µαθηµένα απ’ το σπίτι του, από τη µάνα, τον πατέρα, τους παππούδες και τους µπαρµπάδες του! Κι ήξερε καλά να απαντά σε όλους εκείνους που θέλαν να τόνε πειράξουν! Ένα σόφισµα, µια παροιµία, µια µαντινάδα, πάντα έβγαινε από τα χείλη του και τόνε θαύµαζα για τον τρόπο αλλά και για την αντριγειά του να στέκεται απέναντί τους, να µην σκύβει το κεφάλι, να µην σηκώνεται να φεύγει αλλά να διεκδικεί τον χώρο του που εκείνες ακριβώς τις στιγµές έµοιαζε απόρθητο κάστρο που κανένας δεν µπορούσε να το πατήσει.

∆εν τον άκουσα ποτέ να υψώνει τη φωνή του, ήταν και αυτή (η φωνή) η ήρεµη δύναµή του· ένα αδιόρατο πέπλο όπως τα φωτοστέφανα στις εικόνες των Αγίων που λες και τον κάλυπτε ολόκληρο κάθε που απαντούσε στις εξυπνάδες των… συναδέλφων του!

Κι έτσι που ήταν ξερακιανό κορµί το σώµα του και µε τα γαλαζοπράσινα τα µάτια να διαφεντεύουν την παρουσία του, ο Γιώργης εκείνες ειδικά τις στιγµές µου έµοιαζε µε άγιο! 

Ένας Άγιος µικρός βοσκός, που ήξερε καλά να ορίζει τα ωζά του κι εκείνα -καθώς µου έλεγε- όλα τον αναγνώριζαν καλό βοσκό τους!

Θα µπορούσα να µιλώ ώρες για τον Γιώργη και παρόλο που… ωφελεί, δεν θα πω τίποτα άλλο, παρά µόνο πως τον Γιώργη τον σκοτώσανε! Πάνε χρόνια πολλά πια! Κι είχα τότε ακούσει πως κάποιες παλιές ήταν οι υποθέσεις που είχαν οι δυο οικογένειες! Κι ο Γιώργης που σε τίποτα δεν είχε φταίξει, έφυγε απ’ τη γης...

(Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 12.11.2025) 

ΠΟΙΗΣΗ

 ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΠΗΓΑΔΙΑ

Ανοίγουμε το πηγάδι της σιωπής!

Εκείνο με τις αναστάσιμες καμπάνες∙

τις θεμελιακές ανθρώπινες φωνές∙

τους ήλιους των μεσημεριών

που είναι φυλακισμένοι, χρόνια τώρα,

στις καρδιές μας.

Έτσι, δεν μπορούνε πια

να μας φοβίζουνε με υλακές…

Ανοίγουμε το πηγάδι της κραυγής!

Εκείνο των παιδιάστικων θαυμαστικών∙

των υπέροχων ερώτων∙

των πράξεων που τις είπαμε ποιήματα.

Έτσι, δεν μπορούνε πια

να μας ξαναστήσουνε στον τοίχο…

ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ, ("ΚΑΖΟΒΑΡ>, Γ΄ ΈΚΔΟΣΗ , 2014 ) 

 

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ (Πενταράκη, 8.11.25)

 Ε' ΤΑΞΗ ΔΗΜ.ΣΧ> ΒΑΡΥΠΕΤΡΟΥ ΧΑΝΙΩΝ 

ΦΩΝΕΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΙΜΝΗ ΤΗΣ ΑΓΥΙΑΣ

Καλοί µου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!
Κείµενα και ζωγραφιές των παιδιών της Ε’ τάξης του ∆ηµ. Σχ. Βαρυπέτρου Χανίων για την κοντινή τους λίµνη της Αγυιάς που εκπέµπει SOS λόγω «της κλιµατικής αλλαγής και της ασύστολης σπατάλης», όπως γράφει στο προλογικό της σηµείωµα η δασκάλα τους, Ιωάννα Πενταράκη, φιλοξενούνται στον σηµερινό Παιδότοπο. Και για µια κραυγή διαµαρτυρίας αλλά και για την ανάγκη σωτηρίας της, ο λόγος. Όντως η λίµνη της Αγυιάς που είναι ένας σηµαντικός υδροβιότοπος για το νησί µας, «χρειάζεται προστασία, για να συνεχίζει να δίνει ζωή στη φύση και στους ανθρώπους». Συγχαρητήρια και στη δασκάλα και στους µαθητές της για τις εργασίες τους (µου άρεσαν όλες και ιδιαίτερα το παραµύθι) και ευχαριστήρια στον και καλό µου φίλο, διευθυντή του σχολείου Βαγγέλη Παγωνίδη... Πόσο χαίροµαι να διαπιστώνω ότι «δεν αποπαίδισε ο κλάδος των ∆ασκάλων»...

Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος - λογοτέχνης

Πρόλογος Η λίμνη της Αγυιάς είναι πολύ σημαντικός υδροβιότοπος για το νησί μας. Ποτίζει τα χωράφια και φιλοξενεί πολλά είδη πτηνών και φυτών. Φέτος το καλοκαίρι η στάθμη του νερού της κατέβηκε περισσότερο από τα προηγούμενα χρόνια, λόγω της κλιματικής αλλαγής και της ασύστολης σπατάλης του νερού. Χρειάζεται προστασία για να συνεχίζει να δίνει ζωή στη φύση και στους ανθρώπους.
Παρ’ όλο που οι πρόσφατες βροχές ανέβασαν τη στάθμη της λίμνης μετά από μήνες ξηρασίας, η υπερκατανάλωση και η κακή διαχείριση του νερού παραμένουν μεγάλοι κίνδυνοι. Αν δεν αλλάξουμε συνήθειες, η λίμνη ενδέχεται να βρεθεί ξανά απειλούμενη το επόμενο καλοκαίρι...

Η δασκάλα Ιωάννα Πενταράκη

Κόκκινος συμαγερμός για τη λίμνη της Αγυιάς Λόγω της κλιματικής αλλαγής, της σπατάλης του νερού για το πότισμα των χωραφιών και το γέμισμα των πισίνων των ξενοδοχείων, 200 είδη πτηνών που ζουν στη λίμνη, καθώς και κάθε μορφή θαλάσσιας ζωής απειλείται. Η λίμνη είναι ένα οικοσύστημα γεμάτο ομορφιά και αξία, κανείς όμως δε φαίνεται να κάνει κάτι ώστε να την προστατέψει. Τη λίμνη προστατεύω το νερό της δεν ξοδεύω! Εύα

Μαρία Στέλιος 

Την Τετάρτη 15 Οκτωβρίου επισκεφτήκαμε με την τάξη μου τη λίμνη της Αγυιάς. Με ανακούφιση διαπιστώσαμε πως η στάθμη του νερού είχε ανεβεί αρκετά. Υπάρχουν όμως φόβοι ότι το επόμενο καλοκαίρι, αν δεν πάρουμε τα κατάλληλα μέτρα, η λίμνη θα στερέψει ξανά. Για να μη γίνει αυτό, ο Δήμος πρέπει να επιβάλλει αυστηρούς κανόνες και πρόστιμα, σε οποιονδήποτε ξοδεύει το νερό της λίμνης για προσωπικό του όφελος! Γιώργος

Κωνσταντίνα, Ζάλομε

Ο σπουδαιότερος υδροβιότοπος της Κρήτης είναι η λίμνη της Αγυιάς. Όμως, λόγω της ξηρασίας της το φετινό καλοκαίρι, όλα τα πλάσματα που ζουν εκεί βρέθηκαν σε κίνδυνο. Αυτό είναι ένα «καμπανάκι» για να μας θυμίσει τη σπουδαιότητα του νερού. Χωρίς αυτό δεν υπάρχει ζωή, για αυτό πρέπει να το εκτιμάμε και να μην το ξοδεύουμε. Στο σπίτι μας, να μην αφήνουμε τις βρύσες να τρέχουν ανεξέλεγκτα όταν πλενόμαστε. Το νερό δεν είναι ατελείωτο, γι αυτό πρέπει να το σεβόμαστε! Στέλιος και Γιάννης

Ευα

Είναι γεγονός ότι η λίμνη της Αγυιάς αποτελεί τουριστικό αξιοθέατο της περιοχής μας. Κι όμως, πολλοί ξενοδόχοι σπαταλάνε το νερό της για να γεμίζουν τις πισίνες τους το καλοκαίρι, κάτι που συντελεί στην αποξήρανση της λίμνης. Ποιοι θα έρχονται λοιπόν να δούνε στο μέλλον, αν η λίμνη αυτή δεν υπάρχει πια; Ή αν αντί για θαυμασμό καταντάει να προκαλεί αποστροφή; Ας προβληματιστούν όσοι βλάπτουν τη φυσική ομορφιά του τόπου με σκοπό το πρόσκαιρο κέρδος... Μαρία

Το στολίδι της περιοχής της Αγυιάς είναι σίγουρα η λίμνη της. Πόλος έλξης για τουρίστες, καταφύγιο για πουλιά, σπίτι για πολλά ψάρια και και φυτά. Γιατί επιτρέπουμε κάθε καλοκαίρι αυτή η ομορφιά να απειλείται; Αν δεν συνειδητοποιήσουμε της αξία της λίμνης και γενικότερα του νερού, οι συνέπειες θα είναι τραγικές. Μάνθος

Το νερό που υπάρχει στη γη δεν είναι ατελείωτο. Είναι το ίδιο που έπιναν οι δεινόσαυροι, και το ίδιο που θα πίνουν τα εγγόνια μας. Χωρίς καθαρό νερό, τα φυτά, τα ζώα και οι άνθρωποι δε μπορούν να ζήσουν. Γι αυτό, δεν πρέπει να πετάμε σκουπίδια στις θάλασσες, τις λίμνες και τα ποτάμια. Να μην το σπαταλάμε, αλλά να φυτεύουμε δέντρα που βοηθούν τη φύση να διατηρεί την υγρασία. Με τη φροντίδα μας, το νερό θα παραμείνει καθαρό και άφθονο για όλους! Νίκος, Δήμητρα

Μιχάλης 

Το παραμύθι της λίμνης

Η Πάπια ζει στη λίμνη της Αγυιάς πολλά χρόνια. Την άνοιξη του 2025 έκανε 4 όμορφα κατακίτρινα χαριτωμένα παπάκια. Πόσο χαρούμενη ήταν! Ήρθε όμως το καλοκαίρι και οι καύσωνες μαζί με την υπεράντληση του νερού οδήγησαν στην ξηρασία της λίμνης. Ένα πρωινό, η πάπια ψάχνει απεγνωσμένα τα παπάκια της.

