ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!


ΚΑΤ' ΑΡΧΗΝ να πούμε, από σήμερα, καλό μήνα, για τον Ιούνη που μπαίνει από αύριο και... κατά δεύτερον (για να θυμηθώ μια αγαπημένη φράση ενός συμμαθητή μου στο ένδοξο πάλαι ποτέ, αλλά και νυν και αεί, Γυμνάσιο Βάμου), να ευχηθούμε με το καλό να βγει και να μη μας πάρει κάποια απ' τις μέρες του στον λαιμό της και μας πάει όλους μαζί για φούντο. Αν ήταν ο Μάης δύσκολος μήνας για την ελληνική οικονομία, αδέλφια, ο Ιούνιος είναι ακόμα δυσκολότερος. Η τρόικα είναι πάντα εδώ.
ΕΝ ΠΑΣΗ περιπτώσει και εν περιπτώσει πάση, ας κάνουμε λιγάκι όξω νου σήμερα, καλοκαίρι εν όψει, καιρός ν' αρχίσουμε τα μπάνια, στα πόδια μας έχουμε τη θάλασσα, όσοι δεν τα έχουμε ήδη αρχίσει και ας πάει και το παλιάμπελο. Τι είπε η Μέρκελ να κόψουμε τις διακοπές; Παλιό αυτό! Ακόμα και η ίδια το ξέχασε. Φρέσκα κουλούρια! Φρέσκες απειλές δηλαδή.
ΤΟΥ ΣΥΝΤΕΚΝΟΥ μας ο σκύλος σύντεκνος είναι κι εκείνος. Με την έννοια αυτή ο φίλος του Κωνσταντίνου Καραμανλή, τότε πρόεδρος της Γαλλίας Ζισκάρ Ντ' Εστέν 'φίλος' μας ήταν. Ξεφίλοι, ωστόσο, ύστερα από τη δήλωση που έκανε ν' αφήσουν την Ελλάδα να πτωχεύσει. Οταν έχεις τέτοιους 'φίλους' τι τους θέλεις τους εχθρούς!
ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ η Γερμανία τα οφειλόμενα στην Ελλάδα. Μ' αρέσει, μ' αρέσει πολύ, μα πάρα πολύ, όπως και σε χιλιάδες άλλους, τούτη η σελίδα στο φέισμπουκ. Εκεί που μας χρωστάγανε μας παίρνουν και το βόδι, μου είπε σε δεδομένη συζήτηση ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος.
Η ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΑΓΕΛΑΔΑ/ βόσκει κάτω στη λιακάδα/ μικρά χόρτα και μεγάλα/ για να κατεβάσει γάλα. Απ' το πουθενά τούτο το τραγουδάκι; Ε, όχι κι απ' το πουθενά!
Η ΣΥΝΤΑΞΗ ΕΙΝΑΙ... Σαν κρεμμύδι, την βλέπεις, την πιάνεις και μετά κλαις. Σαν σύντροφος, σου κάνει τη ζωή δύσκολη, αλλά δεν ζεις χωρίς αυτήν. Σαν δίαιτα σε κάνει να τρως κάθε φορά και λιγότερο. Σαν την Ατλαντίδα, υπάρχουν αμφιβολίες για την ύπαρξή της. Μαγική, εξαφανίζεται ως διά μαγείας. Σαν καταιγίδα, δεν ξέρεις πότε θα έρθει και πόσο θα κρατήσει. Σαν μπλακ χιούμορ, όταν τη δεις γελάς, για να μην κλάψεις. Το βρήκα στην τελευταία (12η) σελίδα της εφημερίδας 'Η Φωνή των συνταξιούχων ΙΚΑ Χανίων' (αρ. φύλλου 238, Μάιος 2011) κι είπα να σας το μεταφέρω. Απορίας άξιο, πού τα βρίσκει όλα τούτα τα ωραία ο Ηρακλής! Ο μια ζωή αγωνιστή πρόεδρος των συνταξιούχων, Ηρακλής Αναγνωστόπουλος, που επιτελεί και αυτό το ηράκλειο έργο, την έκδοση της εφημερίδας, δηλαδή.
ΠΑΛΙ ΣΤΟΥΣ δρόμους οι λαοί το δίκιο τους γυρεύουν/ γιατί δεν 'τρώνε' τώρα πια ό,τι τους 'μαγειρεύουν'. Το 'πάλι' με την έννοια του 'κάθε μέρα' το χρησιμοποιεί ο μαντιναδολόγος μας ο Ηλίας ο Σταματάκης. Σχολιάζοντας τις συγκεντρώσεις των 'Αγανακτισμένων' στις πλατείες.
ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ απ' τη ναυμαχία της Σαλαμίνας, ο Ευρυβιάδης και οι Πελοποννήσιοι σύμμαχοί του σκέφτονταν να εγκαταλείψουν τα στενά και να πάνε με τον στόλο στον Ισθμό της Κορίνθου. Στο συμβούλιο που έγινε ο Κορίνθιος στρατηγός Αδείμαντος θύμωσε επειδή μίλησε πρώτος ο Θεμιστοκλής και του είπε ότι αυτούς που ξεκινούν τους αγώνες πριν δοθεί το σύνθημα τους ραπίζουν. Ο Θεμιστοκλής του απάντησε αμέσως ότι και αυτοί που ξεκινούν μετά το σύνθημα δεν παίρνουν βραβείο. Τότε ο Ευρυβιάδης θύμωσε και σήκωσε το ραβδί του να τον χτυπήσει. Ο Θεμιστοκλής αντί να οργιστεί του είπε ψύχραιμα: 'Πάταξον μεν, άκουσον δε!!'.
'Βράχια, κοχύλια, νεροσυρμές, γαλαζωπό ψηλάφισμα κυμάτων,/ παιχνιδίσματα των λευκοφόρων γλάρων και μεθυσμένα βήματα/ των θυμωμένων καβουριών, κορίτσια που κρατούν τον ήλιο σαν τόπι/ μέσα στις παλάμες τους και που μοσχοβολούν/ ασήμι, άρμη, λιβάνι, ουρανό'...
Από το ποίημα 'Τρυφερό τραγούδισμα τον Ιούνη'
της Μαρίας Ζαβιανέλλη.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Τρέχοντας με τον 'Ορίζοντα'

Η ιδέα είναι τόσο απλή, αλλά και τόσο όμορφη, όπως και... υγιεινή. Μπορεί να την κάνει πράξη ο καθένας μας και να ευχαριστηθεί η ψυχή του, αλλά και το σώμα του. Φτάνει να επικοινωνήσει με τον 'Ορίζοντα' τον γνωστό σε όλους μας Σύλλογο για παιδιά και ενηλίκους με καρκίνο και εθελοντικής προσφοράς που δραστηριοποιείται στον Νομό μας τηλεφωνικά (2821079650 ή 6942246392) ή ηλεκτρονικά και να δηλώσει ότι θα τρέξει, με τα χρώματά του, στον 'Βενιζέλειο Δρόμο' που θα διεξαχθεί την Κυριακή 12 Ιουνίου από τον 'Σύλλογο Δρομέων Υγείας'. Δεν χρειάζεται καμιά εμπειρία. Ολοι, μα όλοι (εκτός από μερικούς) μπορούμε να τρέξουμε. Και για να κάνουμε κάτι ξεχωριστό από την καθημερινότητα. Κυρίως, όμως, για να βοηθήσουμε στο πλάτεμα του ορίζοντα της αγάπης για τους συνανθρώπους μας, αφού όλα τα έσοδα από τις συμμετοχές και τις χορηγίες θα δοθούν στον Σύλλογο. Ας τρέξουμε, όσοι μπορούμε, με τον Ορίζοντα, για τον 'Ορίζοντα', λοιπόν. Ας στηρίξουμε αυτήν την πρωτοβουλία του Συλλόγου Δρομέων Υγείας. Μια ακόμα πρωτοβουλία αγάπης για λογαριασμό του 'Ορίζοντα'. Μια ακόμα πρωτοβουλία αγάπης για τα παιδιά και τους ενηλίκους που πάσχουν από καρκίνο στον τόπο μας σε τελική ανάλυση. Και που χάρις στη στήριξη του 'Ορίζοντα' μπορούν να αισιοδοξούν περισσότερο. Οπως ο Ευτύχης, στο βιβλίο της Ευδοκίας 'Ο Ευτύχης και το ουράνιο τόξο' που λέει: 'Μη φοβάσαι μπόρα είναι/ κι όπου να ’ναι/ θε να φύγει/ λαμπερό το ουράνιο τόξο/ και για σένα θ’ ανατείλει'.

