EYΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ....

Eμαθα καλά το παιχνιδάκι των λόγων και των αντιλόγων, ειδικά αυτών των αοριστιών που ειπώθηκαν και σε αυτήν τη τελευταία προεκλογική περίοδο από πάρα πολλές πλευρές...

Γράφει ο
NΕΚΤΑΡΙΟΣ ΕΥ. KΑΚΑΤΣΑΚΗΣ

Ελληνας... "λαλημένος" ψηφοφόρος

Kανονικά θα 'πρεπε να χαίρομαι το απέραντο γαλάζιο, τη θάλασσα και την ελευθερία που αυτή προσφέρει σε όποιον την... ακολουθήσει!
Δεν είναι και το ευκολότερο να ακολουθήσεις τη θάλασσα· απλή δεν είναι η κατάκτηση έστω μιας μικρής ελευθερίας...!
Αλλά... ας όψεται η συγκυρία και τι συγκυρία: να 'ναι Ιούνης, να σκά ο τζίτζικας, να 'χω πρόσφατα ψηφίσει και να με ξανακαλούν να ψηφίσω!
Και να ?ταν μόνο αυτό, καημός δεν ήτανε. Οποιον και αν συναντήσω στο δρόμο για τις εκλογές μιλάμε!
Και τώρα, τελευταία, κάποιοι από αυτούς που συναντώ με ρωτούν τι να ψηφίσουν! Αυτό κι αν είναι παράδοξο· μετά από μια τόσο μεγάλη προεκλογική περίοδο να υπάρχει κόσμος που εξακολουθεί να παραμένει... μπερδεμένος, αναποφάσιστος.
Τις προάλλες συναντήθηκα με κάποιον γνωστό-γνωστού, «Τι να ψηφίσω ρε συ, πε μου!»
«Eγώ θα σου πω τι να ψηφίσεις; Ψήφισε ό,τι ψήφισες την άλλη φορά, ξέρω 'γω;»
«Μα με απογοήτευσε αυτός, και τον είχα πιστέψει τόσο!». «Πότε πρόλαβε και σε απογοήτευσε ρε φίλε;», το ρίχνω στην παλαβή, ειδικά με αυτούς που δεν με λυπούνται να με κρατούν πεισματικά κάτω από τον ήλιο, καταμεσής στον δρόμο!
Ομως τον τελευταίο τον λυπήθηκε η ψυχή μου αλλά παρόλο που θέλησα να τον βοηθήσω μάλλον πως τον μπέρδεψα περισσότερο μα δεν φταίω κι εγώ ο άμοιρος! Βλέπεις, ως επαγγελματίας ψηφοφόρος "έμαθα" καλά το παιχνιδάκι των λόγων και των αντιλόγων, ειδικά αυτών των αοριστιών που ειπώθηκαν και σε αυτήν τη τελευταία προεκλογική περίοδο από πάρα πολλές πλευρές! Τώρα θα πεις πως δεν πρέπει να αστειευόμαστε με αυτά τα ζητήματα! Εχεις δίκιο αλλά άνθρωπος είμαι κι εγώ βρε αδερφέ! Και μάλιστα Ελληνας ψηφοφόρος! Με πάνω από ένα μήνα προεκλογικής περιόδου στην πλάτη μου, με ανακατατάξεις και συνεχή πάνω-κάτω, πέρα-δώθε που με έχουν... "λαλήσει"! Κι αν έχουμε ακούσει όλο αυτό το διάστημα πανταχόθεν! Τόσα και τόσα απανωτά κτυπήματα που... οι σφαλιάρες της Κανέλλη, δεν είναι τίποτα μπροστά στα δικά μας!
Εμείς τέτοιες σφαλιάρες τις τρώμε συνεχόμενα, επαναλαμβανόμενα αλλά θα μου πεις "ποιος μας σκέφτεται εμάς";
Τέλος πάντων, ελπίζω! Ελπίζω πως τούτη τη φορά θα με "λυπηθούν" και θα μου δώσουν τουλάχιστον... μια κυβέρνηση!

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Ήμουν κι εγώ στον πόλεμο τοξότης.

Γ. Σεφέρης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

«HMOYN KI EΓΩ στον πόλεμο τοξότης·/ το ριζικό μου ενός ανθρώπου που ξαστόχησε», γράφει για λογαριασμό του Τεύκτρου, του αδελφού του Αίαντα του Τελαμώνιου, ο Γιώργος Σεφέρης. Σκέφτομαι συχνά τους δύο αυτούς στίχους τελευταία.

ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ Ο ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ κυβέρνησης, όπως έγραψε, και η εφημερίδα μας στο κύριο άρθρο, χθες. Οχι όμως μιας οποιασδήποτε κυβέρνησης. Εκεί που είμαστε χρειάζεται υπέρβαση. Απ' όλους. Και από τα κόμματα, ιδιαίτερα απ' τα δύο πρώτα και απ' τους πολίτες. Την επόμενη και όχι τη μεθεπομένη των εκλογών. Δεν είναι και πολύ αισιόδοξος γι’ αυτό ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος.

ΟΛΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΜΕ, για να το πούμε ποδοσφαιρικά, καλή μπάλα. Δεν περισσεύει κανείς. Κι όταν λέω καλή μπάλα, εννοώ στρωτό παιχνίδι, μέσα στο γήπεδο. Οχι να πετάμε… την μπάλα στην εξέδρα. Από τον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο κι αυτά.

ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΕΧΕΙ ΔΙΚΙΟ ο πρόεδρος του Γιούρογκρουπ Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. Οι πλούσιοι στην Ελλάδα δεν κλαίνε. Τι έχουν να χάσουν αυτοί! Εξασφαλισμένα τα λεφτουδάκια τους στις ξένες τράπεζες. Αλί και τρισαλί σ' αυτούς που δεν έχουν, στον ελληνικό ήλιο, μοίρα!

ΣΙΓΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΗ ΓΛΥΤΩΝΕ η Ισπανία. Και αυτή, ύστερα από την Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία πήγε τελικά, τις προάλλες… στο Καστελόριζο. Στον δρόμο που χάραξε η Μέρκελ. Ποια χώρα έχει σειρά;

«BOYBOI, MOIΡΑΙΟΙ κι άβουλοι αντάμα» για να θυμηθώ τον ποιητή, προσμένουνε οι λαοί της Νότιας Ευρώπης κάποιο θαύμα; Δεν είναι έτσι. Πλανώνται πλάνην οικτράν όσοι νομίζουν ότι είναι έτσι.

«Ο  ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΠΕ πως αν κάποιος είναι έγχρωμος ή μουσουλμάνος να τον διώξεις». Η απάντηση του αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμου, στο κατηγορώ των Χρυσαυγιτών γιατί σιτίζει μουσουλμάνους και μαύρους. «Ασφαλώς δεν θα ήταν καλός πατριώτης ο Χριστός», το σχόλιο που έκανε ο 'βοριάς' στη στήλη του '9 μποφόρ' (βλ. 'Χριστιανική', Πέμπτη 24 Μαΐου).

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΦΥΓΕ ΣΤΑ 87 ΤΗΣ χρόνια τις προάλλες για τον επουράνιο Παρνασσό, η αγαπημένη συγγραφέας των παιδιών Ζωρζ Σαρή, όμως τα βιβλία της μένουν. Με την έννοια αυτή δεν μπορούμε να βάλουμε το ρήμα 'έδυσε' μετά τον τίτλο του βιβλίου της 'Οταν ο ήλιος…'.

ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ ΑΠΟΨΕ στην Εθνική Ελλάδας στον αγώνα που δίνει με την Εθνική Τσεχίας στο πλαίσιο του Euro 2012! Και γιατί της γύρισε την πλάτη η εν λόγω κυρία (η κυρα-Τύχη ντε!) στον αγώνα που έδωσε την περασμένη Παρασκευή με την ομάδα της Πολωνίας η αναφορά…

ΚΑΘΕ ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΠ' ΤΗΝ ΠΑΦΟ, όπως μας λέει ο Ηρόδοτος, έπρεπε να πάει μια φορά στη ζωή της στο ιερό της Αφροδίτης και να έρθει σε συνουσία με άλλο άντρα. Οσες είχαν ομορφιά και ανάστημα, γλύτωναν γρήγορα, μα όσες ήταν άσχημες περίμεναν πολύ καιρό για να εκπληρώσουν το έθιμο. Οι… τυχερές έρχονταν σε συνουσία με τον πρώτο ξένο που τους πρόσφερε χρήματα, ο οποίος έλεγε τα εξής: «Επικαλούμαι για σένα τη θεά Μύλιτα». Μύλιτα ονόμαζαν οι Ασσύριοι την Αφροδίτη (Πηγή: 'Πάφος: Ο μύθος, ο χρόνος, ο τόπος, ο κόσμος' της Αννας Γ. Μαραγκού).

