ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Γράφει ο:
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakisv@gmail.com

Μοναστική ζωή και παράδοση

“Μοναστική ζωή και παράδοση”, ο γενικός τίτλος του Διορθόδοξου Μοναστικού Συνεδρίου που διοργάνωσε η Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή της Χρυσοπηγής, σε συνεργασία με το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο και την Ιερά Μητρόπολη Κυδωνίας και Αποκορώνου, υπό την αιγίδα της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης, από τις 27-30 Μαΐου τ.ε., στο μετόχι της, στην Αγία Κυριακή, που βρίσκεται ως γνωστό στην περιοχή του Βαρύπετρου. Παρούσα σ’ αυτό “με την ετέρα μορφή της” καθ’ όλη τη διάρκεια των πάσης φύσεως εργασιών του, “βοώσα δια της σιωπής της” όπως ειπώθηκε απ’ τον εκπρόσωπο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, μητροπολίτη Ηλιουπόλεως Θεόδωρο, η αναστηλώτρια εκ βάθρων της Μονής της Χρυσοπηγής και κύρια δημιουργός του σημερινού χρυσοπηγιακού θαύματος, όπως το ξέρουμε, η Γερόντισσα Θεοσέμνη, η πρώτη ηγουμένη της Μονής. Στην μνήμη της, άλλωστε, επί τη συμπληρώσει 10 ετών, από την κοίμησή της ήταν αφιερωμένο το περί ου ο λόγος Συνέδριο. Ένα Συμπόσιο Πίστεως που συγκέντρωσε “ομοθυμαδόν επί τω αυτώ” κληρικούς και λαϊκούς, αλλά κυρίως πάμπολλους μοναχούς και πάμπολλες μοναχές από διάφορα μέρη της Ελλάδας, αλλά και από τα πέρατα της οικουμένης. Από την Φινλανδία, απ’ την Κορέα και από την Ουγκάντα για παράδειγμα...

Είχε την ευλογία του Θεού

Ήταν ένα συνέδριο που είχε την ευλογία του Θεού, σ’ έναν τόπο μοναδικό για τέτοιου είδους συνάξεις, υπογράμμισε, παίρνοντας τον λόγο, αμέσως μετά την λήξη της Δ’ και τελευταίας Συνεδρίας, ο και συντονιστής του καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Ανέστης Κεσελόπουλος. Δεν ήταν ένα από τα συνηθισμένα συνέδρια, γιατί όλοι βοήθησαν προσφέροντας το κατά δύναμη, επεσήμανε η ηγουμένη της Χρυσοπηγής Γερόντισσα Θεοξένη, όταν πήρε τον λόγο αμέσως μετά, με άκρα ταπείνωση, για να ευχαριστήσει και να... βάλει μετάνοια για τα όποια λάθη. Κατεφάνησαν πολλά πράγματα σ’ αυτό το συνέδριο, και πάνω απ’ όλα η προσφορά, τόνισε ο οικείος μητροπολίτης, ο Κυδωνίας και Αποκορώνου Δαμασκηνός. Ήταν ένα δυναμικό συνέδριο συνεργασίας με πολλά μηνύματα, που άνοιξε πολλούς ορίζοντες, ένα συνέδριο χαρούμενο, με ανθρώπινη ποιότητα, ένα συνέδριο που μπορεί να γίνει αφορμή να υπάρξει μία άλλη θεώρηση, είπε τέλος κλείνοντας τις εργασίες, και αφού προηγουμένως ευχαρίστησε με την παροιμιώδη ευγένειά του όλους εκείνους που λόγω, έργω και διανοία στάθηκαν αρωγοί της όλης προσπάθειας, ο από Κυδωνίας και Αποκορώνου, αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ειρηναίος. Ήταν τω όντι όλα αυτά. Ένα συνέδριο στο οποίο όλα, τόσο σε επίπεδο προγραμματισμού, όσο και σε επίπεδο εφαρμογής και βεβαίως στον τομέα της φιλοξενίας, λειτούργησαν και λειτουργήθηκαν στην εντέλεια. Ένα συνέδριο που μόνο η Αφελφότητα της Χρυσοπηγής μπορούσε να το οραματίσει στις επί μέρους εκφάνσεις του, έτσι όπως το οραματίστηκε και να το πραγματώσει, στις όποιες λεπτομέρειές του, έτσι όπως το πραγμάτωσε. Σαν ένα ακόμα θαύμα που συντελείται από την εν λόγω Αδελφότητα, κοντά στα τόσα άλλα και για τα οποία οι εορακότες ομιλούν...

Και σαν οικολογικό φροντιστήριο

Και σαν “οικολογικό φρονιστήριο”, εκτός από “θεολογικό σπουδαστήριο” (οι όροι ανήκουν στην ηγουμένη της Χρυσοπηγής Γερόντισσα Θεοξένη) λειτούργησε και λειτουργήθηκε το εν λόγω Συνέδριο. “Μοναχισμός και περιβάλλον”, “Κλιματικές αλλαγές και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας”, “Η οικολογική γεωργία στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής” και “Αρχές βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής”, με ομιλητές τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Ανέστη Κεσελόπουλο, τον καθηγητή του Πολυτεχνείου Κρήτης Γεώργιο Καρατζά, τον Δρ. Φυτοπαθολογίας - οικοτοξικολόγο ερευνητή Ευάγγελο Μπούρμπο και τον επίσης καθηγητή του Πολυτεχνείου Κρήτης Νικόλαο Παπαμανώλη, αντίστοιχα, ήταν οι τίτλοι των εισηγήσεων της Δ’ Συνεδρίας που διεξήχθη το Σάββατο, μετά το μνημόσυνο της Γερόντισσας Θεοσέμνης στη Μονή της Χρυσοπηγής. Γνωστή τοις πάσι η ευαισθησία της Αδελφότητας στην πράξη σε θέματα οικολογίας και προστασίας του περιβάλλοντος, που εμπνέεται από το σεβασμό της Ορθόδοης Εκκλησίας προς το Δημιουργό του κόσμου και τον άνθρωπο. Όπως και η ενασχόλησή της εκτός από την αγιογραφία, το εκκλησιαστικό κέντημα, τη βιβλιοδεσία και την έκδοση βιβλίων, με την καλλιέργεια των κτημάτων της Μονής με μεθόδους βιολογικής γεωργίας.