To πρόγραμμα 'Αγάπη'

Ενας πελάτης θέλει να εγκαταστήσει στον υπολογιστή του το πρόγραμμα 'Αγάπη' και ζητά τεχνική υποστήριξη τηλεφωνικά. Ο υπεύθυνος του λέει ν’ ανοίξει το παράθυρο 'Η καρδιά μου', αυτός το κάνει, αλλά διαπιστώνει ότι παράλληλα τρέχουν και τα προγράμματα 'Παλιά Τραύματα', 'Χαμηλή Αυτοεκτίμηση', 'Μνησικακία', 'Εκδίκηση', 'Μοναξιά' και 'Ξεχωριστότητα'. Ο τεχνικός υπεύθυνος του λέει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα και ότι μόλις εγκαταστήσει το πρόγραμμα 'Αγάπη', τα άλλα προγράμματα θα διαγραφούν βαθμιαία από το λειτουργικό σύστημα. Το πρόγραμμα 'Αγάπη' θα αντικαταστήσει το 'Χαμηλή Αυτοεκτίμηση' με μία άλλη ενότητα που λέγεται 'Υψηλή Αυτοεκτίμηση', του λέει. Και συμπληρώνει: Ομως θα πρέπει να διαγράψετε οριστικά τα υπόλοιπα προγράμματα. Γι’ αυτό θα πρέπει να πάτε με το ποντίκι στην οθόνη σας στην εκκίνηση και να επιλέξετε το πρόγραμμα 'Συγχώρεση'.
Ο διάλογος που ακολουθεί έχει ως εξής:
Π. (πελάτης): Α, ωραία! Εγινε κιόλας. Ωχ... όμως το πρόγραμμα 'Αγάπη' ξεκίνησε μόνο του την εγκατάσταση. Είναι φυσιολογικό αυτό;
Τ.Υ. (Τεχνικός Υπεύθυνος): Ναι, αλλά να θυμάστε ότι έχετε μόνο την πρώτη έκδοση του βασικού προγράμματος. Θα χρειαστεί να συνδεθείτε με άλλες 'Καρδιές' για να κάνετε αναβάθμιση.
Π.: Ωχ! Μου εμφανίζεται ένα μήνυμα λάθους που λέει: Error - Το πρόγραμμα δεν μπορεί να λειτουργήσει με εξωτερικές παρεμβάσεις... Τι είναι αυτό;
Τ.Υ.: Μην ανησυχείτε. Αυτό σημαίνει ότι το πρόγραμμα 'Αγάπη' έχει φτιαχτεί για να τρέχει με εξωτερικές 'Καρδιές', αλλά δεν έχει ακόμα τρέξει στη δική σας 'Καρδιά'. Σε μη τεχνική γλώσσα σημαίνει ότι πρέπει πρώτα να αγαπήσετε τον εαυτό σας πριν είστε έτοιμος να αγαπήσετε τους άλλους.
Π.: Δηλαδή, τι κάνω τώρα;
Τ.Υ.: Κατεβάστε το πρόγραμμα 'Αποδοχή εαυτού' και κάντε κλικ στα παρακάτω αρχεία: 'Συγχώρεση εαυτού', 'Συνειδητοποίηση της αξίας μου', 'Αναγνώριση των ορίων μου'.
Π.: Εντάξει, το έκανα.
Τ.Υ.: Ωραία. Τώρα αντιγράψτε αυτά τα αρχεία στον βασικό σας φάκελο 'Η καρδιά μου'. Το σύστημα θα διαγράψει οποιοδήποτε ασύμβατο αρχείο και θα επιδιορθώσει όλα τα λανθασμένα αρχεία. Επίσης, χρειάζεται να διαγράψετε τα 'Αρνητική Κριτική', 'Φλυαρία', 'Ασκοπες σκέψεις'. Μετά πηγαίνετε στον Κάδο Ανακύκλωσης και διαγράψτε τα οριστικά και από εκεί.
Π.: Εγινε. Ωπ! Ο φάκελος 'Η καρδιά μου' αρχίζει να γεμίζει με νέα αρχεία. Τα 'Γαλήνη' και 'Πληρότητα' αντιγράφουν μόνα τους τα αρχεία στον φάκελο 'Η καρδιά μου'. Είναι φυσιολογικό αυτό;
Τ.Υ.: Ναι. Αυτό δείχνει ότι το πρόγραμμα 'Αγάπη' έχει εγκατασταθεί και ήδη τρέχει. Κάτι τελευταίο πριν κλείσουμε το τηλέφωνο. Το πρόγραμμα 'Αγάπη' είναι free, δεν χρειάζεστε κωδικό ενεργοποίησης, γι’ αυτό δώστε το σε όσους μπορείτε. Μπορεί να σας ανταποδώσουν μερικά καλά αρχεία για αναβάθμιση.
Τα παραπάνω, όλα σε μορφή διαλόγου, μου τα έστειλε η και καλή φίλη απ’ τα παλιά ειδική παιδαγωγός Γιάννα Μαργαρίτη. Μου άρεσε πολύ κι είπα να το μοιραστούμε. Ψάχνοντας στο Διαδίκτυο το βρήκα να κυκλοφορεί ευρύτατα. Η φωτογραφία είναι από το ιστολόγιο 'Οδεύοντας... από τη γη στον ουρανό' (odevontas.blogspot.com).

Μία συμπληρωματική αναφορά

Δεκάδες φορές και μόνος και με λίγους και μετά πολλών, έχω περάσει την πόρτα του Μουσείου της εφημερίδας μας. Κι όμως κάθε φορά θαρρώ πως είναι η πρώτη φορά. Οπως ένα ποίημα το διαβάζω. Ολο και κάτι καινούργιο θα ανακαλύψω, όλο και κάποια άλλη φωνή θ’ ακούσω να μου φωνάζει, όλο και μια άλλη όψη θα κάνει την εμφάνισή της. Αυτή τη φορά, ωστόσο, πάνω απ’ όλα και πρώτα απ’ όλα, ήταν η όλη περιρρέουσα, εντός, εκτός και επί τα αυτά του Μουσείου, εορταστική ατμόσφαιρα που με τύλιξε. Μιλάμε για την απαγγελία του ποιήματος...
Σημείωση: Συμπληρωματική αναφορά στην εύφημη μνεία με τίτλο 'Η όλη περιρρέουσα ατμόσφαιρα' (βλ. 'Χ.Ν.' 23.5.11).

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!


