ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γράφει ο:
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr

Φίλες και φίλοι, Χριστός Ανέστη!
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, 29 Απριλίου 1863 γεννήθηκε και σαν σήμερα 29 Απριλίου 1933 (τι σύμπτωση!) πέθανε ο Κ. Π. Καβάφης. Ο μέγιστος, κατά κοινή παραδοχή, της νεοελληνικής ποιητικής δημιουργίας και ένας απ' τους μεγαλύτερους ποιητές σε παγκόσμιο επίπεδο. Επιστρέφω συχνά στην ποίησή του. Μέσω της 'Ιθάκης' του, στις 'Θερμοπύλες' του, 'Περιμένοντας τους βαρβάρους', 'Εις τα περίχωρα της Αντιοχείας'. Για να δώσω ένα απ' τα περιγράμματα της πορείας μου χρησιμοποιώντας τους τίτλους τεσσάρων ποιημάτων του...
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΔΙΕΞΟΔΟΣ στα αδιέξοδα. Ζητείται ο μίτος της Αριάδνης. Ζητείται η ίδια η Αριάδνη. Ζητείται ο Θησέας για να τον ερωτευτεί η Αριάδνη, σε τελική ανάλυση! Παραήταν σιβυλλικός προχθές ο φίλος μου ο γερω - δάσκαλος;
ΤΟ ΒΕΛΓΙΟ εξακολουθεί να κυβερνάται χωρίς να έχει κυβέρνηση, ενώ η Ελλάδα εξακολουθεί να μην κυβερνάται αν και διαθέτει κυβέρνηση. Αστείο με δόση σοβαρότητας ή σοβαρό με δόση αστειότητας;
ΟΥΤΕ Ο ΣΕΡΓΚΕΪ Μπούμπκα στον καιρό του, όταν κατέρριπτε σε κάθε αγώνα που έπαιρνε μέρος το ένα ρεκόρ μετά το άλλο στο άλμα επί κοντώ. Για την τιμή της αμόλυβδης βενζίνας, αλλά όχι μόνο, ο λόγος. Τα περίφημα σπρεντ που σπριντάρουν και σταματημό δεν έχουν, πού τα βάζετε;
ΕΠΤΑΕΤΗΣ ΚΑΘΕΙΡΞΗ σε υπουργό για υπεξαίρεση στη Ρουμανία. Και εκεί είναι Βαλκάνια. Είναι, όμως, η άλλη άκρη των Βαλκανίων. Τόσο μακρινή από μας.
ΩΣΤΟΣΟ ΟΙ βομβαρδισμοί στη Λιβύη καλά κρατούν. Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή πιάνουν δουλειά οι όλμοι του Καντάφι. Τρίτη, Πέμπτη, Σάββατο πιάνουν δουλειά τα μαχητικά αεροσκάφη της ΝΑΤΟϊκής συμμαχίας. Για την Κυριακή γίνονται διαπραγματεύσεις...
ΚΑΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ να πάψουμε να το παίζουμε στη μικρή μας πόλη... Κολοκοτρωναίοι. Καβάλα στ' αυτοκίνητά μας να κατεβαίνουμε στην Αγορά, καβάλα να ψωνίζουμε από τα μαγαζιά, καβάλα να πίνουμε τον καφέ μας. Ποιος είπε ότι δεν είναι χρειαζούμενος ο γερανός της Τροχαίας;
ΚΙ ΕΓΩ κεράκι θα γενώ στην τούρτα που θα σβήσεις/ και πριν φυσήξεις θα σου πω να τα διακοσαρίσεις! Η μαντινάδα που είπε ο συμπέθερός μου, ο Γιώργος Μ. Κοκολογιάννης, στην πεθερά του. Τα 101 της χρόνια γιόρτασε εν μέσω κάποιων απ' τα παιδιά της, κάποιων απ' τα εγγόνια της και κάποιων απ' τα δισέγγονά της η γιαγιά Μαρία, τις προάλλες, 24 τ' Απρίλη, ανήμερα της Λαμπρής. Σαν εικοσάχρονη κοπελιά έμοιαζε την ώρα που έσβηνε τα κεράκια της τούρτας, της πρώτης τούρτας της ζωής της. Πώς να ξεχάσω τη λάμψη του προσώπου της!
'ΩΡΑΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ', ήταν η απάντηση που έδωσε ο ακαδημαϊκός Παύλος Νιρβάνος σ' έναν φίλο του, όταν του ζήτησε τη γνώμη του για τα ποιήματα του Γρυπάρη. 'Και γιατί είναι ωραία;', επέμενε ο φίλος του. 'Θα σκεφτώ και θα σου απαντήσω', του είπε. Με τον ίδιο τρόπο πρωτοαντίκρισε και την ποίηση του Καβάφη, κατά δήλωσή του. 'Αν μου ζητούσε κανείς να του πω γιατί ο Καβάφης είναι ένας ποιητής και δεν είναι ένας απλός φαρσέρ, δεν θα μπορούσα να του απαντήσω', γράφει σ' ένα κείμενό του για τον Αλεξανδρινό ποιητή. Και συμπληρώνει: 'Από μέσα μου, όμως, ήμουν βέβαιος πως είναι ποιητής'.
'Οι άνθρωποι γνωρίζουν τα γινόμενα./ Τα μέλλοντα γνωρίζουν οι θεοί,/ πλήρεις και μόνοι κάτοχοι πάντων των φώτων./ Εκ των μελλόντων οι σοφοί τα προσερχόμενα/ αντιλαμβάνονται. Η ακοή/ αυτών κάποτ' εν ώραις σοβαρών σπουδών/ ταράττεται. Η μυστική βοή/ τους έρχεται των πλησιαζόντων γεγονότων./ Και την προσέχουν ευλαβείς. Ενώ εις την οδόν/ έξω, ουδέν ακούουν οι λαοί'.
Το ποίημα του Κ. Π. Καβάφη 'Σοφοί δε προσιόντων'.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, Χριστός Ανέστη!



