ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γράφει ο:
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr

Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!

ΗΘΕΛΕ ο Θεός και βοήθησε, κούνησαν σωστά τα χέρια τους η Πυροσβεστική και οι άλλοι εμπλεκόμενοι φορείς (το καλό να λέγεται και να γράφεται!) και τα χειρότερα στο Καλάμι απεφεύχθησαν. Βλέποντας, ωστόσο χθες, ενώ κολυμπούσα, απέναντί μου την πληγείσα απ’ την πυρκαγιά πλαγιά τρόμαξα. Εικόνα φρίκης. Με τους βράχους έτοιμους να επιπέσουν επί δικαίων και αδίκων...

ΣΑΝ ΧΕΡΙΑ υψωμένα σε ικεσία (ή μήπως για κατάρα) τα καμένα κλαδιά των πλατάνων... Βουβό το κλάμα απ’ τις ελιές των διπλανών ελαιώνων... Σκεφτικά και φοβισμένα όσο ποτέ, τα γύρω σπίτια μ’ αυτά που συνέβησαν... Μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις, λένε!

ΦΤΑΙΝΕ οι εμπρηστές! Οι κάθε λογής εμπρηστές. Οι κάθε λογής ανευθυνοϋπεύθυνοι που τα αφήνουν όλα στο έλεός τους για κάψιμο, ουδεμίαν ευθύνην φέρουν... Αλίμονο!
ΚΙ ΟΜΩΣ τα πράγματα πήγαν καλύτερα το φετινό καλοκαίρι στη χώρα μας σχετικά με τις πυρκαγιές. Καλύτερα, όχι όμως καλά...

ΚΑΙ Η οικονομική κατάσταση της χώρας, πάει λένε οι έχοντες στο στόμα τις ντουντούκες, καλύτερα. Παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του;
ΚΑΤΑ τα άλλα οδεύουμε προς τις κάλπες της 7ης Νοεμβρίου για την ανάδειξη των νέων αυτοδιοικητικών μας αρχών. Εν πομπή και παρατάξει των υποψηφίων, που παρελαύνουν ενώπιον κενών εξεδρών...

ΤΑ ΧΑΝΙΑ μου, τα Χανιά σου, τα Χανιά του (της), τα Χανιά μας, τα Χανιά σας, τα Χανιά τους! Ποιανού (ποιανής) ποιανών, είναι εντέλει τα Χανιά; Επίκαιρη ερώτηση.

Ο ΣΚΟΠΟΣ αγιάζει τα μέσα; Άλλη επίκαιρη ερώτηση αυτή. Με αφορμή την... προαναγγελθείσα ήττα της Εθνικής μας ομάδας στο μπάσκετ απ’ την ομάδα της Ρωσίας. Άσχετα αν δεν επετεύχθη τελικά ο σκοπός. Ας όψονται οι Γάλλοι που κάθισαν σαν... γαλόπουλα, για να μην γράψω σαν κότες, κι έχασαν απ’ τη Νέα Ζηλανδία. Στην υπηρεσία του δικού τους σκοπού.

ΕΛΛΑΔΑ εναντίον Ισπανίας, λοιπόν, απόψε στο Μουντομπάσκετ. Το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον. Ο,τι γράφει, δεν ξεγράφει, για να το πούμε αλλιώς... Ούτως ή άλλως Εθνική Ελλάδος, γειά σου!

κα ΑΓΓΕΛΙΚΗ Βαλεοντή - Δεμερτζή, Χαρώνδας Σάμου: Όντως σπαραγμοί ψυχής τα διανθισμένα με φωτογραφίες ποιήματά σας που συμπεριλαμβάνονται στην ποιητική σας συλλογή 'Σπαραγμοί' (εκδ. 'Υπερόριος' Σάμος 2004) και που έφτασαν στα χέρια μου μέσω της κοινής μας φίλης Αθηνάς Κανιτσάκη. Και σαν ντοκουμέντα μπορούν να ιδωθούν, οι 'Σπαραγμοί' σας, τα ποιήματα που γράψατε για να εκφράσετε την αγωνία για το μέλλον.

ΟΤΑΝ κάποιος είπε στον Τσώρτσιλ ότι έχει ωραία γυναίκα απάντησε: 'Ωραία είναι και τα παπούτσια μου, μα εγώ ξέρω πως με πληγώνουν'.
'Σβησμένο κάρβουνο το κορμί,/ λαβωμένο πόδι,/ αντίστηλη στην τελική κατάρρευση./ Στερημένα τα ποτάμια της ζωής,/ οι τελευταίοι κτύπου/ οι σκόρπιοι στα κλαδιά,/ σε μύρια χέρια,/ οργής, ικεσίας, αφύπνισης./ Αύριο ίσως είναι αργά!'.
Το ποίημα 'Αύριο ίσως είναι αργά'
της Αγγελικής Βαλεοντή - Δεμερτζή

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γράφειο
Βαγγέλης θ, Κακατσάκης
e-mail:kakatsakis@sch.gr

Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!

'ΞΕΚΙΝΗΣΕ ως κίνημα των μη προνομιούχων. Μετατράπηκε σ’ ένα μαζικό κίνημα και σ’ ένα λαϊκό κόμμα. Βρήκε τον δρόμο προς την κυβερνητική εξουσία και αφομοιώθηκε απ’ αυτήν. Σήμερα, στην εποχή του Μνημονίου, κινδυνεύει να μετατραπεί σ’ έναν κομματικό φορέα που παράγει μόνο ειδικούς και διαχειριστές της εξουσίας'.

ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΟΚ, καλά το καταλάβατε, τα έγραψε στον πρόλογο ενός άρθρου του τις προάλλες (βλ. http://epirusgate.blogspot.com, 30-8-2010) τα παραπάνω, ο Νίκος Κοτζιάς. επί τη συμπληρώσει 36 χρόνων από την ίδρυση του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος απ’ τον Ανδρέα Γ. Παπανδρέου, 3 Σεπτέμβρη 1974.