ΒΙΑΖΟΜΑΙ να γράψω τα σημερινά 'πεταχτά', γιατί πρέπει να φύγω για το Νίππος. Εχω ξύσει το μολύβι μου, έχω δίπλα μου, πάνω στο γραφείο, τη γόμα, την ξύστρα και τις σημειώσεις μου, βεβαίως - βεβαίως και ξύνω το κεφάλι μου. Κατά τα ειωθότα...
ΚΑΙ ΜΕ σπασμένα τα φτερά μπορεί ο αητός ν’ αντέξει/ στην πιο μεγάλη θύελλα μονάχος να παλέψει. Διαβάζω ξανά και ξανά τούτη τη μαντινάδα που τη βρήκα στο φυλλαράκι του ημερολογίου μου. Ο αητός, ακριβώς γιατί είναι αητός, μπορεί. Η Ελλάδα μπορεί;
'ΚΑΚΟΤΟΠΙΕΣ ποτέ δεν λογαριάσαμε/ μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε'. Στους στίχους αυτούς του Οδυσσέα Ελύτη από το 'Τρελοβάπορο' πηγαίνει ο νους μου. Από κάπου πρέπει να κρατηθώ. Από κάπου πρέπει να κρατηθούμε.
ΥΠΟ ΤΗ ΣΚΙΑ έντονων πιέσεων με διακύβευμα την εκταμίευση της 5ης δόσης το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ποιων έντονων πιέσεων; Το μαχαίρι στον λαιμό, όπως ξανάγραψα, μας έβαλαν.
ΠΑΡΤΕ ΜΕΤΡΑ! Πήραμε! Πάρτε κι άλλα! Πήραμε κι άλλα! Ακόμα περισσότερα, όλο και περισσότερα, όλο και περισσότερα...
ΤΗΝ ΩΡΑ που γράφω τη στήλη το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας έχει μόλις αρχίσει. Εσείς ξέρετε τι αποτέλεσμα είχε, αν είχε κάποιο αποτέλεσμα. Αν ήταν για το 'θεαθήναι', αν ήταν για 'άλλοθι', αν ήταν ουσίας.
'Η ΕΛΛΑΔΑ ποτέ δεν πεθαίνει/ δεν την σκιάζει φοβέρα καμιά/ μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει/ και ξανά προς τη δόξα τραβά'. Φοβάμαι ότι θα ξυπνήσουμε ένα πρωί και οι κρατικοί τηλεοπτικοί και ραδιοφωνικοί σταθμοί θα παίζουν τούτο το εμβατήριο, που είπε τις προάλλες ένας φίλος από τα παλιά. Οχι, δεν τον ρώτησα τι εννοεί. Κατάλαβα.
ΛΟΥΚΕΤΑ, λουκέτα, λουκέτα, λουκέτα, λουκέτα! Παντού λουκέτα! Πόνος ψυχής. Κάθε λουκέτο και μια πονεμένη ιστορία...
ΩΣΤΟΣΟ οι 'Αγανακτισμένοι' εξακολουθούν να πηγαίνουν πλατεία. Πλατεία Αγοράς, Πλατεία Συντάγματος, Πλατεία Λευκού Πύργου...
ΠΟΙΑ καριέρα, ποια καριέρα/ πάω να γίνω καμαριέρα! Το βρήκα στη σελίδα του φέισμπουκ 'Αγανακτισμένοι στα Χανιά' κι είπα να σας το μεταφέρω. Και για να το συνδέσω με το μισό ενός τετράστιχου που μου έστειλε ο γνωστός και μη εξαιρετέος Παύλος (Παβλής) Πολυχρονάκης: 'Για την απόπειρα ο Στρος, πολύ ακριβά πληρώνει/ μα για το γδύσιμο σε μας, κανιούς τ’ αφτί δεν δρώνει'.
ΜΙΑ ΦΟΡΑ ο φιλόσοφος Αρίστιππος που απέκτησε πολύ μεγάλη περιουσία εγκωμιάζοντας τον βασιλιά είδε τον Διογένη να πλένει την φακή του και του είπε: 'Αν είχες εγκωμιάσει τον βασιλιά δεν θα έτρωγες φακή'. Ο Διογένης του απάντησε: 'Εάν έτρωγες φακή, δεν θα εγκωμίαζες τον βασιλιά'.
'Κάθε φορά/ που νοσταλγός ξαναγυρνώ/ οι μνήμες ζωντανές με συντροφεύουνε/ Το σπίτι βρίθει από χαρά. Νοιώθω/ της μάνας τη στοργή, τον ίσκιο του πατέρα/ το χαμόγελο της αδελφής, το γαύγισμα/ του σκύλου, το χρεμέτισμα του αλόγου/ τ’ απαλό κυμάτισμα του ανέμου/ και των φύλλων τα θροΐσματα./ Τα πάντα αγγίγματα ψυχής/ εκπέμπουν φως στολίζουνε/ μ’ εφήμερες χαρές την απεραντοσύνη/ των αέναων στιγμών του χρόνου'.
Το ποίημα 'Αγγίγματα ψυχής' του Ηλία Σιμόπουλου.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!



