ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΜΑΡΤΗΣ ΓΔΑΡΤΗΣ και κακός παλουκοκαύτης! Μάρτης χιονιστής και κακός τουρτουριστής! Τα εξ αμάξης σύραμε τις τελευταίες μέρες στον Μάρτη, κάνοντας μέχρι και καινούργιες... παροιμίες. Σιγά μην τον προσβάλαμε. Μάρτης είναι νάζια κάνει, πότε κλαίει, πότε γελάει.

ΑΣΠΡΗ ΜΕΡΑ πάντως στην πόλη και σ' όλα τα χαμηλά δεν είδαμε. Και ας είχαμε τόση ανάγκη το.. θεαθήναι της για να κάνουμε... μεταφορικούς συνειρμούς.

ΝΗΣΤΕΙΑ ΣΑΡΑΝΤΑΜΕΡΟΥ μικρή 'ναι θα περάσει/ εκείνη του Μνημόνιου θέλει γερή την κράση. Καλή, δεν λέω, η μαντινάδα που μου έστειλες προχθές, μέσω κινητού, για να τη βάλω σήμερα, Ηλία Σταματάκη. Δεν αναφέρεται, ωστόσο, καθόλου στο ότι, ενώ η νηστεία του Σαραντάμερου είναι προαιρετική, η νηστεία του Μνημονίου είναι υποχρεωτική. Νομίζω.

ΑΛΙΜΟΝΟΣ ΤΟΥ που δεν έχει νύχια να ξυστεί και περιμένει να τόνε ξύσουνε οι άλλοι. Εντάξει πετύχαμε την επιμήκυνση αποπληρωμής του δανείου. Εντάξει πετύχαμε, λέμε τώρα, τη μείωση του επιτοκίου του δανείου. Ξυσίματα με ξένα νύχια είναι τούτα...

ΑΠΟΘΑΝΕΤΩ Η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων! Αυτό είπε ο Σαμψών, όπως το λέει και η Παλαιά Διαθήκη, ενώ οι Φιλισταίοι τον είχαν δέσει στις κολόνες του Ναού και τον έφτυναν κατάμουτρα. Μετά... ξύπνησα και δεν είδα τη συνέχεια. Ακου να δεις όνειρο!

ΒΑΡΟΥΝ ΤΟ σωμάρι γιατί δεν τους παίρνει να βαρέσουν τον γάιδαρο. Τι τραβάει και δεν το μαρτυράει κι αυτή! Για την υπουργό Περιβάλλοντος και Κλιματικών Αλλαγών ο λόγος.

ΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ανησυχία παρακολουθεί, λέει το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης το χαμηλό επίπεδο τιμών στο ελαιόλαδο. Φανταστείτε πόσο θα πουλιόταν το λάδι αν δεν το παρακολουθούσε!

ΚΑΜΙΑ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗ (σύμπτυξη) σχολείου αν δεν συμφωνούσαν οι γονείς. Τη δεκαετία του 1980 αυτό. Αλλο, βέβαια, αν τα σχολεία έκλειναν το ένα μετά το άλλο λόγω ελλείψεως μαθητών...

ΠΟΛΥΤΕΧΝΙΤΗΣ, ΜΑ καθόλου ερημοσπίτης, ήταν ο Ρούσος. 'Α, ρε Ρούσο τεχνίτη, δώσε μου τα χέρια σου να τα φιλήσω', έλεγε γεμάτος ικανοποίηση με το που τέλειωνε ένα απ' τα έργα του. Και όντως τα φιλούσε. 'Α, ρε μολυβάκι μου', λέω εγώ, όταν τελειώνω. Ούτε ο Ρούσος ο φίλος του συντέκνου μου του Στεφανή να ήμουν!

ΤΑ ΧΕΡΟΥΒΙΜ και τα Σεραβίμ ήταν μικρά αγγελάκια που πετούσαν δεξιά - αριστερά στο πλάι των μεγάλων αγγέλων. Τα Χερουβίμ χερούβιζαν (δεξί πέταγμα) και τα Σεραβίμ σερούβιζαν (αριστερό πέταγμα). Στην ανάγκη υπήρχαν και τα Πτερουβίμ για πέταγμα κατευθείαν στη μέση (Απ' το ίδιο διαγώνισμα Θρησκευτικών, Γυμνάσιο Κορίνθου). Τρία μαθητικά μαργαριτάρια σ' ένα! Να 'σαι καλά, Κώστα Μπετινάκη!

'Δέρνεται η ναρκισσευόμενη εποχή μας/ απ' τον ακαταμάχητο οίστρο πλουτισμού./ Τι να σου κάνει πια/ και το μεγάλο φεγγάρι/ με τη σοφία της υπομονής/ και την προαιώνια συγκατάβαση!/ Συντροφεύει από συνήθεια/ τις ατελεύτητες ερωτευμένες νύχτες μας./ Ναι, το μόνο που μας απόμεινε/ είναι ο έρωτας./ Κι αυτός πολύ ξεστρατισμένος/ και πάρα πολύ ξεθωριασμένος'.
Το ποίημα του Βασίλη Δ. Δημουλά 'Μόνο το φεγγάρι'.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (10.03.11)