Χελώνα:-Τι έγινε κυρία Πάπια; Γιατί είστε τόσο ανήσυχη;

Πάπια :-Αχ κυρία Χελώνα! Ψάχνω τα μικρά μου παπάκια και δεν τα βρίσκω πουθενά!

Χελώνα:-Ας ρωτήσουμε τις Χήνες! Κυρίες Χήνες, μήπως είδατε κάπου τα παπάκια;

Χήνα:-Ναι, έψαχναν και φαγητό και νερό, αλλά δεν έβρισκαν πουθενά!

Πάπια:- Αχ τα καημένα μου τα παπάκια! Εύχομαι να μην έπαθαν κανένα κακό.....

Χελώνα:-Μην ανησυχείς κυρία Πάπια . Έχω μια ιδέα: Θα σκάψουμε πολύ, μέχρι να βρούμε νερό! Θα μαζέψουμε φρούτα και φυτά για τα παπάκια σου, και μόλις τα βρούμε θα έχουν όσο νερό και φαγητό θέλουν, για να μη χρειαστεί να φύγουν ξανά!

Πράγματι, όλα τα ζωάκια της λίμνης βοήθησαν να βρεθεί νερό και φαγητό. Μάλιστα, τα πουλιά πετούσαν όλη την ημέρα γύρω από τη λίμνη, μέχρι που εντόπισαν τα παπάκια και τα οδήγησαν πίσω στη μαμά τους. Η χαρά ήταν τεράστια για όλα τα ζώα που έμαθαν ότι με συνεργασία, φροντίδα και αγάπη, μπορούν να καταφέρουν τα πάντα. Στέλιος

Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 8.11.25) 

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

Κρήτη µου όµορφο νησί

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης 
«Ο αστυνοµικός είναι όργανο! Το µπουζούκι είναι όργανο! Άρα ο αστυνοµικός είναι µπουζούκι!». Το αφήνω εδώ ως εισαγωγικό για όσους το καταλάβουν αλλά και για όσους αρέσκονται να τα βάζουν όλα µέσα σε ένα µίξερ και να τα... ανακατεύουν!
...Η Κρήτη έχει πάρα πολλά πρόσωπα, ειδικά η σύγχρονη Κρήτη! Και αυτά της τα πρόσωπα κανένας πανελίστας ή επί παντός επιστητού άσχετος, δεν θα µπορέσει να τα «δει» καθισµένος µέσα σε ένα τηλεοπτικό στούντιο!
Όπως π.χ. κανένας µας δεν θα µπορέσει να πει ότι γνωρίζει κάθε σπιθαµή τούτης της χώρας αν δεν ζήσει επί πολύ καιρό σε κάθε σπιθαµή της! 
Το ίδιο ακριβώς ισχύει και µε την Κρήτη που είναι µία ολόκληρη χώρα! Μία όµορφη χώρα µε κατοίκους που άλλοι την πρεπίζουν και... ναι κάποιοι τη γιβεντίζουν!
Μα… σε ποια χώρα δεν ισχύει αυτό το παραπάνω; Και µήπως, το ίδιο δεν µπορούµε να πούµε και για τους ανθρώπους; Είναι π.χ. όλοι οι Έλληνες τεµπέληδες ή τζαµπατζήδες όπως µας έχει αποκαλέσει στο παρελθόν η νέα Αµερικανίδα πρέσβειρα η κα Kimberly Guilfoyle; Ή µήπως νιώθετε όλοι εσείς κι εµείς οι... Έλληνες «σκυλάκια που ουρούν στο χαλί, και πρέπει να µας εκπαιδεύσουν για να µην το κάνουµε;». Ναι και το παραπάνω η κυρία Guilfoyle, το έχει πει για τον ελληνικό λαό!
H τραγωδία που συνέβη στα Βορίζια, δείχνει ένα από τα πολλά πρόσωπα που έχει η Κρήτη! Το ερώτηµα είναι σαφές: πρέπει, δικαιούται κάποιος να κακοχαρακτηρίσει µια ολόκληρη περιοχή (σ.σ. Βορίζια-Ηράκλειο) ή πολλώ δε µάλλον ένα ολόκληρο νησί και τους κατοίκους του, λόγω αυτού; Την απάντηση την ξέρω όπως την ξέρουν και άλλοι πολλοί, που θέλω να πιστεύω ότι αποτελούν τη πλειοψηφία!
Και επίσης πιστεύω ότι όλoι αυτοί, µέσα βαθειά τους γνωρίζουν ποιο είναι το αληθινό, το γνήσιο πρόσωπο της Κρήτης και του Κρητικού…  

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 5 Νοεμβρίου 2025) 

ΠΟΙΗΣΗ

 ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ; 

Εμφανίζονται και εξαφανίζονται

δίχως τη θέλησή των. 

Στις διαθέσεις των ανέμων 

η πορεία των. 

Ταξιδεύουν 

και δεν ξέρουν πού πάνε.

Καμιά ευθύνη 

για τη μορφή και το σχήμα των. 

