ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ, ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΛΑΣ, "ΜΙΣΗ ΓΗ, ΜΙΣΗ ΟΥΡΑΝΟΣ" - ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ (ΑΛΛΟ ΚΑΤΕΒΑΙΝΩ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΕΚΛΕΓΟΜΑΙ, ΑΠΙΑΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ Η ΕΙΡΗΝΗ,ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΔΗΓΗΣΗ )

 

               

                     ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΛΑΣ, "ΜΙΣΗ ΓΗ, ΜΙΣΗ ΟΥΡΑΝΟΣ"

 

«Ανέβαινα στις πιο µεγάλες σκηνές.../ Γύρω µου έβλεπα/ θολά άγνωστα πρόσωπα,/ ένα πλήθος, χωρίς διαχωριστικές γραµµές./ Η µυωπία βασανιστική αφάνιζε τις µορφές...// Αµέτρητοι οι συγκεντρωµένοι.../ Αυτό δεν ήταν παράσταση./ Ήταν µυσταγωγία/ µε οπαδούς µυηµένους/ σε άγραφα τελετουργικά./  Τους ένιωθα/ να κρατάνε τις ανάσες τους/ και καµία φορά τα δάκρυα τους.../ “Πόσο ωραία είσαι µου ψιθύριζαν”./ Κι αναρωτιόµουν./ Πώς εγώ,/ η άσκηµη και χοντρή πριµαντόνα/ µε τα απαίσια γυαλιά/ είχα καταφέρει να υπερνικήσω/ τις ιδιοτροπίες της φύσης;/ Είχα υποτάξει το σώµα µου./ Είχα επιβληθεί στις ανθρώπινες αδυναµίες µου./ Είχα ελέγξει κάθε σηµείο των φωνητικών µου χορδών.// Είχα δαµάσει το βλέµµα µου./ Είχα  γίνει -επιτέλους- η Μαρία!/ Μια Ελληνίδα θεά!/ Η θεά της Όπερας». Το ποίηµα “Θεά της Όπερας” της Άννας Φιλιώτου από την ποιητική της συλλογή “Στον αστερισµό της Μαρίας”, που εκδόθηκε πρόσφατα απ’ τις εκδόσεις “Βεργίνα” για τα 100 χρόνια απ’ τη γέννηση της Μαρίας Κάλλας. 

«Οι ζωές µερικών ανθρώπων είναι από µόνες τους ποιήµατα επειδή βρίσκονται κάτω από το φως κάποιας αξεπέραστης υπερκόσµιας λάµψης», γράφει κλείνοντας το προλογικό της σηµείωµα στην εν λόγω ποιητική της συλλογή για τη “θεά της Όπερας” η Άννα Φιλιώτου. Όπως η ζωή της Μαρίας Κάλλας για παράδειγµα. «Σ’ ένα τέτοιο πλάσµα µόνο στίχους θα µπορούσα να αφιερώσω, για να θυµίσω ορισµένους από τους ιστορικούς σταθµούς του περάσµατός της από τούτη τη γη», έχει δηλώσει προηγουµένως. “Επουράνιοι διάλογοι”, “Νιάτα σε σφαγή (χειµώνας)”, “Στην κορυφή (Άνοιξη)”, “Αλήθειες που πονάνε (Καλοκαίρι)”, “Πολύ νωρίς, πολύ αργά (Φθινόπωρο)”, και “Επιστροφή” (συν ένα πεζό κείµενο µε τίτλο “Ένα γράµµα που χρωστάω”) οι τίτλοι των ποιητικών ενοτήτων τού ξεχωριστού αυτού ποιητικού έργου που διαβάζεται σαν µυθιστόρηµα και µας καλεί σε πολλές και για πολλούς λόγους παράλληλες αναγνώσεις. Τι καλά να γινόταν όπερα ο “Αστερισµός της Μαρίας”, η πρώτη σκέψη που κάνω. Να διδασκόταν σ’ όλα τα σχολεία, κι όχι µόνο στα Μουσικά της ∆ευτεροβάθµιας Εκπαίδευσης, της πατρίδας µας, και βέβαια στα Ωδεία, η δεύτερη.

«Ποτέ πια δεν θα σας ανήκω ολότελα!/ Οι µάγισσες/ που επισκέφτηκαν τη βρεφική µου κλίνη/ έδωσαν εντολή/ ανάµεσα στη Γη και τον Ουρανό/ να στέκοµαι µετέωρη,/ γεφυρώνοντας τον πόνο µε τη γαλήνη./ Να µε τυλίγει το σκοτάδι,/ την ίδια στιγµή/ που θα µε καταυγάζει το φως!// Εκεί, που η γη/ σκεπάζεται µε νερά απροσµέτρητα,/ εκεί, που ο βυθός χτίζει τις δικές του σπηλιές,/ εκεί που κάποιο Πέλαγος/ ψιθυρίζει παθιασµένο τα µυστικά του/ σε όλα τα χρώµατα του γαλάζιου,/ εκεί θα κατοικήσει/ ένα κοµµάτι από µένα.../ Θα ’ναι ένα σύµβολο χωρίς σάρκα,/ µια σκιά ονείρου,/ µια αέρινη οκτάβα,/ µια τρίλια από στεφάνι µυρωµένο/ του Μαγιού...// Θα ’ναι το νεραϊδοπέταγµα µιας µούσας/ που κάποτε τόλµησε/ να ακουµπήσει τη γη και ρίζωσε». Ένα ακόµα ποίηµα της Άννας Φιλιώτου για τη Μαρία Κάλλας. “Μισή γη, µισή ουρανός” ο τίτλος του.

 

Σηµείωση: Η και καλή µου φίλη γιατρός και καθηγήτρια Αιµατολογίας στο Πανεπιστήµιο Αθηνών Άννα Φιλιώτου έχει πλούσιο συγγραφικό έργο. Τιµή για µένα ότι µοιραστήκαµε φέτος το πρώτο βραβείο πεζού λόγου της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών. Για τη συλλογή διηγηµάτων µου “Πότες θα κάµει ξεστεριά” εγώ, για το µυθιστόρηµα της “Το ξετύλιγµα της δαντέλας”, αυτή!