ΘΑ ΣΕ ΞΑΝΑΒΡΩ στους μπαξέδες/ τρείς του Σεπτέμβρη, να περνάς/ και τσικουδιά στους καφενέδες/ τα παλικάρια να κερνάς...

ΚΑΜΙΑ σχέση με το ΠΑΣΟΚ αυτό το τραγούδι (Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου, Μουσική Ηλίας Ανδριόπουλος, πρώτη εκτέλεση: Αλκηστις Πρωτοψάλτη και Αντώνης Καλογιάννης), βέβαια. Στον εκ των πρωταγωνιστών της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και εκ των ηγετών της επανάστασης της 3ης Σεπτεμβρίου 1843, απευθύνεται. Κι όμως στεντορεία της φωνή τραγουδιόταν τότε παραμονές των εκλογών του 1981. Απ’ όλους όσοι πίστευαν ότι θα ερχόταν το ΠΑΣΟΚ στην Κυβέρνηση κι ο λαός στην εξουσία.

ΘΑ ΤΟΝ ΞΑΝΑΒΡΟΥΜΕ στους μπαξέδες σήμερα 3 Σεπτέμβρη 2010 τον Στρατηγό Μακρυγιάννη, να κερνά τσικουδιά τα παλικάρια στους καφενέδες; Αυτός ο καημός θα μας φάει...

ΟΔΟΣ 3ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1843... Οδός Στρατηγού Μακρυγιάννη... Οδός 3ης Σεπτεμβρίου 1974... Οδός Ανδρέα Γ. Παπανδρέου...

ΜΕ ΤΟΝ ΛΥΧΝΟ ΤΟΥ άστρου στους ουρανούς εβγήκα/ Στο αγιάζι των λειμώνων στη μόνη ακτή του κόσμου/ Πού να βρω την ψυχή μου το τετράφυλλο δάκρυ...

ΑΠΟ ΤΟ 'ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ' του Οδυσσέα Ελύτη οι παραπάνω στίχοι. Πού να βρούμε την ψυχή μας, το τετράφυλλο δάκρυ, ποιητή;

'Η ΠΟΡΕΙΑ προς την υποτέλεια, την υπονόμευση των εθνικών μας συμφερόντων, τη διάβρωση της λαϊκής κυριαρχίας, τον οικονομικό μαρασμό και την εκμετάλλευση του Ελληνα εργαζόμενου πρέπει να ανακοπεί. Αντίθετα πρέπει να προχωρήσουμε με θάρρος και αποφασιστικότητα στη θεμελίωση μιας νέας Ελλάδας'. Από την Ιδρυτική Διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ (3 Σεπτέμβρη 1974).

ΟΥΤΕ ΕΝΑ απ’ τα χαρτάκια και τα παραχαρτάκια που κρατώ για τις ανάγκες της στήλης δεν χρησιμοποίησα σήμερα. Ανέμου και καλέ μου πήγαν. Αλλη τροπή πήρε το πράγμα με το που είδα στον Ημεροδείκτη, ότι έχουμε 3 του Σεπτέμβρη. Στην ίδια γραμμή συνεχίζω...

'ΕΙΧΑ ΔΥΟ αγάλματα περίφημα, μια γυναίκα κι ένα βασιλόπουλο, ατόφια - φαίνονταν οι φλέβες, τόση εντέλεια είχαν. Οταν χάλασαν τον Πόρο, τα ’χαν πάρει κάτι στρατιώτες και στ’ Αργος θα τα πουλούσαν κάτι Ευρωπαίων· χίλια τάλαρα γύρευαν [...]. Πήρα τους στρατιώτες, τους μίλησα: 'Αυτά και δέκα χιλιάδες τάλαρα να σας δώσουνε, να μην καταδεχτείτε να βγούν από την πατρίδα μας. Γι’ αυτά πολεμήσαμε'. (Απομνημονεύματα, Βιβλίου Γ’, Ιωάννης Μακρυγιάννης).

'Μπάρμπα - Γιάννη Μακρυγιάννη/ δεν μας τα ’γραψες καλά./ Δες ο Ελληνας τι κάνει/ για ν’ ανέβει πιο ψηλά./ Μπάρμπα Γιάννη - Μακρυγιάννη/ πάρε μαύρο γιαταγάνι/ κι έλα στη ζωή μας πίσω/ το στραβό να κάνεις ίσο/ Μπάρμπα Γιάννη Μακρυγιάννη/ δεν μας τα ’γραψες σωστά./ Το φιλότιμο δεν φτάνει για να πάει κανείς μπροστά'.
(Στίχοι: Νίκος Γκάτσος. Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος,
πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης).

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γράφει ο:
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr

Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!

ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ των βοσκών θεωρείται ο Αγιος Μάμας που γιορτάζει σήμερα. Ιδιαίτερα αγαπητός είναι στην Κύπρο όπου υπάρχουν πάνω από εξήντα εκκλησίες του. Ακόμα κι ένα χωριό έχει τ’ όνομά του. Αχ και να ’μουνα στις Στροβλές στο εκκλησάκι του, σήμερα! Οπως τότε που ξεκινούσα το δασκαλίκι!

ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ κατέφυγε, λέει το συναξάρι του, για να σωθεί ο Μικρασιάτης αυτός Αγιος, όταν τον κυνήγησαν για την πίστη του, στα δώδεκά του χρόνια. Τον έπιασαν, τον βασάνισαν και τον θανάτωσαν τρία χρόνια αργότερα. Εν τω μεταξύ είχε μερώσει όλα τα άγρια θηρία που συνάντησε... Μας χρειάζεται. Πολλά τα άγρια θηρία τη σήμερον ημέρα...

ΑΝ ΗΜΟΥΝ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ δήμαρχος (μια κουβέντα είπα, εδώ άλλοι θέλουν να είναι πρωθυπουργοί), για τον Δήμο Χανίων, συμπληρώνω, θα έπρεπε να πάω και στις τρεις εκδηλώσεις που γίνονταν την περασμένη Δευτέρα το βράδυ, την ίδια ώρα, εντός των ορίων του. Και στις Μουρνιές, στην εκδήλωση για τον Ελευθέριο Βενιζέλο και στη Νέα Χώρα, όπου η γιορτή της Σαρδέλας και στο παλιό λιμάνι στην εκδήλωση για τις ομορφιές της Γραμπούσας. Τυχεράκιας!