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ…

Κι εγώ σε αυτούς που μαζί τα... φάγαμε

Γράφει ο
Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Το περασμένο τριήμερο συνάντησα πολλούς από εκείνους που τα έφαγαν μαζί με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης. Κι όλοι τους φαίνονταν να είναι πολύ χαρούμενοι γι’ αυτήν τους την πράξη, αφού το διαλαλούσαν με μεγάλες επιγραφές και πλακάτ, πάνω σε 'άρματα' και μάλιστα σε δημόσιους δρόμους ανά την επικράτεια!
Εγώ βλέποντάς τους τόσο στις τηλεοράσεις όσο και... live, όχι μόνο χάρηκα αλλά μπορώ να πω ότι ένιωσα και μια ενδόμυχη ικανοποίηση μαζί και ανακούφιση!
Μη με ρωτάτε να σας το εξηγήσω περαιτέρω γιατί αδυνατώ αλλά μέρος της αλήθειας είναι ότι από τότε που ειπώθηκε η συγκεκριμένη φράση, ένιωθα εντός μου μια αδιευκρίνιστη... ανησυχία, που ενδεχομένως να προερχόταν και από το γεγονός ότι δεν είχα δει κάποιον να 'βγαίνει' ευθαρσώς να παραδέχεται ότι είχε λάβει μέρος στο... τσιμπούσι!
Και όλο και περίμενα και προσδοκούσα -μέρα τη μέρα- κάποιους να βγουν και να το παραδεχτούν για να με παρακινήσουν και μένα στη δική μου εξομολόγηση: 'Ναι, λοιπόν, είμαι κι εγώ ένας από αυτούς που τα φάγαμε μαζί'!
Αυτό, λοιπόν, συνέβη το περασμένο τριήμερο· σε αυτήν μου την κρίση ειλικρίνειας αλλά και για να γιορτάσω την εσωτερική μου 'απελευθέρωση' ακολούθησα ένα άρμα και μεταξύ μας το... καταδιασκέδασα! Ακούγεται και είναι περίεργο αλλά το να σε καταδιώκει ένα τεράστιο προσωποποιημένο σύστημα και να μη μπορεί να σε πιάσει είναι από αυτά που σου μένουν αξέχαστα!
Κι εξηγούμαι: Ενιωσα μέρος της Ιστορίας της χώρας μου καθώς με ακολουθούσε η Μέρκελ, ο Στρος Καν, το ΔΝΤ, μαζί με την Τρόικα και με όλες τις άλλες μηχανές οικονομικής στήριξης. Τους έριχνα και κλεφτές ματιές που και που χορεύοντας και βγάζοντάς τους τη γλώσσα έως και πέντε πήχες!
Σε κάποια στιγμή που με πρόλαβε η Μέρκελ και μέσα στην οχλοβουή κάτι προσπαθούσε να μου πει που όμως δεν το άκουσα, της φώναξα δυνατά: 'Τι θες κυρά Μέρκελ, τι μου φωνάζεις; Γιατί χορεύω; Μια ζωή την έχουμε' και συνέχισα να χοροπηδώ σε ρυθμούς λάτιν! Κάποιοι με πέρασαν για μεθυσμένο μα εγώ το μόνο ποτό που είχα πιει ήταν λίγο νεράκι κι αυτό για να μη μου κάτσει το φαγητό που είχαμε συμφάγει εμείς οι ζεμένοι στο εν λόγω άρμα!
Γύρω μου οι περισσότεροι βρίσκονταν στην ίδια με εμένα κατάσταση, το μάτι μου πήρε και κάποιους άλλους που μας παρακολουθούσαν απ’ έξω και κουνούσαν το κεφάλι σαν να έλεγαν 'εδώ ο κόσμος καίγεται κι αυτοί...'.

Χανιώτικα νέα (09.03.11)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ της Γυναίκας σήμερα! Ας αρχίσουμε μ’ αυτό κι ας θυμηθούμε την τελευταία Ελληνίδα θεά, τη Μελίνα Μερκούρη, που ανέβηκε πριν από 17 χρόνια στον Ολυμπο, απ’ όπου παρακολουθεί τα που γίνονται στην πατρίδα και όχι μόνο.

Ο ΚΟΜΠΟΣ έφτασε στο χτένι. Κοινή η διαπίστωση αλλά και κοινή η πρόβλεψη, τουλάχιστον αυτών που βλέπουν λιγάκι πέρα από τη μύτη τους! Δεν γίνεται να μην σπάσει το χτένι, αν δεν λυθεί ο κόμπος.

Ο ΚΟΜΠΟΣ της οικονομικής κρίσης. Ο κόμπος της κοινωνικής κρίσης. Ο κόμπος της ηθικής κρίσης. Σε γενικό επίπεδο. Για να μείνουμε μόνο σ’ αυτό.

ΟΠΟΥ ΦΤΩΧΟΣ κι η μοίρα του κι όπου μετανάστης κι ο τάφος του. Στον απόηχο της τραγωδίας που εκτυλίχθηκε με τους μετανάστες - εργάτες απ’ το Μπαγκλαντές στο λιμάνι της Σούδας προχθές. Στον υπόηχο της συνεχιζόμενης, για 48 ημέρες, απεργίας των μεταναστών - εργατών στην 'Υπατία'. Στον υπέρηχο του μακελειού, που συνεχίζεται στη Λιβύη. Στον ήχο των ακόμα δυσκολότερων ημερών που έρχονται...

