ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Ε2 ΤΑΞΗ 2^ου ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ

ΣΥΝΔΥΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ, ΤΗΝ  ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ

              

«Στο βιβλίο της Γλώσσας της Ε΄ δημοτικού η έβδομη ενότητα είναι αφιερωμένη στη «Μουσική». Η ενότητα περιλαμβάνει αποσπάσματα από λογοτεχνικά βιβλία που έχουν θέμα τη μουσική και γίνεται μια γνωριμία με τα μουσικά όργανα και τη συμφωνική ορχήστρα. Επιπλέον, τα παιδιά μπορούν να διαβάσουν τους στίχους τριών γνωστών τραγουδιών, να τα απαγγέλλουν και στη συνέχεια να τα ακούσουν. Στο τέλος της ενότητας οι μαθητές καλούνται να περιγράψουν πίνακες ζωγραφικής γνωστών ζωγράφων Στην τάξη οι μαθητές συζήτησαν για τη σχέση τους με τη μουσική και όλοι μαζι αποφασίσαμε να προσεγγίσουμε διαθεματικά την ενότητα και να συνδυάσουμε όλες τις τέχνες που αναφέρονται στο βιβλίο: τη μουσική, τη λογοτεχνία και τη ζωγραφική. Έτσι, τα παιδιά χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες. Καθεμιά από αυτές επέλεξε να ασχοληθεί με ένα τραγούδι. Αφού το διάβασαν κλήθηκαν να εικονογραφήσουν όποια στροφή από το ποίημα επιθυμούσαν.  Στην επόμενη δραστηριότητα οι μαθητές παρατήρησαν πίνακες ζωγραφικής γνωστών ζωγράφων. Επιλέχθηκαν τρεις πίνακες  του Πάμπλο Πικάσο, καθώς το όνομα και το έργο του ήταν σχετικά οικείο στα παιδιά. Οι μαθητές παρατήρησαν τους πίνακες και εμπνεύστηκαν από αυτές για να φτιάξουν τις ιστορίες τους. Με αφορμή τους πίνακες, έπρεπε να σκεφτούν μια φανταστική ιστορία που κρύβεται πίσω από αυτόν.»…  Τα που έγραψε η δασκάλα της Ε2 τάξης του 2^ου Δημ. Σχ. Ηρακλείου Ελένη Ιορδανίδου για να «συνοδεύσει τις εργασίες των μαθητών της που μου έστειλε για τον Παιδότοπο. Με μεγάλη χαρά σήμερα η δημοσίευσή των. Όταν υπάρχουν δάσκαλοι –ες, όπως την Ελένη που «βιώνει», όπως βιώνει και υπηρετεί τη Δασκαλοσύνη, πώς να μη δηλώνω αισιόδοξος! Δεν αποπαίδισεν ο Διδασκαλικός Κλάδος, δόξα τω Θεώ!

Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Η ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΗΣΗ ΠΟΥ ΜΙΛΑ…

Τα τραγούδια που εικονογραφήσαμε ήταν το «Μια βραδιά στο Πόρτο Λίλι» της Μ. Κριεζή από τη ραδιοφωνική εκπομπή «Εδώ Λιλιπούπολη», «Τα μικρά παιδιά» της Αρλέτας και το ποίημα «Αν όλα τα παιδιά της Γης» του Γ. Ρίτσου.

Αν όλα τα παιδιά της γης

Αν όλα τα παιδιά της γης

 πιάναν γερά τα χέρια

κορίτσια, αγόρια στη σειρά

και στήνανε χορό,

ο κύκλος θα γινότανε

πολύ πολύ μεγάλος κ

ι ολόκληρη τη γη μας

θ’ αγκάλιαζε θαρρώ. […]

Θα ’ρχόνταν τότε τα πουλιά,

θα ’ρχόνταν τα λουλούδια,

θα ’ρχότανε κι η Άνοιξη

να μπει μες στον χορό

κι ο κύκλος θα γινότανε

ακόμα πιο μεγάλος

και τρεις φορές τη γη μας

 θ’ αγκάλιαζε θαρρώ.

                Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος

Τα μικρά παιδιά

Τα μικρά παιδιά, τα μικρά παιδιά,

 που κρατούνε στο χέρι τους

σαν τον ήλιο τον χάρτινο

τις ελπίδες μας...

Τα μικρά παιδιά, τα μικρά παιδιά,

που μπερδεύουν τα λόγια τους,

που μιλούν με νοήματα

στα παιχνίδια τους.

Μες σε κήπους και χώματα

με λουλούδια ή λάσπη

 έναν κόσμο ζουν,

τον πιο όμορφο.

 

  Στίχοι – τραγοὐδι: Αρλέτα

Μια βραδιά στο Πόρτο Λίλι

Μια βραδιά στο Πόρτο Λίλι,

στα δρομάκια τα παλιά

αντηχήσανε κιθάρες,

μαντολίνα και βιολιά.

Κι όλοι οι παιδικοί μου φίλοι

μια βραδιά στο Πόρτο Λίλι

Κάνανε μαζί βαρκάδα

στη μεγάλη φεγγαράδα. […]

Μια βραδιά στο Πόρτο Λίλι,

 στα δρομάκια τα παλιά

αντηχήσανε κιθάρες,

μαντολίνα και βιολιά.

Στίχοι: Μ. Κριεζἠ

ΟΤΑΝ ΕΜΠΝΕΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ

Οι πίνακες με τους οποίους ασχοληθήκαμε ήταν του πασίγνωστου Ισπανού ζωγράφου Πάμπλο Πικάσο. Οι μαθητές παρατήρησαν τους πίνακες και εμπνεύστηκαν από αυτούς για να γράψουν τις ιστορίες τους.

Οι τΟι τρεις μουσικοί  

ΞημέΞημέρωνε μια μέρα πολύ σημαντική για το Πόρτο Λίλι. Ήταν η μέρα του καρναβαλιού, η μέρα κατά την οποία λάμβανε χώρα το πιο σημαντικό έθιμο της πόλης. Και γιατί ήταν σημαντικό; Θα σας εξηγήσω ευθύς αμέσως.

               Πριν πολλά πολλά χρόνια ζούσαν στο Πόρτο Λίλι τρεις πολύ καλοί φίλοι. Αυτοί ήθελαν να κάνουν κάτι, για να γίνουν διάσημοι. Σκέφτηκαν λοιπόν να φτιάξουν ρούχα που θα φαίνονται αστεία. Αφού έφτιαξαν τα ρούχα τους, βγήκαν έξω από το σπίτι τους. Όλοι τους κοιτούσαν άφωνοι. Ξαφνικά, έβγαλαν ένα βιολί κι ένα κλαρίνο και άρχισαν να παίζουν ευχάριστες μελωδίες. Ήρθε το βράδυ και οι τρεις φίλοι επέστρεψαν σπίτι τους απογοητευμένοι, γιατί κανείς δεν τους έδωσε σημασία.