ΕΛΛΗΝ ή Ελληνίδα, ηλικίας από 25 έως 65 ετών που δεν έχει ακόμα δεχθεί πρόταση να είναι υποψήφιος στις προσεχείς αυτοδιοικητικές εκλογές του Νοεμβρίου. Είδος προς αναζήτηση.

ΕΜΠΡΟΣ στον αγώνα για την κατάργηση της βάσης του ένα! Καλό το σύνθημα, δεν λέω, να το διορθώσω, ωστόσο, κατά τι. Εμπρός στον αγώνα για την κατάργηση της βάσης του 0,9!

ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ κυκλογυροτραπεζοκαρεκλοτρωγοπινόντων, εις υγείαν των κορόιδων. Και μη καπνιζόντων βεβαίως, βεβαίως...
ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΚΑΠΝΙΣΩ... Δεν θα ξανακαπνίσω... Δεν θα ξανακαπνίσω... Γράψ’ το 33.333 φορές, φίλε φ(θ)ανατικέ καπνιστή και θα δεις που θα το κόψεις το ρημάδι.

ΤΟ ΚΟΥΝΕΛΙ κάνεις, απ’ την Κυριακή το βράδυ, για την ήττα της ομάδας μας απ’ την Κέρκυρα, Μήτσο! Ούτε μιλάς ούτε λαλάς... Τι να πεις και τι να μην πεις, δόλιε!

ΠΟΙΟΣ ΕΙΠΕ πως δεν υπάρχουν λεφτά; Υπάρχουν και παραϋπάρχουν. Πάνω από 1,5 δισ. ευρώ θα διατεθούν για την δια βίου μάθηση, λέει, μέχρι το 2013. Να φαν κι οι κότες...

ΟΙ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ τελείωσαν, οι προσφορές αρχίζουν... Τεχνητές αναπνοές στους εμποράκους για να κρατηθούν στη ζωή.

ΜΙΑ ΜΕΡΑ μόνο όλη κι όλη κατάφερα να μείνω οφέτος στον κούμο μου. Μια μέρα που, ωστόσο, δεν την αλλάζω με δέκα άλλες. Ακριβώς γιατί είχε πολλά απ’ τα 'δίχως' που μας κρατούν δέσμιους.

ΚΑΠΟΤΕ ο Ελευθέριος Βενιζέλος επισκέφτηκε κάποιο ψυχιατρείο κι ένας ασθενής άρχισε να τον βρίζει. Αυτός γέλασε και του είπε: 'Ξέρεις ότι είμαι ο Ελευθέριος Βενιζέλος;'. Ο ασθενής χωρίς να χάσει καιρό του απάντησε: 'Να μην το ξαναπείς αυτό, κακομοίρη μου. Ετσι έλεγα κι εγώ πως είμαι ο Ελευθέριος Βενιζέλος και με κλείσανε εδώ που βλέπεις'.

'[...] Κάμε να ζωντανέψουν τα καλύβια/ των ταπεινών βοσκών στα βοσκοτόπια,/ κι απ’ τους μικρούς ανεφανούς ν’ ανηφορίσει/ θυμίαμα ο καπνός ψηλά στα ουράνια,/ να τρέξει ποταμός ξανά το γάλα/ απ’ των βουνών μυρωμένο τα βοτάνια./ Ω Αγιε Μάμαντα, καλέ αγαθέ ποιμένα,/ προστάτη, Εσύ, βοσκών και βοσκημάτων,/ μην κάθεσαι με χέρια σταυρωμένα'.
Από το ποίημα της Διαλεχτής Ζευγώλη - Γλέζου 'Ο Αγιος Μάμας'.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ?

Γράφει ο
Νεκτάριος Ευ. Κακατσακης

Οι φίλοι...

Τώρα να σας πω ότι κατάλαβα το πότε ήρθε κι έφυγε κι αυτό το καλοκαίρι του σωτηρίου έτους 2010, ψέματα θα πω!
Νιώθω όμως ότι είμαστε σε ένα κάποιο τέλος μιας εποχής· του καλοκαιριού! Ευτυχώς δηλαδή μου το δείχνουνε τα σημεία της ατμόσφαιρας που ακόμη μπορεί να αλλάζει δηλώνοντας τη μετάβασή μας από τη καλοκαίρι στο φθινόπωρο!
Οσο για το τέλος μιας 'άλλης εποχής' αυτό νομίζω ότι το ζούμε καθημερινά!
Και για να γίνω πιο σαφής νομίζω ότι οι ρυθμοί είναι πλέον τέτοιοι που υποβοηθούν το τέλος εκείνων που μοιάζουν πως μόλις άρχισαν.
Εκεί που είσαι έτοιμος να ζήσεις τα νέα, εκείνα έχουν πια παρέλθει και μένεις μετέωρος να αναμένεις τα... νεότερα και μετά από ?κείνα, τα επόμενα κ.ο.κ..
Αυτό σίγουρα είναι ένα από τα άσχημα!
Υπάρχουν όμως κι οι άλλες οι στιγμές στις οποίες ως δια μαγείας ο χρόνος μοιάζει να σταματά
-πατώντας την κόντρα του ποδηλάτου- κάνει όπισθεν και πηγαίνει να κάτσει διπλοπόδι για να σε περιμένει να απολαύσεις κάθε μια στιγμή από ?κείνες που λαχταράς να ζήσεις!
Είναι οι στιγμές που ανταμώνεις με έναν παλιό σου φίλο που κι ας έχεις να τον δεις κάποια χρόνια, η θωριά και η ματιά του έχει μείνει αναλλοίωτη, καθάρια, άδολη, παιδίσια όπως τότε που την είχες πρωταντικρύσει...
Δεν υπάρχει καλύτερο συναίσθημα από το να συνειδητοποιείς ότι ο άνθρωπος απέναντί σου είναι... μπιστικός.
Αυτό σε κάνει αίφνης να ανακτάς τον παλιό σου αυθορμητισμό, να είσαι έτοιμος να εκμυστηρευτείς όλα εκείνα που κουβαλάς μέσα σου, να μπορείς να του ανοίξεις την καρδιά σου και -Θε μου- να ξεκαρδιστείς στα γέλια για ώρες ολόκληρες έχοντας αφήσει εκείνες τις έγνοιες, τις σκέψεις, τα προβλήματα τα μικρά και τα μεγάλα στην άκρη! Το κυριότερο όμως όλων είναι ότι γνωρίζεις πως δεν λαθεύεις για το αληθινό όλων αυτών που νοιώθεις και που ζεις!
Είσαι απολύτως σίγουρος για αυτήν τη φιλία που ακόμη αντέχει και... ναι αισθάνεσαι τυχερός που ισχύει, που την πιστεύεις και που τη βλέπεις να γίνεται όλο και πιο δυνατή...
Να ?σαι καλά Μάριε...