ΑΝΤΙ ΓΙΑ καλημέρα, τούτη την εβδομάδα ο αναστάσιμος χαιρετισμός. Το 'Χριστός Ανέστη!'. Θα τηρεί, όσο κρατά, η στήλη το έθιμο τούτο. Οπως έγραψα και πέρυσι, Πέμπτη της Διακαινησίμου, κάτι έμεινε απ’ τη διδαχή της μάνας μου. Από την Ανάσταση μέχρι και την παραμονή της Ανάληψης λέμε το 'Χριστός Ανέστη!', επέμενε.
ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ επικοινωνίας μετά το Πάσχα σήμερα και ας συνοδεύσω τον χαιρετισμό μου με μια απ’ τις πολλές και καλές μαντινάδες που πήρα μ’ αυτή, που μου έστειλε μέσω Διαδικτύου η και καθημερινή αναγνώστρια της στήλης, καλή φίλη καθηγήτρια Ειρήνη Καλαϊτζάκη: Ανοιξη, Πάσχα, ομορφιά, η πιο μεγάλη σκόλη/ σαν την ημέρα της Λαμπρής να ’ν’ η ζωή σας όλη! Σας το εύχομαι!
ΑΝΑΣΤΑΣΗ μα οι σταυροί είναι στον κόσμο χύμα/ πόλεμος, πείνα, τρόικα, κρίση και Φουκουσίμα. Η μαντινάδα που μου έστειλε ο φίλος, πρόεδρος του Συλλόγου Στιχουργών Ν. Χανίων, Θανάσης Πατεράκης. Η προσγείωση στη σκληρή πραγματικότητα.
ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΟΥΝ για την Ελλάδα τα πιο δύσκολα. Αντε να βρει 4 (ολογράφως τέσσερα) ολόκληρα δισεκατομμύρια ευρώ για να μπαλώσει εδώ και τώρα τις τρύπες του ελλείμματος. Τι ’ναι ο κάβουρας, τι ’ναι το ζουμί του!
ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΥΣ - μακρύς, ατελείωτος φαίνεται, ο δρόμος του ελληνικού γολγοθά. Και μακρινό, πολύ μακρινό, άφαντο πια το... Καστελόριζο... Το σημείο εκκίνησης.
Η ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ, της αναδιάρθρωσης, την αναδιάρθρωση, αναδιάρθρωση... Η κλίση της λέξης στον ενικό αριθμό συνεχίζεται και μετά την Ανάσταση. Καλή Ανάληψη. Της λέξης, βεβαίως - βεβαίως.
ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος. Πού ξέρετε! Μπορεί να βάλει μυαλό, ακόμα και στους πολιτικούς μας. Ποιος είπε ότι δεν γίνονται θαύματα, την σήμερον ημέρα;
ΔΕΚΑΔΕΣ ΝΕΚΡΟΙ κι εφέτος, όπως κάθε χρόνο, πασχαλιάτικα θυσία στον Μολώχ της ασφάλτου. Να ξεκινάς να πηγαίνεις και να μην ξέρεις αν θα πας. Να ξεκινάς να επιστρέψεις και να μην ξέρεις αν θα επιστρέψεις...
Ο 'ΚΑΚΟΣ' Καντάφι της Λιβύης κι ο 'καλός' Ασάντ της Συρίας. Ο 'κακός' Καντάφι που πρέπει να ανατραπεί και ο 'καλός' Ασάντ, που απλώς θέλει να κάνει μεταρρυθμίσεις. Ουαί υμίν γραμματείς και φαρισαίοι υποκριταί!
'ΝΑ ΜΗ ΜΕΙΝΩΜΕΝ στην κατήφεια των τελευταίων ειδικά ημερών της πολυποίκιλης κρίσεως, των απειλών του θανάτου, αλλά να προχωρήσωμεν εις την αναστημένη ζωή μας, τη λαμπριάτικη, την αιώνια, την ατέλειωτη ζωή'. Από το πασχαλινό μήνυμα του αρχιεπισκόπου Κρήτης, Ειρηναίου.
ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ η Διακαινήσιμος Εβδομάδα, τα χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας εορταζόταν με ιδιαίτερη λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια. Ο αυτοκράτορας καλούσε τους νεοφώτιστους καθώς και τους φτωχούς σε πλούσιο γεύμα, ενώ την Πέμπτη της Διακαινησίμου πρόσφερε τιμητικό γεύμα στον πατριάρχη και την ακολουθία του. Πλούσια ήταν και τα δώρα που πρόσφεραν οι αυτοκράτορες σε επίσημες επισκέψεις που διοργάνωναν αυτή την εβδομάδα (πηγή: http://el.wikipedia.com/).
'Aν επιμένω να θυμάμαι/ δεν είναι σώνει και καλά φυγομαχία/ ούτε κι αποτραβήχτηκα να ζήσω σε τίποτα ερημιές./ Περνάει κόσμος και κοσμάκης από κει/ Ο,τι θυμάμαι θωρείται/ από τις πλέον κεντρικές περιφέρειες./ Για λίγη ελπίδα για λίγη ανανέωση/ θυμάμαι./ Τα μπούχτισα όλ’ αυτά που θα κουάξ τελεύ κουάξ ηλί ανυπερθέτως'.
Από το ποίημα 'Της Διακαινησίμου' της Κικής Δημουλά.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ…

Γράφει ο NΕΚΤΑΡΙΟΣ ΕΥ. KΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
kak_nektar@yahoo.gr