 

 

ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

 

ΑΛΛΟ ΚΑΤΕΒΑΙΝΩ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΕΚΛΕΓΟΜΑΙ Ψηφίσαµε όσοι ψηφίσαµε, όπως ψηφίσαµε, στις προχθεσινές αυτοδιοικητικές εκλογές. Χθες ήταν µια άλλη µέρα, χαρούµενη γι’ αυτούς που πέτυχαν τον στόχο τους, λυπηµένη γι’ αυτούς που δεν τον πέτυχαν. Άλλο κατεβαίνω κι άλλο εκλέγοµαι. Και στις επαναληπτικές εκλογές της επόµενης Κυριακής, όπου γίνουν, µε το καλό. 

ΑΠΙΑΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ Η ΕΙΡΗΝΗ Γι’ άλλη µια φορά έγινε φάντασµα το κακό στη Μέση Ανατολή. Κόλαση στη Λωρίδα της Γάζας και στα πέριξ. Εκατοντάδες οι νεκροί και χιλιάδες οι τραυµατίες. Άπιαστο όνειρο η επί γης ειρήνη…

ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΔΗΓΗΣΗ «Οι οδηγοί οι Κρητικοί σαν τους λαγούς γλακούνε/ τα όρια ταχύτητας συχνά τα ξεπερνούνε», µας λέει στην πρώτη σηµερινή της µαντινάδα η Νεκταρία Θεοδωρογλάκη. «Οι βιαστικοί οι οδηγοί µια µέρα θα σκοντάψουν/ οι τροχονόµοι αν τους δουν πολύ πικρά θα κλάψουν», µας λέει στη δεύτερη. «Χρειάζεται υποµονή, φίλοι µου, στο τιµόνι,/ όποιος είναι απρόσεκτος πικρά το µετανιώνει», µας λέει στην τρίτη.

 

Χανιώτικα νέα (Τρίτη, 10.10.2023)  

https://www.haniotika-nea.gr/maria-kallas-misi-gi-isi-oyranos/

 

ΧΡΥΣΑ

ΤΟ ΟΑΚΑ ΚΑΙ Ο ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ

 

 

Γράφει η Χρύσα Κακατσάκη

Ακούς την είδηση για τα προβλήματα στατικότητας στο ΟΑΚΑ και αναρωτιέσαι: Και γιατί δεν ζητούσαν το manual από τον Ικτίνο και τον Καλλικράτη; Αν δεν γινόταν η πυρπόληση του Παρθενώνα από τους Ερουλους το 267 και αν οι οβίδες από τα κανόνια του Μοροζίνι δεν έπεφταν στο εσωτερικό του το 1687, σήμερα θα θαυμάζαμε το αρχαίο μνημείο σχεδόν όπως ήταν στην αρχική του μορφή.

Κι αυτό γιατί οι αρχιτέκτονες και οι τεχνίτες που το κατασκεύασαν είχαν προβλέψει τα πάντα με εκπληκτική ακρίβεια, ακόμα και την αντισεισμική προστασία. Τόσο ο σεισμός που αναφέρει ο Θουκυδίδης από το ρήγμα της Αταλάντης όσο και οι μεταγενέστεροι ελάχιστες ζημιές προκάλεσαν. Αυτό οφείλεται στις μαθηματικές αναλογίες, στην εφαρμογή της χρυσής τομής και την σωστή επιλογή των υλικών, Δεν ήταν χτισμένος κατ’ ευθείαν πάνω στο χώμα αλλά σε μια επιφάνεια με μαρμάρινες πλάκες και κυβόλιθους που απορροφούσαν τους κραδασμούς. Σημαντικό ρόλο έπαιζαν και οι σπονδυλωτοί κίονες που ταλαντώνονταν αρμονικά στις δονήσεις, χωρίς να απειλούνται από κατάρρευση.

Αστειευόμαστε καμιά φορά ότι εξάγουμε τεχνογνωσία και όμως είναι αληθές στην περίπτωση του Παρθενώνα. Ξένοι επιστήμονες μεταξύ των οποίων και Γιαπωνέζοι είχαν έρθει να ερευνήσουν γιατί ο ναός της Αθηνάς αντέχει επί αιώνες στα Ριχτερ. Όχι βέβαια χάρη στη σοφία της θεάς που κατατροπωσε τον Εγκέλαδο, αλλά των ανθρώπων. Και είναι απορίας άξιον πώς με τα σημερινά προηγμένα μέσα επικρατεί τέτοια τσαπατσουλιά και απουσία ελέγχου και συντήρησης σε βαθμό που ο Ικτίνος και ο Καλλικράτης θα αναφωνούσαν αγανακτισμένοι: Ελλάς το μεγαλείο σου!

 

ΠΗΓΗ (Η σελίδα της στο ΦΕΪΣΜΠΟΥΚ)  

 

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΜΑΥΡΟΜΑΤΑΚΗ

Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΓΛΩΣΣΩΝ

 

Καλοί μου φίλοι,καλό Σαββατοκύριακο!

Ο εορτασμός της Ευρωπαϊκής Ημέρας Γλωσσών, έτσι όπως τον “βίωσαν” τα παιδιά πριν από λίγες μέρες, στα “Εκπαιδευτήρια Μαυροματάκη”, ο λόγος στον σημερινό Παιδότοπο.

«Με τις γλώσσες μπορούμε να μιλάμε και να... γευόμαστε» ο τίτλος της παιδαγωγικής εκδήλωσης που έγινε στις 27 Σεπτεμβρίου, μας πληροφορεί ο διευθυντής του Σχολείου δάσκαλος Κώστας Μανωλάκης στο κατατοπιστικό, δημοσιογραφικό, εισαγωγικό του σημείωμα. Ακολουθούν τα που έγραψαν σχετικά πολλά απ’ τα παιδιά του Δημοτικού Σχολείου, διανθισμένα με πλούσιο φωτογραφικό υλικό. 

Συγχαρητήρια και σ’ αυτά και βέβαια στους δασκάλους τους γι’ αυτήν την ξεχωριστή εκδήλωση, που εκτός των άλλων προάγει τη συνεργασία και την αλληλοκατανόηση, συνδυάζοντας “το τερπνό με το ωφέλιμο”.

Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

δάσκαλος - λογοτέχνης

 

 

Αξίζει να γιορτάζουμε την πολυγλωσσία, γιατί προάγει τον πολιτισμό, την επικοινωνία, την αλληλοκατανόηση και την ενσυναίσθηση. Η Ευρωπαϊκή Ημέρα Γλωσσών του Συμβουλίου της Ευρώπης προσφέρει την καλύτερη ευκαιρία για τον σκοπό αυτό.Έτσι στα Εκπαιδευτήρια Μαυροματάκη πραγματοποιήσαμε την παιδαγωγική εκδήλωση “Με τις γλώσσες μπορούμε να μιλάμε και να… γευόμαστε” την Τετάρτη 27 Σεπτεμβρίου 2023 με πολύ κέφι και χαρά.