στα πεταχτα

Γράφει ο:
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr

Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!

'ΚΛΕΙΔΟΧΡΟΝΙΑ' θεωρείται σε κάποια μέρη η 31η Αυγούστου, γιατί 'κλειδώνει', τελειώνει δηλαδή το παλιό εκκλησιαστικό έτος κι από την 1η Σεπτεμβρίου αρχίζει το νέο, 'η αρχή της Ινδίκτου'. Κατά τη λαϊκή παράδοση μάλιστα τα μεσάνυχτα της 31ης Αυγούστου, που αλλάζει ο χρόνος, λένε σε κάποια μέρη ότι ανοίγει ο ουρανός για μια στιγμή κι αν προλάβεις να ζητήσεις κάτι, ό,τι θέλεις, θα το έχεις...

ΝΑ ΣΕ ΠΑΡ’ η ομπρός του Μάη/ κι η πίσω τ’ Αυγούστου, λένε (ή μάλλον λέγανε) στη Σύμη. Του... Χαρογράφου, είναι, λένε, η σημερινή μέρα, γιατί πιστεύουν πως ο Χάρος καταγράφει στο βιβλίο του αυτούς που θα πεθάνουν τον χρόνο που έρχεται!

ΕΝ ΠΑΣΗ περιπτώσει και εν περιπτώσει πάση, καλό μήνα, καλό Σεπτέμβρη, δηλαδή, και κατ’ επέκταση, καλό φθινόπωρο και καλό χειμώνα να ’χουμε! Σεπτέμβρης από αύριο, αδέλφια! Σεπτέμβρης και όλοι οι κάθε λογής κατεργαραίοι στους πάγκους των, παρακαλώ!

ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ ο μήνας που ανοίγουν τα σχολεία, Σεπτέμβρης ο μήνας του τρύγου. Καλά κρασιά! Ετσι γενικώς...
ΟΠΟΥ ΑΚΟΥΣ πολλά σταφύλια, κράτα και μικρή κοφίνα. Και βεβαίως όπου ακούς λίγα σταφύλια μην κρατάς ούτε καλάθι. Με αφορμή την παρουσίαση του 'κοινωνικού μνημονίου' με κονδύλια 3 δισ. ευρώ σε βάθος πενταετίας που ετοιμάζεται να παρουσιάσει ο Πρωθυπουργός στην 75η Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης.

ΗΡΘΕ ΚΙ ΑΝ δεν ήρθε έρχεται οσονούπω η δεύτερη δόση. Και στην τρίτη με το καλό. Και δίχως αστερίσκους, παρακαλώ. Αμάν πια με τα 'ναι μεν αλλά σάς' αξιότιμοι κύριοι ελεγκτές παύλα δανειστές μας. Κάντε το μιστό και να μην τρέμει η χέρα σας, βρε!

ΖΗΤΗΜΑ ΗΜΕΡΩΝ ο ανασχηματισμός. Κάντε υπομονή κι όλα θα φτιάξουν. Η κυβέρνηση θ’ αποκτήσει συντονιστή...

ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΟ ριμπάουντ ο Κολοκοτρώνης, πετάει μια μακρινή μπαλιά στον Καραϊσκάκη ο οποίος ξεφεύγει ανάμεσα απ’ τον Κιουταχή και τον Ομέρ Βρυώνη κι αφήνει την μπάλα στο τουρκικό καλάθι. Οχι τέτοιου είδους περιγραφές στον αποψινό αγώνα μπάσκετ Τουρκίας Ελλάδας, παιδιά. Παιχνίδι είναι το μπάσκετ, δεν είναι πόλεμος.

ΑΠΟ ΜΙΚΡΑ τα παιδιά στην αρχαία Σπάρτη μάθαιναν στους χορούς και στα τραγούδια τους για την ανδρεία και τη φιλοπατρία. Καθώς χόρευαν οι γέροι τραγουδούσαν. 'Αμες ποτ’ ήμεν άλκιμοι νεανίαι!' (Είμαστε κι εμείς κάποτε ανδρεία παλικάρια!). Οι νέοι τραγουδούσαν: 'Αμες δε γ’ εσμέν· ει δε λης πείραν λάβε' (Τώρα όμως είμαστε εμείς κι όποιος θέλει δοκιμάζει). Τα παιδιά τραγουδούσαν: 'Αμες δ’ γ’ εσόμεθα πολλώ κάρρονες' (Κι όμως εμείς θα γίνουμε πολλοί καλύτεροί σας).

'Τις μέρες τις γλυκειές του Σεπτεμβρίου, όταν δεν/ έχει ακόμη βρέξει και είναι το άκουσμα των ήχων/ πιο αραιό και η γεύσις των ωρών και από του/ θέρους πιο πυκνή, όταν στους κήπους σκάνε τα ρόδια, και πάλλονται υψιτενείς οι στήμονες των/ λουλουδιών, και σφύζουν στις πορφύρες των/ φλεγόμενοι οι ιβίσκοι,/ όλοι σαν υπερβέβαιοι/ γαμβροί που στων νυμφών κτυπούν τις θύρες,/ τότε,/ σαν νάναι πάντα καλοκαίρι (γιατί όποια και αν είναι η εποχή, ο πόθος είναι πάντα θέρος)/ αναγαλλιάζουν οι ψυχές[...]'.
Από το ποίημα του Ανδρέα Εμπειρίκου
'Αρχάγγελος τον Σεπτέμβριον βοών μέσα στην πλάσι'.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr

Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!