Χανιώτικα Νέα(31.05.10)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γράφει ο:
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr

Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, 29 Μαΐου 1453, ώρα 8 το πρωί, η Πόλις εάλω! Ο τελευταίος των βυζαντινών αυτοκρατόρων, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, είχε σκοτωθεί, πολεμώντας όρθιος στην Πύλη του Ρωμανού. Μάταιος ο αγώνας των τελευταίων υπερασπιστών, που ήταν Κρητικοί, σε κάποιο προμαχώνα. Τα τουρκικά στρατεύματα περιέτρεχαν ήδη ανά τας οδούς και τα ρύμας της Βασιλεύουσας σφάζοντας και λεηλατώντας. Ο σουλτάνος των Τούρκων, ο νεαρός Μωάμεθ, καβάλα στ' άλογό του όδευε για την Αγία Σοφία. Ωστόσο ο καβγάς των ενωτικών και των ανθενωτικών σε επίπεδο λαού καλά κρατούσε. Και οι συζητήσεις περί του φύλου των αγγέλων επίσης…

ΠΡΙΝ απ' την όποια εξωτερική άλωση έχει προηγηθεί η εσωτερική άλωση, μου είπε χθες ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος. Ύστερα από μια μεγάλη κουβέντα για το "δόγμα" που είχε επικρατήσει στην ψυχορραγούσα πάλαι ποτέ κραταιά αυτοκρατορία. Για το περίφημο "καλύτερα τούρκικο φέσι παρά παπική τιάρα".

ΑΠΟ ΔΩ ο γκρεμνός, απο κεί το ρέμα! Από δω το τούρκικο φέσι από κει η παπική τιάρα. Ποιος ο γκρεμνός και ποιο το ρέμα; Και ποιος ο τρίτος δρόμος; Ερωτήματα και για το σήμερα. Και για το αύριο…

ΜΕ ΤΙΣ σκέψεις αυτές επιστροφή στα καθ' ημάς. Στην σημερινή τρέχουσα καυτή, τι καυτή, ζεματιστή καθημερινότητα. Στις μίζες της Ζίμενς. Στον βάλτο του Βατοπαι(ε)δίου. Στις επιταγές της Τρόικας. Στο γενικό πολιτικό μπάχαλο. Στον κατακερματισμό του κοινωνικού ιστού. Στα αναγκαία, με ερωτηματικό, πλην όμως άδικα, με πολλά θαυμαστικά αγανάκτησης, επιβληθέντα μέτρα. Στις συνέπειές τους. Στον Μαντέλη και στη Μαντέλη…

ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΩΣ στον Ανδρέα Λοβέρδο που προσπάθησε απεγνωσμένα να βάλει το γκολ της τιμής στο γήπεδο του… Ασφαλιστικού. Άλλο να χάνεις με μηδέν - δέκα (0-10) κι άλλο με ένα-δέκα (1-10). Πολύ σπουδαίο να πετυχαίνεις γκολ σε βάρος της Τρόικας!

ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΟΤΑΤΑ στις διάφορες εξεταστικές. Ίσα ισα για να γράψω τη σχετική μαντινάδα που μου έστειλε, μέσω κινητού, όπως πάντα ο μαντιναδολόγος της στήλης, ο Ηλίας ο Σταματάκης. Αυτές οι εξεταστικές, ε ρε δουλειά που κάνουν/ σκαλίζουν και τον ύπνο τους όλο και κάποιοι χάνουν!

ΟΥΔΕΝ έτερον επ' αυτών, για να το πούμε στην καθαρεύουσα. Ουδέν έτερον και για μύρια άλλα που έχουν έστω και σαν απλές αναφορές δικαίωμα μιας "πεταχτής" εμφάνισης. Ούτως ή άλλως ο όποιος χώρος έμεινε ίσα ίσα θα χωρέσει το ιστορικό ανέκδοτο και τους καθιερωμένους "πεταχτούς" στίχους που απαιτεί η ημέρα!

ΕΝΑΣ καλόγερος είχε ψαρέψει σ' ένα ποτάμι ψάρια και τα τηγάνιζε. Τη στιγμή εκείνη ακούστηκε από ένα πουλί το μήνυμα ότι η Πόλη έπεσε στους Τούρκους. Ο καλόγερος ταράχθηκε και τα μισοτηγανισμένα ψάρια πήδησαν από το τηγάνι κι έπεσαν στο ποτάμι. Εκεί ζουν αιώνες τώρα και περιμένουν πότε θα φύγουν οι Τούρκοι για να ξαναβγούν και να συνεχίσει ο καλόγερος το τηγάνισμά τους.

“Θεέ μου και τώρα τι/ Που 'χε με χίλιους να παλέψει/ χώρια με τη μοναξιά του/ ποιός αυτός που 'ξερε/ μ' ενα λόγο του να δώσει/ ολάκερη τη γης να ξεδιψάσει τι/ Που όλα του τα 'χαν πάρει/ Και τα πέδιλά του τα σταυροδετά/ και το τρικράνι του το μυτερό/ και το τοιχίο που κουβαλούσε κάθε απομεσήμερο/ να κρατάει τα γκέμια ενάντια στον καιρό/ σαν ζόρικο και πηδηχτό βαρκάκι”…
Από το ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη “Θάνατος και Ανάστασις του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου”

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα Νέα(29.05.10)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γράφει ο:
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr

Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!

ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ήλιε νοητέ/ και μυρσίνη εσύ δοξαστική/ μη παρακαλώ σας μη/ μη λησμονάτε τη χώρα μου!… Ιδιαίτερα σήμερα, όσο ποτέ, είναι επίκαιρη η δραματική έκκληση του ποιητή στον νοητό ήλιο της δικαιοσύνης και στην δοξαστική μυρσίνη. Ευτυχώς που εξακολουθούν να υπάρχουν ποιητές σ' αυτήν την χώρα για να προσεύχονται.