               Πέρασε μια μέρα, δεύτερη, τίποτα… Όμως την τρίτη μέρα το πρωί βγήκαν έξω και είδαν όλους τους ανθρώπους της πόλης ντυμένους με περίεργα ρούχα σαν τα δικά τους. Κοιτούσες ευθεία έβλεπες μια μεγάλη σειρά από αρλεκίνους, κοιτούσες αριστερά έβλεπες ανθρώπους ντυμένους σαν μοναχούς, κοιτούσες δεξιά έβλεπες πιερότους. Το είδαν αυτό οι φίλοι κι έτρεξαν να βάλουν τις στολές τους. Έπειτα άρχισαν να τραγουδούν όλοι μαζί και να χορεύουν.

               Από τότε η μέρα η μέρα αυτή που ονομάστηκε καρναβάλι, ήταν η πιο σημαντική του Πόρτο Λίλι. Κάθε χρόνο πρόσθεταν και μια στολή. Κι αυτό το έθιμο ακόμη υπάρχει.

Αντρέι Α.

Ο Κλωντ με το αλογάκι του

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα παιδάκι που το λέγανε Νικόλα. Ζούσε σε μια φτωχή οικογένεια και για παρέα είχε μόνο ένα μικρό κουκλάκι. Κάθε φορά που κοιμόταν, ονειρευόταν να αποκτήσει ένα ξύλινο αλογάκι που μιλάει.

               Μια μέρα εκεί που περπατούσε είδε στη βιτρίνα ενός παιχνιδάδικου ένα υπέροχο ξύλινο αλογάκι. Χάρηκε τόσο πολύ, που έκλαψε από τη χαρά του. Μα τι κρίμα, όμως, δεν μπορούσε να το πάρει, αφού η οικογένειά του ήταν πολύ φτωχή και ίσα ίσα που έβγαζαν το ψωμί τους.

               Πέρασαν δυο μήνες και πλησίαζαν τα Χριστούγεννα. Το παιχνιδάδικο δεν τα πήγαινε και τόσο καλά κι αποφάσισε να κλείσει. Έτσι, πέταξε τα παιχνίδια έξω στον δρόμο. Την παραμονή των Χριστουγέννων, όταν ο πατέρας γύριζε από τη δουλειά του, είδε το ξύλινο αλογάκι και σκέφτηκε να το κάνει δώρο στον γιο του, μιας και δεν είχε τίποτα άλλο να του προσφέρει.

               Επιτέλους έφτασαν τα Χριστούγεννα! Ο Νικόλας πήρε το δώρο που ήθελε. Τελικά αποδείχτηκε ότι ο φτωχός μπορεί να είναι ο πιο πλούσιος στην καρδιά!

Γιουσέφ Μπ.

Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 22.2.2020)

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΤΟ "Ω" ΕΝΟΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΤΟ ΥΠΕΡΟΧΟ "ΜΑΣ¨ 

«Πατρίδες του ποιητή:/ το τραγούδι ενός σπουργίτη/ που χορταίνει μ’ άλλους εφτά/ σε μια ρώγα από σταφύλι·/ μια μικρή δέσμη φωτός,/ που μπαίνει από μια ιδέα φεγγίτη/ σε μια σκοτεινή φυλακή·/ η ευωδία του μόνου τριαντάφυλλου,/ που βρήκε, όταν ήρθε ο χειμώνας,/ στον ρημαγμένο κήπο μιας γιαγιάς·/ το άγγιγμα του χεριού μιας μητέρας,/ που θέλει να πάρει τον πυρετό/ απ’ το μέτωπο του παιδιού της·/ η γεύση του κοκκινάπιδου στον ουρανίσκο,/ που παραμένει για να του θυμίζει/ την παιδική του ηλικία.// Πατρίδες του ποιητή οι αισθήσεις του·/ Πατρίδα του ποιητή η καρδιά του». (Το ποίημά μου “Πατρίδα του ποιητή”, από την ποιητική συλλογή “Οπως το ψωμί”).

Νιώθω πολύ οικεία. Τόσο οικεία, σαν να είμαι, όχι στα Χανιά, στο Πνευματικό Κέντρο των ας πούμε, όπου έχουν γίνει οι περισσότερες απ’ τις παρουσιάσεις του όποιου ποιητικού μου έργου, αλλά στο χωριό μου το Νίππος Αποκορώνου, που επιμένει να ζει, βιώνοντας όλες τις αλλαγές των καιρών που φέρνουν οι κάθε λογής άνεμοι, κάτω απ’ τον ίσκιο των ωραίων Λευκών Ορέων και να βιγλίζει την πιο ψηλή κορφή του Ψηλορείτη. Κάτω απ’ τον ίσκιο του κυπαρισσιού μου που σταυροδένει πάντα τις ρίζες με τις μνήμες τοξεύοντας τον ουρανό. (Ν.Ψ.)

Σας ευχαριστώ όλους μαζί κι έναν έναν ξεχωριστά γι’ αυτήν τη σύναξη της καρδιάς. Χαρά μεγάλη και τιμή για μένα η παρουσία σας. Χιλιόμετρα το ωμέγα του ρήματος “ευχαριστώ”, που μου έμαθε να λέω η μάνα μου μαζί με το “χαιρετώ σας κι αγαπώ σας”. Τόσα όσα κι άλλα τόσα μας χωρίζουν απ’ τον ίσκιο του κυπαρισσιού μου, μέχρις εδώ, τον όμορφο και φιλόξενο αυτόν χώρο του Πολύκεντρου του Μεγάλου Κάστρου, της πατρώας μα και της μητρίδας γης του Επιμενίδη, του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου και του Νίκου Καζαντζάκη. Ευχαριστώ τον εκ των κορυφαίων διαλεκτοφώνων ποιητών μας Κωστή Λαγουδιανάκη, που έχει και τον ρόλο του συντονιστή (στη φωτ. μ’ εμένα), όπως και τον επίσης συνάδελφό μου στη Δασκαλοσύνη κι ακριβό φίλο πρώην δ/ντή της Π.Ε.Ν. Ηρακλείου Αρη Βαλατίδη που είχε και την ευθύνη της τεχνικής υποστήριξης, που σήκωσαν το μεγαλύτερο βάρος της εκδήλωσης. Ευχαριστώ ιδιαίτερα τους ξεχωριστούς ομιλητές. Τον και καλά καλό φίλο δημοσιογράφο και συγγραφέα, πνευματικό καντούνι του τόπου μας, Νίκο Ψιλάκη και τον αισθαντικό ποιητή και διακεκριμένο κριτικό λογοτεχνίας Ζαχαρία Κατσακό, όπως και την ωραία ως δασκάλα, ποιήτρια Ελένη Νέστορα που έδωσε χρώμα με το ηχόχρωμα της φωνής της στα ποιήματά μου. Ευχαριστώ τους διοργανωτές της εκδήλωσης. Την Ενωση Φιλολόγων Ν. Ηρακλείου, τους Συλλόγους Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του Ν. Ηρακλείου (“Δομήνικος Θεοτοκόπουλος”, “Νίκος Καζαντζάκης”, “Φαιστός”) και τις εκδόσεις “Πυξίδα της Πόλης”. Και για τους χαιρετισμούς των τους εκπροσώπους των Ματίνα Μεϊδάνη (Ένωση Φιλολόγων), Μαρία Αναγνωστάκη (“Δομήνικος Θεοτοκόπουλος”) και Νίκο Σηφάκη (“Νίκος Καζαντζάκης”), όπως και τον καλλιτεχνικό διευθυντή του Πολύκεντρου Γιώργο Αντωνάκη για την παραχώρηση του χώρου. Ευχαριστώ τους συναδέλφους μου στη Δασκαλοσύνη, απ’ την εποχή των ωραίων αγώνων για ένα σχολείο ανοιχτό στη ζωή και στην κοινωνία οι περισσότεροι, αλλά και από την εποχή των φοιτητικών μας χρόνων ορισμένοι για την παρουσία των. Ευχαριστώ τους Ηρακλειώτες πνευματικούς δημιουργούς που με τιμούν με την παρουσία των, τους συναδέλφους μου στην πένα της λογοτεχνίας και της δημοσιογραφίας, όπως και τα ΜΜΕ, έντυπα και ηλεκτρονικά για την προβολή της εκδήλωσης και την παρουσία των. Ευχαριστώ τους Χανιώτες και τις Χανιώτισσες που ζουν στο Ηράκλειο και είναι εδώ απόψε, όπως κι όλους τους άλλους φίλους των φίλων και της ποίησης, γνωστούς και άγνωστους[…].