Σε κατάλληλους σταθμούς διάδρασης μικροί και μεγάλοι έπαιξαν λεκτικά παιχνίδια, έστειλαν τα μηνύματά τους πάνω στο χάρτη της Ευρώπης, έδωσαν συνέντευξη σε όποια γλώσσα επιθυμούσαν, ζεστάθηκαν από τον “Ήλιο της Αγάπης”, γέλασαν με χιουμοριστικές μεταφράσεις, φωτογραφήθηκαν με αστεία props, προγραμμάτισαν το ρομπότ να συναντήσει τα πολύγλωσσα σκυλάκια, έμαθαν ποιες 14 γλώσσες μιλιούνται στο σχολείο μας, άκουσαν τραγούδια και γεύτηκαν νοστιμιές από τον πολυεθνικό μπουφέ που προετοίμασαν οι δάσκαλοι και οι γονείς των μαθητών. Χαρήκαμε πολύ που μας τίμησαν με τη συμμετοχή τους οι προϊστάμενες αρχές. Ευχαριστούμε θερμά όλους όσοι συνέβαλαν στην επιτυχία της γιορτής μας και ειδικά τα παιδιά. Από τα σχόλιά τους φαίνεται ότι διασκέδασαν μαθαίνοντας! Κώστας Μανωλάκης

Γιορτάσαμε την Ευρωπαϊκή Ημέρα των Γλωσσών. Ζωγραφίσαμε στον χάρτη της Ευρώπης με νερομπογιές τις οικογένειες των ευρωπαϊκών γλωσσών (λατινογενείς, γερμανικές, σλαβικές κτλ). Έπαιξα σκραμπλ στα αγγλικά με μερικούς γονείς. Μου άρεσαν τα γλυκά και τα φαγητά που έφεραν από τη χώρα τους. Αντώνης

Φτιάξαμε τον χάρτη της Ευρώπης. Ήταν πολύ μεγάλος και είχε πολλά χρώματα. Το ίδιο χρώμα έδειχνε την ίδια γλωσσική οικογένεια (γερμανική, ρομανική, σλαβική, ελληνική, κέλτικη κτλ). Οι άλλοι γονείς έγραφαν σημειώματα, ο καθένας στη γλώσσα του και τα κολλούσαμε στον χάρτη. Ολίβια

Στη γιορτή μαζεύτηκαν πολλοί άνθρωποι τριγύρω που ήξεραν πολλές γλώσσες. Το καλύτερο ήταν το φαγητό που οι γονείς και οι δάσκαλοι έφεραν από διάφορα μέρη. Το φαγητό είναι ένας τρόπος να συνδέεσαι και να επικοινωνείς με τους άλλους ανθρώπους. Λάιλα

Στη γιορτή παίξαμε την "Ωδή στη χαρά" με τα μεταλλόφωνα και την κ. Κυριακή και μας έβγαλαν βίντεο. Τσίτσι

Στη γιορτή πολύ ενδιαφέρον είχε το παιχνίδι της Α΄ τάξης με το bee-bot. Μπορούσες να προγραμματίσεις τη μελισσούλα και να πάει όπου ήθελε πάνω σε ένα πίνακα με τα γαβγίσματα σε διάφορες γλώσσες. Είχε πολλή πλάκα. Όλα τα παιχνίδια ήταν τέλεια και η μουσική που παίξαμε. Ο χυμός ήταν φοβερός και οι βάφλες πολύ ωραίες. Μανώλης

Στον πάγκο της Β΄ τάξης έβγαζες φωτογραφίες και είχε αστεία ψεύτικα μουστάκια, καπέλα και γυαλιά σαν του Χάρυ Πότερ. Παίξαμε τον "Ύμνο στη χαρά" του Μπετόβεν στα μεταλλόφωνα. Μου άρεσαν τα μπράουνις και κάποιες κατασκευές των παιδιών. Αθηνά

Μου άρεσε το ρομπότ μέλισσα που πήγαινε στα σκυλάκια που γάβγιζαν σε διάφορες γλώσσες. Κώστας

Μου άρεσε η γιορτή αλλά ειδικά ο τέλειος χυμός και ο γαύρος μαρινάτος που τον έφτιαξα μαζί με τον κύριο Τάκη. Γιώργος

Εμείς είχαμε τον "Ήλιο της Αγάπης" και φράσεις που δε βγάζουν νόημα σε άλλες χώρες αν τις μεταφράσεις. Το αγαπημένο μου ήταν ο φωτογραφικός θάλαμος της Β΄ τάξης. Έφαγα πολύ νόστιμα φαγητά και πέρασα πολύ ωραία. Ξένια

Στην εκδήλωση οι άνθρωποι δοκίμαζαν καινούρια πράγματα πολύ διασκεδαστικά! Είναι σημαντικό να μαθαίνεις διάφορες γλώσσες ειδικά όταν πηγαίνεις σε διάφορα μέρη. Πιο πολύ μου άρεσε που ήμουν με τους φίλους μου και τον αδερφό μου! Αδελαΐδα

Η γιορτή ήταν σούπερ τέλεια. Εμείς κάναμε και παρουσιάσαμε τον ήλιο της αγάπης. Είναι σημαντικό να ξέρουμε και να μιλάμε πολλές γλώσσες, γιατί μας βοηθάει να επικοινωνούμε με άλλους ανθρώπους και κάνουμε καινούριους φίλους. Αυτό που μου άρεσε περισσότερο στη γιορτή ήταν το φαγητό, οι φωτογραφίες και το παιχνίδι. Μιχαέλα

Η σχολική γιορτή ήταν τέλεια. Η τάξη μας είχε ένα πάγκο με έναν ήλιο της αγάπης που στις ακτίνες του έγραφε τη λέξη "αγάπη" σε πολλές γλώσσες. Επίσης είχε έναν μπουφέ γεμάτο φαγητά. Γεράσιμος

Πέρασα πολύ καλά την Ημέρα των Γλωσσών. Εκεί μιλάνε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες. Εμείς φτιάξαμε τον ήλιο της αγάπης. Αθηνά