ΠΑΜΕ ΠΑΡΑΛΙΑ; Οχι, πάμε πλατεία! Η απάντηση των 'Αγανακτισμένων'. Πλατεία Αγοράς στα Χανιά, πλατεία Συντάγματος στην Αθήνα, πλατεία Λευκού Πύργου στη Θεσσαλονίκη, πλατεία... Πάμε πλατεία! Πλατεία ευθύνης! Τίποτα δεν χάνεται, αν δεν το αφήσουμε να χαθεί.
ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ για το δικαίωμα, αλλά και την υποχρέωση του Ελληνα πολίτη, στη γνώση, στην ομορφιά, στον πολιτισμό και φυσικά στη χαρά, όπως γράφει στο περίπου στη σελίδα του στο φέισμπουκ ο ηλεκτρονικός φίλος μου Μιχάλης Ανδρεάδης. Να προτάξουμε συνθήματα για την αξιοκρατία και τη διαφάνεια. Να μαζέψουμε απ’ τα καλάθια των αχρήστων τις λέξεις 'αγάπη', 'ειρήνη' 'σεβασμός', 'αλληλεγγύη' και να τις γράψουμε στις καρδιές μας. Να αρθρώσουμε λόγο ευθύνης.
'ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ την ευθύνη. Να λες: Εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δεν τη σώσω εγώ θα φταίω'. Επίκαιρος όσο ποτέ σήμερα ο λόγος του Νίκου Καζαντζάκη.
ΤΟ ΜΑΧΑΙΡΙ στον λαιμό... Κι αυτό θα κάνετε! Και τ’ άλλο θα κάνετε! Και το παράλλο θα κάνετε! Ο,τι πείτε κι όπως το πείτε; Ε, όχι δα!
Ο ΓΑΛΛΟΣ... βασιλιάς του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου έφυγε, όπως έφυγε, η Γαλλίδα... βασίλισσα ήρθε. Ο βασιλεύς απέθανεν, ζήτω η βασίλισσα! Μετά τον Ντομινίκ Στρος Καν η Κριστίν Λαγκάρντ. Σόι πάει το βασίλειο!
ΑΦΗΣΤΕ ΜΑΣ ήσυχους να δουλέψουμε! Το μήνυμα που έστειλε ο Ελληνας πρωθυπουργός στα διεθνή Μ.Μ.Ε., στους αναλυτές και στα 'παπαγαλάκια', από το βήμα του ΟΟΣΑ, προχθές. Λίγο πριν ή λίγο μετά τη δήλωση της επιτρόπου μας στην Ευρωπαϊκή Ενωση, Μαρίας Δαμανάκη, που έκανε λόγο για σενάριο απομάκρυνσης της Ελλάδας από το ευρώ;
ΚΑΙ ΜΕΤΑ επαίνων η κατεδάφιση του παλιού Νοσοκομείου από τη Δημοτική Αρχή Χανίων. Καιρός του ήτανε. Και για τη δημιουργία ενός Κέντρου Υγείας είναι καιρός.
Τ’ ΑΗΔΟΝΙΑ όταν κελαηδούν, τ’ αστέρια όλο χάρη/ πιάνουνε όλα τον χορό με πρώτο το φεγγάρι. Στάζει ποίηση τούτη η μαντινάδα σου, Ηλία Σταματάκη. Να ’σαι πάντα καλά!
ΑΡΧΙΣΕ, ΜΟΥ είπε, να καπνίζει στριφτό τσιγάρο γιατί είναι πιο οικονομικό και πιο υγιεινό. Το πιο οικονομικό το καταλαβαίνω, το... πιο υγιεινό δεν μπορώ να το καταλάβω. Μήπως ήθελες να πεις, λιγότερο ανθυγιεινό, φίλε;
ΟΝΕΙΡΟ μαγιάτικης νύχτας ήταν και πέρασε, γείτονα! Ποια σημαία με τον Δικέφαλο; Αλλοι θα κουνήσουνε τελικά το... σεντόνι!
ΜΑΡΙΑ Ζαβιανέλη, ποιήτρια, Χανιά: Χάρηκα πολύ με τη διάκρισή σου. Καθόλου λίγο δεν είναι που ήρθες τρίτη στον ποιητικό διαγωνισμό που διοργάνωσε (200 συμμετοχές) η Εταιρεία Τεχνών Επιστήμης και Πολιτισμού Κερατσινίου. Αιέν αριστεύειν και υπείροχον έμμεναι άλλων...
Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ είναι πολύ καλός και με βοηθάει σε όλα. Οταν κάνω εξάσκηση στο βιολί, κλείνεται στο δωμάτιό του, βγαίνει πότε - πότε και μου λέει μπράβο παιδί μου, μετά ξανακλείνει την πόρτα. Σε λίγο πάλι μπράβο παιδί μου. Μερικές φορές, για να μη διακόπτει, φοράει ακουστικά και ακούει κανονική μουσική. Ενα ακόμα, μαθητικό μαργαριτάρι.
'Για δες πως ο ήλιος απλώνει τα κλωνάρια του/ πάνω στην πατρίδα μου, κι εκείνη μοσχοβολά/ θυμάρι, μέλι κι αμπαρόριζα./ Αγέρωχη ερωτευμένη κόρη με λιμάνια - αστέρια/ κάστρα - σαν ματωμένα κυκλάμινα βαθειά ριζωμένα/ στο άγιο χώμα της!/ Περήφανο πλεούμενο μ’ ανοιχτά πανιά/ σε μια μπλάβα θάλασσα ταξιδεύει πότε ήρεμη/ και πότε ανταριασμένη μέσα στους αιώνες[..]'.
Από το ποίημα της Μαρίας Ζαβιανέλη 'Από τη Λέσβο ως τη Γαύδο'.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΣΤΩΝ ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ τη χώρα τον Μάη μήνα βρέχει. Αυτό το λέμε αν βρέξει δυο άντε τρεις φορές. Αν βρέξει 13 τι λέμε; Κολασμένοι, ε κολασμένοι!

ΕΝΤΑΞΕΙ, ΜΠΟΡΕΙ να μην βρέχει - βρέξει σήμερα, πάντως το καλοκαίρι ούτε στσι άκρες φαίνεται ούτε στ' αναμεσάδες. Αχ βρε Μάη, βροχομάη, δουλειές που μας κάνεις. Δεν θα δούμε παραλία εφέτος...

ΠΩΛΕΙΤΑΙ! ΠΩΛΕΙΤΑΙ! Πωλείται! Πωλείται! Πωλείται! Παντού πωλητήρια. Βάλτε και κανένα ενοικιαστήριο, βρε παιδιά. Ισα - ίσα για ν' αλλάζει η μονοτονία.

ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ Ή ΒΟΥΛΙΑΖΟΥΜΕ; Και αλλάζουμε (στα λόγια) και βουλιάζουμε (στα έργα). Να το πούμε αλλιώς. Αλλάζουμε βουλιάζοντας και βουλιάζουμε αλλάζοντας.

ΚΙ ΟΜΩΣ λεφτά υπάρχουν! Υπάρχουν και καλο-υπάρχουν! Μόνο που είναι στην Ελβετία. Γύρω στα 280 δισ. είναι, λέει, οι καταθέσεις Ελλήνων στις ελβετικές Τράπεζες.

ΚΑΙ ΚΑΛΑ! Ας πούμε ότι, αφού τους δώσουμε 'τα πάντα όλα', θα μας δώσουν την περίφημη 5η δόση και δεν θα κηρύξουμε στάση πληρωμών τον Ιούλιο. Τι γίνεται παραπέρα;

ΑΠΟΘΑΝΕΤΩ η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων. Αυτό φώναζε, λέει, η Παλαιά Διαθήκη, ο Σαμψών και γκρέμισε τις κολόνες του ναού που τον είχαν δέσει οι Φιλισταίοι. Αποθανέτω η ψυχή μου μετά των άλλων φίλων. Αυτό δεν το λέει ότι μπορεί να το φωνάξει η Ελλάδα.

ΕΓΡΑΨΕΣ, ΜΟΥ ΕΙΠΕ, ότι μπορεί να μετακινηθεί γι' άλλη μια φορά ο κόμπος και να μη σπάσει το χτένι. Το έγραψα, του είπα. Δεν έγραψες όμως ότι έχει παραγεμίσει το σκοινί με κόμπους, μου αντέτεινε.

ΤΟΥΣ ΕΔΩΣΑΝ το Εφετείο και τους έφαγαν τον ΟΦΗ. Δεν ήταν καλύτερα να μην τους έδιναν το Εφετείο και να μην τους τρώγανε τον ΟΦΗ. Μαύρο κολοβό το φίδι που έφαγε... τσοι άλλοι! Αφήστε με μένα, τα δικά μου λέω.
ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΣΤΑ πολεμικά αεροπλάνα από το αεροδρόμιο Χανίων. Διατάξτε! Κατά τ' άλλα ο τουρισμός είναι η βαριά μας βιομηχανία.

ΟΥΡΑΓΟΣ Η Ελλάδα στην ανακύκλωση; Και τι έγινε, κύριε Διευθυντά; Στα σκουπίδια κάνουμε πρωταθλητισμό. Δεν μπορούμε να είμαστε καλοί σε όλα.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ τη Μάχη της Κρήτης η μαντινάδα που μου έστειλε μέσω κινητού ο συντ. δάσκαλος Γιάννης Μοσχονάς: Πέτρα βαστά στα χέρια του, που είναι ματωμένη/ Θε μου τη βλέπ' αργότερα στ' άδικο καρφωμένη. Πικρό σχόλιο.

ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ έχει απογραφεί, μπορεί ακόμα να απογραφεί. Οποιος όμως έχει απογραφεί δεν μπορεί να απο-απογραφεί. Είναι να μη σε απογράψουν...

Ο ΜΥΣΩΝ ο Χηνιεύς, που κατά ορισμένους ήταν ένας από τους εφτά σοφούς της αρχαίας Ελλάδας, ήταν τόσο μισάνθρωπος που γελούσε, μόνο όταν ήταν μοναχός στο σπίτι του. Συνήθιζε να λέει: 'Την ευθυμία που με κάνει να γελώ την προσφέρει μόνο η μοναχικότητά μου'.