«Το φεγγάρι/ βγήκε απ' το πέλαγο σαν Αφροδίτη/ σκέπασε τ' άστρα του Τοξότη, τώρα πάει να βρει/ την καρδιά του Σκορπιού, κι όλα τ' αλλάζει./ Πού είν' η αλήθεια;/ Ημουν κι εγώ στον πόλεμο τοξότης·/ το ριζικό μου, ενός ανθρώπου που ξαστόχησε».

Από το ποίημα 'Ελένη' του Γιώργου Σεφέρη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!

(http://petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (12.06.2012)

Οταν τα έργα μιλούν δεν χρειάζονται και πολλά λόγια. Στο Πάρκο Χλωρίδας και Πανίδας του Πολυτεχνείου Κρήτης αναφέρομαι που ιδρύθηκε το 1994 στ’ Ακρωτήρι, με την υποστήριξη της Παγκρητικής Ενωσης της Αμερικής και εγκαινιάστηκε απ’ τον τότε πρύτανη του Πολυτεχνείου μας Γιάννη Φίλη.

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ
Όταν τα έργα μιλούν...

Ουκ εν τω πολλώ τω ευ, αλλά εν τω ευ το πολύ. Δικαίωσε και με το παραπάνω το αρχαίο ρητό την περασμένη Τρίτη 5 Ιουνίου ο πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης Γιάννης Φίλης, ανοίγοντας τον πενθήμερο κύκλο των εκδηλώσεων για το περιβάλλον στο Πάρκο Διάσωσης Χλωρίδας και Πανίδας, που ο ίδιος δημιούργησε. Με την έννοια ότι σύντομη και ταυτόχρονα μεστή ήταν η ομιλία του για το περιβάλλον, κατά τα εγκαίνια της έκθεσης σύγχρονης τέχνης που λειτούργησε τις μέρες των εκδηλώσεων στο Μουσείο του Πάρκου, αλλά και με την έννοια ότι το ιδιαίτερα συν-κινησιακό, σκέτη απόλαυση για την ψυχή και τον νου, κονσέρτο κιθάρας του Tisiano Calabrese, που ακολούθησε, δεν κράτησε παραπάνω από 20 λεπτά. Το 'κόλπο' είναι όταν τελειώνει μια ομιλία ή γενικότερα μια εκδήλωση οι ακροατές ή οι θεατές να θέλουν μ’ όλη τους την ψυχή να κρατήσει κι άλλο κι όχι κατά τη διάρκειά τους να κάνουν τα 'πατερημά' τους να τελειώσουν. Παλιά του τέχνη κόσκινο, του Γιάννη Φίλη. 'Καρατσεκαρισμένο' πολλές φορές, σ’ όλες τις εκδηλώσεις που είχε αυτός την ευθύνη της διοργάνωσης και έτυχε να τις παρακολουθήσω. Ενα το κρατούμενο, που έρχεται να προστεθεί σε κάτι άλλο πολύ πιο σημαντικό. Οταν τα έργα μιλούν δεν χρειάζονται και πολλά λόγια, αφού για να το πω αλλιώς, τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Σ’ αυτό καθεαυτό το Πάρκο Χλωρίδας και Πανίδας του Πολυτεχνείου Κρήτης αναφέρομαι που ιδρύθηκε το 1994 στ’ Ακρωτήρι, με την υποστήριξη της Παγκρητικής Ενωσης της Αμερικής και εγκαινιάστηκε απ’ τον τότε πρύτανη του Πολυτεχνείου μας Γιάννη Φίλη. Ως (και όχι σαν) μια φίλια προσφορά στον τόπο μας. Σ’ αυτό το ζωντανό παράδειγμα διαχείρισης της φύσης. Ακριβώς γιατί, 'η ιδέα του Πάρκου ήταν να δώσει ένα παράδειγμα προστασίας της βιοποικιλότητας, γιατί η ζωή μας εξαρτάται αποκλειστικά από τα άλλα είδη' για να χρησιμοποιήσω τα λόγια του. Σ’ αυτό το ανοιχτό στην κοινωνία και ξεχωριστά στον καθένα μας (ιδιαίτερα για τα παιδιά) σχολείο της φύσης που προσφέρει πάμπολλες δυνατότητες δημιουργικής ψυχαγωγίας και μάθησης... Τι θησαυρός κι αυτός!

Η ζωγραφική είναι μουσική που μιλά...

Ξετρουλιαχτή από κόσμο ήταν στην κυριολεξία η αίθουσα του Μουσείου, του περί ου ο λόγος στις σημερινές εύφημες μνείες Πάρκου Χλωρίδας και πανίδας, την πρώτη ημέρα των εκδηλώσεων. Κοσμοπλημμύρα, όμως, υπήρξε και τις άλλες μέρες, που πραγματοποιήθηκαν εκδηλώσεις, όπως λένε οι πληροφορίες μου. Μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για ν’ απολαύσουν, γιατί όχι ξανά και ξανά, οι συμμετέχοντες, από εκεί και ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα. Εκτός απ’ τους περιπάτους στα δύο πηγάδια, στη στάνη, στο αλώνι και στ’ ασβεστοκάμινο. Χώρια όλα τ’ άλλα. Ας ξαναγυρίσω όμως στην πρώτη ημέρα για να πω δυο μόνο λόγια για το κονσέρτο κιθάρας και την έκθεση έργων τέχνης. Η μουσική είναι ζωγραφική που μιλά. Αυτό σκεφτόμουν ακούγοντας τον Tiziano Calavrese (φωτ.) να παίζει με την κιθάρα του κατ’ αρχήν τρεις δικές του συνθέσεις (η πρώτη απ’ αυτές με βάση το 'Περιμένοντας τους βαρβάρους' του Κ.Π. Καβάφη) στη συνέχεια κάποιες άλλες και προπάντων στο τέλος, όταν κατόπιν προτροπής του Γιάννη Φίλη, έπαιξε μια ακόμα δική του σύνθεση, ένα αφιέρωμα στην κόρη του πριν γεννηθεί. Η ζωγραφική, όπως και όλες οι εικαστικές τέχνες, είναι μουσική που σωπαίνει. Περιδιαβάζοντας στα έργα των ζωγράφων Hans Raimund Auer, Ines Henning, Πάολας Νικότερα και Γιώργου Τζεγιαννάκη, των φωτογράφων Konstantin Fisher και Rupert Zwirn και των κεραμιστών Γιώργου Κοκοβλή και Alda Reis, το σκεφτόμουν αυτό. Δημιουργία πάει να πει αθανασία. Βλέποντας ειδικά τα έργα του Γιώργου Κοκοβλή και της Alda Reis το σκεφτόμουν αυτό. Στη Σχολή Ar.Co της Λισσαβώνας, σπούδασαν η Alda (απ’ την Πορτογαλία) και ο Γιώργος (γιος των γνωστών αγωνιστών και καταξιωμένων συγγραφέων, ιδιαίτερα αγαπημένων συμπολιτών μας Νίκου και Αργυρώς Κοκοβλή). Εκεί γνωρίστηκαν και παντρεύτηκαν, πριν εγκατασταθούν στο Βαμβακόπουλο. Η Alda δούλεψε με υποτροφία στην Αμερική δίπλα σε γνωστούς κεραμίστες κι έχει συμμετάσχει σε πολλές εκθέσεις μέχρι πέρσι, όταν έφυγε (κι ήταν τόσο νέα και ωραία) από κοντά μας...

Για μια γνωριμία με τη φύση

Εργο ζωής του Γιάννη Φίλη, που το γνοιάζεται σαν να ’ναι το τρίτο παιδί του, είναι το Πάρκο Χλωρίδας και Πανίδας του Πολυτεχνείου Κρήτης, που εκτείνεται σε 300 στρέμματα και αποτελεί έναν σημαντικό χώρο προστασίας της χλωρίδας και της συνυπάρχουσας πανίδας. Σε μια εποχή που τα έμβια είδη εξαφανίζονται με ανησυχητικό ρυθμό, κυρίως λόγω της καταστροφής των βιοτόπων.
Η διατήρηση αυτοφυών φυτών της Κρήτης με έμφαση σε είδη προτεραιότητας, όπως τα απειλούμενα, τα ενδημικά και τα είδη που έχουν οικονομική και πολιτισμική αξία. Η περιβαλλοντική έρευνα και εκπαίδευση σε ζητήματα καταγραφής και διατήρησης της βιοποικιλότητας και της σχέσης των ανθρώπων με τα φυτά και τη φύση γενικότερα. Η Ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με την παραδοσιακή γνώση και τις χρήσεις των φυτών και τους κινδύνους που απειλούν τη βιοποικιλότητα. Και βέβαια η αναψυχή. Οι τέσσερις σκοποί του Πάρκου έτσι όπως τους βρήκα καταγεγραμμένους στο ιδιαίτερα επιμελημένο κατατοπιστικό φυλλάδιο. Να προσθέσω σ’ αυτούς έναν ακόμα που ήδη υπηρετείται και που δεν είναι άλλος από τη γνωριμία με τη φύση, τα φυτά και τα ζώα του τόπου μας, όπως πρέπει να είναι, ιδιαίτερα για τα παιδιά, μέσα και απο εκπαιδευτικά προγράμματα. Μετά λόγου γνώσεως το γράφω αυτό. Καθώς, όταν ήμουν δάσκαλος της έδρας, το είχα επισκεφτεί δύο φορές με τους μαθητές μου.