Αγνοούν 

τι θα γίνει με τις αποσκευές των. 

Όπως τα σύννεφα οι άνθρωποι.

BAΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ 

(" Τα χελιδόνια του μοναχού" ,  2020) 

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ (ΔΗΜΟΥ Σάββατο, 1.11.2025)

2ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΧΑΝΙΩΝ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ... 

Καλοί µου φίλοι, καληµέρα και καλό µήνα! 

Μια πραγµατικά πρωτότυπη εργασία που µου έστειλε µαζί µε σχετικές εικόνες η προϊσταµένη του 2ου Νηπιαγωγείου Χανίων, Εύη ∆ήµου, φιλοξενούµε στον σηµερινό Παιδότοπο. Για κάποιες σελίδες... Ηµερολογίου στις οποίες το εν λόγω Σχολείο «εµφανίζεται» στην αρχή τη φετινής σχολικής χρονιάς να «κάνει λόγο» για τις πολλές «όµορφες» περυσινές δραστηριότητές του. Συγχαρητήρια και στην προϊσταµένη της σχολικής µονάδας και στις συνεργάτιδές της Ελένη Αναγνωστάκη, Κατερίνα Αλεξανδράκη και Φωτεινή Μαρινοπούλου, που επιβεβαιώνουν συν τοις άλλοις τη φράση που µας λέει ότι «Όσο πιο µικρό είναι το ανάστηµα του παιδιού, τόσο πιο µεγάλο πρέπει να είναι το ανάστηµα του δασκάλου». Πάντα άξιες, καλές µου συναδέλφισσες!

Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης, δάσκαλος - λογοτέχνης

Αγαπημένο μου ημερολόγιο

Ήρθε ξανά το Φθινόπωρο... Με τι λαχτάρα είδα ξανά τα παιδιά... Με τι χαρά ξανάκουσα τις γλυκιές φωνές τους... Μου λείψανε όλο το καλοκαίρι!

Τι; Δεν καταλάβατε ποιος είμαι; Μα εγώ... Το σχολείο σας,,, Το 2ο νηπιαγωγείο Χανίων! Και έχω σπουδαία νέα να σας πω! Ελάτε καθίστε εδώ , στον ίσκιο του μεγάλου μας πλάτανου και θα τα πούμε όλα…

….Θυμάστε την άνοιξη που φτιάξαμε την ομάδα ‘’Οι ενεργοί πολίτες του 2ου Νηπιαγωγείου Χανίων’’ και λάβαμε μέρος σε έναν διαγωνισμό με θέμα : Ανοιχτή Σχεδίαση για έναν Άμεσο Δημόσιο Χώρο που το διοργανώνει η Ελληνική Εταιρεία Ελεύθερου Λογισμικού; Ε λοιπόν, Το έργο μας « Σαν στο σπίτι σου» πήρε τιμητική διάκριση! Μπράβο μας παιδιά! Είμαστε φοβερή ομάδα! Μεγάλο μπράβο και στην κυρία σας, την κυρία Ελένη Αναγνωστάκη που το μεράκι και οι δεξιότητές της στις νέες τεχνολογίες οδηγούν σε αποτελέσματα σαν αυτό !

Μα να ευχαριστήσουμε για την προτροπή, την ενθάρρυνση και την υποστήριξη τον κ. Μανώλη Μαραγκουδάκη, γονέα μαθήτριας μας που ήταν παλιά στο σχολείο μας; Τι λέτε; Χαίρομαι που συμφωνείτε! Ευχαριστούμε λοιπόν και σας κύριε Μανώλη! Γονείς , παππούδες , γιαγιάδες και φίλοι , στην ιστοσελίδα που ακολουθεί θα βρείτε το έργο μας που διακρίθηκε στον Διαγωνισμό Ανοιχτών Τεχνολογιών στην Εκπαίδευση που συμμετείχε το νηπιαγωγείο μας με επιτυχία για 2η συνεχή χρονιά!

https://openedtech.ellak.gr/robotics2025/2o-nipiagogio-chanion-san-sto-spiti-sou/

Και για να δω αν θυμάστε όλες τις εκπαιδευτικές δράσεις που κάναμε στην γειτονιά μας! Θυμάστε που πήγαμε στην πλατεία Τάλω και σχεδιάζαμε και μεις σε χαρτί το γλυπτό ‘’Το Χέρι ; “

Θυμάστε που τριγυρνούσαμε στα στενά του Τοπανά και ανακαλύπταμε τα σχήματα στα σπίτια και στις πόρτες; Μη μου πείτε ότι θυμάστε που κάναμε το πείραμα με το θαλασσινό νερό και το αυγό στην ακτή Τομπάζη; Μα είστε τρομεροί μαθητές! Όλα τα θυμάστε! Εγώ όμως που είμαι λίγο μεγάλος και ξεχασιάρης ζήτησα από τις κυρίες σας να τα βάλουν όλα σε ένα ψηφιακό βιβλίο για να τα βλέπω με τα γυαλιά μου και να σας καμαρώνω! Να το εδώ θα το βρείτε κι αυτό όσοι θέλετε να μας χαρείτε μα και όσοι θέλετε να κάνετε κι εσείς αυτά τα ωραία που κάναμε! Γίνετε ναι!!Ξεφυλλίστε το βιβλίο και πάρτε ιδέες!