'Τύλιξε σ' άσπρο μαντίλι/ όσα του έφεραν λύπη./ Τους παγετώνες και τις θύελλες/ με πολλή συγκατάβαση είδε./ Παραμέρισε τ' αντίξοα στην άκρη/ και χαμογέλασε στην άλλη μέρα./ Κράτησε στη μνήμη τις στιγμές,/ εκείνες τις λάμπουσες στο χρόνο./ Ετσι πέρασε στην άλλη όχθη και το ποτάμι, καθρέφτη του ήλιου είδε'.
Το ποίημα 'Αισιοδοξία' της Σταυρούλας Καμαρινοπούλου - Σακαβέλη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ…

Γκαζόζα στα τρία για τις φθινοπωρινές νύχτες

Γράφει ο NΕΚΤΑΡΙΟΣ ΕΥ. KΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
kak_nektar@yahoo.gr

Αργησε, αλλά ήρθε το... φθινόπωρο και φέτος! Αίφνης ανοίξαν οι ουρανοί εκεί που δεν το περιμέναμε. Δίχως μπουμπουνητά, δίχως αστραπές!
Και το καλοκαίρι; Αφαντο! Τι στο καλό συμβαίνει; Ακόμη κι ο καιρός τα ’χει παίξει με αυτήν την κατάσταση που βιώνουμε! Δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλιώς! Βοηθήστε με...
Να θες να αγιάσεις και να μη μπορείς. Εγώ -στ’ αλήθεια σας το λέω- ήθελα σήμερα να γράψω ένα ωραίο κειμενάκι για το τέλος του 'Νησιού', την τηλεοπτική σειρά που σε πάρα πολύ κόσμο -ανάμεσα σε αυτούς κι εγώ- κρατούσε όμορφη συντροφιά τα Δευτεριάτικα βράδια, να επαινέσω τους πάντες, να αφήσω σκέψη και συναισθήματά να με παρασύρουν, να αφεθώ στην ωραία αίσθηση που απέπνεε η σειρά αλλά... όλοι τριγύρω μου μιλούν για γκαζόζες και με παρασέρνουν!
Ε, δεν θέλει και πολύ ο άνθρωπος να λοξοδρομήσει!
Εξάλλου, 'πώς να το κρύψομεν άλλωστε', αφουγκράζομαι τον παλμό της επικαιρότητας εγώ...
Πάντως απ’ όλα αυτά τα 'ωραία' που συμβαίνουν, αυτό που τουλάχιστον εγώ καταλαβαίνω είναι ότι: ο γιαλός είναι στραβός, εμείς στραβά αρμενίζουμε και κατά πως φαίνεται, από το πολύ στραβοαρμένισμα έχουμε πέσει σε ξέρα και δεν το ξέρουμε!
Ή θέλουμε να κάνουμε πως δεν το γνωρίζουμε! Διότι δεν νοείται αυτό που συμβαίνει: βδομάδα τη βδομάδα, μας πιέζουν όλο και περισσότερο, όλο και παραπάνω!
Για μπάστα ρε φίλε! Τρώει η μούρη χώμα και συ εξακολουθείς να βαράς; Την ψυχολογία του πόπολου την έχεις κάνει 'κομμάτια σπασμένα οράματα' που λέει και ’κείνο το γνωστό τραγουδάκι!
Και δεν μας φτάνουν όλα τ’ άλλα, μας φορολογείς και τη γκαζόζα που όπως και να το κάνεις την πίναμε και ξεχνιόμασταν κάπου - κάπου!
Δηλαδή πού θα πάει αυτή η κατάσταση;
Εγώ θα σου πω πού θα πάει αυτή η κατάσταση: μας βλέπω σε λίγο καιρό -τώρα που αρχίζει και φθινοπωριάζει- να μαζευόμαστε σε σπίτια, να βάζουμε ρεφενέ για να πάρουμε καμιά - δυο γκαζόζες -βρε ας είναι και τρεις, μια ζωή την έχουμε- να τις βάζουμε στη μέση και να αναθυμόμαστε τις παλιές καλές εποχές παρακολουθώντας στις ειδήσεις της tv, τους ευγενικούς Ισπανούς να κοιμούνται σε πλατείες της χώρας τους και να διαδηλώνουν για την οικονομική κρίση, την ανεργία κ.λπ. με ένα από τα βασικά τους συνθήματα: 'Κάντε ησυχία μην ξυπνήσουν οι Ελληνες'!

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

'Η ΑΡΓΙΑ εγέννησε την πενίαν. Η πενία έτεκε την πείναν. Η πείνα παρήγαγε την όρεξιν. Η όρεξις εγέννησε την αυθαιρεσίαν. Η αυθαιρεσία εγέννησε την ληστείαν. Η ληστεία εγέννησε την πολιτικήν'. Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, 'Οι έμποροι των εθνών'.

OΥΔΕΝ ΚΑΚΟΝ αμιγές καλού. Μια μικρή χαραμάδα αισιοδοξίας βλέπει στο μαύρο τοπίο της όλης κατάστασης ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος. Αρχίζουμε επιτέλους να συνειδητοποιούμε ότι η εποχή των λόγων πέρασε ανεπιστρεπτί και τώρα πρέπει να μιλήσουν τα έργα, μου είπε σε γενομένη συζήτηση. Και μου θύμισε τη φράση του Μπρεχτ: Μονάχα η γνώση της πραγματικότητας μπορεί να μας μάθει πως την πραγματικότητα ν’ αλλάξουμε.

'ΕΝ ΠΛΗΡΕΙ συγχύσει αθώοι'. Ας το παραδεχθούμε, για να χρησιμοποιήσω τον στίχο του Μιχάλη Κατσαρού, αυτό. 'Εν πλήρει συγχύσει αριστεροί', όπως δήλωσε τις προάλλες σε μια συνέντευξή του στη ΝΕΤ ο Θόδωρος Αγγελόπουλος. Εν πλήρει συγχύσει δεξιοί, εν πλήρει συγχύει απολίτικοι. Εν πλήρει συγχύσει γενικώς...

ΩΔΙΝΕΝ ΟΡΟΣ και έτεκεν μυν; Μετά τις αναμενόμενες σημερινές συναντήσεις του πρωθυπουργού με τους πολιτικούς αρχηγούς (πλην της γενικής γραμματέως του ΚΚΕ). Τι; Θα βράσουμε την όποια συναίνεση και θα την πουλήσουμε στας Ευρώπας. Θα βράσουμε την όποια μη συναίνεση και θα πιούμε το ζουμί της...

ΜΕΤΑ ΤΟ βραχυπρόθεσμο Πρόγραμμα (αιωνία του η μνήμη) το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα. Για έναν πλήρη Οδικό Χάρτη για τη δημιουργία μιας νέας Ελλάδας κάνει λόγο ο πρωθυπουργός. Φοβού τις λακκούβες γενικώς...

ΟΠΟΥ ΛΑΛΟΥΝ πολλοί κοκόροι αργεί να ξημερώσει. Σωστό. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι όπου λαλεί ένας μόνο κόκορας ξημερώνει οπωσδήποτε.

Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ Θεέ μου, που δεν με άφησες να γίνω επίσημος. Λάστιχο έπρεπε να γίνω αυτές τις μέρες για να πηγαίνω από εκδήλωση σε εκδήλωση και να καταθέτω στεφάνια. Εκ βαθέων η ευχαριστήρια προσευχή του φίλου μου.

Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ έκανε για λογαριασμό της ομάδας μας αυτό που ήθελε να κάνει την Κυριακή νικώντας τον ΠΑΟΚ, γείτονα. Η ομάδα μας, δεν έκανε για λογαριασμό της αυτό που έπρεπε να κάνει κι έχασε απ’ τον Ολυμπιακό Βόλου. Τζάμπα πήγε ο κόπος σου να ξεσκονίσεις τη σημαία με τον Δικέφαλο, τελικά.