ΤΡΕΙΣ μέρες ακόμα και πέρασε ο Μάης που ήταν επίσης δύσκολος μήνας όσο και ο Απρίλης. Τον Ιούνη μην τον φοβάστε. Θα τσουλήσει δίχως να το καταλάβουμε, ροκανίζοντας τα δανεικά που ξώμειναν. Όσο για τον Ιούλη, μην τον σκέφτεστε καθόλου. Ζήστε το σήμερα. Ποιος ζει και ποιος πεθαίνει αύριο!

ΝΑ ΣΥΜΜΑΧΗΣΟΥΝ τα σήμερα για να διώξουν τα αύριο; Για σκεφτείτε το λιγάκι, πριν το υπογράψετε. Μ' αυτήν τη στάση πορευτήκαμε την οδό της Μεταπολίτευσης και φάγαμε το ψωμί των εγγονιών μας.

ΒΑΦΤΙΖΑΝ, λέγοντας ειδική ευχή, ψάρι το κοτόπουλο οι καλόγεροι του Μεσαίωνα, το έτρωγαν, και αμαρτίαν νόμιζαν ότι δεν είχαν. Γιατί να μη βαφτίσει, με τις ξεχωριστές δηλώσεις του, χορηγία τη μίζα της Ζήμενς ο Μαντέλης; Απορία ψάλτου βηξ. Γκουχ, γκουχ, γκουχ…

Ο ΑΝΑΜΑΡΤΗΤΟΣ πρώτος τον λίθο βαλέτω! Ε όσο να 'ναι υπάρχουν και αναμάρτητοι σ' αυτήν την χώρα. Όχι πάντως τόσοι όσοι δηλώνουν αναμάρτητοι.
ΚΑΙ Ο Πρόεδρος της Βουλής τον… φιλιππικό του εναντίον του Καλλικράτη. Μαγκιά στην πολιτική είναι ν' ακούς και να διορθώνεις τα λάθη σου, λέει…

ΚΑΖΑΝΙ που βράζει η Νέα Δημοκρατία στα Χανιά, λέει. Τι βράζει; Χοχλακά!
ΦΑΤΕ μάτια ψάρια και κοιλιά περίδρομο! Το θέμα δεν είναι μόνο να υπάρχουν τουρίστες. Πρέπει να καταναλώνουν και το κατιτί τους. Αν ισχύει η… προταχθείσα παροιμία, κλάφτα Χαράλαμπε!

ΓΙΩΡΓΟ Π. Καραγεωργίου, Χανιά: Προϊόν της έντονης αγάπης σας στον συνάνθρωπο που επιμένετε να τον θέλετε ελεύθερο, αξιοπρεπή, χαρούμενο κι ευτυχισμένο το τελευταίο κεφάλαιο της ανέκδοτης ακόμη τριλογίας σας, με τίτλο "Μέλισσα: το θαύμα της αγάπης στην Προβηγκία", που μου στείλατε. Σας ευχαριστώ και για την αποστολή του και για τα καλά σας λόγια. Καλόν αγώνα στο μετερίζι της ανθρωπιάς και στης τιμής το χρέος!

“Θελω να με ταΐζετε τζάμπα στο Πρυτανείο/ από εδώ και στο εξής για όλο μου τον βίο./ Κι αυτό γιατί εγέρασα, μα και για κάτι άλλο/ πως δεν σας έκανα κακό, αλλά καλό μεγάλο”. Αυτά, μεταξύ των άλλων είπε, κατά τον Παβλή Πολυχρονάκη, ο σοφός Σωκράτης στους δικαστές του, όταν του είπαν, ύστερα απ' την καταδίκη του, αν προτιμά σαν τιμωρία τον θάνατο ή την εξορία.

“Στου βράχου την πλάτη/ Ο ωκεανός ξεκουράζεται/ Τόσο βαρύ φορτίο/ Πώς το αντέχει/ Και δε βουλιάζει/ Στη μνήμη του/ Οι βράχοι έχουν κρυφά/ Συρτάρια. Μέσα τους/ Κρύβουν φτερά/ Τα φορούν και πετούν/ Όταν ο ωκεανός κάθε/ Βράδυ/ Ρίχνει το βάρος/ Στην πλάτη τους”
Το ποίημα “Τα κρυφά των βράχων” του Δημήτρη Κακαβελάκη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γράφει
ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!

ΣΤΩΝ αμαρτωλών την χώρα τον Μάη μήνα βρέχει! Τουλάχιστον τέσσερις φορές έχω γράψει μέχρι τώρα τούτο το μήνα αυτήν την παροιμία. Εγώ φταίω που μας το θυμίζει διαρκώς ο καιρός;

ΑΠΟ… καιρού άρξασθαι! Δοκιμασμένη η συνταγή, όταν το μολύβι δεν έχει όρεξη ν' αρχίσει με τη μία να σαλαγάει τα γίδια… του κακού μας του καιρού. Όσο να 'ναι ένα μικρό ζέσταμα είναι απαραίτητο.

ΟPΑ! Οpa! Οpa!/ Οpa και αλλάζουμε,/ οpa και βουλιάζουμε!/ Οpa! Οpa! Οpa!/ Οpa και βουλιάζουμε,/ οpa και αλλάζουμε!/ Οpa! Οpa! Οpa!/ Οpa και την βάψαμε!/ Opa και την κάτσαμε. Οpa! Οpa! Οpa!/ Opa και την κάτσαμε/ οpa και την βάψαμε! Οpa! Οpa! Οpa!

ΤΗΣ ΟΙΚΙΑΣ ημών εμπιμπραμένης, ημείς άδομεν! Για τις ανάγκες της Γιουρβίζιον βεβαίως, βεβαίως. Όπως τα σαλιγκάρια του Αισώπου.

ΚΑΙ ΜΗ χειρότερα! Η καλύτερη ευχή τη σήμερον ημέρα, που όλα, όπως έχω ξαναγράψει, χρησιμοποιώντας τον τίτλο ενός βιβλίου του Γιώργου Σκαμπαρδώνη, βαίνουν καλώς εναντίον μας.

ΕΚΕΙ που πάει να φτιάξει η κατάσταση, εκεί χαλά! Αχ αυτός ο ήλιος και γιατί να μην μπορεί να διαλύσει ή τουλάχιστον να απομακρύνει τα συσσωρευμένα σύννεφα!

ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ, Μνημόνιο και το Ασφαλιστικό της Ανασφάλειας, Ασφαλιστικό της Ανασφάλειας. Καθαρές κουβέντες. Για να συνεννοούμαστε και να μην παραξηγούμαστε. Από τους επιτηρητές, παύλα, δανειστές μας!

ΜΙΑ ΣΤΟ καρφί, μια στο πέταλο! Μια στο καρφί, δύο στο πέταλο! Μια στο καρφί, τρεις στο πέταλο… Από δω και πέρα δεν είναι δύσκολο να συνεχίσετε μόνοι σας το μοτίβο…

ΠΟΛΛΟΙ οι βάτοι του Βατοπαι(ε)δίου και τα παιδιά δεν χρησιμοποιούν τον κατάλληλο βατοκόπο για να καθαρίσουν το πεδίο. Αχ ρε γερω-δάσκαλε με τα ωραία σου!

ΔΗΜΟΣ Χανίων με πρωτεύουσα τα Χανιά, δήμος Ρεθύμνου με πρωτεύουσα το Ρέθυμνο… και πάει λέοντας η δουλειά για όλη την Κρήτη και για όλη την Ελλάδα. Το ξαναγράφω για ν' αρχίσουμε να συνειδητοποιούμε που πρέπει να πάμε μετά τον Καλλικράτη.

ΔΥΟ δεκάδες ποιήματά του εμπνευσμένα από πολύ ή λιγότερο γνωστά ιστορικά ανέκδοτα μου 'χει στείλει εδώ και καιρό για τις ανάγκες της στήλης, ανταποκρινόμενος στη δημόσια έκκλησή μου, ο γνωστός και μη εξαιρετέος, εξαίρετος και ως σατιρικός ποιητής Παύλος (Παβλής) Πολυχρονάκης. Στην αναβροχιά καλό και το χαλάζι; Όχι βέβαια! Εξαιρετικώς εξαίρετα για την περίπτωση είναι. Ιδού στο επόμενο "πεταχτό"… η Ρόδος της δημοσίευσης ενός, ιδού και… η εκ μέρους σας διαπίστωση!

“ΕΙΣΑΙ ο ισχυρότερος ο άνθρωπος του κόσμου/ κι αμέσως σου το εξηγώ, καμάρι μου και φως μου!/ Οι Αθηναίοι κυβερνούν τον κόσμο τον επάνω/ Τους Αθηναίους κυβερνώ και σ' όλα επιτυγχάνω./ Η μάνα σου με κυβερνά χρόνια πετυχημένα/ και Συ τη μάνα κυβερνάς που κυβερνά εμένα/ Γι' αυτό και υποχρέωση γνώριζε ότι έχεις/ από τους συνομήλικους, εσύ να υπερέχεις.” Αυτά τα λόγια έλεγε κατά τον Παβλή, “Ο Αθηναίος Περικλής, ο του Χρυσού Αιώνα,/ στης δόξας σαν βρισκότανε τότε τον κολοφώνα”, στον… τεμπελοχανά γιο του.

“Οχι πως δεν έχω τίποτα μαζί τους./ Όμως δεν εμπιστεύομαι τους καιρούς,/ έτσι που γρήγορα αλλάζουν πρόσωπο./ Ασυλλόγιστα παίρνουν αποφάσεις/ και λειτουργούν αντίθετα με μας./ Κι έρχεται η κάθε καινούργια μέρα/ με νέα προβλήματα και δυσκολίες/ χωρίς χαμόγελο και δίχως μουσικές/ από τα πεύκα της ακτής που λυπάται.”
Το ποίημα “Οι καιροί” του Κώστα Χελμού.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα Νέα(27.05.10)

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ….

Λίγο απ’ όλα...
Νεκτάριος Κακατσάκης

Πολύ θα το 'θελα να επαναλάβω τα ίδια, όσα έλεγα την προηγούμενη εβδομάδα, αλλά επειδή η επανάληψη θα με καθιστούσε έναν από τους πιο βαρετούς και βαρεμένους στηλο-βάτες δεν θα το κάνω κι έτσι θα προσπαθήσω να κρατηθώ σε κάποιο επίπεδο!
...Ενας φίλος που είχε διαβάσει το κείμενο τής περασμένης Τετάρτης, πάντως, μου πρότεινε να αρχίσω να βγάζω πιο συχνά τα... σώψυχά μου στη φόρα γιατί αυτό... είναι πολύ ενδιαφέρον!
Δεν έχει κι άδικο, ειδικά στην σημερινή εποχή που ουδείς μπορεί να κρυφτεί από ουδένα, η έννοια του προσωπικού μοιάζει να εκλείπει και τελικά εμείς μόνοι μας αυτοπροβαλλόμαστε, αυτοχαρακτηριζόμαστε, αυτοφακελωνόμαστε και πολλά "αυτό..."! Οπότε τα πάντα αφορούν τους πάντες και τελικά ελάχιστα είναι εκείνα που δεν έχουν θέση στο... χαγιάτι της δημοσιότητας!
Με αυτή τη λογική, ποιος ο λόγος να μην αρχίσω να μιλάω για τα πολύ προσωπικά μου, για τις ενδόμυχες σκέψεις μου, μα κυρίως για όλα όσα θεωρούνται ταμπού και ενδεχομένως να μη μπορούν να ειπωθούν ή να είναι δύσκολο να διαβαστούν!
...Στην εποχή μας, όλα μπορούν να συμβούν και όλα σε κάποια στιγμή να γίνουν τόσο κοινότυπα και αποδεκτά! Απειρα τα παραδείγματα· πεθαίνει κάποιος δίπλα μας και δεν του δίνουμε σημασία, ξεψυχά ο άλλος μπροστά μας κι εμείς αδιαφορούμε, παρακολουθούμε από τη κλειδαρότρυπα -ή από τη τηλεόραση- τα όσα συμβαίνουν δίχως να κατανοούμε το "πώς" και το "γιατί"! Μάθαμε να λειτουργούμε με την έννοια του Big Brother και να την υποστηρίζουμε κιόλας!!! Κάπως έτσι, έχουμε πλέον διδαχθεί(!) να ζούμε!
Είναι η πραγματικότητα ενός σύγχρονου τρόπου ζωής! Ισως ένα από τα χειρότερα είναι ότι έχουμε πλέον αρχίσει να πιστεύουμε στο αξίωμα ότι "δεν υπάρχει τίποτα το μεμπτόν", ιδίως από τη στιγμή που το έχουμε δει και στη πράξη να συμβαίνει! Κι εν τέλει δεν μας νοιάζει να ψάχνουμε για τα βαθύτερα αίτια, ειδικά όταν εύκολα πειθόμαστε από όποιον μπορεί να υποστηρίξει τη θέση του με επιχειρήματα έστω κι αν αυτά βασίζονται σε σαθρά δεδομένα! Εκείνος μπορεί να γίνει αποδεκτός από πάρα πολλούς και να ορίσει νέους κανόνες, μια νέα λογική που στους περισσότερους μοιάζει παράλογη, αρχικά τουλάχιστον και έως ότου την αποδεχθούν κι εκείνοι!