Ήμουν μαζί με πολλούς νέους φίλους. Είναι καλό για μένα να μιλάω και να ακούω νέες γλώσσες γιατί μαθαίνω νέα πράγματα. Αντέλ

Πέρασα πολύ ωραία. Προετοιμάσαμε έναν τοίχο και οι άνθρωποι ζωγράφιζαν εκεί πάνω. Είναι σημαντικό να μαθαίνεις διάφορες γλώσσες για να δουλέψεις σε διάφορες χώρες. Μου άρεσε πολύ η κρέμα μήλου. Σέιτζ

Μου άρεσε πολύ που ήμασταν όλοι οι μαθητές του σχολείου μαζί, ακόμα και τα παιδιά από το Νηπιαγωγείο. Η εκδήλωση μού θύμισε κάτι παρόμοιο που κάναμε στη Ρουμανία για να μαζέψουμε χρήματα πουλώντας φαγητά. Βγάλαμε πολλές φωτογραφίες και δοκιμάσαμε φαγητά από άλλες χώρες. Μπιάνκα

Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 7.10.2023)  

https://www.haniotika-nea.gr/paidotopos-o-eortasmos-tis-eyropaikis-imeras-glosson-sta-ekpaideytiria-quot-mayromataki-quot/

 

ΠΟΙΗΣΗ

ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ

Αν δεν μπορείς

να δεις τους σατύρους ν’ ασελγούν

πάνω στο πτώμα της αγάπης,

αν δεν μπορείς ν’ αφουγκραστείς

τους θρήνους της σιωπής,

αν δεν μπορείς να πιάσεις

την αθρακιά των αισθημάτων,

αν δεν μπορείς να γευτείς

τα μαγειρεμένα ιδανικά,

αν δεν μπορείς να μυριστείς

την κάπνα απ’ τα καμένα όνειρα,

να ξέρεις ότι είσαι:

απαραίτητος σ’ αυτήν την πολιτεία!

Είναι, όμως, κι άλλοι δίπλα σου

που κράτησαν τις αισθήσεις τους αγνές.

Δεν είναι δύσκολο να τους γνωρίσεις∙

στα μάτια τους αστράφτει η πρώτη καλημέρα.

Δώσ’ τους το χέρι σου

και ψιθύρισέ τους στο αυτί:

«Όσο υπάρχουμε εμείς,

ποτέ δε θα μπορέσουν

να δολοφονήσουν την ελπίδα!».

ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
( "Κάζοβαρ". Γ΄' Έκδοση, "Πυξίδα της Πόλης". Χανιά 2014)

 

 

https://www.facebook.com/kakatsakes/posts/pfbid0VWg6ndg6L7BBsCeLCVgCyNRDecmDtEJM9yVoDzundehpWx2giqr2VrNkzY5ymZV4l?comment_id=289658243867468

 

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ, ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

“ΣΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΥ ΕΡΗΜΙΤΗ” - ΚΑΙ... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ (ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ, ΚΑΛΗ ΨΗΦΟ, Ο ΣΟΥΡΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ)

 

“ΣΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΥ ΕΡΗΜΙΤΗ”

 «Το Ακρωτήρι ακριβώς απέναντι μου, αγναντεύω./ Και ιδού! Την αιμάτινη πορεία των γυμνών σου πελμάτων,/ ξεχασμένε Ερημίτη, ακολουθώντας/ στην σπηλιά της άσκησής σου/ ανυπόδητο προσέρχομαι./ Όμως, εσύ, γνωρίζοντας των κακών κυνηγών/ τις αχρείες ορέξεις/ έχεις απέλθει/ κρατώντας, στο τριμμένο σου ράσο/ μια μικρούλα καρδιά που χτυπά ακανόνιστα». Στον τοπικό Άγιο Ιωάννη τον Ερημίτη που τον γιορτάζουμε αύριο 7 Οκτωβρίου μαζί με τους «συν αυτώ 98 θεοφόρους πατέρες» αναφέρομαι στους παραπάνω στίχους του ποιήματος μου. “Ακρωτήρι” ο τίτλος του. Κι αυτοί στον νου μου, αρχίζοντας τις “Στάσεις”. Να κρατά πάντα «μια μικρούλα καρδιά που χτυπά ακανόνιστα» και να διατρέχει απ’ τη μία μέχρι την άλλη άκρη τη δυτική Κρήτη φαντάζομαι τον Άγιο. Αφήνοντας τη σπηλιά του στο Γουβερνέτο, όπου, όπως λέει η παράδοση τον βρήκε ο κυνηγός που τον πυροβόλησε, περνώντας τον για ζώο, ακολουθώντας τις στάλες του αίματος που άφηνε.

Ανοίγω παρένθεση. Πολλές οι παραδόσεις για τον Άγιο Ιωάννη τον Ερημίτη και τους άλλους 98 θεοφόρους πατέρες, οι πρώτοι απ’ τους οποίους είχαν ξεκινήσει από την Αίγυπτο και ήρθαν τελικά, αφού πέρασαν από την Κύπρο και άλλα μέρη, όπου προστέθηκαν οι υπόλοιποι, στη Γαύδο κι από εκεί στην Κρήτη, πρώτα στα Σφακιά και μετά στον Αζωγυρέ. Μια απ’ αυτές μας λέει ότι όταν ο Ιωάννης είπε στους συνασκητές του ότι θα τους άφηνε και θα έφευγε, γιατί θεωρούσε ότι με την παρουσία άλλων δεν μπορούσε να αφοσιωθεί ολόψυχα στον θεό, αυτοί παρακάλεσαν τον θεό να τους εκπληρώσει την καθολική επιθυμία τους να πεθάνουν όλοι μαζί την ίδια μέρα, πράγμα που έγινε. Κλείνω στην παρένθεση.