Ευχαριστώ, τέλος, όχι έσχατο ωστόσο, αλλά πρώτο, τον από Κυδωνίας και Αποκορώνου, εξ Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνης ορμώμενο αρχιεπίσκοπο Κρήτης Ειρηναίο Αθανασιάδη που είναι ωσεί παρών εδώ απόψε ευλογών και αγιάζων πάντας ημάς. Και γιατί μου παρεχωρήθη η χάρις να συνδεθώ μαζί του από τα έτη της νεότητάς μου στην Κίσσαμο, στα Ιδρύματα του Αγίου Ειρηναίου Γαλανάκη του Χριστιανού. Κυρίως όμως γιατί επιμένει να επαναλαμβάνει μια μικρούλα λέξη με τρία γράμματα.

«Η Κρήτη μας/ Η Ελλάδα μας/ Η Ορθοδοξία μας/ Μου αρέσει/ αυτό το “μας”/ που βάζει στο τέλος/ κάποιων λέξεων – κόσμων,/ όταν μιλεί και όταν γράφει/ ο Αρχιεπίσκοπός μας./ “μας”/ Μια μικρούλα λέξη/ με τρία γράμματα/ Μια πλατεία ευθύνης/ Ενα φωνήεν μεταξύ δύο συμφώνων/ Ο εξ αδιανεμήτου πλούτος μας!» Το ποίημά μου «Αυτό το υπέροχο “μας”» (Από την ποιητική μου συλλογή “Οπως το ψωμί”).

Τη συντροφιά μας χαίρομαι την αξιοτιμημένη/ την άξια και τη φρόνιμη και την μπεγεντισμένη/ Ζηλεύγου τζη οι γι άρχοντες, ζηλεύγει ο κόσμος όλος/ τη συντροφιά την όμορφη που έχουμε απόψε… Χαιρετώ σας κι αγαπώ σας!

Σημείωση: Η αντιφώνησή μου στην παρουσίαση του ποιητικού μου έργου στο Ηράκλειο (“Πολύκεντρο” του Δήμου Ηρακλείου, 17.2.2020).
ΦΩΤΟ: Στέφανος Ραπάνης

Χανιώτικα νέα (Παρασκευή, 21.2.2020)

http://www.haniotika-nea.gr/to-o-enos-eycharisto-kai-to-yperocho-mas/

ΠΡΙΝ ΑΠΟ 9 ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΝ ΧΘΕΣ

Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2011

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΚΟΙΤΑΖΩ ΕΞΩ απ' το παράθυρό μου. Το κάνω συχνά πριν αρχίσω το γράψιμο της στήλης. Αλλες φορές αθέλητα κι άλλες ηθελημένα. Ολο και κάτι 'πετάει' έξω στον αέρα, εκτός απ' τα περιστέρια που πάντα, καιρού επιτρέποντος, συνεδριάζουν κάθε πρωί στα κεραμίδια του σπιτιού απέναντι.

ΔΙΑΦΑΝΗ Η ΜΕΡΑ σήμερα (χθες). Ούτε ιδέα από σύννεφο στον ουρανό. Ο Φλεβάρης αφού έκανε το καθήκον του και φλέβισε τις πρώτες μέρες της διαδρομής του το παίζει... Απρίλης. Ωστόσο, γνωστό είναι ότι του αρέσουν τα παιχνίδια. Δεν θέλει και πολύ να γυρίσει το φύλλο...

ΑΥΤΟΦΩΡΟ ΓΙΑ οφειλές στην Εφορία ακόμη και ενός ευρώ όπως και φυλάκιση 20 ετών για μεγάλα ποσά προβλέπει, λέει, το νομοσχέδιο που θα καταθέσει οσονούπω η κυβέρνηση. Το θέμα δεν είναι να φτιάχνουμε καινούριους νόμους αλλά να τους εφαρμόζουμε, σχολίασε ο φίλος μου ο γερω - δάσκαλος σε γενομένη συζήτηση.

Ο,ΤΙ ΠΕΙ η παπαδιά μην το πει άλλη καμιά! Η Νέα Δημοκρατία είναι η παπαδιά στη συγκεκριμένη περίπτωση. Αυτή διά του αρχηγού τους, του Αντώνη Σαμαρά, ήταν που μίλησε για τα 50 δισ. ευρώ...

ΤΡΕΙΣ ΛΑΛΟΥΝ και δυο χορεύουν. Πάλι καλά. Υπάρχουν και χειρότερα. Τρεις να λαλούν κι ένας να χορεύει. Και βεβαίως και τρις χειρότερα: Τρεις να λαλούν και να 'χει σκολάσει ο χορός...

ΧΑΡΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ, τρόπος του λέγειν,για τους Βέλγους, Γαλλόφωνους και Φλαμανδούς (αν είναι δυνατόν!) αυτές τις μέρες! Πρωταθλήτρια κόσμου η χώρα τους ύστερα απ' την κατάρριψη προχθές του παγκόσμιου ρεκόρ (249 ημέρες) μη σχηματισμού κυβέρνησης. Επεται συνέχεια...

ΣΤΟΥΠΑ ΜΟΥ ΡΙΧΝΕΙ στα μαλλιά ο χρόνος κάθε χρόνο/ μα στην καρδιά 'χω άνοιξη για κείνο καμαρώνω. Και καλά να σου ρίχνει μόνο στούπα, Ηλία Σταματάκη. Να μην σου τα παίρνει -και μάλιστα από νωρίς- τα μαλλιά, είναι το θέμα.