https://read.bookcreator.com/2MMSiwYSB7Siedde2aBQOLirHho1/ay151uTqR-mz85ZSSNRkCA/Z624HK5QSuep12rNE_Z5dg

Σας παρουσιάζουμε το παραγόμενο έργο μας, ένα εγχειρίδιο μεθοδολογίας STEAM με δραστηριότητες προς εκπαιδευτικούς, γονείς αλλά και επισκέπτες στα Χανιά, στο Kaunas, στο Karamurcel, στο Sao Miguel!Ακολουθήστε τα βήματά μας στον χάρτη της Ευρώπης και συναντήστε μας στο πεδίο... Παιδάκια μας αγαπημένα ,αφιερωμένο με όλη μας την αγάπη!!

Έχει μέσα και το τραγουδάκι μας! Τον ύμνο του έργου Erasmus KA210'' Steam on foot''. Έμπνευση και δημιουργία μεταξύ τεσσάρων υπέροχων σχολείων και εκπαιδευτικών! Ακούστε το δυνατά!

Steam on foot

Steam on foot , perfect team

Science, Engineering, Math, Technology and Art

You will find it if you google to our maps!

Put your shoes on and get out of class

Put your shoes on and get out of class

Take your students outside and a new world will arise

you can always find some help in STEAM guideline!

(https://www.youtube.com/watch?v=kBdkJG84qoU)

Να πούμε όμως και για αυτό ένα μεγάλο ευχαριστώ... Γιατί έκλεισε το διετές Erasmus KA21O project “ STEAM on foot” και με χαρά, ικανοποίηση και απέραντη ευγνωμοσύνη προς όλους που μας στήριξαν σε αυτή την πρώτη μας προσπάθεια και συμμετοχή σε ευρωπαϊκό διασχολικό πρόγραμμα ,λέμε ένα μεγάλο ευχαριστώ!

Και θα σας ρωτήσω τώρα κάτι τελευταίο... Θυμάστε την συμμετοχή μας στην εκστρατεία GlobalAction Days 2025; Συμμετέχοντας στην καμπάνια GlobalActionDays, μάθαμε για σπάνια και ενδημικά φυτά της κρητικής υπαίθρου, αντλώντας πληροφορίες από την περιβαλλοντική βιβλιοθήκη του σχολείου μας και την αφίσα που σχεδίασε το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Βάμου. Επιπλέον, μάθαμε να διακρίνουμε τα ζιζάνια από τα βότανα, ενισχύοντας παράλληλα τις γνώσεις μας σχετικά με τη βιοποικιλότητα στην αυλή μας.

Ναι παιδιά! Τα πήγαμε κι εκεί σπουδαία και μας έστειλαν το βραβείο μας! Θα σας το δείξει η κυρία Εύη που το έβαλε με καμάρι στην γωνιά των Οικολογικών Σχολείων στην τάξη σας! Γιαυτό λοιπόν χαίρομαι τόσο που ξεκινάει η καινούργια σχολική χρονιά!

Ανυπομονώ να δω τι όμορφες δράσεις θα κάνετε κι φέτος! Άντε, ας μην καθόμαστε άλλο! Χτυπάει το κουδούνι! Γρήγορα στις τάξεις μια υπέροχη δημιουργική χρονιά έχει αρχίσει…

ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΑΣ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

 ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ ΟΧΙ

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης
Είναι η επέτειος του OXI αιτία ή αφορµή να γιορτάζουµε; Είµαστε όλοι προσκεκληµένοι σε αυτήν τη γιορτή; Και είναι η γιορτή αυτή ανοικτή προς όλους; Είναι γιορτή που γνωρίζουµε την αιτία της! Κι αν ναι, γνωρίζουµε πώς να τη γιορτάζουµε! Είναι ο τρόπος αυτός ο ενδεδειγµένος; Τι κάνουµε και τι δεν κάνουµε καλά; 
Τι και πόσα ξέρουµε για τους παππούδες µας που είπαν αυτό το ΟΧΙ; Ποιος δεν θέλει να µάθουµε για εκείνους; Ποιοι ήταν εκείνοι που είπαν το ΟΧΙ και ποιοι τάχθηκαν µε το NAI των... επιπτώσεων αυτής της µεγάλης άρνησης, να δώσουµε γη και ύδωρ στους κατακτητές;
Ένα Έθνος που οφείλει στο όνοµα της ιστορικότητάς του να γνωρίζει την Ιστορία του, άραγε τη γνωρίζει;
Ποια θα είναι η τελική ‘‘µορφή’’ µιας… ιστορικής επετείου που µοιάζει να καταντά «άψυχη γιορτή» που όλο και φθίνει µέσα στα χρόνια;
Τα παραπάνω είναι κάποια από τα ερωτήµατα που τίθενται! Κάποια από τα πολλά ερωτήµατα και ερωτηµατικά που απασχολούν και κυρίως εγείρονται από εικόνες και ακούσµατα που είδε και άκουσε ο γράφων µόλις χθες, ανήµερα της 28ης Οκτωβρίου! Ογδονταπέντε χρόνια µετά από εκείνη τη µέρα που κάποιοι ξεκίνησαν την πορεία τους προς τη µετωπική σύγκρουση µε τον σίγουρο θάνατο για να περάσουν στην Αθανασία! Τελικά, πόσο πολύ τους… κατανοούµε, τους τιµούµε, οι νέες γενιές των Ελλήνων;
Γιατί όλο και λιγότερο µας αγγίζει η αξία της... εθελοθυσίας τους και πώς φτάσαµε έως το Σήµερα, στην ψιλοαδιαφορία για την Ιστορία τους, εµείς οι απόγονοί τους;

(Χανιώτικα νέα, 29.10.2025) 

ΠΟΙΗΣΗ

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΝΙΚΟ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ

 

Πέθαινες κάθε μέρα, γεννιόσουν κάθε μέρα, 

αρνιόσουν ό, τι είχες κάθε μέρα.