«Τοπική γιορτή που απηχεί τη μεγάλη ασκητική παράδοση της Κρήτης», πνευματικών Δημιουργών του Νησιού μας, Νίκος Ψιλάκης, στο μνημειώδες έργο του “Λαϊκές τελετουργίες στην Κρήτη” (εκδ. “ΚΑΡΜΑΝΩΡ”). Ιδιαίτερα κατατοπιστικό το βιβλίο τού και συνεργάτη της εφημερίδας μας, γνωστού “τοις πάσι”, επιτίμου προέδρου του Ορειβατικού Συλλόγου Χανίων, πάντα αειθαλούς Αντώνη Πλυμάκη, με τίτλο “Στα βήματα του Οσίου Ιωάννη του Ερημίτη”. Ευλογία για μένα ο ρόλος του συντονιστή της παρουσίασης του, τον Νοέμβριο του 2016, στο Πολιτιστικό Κέντρο της Μητρόπολης Κυδωνίας και Αποκορώνου. Για ένα ξεχωριστό βιβλίο που περιγράφει βήμα το βήμα την πορεία του Αγίου (από τη Γαύδο) μέχρι το Ακρωτήρι κι αναφέρεται σ’ όλες τις εκκλησίες και σε όλα τα εικονοστάσια που είναι αφιερωμένα σ’ αυτόν. Ιδιαίτερα αγαπημένος Άγιος για τους Χανιώτες ο Όσιος Ιωάννης ο Ερημίτης που τιμάται ιδιαίτερα, εκτός απ’ το Γουβερνέτο στον Αζωγυρέ Σελίνου, στο παλιό μοναστήρι των Αγίων Πατέρων στη Μαραθοκεφάλα και σε πάμπολλα άλλα μέρη.

ΚΑΙ... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ  «Τους τοπικούς σου άρχοντες μεθαύριο ψηφίζεις/ ποιος (ποια) θα ΄ναι νέος (α) δήμαρχος εσύ αποφασίζεις», μας λέει η Νεκταρία Θεοδωρογλάκη στην πρώτη σημερινή της μαντινάδα. «Στο Δημαρχείο της καρδιάς, μόνο εσύ υπάρχεις/ στον έρωτα είσαι εσύ, παντοτινός μονάρχης», μας λέει στη δεύτερη. Υπέροχες, για διαφορετικούς λόγους η καθεμιά και οι δύο, ιδιαίτερα, ωστόσο, η η δεύτερη. Μονάρχης στο Δημαρχείο της καρδιάς ο άνθρωπος που αγαπάμε…

ΚΑΛΗ ΨΗΦΟ  Πολλούς ψηφώ δεν μπορώ όμως να τους ψηφίσω όλους… Τον καταλαβαίνω τον φίλο μου που μου το είπε. Άλλη έννοια έχει η λέξη “το ψήφος” που πάει να πει υπόληψη, εκτίμηση και βγαίνει απ’ το ρήμα ψηφώ= εκτιμώ, υπολήπτομαι κάποιον κι άλλη η ψήφος. Καλή ψήφο! Όπως λέμε “καλό βόλι”.

Ο ΣΟΥΡΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ «Ακούτε κάποιον για νερά να λέει και για λέρες,/ να ξεκουφαίνει των γνωστών κι αγνώστων του τ’ αυτιά,/ ακούτε να υπόσχεται σε μερικές ημέρες/ να κάμει την πρωτεύουσα σαν άλλη Βενετία,/ τον βλέπετε την κάρτα του σ’ όποιον ευρεί να δίνει;/ Θα πει πως θέλει Σύμβουλος Δημοτικός να γίνει». Μια στροφή από ποίημα του Γεωργίου Σουρή. Για να θυμηθούμε, προπαραμονή Αυτοδιοικητικών εκλογών σήμερα, το ταλέντο του στη σάτιρα.

Χανιώτικα νέα (Παρασκευή, 6.Οκτωβρίου 2023)  

https://www.haniotika-nea.gr/sta-vimata-toy-agioy-ioanni-toy-erimiti/

 

ΕΥΔΟΚΙΑ

ΔΕΝ ΜΕ ΛΕΝΕ ΒΑΡΕΛΟΣΚΥΛΟ!

Γράφει η Ευδοκία Σκορδαλά - Κακατσάκη

Είχε περάσει το πρωί. Πόσα πρωινά τάχα είχαν περάσει; Ούτε που ήξερε. Ο ήλιος είχε ανεβεί ψηλά και τον έκαιγε.

Ο Άρης ανατρίχιασε. Στριμώχτηκε στο βάθος του βαρελιού, ακούμπησε τη μουσούδα του στα μπροστινά του πόδια και μισάνοιξε τα τσιμπλιασμένα μάτια του. Τα ξανάκλεισε αμέσως. Το φως του ήλιου τον πλήγωνε. Όλα τον πλήγωναν. Και το κρύο. Και η ζέστη. Και το σκοτάδι. Και το φως. Και ο ανατριχιαστικός ήχος που έκανε η βαριά σκουριασμένη αλυσίδα του κάθε φορά που προσπαθούσε να κουνηθεί. Και η σιωπή. Και η πείνα. Και η δίψα. Και η μοναξιά. Προ πάντων αυτή!

Ξαφνικά άκουσε βουητό αυτοκινήτου, ένα απότομο φρενάρισμα. Οι άκρες των αφτιών του τρεμόπαιξαν. Μισάνοιξε τα μάτια του και μέσα απ’ τις κουρτίνες τους, είδε το αυτοκίνητο. Είχε σταματήσει σχεδόν στην πόρτα της φυλακής του. Μια γυναίκα κι ένα παιδί κατέβηκαν! Η καρδιά του πήγε να σπάσει από λαχτάρα! Το παιδί έμοιαζε με τον μικρό του φίλο! Τον φίλο, που μοιράστηκε μαζί του, όταν ήταν κουτάβι, παιχνίδια και τρεχαλητά! Χαρές και χάδια! Χάδια και αγάπη! Πόσες χαρές και χάδια και αγάπη, Θεέ μου!

-Μαμά ένα σκυλάκι! Φώναξε το παιδί, τρέχοντας κοντά του.

-Μηηη! Μη το πλησιάζεις! Φύγε μακριά από το βαρελόσκυλο! Μπορεί να είναι άρρωστο! Μπορεί να σε δαγκώσει! Ούρλιαξε, τρελή από φόβο η ...μαμά, τραβώντας το παιδί μακριά του.

Το παιδί έβαλε τα κλάματα. “Μαμά είναι καλό! Είναι όμορφο! Ας το πάρουμε στο σπίτι μας, σε παρακαλώ!…

Ο Άρης τους είδε να μπαίνουν στο αυτοκίνητο και να φεύγουν. Με ξερό κουράγιο προσπάθησε να κουνήσει χαρούμενα την ουρά του! Ήθελε να πει στο παιδί, “γεια-χαρά, φίλε! Σ’ ευχαριστώ!”