ΣΕ ΒΙΒΛΙΟ κυκλοφόρησε ο γνωστός και σαν 'Εννιαχωριανός' (από το Βλάτος γαρ η καταγωγή του) κάποιες (γύρω στις 120) απ' τις ρίμες του που κατά καιρούς έχει δημοσιεύσει στα 'Σελινιώτικα Νέα', στους 'Νέους Ορίζοντες' και στην εφημερίδα μας. Οντως είναι ένας προικισμένος, χαρισματικός, λαϊκός ποιητής ο Γιάννης Μαλαξιανάκης. Ηλίου... φαεινότερον για τους αναγνώστες του αυτό. Να 'σαι καλά και να συνεχίσεις ν' απλώνεις τις σκέψεις σου σε ρίμες, κύριε Γιάννη. Και βέβαια να τις κυκλοφορήσεις και σε άλλα βιβλία όπως αυτό. Σ' ευχαριστώ πολύ που μου το έστειλες!

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ένας αρχάριος μουσικοσυνθέτης απευθύνθηκε στον Μπερλιόζ και τον παρακάλεσε ν' ακούσει τα έργα του. 'Νεαρέ μου, έχετε μηδαμινές μουσικές ικανότητες και δεν είναι αργά να ασχοληθείτε μ' ένα άλλο επάγγελμα', του είπε, αφού άκουσε με προσοχή τα έργα του ο Μπερλιόζ. Οταν, όμως, ο νεαρός, έφυγε απογοητευμένος του φώναξε απ' το παράθυρο: 'Οταν ήμουν στην ηλικία σας ακριβώς τα ίδια μου είπε ο δάσκαλός μου'.

'[...] Ομως δεν περιγράφονται μέσα σε δυο αράδες,/ οι χάρες που 'χουν τα Χανιά κι όλες οι ομορφάδες./ Θέλουν βιβλία να γραφτούν και τόμοι να χωρέσουν/ κι άνθρωπος δεν εβρέθηκε να πει πως δεν τ' αρέσουν./ Οι χάρες κι αν έχουν αρχή, όμως δεν έχουν τέλος/ κληρονομιά τις άφησε, ο μέγας Βενιζέλος'.
Από τη ρίμα του Γιάννη Μαλαξιανάκη 'Τα Χανιά μας'.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

ΜΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΥΣΤΑΓΩΓΙΑ

Η ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ Β. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗ ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ

Γράφει η Ελένη Σταυρουλάκη

   

     Μυσταγωγία το βράδυ της Δευτέρας 17 Φεβρουαρίου στο Πολύκεντρο Νεολαίας του Δήμου Ηρακλείου. Το κοινό της πόλης είχε κληθεί σε συνάντηση με τον εκ Νίππους Χανίων καταγόμενο, ποιητή Βαγγέλη Κακατσάκη, που είναι συντ. δάσκαλος και μεταξύ των άλλων αρθρογράφος στα "Χανιώτικα Νέα". Το βράδυ της Δευτέρας, ωστόσο, ήταν αφιερωμένο μόνο στην ποίησή του... Στην γνωριμία με τις τέσσερις ποιητικές του συλλογές: * "Τα άλογα του χρόνου",  "Κάζοβαρ" , "Όταν γίνεις ποίημα" και "Όπως το ψωμί»

    

    


Το κοινό καλωσόρισε ο  δάσκαλος -  ριμαδόρος Κωστής Λαγουδιανάκης., που ήταν και ο συντονιστής. «Πολύκεντρο κι Ανδρόγεω απόψε λαμπυρίζει\ Ποίηση κακατασάκεια μασε καλησπερίζει\ Χίλια καλώς εσμίξαμε τη Φλεβαροδευτέρα\ Γαπητερά για όλους σας φλεβαροκαλησπέρα…  Ακολούθησαν χαιρετισμοί από τους διοργανωτές που ήταν η τοπική Ένωση Φιλολόγων, οι τρεις Διδασκαλικοί Σύλλογοι του Νομού Ηρακλείου και οι εκδόσεις "Πυξίδα της Πόλης". Στα ενδιάμεσα, που διανθίζονταν με απαγγελίες από τη δασκάλα – ποιήτρια Ελένη Νέστορα και προβολές με μελοποιημένα από τον Χρίστο Κοτσαύτη ποιήματα του Β. Κακατσάκη  ο ριμαδόρος μας δεν είχε αναπαμό!

     

      Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Νίκος Ψιλάκης μίλησε για την ποίηση του Βαγγέλη Κακατσάκη και αναφέρθηκε μεταξύ των άλλων στο ξάφνιασμα και τη συγκίνηση που ένοιωσε όταν ο Ποιητής έκανε ποίημα τον αριθμό ενός τηλεφώνου. Τον αριθμό του τηλεφώνου της μητέρας του που δεν βρίσκεται πια στη ζωή... Όπως ανέφερε: "Ο ποιητής σχηματίζει τον αριθμό στο καντράν της μνήμης, αλλά το τηλέφωνο δεν απαντά. Η μητέρα έχει ταξιδέψει εκεί που η επικοινωνία των ψυχών δεν χρειάζεται τηλέφωνα. Δάκρυσα, Βαγγέλη, γιατί κάποτε, ασυναίσθητα ίσως, κάλεσα κι εγώ το τηλέφωνο της δικής μου Μεγάλης Απούσας, της Μεγάλης Εσαεί Παρούσας"... Καταλήγοντας ο Νίκος Ψιλάκης, ανέφερε: "Είναι ευτυχισμένοι οι τόποι που γεννούν ποιητές. Μέσα από τη μουσική των λέξεων διασώζουν τη δική τους ιδιοσυστασία, διασώζουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τα οποία διαμόρφωσαν εν τέλει την οπτική του πνευματικού δημιουργού, δηλαδή την ουσία του ίδιου του πολιτισμού τους. Και ο Κακατσάκης ξέρει να διαλέγεται με τον τόπο, ακόμη και όταν δεν είναι ορατό με μια πρώτη ματιά, ο τόπος είναι παρών σ' έναν αέναο διάλογο με φωνές που μπορεί και να μην εκφράζονται με φθόγγους. Είναι τα πράγματα που δεν μπορούν να ειπωθούν αλλιώς παρά μόνο με ποίηση".

    

  


  Ακολούθησε νέα απαγγελία ποιημάτων. Όλα συνοδεύονταν κι από εικόνες που προβάλλονταν μπροστά στα μάτια μας. Την ευθύνη της οπτικοποίησης είχε η συγγραφέας - θεατρολόγος Αγγέλα Μάλμου, ενώ την τεχνική υποστήριξη ο πρώην διευθυντής Π.Ε. Ηρακλείου Άρης Βαλατίδης. Η έκπληξη της βραδιάς ήταν όταν ο Σταμάτης Κραουνάκης εμφανίστηκε στην οθόνη να υποστηρίζει μουσικά την ποίηση του Βαγγέλη Κακατσάκη. Ήταν στο πλαίσιο μιας ανάλογης μυσταγωγικής βραδιάς που είχε λάβει χώρα παλαιότερα στα Χανιά και το έργο της απαγγελίας είχε αναλάβει ο Μιχάλης Αεράκης.