ΧΑΙΡΕ, Αύγουστε! (Κατά το: 'Χαίρε, Καίσαρ!'). Οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν! Στον μήνα Αύγουστο, που φεύγει σε 3 μέρες κι όχι στον αυτοκράτορα της Ρώμης Οκταβιανό Αύγουστο, απευθύνεται βέβαια ο χαιρετισμός. Από έναν... μελλοθάνατο.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ προσφώνηση απ’ τις δυο πρώτες λέξεις του χαιρετισμού που απέδιδαν οι Ρωμαίοι μονομάχοι, όταν έμπαιναν στον στίβο κι έκαναν παρέλαση, πριν απ’ τη μονομαχία μπροστά από την αυτοκρατορική εξέδρα, είναι το 'Χαίρε Καίσαρ'. Ave Caesar
(ή Imperator) morituti te salutant στα λατινικά, είναι ολόκληρη η φράση.

ΚΑΙ ΣΑΝ ιστορικό ανέκδοτο μπορεί να διαβαστεί το παραπάνω 'πεταχτό'. Με την έννοια αυτή μην περιμένετε άλλο στη γνωστή, προτελευταία, θέση του. Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους.
ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ Ιωάννου του Αποκεφαλισθέντος και όχι βέβαια του Αποκεφαλιστή, όπως τον λέμε, εκτός από Ριγολόγο, αύριο. Έμου του έκοψε την κεφαλή ο Ηρώδης, έμου τον λέμε Αποκεφαλιστή τον Αϊ Γιάννη τον Πρόδρομο και Βαφτιστή του Χριστού.

ΕΜΟΥ... έμου, συνδ. (Αποκ., Σέλινο) = και... και. 'Εμου όμορφη έμου πλούσια'. Τούρκι hem... hem = και, μαζί.

ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ από το μοναδικό στο είδος του βιβλίο 'Λεξικό
- ερμηνευτικό και ετυμολογικό του δυτικοκρητικού γλωσσικού ιδιώματος (Δ’ έκδοση, Αναθεωρημένη και επαυξημένη με 1500 νέα λήμματα) του, να ’ναι καλά, Αντώνη Ξανθινάκη, το παραπάνω 'πεταχτό'. Να ’σαι καλά, κύριε Αντώνη. Και για να συνεχίζεις το ψάξιμο της ντοπιολαλιάς μας. Να διασώζεις τις κρητικές λέξεις που μας έμαθαν οι μανάδες μας.

ΧΑΛΑΡΑ ξεκίνησα σήμερα, χαλαρά συνεχίζω κι όπου το βγάλει η... χαλαρότης. Σιγά που θα το γυρίσω στη σοβαρότη... Στα... χαλαρά λέγονται τα πιο σοβαρά πράγματα, εξάλλου.
ΘΕΛΩ... σοβαρότη... Επαιρνε ύφος εκατό καρδιναλίων πριν εξαπολύσει την... ελληνικούρα του ο καραβανάς λοχαγός μας. Ακου να δεις τι θυμήθηκα ο άνθρωπος!

ΝΑ ΤΟ ΞΑΝΑΓΡΑΨΩ. Στα χαλαρά λέγονται τα πιο σοβαρά πράγματα. Παράδειγμα. Είσαι πρωθυπουργός και κάνεις διακοπές στην Πάρο. (Και γιατί η Κυβέρνησή σου είναι απ’ το... πάρε κι όχι από το δίνε.) Ολα τα σοβαρά πράγματα, λοιπόν, χαλαρά φορώντας το μαγιό σου θα τα συζητήσεις με τον... Ραγκούση σου.

ΔΥΟ μαντινάδες για την οικονομική κρίση από την Αντωνία Μηλογιαννάκη στη θέση του ιστορικού ανέκδοτου.
Η πρώτη: 'Οι πονηροί κι οι έξυπνοι έφαγαν τσοι παράδες/ και ριζοβόλησε ο καημός στσοι φτωχομαχαλάδες'.
Η δεύτερη: 'Οφηδες και τρισόφηδες εζώσανε τον τόπο/
κι ούλοι οι καβροί τρυπώξανε στσοι τσέπες των ανθρώπω'. Τα σχόλια δικά σας.

'[...] Αχάραγη νύχτα! Βόγκος προπέλας μακρινός/ σκάβει την άπατη ησυχία/... ανοιχτά στο μαύρο πέλαγο/ πλοίο με λίγα φώτα/ φεύγει ο Αύγουστος.'
Από το ποίημα 'Νυχτερινή σοροκάδα σε έξι χορδές' του Εκτωρα Κακναβάτου

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γράφει ο
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
e-mail:kakatsakiw@sch,gr

Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!

ΑΠΟ ΑΓΙΟΥ Φανουρίου άρχεσθαι. Τ’ Αγιού Φανούριου, μεγάλη η Χάρη του, σήμερα, ας αρχίσουμε, λοιπόν, απ’ αυτόν. Όλα τα φανερώνει, κατά τον λαό μας, ο νεοφανής και πολύ αγαπημένος αυτός Άγιος. Ο,τι και να χάσεις στον Άγιο Φανούριο θα τάξεις να σου το βρει.

ΤΟ ΤΑΞΙΜΟ είναι συνηθως μια πίτα, η φανουρόπιτα, που οι νοικοκυρές ζυμώνουν με μυρωδικά και τη μοιράζουν για να συγχωρεθεί η μάνα του Αγίου. 'Ο Θεός σχωρέσ’ τη μάνα του Άγιου Φανούριου', πρέπει λέει, να λένε όταν τη μοιράζουν. Γιατί η μητέρα του, λέει η παράδοση, ήταν πολύ αμαρτωλή κι έχει ανάγκη από συγχώρεση.