Ύστερα προσπάθησε να γαυγίσει. Γαβ, γαβ, γαβ, έκανε αδύναμα, θλιμμένα.

Ήθελε να πει στην γυναίκα: “Ναι, είμαι άρρωστος! Από λύπη. Από μοναξιά. Από πείνα. Από δίψα. Μα μη φοβάσαι! Δεν δαγκώνω! Αγάπη θέλω μόνο… Και ανασηκώνοντας όσο πιο ψηλά μπορούσε το κεφάλι του, γαύγισε πιο δυνατά, σχεδόν θυμωμένα! Γαβ, γαβ, Γαβ! Σαν να της έλεγε: ¨ Δεν με λένε βαρελόσκυλο!΄Αρη με λένε! 

 

"Χανιώτικα νέα", 4.10.2023 (Η φωτογραφία είναι από το διαδίκτυο)

 

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

ΨΗΦΟΣ ΓΙΑ ΝΤΟΡΤΙΑ Ή ΓΙΑ ΕΞΑΡΕΣ
 

 

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Είναι ωραίο να γίνονται εκλογές, οι πολίτες να προσέρχονται στις κάλπες να αποφασίζουν για το µέλλον τους!

Κάποιοι όµως από αυτούς τους πολίτες  υποστηρίζουν ότι το ξέρουν ήδη αυτό το µέλλον.Έτσι... δεν έχουν να νοιαστούν για τίποτα,δεν ελπίζουν τίποτα, δεν φοβούνται τίποτα! Απλά µειδιούν αφού τα ’χουν δοκιµάσει όλα!

...Μια ζωή ντόρτια!

Γι’ αυτούς σήµερα ο λόγος· αυτούς που διατείνονται πως όλη αυτό το πολιτικό παιχνίδι  «το έχουν δει και από την καλή και από την ανάποδη»!

Προ αρκετών ετών, κάποιος κάποιας ηλικίας µου είχε πει µε ύφος καθόλου απελπισµένο αλλά αρκούντως στωικά πως «όλοι τους ίδιοι είναι, άκου µε που σου λέω! Τσοι ’χω ψηφίσει ούλους! …Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια µένουν, που λέει και το τραγούδι! Το ’χω κάπως φιλοσοφήσει ή αµπελοφιλοσοφήσει, ο καθένας όπως το πάρει!».

Αναφορικά µε τις αυτοδιοικητικές εκλογές εδώ στα καθ’ ηµάς, παρακολουθούµε πολλά νέα και παλαιά πρόσωπα να µπαίνουν µε όρεξη στη ‘‘µάχη’’…

[Κρατάτε µυστικό; Μετρηµένα κουκιά είναι!

Ένα κι ένα κάµνουν δυο!].

Τα υπόλοιπα είναι «να ’χαµε να λέγαµε και να ’χουµε να πούµε» που λέει κι ο... Αυγολέµονος!

Ωστόσο, καθόλου αστεία υπόθεση δεν είναι  οι εκλογές! Ειδικά οι αυτοδιοικητικές που όλοι ή περίπου όλοι γνωρίζουν όλους!

Ανάµεσα σε αυτούς -τους υποψηφίους- οφείλουµε να επιλέξουµε όσους θεωρούµε ότι µπορούν και θέλουν να βοηθήσουν τον τόπο µας!

Έχοντας πάντα αυτό το “µας” ως κυρίαρχο στον νου, οφείλουµε µε το χέρι στην καρδιά να αναρωτηθούµε αν όντως επιλέγουµε τους καταλληλότερους για να τους εµπιστευθούµε!

Σε µια εποχή όπου πλέον κυριαρχούν τα social media, ο πολίτης τείνει να απεµπολήσει την έννοια της πραγµατικότητας που ζει και τείνει να πιστέψει την εικονική πραγµατικότητα που του παρουσιάζεται!

Ας το έχουµε κι αυτό κατά νου πριν αποφασίσουµε να προσέλθουµε στην κάλπη τούτη την Κυριακή! Και µε µια ευχή «καλή -για το κοινό καλό- ψήφο»! 

 

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 4.Οκτωβρίου 2023)

 

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ, ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΟΚΤΩΒΡΗΣ, Ο ΠΑΛΑΙ ΠΟΤΕ ΜΗΝΑΣ ΤΗΣ ΣΠΟΡΑΣ - ΚΑΙ...  ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
(Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΙ ΟΙ ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ, Η ΡΥΠΑΝΣΗ ΤΩΝ ΟΡΑΜΑΤΩΝ ΜΑΣ, ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ

 

ΟΚΤΩΒΡΗΣ, Ο ΠΑΛΑΙ ΠΟΤΕ ΜΗΝΑΣ ΤΗΣ ΣΠΟΡΑΣ

 

«Αρχίζει το όργωµα της γης. Αυλάκια βαθιά χαράζονται στο χώµα./ Σε λίγο λάµπει από τη χαρά και από τον ιδρώτα το µέτωπο του κυρ Πανάγου λάµπουν και των αλόγων και τα καπούλια ωσάν ατσάλι, και εκείνα φιλότιµα προβαίνουν και στ’ όργωµα ξοδεύουν όλη τη δύναµη των». Κατά Σπύρο Μελά. Από το κεφ. “Το όργωµα” του Αναγνωστικού ∆΄ ∆ηµοτικού (Οργανισµός Εκδόσεως Σχολικών Βιβλίων, Αθήνα 1955). Και το κείµενο αυτό, που το “διδάχτηκα” ως µαθητής και το “δίδαξα” δεκαπέντε χρόνια µετά στους µαθητές µου ως δάσκαλος στον νου µου. Να και οι στίχοι από ένα σχετικό ποίηµα εκείνων των εποχών του αξέχαστου δασκάλου- ποιητή Χάρη Σακελλαρίου. «Ψηλά στις µακρινές κορφές πέφτει το πρώτο χιόνι/ κι ο ζευγολάτης βιαστικά τ’ αλέτρι του χουφτώνει./ Κι ανοίγ’ η γη και δέχεται στο κόρφο της το στάρι,/ του θεριστή το µάλαµα, τον πλούτο του Αλωνάρη».