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ στους νεκρούς που πέσανε στη μάχη/ για να μπορεί η Κρήτη μας τη λευτεριά της να ’χει. Στον απόηχο των εκδηλώσεων για την 70ή επέτειο της Μάχης της Κρήτης, η μαντινάδα. Αυτοί, οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας, οι πατεράδες και οι μανάδες μας, πέσανε στη μάχη, Ηλία Σταματάκη. Εμείς τι κάνουμε σήμερα; Εκτός απ’ τις εκδηλώσεις Μνήμης...

ΧΡΗΣΤΟ ΜΑΧΑΙΡΙΔΗ, υπεύθυνο εκδόσεων 'Ερεισμα' συγγραφέα, Χανιά: Τω όντι 'αποτελεί μια περιεκτική και ανατρεπτική αναψηλάφιση της μεγαλύτερης τραγωδίας του νεώτερου ελληνισμού', όπως επισημαίνει και το Κέντρο Μικρασιατών και Ποντιακών Ερευνών, ο δημόσιος διάλογος που είχατε με την κα Ελευθερία Μπαντουράκη - Μπολέτη στην εφημερίδα μας προ τριετίας. Σας ευχαριστώ πολύ που μου δώσατε την ευκαιρία να τον ξαναθυμηθώ μέσα από τις σελίδες του βιβλίου 'Η φλόγα της αγάπης και οι αλησμόνητες πατρίδες της Ανατολής', στο οποίο μαζί με άλλα κείμενα και πολλές σχετικές φωτογραφίες, τον συμπεριλάβατε.

Η ΠΑΡΤΙΤΟΥΖΑ είναι οι νότες που έχουν μπροστά τους οι μουσικοί της συμφωνικής ορχήστρας. Ο μαέστρος δεν θέλει παρτιτούζα. Αυτός και μόνον αυτός κρατάει τη βακέτα του και την κουνάει τεντωμένη δώθε κείθε, έχοντας κάτι το κοινόν στα οπίσθιά του. Το κοινόν δεν παίρνει μέρος σ’ όλα αυτά, μόνον βλέπει και ακούει έντονα καταγοητευμένον από την διέγερσιν. Ξεχωριστό το σημερινό μαργαριτάρι από κείμενα μαθητών που μου έστειλε ο Κώστας Μπετινάκης! Αντί για ανέκδοτο.

'Ο θρησκόληπτος πυροβόλησε την ομήγυρη/ με τα «πρέπει» του/ «αλλιώς θα καείτε στην κόλαση», προειδοποίησε/ ένας δεκαπεντάχρονος περνούσε/ καβάλα στο ποδήλατό του/ «ε, και; εκεί βρίσκονται όλες οι ωραίες γυναίκες» του φώναξε/ και προχώρησε/ ορθοπεταλιά'.
Το ποίημα 'Το παραμύθι για το ποδήλατο του άπιστου'
του Πολυχρόνη Κουτσάκη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com)

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Η όλη περιρρέουσα ατμόσφαιρα

'Λέρωσαν' πολλοί, πάμπολλοι, με μελάνι τα χέρια τους κι 'εύφραναν' πολλοί, πάμπολλοι, με οίνο τις καρδιές τους, ανταποκρινόμενοι στη σχετική πρόσκληση, ταξιδεύοντας με τη μαγευτική μουσική των 'Primavista', την περασμένη Τετάρτη 18 Μαΐου, Διεθνή Ημέρα των Μουσείων, στο Μουσείο Τυπογραφίας των 'Χανιώτικων νέων'. Πέραν κάθε προσδοκίας η προσέλευση του κόσμου. Ανθρωποι κάθε ηλικίας. Κι ας 'έτρεχαν' την ίδια ώρα στην πόλη τουλάχιστον άλλες δύο παρόμοιες εκδηλώσεις συν άλλες δύο για την 70ή Επέτειο της Μάχης της Κρήτης. Κι ας απειλούσαν τα σύννεφα ότι θα έφερναν βροχή, που τελικά, χάρις(;) και στα 'πατερημά' της Ελιας Κουμή, της υπεύθυνης του Μουσείου και της 'ψυχής' της όλης εκδήλωσης, δεν ήρθε.
Ηταν να μην χαίρονταν, λοιπόν, χαρά μεγάλη, εκτός απ? την Ελια και τον παλαίμαχο τυπογράφο και παλιό δημοσιογράφο, Γιώργο Μαρουλοσηφάκη, που ξεναγούσαν τον κόσμο στο παρελθόν της Τυπογραφίας, κυρίως ο Γιάννης και η Ελένη Γαρεδάκη και να μην αναγάλλιαζε η ψυχή του Μιχάλη Γρηγοράκη; Να χαίρονται οι άλλοι αυτό που από μεράκι με κόπο πολύ κι έξοδα πολλά, αγαπητικά και γνωστικά δημιουργήσαμε η μόνη αμοιβή των δημιουργών του.

Μεταδίδουμε αυτό που είμαστε

Να ρέει άφθονος ο οίνος σ? ένα οινοποιείο το φανταζόμουν. Οχι όμως ότι μαζί με τον οίνο που έρρεε θα ήταν πανταχού παρόν και τα πάντα πληρούν το πνεύμα. Ωστόσο, το είδα κι αυτό στο Κτήμα Λουπάκη, που, ειρήσθω εν παρόδω, απλώνεται στην κορυφή του λόφου Γρα - Λυγιά στο χωριό Καρές Κισάμου, απολαμβάνοντας τη σκιά των Λευκών Ορέων κι ατενίζοντας το Κρητικό Πέλαγος.
Να ?μαστε λοιπόν, την προηγούμενη Κυριακή, 15 Μαΐου, στο πλαίσιο της διοργάνωσης 'Πόρτες Ανοιχτές στα Οινοποιεία - 2011', με την προτροπή και συνοδεία του Ιωάννη Αρχοντάκη, αμέσως μετά την επίσκεψη στο γνωστό καλά σ? εμένα κι από άλλες επισκέψεις μου 'Ελαιουργείον' του, στο Δρομόνερο, εκεί. Εκεί όπου ο οινολόγος Μιλτιάδης Λουπάκης καλλιεργεί τους οικογενειακούς αμπελώνες τρίτης γενιάς και δημιουργεί σ? ένα σύγχρονο οινοποιείο με μεράκι και ζήλο κρασιά υψηλών γευστικών απολαύσεων.
'Βακχικά 2011', ο τίτλος των εικαστικών δράσεων που παρουσιάζονταν στην Αίθουσα Γευσιγνωσίας του εν λόγω Οινοποιείου. Εργα Σύγχρονης Τέχνης (ζωγραφική με λάδια και ακρυλικά, σχέδια, γλυπτά, χαρακτικά, φωτογραφίες, φρέσκο και έργα μικτής τεχνικής) με αναφορά στους μύθους, τα μηνύματα, τα σύμβολα, τις γιορτές και τα προϊόντα της αμπέλου, με επιμέλεια του Ιωάννη.
Τα πάντα όλα (άντε πάλι ο Νίκος Αλέφαντος!) προλαβαίνει τούτος ο άνθρωπος. Και το 'Ελαιουργείον', το 'Εργοστάσιο Τέχνης', όπως είναι ο υπότιτλος, που 'έκτισε' και τον 'Δρόμο των Μουσείων' που χάραξε και την... περπατησιά του πνεύματος στους χώρους παραγωγής του οίνου. Εχει βλέπετε, τον δικό του τρόπο να πείθει τους πάντες ο... πρόδρομος Ιωάννης.
Να βάνει στον χορό εκείνους που αν δεν μπουν το όποιο 'πτερόεν έπος' δεν θα γίνει ποτέ 'έργον'. 'Δεν μεταδίδουμε αυτό που λέμε, πολλές φορές ούτε αυτό που κάνουμε, μεταδίδουμε κυρίως αυτό που είμαστε'. Δεν ξέρω πως μου ?ρθε κι είπα στο περίπου αυτά τα λόγια, ενώ αισθανόμαστε το 'χάδι' του οίνου στον ουρανίσκο και συζητούσαμε περί τέχνης, στον φίλο μου. Το συνειδητοποίησα μετά. Το όραμα που έχει ο Ιωάννης μεταδίδει.