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ πρόβλημα μοιάζει μ’ έναν σκαντζόχοιρο που απ’ όπου κι αν τον πιάσεις θα αγκυλωθείς. Από τον φίλο μου τον γερω - Χαράλαμπο, τον και εκλεκτό συνεργάτη της εφημερίδας μας ιστοριοδίφη Χαράλαμπο Μπουρνάζο. Πάνω στην ώρα, ενώ έγραφα τη στήλη, μου τηλεφώνησε...

ΤΟΝ ΓΑΪΔΑΡΟ μας ντύσανε τον άνθρωπο να κάνει/ αλλά του κακοφάνηκε κι άρχισε να δαγκάνει... Στον απόηχο της Αποκριάς η ιδιαίτερα καυστική μαντινάδα που μου έστειλε ο Ηλίας ο Σταματάκης

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ με τίποτα να κρύψει τη χαρά του ο φ(θ)ανατικός Αεκτζής γείτονάς μου χθες. Ψηλά, πολύ ψηλά του είχαν υψώσει τον... αετό της αυτοπεποίθησής του, προχθές, οι παίχτες της Ενωσης ρίχνοντας τέσσερα γκολάκια στον ΠΑΟΚ.

Π.ΣΤΥΛΙΑΝΟ Θεοδωρογλάκη, εφημέριο καθεδρικού Ναού των Εισοδίων της Θεοτόκου, Χανιά: Σ’ ευχαριστώ από καρδιάς, που με συμπεριέλαβες στους 'τιμής ένεκεν' αποδέκτες του ιδαίτερα επιμελημένου βιβλίου σου 'Ορθόδοξη Παράδοση - Θεία Λειτουργία', που μόλις κυκλοφορήθηκε, παπα - Στυλιανέ. 'Με το βιβλίο αυτό, επιθυμούμε να προσφέρουμε σε όσους το λαχταρούν όσο μπορούμε πιο έντονα και πιο δυναμικά, το θαυμαστό και θαυματουργό, το λυτρωτικό και σωτήριο της Θείας Λειτουργίας', γράφεις -μεταξύ άλλων- στον πρόλογό σου. Προκλητική πρόσκληση και προσκλητική η πρόκληση...

ΛΕΝΕ ΣΤΗ ΓΡΙΑ: 'Γραία , γάμος γίνεται'. Η γριά ρωτά: 'Πού;'. 'Εις ουρανόν', είναι η απάντηση. Και η γριά. 'Σκάλα μοι δότε'. Μου το έστειλε με αφορμή το 'Στις Μεγάλες Αποκράδες κουζουλαίνονται κι οι γράδες', που βρήκε τη θέση του στο πρώτο 'πεταχτό' Σαββάτου ο και καλός φίλος έφορος Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, Μιχάλης Ανδριανάκης. Αυτό έλειπε να μην το εκμεταλλευτώ, Μιχάλη!
'
Είμαι γη./ Να περπατιέμαι και να οργώνομαι./ Να με ποτίζουν και να δρέπουν τους καρπούς μου/ Ο κόλπος μου αγκαλιάζει τους σπασμούς των κυμάτων./ Θάλασσα είμαι με παλίρροια και μ’ άμπωτη./ Ταξιδεύω και πνίγω. Και στα νερά μου πνίγομαι./ Τα σπλάχνα μου καίνε/[...]'.
Από το ποίημα 'Γυναίκα' της Αθανασίας Δανέλη

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (08.03.11)

ΕΙΔΗΣΗ

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Ανάμεσα στους Κινέζους... κι ένας Αραβας!

Ο Charles Anderson Dana τον 18ο αιώνα είπε την περίφημη φράση: 'Είδηση είναι όχι όταν ένας σκύλος δαγκώσει έναν άνθρωπο αλλά όταν ένας άνθρωπος δαγκώσει ένα σκύλο'.
Τις τελευταίες ημέρες τα Χανιά έχουν κατακλυστεί από Κινέζους, οι οποίοι μέσω του αεροδρομίου μας ταξιδεύουν για την επιστροφή τους στην πατρίδα τους!
Το να δούμε και να συναντήσουμε λοιπόν... Κινέζο στον δρόμο μας δεν θα μας κάνει καμία απολύτως εντύπωση, ενδεχομένως να μην τον παρατηρήσουμε καν! Ομως στη θέα ενός Αραβα -και μάλιστα ντυμένου με την κελεμπία και το σαρίκι του που μπαίνει σε κεντρικό κομμωτήριο της πόλης, πιάνει το ψαλίδι, το χτένι, το σεσουάρ και αρχίζει να περιποιείται την κόμμη των ατόμων που περιμένουν υπομονετικά να κουρευτούν- τα λόγια περιττεύουν. Επιπλέον, το συγκεκριμένο θέαμα αν μη τι άλλο και είδηση αποτελεί και είναι απολαυστικότατο, εν μέσω μιας γενικότερης κατήφειας και απογοήτευσης που κυριαρχεί γύρω μας εξαιτίας της οικονομικής κρίσης!
Αυτού του 'θεάματος' του... Αραβος γίναμε αυτόπτες μάρτυρες τις προάλλες και για του λόγου το αληθές, τον φωτογραφίσαμε εν ώρα εργασίας και κατ’ αποκλειστικότητα σας παρουσιάζουμε· πάντα σε κλίμα αποκριάτικο και για να γελάσει λίγο το χειλάκι μας και να ευφρανθούμε!
Οσο για τον Αραβα δεν είναι άλλος από τον κομμωτή Βαγγέλη Περάκη, ο οποίος κατά καιρούς και ανάλογα με την επικαιρότητα (π.χ. Μουντιάλ, Απόκριες, κ.ά.) διακοσμεί τον χώρο της εργασίας του στο Εμπορικό Κέντρο Ερμής, προς τέρψιν όχι μόνο των φίλων και πελατών του αλλά και των περαστικών!