Οκτώβρης από προχθές, ο πάλαι ποτέ µήνας του ζευγαρίσµατος (ζευγάρισµα λέµε το όργωµα στην Κρήτη) και της σποράς. «Οκτώβρη και δεν έσπειρες, οκτώ σωρούς δεν έκαµες», η πρώτη σχετική παροιµία που µου έρχεται στο µυαλό». «Όποιος σπέρνει τον Οκτώβρη κάνει οκτώ σωρούς στ’ αλώνι,/ κι όποιος σπέρνει τον Φλεβάρη τρώει την ανεµοζάλη», η δεύτερη. Τώρα και κάποιες δεκαετίες βέβαια δεν σπέρνουµε και δεν ζευγαρίζουµε - στα αζήτητα το “ησιόδειον άροτρον”, όπως κι άλλα πολλά άλλωστε.

Αγιοδηµήτρη ή Αγιοδηµητριάτη έλεγαν οι παλιοί µας τον Οκτώβρη, γιατί ο Άγιος ∆ηµήτρης είναι ο πιο γνωστός Άγιός του. Και Σποριά και Σπαρτό, προπάντων -του έµεινε αυτό το όνοµα- µήνας της σποράς είπαµε, που έπρεπε να γίνει στο µεγαλύτερο µέρος της τις µέρες του, όµως για να γίνει έπρεπε να βρέξει, να µαλακώσει η γη, για να µπορούν οι άνθρωποι να την οργώσουν. Μέχρι και λιτανείες γίνονταν αν ο ουρανός αργούσε να τους κάνει το χατήρι και να τους στείλει το δώρο του…

«Τα χαλκώµατα αγοράζει/ και τα φύλλα όλα σκεπάζει/ Με τον σάκο του στον ώµο/ τριγυρίζει µες στον δρόµο/ όπου Οκτώβρης κι αν αγγίζει το τοπίο κοκκινίζει/ Ως και τ’ Αη ∆ηµήτρη το άτι/ από µπρούντζο ένα κοµµάτι./ Στα χρυσάνθεµα πατάει/ βρέχει, αστράφτει, όπου περνάει./ Με την πρώτη ανατριχίλα/ πέφτουν χάλκινα τα φύλλα». Το ποίηµα “Οκτώβριος” της Ρένας Καρθαίου. Εν είδει επιλόγου. Και γιατί ο Οκτώβριος είναι ο µήνας που ανθίζουν τα χρυσάνθεµα...

ΚΑΙ...  ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ..

Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΙ ΟΙ ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ Μέχρι τέλους υποτονικό σε γενικές γραµµές το κλίµα των αυτοδιοικητικών εκλογών στην περιφερειακή µας ενότητα, όπως επίσης σε γενικές γραµµές σε όλη τη χώρα. Χωρίς να το καταλάβουµε, “ανεπαισθήτως”, για να θυµηθώ τον Αλεξανδρινό Ποιητή, γίναµε Ευρώπη. Πάντα σε ισχύ, βέβαια, η γνωστή µαντινάδα που µας λέει ότι «τα πορτακάλια του χωριού γεµίζουνε βαπόρι/ κι ό,τι… “λογής” ’ναι ο δήµαρχος είναι κι οι ψηφοφόροι». Κατά τον λαό και οι κυβερνήτες του!

Η ΡΥΠΑΝΣΗ ΤΩΝ ΟΡΑΜΑΤΩΝ ΜΑΣ Κι αν ήταν µόνο η ρύπανση της ατµόσφαιρας!/ Αµ τη ρύπανση των οραµάτων µας, που τη βάζετε;». Από το “ψηφιδωτό” (τρίτη ποιητική σειρά του Ιάσονα Ευαγγέλου).

ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ Για τα ζώα µε αφορµή την Παγκόσµια Ηµέρα τους που είναι αύριο 4 Οκτωβρίου, οι σηµερινές µαντινάδες της Νεκταρίας Θεοδωρογλάκη. «Πλάσµατα είναι του θεού, φιλήσυχα, αθώα/ γι’ αυτό πρέπει οι άνθρωποι να αγαπούν τα ζώα», µας λέει στην πρώτη. «Ζώα ανυπεράσπιστα όσοι τα τυραννούνε/ την πύλη του παράδεισου ποτέ δεν θα τη βρούνε», µας λέει στη δεύτερη. «Ποτέ δεν θα πειράξω/ τα ζώα τα καηµένα/ µην τάχα σαν κι εµένα/ κι εκείνα δεν πονούν;» Τους στίχους ενός ποιήµατος που υπήρχε σ’ ένα απ’ τα παλιά αναγνωστικά του ∆ηµοτικού θυµήθηκα…

 

Χανιώτικα νέα (Τρίτη, 3,10. 2023)  

https://www.haniotika-nea.gr/oktovris-o-palai-pote-inas-tis-sporas/

 

ΧΡΥΣΑ

 ΔΥΟ ΚΗΔΕΙΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

 

Γράφει η Χρύσα Κακατσάκη 

 

Δυο κηδείες ποιητών σημάδεψαν τη νεότερη ελληνική Ιστορία: Στις 27 Φεβρουαρίου 1943 ο Κωστής Παλαμάς αφήνει την τελευταία του πνοή στο σπίτι του στην Πλάκα. Φυσικά δεν υπήρχε τηλεόραση τότε, και ο Σικελιανός πηγαίνει πρωί πρωί στο βιβλιοπωλείο του Ελευθερουδάκη και τοποθετεί στην προθήκη μια φωτογραφία του ποιητή μαζί με ένα καντηλάκι ώστε να πληροφορηθούν οι Αθηναίοι τον θάνατό του. Αρχίζουν οι δύσκολες συνεννοήσεις με τον γιο του Παλαμά, Λέανδρο. «Σας παρακαλώ. Σεβαστείτε το πένθος μας! Τι θέλετε, επιτέλους, απ’ το νεκρό μας; Αφήστε τον ήσυχο!… Θα τον ενταφιάσει η οικογένειά του, σεμνά, οικογενειακά». Παρεμβαίνει ο Μ. Λουντέμης: «Ποια οικογένειά του;» του λέω. «Φαίνεται, κύριε, πως δεν ξέρετε ποιον είχατε πατέρα! Οικογένειά του είναι όλη η Ελλάδα. Και κανένας ανάξιος γιος δεν μπορεί να του την αφαιρέσει». Ο γιος που δεν ήθελε να μετατραπεί η κηδεία ούτε σε εθνικό πένθος ούτε σε αντιστασιακό σάλπισμα, γιατί χρειαζόταν διαβατήριο από τις Γερμανικές Δυνάμεις Κατοχής, αναγκάζεται να υποχωρήσει. Μετά την εξόδιο ακολουθία, ο Σικελιανός απαγγέλλει με τη βροντερή φωνή του το θρυλικό «Σ’ αυτό το φέρετρο ακουμπάει η Ελλάδα». Λίγο πριν, είχε προσποιηθεί ότι παραπάτησε και ρίχνει κάτω το στεφάνι που είχε αφήσει στο φέρετρο ένας Ναζί αξιωματικός. Ο Γ. Κατσίμπαλης παίρνει τη σκυτάλη και ψάλλει τον Εθνικό Υμνο. Χιλιάδες κόσμος με όση δύναμη τους είχε απομείνει από την πείνα και την εξάντληση τον ακολουθούν. Η τελετή εξελίσσεται σε συλλαλητήριο. Αυλαία.