Πάσχα τέλος, λοιπόν! Η Πρωτομαγιά εν όψει και ο Μάης επίσης που καλά-καλά δεν κατάλαβα το πόσο γρήγορα μας έφτασε!
Υπάρχουν μια σειρά από θέματα που περιμένουν να... αναδειχθούν μέσω της παρούσης στήλης, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι σήμερα δεν θα τους το κάνω το χατιράκι! Ας περιμένουν καμιά βδομαδούλα ακόμα!
Και, όχι, δεν πρόκειται να κάνω και καμιά ιδιαίτερη αναφορά στον βασιλικό γάμο που σε κάποιες ώρες πρόκειται να τελεστεί και για τον οποίο θα βουίξει ολόκληρος ο πλανήτης! Αυτό θα το αφήσω στους 'ειδικούς' να μας πληροφορήσουν και να τα διαβάσουμε στις εφημερίδες, στα περιοδικά, στο διαδίκτυο ή να τα παρακολουθήσουμε στην τηλεόραση. Αυτό το μεγάλο σόου που ήδη βρίσκεται εν εξελίξει, το μόνο σίγουρο είναι, ότι τούτη τη φορά έχω την αίσθηση ότι θα 'αφεθώ' λίγο να το... χαρώ!
Κι έτσι να ξεφύγω λίγο από τη μαυρίλα που έχει επικρατήσει τον τελευταίο καιρό από τις άσχημες ειδήσεις που μας έχουν κατακέφαλα πέσει!
Παντρεύεται, λοιπόν, ο Ουίλιαμ την Κέιτ σε λίγες ώρες! Και για όποιους δεν γνωρίζετε ή δεν έχετε ακούσει αυτά τα δύο ονόματα, μη σκοτίζεστε· σύντομα θα σας λυθούν οι απορίες!
Στο μεταξύ πριν την τέλεση του γάμου τους, θα γνωρίζουμε τα αποτελέσματα των δύο πρώτων παιχνιδιών από τους ημιτελικούς τoυ Τσάμπιονς Λιγκ!
Ο Κριστιάνο Ρονάλντο, ο Λιονέλ Μέσι, ο Κυριάκος Παπαδόπουλος που παίζει στη Σάλκε, ο Ραούλ, ο Ρούνεϊ και ο Γκιγκς, πολλούς από εμάς θα μας κάνουν να ζήσουμε για λίγο στην ψευδαίσθηση ότι όλα τα προβλήματα του κόσμου είναι μακρινά και το μόνο που έχει σημασία είναι το ποιες ομάδες θα βρίσκονται στο τελικό του Wembley στα τέλη Μαΐου!

Υ.Γ. Ναι, λοιπόν! Θέλω φίλε να αισθανθώ ότι κοιμόμαστε όλοι μαζί και μάλιστα βλέπουμε το ίδιο όνειρο: ότι ζούμε στην πιο όμορφη χώρα του κόσμου, η οποία δεν έχει κανένα πρόβλημα, δεν γνωρίζει τι θα πει 'κρίση' και μπορεί ακόμη να ονειρεύεται κάτω από τον ανοιξιάτικο καθάριο ουρανό που τη σκέπει, όλα εκείνα τα ωραία όνειρα· πως αποτελεί τον ιδανικό τόπο να ζουν και να ευημερούν οι πολίτες της!
Οσο για τους πάσης φύσεως εφιάλτες και μπαμπούλες, όπως εκείνους του ΔΝΤ, εξαφανίζονται κάθε ξημέρωμα...

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ

Αν δεν μπορείς
Να δεις τους σατύρους ν’ ασελγούν
Πάνω στο πτώμα της αγάπης,
Αν δεν μπορείς ν’ αφουγκραστείς
Τους θρήνους της σιωπής,
Αν δεν μπορείς να πιάσεις
Την αθρακιά των αισθημάτων,
Αν δεν μπορείς να γευτείς
Τα μαγειρεμένα ιδανικά,
Αν δεν μπορείς να μυριστείς
Την κάπνα απ’ τα καμένα όνειρα,
Είσαι απαραίτητος σ’ αυτήν την πολιτεία!
Όμως ακόμα κάτι γνώριζε:
Είναι και άλλοι δίπλα σου
Που δεν μπορούν
Να δουν, ν’ αφουγκραστούν , να πιάσουν
Να γευτούν, να μυριστούν.
Κράτησαν κι αυτοί τις αισθήσεις των αγνές.
Δεν είναι δύσκολο να τους αναγνωρίσεις.
Στα μάτια τους αστράφτει η πρώτη καλημέρα.
Δώσε των το χέρι σου!
Και ψιθύρισέ τους στο αυτί:
«Όσο υπάρχουμε εμείς ,
Ποτέ δεν θα μπορέσουνε αυτοί
Να δολοφονήσουν τηνελπίδα!»

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!