ΟΥΛΟΙ κουτσοί στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα, που γιορτάζει στις 27 του Ιούλη, κι ούλοι οι... χασονούσηδες στον Άγιο Φανούριο, που γιορτάζει στις 27 τ’ Αυγούστου, λοιπόν! Τι θα γινόμαστε χωρίς Αγίους!

ΕΚΤΟΣ όλων των άλλων ο Άγιος Φανούριος, κατά τη λαϊκή παράδοση, μπορεί να σε βοηθήσει να προμαντέψεις μια τύχη ή πώς θα πάει κάποια δουλειά σου. Και κάτι ακόμη. Μπορεί, λένε, να φανερώσει στα κορίτσια ποιον θα πάρουν. Γι’ αυτό λένε, ότι ο Άγιος στις εικόνες του κρατά ένα κερί αναμμένο!

ΠΟΛΛΕΣ οι εκκλησίες που έκτισε και στον Νομό μας η ευσέβεια των ανθρώπων στο όνομα του Αγίου Φανούριου. Μια απ’ αυτές, η πιο γνωστή, αυτή που βρίσκεται στο 27ο χλμ. της Εθνικής Οδού, που ανήκει στην Ενορία Κάινας. Χιλιάδες οι προσκυνητές που συρρέουν στη Χάρη του. Σχεδόν το αδιαχώρητο χθες και σήμερα...

ΜΗΝ ΕΧΕΙΣ την έγνοια μου παπα Χρήστο! Μην ανησυχείς που δεν με είδες χθες και δεν θα με δεις ούτε σήμερα. Όπως κάθε χρόνο, έτσι κι εφέτος, μεθεορτίως σκέφτομαι να περάσω. Για ν’ ανάψω ένα κερί και να σου ευχηθώ από κοντά να εξακολουθήσει η χάρη σου να βοηθά τον αγαπημένο Άγιο...

ΣΤΟΝ ΠΑΠΑ-ΧΡΗΣΤΟ Παπουτσάκη, συμπορπατηχτή μου, τω καιρώ εκείνω, τη δεκαετία του 1960, στο Γυμνάσιο Βάμου, αναφέρεται το παραπάνω 'πεταχτό'. Στον πιο μπιστικό φίλο του Κανιανού Αγίου Φανούριου. Στο δεξί του χέρι...

ΝΑ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ, έγραψα στο πρώτο 'πεταχτό', απ’ τον Άγιο Φανούριο, να όμως, που με τον Άγιο Φανούριο, συνεχίσαμε και με τον Άγιο Φανούριο τελειώνουμε...

Η ΜΑΝΑ του Αγίου δεν ήκαμε καλό ποτέ τζη. Μόνο ένα κρομμυδόφυλλο ήδωσε μια βολά σ’ ένα διακονάρη. Σαν απόθανε ήβραζε σ’ ένα καζάνι με πίσσα και ο Άγιος αρώτησε:

'Γειάντα η μάνα μου είναι εκειά μέσα;' Ο Μιχαήλ Αρχάγγελος τ’ απηλοήθηκε: 'Γιατί δεν ήκαμε ποτέ καλό. Να ρίξομε το κρομμυδόφυλλο που ήδωσε κι ανε τηνε σηκώσει να βγει απάνω να σωθεί'. Ερίξανε το κρομμυδόφυλλο και η μάνα του βγήκε στα χείλια του καζανιού μαζί με τρεις άλλες γυναίκες, που πιαστήκανε κι αυτές από το κρομμύδι. Μα η μάνα ντου τωσε δίνει μια σπρωξιά και πέφτουνε πάλι μέσα. Τότε σας λέει ο Αρχάγγελος: 'Θωρείς πως κι επαέ είναι ακόμα κακή. Τότε σας ο Άγιος Φανούριος ζήτησε μια χάρη: Να μην πηγαίνουνε πράγμα γι’ αυτόν, μόνο για τη μάνα ντου για να τση συγχωρέσει ο Θεός'. Παράδοση που κατέγραψε ο Γιώργος Αικατερινίδης στις Βρύσσες Μεραμπέλου.

'[...] Κι εσύ, κυρά των Αμπελιών, φορώντας τις σημαίες/ γιομίζεις τα σταφύλια σου μ’ αίμα και δυναμίτη/ στον άνεμο τινάζοντας τα θέμελα του χάρου'.
Από το ποίημα 'Η Κυρά των Αμπελιών' του Γιάννη Ρίτσου.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

ΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γράφει ο:
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr

Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!

ΔΕΝ ΞΕΡΩ αν είναι στο φεγγάρι η αυλή του Θεού. Το καλύτερο μπαλκόνι του σπιτιού του είναι, πάντως, σίγουρα. Στην προχθεσινή πανσέληνο ο νους μου ακόμα κρεμασμένος...

ΣΤΟΝ... ΑΠΟΗΧΟ της και η μαντινάδα που μου έστειλε ο Ηλίας ο Σταματάκης. Γίνεται άστρο λαμπερό, εις τ’ ουρανού την άκρη/ όταν κυλήσει της χαράς, του φεγγαριού το δάκρυ.

ΕΡΧΕΤΑΙ φθινόπωρο και μετά το φθινόπωρο ακολουθεί χειμώνας. Χειμώνας βαρύς. Η άνοιξη θ’ αργήσει να ’ρθει. Κι αν έρθει... Ξορκισμένη να ‘σαι απαισιοδοξία!

ΠΑΕΙ ΤΟ Φοινικόδασος του Πρέβελη. Πάει... ΚΑΙ το Φοινικόδασος του Πρέβελη είναι το σωστό. Ενα-ένα και με τη σειρά τα καίμε, τα κλαίμε και τα ξεχνούμε τα όμορφα, τα απείρου φυσικού κάλλους τοπία. Δυστυχώς!