Χανιώτικα Νέα(26.05.10)

Στα πεταχτά

Γράφει ο
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

e-mail:kakatsakis@sch.gr

Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!

ΕΚΑΜΕ το τσαλιμάκι του, αυτό δα έλειπε να μην τo κάμει, ο Μάης το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος. Τσαλιμάκι και όχι τσαλίμι πάντως. Για να μη μας χαλάσει το τριήμερο. Με δεδομένο ότι του χρόνου θα 'ναι από μόνο του χαλασμένο.
ΑΦΘΟΝΟΥΣΑΝ στην αρχαία Αθήνα οι ειδικές σχολές για ρήτορες. Σχολές για… ψιθυριστές πάντως δεν είχαν. Δική μας, σύγχρονη, ειδικότης αυτή. Διά της… αλληλοδιδακτικής μεθόδου διδασκoμένη. Άνευ διδασκάλου.

ΨΙΘΥΡΙΖΕ, ψιθύριζε/ και τις ειδήσεις ψείριζε. Κάποιοι άνθρωποι μπορούν να πιστέψουν τα πάντα αρκεί να τους τα ψιθυρίσεις. Να τους τα ψιθυρίζεις, βέβαια, σωστά. Ξέρετε εσείς πώς…

ΨΙΘΥΡΙΖΩ, ψιθυρίζεις, ψιθυρίζει, ψιθυρίζουμε, ψιθυρίζετε, ψιθυρίζουν… Σε ενεστώτα χρόνο. Επάγγελμα ψιθυριστής.
Ο,ΤΙ 'ΝΑΙ να 'ρθει θε να 'ρθει/ αλλιώς θα προσπεράσει! Ηλίου φαεινότερο τι θέλει να πει ο ποιητής. Αντιψιθυριστής ο τύπος…

ΚΑΙ ΜΙΑ και δύο και τρεις και πέντε και δέκα ιστορικές πρωτεύουσες σε κάθε δήμο. Σιγά μην παραξηγηθεί ο… Καλλικράτης! Τι τον κόφτει αυτόν; Ούτε τσόχα ούτε ραφτικά χρειάζονται γι' αυτήν τη δουλειά.

ΕΡΧΟΝΤΑΙ, λέει, μέτρα τον Ιούλιο… Μόνο μέτρα; Χιλιόμετρα ολόκληρα μας ετοιμάζουν οι ραφτάδες της τρόικας. Ψιθυριστή, ε ψιθυριστή…

ΤΟ ΠΕΙΡΑΤΙΚΟ του Captain Jimmy/ που μ' αυτό θα φύγετε και σεις/ είναι φορτωμένο με χασίς… μας έχει αποκαλύψει ο Νίκος Καββαδίας. Τι να είναι άραγε φορτωμένο το πειρατικό του κινέζου καπετάνιου, του Κάπτεν Γουέι Τζιαφού, που μπήκε προ ημερών στα ελληνικά χωρικά ύδατα;

“ΑΙ ΥΨΗΛΑΙ της κοινωνίας θέσεις ομοιάζουσι τα βουνά, τα μακρόθεν τοσούτον αρμονικά το σχήμα και το σχήμα φαιδρά, ότε μεν παρθενικήν εκ νεφελών εσθήτα ενδεδυμένα, ότε δε ενθυμίζοντα δια της χροιάς των τον χρυσόν εις τους εμπόρους ή την πορφύραν εις τους βασιλείς αλλ' άμα τις αναβή εις την κορυφήν, υπό τριβόλων, ακανθών και θηρίων, εν Αττική δε και υπό ληστών περικυκλούται” Εμμανουήλ Ροΐδης (“Πάπισσα Ιωάννα”)

Η ΚΡΙΣΗ κρίση αλλά και το Μουντιάλ στη Νότιο Αφρική Μουντιάλ με τα όλα του. Εθνική Ελλάδος, γεια σου! Το θέαμα και τι θέαμα, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, το εξασφαλίσαμε. Αν είχαμε εξασφαλισμένο και τον άρτον για το λαό, θα μπορούσαμε να ζούμε με τη φαντασία μας εκεί γύρω στο 2ο μ.Χ. αιώνα, επί ρωμαϊκής εποχής.

ΚΑΙ ΣΑΝ επίλογος στις φετινές εορταστικές εκδηλώσεις για την 69η επέτειο της Μάχης της Κρήτης μπορεί να θεωρηθεί η μαντινάδα που μου έστειλε ο Ηλίας Σταματάκης. Διαβάστε την: Εξήντα χρόνια και εννιά η Κρήτη μας γιορτάζει/ τη μάχη που την έκαμε με ήρωα να μοιάζει.

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ο Λουδοβίκος ο ΙΔ' που του άρεσαν τα έξυπνα αστεία είπε στον διάσημο φυσιοδίφη Μπυφφόν που ήταν το χαϊδεμένο παιδί της αυλής του: “Μπυφφόν μπορείς να κάνεις μια πράξη που η δικαιολογία της να είναι χειρότερη της πράξης;” Ο Μπυφφόν περιορίστηκε να του απαντήσει: “Θα το δούμε, Μεγαλειότατε!” Μια μέρα, λοιπόν, καθώς ο Λουδοβίκος ήταν σκυμμένος στον εξώστη των Βερσαλλιών και παρακολουθούσε μια στρατιωτική παρέλαση, πλησίασε ο Μπυφφόν από πίσω και τον χάιδεψε. Ο Βασιλιάς γίνηκε έξω φρενών με την ανευλάβεια του σοφού. Κι εκείνος με μεγάλη απάθεια: “Συγγνώμη, Μεγαλειότατε, σας πέρασα για τη Βασίλισσα!”