Χανιώτικα νέα (05.03.11)
Ν.Ε.Κ.

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Kύριε,συγχώρεσέ μας...

Κύριε, συγχώρεσέ μας τις απουσίες
Από εκείνα τα προσκλητήρια,
Μα πίστεψέ μας!
Θέλαμε να φωνάξουμε «παρών»,
Μα δεν τολμούσαμε.
Έτσι, την άλλη μέρα φέρναμε
Ψεύτικα δικαιολογητικά απ’ τους γιατρούς.
Τώρα, όμως, νιώθουμε
Την κραυγή του ανθρώπου.
Τεντωνόμαστε στο λεπτό κοτσάνι της
Και πουλούμε όσο-όσο,
Όσες μας απόμειναν επιθυμίες,
Κι αγοράζουμε αισθήματα.

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΠΟΚΡΑΔΕΣ που κουζουλαίνονται (ή αν θέλετε κουζουλαίνονταν) οι γράδες αύριο, η Καθαρή Δευτέρα που εξακολουθούμε να δίνουμε, καιρού επιτρέποντος, του αετού μας αέρα μεθαύριο και απ' την Τρίτη τα κεφάλια μέσα. Ο,τι καρναβαλιστήκαμε, καρναβαλιστήκαμε, ό,τι πίτες κόψαμε, κόψαμε, ό,τι χορούς κάναμε, κάναμε. Του χρόνου πάλι.

ΕΠΙΜΗΚΥΝΣΗ ΤΗΣ Αποκριάς, πάντως, δεν προβλέπεται. Ούτε μείωση του επιτοκίου του δανείου που τυχόν πήραμε για να αποκρυγιώσουμε. Καλή Σαρακοστή!

ΠΕΝΗΝΤΑ ΜΕΡΕΣ (49 για την ακρίβεια) από την Καθαρή Δευτέρα μέχρι και το Μεγάλο Σάββατο τραβάει η Μεγάλη Σαρακοστή. Αρχικά κρατούσε σαράντα μέρες γι' αυτό και το όνομα Σαρακοστή (Τεσσαρακοστή). Είναι να μη σου βγει το όνομα...

ΑΛΛΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ κι άλλο η χάρη, βέβαια. Λίγοι, πολύ λίγοι, νηστεύουνε όπως νηστεύανε (νηστεύαμε) οι παλιοί. Ούτε λάδι δεν βάζανε οι νοικοκυράδες στα φαγητά τα Τετραδοπαράσκευα. Αλλες εποχές.

ΗΜΕΡΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΩΝ του πρωθυπουργού με τους πολιτικούς αρχηγούς την προσεχή Τρίτη. Να βάλω από τώρα τίτλο 'Στρίβειν... δια της συμμετοχής' ή να δω το ποτήρι μισογεμάτο; Πάντως πάει πολύ, για να παραφράσω κάπως τα λόγια του Αισώπου, της οικίας ημών εμπιμπραμένης ούτοι να άδουν, ο καθένας το άσμα του.

'Η ΑΜΟΙΒΑΙΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ είναι δύσκολο πράγμα, αλλά, αν εξαλείφεται η δυσπιστία, το βήμα είναι ήδη μεγάλο. Είναι το πρώτο που πρέπει να γίνει ανάμεσα σε ανθρώπους από διαφορετικές χώρες και πολιτισμούς, επίσης πρέπει να προχωρεί κανείς χωρίς πονηριά, διαφορετικά θα είναι μια συνταγή, ένας υπολογισμός, δηλαδή'. Ζαν Μονέ 'Απομνημονεύματα'.

ΩΣΤΟΣΟ ΤΟ ΜΑΚΕΛΕΙΟ στη Λιβύη συνεχίζεται. Σε χιλιάδες μετριούνται τώρα πια κι όχι σ' εκατοντάδες οι νεκροί στη Λιβύη του Καντάφι. Πόση ποσότητα πετρελαίου κοστίζει, αλήθεια, μια ανθρώπινη ζωή;

Ο ΚΑΘΕΙΣ ΔΗΜΟΤΗΣ και ο Συμπαραστάτης του, κύριε διευθυντά! Γιατί δεν ψηφίζονται τόσοι Συμπαραστάτες όσοι και οι Δημότες να τελειώνουμε;

ΦΙΛΕ, ΜΟΛΥΒΙ και χαρτί, ποτές να μη σου λείπει/ να κάνεις μαντινάδα σου, κάθε χαρά και λύπη. Πιστός στο καθημερινό του ραντεβού με τη μαντινάδα του ο Ηλίας ο Σταματάκης. Μολυβάκι και χαρτί θέλουν και τα 'Πεταχτά' Ηλία!