XΙΛΙΕΣ ΦΟΡΕΣ να γεννηθείς, τόσες θα σε σταυρώσουν! Μεγάλη Παρασκευή σήμερα και ο Χριστός στο καρφί!
ΠΡΙΝ ΧΑΡΑΞΕΙ η μέρα ξυπνούσε η μάνα μου κάθε Μεγάλη Παρασκευή. Επρεπε να πάει να θυμιάσει σ’ όλες τις εκκλησίες του χωριού, αρχίζοντας πάντα απ’ τον γείτονα - άγιο, το Αγιο Πνεύμα. Επέστρεφε με γεμάτη την ποδιά νεραντζόφυλλα και νεραντζανθούς.
ΤΑ ΝΕΡΑΝΤΖΟΦΥΛΛΑ τα έβαζε στο νερό που έβραζε για να μας λούσει. Ακόμα νιώθω το τσούξιμο στα μάτια μου. Τους νεραντζανθούς μας θα μας τους έδινε να τους πάμε στην εκκλησία του Τιμίου Σταυρού για τον Επιτάφιο. Οταν θα γυρίζαμε στο σπίτι μετά τα Πάθη του Χριστού που θα λέγαμε.
ΣΗΜΕΡΟ ΜΑΥΡΟΣ ουρανός, σήμερο μαύρη μέρα/ σήμερο ούλα χλίβονται και τα βουνά λυπούνται/ Σήμερο έβαλαν βουλή οι γι’ άνομοι Οβραίοι/ οι γι’ άνομοι και τα σκυλιά κι οι τρις καταραμένοι/ για να σταυρώσουν τον Χριστό, τον Πάντων Βασιλέα...
ΕΙΧΑΜΕ ΤΟΣΑ πολλά, μα τόσα πολλά, να κάναμε με τον Αντώνη, τον αδελφό μου, εκείνη τη μέρα. Ενα απ’ αυτά να πάμε κατά σειρά σ’ όλες τις εκκλησίες του χωριού που είχαν καμπάνα για να την παίξουμε, όταν και αν ερχόταν η σειρά μας. Ενα άλλο να κάνουμε μπρόβες για τη 'Ζωή εν τάφω' που θα λέγαμε το βράδυ. Ο ετήσιος ποδοσφαιρικός αγώνας με τα Βαφιανάκια στο Λιμνοπήγαδο ήρθε αργότερα. Οταν ήμασταν γυμνασιόπαιδα και πηγαίναμε στου Βάμου...
ΜΝΗΜΕΣ ΜΕΓΑΛΗΣ Παρασκευής. Μνήμες απ’ τους χαρμόσυνους Επιτάφιους των παιδικών μας χρόνων. Μνήμες της 'μη με λησμόνει ηλικίας'. Θα ζωντανέψουν κι εφέτος, Θεού θέλοντος (μεσημέρι Μεγάλης Πέμπτης γράφω τη στήλη) γι’ άλλη μια χρονιά. Πρώτη, ωστόσο, χρονιά, χωρίς τη μάνα μου...
Η ΖΩΗ ΠΩΣ θνήσκεις, πως και τάφω οικείς; Του θανάτου το βασίλειον λύεις δε και του Αδου τους νεκρούς εξανιστάς. Οταν θα ψάλλεται (μπορεί να το ψάλλω κι εγώ) τούτο το εγκώμιο μάνα, θα κοιτάξω στο στασίδι σου. Θα σε δω εκεί, το ξέρω...
'ΟΧΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ να φανταστούμε εικόνα με χανσενικό Χριστό στη Σπιναλόγκα. Αλλά όταν άκουγα τον πάπα Χρύσανθο να διαβάζει τα Πάθη, φανταζόμουν τον Χριστό με πληγές στο πρόσωπο σαν τις δικές μου πληγές. Ακολουθούσαμε κάθε χρόνο τον Επιτάφιο κλαίγοντας με λυγμούς γιατί νιώθαμε και τον πόνο του Χριστού και τον δικό μας πόνο. Στη Σπιναλόγκα φανταζόμουνα την ανάσταση να είναι τόσο όμορφη, σαν τη μέρα που θα γινόμουν καλά και θα έπαιρνα τη βάρκα να φύγω από το νησί' Μ.Δ. (Από το βιβλίο του Νίκου Ψιλάκη 'Λαϊκές τελετουργίες στην Κρήτη').
'ΟΤΑΝ ΣΤΑΥΡΩΘΗΚΕ ο Χριστός, λέει η παράδοση, η Παναγία καθόταν στην παρηγοριά, στο τραπέζι που γίνεται μετά τις κηδείες. Μια γυναίκα που έτυχε να περνά από κει την είδε και σχολίασε: «Ποιος είδε γιο στο σταυρό και μάνα στο τραπέζι;». Η Παναγία ακούγοντάς την της είπε: «Σύρε μάνα Καλή, μήτε να ψάλλεσαι μήτε να λειτουργιέσαι». Αν κρεμαστώ εγώ, θα κρεμαστούν μανάδες κι αν πνιγώ εγώ θα πνιγούν μανάδες. Μονάχα κάθομαι για να παρηγορηθούν όλες οι μανάδες'. Η μάνα Καλή έφυγε μετανιωμένη και λυπημένη. Αγιασε αλλά ενώ υπάρχει ως Αγία, δεν λειτουργιέται.
'Τη νύχτα θα σηκώνομαι κι αγάλια θα νυχοπατώ/ να σκύβω, την ανάσα σου ν’ ακώ, πουλάκι μου, ζεστό/ να σου τοιμάζω στη φωτιά γάλα και χαμομήλι,/ κι ύστερα απ’ το παράθυρο με καρδιοχτύπι να κοιτώ/ που θα πηγαίνεις στο σκολειό με πλάκα και κοντύλι./ Κι αν κάποτε τα φρένα σου μ’ αλήθεια, φως της αστραπής,/ χτυπήσει ο Κύρης τ’ ουρανού, παιδάκι μου, να μην την πεις./ Θεριά οι ανθρώποι, δεν μπορούν το φως να το σηκώσουν./ Δεν είναι αλήθεια πιο χρυσή σαν την αλήθεια της σιωπής./ Χίλιες φορές να γεννηθείς, τόσες θα σε σταυρώσουν'.
Από το ποίημα του Κώστα Βάρναλη 'Οι πόνοι της Παναγίας'.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ 'ετήσιο' Ιούδα. Περιμένοντας τον καθημερινό Ιούδα. Μεγάλη Πέμπτη, σήμερα, και ο Χριστός ευρέθη!