Δε ζύγιζες, δε μετρούσες, δε βολευόσουν, 

ακολουθούσες το δικό σου χτυποκάρδι.

Κοίταζες τον φόβο κατάματα

κι αυτός φοβόταν κι έφευγε. 

Παρατηρούσες τον κόσμο με κρητική ματιά

και παράγγελνες ν’ αγαπά ο άνθρωπος την ευθύνη. 

Χρέος του καθενός να σώσει τη γης, 

δικό του το φταίξιμο, αν δεν τη σώσει, έλεγες.

 

Παραπέρα, 

παρακαλούσες τον Χριστό να κάμει 

τις κάμπιες της καρδιάς πεταλούδες, 

ενώ έλεγες ότι Θεός δεν υπάρχει, 

αφού υπάρχουν παιδιά που πεινούν 

και ζητούσες από την αμυγδαλιά 

να σου μιλά για τον Θεό, 

για να τη βλέπεις ν’ ανθίζει. 

 

Ένθεος άθεος και άθεος ένθεος

ο Αετός της αβύσσου.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ 

("Τα χελιδόνια του μοναχού",, εκδ. Κοινωφελές Ίδρυμα "Αγία Σοφία" και "Πυξίδα της Πόλης", Χανιά 2020) 

*     Με φράσεις του Νίκου Καζαντζάκη η αναφορά. Ο μακαριστός μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίος Γαλανάκης είχε παρομοιάσει σε μια ομιλία του τον Καζαντζάκη με ένα πουλί πάνω από την άβυσσο, που μπορεί να επιστρέφει από την κόλαση στον παράδεισο.

 

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ (Νικολακάκη, 25.10.2025)

 ΣΤ΄ΤΑΞΗ ΔΗΜ. ΣΧ. ΝΑΥΣΤΑΘΜΟΥ ΚΡΗΤΗΣ 

ΟΤΑΝ ΤΕΣΣΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΛΟΙΑ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ... 

Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο! 

Με αφορμή την επέτειο της εθνικής μας γιορτής, της 28ης Οκτωβρίου, ο σημερινός ξεχωριστός Παιδότοπος που περιλαμβάνει πρωτότυπες ομαδικές εργασίες (κείμενα και ζωγραφιές) των παιδιών των δύο τμημάτων της Στ’ τάξης Δημ. Σχ. Ναυστάθμου Κρήτης. Για «ένα ταξίδι φαντασίας και σεβασμού» κάνουν λόγο, μεταξύ των άλλων, στον πρόλογό τους οι γνωστές στους αναγνώστες της στήλης δασκάλες τους Άννα Νικολακάκη και Μαρία Σαπουνάκη. Συγχαρητήρια και σ’ αυτές και βέβαια στους μαθητές και στις μαθήτριες. Προπάντων για τον τρόπο που δούλεψαν... 

Σας χαιρετώ με αγάπη όλους! Χρόνια πολλά Ελλάδα!

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης δάσκαλος - λογοτέχνης

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

“Τα θεμέλιά μου στα βουνά\ και τα βουνά σηκώνουν οι λαοί στον ώμο τους\ και πάνω τους η μνήμη καίει\ άκαυτη βάτος..” Οδυσσέας Ελύτης

Με αφορμή την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου που πλησιάζει, οι μαθητές μας έδωσαν φωνή σε τέσσερα πλοία που σημάδεψαν με την πορεία τους τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το καταδρομικό “Έλλη”, το υποβρύχιο “Κατσώνης” και τα αντιτορπιλικά “Όλγα” και “Αδρίας” και «θυμήθηκαν» μέσα από τις λέξεις στιγμές δόξας, θυσίας και ελπίδας.. Με ευαισθησία και συλλογική προσπάθεια, τα παιδιά ύφαναν ιστορίες που δείχνουν ότι η μνήμη, όταν αγαπάμε, πιστεύουμε κι ελπίζουμε δεν ”σκουριάζει”..

Ένα ταξίδι φαντασίας και σεβασμού, που κρατά ζωντανό το παρελθόν και μας θυμίζει ότι η Ιστορία μπορεί και “αναπνέει” μέσα από αθώα κι αγαθά γραφόμενα... Χρόνια πολλά Ελλάδα!