 

Mια φθινοπωρινή μέρα, στις 22 Σεπτεμβρίου 1971, οδηγείται στην τελευταία του κατοικία ο Γιώργος Σεφέρης. Χούντα, καραχούντα. Έξω από την εκκλησία στην Πλάκα, παραταγμένοι δεκάδες αστυνομικοί με στολή ή με πολιτικά. Το συγκεντρωμένο πλήθος τους αγνοεί και τραγουδά. Στη συντριπτική του πλειοψηφία αποτελείται από νέους, μαθητές και φοιτητές. Άλλοι με λιγοστά λουλούδια στα χέρια, κάποιος με μερικά στάχυα, πολλοί με μια ποιητική του συλλογή, προσκυνούν ευλαβικά το φέρετρο. «Και κείνο το τραγούδι έξω από την εκκλησία και ύστερα πάνω από τον τάφο του, ήταν συγκλονιστικό. Βαρύ και θλιμμένο, το τραγουδούσανε σαν παράπονο άνθρωποι πατημένοι, απελπισμένοι. Πάνω στην άμμο την ξανθή… Του σήκωσα το φέρετρο και στο χέρι μου μπήκανε δυο αγκίδες, τις αισθάνομαι σαν παράσημα. Στην εκκλησία ήρθε και ο Ιερώνυμος απρόσκλητος, τον υποδέχτηκαν δυνατά βηξίματα αποδοκιμασίας. Αδιαφόρησε. Χοροστάτησε. Μετά άπλωσε το χέρι του στη χήρα να του το φιλήσει. Εκείνη το αγνόησε και λέει «πού είναι ένα τίμιο χέρι να το φιλήσω;» Και κείνη τη στιγμή ακούστηκε μια στεντόρεια φωνή. «Αθάνατος». Όλοι στην εκκλησία αρχίσανε να χειροκροτάνε. Η κυρία Μαρώ για μια στιγμή ξαφνιάστηκε. Κι αμέσως σηκώθηκε και κοίταξε τον κόσμο. Τα χειροκροτήματα δυναμώσαν, απλώθηκαν και έξω από την εκκλησία στους χιλιάδες που συνωστίζονταν στο σοκάκι της Κυδαθηναίων. Τότε στο πρόσωπό της αποτυπώθηκε το αίσθημα της δικαίωσης», γράφει ο Αλ. Κοτζιάς.

Στην πύλη του Αδριανού η πομπή σταματάει για λίγο και χιλιάδες κόσμου ενώνουν τις φωνές τους με συνθήματα, με το «περιγιάλι το κρυφό», το «πότε θα κάνει ξαστεριά», τον Εθνικό Ύμνο. Δεν είναι πλέον μια νεκρική πομπή αλλά η μεγαλύτερη αντιδικτατορική εκδήλωση.

Λίγο μετά τις τελευταίες επευφημίες και χειροκροτήματα, λίγο πριν πέσει το τελευταίο χώμα πάνω στον ανοιχτό τάφο του Α’ Νεκροταφείου, η Αννα Συνοδινού κλαίγοντας παρακάλεσε το κοινό: «Ένας νέος θέλει να αποχαιρετήσει τον Γιώργο Σεφέρη, εκ μέρους όλων». «Σου δόθηκε η χάρη να μιλήσεις απλά. Με τη δική σου χάρη θα σε αποχαιρετήσουμε κι εμείς σήμερα, χωρίς λόγους, χωρίς επισημότητες, όπως εσύ ήθελες. Είπες κάποτε πως όποιος αγαπάει τους νέους, πως όποιος έχει την αγάπη των νέων, αυτός δεν γερνάει. Mιλώντας για λογαριασμό τους, λοιπόν, έχω να πω πως στάθηκες οξύς πνευματικός οδηγός και δάσκαλος στις κρίσιμες ώρες αυτού του τόπου. Σ' ευχαριστούμε για ό,τι μας έδωσες. Σ' ευχαριστούμε γιατί αύριο θα μπορούμε να λέμε στα παιδιά μας: Ήμασταν κοντά στον Σεφέρη όταν έφυγε''. Αυλαία.

ΠΗΓΗ:  https://www.pancreta.gr/voices.php?p=27067

ΠΟΙΗΣΗ

ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ

 

 

 

Πατρίδες του ποιητή:

 το τραγούδι ενός σπουργίτη

που χορταίνει μ’ άλλους εφτά,

σε μια ρώγα από σταφύλι˙

 μια μικρή δέσμη φωτός,

που μπαίνει από μια ιδέα φεγγίτη

σε μια σκοτεινή φυλακή˙

η ευωδία του μόνου τριαντάφυλλου,

που βρήκε, όταν ήρθε ο χειμώνας,

στον ρημαγμένο κήπο μιας γιαγιάς˙

το άγγιγμα του χεριού μιας μητέρας,

που θέλει να πάρει τον πυρετό

απ’ το μέτωπο του παιδιού της˙

η γεύση του κοκκινάπιδου στον ουρανίσκο,

που παραμένει για να του θυμίζει

την παιδική του ηλικία.

Πατρίδες του ποιητή οι αισθήσεις του.

 Πατρίδα του ποιητή η καρδιά του.

 

ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ

("Όπως το ψωμί", ΠΥΞΙΔΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ" ,Χανιά 2018) 

https://www.facebook.com/kakatsakes/posts/pfbid0242QFKkHa6Q2fWHeAXwVEg3p78b2G5B8XPF4Z3TiL9NJUWAb3uS93FW1SL1rfKUqpl?notif_id=1696154184932540&notif_t=feedback_reaction_generic&ref=notif