   

     

        Στη συνέχεια, το λόγο έλαβε ο ποιητής - κριτικός λογοτεχνίας Ζαχαρίας Κατσακός, ο οποίος μίλησε για την τελευταία ποιητική συλλογή του Βαγγέλη Κακατσάκη, με τίτλο: "Όπως το ψωμί". Όπως είπε ο κ. Κατσακός: "Τα θέματα και τα ποιητικά μοτίβα που χειρίζεται ο ποιητής αντλεί, κυρίως, από την καθημερινότητα, αλλά εγγράφει αξιολογικά και μορφές ιδεών, καθώς και στιγμιότυπα από αυτήν, τα οποία συσσωματώνει στη γραφή του, κυρίως, σαν αυτά να είναι θραύσματα της ζωής. Τα χρησιμοποιεί, δηλαδή, σαν αποσπάσματα για να τα μεγεθύνει ποιητικά, για να τα αναπτύξει". Ο ίδιος ανέφερε πως "η ποίηση του Κακατσάκη είναι ποίηση ενός καθαρού ρεαλισμού" και συμπλήρωσε: "Παρ' όλα αυτά, δεν είναι λίγες οι φορές που, αίφνης, στους στίχους του υποκρύπτεται, ένα πηγαίο αίσθημα ενός ιδιαίτερου λυρισμού που όμως δεν εκτοπίζει τη ρεαλιστική ποιητική του δυναμική.»

    

    


  Η Ελένη Νέστορα στο σημείο αυτό απήγγειλε με τρόπο μοναδικό το ποίημα «Ιθάκη μου η ποίηση», πριν φτάσει η στιγμή λήξης της εκδήλωσης με αντιφώνηση από τον Ποιητή. Ο Βαγγέλης Κακατσάκης , μεταξύ των άλλων, ευχαρίστησε τους συντελεστές της εκδήλωσης και όλο τον κόσμο που γέμισε τον χώρο του Πολύκεντρου  ενώ δήλωσε πως ένοιωθε πολύ οικεία κατά τη διάρκεια της βραδιάς, τόσο οικεία, όσο νοιώθει στο χωριό του στο Νίππος Αποκορώνου….

Σημείωση: Δείτε τομεγαλύτερο μέρος τoυ κειμένου και  στα Χανιώτικα νέα... (Πέμπτη, 20.2.20)  http://www.haniotika-nea.gr/ekdilosi-gia-tin-poiisi-toy-v-kakatsaki/

          Λεπτομερέστερο ρεπορτάζ της Ελένης Σταυρουλάκη με πολλές φωτογραφίες (κι αυτές του Στέφανου Ραπάνη, εδώ… 

http://www.voltarakia.gr/pigame-ki-itan-oraia/item/6041-itan-mia-mystagogia-gia-tin-poiisi

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ

Κωστής Λαγουδιανάκης

https://www.facebook.com/klagoudian/posts/2755058511198594?notif_id=1582283709925700&notif_t=feedback_reaction_generic_tagged

Συνέντευξη με τον Μανόλη Σπανάκη (19.2. 20200
https://soundcloud.com/user-849109664/190220-107a?fbclid=IwAR34-EKwklKgrZ373z2CxpWxgSZZJJFmiTV8XLpxS2mBVNDdx_tx9pl3UsE

Μανώλης Σπανάκης (Ανακοίνωση Εκπομπής)

https://www.facebook.com/spanakisixoviannou/posts/3002831229767619?comment_id=3007008786016530&notif_id=1582121078108379&notif_t=mentions_comment

Μαρία Δρακάκη

https://www.facebook.com/mdrakaki/posts/3517521561652150?comment_id=3520370264700613&notif_id=1582125564912810&notif_t=feed_comment_reply


Κωστής  Λαγουδιανάκης
https://www.facebook.com/search/top/?q=%CE%BA%CF%89%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%83%20%CE%BB%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%85%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%83&epa=SEARCH_BOX

Νἰκος Καντεράκης
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=1047761638935455&id=100011048862648&notif_id=1582265624969425&notif_t=feedback_reaction_generic_tagged

Μαρία Αναγνωστάκη

https://www.facebook.com/managnostaki/posts/2686361678078969?notif_id=1582402755299814&notif_t=feedback_reaction_generic_tagged


Βαγγέλης Κακατσάκης
https://www.facebook.com/kakatsakes/posts/10215858923362185?comment_id=10215859005844247&notif_id=1582286955896852&notif_t=feedback_reaction_generic

ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΤΟ ΦΕΙΣΜΠΟΥΚ

https://www.facebook.com/kakatsakes/posts/10215851719302088?comment_id=10215896352017878&notif_id=1582722521157325&notif_t=feed_comment

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

ΟΙ ΜΕΛΕΤΕΣ ΠΟΥ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ... 

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης 

[«Μηδέν στο πηλίκο” σε ό,τι αφορά τη διάβρωση στον κόλπο των Χανίων, αφού 5 χρόνια μετά την ολοκλήρωση της σχετικής μελέτης για την προστασία όλου του παραλιακού μετώπου από το Κολυμπάρι μέχρι και τα Χανιά, αυτή παραμένει αναξιοποίητη!
Τα “Χ.Ν.” συνάντησαν […] τον καθηγητή του Πολυτεχνείου Κρήτης κ. Κωνσταντίνο Συνολάκη λίγο μετά την έξοδο του από το βυθό μπροστά στο Ενετικό Λιμάνι όπου έχει τοποθετήσει μετρητή κυμάτων και ρευμάτων.
Ο καθηγητής δήλωσε απογοητευμένος που οι τοπικοί φορείς όλα αυτά τα χρόνια δεν έκαναν κάτι για να αντιμετωπίσουν τη διάβρωση…»] (βλ. “Χ.Ν.” 14-2-20).
Πέντε χρόνια η μελέτη στα… χαμένα! Δικαιολογημέη η απογοήτευση του κ. Συνολάκη!
Μα δεν είναι μόνο η απογοήτευση που αισθανόμαστε κάθε φορά που διαβάζουμε σχετικές ειδήσεις…
Πολλά τα ερωτηματικά μας!
…Αφού δεν πρόκειται να προχωρήσουμε στο έργο, γιατί το μελετάμε; Γιατί πληρώνουμε μελέτες που θα μείνουν στα συρτάρια; Δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η δεύτερη ούτε η νιοστή φορά που ακούμε για μελέτες!
Μήπως κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας;
Να βλέπεις π.χ. το πρόβλημα της διάβρωσης που όπου και να ’ναι θα φτάσει στα Δικαστήρια κι εσύ ακόμη να το σκέφτεσαι να αποφασίσεις αν κάνεις κάτι για να το σταματήσεις! Αυτό κι αν είναι ατολμία, αδιαφορία…
Να βλέπεις τον καθηγητή κ. Συνολάκη που τον καλούν ανά την υφήλιο να τους σώσει, να τον έχεις μες στα πόδια σου και να μην τον εκμεταλλεύεσαι με την καλή έννοια! Πόσες και πόσες φορές έχουν γραφεί στην εφημερίδα τα προβλήματα που αφορούν στο θέμα της διάβρωσης ων ακτών! Η απάντηση από τα επίσημα χείλη είναι οι μελέτες! Καλομελέτα κι έρχεται αλλά λύση δεν έρχεται!Οι μελέτες πάντοτε μένουν στα συρτάρια να τις τρων οι κορέοι!
Κατά τα άλλα…. την επόμενη φορά που η θάλασσα θα μπει στην Τριμάρτυρη και δούμε τα μανουάλια να κατεβαίνουν τη Χάληδων παρακαλώ ας μην μας πιάσει πανικός! Μπορεί να ζοριστούμε λίγο, αλλά κάποια θα τα ξαναεπαναφέρουμε στη θέση τους, όσα μπορέσουμε και ανασύρουμε!
Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 19.2.2020)

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΧΑΡΑΞΕ Ο ΠΑΠΠΟΥΣ!