ΩΡΕΣ ΠΟΥ κλαίει ο Θεός κι απομαυρίζ' η πλάση/ δείχνει πως είναι απ' αυτούς που 'χουν κοπέλι χάσει. Πολύ ωραία και επίκαιρη η μαντινάδα που μου έστειλε προχθές ο και πρόεδρος του Συλλόγου Στιχουργών του Ν. Χανίων και γνωστός λυράρης, λαογράφος και συγγραφέας Θανάσης Πατεράκης.
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, έλεγε ο Τσόρτσιλ, είναι το χειρότερο πολίτευμα, αν εξαιρεθούν όλα τ' άλλα. Ενα, αλλά ιδιαίτερα σημαντικό το... κρατούμενο, κατά τον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο που μου θύμισε ότι σαν σήμερα, 21 Απριλίου, πριν από 44 χρόνια, κάποιοι επίορκοι αξιωματικοί εκμεταλλευόμενοι και τα λάθη της δημοκρατίας πήραν 'μία ντουζίνα τανκς, ένα μυστρί και μια πλάκα/ κι αφού ξορκίσανε τον Μαρξ', επέβαλαν δικτατορία στην Ελλάδα.
ΤΙ ΠΑΕΙ να πει αναδιάρθρωση; με ρωτά το... μολύβι μου. Κάνω το κουνέλι και δεν απαντώ. Τι πάει να πει αναδιάρθρωση; με ξαναρωτά. Ξανακάνω το κουνέλι και δεν απαντώ. Τι πάει να πει αναδιάρθρωση; επιμένει. Κάμπτομαι. Πάω να του απαντήσω: 'Σκάσε και γράφε'. Αλλάζω, όμως, γνώμη: Ετσι βάφτισαν την πτώχευση, μολυβάκι μου, του λέω. Πως λέμε κατ' ευφημισμόν το ξίδι γλυκάδι, δηλαδή.
ΕΛΛΗΝΑΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ, παραδέχεται, λέει, ότι η αναδιάρθρωση είναι θέμα χρόνου. Δεν κατονομάζεται, ωστόσο. Υπουργός χωρίς όνομα, δηλαδή. Παραμύθι χωρίς όνομα; Μπορεί ναι, μπορεί όχι. Ο πρώην πρωθυπουργός που μίλησε πάντως έχει όνομα. Και το παραμύθι του επίσης. 'Αναδιάρθρωση εδώ και τώρα', ο τίτλος του. Συγγραφέας ο Κώστας Σημίτης.
'Η ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ Πανεπιστημίου είναι ο Μουμπάρακ που έχει καθίσει στο σβέρκο της σπουδάζουσας νεολαίας', είπε, μεταξύ των άλλων, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης, μιλώντας προχθές σε ακαδημαϊκό και φοιτητικό ακροατήριο στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Γουστάρει δεν γουστάρει/ θα τον ακούνε τον Μπουτάρη: Δεν μασάει τα λόγια του αυτός...
ΕΧΕΙ ΓΟΥΣΤΟ, Μήτσο, να ξαναγίνει ΑΕΚΑΡΑ η ομάδα μας και να πάρει το εισιτήριο για τον προκριματικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Μόλις δυο βαθμουλάκια μας χωρίζουν στον νέο ειδικό βαθμολογικό πίνακα από τον Παναθηναϊκό. Για να ετοιμάζεσαι να βγάλεις τη σημαία στην ταράτσα σου, το γράφω.
ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ... λειτουργήθηκε απ' τους 'πιστούς' του χθες, κατά Αποκόρωνα μεριά, όπως κάθε χρόνο, ο γνωστός σε λίγους 'μυημένους' και άγνωστος στους πολλούς Σύλλογος της Μεγάλης Τετάρτης. Σιγά που δεν θα κλέβαμε μια μέρα του Χάρου. Η κύρια 'λειτουργία' έγινε εφέτος στην 'Τζιτζιφιά' του Τζιτζιφέ (γεια σου Μανόλη Ξυλά με τους μπουμπουριστούς χοχλιούς σου και τα άλλα ωραία σου!). Και του χρόνου.
'ΛΕΠΡΟ ΤΟΝ είχε στορήσει ο καλόγερος ετούτος το Χριστό της Μεσκηνιάς, του 'χε φάει η αρρώστια τα δάχτυλα και τη μύτη, και το επανωχείλι του είχε αρχίσει κι αυτό να σαπίζει. Θύμωσε ο Μητροπολίτης του καιρού εκείνου, φώναξε τον καλόγερο: «- Αφορεσμένε, μεγάλο αμάρτημα να παρασταίνεις λωβιασμένο το Χριστό. Δε φοβήθηκες το Θεό; Γιατί το 'καμες;». - «Πώς αλλιώς μπορούσε, Δέσποτά μου ο Χριστός», αποκρίθηκε ο καλόγερος (και τσέβδιζε γιατί δεν είχε χείλια να μιλήσει μονάχα δόντια και γλώσσα) «πώς αλλιώς μπορούσε ο Χριστός να δείξει την αγάπη τους στους ανθρώπους; Πήρε απάνω του την αρρώστια»'. Από τον 'Καπετάν Μιχάλη' του Νίκου Καζαντζάκη.
...'Οι πολλαπλασιασμένοι κήποι της Γεθσημανή,/ τα περιστύλια της υπομονής,/ τα παγκάκια να κάτσεις να περιμένεις/ τον ετήσιο Ιούδα,/ που αργεί να 'ρθει/ από το ράφτη, απ' τον κουρέα./ Το μεγάλο ποσόν που του δίνεις/ για να δεχτεί να σε προδίνει ανεξήγητα'...
Απ' το ποίημα 'Η απαρηγορία' της Κικής Δημουλά.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ…