Οι δασκάλες Άννα Νικολακάκη και Μαρία Σαπουνάκη

ΟΝΟΜΑΖΟΜΑΙ “ΕΛΛΗ”

Ονομάζομαι “Έλλη”. Είμαι ένα πλοίο καταδρομικό. Βοήθησα την Ελλάδα στον Αγώνα του 1940. Ήταν Δεκαπενταύγουστος. Βρίσκομαι στο λιμάνι της Τήνου για τη γιορτή της Παναγίας. Διακρίνω πομπές ανθρώπων να ανεβαίνουν τα σκαλοπάτια προς την εκκλησία κρατώντας λουλούδια.. Ακούω τις καμπάνες να χτυπούν και ψαλμωδίες να σκεπάζουν τη θάλασσα με γαλήνη..

Ξαφνικά.. την ώρα που γιορτάζαμε τη Μάνα μας τη Παναγία, δέχθηκα άνανδρα τρεις τορπίλες από ιταλικό υποβρύχιο.. Οι ναύτες μου πάλεψαν ηρωικά για να με σώσουν, αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφεραν. Άρχισα να βυθίζομαι.. Μαζί μου και οι γενναίοι αυτοί άνδρες. Καθώς χανόμουν.. σκεφτόμουν όσα έζησα.. Το ταξίδι μου τελείωσε εδώ. Το τέλος μου ηρωικό… Λεωνίδας, Αλέξης, Ευθύμης, Κυριάκος, Φανούρης, Σωτήρης

ΕΙΜΑΙ Ο “ΚΑΤΣΩΝΗΣ”

Είμαι ο “Κατσώνης” και είμαι ένα γέρικο πολεμικό υποβρύχιο. Τον Δεκέμβριο του 1940 βύθισα το ιταλικό φορτηγό Quinto στα ανοιχτά της Αλβανίας. Δύο μήνες νωρίτερα άρχισα περιπολίες στα ελληνικά νερά.. Τον Σεπτέμβριο του 1943, μετά την παράδοση της Ιταλίας, βγήκα στο Αιγαίο.. Πάντα μου άρεσε το Φως του Αιγαίου… Ήταν 14 Σεπτεμβρίου και ενώ ήμουν στα ανοιχτά της Σκιάθου, με εντόπισε το γερμανικό υποβρυχιοθηρικό “UJ2101”.

Χτυπήθηκα άγρια με βόμβες βάθους κι αναγκάστηκα να “ανέβω” στην επιφάνεια.. Έγινε σκληρή μάχη με τα κανόνια.. Από τα 45 μέλη του πληρώματος μου, διασώθηκαν 32. Ο καλός μου κυβερνήτης Βασίλειος Λάσκος σκοτώθηκε στη γέφυρα, πολεμώντας μέχρι τέλους.. Η θάλασσα ήταν γεμάτη λάδι, φλόγες και φίλους που χάνονταν. Δεν έβλεπα τίποτα άλλο παρά τον καπνό και τον ουρανό..

Πέρασα χαρές, πέρασα λύπες και τώρα όλα τελείωσαν. Βρίσκομαι στον βυθό. 253 μέτρα κάτω από τη θάλασσα.. να μαρτυρώ την Ιστορία.

Αγγελική, Μαρία, Νεκταρία, Βασίλης, Γρηγόρης, Κωνσταντίνος

ΛΕΓΟΜΑΙ “ΟΛΓΑ”

Γεια.. είμαι ένα πλοίο γνωστό. Λέγομαι Όλγα. Πήρα το όνομά μου από τη Βασίλισσα. Μπορεί να με ξέρεις. Φτιάχτηκα το 1938 στη Βρετανία. Είμαι ένα από τα πιο σύγχρονα αντιτορπιλικά! Συμμετείχα στον Ιταλοελληνικό πόλεμο του 1940-1941.

20 Σεπτεμβρίου 1943.. στη Λέρο.. την ώρα που η “οικογένειά” μου χαλάρωνε.. Ξαφνικά.. βομβαρδιστικά αεροπλάνα πέταξαν από πάνω μας και με σημάδεψαν. Πλησίασαν τόσο που πυροβόλησαν τον κυβερνήτη μας Πλωτάρχη Γεώργιο Μπλέσσα. Τον πέτυχαν στο στήθος και τον λαιμό...

Στη συνέχεια μια μεγάλη βόμβα ήρθε πάνω στο πρυμναίο τμήμα μου με βία και μίσος…και τρύπησα. Αιμα και νερά παντού. Έφτανε το τέλος μου και το ‘ξερα. Βούλιαζα.. Ήταν η τελευταία μου μάχη. Ο Μπλέσσας δε ζει πια. Οι νότες της μικρής μας χορωδίας σώπασαν. Οι ναύτες μου, οι δικοί μου άνθρωποι... φώναζαν “Ζήτω η “’Ολγα” και βυθίζονταν μαζί μου.. Γιώργος, Σπύρος, Ιωάννα, Νίκος, Παναγιώτης, Βασίλης

ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ “ΑΔΡΙΑΣ”

“Θυμάμαι.. το 1942 οι Βρετανοί με παρέδωσαν στους Έλληνες.. Τότε άρχισαν όλα. Είμαι το αντιτορπιλικό Αδριάς. Σε μία επικίνδυνη αποστολή στις 22 Οκτωβρίου, καθώς πλέαμε κοντά στα Δωδεκάνησα χτυπήθηκα από γερμανική νάρκη και κόπηκε η μισή μου πλώρη! Μοιραία σκοτώθηκαν πολλοί.. Πονούσα πολύ κι εγώ. Στεναχωριόμουν. Ένιωθα και ήμουν.. μισό! Με πείσμα, θάρρος και ανδρεία.. πιστέψαμε όλοι πως θα καταφέρουμε να συνεχίσουμε..