ΣΤΟ ΘΕΡΙΣΟ ΣΗΜΕΡΑ. Εκεί όπου, πριν από 106 χρόνια ο Ελευθέριος Βενιζέλος, σήκωσε τη σημαία της Επανάστασης κατά του πρίγκηπα διδάσκοντας -εκτός όλων των άλλων- και τι πάει να πει 'συγκρητισμός'.
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ του Θερίσου οι οπλαρχηγοί όλων των Νομών της Κρήτης έστειλαν στον Βενιζέλο ένα πολύ φιλοφρονητικό γράμμα. Αυτός έστειλε, για απάντηση, σε όλους την ίδια μαντινάδα: 'Σεις είστε ρόδα καστρινά κι αθοί τω Ρεθεμνιώτω,/του Μεραμπέλου γιασεμιά και βιόλες τω Χανιώτω'.

'[...] Μεγάλος είσαι. Και θα πεθάνεις/ και θα σε θάψουν. Και θα σου φτύνει/ κι ο τιποτένιος κι ο μπεχλιβάνης/ την τρανοσύνη./ Και θα πεθάνεις. Κι άλλο το αστέρι/ της τρανοσύνης σου, δε θα γίνει/ παρά κεράκι σε παιδιού χέρι/ Να τρεμοσβήνει/ Μόνο το ανάθεμα που θα στήσει/ Μια οργή στον ίσκιο, στα κόκκαλά σου/ θα πάει σε ψήλος που θα θυμίσει/ Το ανάστημά σου'.
Από το ποίημα του Κωστή Παλαμά 'Μεγάλος είσαι'.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

Χανιώτιακα νέα (05.03.11)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ τη Σύνοδο Κορυφής της 25ης Μαρτίου. Περιμένοντας την υπογραφή της ληξιαρχικής πράξης θανάτου των τελευταίων ελπίδων μας ότι θα την βγάλουμε καθαρή; Με ερωτηματικό.

ΜΠΡΟΣΤΑ πηγαίνει ο Ιρλανδός/ πίσω πηγαίνει ο... Ελληνας. Επιμήκυνση αποπληρωμής του δανείου του Ιρλανδού, επιμήκυνση αποπληρωμής του δανείου του Ελληνα. Μείωση του επιτοκίου του δανείου του Ιρλανδού, μείωση του επιτοκίου του δανείου του Ελληνα.

ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ 22 δισ. ευρώ για την περίοδο 2012 - 2015. Τιείναι ο κάβουρας τι είναι το ζουμί του! Ενα αυτό. Εδώ σε θέλω κάβουρα να περπατάς στα κάρβουνα! Το άλλο.

ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ θα καταραστώ να τηνε πιάσει κρίση/ στον Ψηλορείτη ν’ ανεβεί κι από ’κεια να τσουρήσει. Μακάρι να πιάνανε οι κατάρες, Ηλία Σταματάκη.

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ των δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα και Καλοκαιριού! Αποχαιρετισμός των επιδομάτων. Το νέο μισθολόγιο - 'περικοπολόγιο', για να χρησιμοποιήσω μια λέξη του 'Νεόκοπου' στα προχθεσινά 'Νέα'- εν όψει. Χαιρετήστε το!

ΠΗΡΑΝ ΦΩΤΙΑ οι τιμές των καυσίμων. Κοντά τους πήραν φωτιά κι οι τιμές των καυσόξυλων. Κι είμαστε στον Μάρτη τον παλουκοκαύτη!

ΠΥΚΝΩΝΟΥΝ ολοένα και περισσότερο τα σύννεφα πολέμου πάνω απ’ τη Λιβύη καλύπτοντας -ωστόσο- και τον ουρανό της Κρήτης. Ορμητήριο των αμερικάνικων πολεμικών η Βάση της Σούδας. Να μην ξεχνιόμαστε...

ΕΤΩΝ 22, ΕΤΩΝ 23... Μπορεί και να μη θυμούμαστε τα ονόματά τους, δεν μπορούμε, ωστόσο, να ξεχάσουμε τις ηλικίες τους. Για τους δύο νέους αστυνομικούς της ομάδας ΔΙΑΣ που δολοφονήθηκαν στον Ρέντη ο λόγος... Κι είναι αυτό που κάνει το μίγμα της θλίψης, της οργής και της αγανάκτησης που νιώθει η ελληνική κοινωνία πιο εκρηκτικό...

ΚΑΙ ΔΙΑ ΤΗΣ στήλης, με μια μικρή καθυστέρηση, να σου το πω. Βάστα γερά Γερω - Δάσκαλε! Το ξέρεις άλλωστε. Πολλά τα κεριά που μένουν αναμμένα απ’ τη φλόγα της Ιπποδάμειας.

ΡΟΥΣΟ Γ. ΜΑΓΑΡΑΚΗ, μαθηματικό - συγγραφέα, Ηράκλειο: Οντως προσφέρουν καλή και δημιουργική ανάγνωση σ’ όλους όσοι επιθυμούν να κοπιάσουν και να γίνουν συμμέτοχοι των σκέψεων και των συναισθημάτων σας, έτσι όπως τα καταθέτετε στα κείμενα που συμπεριλαμβάνονται στα βιβλία σας, 'Διαδρομών στιγμιότυπα' (Ηράκλειο, 2004) και 'Καθ’ οδόν' (Ηράκλειο, 2008). Σας ευχαριστώ που δώσατε και σ’ εμένα αυτή τη χαρά. Που δίνετε, διορθώνω, διότι τα κείμενά σας δεν είναι απ’ αυτά που διαβάζονται μια μόνο φορά.