Χανιώτικα νέα  (11.06.2012)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

ΟΛΟΗΜΕΡΟ ΔΗΜ. ΣΧ. ΚΑΝΤΑΝΟΥ
Τι θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω

Επιμέλεια: 
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
Kakatsakis@sch. gr

Ta επαγγέλματα που θέλουν να κάνουν όταν μεγαλώσουν μας 'αποκαλύπτουν' τα παιδιά (κάποια απ’ τα παιδιά, για να είμαι ακριβής, γιατί δεν χώρεσαν όλων οι εργασίες) του Ολοήμερου Τμήματος του Δημοτικού Σχολείου Καντάνου, στον σημερινό Παιδότοπο. Ασχολήθηκαν και με το θέμα αυτό, όπως και με πολλά άλλα, τα Καντανιωτάκια που πηγαίνουν στο Ολοήμερο, τη φετινή σχολική χρονιά, έχοντας σε ρόλο εμψυχωτή τον δάσκαλό τους, τον Μύρωνα Παναγιωτάκη. Με επιτυχία, όπως πάντα! Συγχαρητήρια και στα παιδιά και στον δάσκαλό τους!
Καλό καλοκαίρι!
Β.Θ.Κ.

Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω πυροσβέστης. Η δουλειά του πυροσβέστη είναι πολύ δύσκολη και επικίνδυνη αλλά για εμένα πολύ σημαντική, γιατί σώζει ζωές και αυτό μ’ αρέσει πάρα πολύ. 
Οι πυροσβέστες πολλές φορές σώζουν ζωάκια απο στέγες ή από πηγάδια ή βγάζουν φίδια από σπίτια. Επίσης πυροσβέστες γι’ αυτούς που κλείνονται στα ασανσέρ αλλά και στα δάση οι πυροσβέστες τρέχουν πρώτοι.
Ιορδάνης Εφρεμίδης, Ε’ τάξη

Η επιλογή του επαγγέλματος είναι μια δύσκολη απόφαση. Eτσι και τώρα που έχουμε κρίση οι μισθωτοί μειώνονται και έχουμε μεγάλη ανεργία. Το πιο σημαντικό είναι ότι στις μέρες μας πρέπει να τελειώσει κανείς το σχολείο. Το επάγγελμα του αγρότη ίσως δεν χρειάζεται σπουδές όπως και πολλά άλλα επαγγέλματα αλλά χρειάζεται υπομονή...
Γιώργος Σολανάκης, Ε’ τάξη

Οταν μεγαλώσω έχω σκεφτεί να γίνω οδηγός φορτηγών επειδή κι ο μπαμπάς μου κάνει αυτό το επάγγελμα. Ενα θετικό που έχει αυτή η δουλειά είναι ότι μπορείς να γνωρίσεις πολλά μέρη, όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και του εξωτερικού. Ενα αρνητικό της δουλειάς αυτής είναι το άσχημο ωράριο των οδηγών και οι κακοί δρόμοι της Ελλάδας.
Νίκος Σηφάκης, Στ’ τάξη

Πάντως καλό είναι να μάθει κάποιος αραβικά, κινέζικα, ιαπωνικά. Πολλοί μαθαίνουν τούρκικα. 
Ευτύχης Στεφανογιάννης

Oταν μεγαλώσω θέλω να γίνω αστυνομικός για να κυνηγώ τους κλέφτες. Εγώ θα είμαι ο καλός.
Σπύρος Ψαράκης

Η δουλειά του αστυνόμου είναι δύσκολη αλλά πολύ ωραία. Οι αστυνόμοι πρέπει να προσέχουν πολύ
Ευτύχης 

Υδραυλικοί, ηλεκτρολόγοι, μηχανικοί, ψυκτικοί σίγουρα δεν χάνονται.
Ευτύχης Στεφανογιάννης, 
Δ’ τάξη

Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω αγρότης γιατί μου αρέσει να είμαι στην εξοχή.
Ανδρέας Σαρτζετάκης, 
Α’ τάξη

Ολα τα επαγγέλματα είναι και δύσκολα αλλά και ωραία γιατί προσφέρουν κάτι σημαντικό.
Άγγελος Μαλανδράκης

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

 "Ανούσια θα μαραθείς χωρίς τον τοπο \ που η ουσία του σε έπλασε Ευρώπη." Από το ποίημα του Γκίντερ Γκρας "Το όνειδος της Ευρώπης" (Lexilogia,gr)


Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
"ΑΠΟ ΤΟΥΣ Έλληνες τα μάθαμε όλα \ την ποίηση για παράδειγμα και το μέτρημα επίσης\ Κι ότι το μέτρημα δεν είναι ντροπή. \ Κι ότι μια συζήτηση για επιτόκια\ δεν είναι έγκλημα, γιατί δεν συμπεριλαμβάνει τη σιωπή\ για τον Πλάτωνα. Ζούμε λοιπόν\ σε φωτεινότερους καιρούς. Η Κασσάνδρα κάνει διακοπές στη Νάξο"

"ΣΤΟΥΣ  ΓΕΝΝΗΜΕΝΟΥΣ  σήμερα" απευθύνει το ποίημά του ο εκ των κορυφαίων σύγχρονων λογοτεχνών της Γερμανίας Μάρτιν Βάλζερ. Ύστερα από τον Γκίντερ Γκρας που έκανε την αρχή καταγγέλοντας με το ποίημά του "Της Ευρώπης όνειδος¨τον τρόπο με τον οποίο η Ευρώπη αντιμετωπίζει την Ελλαδα στην ευρωκρίση, παίρνοντας σειρά ο ένας μετά τον άλλο πολλοί Γερμανοί ποιητές. Εξ οικείων τα βέλη για την Άνκελα  Μέρκελ και τους υποτακτικούς της.Ένα θάρρος είναι κι αυτό!

ΕΙΚΟΣΙΔΥΟ τα κόμματα που θέλουν να μας σώσουν\ και για τη σωτηρία μας μάχη σκληρή θα δώσουν.  Στον παλμό της επικαιρότητας η σημερινή μαντινάδα του Ηλία του Σταματάκη. Μόνο ο Χρήστος ο Τιρτιρής. ο θεός να τον έχει καλά εκεί που τον έχει, λείπει από την επιχείρηση "σωτηρία", Ηλία!

ΦΟΒΗΘΗΚΕ ο Γιάννης το θεριό ή το θεριό τον Γιάννη τελικά; Στον απόηχο της τηλεομαχίας Σαμαρά- Τσίπρα η ερώτηση. Ποιός είναι ο Γιάννης και ποιο το θεριό;  Στρίβειν δια της ερωτήσεως, ε!

ΤΗΛΕΟΜΑΧΙΑ ή τηλεμαχία; Ποια από τις δυο λέξεις πρέπει να χρησιμοποιούμε αντί για τη λέξη "ντιμπέιτ"; Ή μήπως κάποια άλλη; Και για να το γυρίσουμε στην πλάκα. Τί θα λέγατε για την φράση "μπέτη με μπέτη" ή για τη φράση "για τον μπέτη της Μπέτυυς;"

ΧΑΣΙΣΟΦΥΤΕΙΑ μέσα σε ελαιώνα εντοπίστηκε , λέει, από αστυνομικούς σε χωριό της Κρήτης. Αν εντοπιζόταν ελαιώνας μέσα σε χασισοφυτεία, μάλιστα!

ΚΑΙ  ΠΑΙΔΙΑ ηλικίας κάτω των 13 ετών θα φιλοξενεί το Βιβλίο των Προσώπων (φέισμπουκ). Επισήμως. Γιατί ανεπισήμως φιλοξενεί ακόμα και νήπια που δηλώνουν ψεύτικα στοιχεία. Μάθε, παιδί μου, φέισμπουκ!

"ΑΝ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ηθικοποιούσε δεν θα ήτο η μία σελίς αντιγραφή της άλλης. Ιστορία είναι η αντιγραφή και η διαιώνισις κάθε αδικίας και κάθε ατιμίας. Ας φαίνεται ότι γράφεται με μελάνην. Γράφεται με το αίμα κάποιων αθώων." Από την "Χρυσή Διαθήκη" του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.

ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ στου Μπαμπαλή το Χάνι! Για σένα το γράφω, Γέρω- Χαράλαμπε! Άν και το ξέρω πως δεν θα 'σαι εκεί αύριο στο πανηγύρι των Αγίων Πάντων. Για να σου πω και ...διά της φυλλάδος ότι εσπασοντέριασα στα γέλια τις προάλλες διαβάζοντας το τελευταίο σου "γραμματσάκι¨.

Μια φορά ο Διογένης ζητούσε χρήματα από έναν δύστροπο άνθρωπο και εκείνος του δήλωσε: "Θα σου δώσω τα χρήματα που ζητάςν αν με πείσεις¨. Ο διογένης τότε του είπε: "Αν  μπορούσα να σε πείσω για κάτι, θα σε έπειθα να πας να κρεμαστείς!" (Πηγή: Διογένη Λαέρτιου Διογένης ο Κυνικός" εκδ,. "γνώση¨"

"ΣΤΟ ΧΑΟΣ κοντά γιατί δε αποκρίνεται στις αγορές\ η χώρα που στέκεσαι μακριά της, που σου χάρισε το λίκνο,\ Τα που ζητούσε η ψυχή, που έτοιμα τα βρήκες ,\ τώρα αποδιώχνονται, πηγαίνουν στα σκουπίδια\ Σαν μπαταξού γυμνή πομπεύεται και υποφέρει η χώρα\ που καθημερνά τα λόγια σου της όφειλαν ευχαριστώ\ Χώρα κατάδικη στην φτώχεια, με πλούτο της\ που φροντισμένος τα Μουσεία κοσμεί: λάφυρα που εσύ φρουρείς\ {...}Πιές το, λοιπόν πιες! φωνάζουν εγκάθετοι κομισάριοι,\ μα οργισμένος σου γυρνά ξέχειλη την κύλικα ο Σωκράτης.\ Από θεών χορό καταραμένο θα γίνει ότι κατέχεις1\ τον Όλυμπό τους που θέλεις ν' αφαιρέσεις\ Ανούσια θα μαραθείς χωρίς τον τοπο \ που η ουσία του σε έπλασε Ευρώπη." Από το ποίημα του Γκίντερ Γκρας "Το όνειδος της Ευρώπης" (Lexilogia,gr)

Χαιρετώ σας κι αγαπώ σας!
(http:\\retaxta.blogspot.gr)

Χανιώτικα νέα (09.06.2012)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

Ο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ πόλεμος είναι ο εμφύλιος πόλεμος. Καθημερινότητα η σφαγή αμάχων στη Συρία. Με θεατή τη διεθνή κοινότητα. Τι παίζεται πάλι εκεί; Ποιοι κινούν τα νήματα και βάζουν αδελφούς να σκοτώνουν αδελφούς;

ΟΛΟΣ ο κόσμος είναι η Ευρώπη. Ολη η Ευρώπη είναι η Ελλάδα. Ολη η Ελλάδα είναι η Κρήτη. Ολη η Κρήτη είναι τα Χανιά. Κι όλα τα Χανιά είμαι εγώ! Σωστό σε μια 'εναλλακτική' ανάγνωση αυτό. Με την έννοια αυτή όλος ο κόσμος είναι στην έγνοια μας. Αφού όλος ο κόσμος είμαι εγώ, δηλαδή ο καθένας μας.
ΠΑΡΑΠΟΝΟ το ’χε ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος πως δεν έχω γράψει ούτε ένα 'πεταχτό' για τις σφαγές των αμάχων στη Συρία. Πρέπει να ’ναι και εκεί ο νους και η καρδιά μας μου είπε τις προάλλες.
ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ στο προεκλογικό τοπίο για την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων μιας τελευταίας δημοσκόπησης της εταιρείας 'Petaxti analysis': Νέα Δημοκρατία 35%, ΣΥΡΙΖΑ 35%, ΠΑΣΟΚ 20%, Αλλα κόμματα που μπαίνουν στη Βουλή 40%, κόμματα που δεν μπαίνουν στη Βουλή 20%, Αναποφάσιστοι 50%. Μιλάμε για το 200% των ψηφοφόρων, καλά το καταλάβατε...
Ο ΚΑΘΕΙΣ κι η δημοσκόπησή του αυτές τις μέρες. Ο καθείς κατά το κόμμα που ψηφίζει. Τα παπαγαλάκια όλων των χρωμάτων σε δράση.
ΚΟΙΝΟ το μέτωπο όλων των κομμάτων κατά της 'Χρυσής Αυγής', πάντως. Ιδιαίτερα και με έμφαση από χθες, ύστερα από την άνανδρη, τη φασιστική συμπεριφορά, σε κοινή τηλεοπτική θέα, του δεύτερου τη τάξει στελέχους της. Φτάνει από μόνο του αυτό;
ΧΡΩΣΤΩ, χρωστάς, χρωστά, χρωστούμε, χρωστάτε, χρωστούν. Δεν πληρώνω, δεν πληρώνεις, δεν πληρώνει, δεν πληρώνουμε, δεν πληρώνετε, δεν πληρώνουν. Καιρό είχα να κλίνω ρήμα κι είπα να το κάνω εις διπλούν. Στον παλμό της επικαιρότητας, βεβαίως.
«ΝΕΑΖΟΜΕΝ; διευθύνομεν το βλέμμα προς τα εμπρός, γηράσκομεν; στρέφομεν αυτό προς τα οπίσω· ουδείς βλέπει προ των ποδών του, διά τούτο δε οι πλείστοι καθ’ έκαστον βήμα μας, σκοντάπτομεν και εις τα απλούστερα πράγματα». Από τη 'Χρυσή Διαθήκη' του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.
ΠΙΑΣΑΝΕ οι ζέστες κι άρχισαν τα μπάνια. Τη θάλασσα τουλάχιστον δεν μπορούν να μας τη στερήσουν. Καλάμι, σου ’ρχομαι! Αρμυρίκι μου καλώς να με δεχτείς!
ΕΘΝΙΚΗ Ελλάδος, γεια σου! Με την Πολωνία ο πρώτος αγώνας της εθνικής μας απόψε, στις 7 μ.μ. για το EURO 2012. Πάμε σαν άλλοτε! Οπως τότε πριν από 8 χρόνια στην Πορτογαλία, όπου τα παιδιά της Ελλάδας, οι παίκτες του Οτο Ρεχάγκελ, σήκωσαν το... τιμημένο στέλνοντας τους απανταχού Ελληνες στους εφτά ουρανούς! Κι αν το ’χουμε σήμερα ανάγκη!
Τ’ ΑΣΤΡΑ στο φως του φεγγαριού τις νύχτες κολυμπούνε/ αστέρι να ’μουνα κι εγώ, όμορφα, Θε μου, που ’ναι! Λυρικός σήμερα ο πρώτος κατά τα πρεσβεία μαντιναδολόγος μας, ο Ηλίας ο Σταματάκης. Τι κι αν περνούνε οι καιροί, τι κι αν περνούν οι χρόνοι!...
Ο ΡΩΜΑΙΟΣ αυτοκράτορας Βεσπασιανός, παρόλο που ήταν περιορισμένος στο κρεββάτι του γιατί ήταν βαριά άρρωστος, εξακολουθούσε να δέχεται πρεσβείες και να εκτελεί τα καθήκοντά του. Οταν μάλιστα αισθάνθηκε ότι έφτασε το τέλος του διατήρησε την ευθυμία του και αρκέστηκε να πει: «Αλίμονο, νομίζω ότι γίνομαι θεός» (πηγή: Will Durant 'Παγκόσμιος Ιστορία του Πολιτισμού').

«Δακρύζει ο Πυλαγόρας. Νιώθει το βάρος των χρόνων του σαν ένα βουνό/ να τον λυγίζει, να τον λιώνει πάνω στο χώμα./ Πενήντα χρόνια, δεν έζησε ποτέ του την ειρήνη. Τόσα όνειρα τόσες/ υποσχέσεις.../ Αλλά την πίστη του στον άνθρωπο δε χάνει. Βουβός, τσακισμένος,/ καταφέρνει και σηκώνει το κεφάλι./ Εχασε μια μάχη, αλλά όχι ακόμα την ελπίδα./ Ισως αυτός ο πόλεμος να ’ναι ο τελευταίος...».
Από το ποίημα 'Ειρήνη, μια μέρα' του Γιώργου Νικολόπουλου.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (08.06.2012)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

«ΘΕΛΩ ΤΗ Σούγια μου», έγραψε τις προάλλες μια καλή φίλη στη σελίδα της στο βιβλίο των προσώπων (facebook). Ειδικά αφιερωμένο σ’ αυτήν το ποίημα με το οποίο κλείνω σήμερα τα 'πεταχτά'. Κάνει και αφιερώσεις ενίοτε η στήλη, αμ πώς;..