Γράφει ο NΕΚΤΑΡΙΟΣ ΕΥ. KΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
kak_nektar@yahoo.gr

Ανάσταση θα κάνουμε και φέτος, πρώτα ο Θεός. Ελληνική!
Οπως εμείς τη μάθαμε και τη γνωρίζουμε, έτσι όπως νιώθουμε να την αναγνωρίζουμε.
Η Ανάσταση θα 'έρθει' και φέτος... σε πείσμα των καιρών και όλων όσων προσπαθούν σιγά -σιγά να μας εξευρωπαΐσουν, να μας φτιάξουν μια άμορφη μάζα, να μας χωρέσουν στα μνημόνιά τους και στο πλάνο της υψηλής επιτήρησής τους!
Κι όσο για μένα... βρίσκομαι σε αναμονή και με πολλή ανυπομονησία για κείνη την ημέρα...
Τότε που θα παρατηρώ πρόσωπα και θα συγκινούμαι με την αλήθεια του καθενός που θα καθρεπτίζεται στα μάτια του όπως θα λαμποκοπούν πίσω από κάθε αναμένο κερί!
Θα νιώθω δυνατά υπερήφανος ακούγοντας τριγύρω μου τις δυνατές και αδύναμες φωνές μικρών τε και μεγάλων, που γύρω - τριγύρω μου θα ψάλλουν το 'Χριστός Ανέστη'!
[Κι ας είναι ψευδαίσθηση για κάποιους ή είναι πραγματικότητα για άλλους· δεν με απασχολεί!].
Μια κρυφή ενδόμυχη αισιοδοξία έχω ότι αυτό το τροπάριο ποτέ δεν θα πάψει να ακούγεται όσο βγαίνει ο ήλιος σε τούτο τον τόπο! Κάτι που από μόνο του διατρανώνει τη θέλησή μας όχι μόνο απλά να επιβιώσουμε, αλλά να προχωρήσουμε και να ξεπεράσουμε όλα τα εμπόδια και τις δυσκολίες που θα μας παρουσιαστούν, απ’ όπου κι από όποιους -εντός κι εκτός συνόρων τούτης της πατρίδας- κι αν προέρχονται!
Υ.Γ. Ανεπίκαιρο μοιάζει να σκέφτεσαι να γράφεις και να κουβεντιάζεις για Ανάσταση, ανήμερα Μεγάλης Τετάρτης! Μπορεί!
Μα λόγο δεν έχω να τα σβήσω όσα γράφτηκαν κι ας ξέρω πως βιάστηκα λίγο να νιώσω πρόωρα μια μικρή αίσθηση απ’ εκείνη την ημέρα!
Ατόπημα; Ισως! Οι καιροί μας οδηγούν και σ’ αυτά ενίοτε!
...Καλή Ανάσταση!

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ - Μεγάλη Κρίση, αλλά και Μεγάλη Τρίτη - ο Χριστός εκρίθη! Ούτε τι πάει να πει 'κρίση' ήξερα ούτε τι πάει να πει 'εκρίθη'. Το προσπερνούσα στο έτσι. Θα ’μουν δεν θα ’μουν πέντε χρονώ, όταν μου έμαθε η μάνα μου το τραγουδάκι της Μεγάλης Εβδομάδας.
ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ - Μεγάλη Μαχαίρα. Μεγάλη Τρίτη - Μεγάλη Κρίση ή ο Χριστός εκρίθη. Μεγάλη Τετάρτη - ο Χριστός εχάθη. Μεγάλη Πέμπτη - ο Χριστός ευρέθη. Μεγάλη Παρασκή - ο Χριστός στο καρφί. Μεγάλο Σαββάτο - ο Χριστός στον τάφο. Μεγάλη Κυριακή - ο Χριστός θ’ αναστηθεί. Αχ αυτή η προσδοκία της Ανάστασης!
ΑΛΛΗ ΕΝΝΟΙΑ έχει βέβαια η Μεγάλη Κρίση της Μεγάλης Τρίτης κι άλλη η Μεγάλη Κρίση που περνά η Ελλάδα. Κρίση οικονομική, κρίση πολιτική, κρίση αξιών. Θα την ξεπεράσουμε; Και πότε;
ΜΕΤΑ ΤΟ Πάσχα πένθιμα θα παίξουν οι καμπάνες/ με νέα μέτρα του ΠΑΣΟΚ θα κλάψουν πάλι μάνες. Απόλαμπρα έρχεται η νέα λυπητερή και ο μαντιναδολόγος μας, ο Ηλίας ο Σταματάκης, τη σχολιάζει με τον δικό του τρόπο.
'ΠΑΙΖΟΥΜΕ συνεχώς άμυνα στα απειλητικά σενάρια, ενώ χρειάζεται επιθετική τακτική στα μετόπισθεν των αγορών'. Πολλή κουβέντα κάναμε με τον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο για τα που είπε ο συμπατριώτης μας πρώην υπουργός Οικονομικών Νίκος Χριστοδουλάκης σε συνέντευξή του στο 'Βήμα της Κυριακής'. Ειδικά γι’ αυτήν τη φράση.
ΑΠΟΥ ’ΝΑΙ απόξω απ’ το χορό πολλά τραγούδια ξέρει. Σωστό αυτό. Σωστό, όμως και το άλλο. Οταν δεν σου βγαίνει ο χορός με το τραγούδι που άρχισες, χρειάζεται ν’ αλλάξεις τραγούδι.
ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ μετά την 'προκλητική και ανιστόρητη', σύμφωνα με τους κυβερνητικούς βουλευτές του Νομού μας, απόφαση της Κυβέρνησης για διάσπαση του Εφετείου Κρήτης; Θα επουλωθεί το πλήγμα στον συγκρητισμό ή θα δοθεί η χαριστική βολή;
'ΜΑΧΗΤΙΚΗ', 'διαβαστερή', 'δουλευταρού', 'μεθοδική', κάποιοι από τους πολλούς χαρακτηρισμούς που ακούστηκαν απ’ τους ομιλητές για τη Χανιώτισσα δημοσιογράφο Κατερίνα Πολύζου στην εκδήλωση που έγινε τις προάλλες (Σάββατο 16 Απριλίου) στο Εργατικό Κέντρο προς τιμήν της. 'Πρώτα απ’ όλα άνθρωπος κάνει τον ξένο πόνο δικό της', είπε ο πατέρας του 21χρονου δολοφονηθέντος φοιτητή Μανώλη Χορευτάκη.
Ο ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ Ομιλος Φωστήρας Αγίων Σαράντα, με τη συνεργασία του Ηρακλή Νεροκούρου, του Αρη Σούδας και των Κεραμειών, διοργανώνει αύριο, Μεγάλη Τετάρτη, 5 - 8 μ.μ., ένα τουρνουά τεσσάρων ομάδων για φιλανθρωπικό σκοπό. Ο καθένας μπορεί να πετύχει γκολ υπέρ της ανθρωπιάς, ακόμα κι αν δεν πάει, αγοράζοντας απ’ τα γραφεία του Συλλόγου των Αγίων Σαράντα τουλάχιστον ένα εισιτήριο.
ΓΥΡΩ ΣΤΑ 1965, όταν τα οικοτροφεία της Μητρόπολης Κισάμου και Σελίνου λειτουργούσαν ασφυκτικά (πάνω από 500 παιδιά) ένα βράδυ καθώς ο Μητροπολίτης Ειρηναίος Γαλανάκης ανέβαινε τη σκάλα, άκουσε ένα παιδί να του φωνάζει: 'Σεβασμιώτατε, Σεβασμιώτατε τα παπούτσια σας είναι τρύπια, να πάρετε καινούργια'. 'Μα αν αγοράσω εγώ καινούργια εσείς αύριο δεν θα ’χετε να φάτε', απάντησε ο Παππούς.
'Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός, και μακάριος ο δούλος, ον ευρήσει γρηγορούντα. Ανάξιος δε πάλιν ον ευρήσει ραθυμούντα. Βλέπε ουν ψυχή μου, μη τω ύπνω κατενεχθείς, ίνα μη τω θανάτω παραδοθείς και της βασιλείας έξω κλεισθείς. Αλλά ανάνηψον κράζουσα: Αγιος, Αγιος, Αγιος ει ο Θεός ημών, διά της Θεοτόκου, ελέησον ημάς'. Στα νέα ελληνικά (από Θ.Ι. Ρηγινιώτη): 'Δείτε, έρχεται ο Γαμπρός καταμεσίς της νύχτας και καλότυχος ο δούλος, που θα τον βρει ξύπνιο, αλλά ανάξιος εκείνος που θα πιαστεί στον ύπνο. Πρόσεχε, λοιπόν, ψυχή μου, μην αφεθείς στον ύπνο, για να μην παραδοθείς στον θάνατο και κλειστείς έξω από τη βασιλεία. Αλλά σύνελθε και φώναξε: Αγιος, Αγιος, Αγιος Θεέ μας μέσω της Θεοτόκου, ελέησέ μας'.
Γνωστό τροπάριο της Μεγάλης Εβδομάδας.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Όταν...ήσουν δάσκαλος