ΟΤΑΝ ΟΙ ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ έστειλαν σε κάποιον βασιλιά μόνο έναν πρέσβη, εκείνος προσβλήθηκε και φώναξε οργισμένος: 'Μόνο έναν πρέσβη έστειλαν οι Σπαρτιάτες;' Ο πρέσβης του απάντησε ήρεμα: 'Στον έναν, έναν!'.

'Πες μου πως μ’ αγαπάς/ θα προχωρήσουμε για να κερδίσουμε/ την οικουμένη/ διασχίζοντας τα δάση των αγκαθιών./ Μαζί σου/ αντικρίζω λιόλουστα μπαλκόνια,/ άγνωστη αγάπη, πλέκω τον κρεβατόγυρο/ των ονείρων μας/ μεσ’ απ’ τα λόγια/ που δεν έχουμε πει/ φιλώ τα μάτια σου/ κάθε στιγμή/ και λέω/ «Ισως και να υπάρχει/ ο καλός Θεός»/ Ποιος άλλος θα ’φτιαχνε/ δύο τέτοια μάτια;'.
Το ποίημα 'Αγνωστη αγάπη' της Πηνελόπης Ντουντουλάκη

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (04.03.11)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΨΑΧΝΩ ΝΑ ΒΡΩ μία γιατρειά, μα σ' ένα καταλήγω/ πώς τα ωραία στη ζωή κρατάνε πάντα λίγο. Ωραίο το μαντιναδάκι ε;

ΕΠΕΙΔΗ Η ΑΡΧΗ είναι το ήμισυ του παντός κι επειδή το μολύβι δεν έλεγε να ξεκινήσει, ακούτε να δείτε τι έκανα. Ξεκόλλησα το χαρτάκι της χθεσινής μέρας από το ημερολόγιο του τοίχου κι αντέγραψα στη θέση του πρώτου “πεταχτού” ό,τι έγραφε από πίσω. Αμαρτία ξομολοημένη, αμαρτία δεν είναι.

ΕΚΑΜΑ ΚΑΛΑ; ρώτησα έναν φίλο μου κάνοντας... στάση εργασίας. Από μια άποψη δεν έκανες καλά και από μια άλλη δεν έκανες άσχημα, μου είπε αυτός. Και συμπλήρωσε: Σε καμιά περίπτωση πάντως δεν πρέπει να το κάνεις... γιαλελέλι.

ΣΥΝΕΧΙΖΩ! ΉΞΕΡΑ μέσες άκρες τι πάει να πει η λέξη “γιαλελέλι”, την είχα ακούσει να τη λέει η μάνα μου, καλού κακού, όμως, πήγα και στο... ευαγγέλιο του είδους, στο Λεξικό (“Λεξικό - ερμηνευτικό και ετυμολογικό του δυτικοκρητικού γλωσσικού ιδιώματος”, Δ' έκδοση, Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης), του Αντώνη Ξανθινάκη, όπου βρήκα τη λέξη “γιαλέλι”!

“ΓΙΑΛΕΛΙ, το= άσμα τραγούδι• μετφ= ιδιορρυθμία, ανένδοτη συμπεριφορά. «Ο,τι κι ανε σου λέω εγώ, εσύ το γιαλέλι σου!». Τουρκ. yalelli= επωδός άσματος”. Ωραία!

ΕΝΤΑΞΕΙ, ΞΕΚΙΝΗΣΑ! Τι ξεκίνησα, πάνω απ' τα μισά “πεταχτά” έχω γράψει. Αν υπολογίσω μάλιστα και τα τρία τελευταία που θα τα πάρω από τα έτοιμα, συν μια αναγκαία επεξήγηση, έχω κιόλας κοντοτελειώσει.

ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΕΠΕΞΗΓΗΣΗ. Και βεβαίως έχω... στο ψυγείο (για να μην πω στον... καταψύκτη) μου, έτοιμα “πεταχτά” και τα χρησιμοποιώ κατά περίπτωση. Ούτως ή άλλως τα κατεψυγμένα είναι κάποιες φορές πιο... νόστιμα από τα φρέσκα.

Α! ΕΧΩ ΚΑΙ τη μαντινάδα που μου έστειλε, μέσω κινητού, από χθες ο Ηλίας Σταματάκης. Μια ακόμα μαντινάδα για την αμυγδαλιά. Στη ρίζα μιας αμυγδαλιάς το μνήμα μου θα κάμω/ να με στολίσουν τ' άνθη της, όταν θα πέφτουν χάμω.

ΕΝΤΟΝΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ μετά το κλείσιμο της Μονάδας Νεογνών. Στον ρόλο του... Προμηθέα αποτύχαμε. Για να δούμε αν θα πετύχουμε στον ρόλο του... Επιμηθέα.

ΟΧΤΩ (8) ΑΠ' ΤΙΣ 13 (!) ποιητικές συλλογές μου έστειλε τις προάλλες σε δυο φακέλους η ποιήτρια Σταυρούλα Καμαρινοπούλου - Σακαβέλη. «Με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση διάβασα στο Διαδίκτυο ότι έχετε δημοσιεύσει το ποίημά μου “Εχω διαφυλάξει” σε στήλη σας της εφημερίδας “Χανιώτικα νέα” την 20/1/11», μου γράφει, και συμπληρώνει: «Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου». Κι εγώ με τη σειρά μου σ' ευχαριστώ κυρία Σταυρούλα. Να 'ναι πάντα σε... κυκλοφορία το περιοδικό “Νέα Σκέψη” όπου βρήκα το ποίημά σας. Και, βέβαια, το Διαδίκτυο...