Και δεν είμαι τυφλή...

Να κάνω μια μικρή αναφορά στη στήλη μου (το ανέβασε και στη σελίδα της στο φέισ μπουκ) μου ζήτησε η και καθημερινή αναγνώστρια της εφημερίδας καθηγήτρια Ειρήνη Καλαϊτζάκη για τη 'βλακεία' που κουβαλάνε μερικοί - μερικοί. Πολύ την πόνεσε, λέει, μια σκηνή που έζησε τις προάλλες «για πολλοστή φορά στην 'όμορφη πόλη μας'». Να πώς παραστατικά την περιγράφει: 'Οδός Κυδωνίας, 11 το πρωί, στο Κέντρο των Χανίων. Περπατώ στο δεξί πεζοδρόμιο με κατεύθυνση την Αγορά πάνω στον καινούργιο διάδρομο (πλακάκια) των τυφλών. Χαίρομαι πολύ που επιτέλους η συγκεκριμένη κατηγορία συνανθρώπων μας θα μπορεί να κινείται με μεγαλύτερη ευκολία στην όχι και τόσο φιλόξενη γι? αυτούς πόλη μας. Πέφτω πάνω στο εμπόρευμα ενός καταστήματος. Λοξοδρομώ... συναντώ ένα παρκαρισμένο -πάνω στο πεζοδρόμιο- μηχανάκι και... επανέρχομαι στη λωρίδα μετά από δύο προσπάθειες. Συνεχίζω. Τριάντα μέτρα πιο κάτω πέφτω πάνω σ? ένα τραπεζάκι παρακείμενης καφετέριας με τρεις θαμώνες να απολαμβάνουν τον καφέ τους. Λοξοδρομώ ξανά από τη λωρίδα και... επανέρχομαι. Στα πενήντα μέτρα συναντώ τη ράμπα προς τον δρόμο. Πέφτω πάνω σ? ένα αυτοκίνητο παρκαρισμένο! Μετά από πολλές προσπάθειες κατάφερα επιτέλους να διασχίσω το πεζοδρόμιο της «Κυδωνίας». Και δεν είμαι τυφλή'...
Οχι, δεν τράβηξε φωτογραφία, 'για να μη δώσει στόχο' λέει η Ειρήνη. Ομως τι χρείαν έχομεν φωτογραφιών; Ολοι μας έχουμε μάτια και βλέπουμε. Μόνο που δεν χρησιμοποιούμε τη φωνή μας για να φωνάξουμε, να διαμαρτυρηθούμε. Με την έννοια αυτή δική σου τούτη η εύφημη μνεία, καλή μου φίλη. Και πού ξέρεις. Μπορεί κάποιοι να ευαισθητοποιηθούν, να πάρουν λίγη απ? τη δική σου ευαισθησία, ν? αρχίσουν κι αυτοί να μιλούν... Μπορεί κάποιοι να σταματήσουν να κουβαλάνε τη 'βλακεία' (απανθρωπιά, λέω εγώ) που κουβαλάνε... Για να μην αναφερθώ στην ευθύνη της Δημοτικής Αστυνομίας...

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!


ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ και Ελένης, σήμερα. Κωνσταντίνε, Κώστα, Κωστή, Κωνσταντή, Κωστάκη, Ντίνο, Κωνσταντίνα, Κωστούλα, Νανίνα, Ντίνα, Ελένη, Ελενα, Λένα, Λενιώ και βέβαια, Λίλη, χρόνια σας πολλά και καλά! Χρόνια πολλά και σ' όλους ανεξαιρέτως τους Νεοχωρίτες, Νεαχωρίτες κατά Γιάννη Κριαράκη και Καινουργιοχωρίτες κατά Μιχάλη Γρηγοράκη (δεν ξεχνιέται ο 'μίγρης'), που πανηγυρίζουν σήμερα τους προστάτες Αγίους των... προεξάρχοντος του παπα - Αντώνη Σαπουνάκη. Βοήθειά τους και βοήθειά μας ολονών!
ΚΟΙΝΗ Η πεποίθηση ότι ο κόμπος έφτασε στο χτένι. Αυτό δεν σημαίνει πάντως ότι ντε και καλά θα σπάσει το χτένι. Μπορεί, γι' άλλη μια φορά, να μετακινηθεί ο κόμπος. Το 'χουμε ξαναδεί αυτό το έργο...
ΟΡΓΗ, ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ, απογοήτευση, ανησυχία, άγχος, ντροπή... Τα συναισθήματα που κατέχουν τους Ελληνες έναν χρόνο μετά το Μνημόνιο, σύμφωνα με μια τελευταία έρευνα. Καμιά αναφορά στην ελπίδα. Κι, όμως, κάπου σε κάποια άκρη εγώ τη διακρίνω, μου είπε ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος, κλείνοντας μια μεγάλη κουβέντα που κάναμε.
ΕΤΟΙΜΟ ΤΟ πακέτο των νέων μέτρων. Το περιεχόμενο του πακέτου θέλω να πω. Με την έννοια ότι το περιτύλιγμα εξακολουθεί να φτιάχνεται κι... αποφτιαγμό να μην έχει. Για προφανείς λόγους, βεβαίως, βεβαίως.
ΗΡΘΕ ΓΙΑ την απογραφή μια κούκλα με αέρα/ Ε, Θε μου, η απογραφή να 'τανε κάθε μέρα. Να τον αλλάξω τον δεύτερο στίχο... ΣτροΚαν-ίζοντας (τι λέξη!), Ηλία Σταματάκη και να γράψω: μπροστά σ' αυτήν δεν έπιανε πράμα η καμαριέρα! Και για λόγους επικαιρότητας.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ Δ. ΝΤΑΝΤΙΝΑΚΗ, υπεύθυνο των εκδόσεων 'Κεδρισός', Χανιά: Σ' ευχαριστώ πολύ και διά της στήλης, για την κατανόηση της απουσίας μου από την παρουσίαση του βιβλίου 'Η δραπέτις' της Βικτωρίας Θεοδώρου. Σ' ευχαριστώ επίσης πολύ και για την αποστολή του βιβλίου, που με το που το πήρα προχθές άρχισα να το διαβάζω. Να το μελετώ, να το σπουδάζω, έπρεπε να γράψω, απολαμβάνοντάς το. Εκτός απ' όλα τ' άλλα με συγκινεί κι εμένα ιδιαίτερα ο ερωτικός λόγος απέναντι στη φύση της ποιήτριας. Ποιήτρια και στον πεζό της λόγο η Βικτωρία Θεοδώρου. Χρυσοκλωνιά τα γραφτά της.
'ΤΑ ΟΡΦΑΝΑ κούρνιαζαν στα σκαλιά το ένα κοντά στο άλλο, σαν τα πουλιά στα σύρματα του τηλέγραφου. Αρχιζε να νυχτώνει. Πάνω από τον Γιούχτα, το τεράστιο προφίλ του Δία που τροφοδοτούσε θρύλους και παραμύθια, ανέβαινε το δίλημμα του φεγγαριού. Αλλά όπως μιας φωνακλού κουρούνα σταματάει απότομα τη ρέμβη των πουλιών, ακούστηκε η νυχτερινή παιδονόμα: - «Στη γραμμή για καρπούζι και τυρί!»'. Δείγμα γραφής από το βιβλίο της Βικτωρίας Θεοδώρου 'Η δραπέτις'.
ΤΟ ΜΗΤΡΙΚΟΝ γάλα είναι προτιμότερον του αγελαδινού, λόγω καλυτέρας εμφανίσεως στήθους γυναίκας. Στην αρχαιότητα ήταν όλα ηθικά και γνήσια, ακόμα και οι πόρνες λεγόντουσαν ιέρειες. Ο Λουδοβίκος ο XVI αμέσως μετά την επανάσταση αποκεφαλίστηκε για πρώτη φορά στη ζωή του το έτος 1792. Από γραπτά μαθητών. Αστέρια!
'Της θάλασσας το ηδονικό κορμί/ της θάλασσας τ' αμέτρητα τα μίλια/ σταθήκανε για μένα αφορμή/ δρόμους να χάσω, φίλους και φαμίλια./ Από μικρός σαν μπήκα στο γιαλό/ ένας ταξιδευτής τρανός να γίνω/ μόνες της μάνας λέξεις «στο καλό»/ κι εγώ απ' τ' αλμυρό νερό να πίνω./ Θανατερή κι αν άκουσα φωνή/ να βγαίνει απ' αχνά σβησμένα χείλια/ ηδονικό απομένει το κορμί κι αμέτρητα της θάλασσας τα μίλια'.
Το ποίημα 'Ταξιδευτής' του Μάρκου Μαριδάκη.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!


'ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕΝ ως υπέρτατον καθήκον τιμής να ιδρυθή ένα έκτακτον τάγμα των «Ιπποτών της Κρήτης» διά να τιμηθή με ειδικόν παράσημον κάθε πολίτης και στρατιωτικός που έλαβε μέρος εις την παραδοξοτέραν και ενδοξοτέραν μάχην της παγκοσμίου ιστορίας, την Μάχην της Κρήτης'. Εφημ. 'Χρόνος της Ιαπωνίας'.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, πριν από 70 χρόνια, εκατοντάδες αεροπλάνων απ’ όλες τις διευθύνσεις, που εξορμούσαν από την Ηπειρωτική Ελλάδα, τα Δωδεκάνησα και την Αφρική, σκεπάσανε τον ουρανό της Κρήτης. Η Μάχη της Κρήτης, η 'παραδοξοτέρα' και ενδοξοτέρα' μάχη της παγκόσμιας Ιστορίας άρχιζε. 'Απου ’χει άρματα ας βαστά κι απού δεν έχει ας βρίστει!'.

ΔΥΟ 'ΠΕΤΑΧΤΑ' στην αρχή (τρία μ’ αυτό) και δύο στο τέλος για τη Μάχη της Κρήτης σήμερα. Δεν το καλεί απλά η μέρα. Είναι που δεν πρέπει να ξεχνιόμαστε.

ΣΕ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΙΑ μέτρων 6 δισ. ευρώ προχώρησε ο υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, μην αποκλείοντας ταυτόχρονα το ενδεχόμενο απολύσεων. Κανένα πρόβλημα. Την αγγελία φοβόμαστε. Απού καεί στον χυλό...

ΤΙ ΕΙΠΕ, ας πούμε, ο Ολι Ρεν; Τι είπε ο γραμματέας του Ολι Ρεν; Τι είπε η γραμματέας του γραμματέα του Ολι Ρεν; Τι είπε ο γραμματέας της γραμματέας του γραμματέα του Ολι Ρεν; Ερωτήσεις κάνω, ενημέρωση ψάχνω...

ΕΝΝΕΑΚΟΜΜΑΤΙΚΗ θα είναι η μελλοντική Βουλή, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της MARC για το 'Εθνος της Κυριακής' 8.5.2011). Εκτός από τα πέντε υπάρχοντα κόμματα (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΚΚΕ, ΛΑ.Ο.Σ. και ΣΥΝ) μπαίνουν στο Κοινοβούλιο και η ΔΗ.ΣΥ. (Μπακογιάννη), το Πανελλήνιο Αρμα Πολιτών (Δημαράς), η ΔΗΜ.ΑΡ. (Κουβέλης) και οι Οικολόγοι Πράσινοι. Το ξανάγραψα. Κάνε κι εσύ ένα κόμμα, μπορείς! Προλαβαίνεις. Και πού ξέρεις!

ΤΟ ΔΟΥ ΝΟΥ ΤΟΥ καλέσαμε να σώσει την πατρίδα/ όμως για να σωθεί κιανείς, δεν φτάν’ μον’ η ελπίδα. Μια ακόμα μαντινάδα για το ΔΝΤ από τη μαντιναδολόγο Αντωνία Μηλογιαννάκη. Καλή και η ελπίδα, πάντως, κυρία Αντωνία! Πάντα πεθαίνει τελευταία αυτή...

ΣΤΟ... ΠΗΓΑΔΙ του Τούρκου. Και μετά τον Ντομινίκ ο Κεμάλ; Λέτε να το γράφει κι αυτό η μοίρα μας; Να πάρει το τιμόνι του Δου Νου Του ένας Τούρκος; Να πέσουμε από... σύντροφο σε γείτονα;

ΚΑΝΟΝΙΚΑ, ΠΑΡΑ τα όποια μικροπροβλήματα, συνεχίζεται η απογραφή πληθυσμού και κατοικιών. Τουλάχιστον, προσώρας, κίνημα 'Δεν απογράφομαι, δεν απογράφομαι', κατά το πρότυπο του 'Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω' δεν εμφανίστηκε...

ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ Μουσείο Χανίων. Και στο Μουσείο Σχολικής Ζωής. Και σε όποιο άλλο Μουσείο γινόταν εκδήλωση για τη Διεθνή Ημέρα Μουσείων. Και στην παρουσίαση του νέου βιβλίου της Βικτωρίας Θεοδώρου. Και στην εκδήλωση για τη Μάχη της Κρήτης στο Πνευματικό Κέντρο. Σ’ όλα αυτά ήθελα να ’μαι παρών προχθές το βράδυ. Ημουν στο Μουσείο Τυπογραφίας των 'Χανιώτικων νέων'!

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ είναι το επεισόδιο που διηγόνταν ο Κωστής Καλεμικέρης και που το ’ζησε, το πρωί της ημέρας που έπεφταν οι αλεξιπτωτιστές. Ακουσε μια γυναίκα του λαού να λέει αγριεμένη στους γιους της. 'Γλακάτε, μωρέ, να τσοι ξεκάμετε. Πάρε, μωρέ Παναγιώτη τον κασμά και συ Νικολή το φτυάρι και γλακάτε να τσοι ξεκάμετε τσοι κερατάδες'. Από το βιβλίο του Κυριάκου Μητσοτάκη 'Ηρωίδες της Κρήτης'.

'Ξένος καρπός στο χώμα μου εμένα δεν ριζώνει/ γιατί η γη μου τον ξερνά γιατί τον πνίγει το αίμα./ Κοράκια στ’ ακροβούνια μου εμένα δε φωλιάζουν/ γιατί τα διώχνουν οι αετοί, γιατί τα τρών’ οι γύπες./ Και δα την σέρνω τη φωνή ν’ ακούσουν οι Μαδάρες/ Να κατεβούνε οι γενές να μαζωχτούν τα σόγια/ και να χυμήξουν στη φωτιά παιδιά, γυναίκες, άνδρες'...
Από το ποίημα 'Οι αδούλωτοι' του Γ. Καλομενόπουλου

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!