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΣΤΟ ΦΟΥΛ οι μηχανές (οι μηχανισμοί και τα μηχανάκια) των κομμάτων. Στην τελική ευθεία για τις εκλογές της 17ης Ιούνη (ή Ιουνίου αν προτιμάτε), οι αρχηγοί προπάντων των κομμάτων που διεκδικούν την πρωτιά, της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή, δίνουν τα ρέστα τους...

ΣΑΝ ΔΕΝ ΘΕΛΩ να σε φιλήσω χίλιες αφορμές σου βρίσκω! Ποια τηλεμαχία μεταξύ Σαμαρά και Τσίπρα; Ξεχάστε την. Αλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε. Ή για να το πω αλλιώς. Τέτοια ώρα τέτοια λόγια!
ΝΑ ’ΜΟΥΝΑ κάλπη στσ’ εκλογές το κέφι μου να κάνω/ και πάντα το καλύτερο πρώτο να τονε βγάνω. Ολα τα περιμένω από τον Ηλία τον Σταματάκη, αλλά να θέλει να ’ναι και κάλπη δεν το περίμενα.
«ΣΤΟΝ ΛΑΟ της Ελλάδας που περνά πολύ δύσκολα αφιερώνω το μετάλλιο». Από τον χρυσό πρωταθλητή της Ευρώπης στα 100 μέτρα υπτίως, Αριστείδη Γρηγοριάδη, αμέσως μετά τη νικηφόρο κούρσα του στο Ντέμρετσεν της Ουγγαρίας στις 22 Μαΐου. «Μπράβο αγόρι μας. Πάντα νίκες για λίγη χαρά στον κάθε πικραμένο μας». Το σχόλιο που έκανε 'ο βοριάς' στη στήλη του '9 μποφόρ' (βλ. εφ. 'Χριστιανική', Πέμπτη 24 Μαΐου 2012).
ΟΙ ΣΠΑΝΟΙ Ισπανοί εις πανί ισπανικόν ιππικόν εζωγράφιζαν. Παλιό αυτό. Ιδού το καινούριο. Τον ισπανικόν πανικόν οι σπανοί Ευρωπαίοι εις πανί ζωγραφίζουν.
ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ πληροφορίες συγκλίνουν στο ό,τι η Ελλάδα θα μείνει στο ευρώ και στην Ενωμένη Ευρώπη. Αν συνεχίσει να υπάρχει το ευρώ και η Ενωμένη Ευρώπη, βεβαίως, βεβαίως...
«ΑΡΑΓΕ ΤΑ πράγματα είναι καλύτερα για τον λαό της Λιβύης τώρα που απέκτησαν 'δημοκρατικό καθεστώς' ελέω της μαζικής στρατιωτικής ενίσχυσης των αντικανταφικών; Ποιος θα μας πει μερικές κουβέντες για την μετακανταφική Λιβύη;». Από τον φίλο δημοσιογράφο, πρώην γενικό γραμματέα της ΕΣΗΕΑ Κώστα Μπετινάκη τα ερωτήματα (βλ. www.styx.gr). Μετέωρα...
ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ σπίτι να μένει και μένει στο δρόμο και ότι δεν έχει να φάει και τρώει στα συσσίτια δεν σημαίνει ότι δεν έχει χρήματα να πληρώσει την Εφορία... Ω της αναισχυντίας των!
«ΘΕΛΩ ΤΗ Σούγια μου», έγραψε τις προάλλες μια καλή φίλη στη σελίδα της στο βιβλίο των προσώπων (facebook). Ειδικά αφιερωμένο σ’ αυτήν το ποίημα με το οποίο κλείνω σήμερα τα 'πεταχτά'. Κάνει και αφιερώσεις ενίοτε η στήλη, αμ πώς;...
ΟΤΑΝ Ο Πεισίστρατος που είχε εκδιωχθεί απ’ την Αθήνα, επεχείρησε να καταλάβει εκ νέου την ηγεσία της πατρίδας του ως τύραννος, χρησιμοποίησε με τη βοήθεια του Αλκμεωνίδη Μεγακλή, το ακόλουθο τέχνασμα: Στο δήμο της Παιανίας ζούσε μια πολύ ψηλή, επιβλητική και ωραία γυναίκα που ονομαζόταν Φύα. Αυτήν τη γυναίκα λοιπόν την έντυσαν με πανοπλία ώστε να μοιάζει με τη θεά Αθηνά, την έβαλαν να καθίσει σ’ ένα άρμα και την οδήγησαν στην πόλη. Εκεί, είχαν δώσει εντολή σε ανθρώπους τους, που περιέρχονταν από το ένα μέρος της πόλης στο άλλο, να καλούν τους πολίτες να υποδεχθούν τον Πεισίστρατο που η ίδια η Αθηνά τον οδηγούσε στην Ακρόπολη, όπως έλεγαν. Οι Αθηναίοι, παρ’ όλη την ευφυΐα τους, πείστηκαν από τη χροντροκομμένη απάτη, πίστεψαν ότι η γυναίκα πάνω στο άρμα ήταν πράγματι η θεά, την προσκύνησαν και υποδέχτηκαν τον Πεισίστρατο ως ευνοούμενό της. (Πηγή: 'Η άλλη όψη της Ιστορίας' εκδ. 'Σαββάλας').

«Ολα τα βουνά κεκτημένα/ Με τις κορδέλες τους/ στολισμένοι αναδυόμαστε/ Ενα τιμόνι/ δύο κεφαλές κρανιοφόρες/ Ξαναπαίρνω την ίδια τροχιά/ γέρνοντας/ στα πατημένα μονοπάτια/ του μέλιτος/ Πέφτουν οι μπούκλες/ των άστρων/ πληθαίνουν οι ευχές/ Μακραίνει αλφαδιασμένη/ η γραμμή του χρόνου».
Το ποίημα «Σούγια» της Ειρήνης Σπανουδάκη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com)

Χανιώωτικα νέα (07.06.2012)

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης ζει!

Ακριβό, πανάκριβο, για μένα δώρο το λεύκωμα '50 χρόνια (1961 - 2011) - ένδοξος πορεία' που κυκλοφορήθηκε τον περασμένο Νοέμβριο στην Πάφο, από τον Αθλητικό και Πολιτιστικό Σύλλογο 'Ευαγόρας Παλληκαρίδης' και το οποίο μου έδωσε κατά την πρόσφατη επίσκεψή μου στην Κύπρο, ο ένας εκ των δύο υπευθύνων της Επιτροπής Σύνταξης και Επιμέλειάς του (ο άλλος είναι ο Γεώργιος Χ??Κυριακός), επίτιμος πρόεδρος του εν λόγω Συλλόγου Κενδέας Ζαμπυρίνης. Για ένα ιδιαίτερα επιμελημένο βιβλίο - λεύκωμα 354 σελίδων μεγάλου σχήματος πρόκειται. Για μία, κατά κάποιο τρόπο, ειδική εγκυκλοπαίδεια, μέσα στην οποία παρουσιάζεται βήμα το βήμα η ιδιαίτερα εντυπωσιακή πολυσχιδής αθλητική και πολιτιστική δραστηριότητα του Συλλόγου που φέρει το όνομα του πιο γνωστού και του πιο νέου νεομάρτυρα της κυπριακής ελευθερίας. Υστερα από τον πρόλογο του και προέδρου της Οργανωτικής Επιτροπής των 50 χρόνων του Συλλόγου Κενδέα Ζαμπυρίνη, το μήνυμα του προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια γι? αυτά, τους σχετικούς χαιρετισμούς του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια και άλλων παραγόντων της κυπριακής ζωής και βέβαια το ιστορικό του ήρωα. Αριστος μαθητής, ταλαντούχος ποδοσφαιριστής και καλαθοσφαιριστής, αλλά και πολλά υποσχόμενος ποιητής ήταν ο μόλις 17 χρονών Ευαγόρας, όταν 'ως Ελλην Κύπριος',  ο οποίος ζητούσε τη λευτεριά της πατρίδας του, κορύφωσε την αγωνιστική του πορεία και πήρε την ανηφοριά των βουνών, αφήνοντας πίσω τους συμμαθητές του. 'Είμαι ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης και πολεμώ για την πατρίδα μου', είπε στους Αγγλους που τον συνέλαβαν, κατά τη διάρκεια μετακίνησης οπλισμού κι άλλων εφοδίων από ένα κρησφύγετο σε άλλο. Ο νόμος, ο αγγλικός νόμος, προνοούσε μία μόνον ποινήν γι? αυτόν, τον μόλις 19 ετών μαχητή, την ποινή του θανάτου δι? απαγχονισμού.
Αν ζούσε σήμερα ο Ευαγόρας, θα ήταν 74 ετών... Θα ?χε διαπρέψει σαν ποδοσφαιριστής ή σαν καλαθοσφαιριστής, θα ?χε εκδώσει αρκετές ποιητικές συλλογές, θα ήταν μια ηγετική φυσιογνωμία της κυπριακής πολιτικής ζωής. Μπορεί και πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Της Ενιαίας και αδιαίρετης Κυπριακής Δημοκρατίας, αν η Κύπρος δεν είχε ενωθεί με την Ελλάδα. Γιατί και αυτό μπορούσε να είχε συμβεί, αν ζούσε. Και βέβαια θα ?χε παντρευτεί την κοπελιά του και θα ?χε παιδιά κι εγγόνια. Χώρια όλα τ? άλλα... Ισως και να τον συναντούσα εδώ στην Πάνω Πάφου, στο Κτήμα, όπως εξακολουθούν να τη λένε την πόλη τους οι Παφίτες και να τα λέγαμε, όπως καληώρα. Αυτά σκεφτόμουν, όταν άρχισε ο φίλος μου ο Κενδέας να μου μιλά γι? αυτόν. Οσο όμως προχωρούσε η κουβέντα μας και προπάντων όταν μου έδωσε το Βιβλίο - Λεύκωμα που περιγράφει τα 50 χρόνια της ένδοξης πορείας του Συλλόγου που έχει τ? όνομά του, η σκέψη μου έκανε στροφή. Και όμως ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης ζει! Νέος και ωραίος ως Ελλην όπως υπήρξε...