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ο Δουμάς ήταν προσκεκλημένος στο σπίτι ενός διάσημου γιατρού του Παρισιού. Ο γιατρός τον παρακάλεσε να γράψει κάτι στο βιβλίο επισκεπτών. Ο Δουμάς άρχισε να γράφει: “Από τότε που ο γιατρός Γκιστάλ θεραπεύει όλους τους αρρώστους του, πρέπει να κλείσουμε τα Νοσοκομεία”... Ο γιατρός που ήταν από πάνω του φώναξε χαρούμενος: “Με κολακεύετε!”. Ατάραχος ο Δουμάς συνέχισε να γράφει: “...και ν' ανοίξουμε δύο νεκροταφεία”.

“Θαμπώνει η επικαιρότητα τον βίο/ θολές τρέχουν οι μέρες/ η αγωνία σκεπάζει τα πρόσωπα/ κι ο ενεστώς φέρνει λύπη./ Ανθίσταμαι, λοιπόν, με τα λόγια σου στα γενόμενα/ για να επανασυντάσσει εύρυθμα η πραγματικότητα/ ένα γοητευτικό σαν τη φωνή σου απάνεμο/ έτσι για να διατρέχω άφοβα το ημερολόγιο”
Το ποίημα “Θαμπώνει η επικαιρότητα” της Σταυρούλας Καμαρινοπούλου - Σακαβέλη.

ΧΑΙΡΕΤΩΣΑΣΚΙΑΓΑΠΩΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com

Χανιώτικα νέα (03.03.11)

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ…

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Πολλές φορές καθώς προσπαθώ να συνεφέρω τη σκέψη μου, να την περιμαζέψω -την ασυμμάζευτη που τριγυρνά σε χίλια δύο πράγματα- και συγκεκριμένα όταν φτάνει η ώρα για να γράψω τούτη τη στήλη, πολλές φορές επαναλαμβάνω, υπάρχει μια φράση ή μια λέξη από την οποία πιάνομαι και ξεκινώ να πληκτρολογώ τα όσα κατεβάζει η κούτρα.
Σε μια τέτοια κατάσταση ευρισκόμενος γι? άλλη μια φορά θυμήθηκα -μα τίποτα δεν είναι τυχαίο- αυτήν τη φράση που εκστόμισε ο Κούρκουλος στην ταινία του Φώσκολου 'Κοινωνία ώρα 0'.
Δύο τινά συμβαίνουν και μ? ένα από αυτά τα δύο έπρεπε να καταπιαστώ. Το ένα ήταν να γράψω για την... 'ώρα 0' στην οποία έχει φτάσει η κοινωνία μας και να λέω και να ξαναλέω και τελειωμό να μην έχω, αλλά σκέφτηκα ότι όλο αυτό τον καιρό μόνο κάτι τέτοια λέγονται, ακούγονται και διαβάζονται που συμπαρασύραν κι εμέ κι έχω μπει σε αυτή την κατάσταση, στην οποία στροβιλίζομαι κι επιπλέον έχω την απαίτηση και το θράσος να τα γράφω και να τα διαβάζεις εσύ ω κακόμοιρε αναγνώστα...
Πάνω σε αυτήν την τελευταία σκέψη ξαναθυμήθηκα τον Φώσκολο, την ταινία του, τον Κούρκουλο, την ατάκα εκείνη τη μνημειώδη 'όχι άλλο κάρβουνο' και... σε είδα ω αναγνώστα να τη φωνάζεις τόσο δυνατά μες στα αφτιά μου στεντορεία τη φωνή: 'Φτάνει πια, μας έχεις αποκάψει με τις αμπελοφιλοσοφικούρες σου. Πε και πράμα άλλο', μου έλεγες!
Και το αυτό προσπαθώ να κάνω, δηλαδή, αν με κατάλαβες πού το πάω πού το φέρνω! Με άλλα λόγια με το παρόν κείμενο επιχειρώ ένα μίνι διάλειμμα από όσα σε απασχολούν και αυτό σου προσφέρω σήμερα!
Αν κι εδώ που τα... λέμε -μόνος μου τα λέω- κι εγώ το ήθελα αυτό.
Εξάλλου δεν τρέφει κανένας από τους δυο μας αυταπάτες ότι κάτι γραφόμενα όπως αυτά που διαβάζεις κι εδώ, έχουν τη δύναμη εκείνη που θ? αλλάξουν τις καταστάσεις!
Εξάλλου στη χώρα μας, καλά το ξέρεις κι εσύ ότι 'από θεωρία καλά τα πάμε, στην πράξη υστερούμε' και πολύ μάλιστα!

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ και για 31 μέρες Μάρτης! Καλό μήνα να περάσουμε και με το καλό να μας βγει. Παραείναι κρίσιμος ο μήνας αυτός για τη χώρα μας.