ΦΤΑΙΝΕ ΚΙ αυτοί που δεν ενεργοποίησαν το πανάκριβο σύστημα πυρανίχνευσης. Περισσότερο όμως φταίει ο... Θεός που μας μισεί, για να θυμηθώ ένα στίχο από τους 'Μοιραίους' του Κώστα Βάρναλη. Στο κάψιμο του φοινικόδασους του Πρέβελη εξακολουθώ ν’ αναφέρομαι.

ΚΑΘΑΡΑ το... έβλεπε και δυνατά το... φώναζε το κάψιμο της Τροίας από τους Αχαιούς η κόρη του βασιλιά της, του γέρω Πρίαμου, η Κασσάνδρα. Ουδείς, ωστόσο, την πίστευε. Κανείς να μη δίνει πίστη στις προφητείες της, ήταν η κατάρα που της είχε δώσει ο Απόλλωνας. Είχε αρνηθεί τον έρωτά του, λένε.

ΟΛΕΣ, ΜΑ ΟΛΕΣ οι προφητείες της Κασσάνδρας αποδείχτηκαν αληθινές. Η ευχή μου: να μην αποδειχτούν... κασσανδρικές προφητείες οι επισημάνσεις και οι διαπιστώσεις των καθ’ ύλην αρμοδίων για τα προβλήματα της πυροπροστασίας του Φαραγγιού της Σαμαριάς, όπως πρωτοσέλιδα, στο κύριο θέμα του χθεσινού φύλλου της εφημερίδας μας διατυπώθηκαν.

ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ φεύγουν, χελιδόνια έρχονται... Να κατευοδώσουμε τα πρώτα και να καλωσορίσουμε τα δεύτερα! Τα Χανιωτάκια που πέτυχαν σε Ανώτερες και Ανώτατες Σχολές, που βρίσκονται σε άλλες πόλεις της Ελλάδας, είναι τα πρώτα. Τα παιδιά που έρχονται στον τόπο μας από άλλα μέρη ως πρωτοετείς φοιτητές είναι τα δεύτερα.

ΟΧΙ ΔΕΝ κατεβαίνω υποψήφιος, μου είπε ο φίλος μου ο γέρω δάσκαλος. Και συμπλήρωσε σιβυλλικά. Ας μείνουμε και μερικοί μερικοί ανεβασμένοι...

ΚΑΠΟΤΕ ο βασιλιάς της Περσίας Αρταξέρξης προσκάλεσε στην αυλή του τον Ιπποκράτη προσφέροντάς του πλουσιότατα δώρα και μεγάλους θησαυρούς. Ο Ιπποκράτης, όμως, αρνήθηκε χωρίς δισταγμό θυσιάζοντας το ατομικό του συμφέρον, γιατί τον ίδιο καιρό στις αρχές του Πελλοπονησιακού πολέμου, οι Αθηναίοι μαστίζονταν από ένα θανατηφόρο λοιμό: 'Πρέπει να πάω να βοηθήσω τους Αθηναίους', είπε.

'[...]Κάπου υπάρχει και για μας η αυλή του Θεού./ Κάπου μπορεί η φαντασία μας να γιορτάσει./ Κι όταν κι εσύ κι εγώ μισούμε τα ίδια πράγματα/ όταν υποφέρουμε από την ανελευθερία της ελευθερίας/ όταν μας οργώνουν καθημερινά/ μ’ όλα τα μέσα από τις συγκεντρώσεις και τα έντυπα/ ως τα τηλε-μεταδοτήρια όργανα/ και δεν μπορούμε ν’ ανοίξουμε το παράθυρο/ χωρίς κίνδυνο/ κάποιας μόλυνσης,/ δεν έχουμε αδελφέ μου, άλλη λύση/ απ’ τα φτερά/[...]'.
Από το ποίημα 'Ικάρεια λύση' του Αυρήλιου Ευστρατιάδη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

Ευθύβολα και μη

Γράφει ο
Νεκτάριος Ευ.Κακατσάκης


Στον ίδιο φαύλο κύκλο

Σίγουρα υπάρχουν και πολύ χειρότερα από τα πιο χειρότερα όνειρα που μπορεί να δει κάποιος στον ύπνο του ή... στον ξύπνιο του! Να καταστρέφεται μια ολόκληρη περιοχή από μια πυρκαγιά, από ελλείψεις ή παραλείψεις κάποιων αρμοδίων που όφειλαν να κάνουν τα αυτονόητα αλλά που ποτέ δεν έκαναν...
Που ποτέ δε θα κάνουν, ας μη κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο μας. Αντιθέτως εκείνοι πάντοτε θα κρύβονται όπως κρύβονταν οι προκατόχοι τους σε ανάλογες περιστάσεις. Είμαστε πια εμείς εδώ, σε τούτον τον δύσμοιρο τόπο -που η κακή του μοίρα του ?λαχε η δική μας ράτσα να τον κατοικεί- μαθημένοι σε τέτοιου είδους καταστάσεις! Και παρότι πάντοτε προσπαθούμε να... κατανοήσουμε το παράλογο του πράγματος, πάντα μένει ένας κόμπος ψηλά στο λαιμό που δεν μπορούμε να καταπιούμε... Ολοι μας φταίχτες και θύματα ανάκατα, να αλληλοσκοτωνόμαστε για τα ίδια και τα ίδια... Και πάντα να μένουμε με τον ίδιο παρονομαστή πως δεν πρέπει να μας σοκάρει τίποτα, μα τίποτα... Ενας αέναος φαύλος κύκλος που μας έμαθαν πως πρέπει και πώς πρέπει να ζούμε μέσα του... Πως πρέπει να ψάχνουμε βαθιά μέσα μας να βρίσκουμε δικαιολογίες για να μπορούμε να ξυπνούμε κάθε πρωί σε αυτόν τον τόπο που καθημερινά τον βιάζουμε με τις πράξεις μας και ασελγούμε -δίχως καμία ντροπή- πάνω του!
Ως πότε; ?Πάντοτε? είναι η απάντηση που βγαίνει αβίαστα από μέσα μας. Είμαστε μαθημένοι... Δυστυχώς δίχως τέλος! Ή μήπως το τέλος υπάρχει αλλά εμείς που το ?χουμε ξεπεράσει δεν το έχουμε ακόμη καταλάβει; Το ερώτημα δεν είναι αν κάποια στιγμή σταματήσει όλη αυτή η κοροϊδία με την οποία εμείς οι έλληνες έχουμε μάθει να ζούμε. Το ερώτημα είναι το πώς θα εξηγήσουμε στα παιδιά μας αυτήν την κατάρα που φαίνεται να σέρνουμε πάνω από τα κεφάλια μας και που δεν δείχνει να μπορούμε να αποτινάξουμε ούτε πάνω από τους απογόνους των απογόνων τους... Οποιος δει το τι παίζεται και το τι ακούγεται τώρα από τα στόματα των υποψηφίων των επερχόμενων αυτοδιοικητικών εκλογών -αλλίμονο- φτάνει σε αυτό το παραπάνω συμπέρασμα... Και δυστυχώς οι λίγοι καλοί που σίγουρα υπάρχουν δεν είναι αρκετοί αλλά... χάνονται μέσα στο γενικό κακό που κυριαρχεί!