Στον Τζιτζιφέ ‘χουν μάζωξη, συνάθροιση μεγάλη/ καλωσορίζουν τη χρονιά οι Αποκορωνιώτες…
Γι’ άλλη μια χρονιά βρεθήκαμε στον Τζιτζιφέ του ριζίτικου και συγκεκριμένα στο “Ριζίτικο” του Τζιτζιφέ οι Αποκορωνιώτες, το βράδυ το προπερασμένου Σαββάτου 8 του Φλεβάρη. Στην καθιερωμένη συνεστίαση της πίστης, της αγάπης και της ελπίδας που διοργάνωσε, όπως πάντα το Κοινωφελές Ίδρυμα, που εν σοφία εποίησε στη μνήμη της μητέρας του, ο εκ Νεροχωρίου ορμώμενος Aγιος Ειρηναίος Γαλανάκης ο Χριστιανός, και στο οποίο συστεγάζεται το μοναδικό στο είδος του Ινστιτούτο Επαρχιακού Τύπου που ίδρυσε ο Τζιτζιφιανός από πατέρα ιδρυτής των “Χανιώτικων νέων” Γιάννης Γαρεδάκης. Για την κοπή της βασιλόπιτας της χρονιάς που άρχισε. Για ν’ ακουμπήσομε τα μάτια μας, ώρα χειμωνιάτικου δειλινού, στη Μαδάρα και να πάρουμε δυνάμεις για τη συνέχεια. Για να αναστοχαστούμε τον εξ’ αδιανεμήτου πλούτο μας. Για να λειτουργήσομε και να λειτουργηθούμε το και στο “εμείς” της πάλαι ποτέ ένδοξης επαρχίας μας που είναι πια ένας δυναμικός δήμος. Και βέβαια για να στηρίξουμε οικονομικά το πρόγραμμα “Βοήθεια στο Σπίτι” και να δώσουμε κουράγιο στους ανθρώπους που το υπηρετούν [τον Μάρκο, τη Δήμητρα, την Χριστίνα, τη Στέλλα, τη Νεκταρία, τον Λευτέρη και τον Ανδρέα (του Ινστιτούτου)] για τη συνέχεια. Τιμή για μένα ο ρόλος του συντονιστή της εκδήλωσης, για δεύτερη συνεχή χρονιά.

«Το Κοινωφελές Ιδρυμα “Αγία Σοφία” συνεχίζει το έργο της προσφοράς στον Αποκόρωνα με εκδηλώσεις και κοινωνικές δράσεις, βαδίζοντας στον δρόμο που χάραξε ο ιδρυτής του, αείμνηστος μητροπολίτης Ειρηναίος Γαλανάκης». Τα που είπε αρχίζοντας τον χαιρετισμό του, που έγινε πριν από την ευλογία της βασιλόπιτας, ο διευθυντής του Ιδρύματος παπά – Μιχάλης Βλαβογιλάκης. «Μπόρεσα, όμως, τουλάχιστον να οπλίσω την ψυχή μου στη δυστυχία. Οι μόνες περιπτώσεις που θα μπορούσα να θεωρήσω τον εαυτό μου ευτυχισμένο είναι εκείνες που άφησα την ομορφιά της ψυχής μου να σκεπάσει τις στερήσεις της ζωής μου. Μα κι αυτήν την ομορφιά και τη γαλήνη που ‘χω μαζέψει μέσα μου, μόνο ο Θεός γνωρίζει με πόσους κόπους την ξαγόρασα και πόσα δάκρυα μου κοστίζει. Κι ο αγώνας συνεχίζεται». Σ’ αυτό το κείμενο του Παππού στήριζε τον δικό του χαιρετισμό ο αγαπητός σε όλους μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου Δαμασκηνός Παπαγιαννάκης, που έγινε αμέσως μετά την ευλογία της βασιλόπιτας. Ωσεί παρών και σ’ αυτήν τη σύναξη ο Αγιος στη λαϊκή συνείδηση Νεροχωριανός Δεσπότης.

Αλληλεγγύη σημαίνει να προσφέρεις χέρι βοηθείας σε όποιον το έχει ανάγκη. Δεν είναι μια εκδήλωση οίκτου προς τον αδύνατο, αλλά η έκφραση της ανάγκης του ανθρώπου για ενότητα με τους συνανθρώπους. Προσφέρει στον πάσχοντα την αγάπη, την αυτάρκεια, την αξιοπρέπεια, την πίστη στον εαυτό του, την ελπίδα για τη ζωή και παράλληλα καλλιεργεί και εμπεδώνει την δικαιοσύνη. Δεν είναι, όμως, στήριξη μόνο με λόγια. Επιβάλλεται να εκδηλώνεται με πράξεις, είτε από φορείς για να έχουν λόγο ύπαρξης, είτε από άτομα για να εκπληρώνουν την έννοια του ανθρώπου. «Η καρδιά του ανθρώπου είναι ένα κουβάρι κάμπιες – φύσηξε, Χριστέ μου, να γίνουν πεταλούδες», έχει γράψει ο Νίκος Καζαντζάκης». Ενα ακόμα απόσπασμα από τον χαιρετισμό του παπά – Μιχάλη, στον οποίο αναφέρθηκε στα που έγιναν τη χρονιά που πέρασε και στα που προγραμματίζονται να γίνουν, για να κλείσει μ’ ευχαριστίες – πολλοί εκείνοι που στήριξαν και στηρίζουν το έργο το Ιδρύματος και ιδιαίτερα το πρόγραμμα “Βοήθεια στο σπίτι” που συμπληρώνει εφέτος 24 χρόνια ζωής και εξυπηρετεί 158 άτομα, χωρίς να συμπεριλαμβάνονται τα άτομα που εξυπηρετήθηκαν για μικρό χρονικό διάστημα.