ΜΑΡ.ΙΑ ΙΟΥΛ.ΜΑ/ ΔΕΚ.ΟΚΤΩ ΑΥΓ. (α). Τι είναι τούτο; Μαγικό; Οχι, βέβαια! Ενα απλό δασκαλικό 'κολπάκι', για να θυμούνται οι μαθητές τους μήνες που έχουν 31 μέρες, είναι: ΜΑΡ.=Μάρτης, ΙΑ= Ιανουάριος κ.λπ. Αυτά, από τη ΜΑΡΙΑ ΙΟΥΛΜΑ και τα ΔΕΚΟΚΤΩ ΑΥΓΑ, για να βγάλω τις τελείες.

ΧΕΛΙΔΟΝΙ ΠΕΤΑΞΕ/ ήβρε πύργο κι έκατσε /και χαμωκελάηδησε/ Μάρτη Μάρτη μου καλέ... Τα παιδιά της Στ’ τάξης του Δημοτικού Σχολείου της Αγίας Μαρίνας βγαίνουν, λέει, σήμερα στους δρόμους του χωριού κρατώντας μια τεράστια χάρτινη χελιδόνα για να αναγγείλουν τον ερχομό της άνοιξης, από σπίτι σε σπίτι και από μαγαζί σε μαγαζί...

ΜΗΝ ΠΑΡΕΤΕ ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ 'πεταχτό' για... πρωταπριλιάτικο ψέμα. Πρώτη του Μάρτη κι όχι πρώτη του Απρίλη έχουμε. Την ιδέα, όπως μου είπε ο -και καλός μου φίλος- διευθυντής του Σχολείου, Τάσος Τριγκάκης αλλά και την εκτέλεσή της, την είχε η δασκάλα Βάνια Σταμπολάκη, μια δασκάλα που λατρεύει τον λαϊκό μας πολιτισμό.

ΣΤΕΝΑ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΑ απ’ την αρχαία εποχή παιδιά και χελιδόνια. Γνωστά τα 'χελιδονίσματα', σε άλλες περιοχές της Ελλάδας. Να, που θ’ ακουστούν σήμερα και στην Αγία Μαρίνα, φτάνει να το επιτρέπει ο καιρός. Ολόθερμα συγχαρητήρια! Λεπτομέρειες προσεχώς στον Παιδότοπο...

ΘΑ ’ΡΘΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ η άνοιξη για την ελληνική οικονομία, θα φύγουμε ως χώρα από το χείλος του γκρεμνού που βρισκόμαστε; Θα πάψουμε να κάνουμε σημειωτόν και να νομίζουμε ότι τρέχουμε όπως τον Βέγγο; Οντως παραείναι κρίσιμος μήνας τούτος ο Μάρτης για τη χώρα μας, αδέλφια!

ΟΛΑ ΤΑ ’ΧΕΙ Η ΜΑΡΙΩΡΗ,/ η ίδρυση Εφετείου στο Ηράκλειο της λείπει. Αυτό έλειπε, να ρωτήσω τον φίλο που μου το είπε ποια είναι η Μαριωρή!

ΖΗΛΕΥΩ ΤΗΝ ΑΜΥΓΔΑΛΙΑ, που στο χιονιά ανθίζει,/ και σ’ όσους έχουν βάσανα, κουράγιο τους χαρίζει. Μέρες τώρα σκεφτόμουνα να γράψω ένα 'πεταχτό' για τις ανθισμένες αμυγδαλιές. Με πρόκαμες, Ηλία, με τη μαντινάδα σου. Τα είπες όλα όσα ήθελα να πω!

ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗ ΙΓΝΑΤΙΟ Θεμ. Χατζηνικολάου, Χανιά: Να ’στε πάντα καλά πάτερ Ιγνάτιε. Να συνεχίζετε για πολλά - πολλά ακόμα χρόνια να γράφετε διδάσκοντας και να διδάσκετε γράφοντας. Με αφορμή την έκδοση του τελευταίου, (του 22ου!) βιβλίου σας με τίτλο 'Τίμιοι με τον Θεόν', ο χαιρετισμός. Σας ευχαριστώ και διά του Τύπου για την αποστολή του. Αυτά, προσώρας.

ΤΑ ΠΤΥΧΙΑ COPIES κτώνται (Σε τοίχο στην περιοχή Γκύζη). Δεν υπάρχουν παθητικοί καπνιστές, μόνο αντιπαθητικοί αντικαπνιστές (ΤΕΙ Αθήνας). Το Lifestyle είναι μαγικό, από μηδενικό σε κάνει νούμερο '(Γκάζι)'. Τρία απ’ 'Τα καλύτερα συνθήματα σε τοίχους...', που μου έστειλε, να ’ναι καλά, ο φίλος μου ο Κώστας ο Μπετινάκης. Δεν θ’ αφήσω ούτε ένα χωρίς να το δημοσιεύσω, Κώστα!

Σ’ αγαπώ/ σαν το γλυκοξύπνημα/ στα μπράτσα ιδρωμένων εραστών/ μέσα στην άχνη του σούρουπου,/ σαν την άλμη της αυγής στο δάκρυνό μου στόμα.../ Και σου σταλάζω/ νότες της πιστής μου μοναξιάς/ δισάκια λάφυρα στις ιστορίες του κόσμου,/ φυγή λιγνόσαρκη στη βοή των αέρηδων,/ Μάρτης ανύπαντρος σοφός, στο νοτισμένο χώμα'.
Το ποίημα 'Ξύπνημα' του Ιωσήφ Κουράκη

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (01.03.11)