Τόλμησε το νέο, την πρωτοπορία, τη ρωγμή... Η φράση αυτή, με την οποία έβαλα 'ευλογητός', ως συντονιστής της παρουσίασης του βιβλίου του Μανόλη Λεφάκη 'Οταν... ήσουν δάσκαλος: κοινωνικοεκπαιδευτικά δρώμενα στον Ι. Κονδυλάκη' (πολύ επιμελημένη η έκδοση από το 'Ερεισμα' του φίλου ποιητή Χρήστου Μαχαιρίδη), που έγινε την Τετάρτη 13 Απριλίου τ.ε. στο Πολιτιστικό Κέντρο της Μητρόπολης Κυδωνίας και Αποκορώνου, είναι δάνεια. Τη χρησιμοποιεί στο περί ου ο λόγος βιβλίο ο συγγραφέας του, αναφερόμενος στον Ιωάννη Κονδυλάκη, ως δάσκαλο. Η φράση αυτή, όμως, έχω τη γνώμη ότι αφορά και τον ίδιο τον Μανόλη Λεφάκη ως δάσκαλο. Τόλμησε κι αυτός το νέο, την πρωτοπορία μ’ αυτό του το βιβλίο. Με την έννοια ότι πρόκειται για ένα βιβλίο διεισδυτικής κρητικής και κριτικής ματιάς, που αποκαλύπτει εκτός όλων των άλλων, τη συνεχιζόμενη διαμάχη του δασκαλικού ήθους με το δασκαλίστικο ύφος. 'Η προσπάθεια η δική μας με την εργασία αυτή θα είναι να ρίξουμε μια ιστορική ματιά στα διαδραματιζόμενα στο διήγημα, ανιχνεύοντας εκπαιδευτικά και κοινωνικά δρώμενα, να προβούμε σε κάποιες συγκρίσεις με άλλα ιστορικο-εκπαιδευτικά δεδομένα της εποχής, να προβάλουμε συγκεκριμένες παιδαγωγικές αναφορές του συγγραφέα και να προβούμε σε κάποια ανίχνευση - οριοθέτηση κοινωνικών στερεότυπων της εποχής', γράφει ο Μανόλης Λεφάκης (που ειρήσθω εν παρόδω υπηρετεί ως σχολικός σύμβουλος στην 4η Σχ. Περιφέρεια Χανίων), στο εισαγωγικό του σημείωμα. Περίπου σαν να ήταν ιστορικό μυθιστόρημα τη διάβαζα εγώ, ενώ γέμιζα με σημειώσεις τα περιθώρια των σελίδων, σαν να ήταν παιδαγωγικό εγχειρίδιο που έπρεπε να το μάθω.