“Ερμητικά κλειστοί οι αρμοί/ των λίθων της συνείδησης./ Το πολιούχο χρέος μου σεβάστηκα./ Τους νεκρούς Ποιητές./ Τα νεώρια./ Τις φωτοσκιάσεις μιας ίνας,/ ενός μεταξοσκώληκα./ Τον ιερό φλοίσβο του πλανήτη./ Κι ο θόλος της ψυχής μου πάμφωτος./ Αστέρια από συντρίμμια.”
Το ποίημα “Οι αρμοί” της Γιώγιας Σιώκου.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

Το χρώμα της χαράς

Στο χορό των λουλουδιών
είμαι καλεσμένη.
Κι έχω πρόβλημα μεγάλο
τί χρώμα να βάλω!

Γύρεψα το κόκκινο.
Το φοράει η ροδιά.
Τ’ άσπρο που μου πάει,
η αμυγδαλιά!
Τα λιλά, τα θαλασσιά,
οι μικροί πανσέδες.
Και τα βυσσινιά
γιούλια, μενεξέδες!

Ντύθηκαν στο πράσινο
κάκτος και τριφύλλι,
κίτρινο και χρυσαφί,
χαμομήλια κι ήλιοι
και στα γκρίζα, στα σταχτιά
μια γερόντισσα ελιά!
Κι έχω πρόβλημα μεγάλο
στο χορό των λουλουδιών
τι χρώμα να βάλλω!

Από την ανέκδοτη ποιητική συλλογή "Και στη μέση η χαρά" (βραβείο Γυναικείας Λογοτεχνικης Συντροφιάς) της Ευδοκίας Σκορδαλά Κακατσάκη

Στα πεταχτά

Γράφει ο:
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr

Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!

ΔΕΝ ΞΕΡΩ αν θα βρέxει σήμερα, Σάββατο 22 Μαΐου, χθες πάντως, Παρασκευή, 21 Μαΐου έβρεξε. Πάει να πει ότι ούτως ή άλλως η γνωστή παροιμία που κάνει λόγο ότι τον Μάη μήνα στων αμαρτωλών τη χώρα βρέχει, επαληθεύτηκε. Δεν νομίζω να αμφιβάλει κανείς ότι είμαστε χώρα αμαρτωλών. Εντάξει, ο εαυτός μας, ο εαυτός του καθενός μας, αυτοεξαιρείται απ' τις όποιες λίστες. Αυτό δα έλειπε!

ΔΕΝ ΖΗΤΑΕΙ, λέει, την περικοπή του 14ου και του 13ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Καλοσύνη του. Δεν την επεκτείνει και στον δημόσιο τομέα λέω εγώ…

Η ΣΩΤΗΡΙΑ του… ευρώ είναι εντέλει το πολύ μεγάλο πράμα. Τι να την κάνουμε μόνη τη σωτηρία της ψυχής χωρίς τη σωτηρία του ευρώ, εξάλλου, καγκελάριε Ανκελα Μέρκελ…
ΙΔΟΥ η… παγκάλεια λύση για το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας. Να στέλνουμε σαν τουρίστες στην Κίνα το 10% του πληθυσμού της χώρας μας και να μας στέλνουν οι Κινέζοι σαν τουρίστες το 10% του πληθυσμού της χώρας τους.

ΚΑΛΗ, τι καλή, πάγκαλη, ακούγεται η παραπάνω πρόταση. Με την προϋπόθεση βέβαια ότι τα 12 εκατομμύρια Κινέζοι τουρίστες (τόσοι βγαίνουν αν υποθέσουμε ότι ο πληθυσμός της Κίνας είναι 1,2 δισ.) θα συμπεριφέρονται σαν Έλληνες τουρίστες.

ΠΑΜΕ βόλτα στα Χανιά/ με τα σκουπίδια συντροφιά/ για ν' απολαύσουμε την ομορφιά/ και να μυρίσουμε την… ευωδιά… Μην βιαστείτε! Οι αναγκαίες προσλήψεις προσωπικού θα γίνουν στο τέλος της τουριστικής περιόδου.

ΔΕΝ ΕΙΔΑ τόσες μέρες να 'χεις βγάλει τη σημαία με τον δικέφαλο αετό, τη σημαία της ΑΕΚΑΡΑΣ μας, στην ταράτσα σου, γείτονα, κι ανησύχησα για τη θέρμη των ενωσίτικων αισθημάτων σου. Έτσι στο ντούκου πέρασες τη νίκη μας επί του Ολυμπιακού και την κατάκτηση της πρώτης θέσης στα πλέι οφ; Δεν το πιστεύω!

“Η ΖΗΛΕΙΑ, όταν δεν είναι νόσος ιδιοπαθής ή συνταγματική ως η θεσιθηρία εν Ελλάδι, είναι μεν πάντοτε κακή και οχληρά ασθένεια, αλλ' έχει και το καλόν ότι ευθύς παύει, άμα εκλείψωσι, τα υποθάλποντα αυτήν αίτια, ως η ναυτία των θαλασσοπλόων, άμα σταματήσει το πλοίον”. Εμμανουήλ Ροΐδης (“Πάπισσα Ιωάννα”).
ΚΑΛΟ τριήμερο και καλή φώτιση σε όλους μας! Ανοιχτή να 'ναι η ώρα άυριο, την ώρα που θα κατέβει το Άγιο Πνεύμα εν είδει πυρίνων γλωσσών!

Η ΠΡΩΤΗ δουλειά του ονομαστού για τα στοιχήματα που έβαζε Τζων Μπακ όταν κέρδισε ένα σημαντικό στοίχημα ήταν ν' αγοράσει ένα πολυτελές αυτοκίνητο. Καθώς όμως δεν ήθελε να το απολαύσει μόνος του, πήρε μαζί του, στην πρώτη διαδρομή έναν φίλο του που ωστόσο σκοτώθηκε. Καταλυπημένος πήγε ν' αναγγείλει την θλιβερή είδηση στην γυναίκα του φίλου που δεν την γνώριζε. “Είστε η χήρα του κυρίου Τζόνσον;” την ρώτησε. “Είμαι η κυρία Τζόνσον, αλλά δεν είμαι χήρα”, του αποκρίθηκε. Κι ο αδιόρθωτος Τζων: “Πάμε στοίχημα;”.