Θα πάρω μια ανηφοριά
θα πάρω μονοπάτια
Να βρω τα σκαλοπάτια
Που παν στη Λευτεριά
Θ? αφήσω αδέλφια, συγγενείς
τη ΜΑΝΑ, τον ΠΑΤΕΡΑ
Μες στα λαγκάδια πέρα
και στις βουνοπλαγιές
Ψάχνοντας για τη Λευτεριά
θα ?χω παρέα μόνη
Κατάλευκο το χιόνι
βουνά και ρεματιές.
Τώρα κι αν είναι χειμωνιά
Θα ?ρθη το καλοκαίρι
τη Λευτεριά να φέρει
Σε πόλεις και χωριά.
Το ποίημα που άφησε ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης στους συμμαθητές του, όταν βγήκε αντάρτης στα βουνά.



Και το όνομα αυτού 'Νεάπολις'

Και Πανεπιστήμιο διαθέτει η Πάφος, εδώ και δύο χρόνια περίπου. Από τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια τον Οκτώβριο του 2010 τα εγκαίνιά του. Σίγουρα το καμάρι του Ομίλου 'Λεπτός'... Το καταλαβαίνεις εύκολα ακούγοντας τον και πρόεδρο της Εταιρείας Τουριστικής Προβολής και Ανάπτυξης περιφέρειας Πάφου, Γιώργο Λεπτό, τον ένα απ? τους δύο γιους του προέδρου του Ομίλου Μιχαλάκη Λεπτού, να μιλά γι? αυτό. Για το 'Νεάπολις', όπως είναι τ? όνομά του. Με την έννοια ότι ο προγραμματισμός επέκτασής του περιλαμβάνει τη δημιουργία μιας σύγχρονης πανεπιστημιούπολης, η οποία θα βρίσκεται στο κέντρο του Neapolis Smart Eco City, ενός πρωτοποριακού έργου ευφυούς οικιστικής ανάπτυξης. Μα και καμάρι της Πάφου, σίγουρα. Είναι το 4ο Πανεπιστήμιο της Μεγαλονήσου, τα άλλα τρία είναι δημόσια, μας λέει, αφήνοντας το κύριο βάρος της ενημέρωσης στον αντιπρύτανη Διομήδη Μαρκουλή, καθηγητή Ψυχολογίας, και σε άλλους όταν βρεθήκαμε εκεί τις προάλλες ως εκπρόσωποι των χανιώτικων Μ.Μ.Ε., στο πλαίσιο της τριήμερης επίσκεψής μας στην Πάφο. Η ενημέρωση είναι αναλυτική. Για την εκπαίδευση των φοιτητών στις πιο σύγχρονες και προηγμένες επαγγελματικές πρακτικές με εφαρμοσμένες αναλυτικές μεθόδους και με τη χρήση των πιο σύγχρονων τεχνολογιών. Για τη μοναδική φοιτητική εμπειρία καθώς οι φοιτητές εντάσσονται σε ομίλους, οργανώνουν πολιτιστικές, καλλιτεχνικές και αθλητικές εκδηλώσεις, εμπλουτίζοντας έτσι τα χρόνια των σπουδών τους. Για την αξιοποίηση των πολλαπλών δυνατοτήτων που παρέχει η σύγχρονη τεχνολογία στους τομείς της διδασκαλίας και της έρευνας. Για τη βασική επιδίωξη που είναι η δημιουργία καινούργιας γνώσης σε ποικίλα επιστημονικά πεδία. Για τη φοιτητική ζωή στην Πάφο που είναι μια ζωντανή πόλη, η οποία συνδυάζει τον σύγχρονο τρόπο ζωής και τις πολιτισμικές παραδόσεις. Για τους καθηγητές του, που έχουν μακροχρόνια εμπειρία σε ελληνικά και ξένα Πανεπιστήμια. Για τη συνεργασία με το Πάντειο Πανεπιστήμιο και το Πανεπιστήμιο του Αιγαίου. Για τα πτυχιακά προγράμματα στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, στα Χρηματοοικονομικά, στην Αρχιτεκτονική και στην Ψυχολογία, όπως και για τα μεταπτυχιακά στη Δημόσια Διοίκηση, στην Εκπαιδευτική Ψυχολογία, στη Συμβουλευτική Ψυχολογία, στη Θεολογία, στον Ελληνικό Πολιτισμό, στην Αρχιτεκτονική Τοπίου, στη Διαχείρηση Κατασκευών κ.λπ. Για τις ειδικές τιμές στους Ελληνες φοιτητές. Για το αντίκρισμα που έχουν οι σπουδές, δεδομένου ότι μέχρι τον Ιούλιο περιμένουν να γίνει το 'Νεάπολις' ισότιμο (ομοταγές) με τα κρατικά Πανεπιστήμια... Η απόλυτη νοικοκυροσύνη σε άνετους και σύγχρονους χώρους, σ? ένα ιδανικό για σπουδές περιβάλλον. Μια απ? τις διαπιστώσεις μας, αργότερα, κατά την περιήγησή μας...

Χανιώτικα νέα (04.06.2012)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΒΑΜΟΥ
Μαθητών Λόγος

Συλλογική προσπάθεια μιας ομάδας παιδιών του Γυμνασίου Βάμου είναι το με αρ. 7 τεύχος του περιοδικού 'Μαθητών Λόγος'. Συντακτική ομάδα, όπως κάνουν οι δημοσιογράφοι των μεγάλων περιοδικών, λένε την ομάδα τους τα σημερνά 'δασκαλάκια' του πάλαι ποτέ, αλλά και νυν και αεί ένδοξου Γυμνασίου Βάμου. 'Βασιστήκαμε στη φαντασία, την ευρηματικότητα, το ανήσυχο πνεύμα και την καλλιτεχνική δημιουργία των παιδιών για την παρουσίαση αυτού του περιοδικού που έχετε στα χέρια σας', μας λέει, μεταξύ των άλλων η Συντακτική Επιτροπή στον πρόλογο. 'Υπάρχουν παιδιά που κρύβουν απίστευτες δυνάμεις μέσα τους, δυνάμεις που σχετίζονται με το πνεύμα, τις Τέχνες, τη μουσική, τη δημιουργικότητα', μας λέει ο διευθυντής του Γυμνασίου Περικλής Μαχαιράς, αρχίζοντας τον δικό του πρόλογο. Και συνεχίζει: 'Δουλειά των εκπαιδευτικών, εκτός των άλλων, είναι και το να εντοπίσουν αυτές τις δυνάμεις και να τις αναδείξουν. Να δώσουν στους μαθητές τη δυνατότητα να πιστέψουν σ’ αυτές, να τις καλλιεργήσουν και ασφαλώς να τις καλλιεργήσουν δημιουργικά προς όφελος τους αλλά και προς όφελος του συνόλου'. Αυτό ακριβώς κάνουν οι υπεύθυνες για το περιοδικό καθηγήτριες, Πηνελόπη Αρκολάκη, Αικατερίνη Γκαγκαδέλη, Σοφία Εφραιμίδου και Ειρήνη Καλαϊτζάκη. Και χάρις σ’ αυτές ο 'Μαθητών Λόγος', καταγράφεται έτσι όπως καταγράφεται στις 30 σελίδες του ιδιαίτερα επιμελημένου αυτού περιοδικού. Δείτε τα περιεχόμενα και θα καταλάβετε πολλά... Κρίμα που από αυτόν τον Λόγο δεν χωρούν σήμερα στον Παιδότοπο περισσότερα. Και ως παλιός μαθητής του Γυμνασίου Βάμου το γράφω αυτό. Συνοδεύοντας τα συγχαρητήρια μου στα παιδιά και στους δασκάλους των. Καλή συνέχεια και θα τα ξαναπούμε.
Β.Θ.Κ.