Τον… χορό των χαιρετισμών μετά τον Μητροπολίτη Δαμασκηνό, συνέχισαν, στην καθιερωμένη διαδικασία κοπής και διανομής της βασιλόπιτας, οι εκπρόσωποι αρχών και φορέων με πρώτο τον δήμαρχο Αποκορώνου Χαράλαμπο Κουκιανάκη. Πολλοί αυτοί που έδωσαν το “παρών” και χαιρέτισαν. Συγκεκριμένα: Οι βουλευτές Χανίων Ντόρα Μπακογιάννη και Μανούσος Βολουδάκης, ο αντιπεριφερειάρχης Νίκος Καλογερής, ο γεν. διευθυντής του Ιδρύματος “Ελ. Βενιζέλος” Νίκος Παπαδάκης, που ειρήσθω εν παρόδω έδωσε ένα πορτρέτο του εθνάρχη στον ιδιοκτήτη του “Ριζίτικου” Νεκτάριο Πατσουράκη, οι πρώην βουλευτές Σήφης Μιχελογιάννης, Κυριάκος Βιρβιδάκης και Βάλια Βαγιωνάκη, ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Επαρχιακού Τύπου Γιάννης Γαρεδάκης (χαιρέτισε ο Αντώνης Σκαμνάκης), ο πρόεδρος της ΕΤΑΝΑΠ Μανόλης Αποστολάκης, η πρόεδρος της Κοινωφελούς Επιχείρησης του Δήμου Αποκορώνου Αργυρώ Μπενάκη και ο επικεφαλής της Αντιπολίτευσης του Δήμου Αποκορώνου Σταμάτης Σγουράκης. Ευχές για καλή και δημιουργική χρονιά απ’ όλους. Στον δρόμο που χάραξε ο Παππούς και για το Ιδρυμα, το οποίο τη δεκαετία του 1990 έκανε Κέντρο Αναφοράς, το Διοικητικό Συμβούλιο με προεξάρχοντα τον και νυν αντιπρόεδρό του Νίκο Παπαδάκη.

«Ομορφε Αποκόρωνα ποιος θα σου βρει ψεγάδι/ στο φως του ήλιου δεν μπορεί να βρει κανείς σκοτάδι…» Σιγά που δεν θα τραγουδούσε κι αυτή τη μαντινάδα ο Γαβαλοχωριανός λυράρης Γιώργης Γαλάνης, που μαζί με τον λαγουτιέρη του (επίσης απ’ τον “Χαρίλαο”) Γιάννη Κατάκη, πλαισίωσαν μουσικά τη συνεστίαση!

Χανιώτικα νέα (Τρίτη, 18.2.2020)

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ, 17 ΦΛΕΒΑΡΗ, ΩΡΑ 7. Μ. Μ. 
ΣΤΟ ΠΟΛΥΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ 
Ο ΠΟΙΗΤΗΣ  Β. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ

Γράφει ο Κωστής Λαγουδιανάκης

Στο Κάστρο το πολύκεντρο με φως θα πλημμυρίσει
απού την "κακατσάκεια" ποίηση θα γνωρίσει
Οι τέσσερις του συλλογές ποίησης ξεφουρνιά ‘ναι
"Του χρόνου τ’ άλογα" γλακού κοντά σ’ εμάς για να’ναι.
"Καζοβαρ" κι "όπως το ψωμί" κι αυτά τα ξεφουρνίζει
και "όταν γίνεις ποίημα" ποίηση ξεχειλίζει.
Ψιλάκης και ο Κατσακός ποίηση θα συμπαίνει
και θ' απαγγείλει στσι καρδιές η Νέστορα Ελένη




Ποίηση "Κακατσάκεια" το Κάστρο θα γνωρίσει
κι η γι-αφεδιά μου είναι τιμή εκειά να συντονίσει

ΠΟΙΗΣΗ

ΙΘΑΚΗ ΜΟΥ Η ΠΟΙΗΣΗ

                                         (Στους φίλους μου στο Ηράκλειο)*

https://www.youtube.com/watch?v=axCFHozxvPg

Ιθάκη μου η ποίηση:

τα πάτρια, η μητρίδα γη,

το άλφα της απορίας μου.

Εδώ επιστρέφω.

 Πολλά και πολύτροπα

τα μικρά και μεγάλα ταξίδια μου

εντός, εκτός και επί τα αυτά.

Καταδικασμένος να φεύγω…

«Ας μη μου δώσει η μοίρα μου

εις ξένην γην τον τάφον».

Το καλύτερο ποίημα

δεν το έχω γράψει ακόμα.

Από την ποιητική συλλογή «ΟΠΩΣ ΤΟ ΨΩΜΙ» (Χανιά 2018)

* Με αφορμή την παρουσίαση στο Ηράκλειο του ποιητικού μου έργου, που 

θα γίνει αύρι, Δευτέρα 17 Φεβρουαρίου 2020 στις 7 μ.μ. στο Πολύκεντρο.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

ΗΡΑΚΛΕΙΟ, ΔΕΥΤΕΡΑ 17 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2020, ΩΡΑ 7 Μ. Μ. 

ΣΤΟ ΠΟΛΥΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ Β. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗ

ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΣΤΙΞΗΣ ΜΟΥ

Δηλώνω 

Επιφυλακτικός\ μπροστά στην τελεία.

Καχύποπτος

 στην εμφάνιση του κόμματος. 

 Ανήσυχος

στη θέα του θαυμαστικού.

Ξένος

μέσα στις παρενθέσεις.

Απροετοίμαστος

 στα υπονοούμενα των αποσιωπητικών.

Ανασφαλής

 στον ερχομό της παύλας.

Ερωτευμένος

με το ερωτηματικό.

Το σημείο στίξης μου».

( «Ὀταν γίνεις ποίημα»)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

ΕΙΔΙΚΟ ΔΗΜ. ΣΧ. ΚΑΠΝΚ ΧΑΝΙΩΝ

ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΜΑΣ

  

 «Επισκέφτήκαμε ένα – ένα τμήμα χωριστά το εργαστήρι ζωγραφικής της εικαστικού  Αυγής Αμπελικάκη που είναι δίπλα στο σχολείο μας. Η κυρία Αυγή όπως πάντα άνοιξε διάπλατα τις πόρτες της και μας υποδέχτηκε για να δημιουργηθούν τα ομαδικά έργα που θα στόλιζαν το ημερολόγιό μας. Με τη βοήθεια και την υποστήριξή της πιάσαμε τα πινέλα μας, τα βουτήξαμε στη διαφορετικότητα των χρωμάτων και αποτυπώσαμε τη θέληση και τη δύναμή μας. Στη συνέχεια αφού ήρθαν τα έργα στο σχολείο μας η δασκάλα πληροφορικής Νατάσα Μπαρακλιλή τα φωτογράφισε και έπειτα τα επεξεργάστηκε στο τυπογραφείο όπου με τις ειδικές γνώσεις στην τεχνολογία και την πληροφορική έδωσε σάρκα και οστά στο ημερολόγιό μας». Αυτά, μεταξύ των άλλων, γράφουν σ’ ἐνα κείμενο που μου έστειλαν οι δάσκαλοι του Ειδικού Δημ. Σχ. που στεγάζεται στο Κέντρο Αποκατάστασης  Παιδιών και Νέων Κρήτης, με ταχυδρόμο τον Διευθυντή τους, τον Δημήτρη τον Χαμηλάκη, για να συνοδεύσουν δείγματα της δουλειάς που έγινε και σχετικά κείμενα των μαθητών τους.