…“Ισως κάποιος μικρός κόκκος σου/ με τον άνεμο να προσγειωθεί/ εμπλουτίζοντας εγκάρδια/ τη δάφνη, την πικροδάφνη/ τον ανθό/ την κυψέλη/ τον έρωτα της Αντιγόνης -/ του ‘ανίκατε μάχαν’,/ το μειδίαμα το χαρίεν/ το φιλοδώρημα/ το ευοί-ευάν”…
Από το ποίημα του Γιάννη Κουτσοχέρα “Καρποφορία”.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα Νέα(22.05.10)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γράφει ο:
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr

Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ πριν από 69 χρόνια. Καίγονταν πολιτείες και χωριά. Κι η θάλασσα καιγόταν. Ράγιζε η μέρα και θρυμματιζόταν πάνω στο γόνατο της θλίψης, της μοναξιάς και της αδουλοσύνης. Η Κρήτη έδινε τον υπέρ πάντων αγώνα. Τη δική της τη μοναδική μάχη της Κρήτης! Με θεατή ολόκληρη την Ευρώπη.

ΑΣ ΜΗΝ ξεχνιόμαστε. Άλλες εποχές, άλλες απαιτήσεις άλλου είδους μάχες τότε. Σήμερα οι εισβολείς υφέρπουν στις φλέβες του έθνους.

ΓΙ' ΑΛΛΗ μια φορά διαδήλωσαν απ' άκρου σ' άκρο στην χώρα οι Έλληνες εργαζόμενοι, χθες. Γι' άλλη μια φορά βροντοφώναξαν το δίκιο τους στους δρόμους και στις πλατείες. Μαζικά και ειρηνικά. Κανείς μα κανείς δεν τους δίνει άδικο. Κι όμως. Φωνή βοώντος εν τη ερήμω το δίκιο τους.

ΠΑΛΙ στους δρόμους οι Ρωμιοί τα δίκια τους γυρεύουν/ δεν τρώνε τόσο εύκολα ό,τι τους μαγειρεύουν. Η μαντινάδα επί του θέματος. Φυσικά από τον μαντιναδολόγο της στήλης τον Ηλία τον Σταματάκη.

ΤΟ ΚΑΘΕ κόμμα και το πόρισμά του για την υπόθεση Βατοπε(αι)δίου. Τι έκανες, Γιάννη; Τι έκανα πάντα! Πάλι καλά. Θα μπορούσε να βγάλει και κάθε βουλευτής το πόρισμά του.

ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ ο ερχόμενος εν ονόματι… Πεκίνου. Για τον πρόεδρο της Cosco, Κάπτεν Γουέιν Τζιάφου, ο λόγος. Μετά βαΐων και κλάδων τον υποδεχτήκαμε. Μόνο το κόκκινο χαλί δεν του στρώσαμε.

ΚΑΜΙΑ εκπαιδευτική μεταρρύθμιση δεν μπορεί να προχωρήσει αν δεν έχει όχι απλούς συμμάχους αλλά διαπρύσιους κήρυκές της τους εκπαιδευτικούς. Αμετακίνητα κάθετος και κάθετα αμετακίνητος επί του προκειμένου ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος. Υπόψη της ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας.

“Ο ΝΕΟΕΛΛΗΝΑΣ αγαπάει τη ζωή, φοβάται το θάνατο, αγαπάει την πατρίδα και συνάμα είναι παθολογικά ατομικιστής, κολακεύει σαν βυζαντινός τον ανώτερο, τυραννεί σαν αγάς τον κατώτερο και ταυτόχρονα μπορεί να σκοτωθεί για το φιλότιμο". Νίκος Καζαντζάκης "Ταξιδεύοντας", Αθήνα 1961.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΕ, Κωστή, Κώστα, Κωσταντή, Κωστάκη, Κωσταρέ, Ντίνο, χρόνια σας πολλά. Ελένη, Έλενα, Λένα, Λενιώ, Λίλη, Κωνσταντίνα, Ντίνα, επίσης χρόνια σας πολλά. Στους εφτά και στις εφτά, εφτά επί εφτά τραγούδια θε να πω!

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Μαυρομάτη (Νότη Ρόμα), Αθήνα: "Ο «Μικρός συγγραφέας» (το βιβλίο σου δηλαδή) έγινε πιο φωτεινός και αισιόδοξος, ιδιαίτερα μαθαίνοντας την ανταπόκριση που έχει απ' όσους γνωρίζουν πολύ καλά τα παιδιά και το βιβλίο", μου γράφεις αναφερόμενος στα που έγραψα τις προάλλες στη στήλη. Είναι αφ' εαυτού φωτεινό και αισιόδοξο το μονοπάτι που ανοίγει το βιβλίο σου στα παιδιά, Παναγιώτη! Καλή συνέχεια!

ΟΤΑΝ ο Ναπολέων απέδρασε το 1815 από τον τόπο της εξορίας του (το νησί Έλβα) και σαν σίφουνας διέσχιζε με τους φανατικούς οπαδούς του τη Γαλλία οι τίτλοι των εφημερίδων στο Παρίσι δημοσίευαν την είδηση με τους παρακάτω στη σειρά τίτλους: "Το κορσικανικό τέρας απεβιβάσθη στον κόλπο του Ζουάν". "Ο καννίβαλος βαδίζει κατά της Γκρας". "Ο σφετεριστής εισήλθε στη Γρενόβλη". "Ο Βοναπάρτης εισήλθε στη Λυών". "Ο Ναπολέων βαδίζει προς το Φοντεναμπλώ". "Η αυτού αυτοκρατορική μεγαλειότης αναμένεται αύριο εις το ανάκτορο των Παρισίων".