Οταν είμαστε δάσκαλοι

'Οταν ήμουν δάσκαλος'. Ο τίτλος του γνωστού διηγήματος του 'Διαβάτη' της νεοελληνικής μας λογοτεχνίας, του πατέρα του νεοελληνικού χρονογραφήματος, του Βιαννίτη συγγραφέα του 'Πατούχα' και της 'Πρώτης Αγάπης', Ιωάννη Κονδυλάκη, που πέρασε σαν κομήτης αφήνοντας τη λάμψη του για μια σχολική χρονιά κι απ’ το δασκαλίκι. Απού φελά, παντού φελά. 'Οταν ήσουν δάσκαλος', ο ευρηματικός τίτλος του βιβλίου που έγραψε ο Μανόλης Λεφάκης, ανιχνεύοντας τα διαδραματιζόμενα στο διήγημα εκπαιδευτικά και κοινωνικά δρώμενα, με λογισμό και μ’ όνειρο, για να τα κρίνει συγκρίνοντάς τα και να τα συγκρίνει κρίνοντάς τα.
Οταν είμαστε (σε ενεστώτα χρόνο) δάσκαλοι. Ο τίτλος που θα μπορούσε να έχει, κατά τη γνώμη μου, η περί ής ο λόγος στις σημερινές εύφημες μνείες εκδήλωση. Και γιατί ένας δάσκαλος - ποιητής ή ποιητής - δάσκαλος, αν προτιμάτε (έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές 'Νοθευμένη Άνοιξη', Αθήνα 1987 και 'Η μετοικεσία του ονείρου' Εκδόσεις 'Ερεισμα', Χανιά 2001) ασχολήθηκε, μετά από έναν περίπου αιώνα με το διήγημα του μεγάλου Κρητικού συγγραφέα και δασκάλου της μιας χρονιάς. Και γιατί την όλη εκδήλωση τη διοργάνωσε ο Σύλλογος Δασκάλων και Νηπιαγωγών του Νομού μας, που έχει παππού τον Φιλεκπαιδευτικό Σύλλογο Χανίων 'Ο Μίνως', της εποχής του Κονδυλάκη και πατέρα του τον Παγκρήτιο Δημοδιδασκαλικό Σύλλογο που ιδρύθηκε το 1902. Και γιατί δάσκαλοι και μάλιστα ωραίοι ως Ελληνες δάσκαλοι, για να χρησιμοποιήσω τη γνωστή φράση του Νίκου Εγγονόπουλου από τον 'Μπολιβάρ', μετατρέποντάς την στον πληθυντικό και προσθέτοντάς της μια λέξη, είναι και ο εκ Βιάννου, το χωριό του Κονδυλάκη, ορμώμενος σχολικός σύμβουλος της 3ης Περ. Χανίων Μιχάλης Κολιοραδάκης και η εκ Κοντομαρίου Κυδωνίας, γειτονικού με το Μόδι χωριού, που υπηρέτησε τη σχολ. χρονιά 1885 - 1886, ο Ιωάννης Κονδυλάκης, καταγόμενη διευθύντρια του 19ου Δημ. Σχ. Χανίων και πρόεδρος των Φίλων του Μουσείου Σχολικής Ζωής Μαρία Δρακάκη, που παρουσιάζουν το βιβλίο. Κυρίως, όμως, γιατί η φράση 'Οταν είμαστε δάσκαλοι', έχει τη δική της δυναμική. Αυτό όμως είναι άλλης εύφημης μνείας ανάγνωσμα...

Καλό Πάσχα με μιαν Αλφαβήτα
Της ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΒΑΡΕΛΑ

Πάρε ΑΛΦΑ και γράψε Απρίλης και Ανάσταση
και με το ΒΗΤΑ κόψε βιολέτες και βάγια.
Το πιο μεγάλο ΓΑΜΑ στη Γιορτή του Πάσχα θα το βρεις
και μες σε Δισκοπότηρο το ΔΕΛΤΑ το δοξαστικό που υμνεί τον Κύριο.
Με το ΕΨΙΛΟΝ πες 'εγκώμια' μπροστά στον Επιτάφιο
και με το ΖΗΤΑ ζωγράφισε τον Ζωοδότη Χριστό.
Τα ΗΤΑ γύρω σου θ’ αντιλαλούνε Ηχους
σ’ ένα ΘΗΤΑ κοντά, θαμπωμένο
μπροστά στο θαύμα του Θανάτου που έγινε Ζωή,
στην Ιερουσαλήμ, που αρχίζει από ΓΙΩΤΑ.
Κι άσε το ΚΑΠΑ με κατάνυξη ν’ ανάβει τα κεριά
και το ΛΑΜΔΑ από τις Λαμπάδες ν’ αντιφεγγίζουν στο σκοτάδι.
Κι ύστερα, σαν έρθει η ώρα, πάρε ένα ΜΙ,
μαγείρεψε τη μαγειρίτσα,
κι ευφραίνου μετά από τη νηστεία που σου επέβαλε το ΝΙ.
Κι αν έχεις ένα ΞΙ, πάρτο, Ξεφάντωσε και πιες
δίπλα στον Οβελία, που αρχίζει από ΟΜΙΚΡΟΝ.
Το άρωμα του Πι από τις Πασχαλιές, θ’ ανακατεύεται με τη χαρά σου
Κι αν βρεις ένα ΡΟ, στη Ρομφαία ενός Αγγέλου
ή ένα ΣΙΓΜΑ στο Σταυρό
ή ένα ΤΑΦ στη λέξη Ταπεινότητα,
πάρε κι εσύ ένα ΥΨΙΛΟΝ και ΦΙ και γράψε 'Υπέρλαμπρο Φως'.
Ολη η Χριστιανοσύνη θα χαίρεται μέσα από το ΧΙ
και θα Ψιθυρίζει με το ΨΙ,
την πιο τρανή ΩΔΗ στο κορυφαίο ΩΜΕΓΑ.
Για την αντιγραφή
Β.Θ.Κ.

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Μια άλλη φωνή

Αγρυπνούσαν –λένε-
Οι σεμνές παρθένες
Και προσμένανε τον Νυμφίο.
Όταν ήρθε η ώρα
Άναψαν τις λαμπάδες
Και οι ανόητες έμειναν εκτός νυμφώνος.
Ποιον Νυμφίο, όμως, προσμένουμε
Εμείς οι πολίτες της Κάζοβαρ,
Για να τον οδηγήσουμε στους λάκκους;
Ποιος νιόγαμπρος θα καταδεχτεί
Να περάσει, την πρώτη νύχτα
του γάμου του σ’έναν λάκκο;
Τι γάμος θα γίνει τώρα,
Που η πόλη γέμισε λάκκους;

Aπόσπασμα το ποίημα "Κάζοβαρ" της ομώνυμης ποιητικής συλλογής