Περιεχόμενα
Σελ. 2 Εθελοντισμός - κοινωνική αλληλεγγύη (Αρθρο)
Σελ. 4 Γυμνάσιο Βάμου - Ιστορικό Σχολείο
Σελ. 5 Κανόνες ασφαλούς χρήσης του Facebook
Σελ. 6 Μετάφραση όρων πληροφορικής
Σελ. 7 Διαφήμιση
Σελ. 9 Η Ελληνική Γλώσσα
Σελ. 11 Οι μαθητές γράφουν για τα χωριά τους
Σελ. 14 Περιβάλλον
Σελ. 15 Ενδιαφέροντα μαθητών (Τιτάν Καλυβών - Συνέντευξη με το φωτογράφο Μάνο Παπαδομανωλάκη - Φιλόλογος: Επάγγελμα ή λειτούργημα;)
Σελ. 21 Χιούμορ
Σελ. 22 Μαντινάδες
Σελ. 23 Ερωτήσεις γνώσεων
Σελ. 24 Βιβλιοπαρουσίαση (Μελήσιππος - Εγώ είμαι Εσύ)
Σελ. 25 Αγγλικά έθιμα
Σελ. 27 Ειδήσεις από το σχολείο μας
Σελ. 29 Καλλιτεχνική Δημιουργία (Ζωγραφική - Φωτογραφία)

Αγία Ελεούσα Καλαμιτσίου

Η Αγία Ελεούσα είναι μια εκκλησία, η οποία βρίσκεται στο Καλαμίτσι Αμυγδάλου, σε ένα μαγεμένο τόπο με γάργαρα νερά που τρέχουν από τις φυσικές αναβλύζουσες πηγές. Είναι η τελευταία από τους τρεις τόπους με πηγές: τον Αμυγδαλέ και τον Βακλέ. Δημιουργήθηκε προ αρχαιοτάτων χρόνων από τη ρήξη δύο μεγάλων λίθων. Η Αγία Ελεούσα γιορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου, και ύστερα από την λειτουργία ακολουθεί μεγάλο πανηγύρι στο Βακλέ. Τα νερά των πηγών είναι αγιασμένα και ιαματικά, διότι διορθώνουν τις φθορές και θρέφουν τις πληγές. Επίσης τα δέντρα που βρίσκονται δίπλα στις πηγές είναι τυλιγμένα με ακρέβατο (ψαλιδόχορτο), το οποίο είναι θαυματουργό στο δέρμα και το χρησιμοποιούσαν ως σαμπουάν. Υπάρχει και μια μαντινάδα που λέει: Σαράντα μέτρα ακρέβαντο, θα κάμω κομποσκίνι, να δέσω τη φιλία μας, αιώνια να μείνει. Αυτό συμβολίζει το ύψος του. Δίπλα στην Αγία Ελεούσα είναι πολλές πηγές μαζεμένες, όμως λίγο πιο πέρα υπάρχουν τρεις απόμακρες και υπάρχει ένας μύθος που λέει ότι στις τρεις απόμακρες πηγές υπάρχουν τρεις νεράιδες που αντιστοιχούν στην καθεμιά. Οι νεράιδες έχουν πάρει τα ονόματά τους από τον ουρανό, τον ήλιο και το νερό, έτσι ονομάστηκαν Ουρανία, Ηλιάννα και Υδρόννη. Κάθε βράδυ οι νεράιδες βγαίνουν από το νερό και με την χρυσόσκονη τους γλυκαίνουν το νερό, γι’ αυτό και το νερό τους είναι πιο γλυκό από τις άλλες πηγές. Παλιά οι κάτοικοι του Καλαμιτσίου ήταν υπερήφανοι για τον τόπο τους, αφού είχαν πόσιμο νερό (πράγμα το οποίο τότε ήταν σπάνιο) και πραγματοποιούσαν τις ανάγκες τους.
Επιπλέον κάθε μέρα χρειάζονταν περίπου ένα πιθάρι με νερό ανά οικογένεια, το οποίο συνήθως κουβαλούσαν μέσα σε στάμνες πάνω στον γάιδαρο. Ηταν τόπος ευλογημένος γιατί εξαιτίας των νερών, υπήρχε και γόνιμη γη με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να περνάνε τον περισσότερο χρόνο τους εκεί καλλιεργώντας. Τώρα υπάρχει τουριστική προβολή, ο χώρος έχει διαμορφωθεί και οι τουρίστες απολαμβάνουν τη θέα από ένα δέντρο κάνοντας πικ-νίκ.
Βοτζάκη Αργυρώ Α1

Μουσικό Εργαστήρι Γυμνασίου Βάμου

Το σχολικό έτος 2011-2012 είναι η τρίτη κατά σειρά χρονιά λειτουργίας του προγράμματος που κατά τα δύο προηγούμενα χρόνια σημείωσε μεγάλη επιτυχία.
Εκτός από τις δύο βασικές ζωντανές εκδηλώσεις που έγιναν στον χώρο του σχολείου παρουσιάστηκε CD με ηχογράφηση από μαθητές του σχολείου μας καθώς και DVD της εκδήλωσης. Επίσης πολλές άλλες εκδηλώσεις όπως οι σχολικές γιορτές (17η Νοεμβρίου, 28η Οκτωβρίου και 25η Μαρτίου) και τα κάλαντα στην πλατεία του Βάμου στις 23 Δεκεμβρίου 2011 συμπληρώνουν την πλούσια δραστηριότητα της ομάδας.
Υπεύθυνοι καθηγητές:
Πογιαζής Γιώργος - Σμυρνάκης Τίτος.

Γυμνάσιο Βάμου-Ιστορικό σχολείο

Το Γυμνάσιο Βάμου ιδρύθηκε την εποχή της Κρητικής Πολιτείας (1898-1908/1913) σύμφωνα με τον εκπαιδευτικό νόμο της 30ης Ιουλίου 1901 για την επανασύσταση των Ελληνικών Σχολείων.
Ιδρύθηκαν τότε 20 Ελληνικά Σχολεία στην Κρήτη, ένα από τα οποία ήταν και το Ελληνικό Σχολείο Βάμου.
Οι μαθητές που αποφοίτησαν από αυτό συνέχιζαν χωρίς εξετάσεις στο Τετρατάξιο Γυμνάσιο Χανίων.
Βασικά μαθήματα που διδάσκονταν στα πρώτα χρόνια ήταν οι ξένες γλώσσες και τα μαθήματα τεχνικών και γεωπονικών εργασιών.
Με το πέρασμα του χρόνου ο αριθμός των μαθητών αυξανόταν και η εκπαίδευση βελτιωνόταν, καθώς ο Βάμος εξελισσόταν σε διοικητικό, εμπορικό και πνευματικό κέντρο του Αποκόρωνα.
Πρώτοι Σχολάρχες από το σχολικό έτος 1901-1902 έως το 1910-1911 υπήρξαν οι Λουλουδάκης και Τσακίρης Γεώργιος.
Το 1911-19212 μετατράπηκε σε Τετρατάξιο Ημιγυμνάσιο το 1912-1913, σε Πεντατάξιο και το 1913-1914 σε Πλήρες Γυμνάσιο. Οι πόλεμοι που έγιναν στη διάρκεια του 20ου αιώνα σημάδευαν τη φοίτηση των μαθητών του σχολείου ενώ τα επαγγέλματα των γονέων τους (μεταπράτης, πιλοποιός, πανδοχέας, εργάτης, σανδαλοποιός, σαγματοποιός, καραγωγεύς, πεταλωτής, γανωτής κ.λπ.) σκιαγραφούν την οικονομική κατάσταση της περιοχής και τα επαγγέλματα των κατοίκων.
Από την ίδρυσή του μέχρι το 1936 στεγαζόταν στο κτήριο της Κουμεσιώνα, όπου σήμερα βρίσκεται η Αγροτική Τράπεζα.
Η Κουμεσιώνα χτίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα, τότε που ο Βάμος ήταν έδρα του Λιβά (Νομού Σφακίων) και φιλοξενούσε κι άλλες δημόσιες υπηρεσίες. Το 1936-1938 μεταφέρθηκε στο σημερινό κτήριο, όπου παλιότερα ήταν το Σεράγιο, δηλαδή το Διοικητήριο των Τούρκων που κάηκε στην επανάσταση του 1896.
Το 1949 προστέθηκαν με δωρεά του Δημητρίου Λαμπράκη δύο αίθουσες στο ισόγειο οι οποίες χρησιμοποιούνται σήμερα για εκδηλώσεις. Το 1961 έφτασε να αριθμεί 10 αίθουσες μετά από την προσφορά δύο αιθουσών από τον Εμμανουήλ Κελαϊδή, πτέραρχο της αεροπορίας. Τέλος, το προαύλιό του εξωραΐστηκε την περίοδο 1966-1972 με τη δημιουργία σχολικών κήπων. Σημαντικές ήταν τα χρόνια αυτά οι πρωτοβουλίες των μαθητών με την επιστασία του αείμνηστου Γεωργίου Γωνιωτάκη.
Το Γυμνάσιο Βάμου παρέχει για 110 περίπου χρόνια από την ίδρυσή του, μόρφωση σε μια ιστορική επαρχία συντελώντας στην κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική της ανάπτυξη. Πολλοί από τους μαθητές του διέπρεψαν ως λαμπροί επιστήμονες, καλλιτέχνες, νομικοί, πολιτικοί, εκπαιδευτικοί, ανώτεροι διοικητικοί υπάλληλοι, κληρικοί κ.λπ..
Ζαννή Αφρούλα Α1