“Καίγονται πολιτείες και χωριά/ κι η θάλασσα./ Ραγίζει η μέρα και θρυμματίζεται/ πάνω στο γόνατο/ της θλίψης, της μοναξιάς και της αδουλοσύνης/ σύμμαχος/ σκόνη πυκνή τινάζεται στο ύψος/ να κρύψει τ' αποτρόπαιο έγκλημα/ το χάρο/ που τραβά γενιές, σειρές, σειρές/ την παλικαροσύνη”...
Από την ποιητική συλλογή του Γρηγόρη Γεωργουδάκη “Μέταλλο και Νερό” (Χανιά, 1978)

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com

Στα πεταχτά

Γράφει ο
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!

ΕΝΤΑΞΕΙ, δεν ψόφησε προχθές η πέρδικα στ' αυγό,/ που ’χε ο Μάης δεκοχτώ, προς επαλήθευση της γνωστής παροιμίας που την είχα αναγελάσει τις προάλλες. Το... βροχουλάκι του, ωστόσο, το 'ριξε για να μας θυμίσει ότι στων αμαρτωλών την χώρα τον Μάη μήνα βρέχει.

ΜΠΡΟΣ γκρεμνός και πίσω ρέμα για την Ελλάδα, μπρος γκρεμνός και πίσω ρέμα για την Ισπανία και την Πορτογαλία, μπρος γκρεμνός και πίσω ρέμα για όλη την Ευρώπη. Στο ρέμα, απαξάπαντες! Κι όσοι σωθούνε, σωθήκανε!

ΟΤΙ κάποιοι θα τη βγάλουνε αβρόχοις ποσί είναι σίγουρο. Αυτό δα έλειπε! Να πληρώσουν όλοι εξίσου το μάρμαρο. Το 'χω ξαναγράψει. Πάντα στο αδύναμο κρέας κολλούνε οι μύγες.

ΣΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ απεργιακά συλλαλητήρια λέμε ναι, αυτό δα έλειπε! Εκ των ων ουκ άνευ, ωστόσο, η αυστηρή περιφρούρησή τους. Να παραλύσει το σύμπαν ναι, ανάγκη πάσα να εκφράσουν οι εργαζόμενοι και μάλιστα με έντονο τρόπο τη διαμαρτυρία τους. Όχι σε όποιες ακρότητες βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή συνανθρώπων μας, ωστόσο. Οι τραγικοί θάνατοι στη Marfin να 'ναι οι τελευταίοι!

ΚΑΙ ΜΕ τον… αστυφύλαξ των σκληρών οικονομικών μέτρων και με τον… χωροφύλαξ της ύφεσης η Ελλάδα. Αλά μπρατσέτα. Ταγκό με τον… αστυφύλαξ, βαλς με τον… χωροφύλαξ.
ΤΟΥ… Βραχασίου γίνεται στο νομό Ηρακλείου σχετικά με τις οριοθετήσεις του Καλλικράτη. Στο Νομό μας το θέμα εστιάζεται περισσότερο στο… ξεροκόμματο που ακούει στ' όνομα ιστορική πρωτεύουσα και λιγότερο στην οριοθέτηση.

ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ φόρο 5 λεπτά του ευρώ, κάθε φορά που χρησιμοποιεί λέξη με ελληνική ρίζα, ο όποιος γερμανός πολίτης. Η πρόταση που έγινε, δεν θυμάμαι από ποιον, προ ημερών, σε γερμανική εφημερίδα. Σαν προάγγελος των όσων είπε ο πολλά ωραίος Ζαν Λικ Γκοντάρ τελευταία.

ΑΝ ΔΕΝ έχουμε να φάμε σήμερα δεν πειράζει, θα φάμε αύριο, έλεγε μια κοντοχωριανή μου στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Είχε προχωρήσει ακόμα και πέραν από τον επιούσο άρτο του "Πάτερ ημών", η συγχωρεμένη.

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟ Μπουρνάζο, Αθήνα: Τα ιστορικά ανέκδοτα, από τον Πλούταρχο που μου έστειλες, και σε ξαναευχαριστώ πολύ γι' αυτό, τα… ξετίναξα. Από σήμερα αρχίζω να… ξεκοκαλίζω και τα άλλα, τέσσερα που μου έστειλες, αρχίζοντας απ' αυτό με τον Τσώρτσιλ. Ωστόσο ανακάλυψα μια καλή… φωλιδέ, ενώ έχω στην καβάντζα και κάποια ωραία, και σαν ιστορικά ανέκδοτα, ποιήματα του Παβλή Πολυχρονάκη. Απου ζει, μεταζώνεται…

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ο Ουίνστον Τσώρτσιλ κάλεσε ένα ταξί και ζήτησε από τον σωφέρ να τον μεταφέρει στο Β.Β.C., όπου επρόκειτο να δώσει μια ραδιοφωνική ομιλία. "Λυπούμαι κύριε", του λέει ο σωφέρ, "δεν μπορώ να πάω τόσο μακριά". Ο Τσώρτσιλ του ζήτησε τον λόγο. "Θέλω να πάω νωρίς στο σπίτι για να προλάβω ν' ακούσω το λόγο του Τσώρτσιλ απ' το ραδιόφωνο", του είπε. Ο Τσώρτσιλ ευχαριστήθηκε απ' την απάντηση κι έβγαλε απ' την τσέπη του μια λίρα και του την έδωσε. "Μπες μέσα, άνθρωπέ μου", του λέει, "μπες μέσα κι ας πάει στο διάολο ο μίστερ Τσώρτσιλ".

“Γύρευα ν' αποδράσω από τον κόσμο της θλίψης,/ αλλά μ' έδερναν αδιάκοπα οι οδύνες του ποιητή/ και εκείνο το αργοσάλεμα των καρπερών ονείρων/ με ακολούθούσε ως ακοίμητος στοχασμός/ στο ακροχείλι της φλογισμένης ψυχής μου./ Εδώ, είπα, θα ακουμπήσω τις σκέψεις μου/ από 'δω θα αγναντέυω αντικρινά ως πέρα,/ από 'δω θα διαβαίνουν οι λαβωμένοι υπερασπιστές,/ τα παιδιά που θα κλαίνε απ' τον κρότο των όπλων,/ κι ο ποιητής, παρακεί, θα ζωγραφίζει τον πόνο τους!”
Από το ποίημα “Οδοιπορία” του Λευτέρη Γερόσταθου
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com

Χανιώτικα Νέα( 20.05.2010)