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γράφει ο:
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr

Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!

ΣΥΝΕΡΓΕΙΟ Ονείρων “Το Αυγουστιάτικο Φεγγάρι”. Για τον τίτλο μιας θεατρικής ομάδας, που δραστηριοποιείται στην Τρίπολη, πρόκειται. Τον ανακάλυψα εντελώς τυχαία σερφάροντας στο Διαδίκτυο τις προάλλες. Τον ξαναθυμήθηκα με το που έπιασα το μολύβι κι άρχισα να γράφω. Πανσέληνος απόψε! Η Αυγουστιάτικη Πανσέληνος. Κάνε Θέ μου, να μην έχει σύννεφα ο ουρανός...

ΚΥΡΙΕ ΝΑ κατέβω υποψήφιος; Σήκωσε δειλά δειλά το χέρι του, σαν μαθητής και ρώτησε. Μιλιά, ωστόσο, ο ... Κύριος. Κατόπιν αυτού κατέβασε το χέρι του και κάθισε ήσυχα ήσυχα στο θρανίο του. Το μάθημα συνεχιζόταν...

ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ τα σταφύλια, τον Νοέμβρη τα κουδούνια. Τα εκλογικά κουδούνια βεβαίως, βεβαίως...

ΣΤΩΝ ΦΑΛΑΚΡΩΝ τις κεφαλές μαθαίνουνε μπαρμπέρηδες ορισμένοι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι ... τροϊκάριοι, οι υπάλληλοι των δανειστών παύλα ελεγκτών μας. Πού θα πάει, θα μάθουνε, δεν θα μάθουνε στο τέλος;

ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ τα κόμματα γίνονται κομματάκια/ χόρτα και φρύσουλα ξερά στση χώρας τα σοκάκια. Με αφορμή τη διαγραφή του Χρήστου Μαρκογιαννάκη από τη Νέα Δημοκρατία η παραπάνω μαντινάδα. Οχι, δεν είναι του Ηλία Σταματάκη. Αυτός ό,τι είχε να πει επί του θέματος, το είπε, εξάλλου. Η επίσης πολύ καλή, τι καλή, εξαιρετική μαντιναδολόγος Αντωνία Μηλογιαννάκη, μου την έστειλε. Να ’σαι καλά κυρία Αντωνία. Και στις άλλες μαντινάδες με υγεία!

ΜΙΑ ΛΙΤΑΝΕΙΑ για να βρέξει, εναποθέστε τις όποιες ελπίδες σας, φίλοι καλλιεργητές. Σωθήκατε αν περιμένετε από τους επί γης “κλειδούχους” του χανιώτικου νερού για να ποτίσετε τις ελιές σας και τα όποια οπωροκηπευτικά σας απόμειναν!

“ΜΑ Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ των παππούδων μας δεν ήταν μόνο τα σώχωρα και τα νοικοκυριά. Ηταν ακόμη οι ευχές και τα εθίματα, η τιμή και ο λόγος.[...] όλα τούτα τα ιερά και μεγάλα αισθήματα, που ο Κρητικός τα λέει με μια ξεχωριστή και βαρυσήμαντη λέξη: ανθρωπιά”. Από το βιβλίο του μητροπολίτη, πρώην Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίου Γαλανάκη “Ο Χριστός σημάδεψε την Κρήτη”. Με το που ξημέρωσε χθες, σ’ αυτόν, λόγω της γιορτής του, πρωτοπήγε η σκέψη μου. Να ’χουμε πάντα την ευκή σου, Παππούλη!

ΟΙ ΕΣΚΙΜΩΟΙ πιστεύουν ότι η Σελήνη είναι ένα κορίτσι, που τρέχει μακριά από τον αδελφό της τον ήλιο, επειδή της είχε παραμορφώσει το πρόσωπο πετώντας της στάχτες. Ειδικότερα, όμως, οι Γροιλανδοί αντιστρέφουν το φύλο των ηρώων και βάζουν το φεγγάρι να καταδιώκει την αδελφή του τον ήλιο, η οποία σκουπίζει τα λερωμένα χέρια της στο πρόσωπό του...
“
[...]Αφησέ με να ’ρθω μαζί σου/ λίγο πιο κάτω -ως τη μάντρα του τουβλάδικου,/ ως εκεί που στρίβει ο δρόμος και φαίνεται/ η πολιτεία τσιμεντένια κι αέρινη, ασβεστωμένη/ με φεγγαρόφωτο, τόσο αδιάφορη κι άυλη/ τόσο θετική - σαν μεταφυσική,/ που μπορείς επιτέλους να πιστέψεις πως/ υπάρχεις και δεν υπάρχεις,/ πως ποτέ δεν υπήρξες, δεν υπήρξε ο χρόνος κι η φθορά του./ Αφησέ με να ’ρθω μαζί σου!”.
Από τη “Σονάτα του σεληνόφωτος” του Γιάννη Ρίτσου

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)