Κ.Π.Ε. Βάμου

Το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Βάμου ιδρύθηκε και άρχισε τη λειτουργία του τον Δεκέμβριο του 2003.
Είναι Κέντρο Περιφερειακού Τύπου με δυνατότητα φιλοξενίας μαθητών και εκπαιδευτών. Εχει μεταστεγασθεί στο αναπαλαιωμένο Δημοτικό Σχολείο Κεφαλά στον Αποκόρωνα.
Οπως όλα τα ΚΠΕ, στοχεύει στην ενημέρωση, στην εκπαίδευση, στην ευαισθητοποίηση και στην ενεργοποίηση της εκπαιδευτικής κοινότητας, των πολιτών, για την προστασία του περιβάλλοντος και τη ποιότητα της ζωής στη κατεύθυνση της βιώσιμης ανάπτυξης.
Πραγματοποιούνται προγράμματα 1 ή 2 ημερών με θέματα που συνδέονται με τους βασικούς τομείς ανάπτυξης της περιοχής και προσφέρονται για εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση.
Τα προγράμματα υλοποιούνται στους χώρους του κέντρου παράλληλα με επισκέψεις για έρευνα στο πεδίο. Το θεωρητικό μέρος συμπληρώνεται με την αξιοποίηση της βιωματικής προσέγγισης. Το κέντρο συμμετέχει στην υλοποίηση Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων με τη συνεργασία Πανεπιστημίων και άλλων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων του εσωτερικού και εξωτερικού.
Κάθε χρόνο πολλά σχολεία απ’ όλη την Ελλάδα επισκέπτονται το ΚΠΕ Βάμου για να έχουν μια ανταλλαγή εμπειριών και απόψεων.
Αρκολάκη Δήμητρα Α1

Χανιώτικα νέα (02.06.2012)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ για το Ολοκαύτωμα της Καντάνου, σήμερα και αύριο, με αφορμή την 71η επέτειο της Μάχης της Κρήτης, στην ιστορική πρωτεύουσα του Σελίνου. Ειδικά στην αποψινή που θα γίνει η παρουσίαση της ποιητικής συλλογής του και εκλεκτού συνεργάτη της εφημερίδας μας, ποιητή - δημοσιογράφου, Δημήτρη Κακαβελάκη 'Κρήτη - Ονειρο Μέγα', το 'θελα μ' όλη μου την καρδιά να ’μαι παρών. Και για ν' απαγγείλω, όπως λογαριάζαμε, τους 'φλογοβόλους' στίχους του ποιητή. Κρίμα που δεν ήρθαν, όπως τα ήθελα τα πράγματα. Παντρεύει την κόρη του ένας φίλος απόψε και…

ΚΑΙ ΣΤΟ ΝΙΠΠΟΣ ήθελα να 'μαι από απόψε, προ-παραμονή του Αγίου Πνεύματος γαρ, αλλά οι κοινωνικές υποχρεώσεις είναι κοινωνικές υποχρεώσεις. Εν πάση περιπτώσει, Θεού θέλοντος, θα είμαι από αύριο.
Τ' ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΥ το νερό κι ο φρεδιανός αέρας/ μασε μονομεριάσανε ετούτη την ημέρα. Η μαντινάδα των Φρεδιανών για το δικό τους Αγιο Πνεύμα που είναι στο Μπούμπουλο. Τ' Αγιού Πνευμάτου ο δροσιός κι ο νιππιανός αέρας μασε μονομεριάζουνε εκείνη την ημέρα, λέει η δική μας.
ΣΤ' ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ('Μπνέμα', το 'λεγε) να 'χετε τα θάρρητά σας, όπως τα 'χω κι εγώ μας έλεγε η μακαρίτισσα η μάνα μου, κάθε φορά που μας απόβγαζε απ' το σπίτι. Τα 'χουμε, μάνα! Και για λογαριασμό του Αντώνη, της Στέλλας και της Χρυσούλας, σου το γράφω!
ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ πανηγύρι οφέτος, όπως άλλες χρονιές. Ούτε ωζά θ' αρμέξουμε, ούτε φωτιές θ' ανάψουμε, ούτε θα τραγουδήσουμε, ούτε θα λιτανέψουμε την εικόνα στη γειτονιά. Εχει πένθος το χωριό και δεν είναι πρέπον, πέρασαν και τα χρόνια, μάνα! Η εκκλησία βέβαια θα λειτουργηθεί, όπως λειτουργείται από τότε που την ξανάκτισε η δική σας ευσέβεια, η ευσέβεια των παλιών Κατουνιάρηδων…
ΘΑ ΠΡΟΒΑΛΕΙΣ ΚΙ ΕΣΥ, μαζί με τον πατέρα, κάποια στιγμή, ν’ ανάψετε τα κεριά σας στο μανουάλι της ζωής, μάνα! Τα μάτια της ψυχής μου θα σας δούνε, δεν γίνεται να μη σας δούνε. Κι εσάς κι όλους τους άλλους Κατουνιάρηδες που βρίσκεστε στο άλλο ημισφαίριο της ζωής…
ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΙΝΕ, λέει, το Αγιο Πνεύμα και να μας έβαζε νου! Ολωνών! Προπάντων όμως σ' αυτούς που φιλοδοξούν να μας κυβερνήσουν. Να μας ξανακυβερνήσουν ή να μας πρωτοκυβερνήσουν.
«ΠΙΣΤΕΥΑ ΟΤΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ το πολιτικό προσωπικό της χώρας θα επιχειρούσε να υπερβεί τον εαυτό του. Δεν το βλέπω. Αντιθέτως διακρίνω εκείνο τον υφέρποντα αυριανισμό της ζωής μας, ο οποίος φέρει μεγάλο μέρος της ευθύνης της συμπεριφοράς των Ελλήνων την τελευταία 30ετία». Η δημοσιογράφος της 'Καθημερινής' Ρίτσα Μασούρα στη σελίδα της στο Βιβλίο των Προσώπων.
ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΙΠΕ στον Διογένη ότι η ζωή είναι κακό πράγμα. «Οχι η ζωή, αλλά η κακή ζωή», του απάντησε εκείνος.

«Η Κρήτη όνειρο μέγα/ πάνω του φλόγες να το κάψουν/ Ομως η Κρήτη θεμέλιο μαρτυρίας/ Φλόγες σβήνει με αντι-στάσεις/ Και ανα-κράξεις ειρήνης/ Τάλως Μίνως Ταύρος σφαδάζουν/ Δίας φευγάτος Ευρώπη στον Αδη/ Ανοιξη μαύρη άνοιξη γαλάζια/ Η Κρήτη σώμα πόθου ξανθά/ Δόρατα το καρφώνουν λεγεώνες το/ Σταυρώνουν λέοντες το δαγκώνουν/ Μαύροι κουρσάροι το νεκρώνουν/ Νικη-φόροι το λυτρώνουν κι ύστερα πάλε/ Ημισέληνοι το ξανα-σταυρώνουν/ Κι έτσι το θείο σώμα της νήσου/ με κρίνα στεφανωμένο με αίμα διαποτισμένο/ Με όνειρα ανυψωμένο αντιμάχεται».
Από το ποίημα «Κρήτη, Ονειρο Μέγα' του Δημήτρη Κακαβελάκη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

Χανιώτικα νέα (02.06.2012)