Αποφασίσαμε μία αναγκαία στάση στις ακτές της Τουρκίας για 40 μερόνυχτα και δέχτηκα κάποιες μικροεπισκευές. Δεν μπορούσαν να γίνουν και πολλά.. Έπειτα συνεχίσαμε με προορισμό την Αλεξάνδρεια! Έμεινα με λίγους από τους άντρες μου. Όσοι αναγκάστηκαν να φύγουν.. έκλαψαν πολύ. Ο αποχωρισμός δύσκολος. Ταξιδέψαμε χωρίς πλώρη 730 μίλια! Με τη βοήθεια του Θεού φτάσαμε.. Στις 6 Δεκεμβρίου του 1943, ανήμερα του Αγίου Νικολάου προστάτη του Πολεμικού μας Ναυτικού μπήκα θριαμβευτικά στο λιμάνι.. με τον αρχηγό μας Ιωάννη Τούμπα να μονολογεί συγκινημένος πως τα καταφέραμε..” Μιχαήλ, Ευχαριστή, Βαγγέλης, Θάνος, Δέσποινα, Γιώργος

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Μπορείτε να “σκανάρετε” το qrcode της φωτογραφίας ώστε να ακούσετε τα παιδιά να ξετυλίγουν την ιστορία...

https://drive.google.com/file/d/111uiK1hIbJF_X_o7-KQ7EZ7aI-yEGVKk/view?usp=sharing

https://www.haniotika-nea.gr/paidotopos-otan-tessera-ellinika-ploia-thymoyntai-st-039-dim-sch-naystathmoy-kritis/

Σας ευχαριστούμε! Οι δασκάλες των παιδιών

https://www.facebook.com/Takis.Tomazinakis/posts/pfbid0eqMiY5djPjswQogTFo62urXxu4bB3fRUH7miC9D2hak1sWPCq7pgoTBXJkoXfoT9l?notif_id=1761380203151767&notif_t=feedback_reaction_generic_tagged&ref=notif

https://www.haniotika-nea.gr/paidotopos-otan-tessera-ellinika-ploia-thymoyntai-st-039-dim-sch-naystathmoy-kritis/

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

Στο µυαλό του…Εµίρ Κουστουρίτσα

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Το να έχεις τη δυνατότητα να παρακολουθείς -έστω και από το σπίτι σου διαδικτυακά- µία συνέντευξη του Εµίρ Κουστουρίτσα ο οποίος βρίσκεται στην πόλη σου για το Φεστιβάλ Κινηµατογράφου, είναι µία ξεχωριστή εµπειρία.
Και ήταν τόσα πολλά εκείνα που είπε και είναι άξια αναφοράς, που δεν χωρούν στον χώρο της συγκεκριµένης στήλης.
Λόγια ενός από κάθε πλευρά ολοκληρωµένου ανθρώπινου όντος που δεν φοβάται να διατυπώσει τις απόψεις του επιχειρηµατολογώντας γι’ αυτές! Ένας βαλκάνιος τύπος που φαίνεται να ‘‘συνοµιλεί’’ µε το παρελθόν τοξεύοντας στο µέλλον µιας… “ανθρωπινότερης κοινωνίας”, που απέχει πολύ από την πλαστικοποιηµένη, απ-άνθρωποιηµένη που έχουν τα µέσα να επιβάλλουν παντί τρόπω… “κάποιοι”!
Ο δικός του τρόπος επικοινωνίας δεν είναι… “εγκλωβισµένος” µέσω των ταινιών του! Έχει κατακτήσει τη δυνατότητα να συνοµιλεί µε το κοινό του -και όχι µόνο- και από τη στάση ζωής του, και µέσω των ουσιαστικών λεχθέντων του, ενώ είναι ένας καλλιτέχνης γήινος, έτσι όπως δεν µπορούν να λειτουργούν πολλοί άνθρωποι που… υπηρετούν τις Τέχνες!
Ίσως ο Κουστουρίτσα -που κάποια στιγµή σηµείωσε ότι προσπαθεί στις ταινίες του να µην κρίνει τους χαρακτήρες του µα τους παρουσιάζει όπως είναι, έντονους και αντιφατικούς, ακριβώς όπως έκανε και ο Ντοστογιέφσκι- να αποτελεί ο ίδιος ένα Ντοστογιεφσκικό τύπο έντονα παθιασµένο, µε βαθειά θρησκευτική πίστη που εκφράζεται για τις πανανθρώπινες αξίες, συναισθήµατα και ιδεολογίες, όντας τελικά ένας πνευµατικός άνθρωπος µε απόλυτη συνείδηση του ρόλου του και ένας ρέκτης από εκείνους που µπορούν και καθηλώνουν το ακροατήριό τους, κρατώντας αµείωτο το ενδιαφέρον του κοινού.
Πολλά συγχαρητήρια στους διοργανωτές του Chania Film Festival για τις εργασίες του µε την ευχή να συνεχίσει δυνατά και στο µέλλον!

 Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 22.10.2025)