Άξιος ο μισθός σας, καλοί μου συνάδελφοι! Πάντα ωραίοι, πάντα χάριν των μαθητών σας, των παιδιών με τις ειδικές ανάγκες, αλλά και τις ξεχωριστές ικανότητες να υπάρχετε! Να είστε καλά κι εσείς, κυρία Αυγή και συγχαρητήρια, κυρία Νατάσα!

 Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

δάσκαλος

Κίτρινες μαργαρίτες

Πήραμε ένα μπολ με κίτρινα χαρτάκια και ένα άλλο με μαύρα χαρτάκια και τα κόψαμε μικρά - μικρά κομματάκια. Φτιάξαμε κίτρινα λουλούδια που τα λένε ήλιους! Η κυρία Στέλλα μας βοήθησε να φτιάξουμε τα φύλλα. Δουλέψαμε όλοι μαζί και περάσαμε πολύ ωραία στο εργαστήρι της κ. Αυγής. Κ. Αυγή σε αγαπάμε πολύ!

Σοφία, Μαρία, Άρης, Στέργιος

Ο Χιονάνθρωπος

Είναι ο χιονάνθρωπος και κρατάει μια σκούπα. Κοντά του είναι δύο δέντρα, αυτός φοράει καπέλο και γύρω του πέφτει χιόνι. Πόσο χαρούμενος είναι που έχει παρέα! Σε αγαπάμε χιονάνθρωπε, είσαι φίλος μας και με χαρά θα γιορτάσουμε μαζί σου τα Χριστούγεννα. 

Ευαγγελία, Λιονέλ, Αλμπιόν

Ο λαγός

Ο λαγός φοράει μεγάλα πράσινα γυαλιά και έχει δύο μεγάλα ροζ αυτιά. Επίσης φοράει ένα μωβ παπιγιόν στο λαιμό. Τον σχεδιάσαμε και τον γεμίσαμε με χαρτί γκοφρέ. Τον φτιάξαμε με τη βοήθεια της εργοθεραπεύτριας  του σχολείου μας, της κυρίας Αγγελικής. Στο ημερολόγιο διακοσμεί τον μήνα Απρίλιο, δηλαδή τον μήνα του φετινού Πάσχα. Είναι μια εικόνα με ανοιξιάτικα, χαρούμενα χρώματα. Όταν ολοκληρώσαμε την κατασκευή του, όλοι ενθουσιαστήκαμε. 

Άρτεμις, Βιόλα, Γιόνι, Μανώλης

Το ανοιξιάτικο δέντρο

Η τάξη μας επιλέχθηκε να δημιουργήσει έναν πίνακα για το μήνα Μάρτιο. Πρώτο μας βήμα ήταν να συζητήσουμε για την άνοιξη, για τα ανθισμένα δέντρα και τα πολύχρωμα λουλούδια. Η κ. Αμπελικάκη πρότεινε να σχεδιάσουμε ένα δέντρο και να χρησιμοποιήσουμε την τεχνική του κολάζ για να το ολοκληρώσουμε. […] Το δέντρο άρχισε να παίρνει μορφή και χρώμα. Επιλέξαμε ένα ανοιχτό γαλάζιο χρώμα τέμπερας και με τα πινέλα μας βάψαμε τον ουρανό. Περισσότερο από όλα μας εντυπωσίασε όταν κολλήσαμε με γερή κόλλα ατλακόλ πολύχρωμα κομφετί και χρυσόσκονη. Είδαμε τότε το έργο μας να ολοκληρώνεται. Το πολύχρωμο και ανοιξιάτικο τοπίο του Μαρτίου ήταν έτοιμο. 

Κωνσταντίνος, Ναταλία, Νέαρχος, Ντίνα

Το αερόστατο

[…] Όλη η ομάδα εργάστηκε μαζί με πολλή φαντασία και δημιουργικότητα και το τελικό αποτέλεσμα μας ενθουσίασε όλους! Επίσης, η επίσκεψή μας στο εργαστήρι ζωγραφικής ήταν μια ευχάριστη έκπληξη για όλους εμάς. Όλος ο χώρος γεμάτος με χρώματα, εφημερίδες, περιοδικά, πολύχρωμες χάντρες, σύρματα, κόλλες, χαρτόνια. Δεν ξέραμε τι να πρωτοθαυμάσουμε!... τους πίνακες ζωγραφικής, τις κατασκευές με πηλό, χαρτί,… όλα έργα μικρών και μεγάλων παιδιών! Ήταν, πράγματι, για όλους εμάς μία αξέχαστη εμπειρία! Όταν μάλιστα είδαμε το ημερολόγιο μας έτοιμο, με τις δικές μας δημιουργίες, η ικανοποίησή μας ήταν ακόμα μεγαλύτερη!

Δημήτρης, Αλεξάνδρα, Στέλιος, Παναγιώτης

Η νυχτερινή πόλη

[…] Πάνω σε έναν καμβά, προσπαθήσαμε να απεικονίσουμε μια πόλη. Βάψαμε πρώτα τον καμβά μαύρο γιατί αποφασίσαμε πως θα ήταν νύχτα. Μετά κόψαμε και βάψαμε χαρτάκια σε διάφορα σχήματα και χρώματα, τα οποία αναπαριστούν τα σπίτια, πετάξαμε άσπρες πινελιές για αστέρια και τέλος ζωγραφίσαμε ένα φεγγάρι. Μια υπέροχη διαδικασία και ένα όμορφο αποτέλεσμα μέσα από τη φαντασία και τα χέρια των μαθητών μας!

Γιάννης, Κατερίνα, Σταμάτης, Μαρία, Βασίλης

Η Κουκουβάγια

[…] Ενώσαμε όλα τα μεγάλα στοιχεία, αφού βάλαμε τα δυνατά μας να τα χρωματίσουμε με λαμπερά χρώματα! Μια πολύχρωμη κουκουβάγια σχηματίστηκε στο πι και φι και μας κοιτούσε με απορία. Με το πινέλο ζωγραφίσαμε επάνω αριστερά ένα μισοφέγγαρο με βαθύ κίτρινο χρώμα. Τα παιδιά βούτηξαν τα πινέλα τους στο άσπρο και γέμισαν με αστέρια το φόντο μας. Μικρές άσπρες κουκίδες σχημάτισαν τον έναστρο ουρανό. Και στο τέλος λίγη μαγεία! Ένα σύννεφο χρυσόσκονης, που με χαρά άπλωσαν τα παιδιά έκανε τον πίνακά μας να λάμπει πραγματικά! Δεν χορταίναμε να τον καμαρώνουμε!

Μαρίνα, Ατανάσι, Μανώλης, Ευτύχης

Χανιώτικα νέα ( Σάββατο, 15.2.2020)