ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

 ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΡΙΖΩΣΕ ΤΟ... ΚΑΚΟ

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης 

Πανελλήνιο θέμα η Πόλη μας! Και πάλι! Για όλες τις "ομορφιές"  της που δυστυχώς μας κάνουν να μη  νιώθουμε καμιά υπερηφάνια! 

Μια δυσάρεστη οσμή έχει κολλήσει πάνω στον αέρα τούτης της πολιτείας! Μια οσμή που την κουβαλώ μεσ στο μυαλό, που αδυνατώ να τη βάλω σε λέξεις, μα θα προσπαθήσω... 

Το σάπιο δεν είναι πάντοτε φανερό!  Όπως ακριβώς συμβαίνει πάντοτε και με την αλήθεια! Που μπορεί πολλές φορές να παραμένει κρυμμένη, αλλά κάποια στιγμή θα αποκαλυφθεί! 

Όταν αποκαλύπτεται η αλήθεια, δεν είναι όλοι ευχαριστημένοι!

Ανάμεσα σς εκείνους που είχαν κάνει τα αδύνατα δυνατά για να την "γκρούψουν¨, να τη θάψουν , όταν τη δουν να εμφανίζεται θα προσπαθήσουν και πάλι να τη θάψουν! 

Γιατί; 

Επειδή έτσι τους βολεύει, επειδή έτσι τους γουστάρει, επειδή έτσι έχουν μάθει,επειδή έτσι τους έχουν διδάξει οι πρώτου διδάξαντες. 

Γιατί;

Επειδή έτσι τους συμφέρει, επειδή μπορούν! Επειδή ο νόμος δεν ισχύει για εκείνους! 

Για εκείνους ισχύει το έχω "μπάρμπα στην Κορώνη" 

Τα τελευταία γεγονότα στην...  όμορφη Πόλη μας, δε θα είναι τα τελευταία! 

Από αυτήν τη θέση έχει πολλάκις γραφτεί με δάφορες αφορμές- όλες δυσάρεστες! Έχει γραφτεί για υποθέσεις βιασμών, για υποθέσεις ¨δυστυχημάτων " , εντός ή  εκτός εισαγωγικών, πλημμυρών , καταπατήσεων και όχι μόνο! 

Ένα κακό δε θα σταματήσει ποτέ, αν δεν κοπεί στη ρίζα του! 

Τη νοοτροπία που μας κάνει να αδιαφορούμε για τη ρίζα του κακού θα την αλλάξουμε; 

Ποια είναι αυτή η ρίζα; 

(Χανιώτικα νέα, Τετάρτη, 15.1. 20215)

ΠΟΙΗΣΗ

 Η ΗΣΥΧΙΑ ΜΑΣ (;)

Μας είπαν,

μέχρι πού, μπορούμε

ν’ απλώσουμε τα πόδια μας τώρα,

που η γη χώρεσε την ψυχή της

σε μια στυμμένη λεμονόκουπα.

Αυτά τα μάτια, χρόνια αταξίδευτα,

που κουβαλούν τον θάνατο,

μέσα στις κόγχες τους,

πού μπορούν να στήσουν

τη σκηνή του έρωτα,

τώρα που άνθρωποι μικροί

βγάλανε τα μάτια

απ’ τις βυζαντινές μας Παναγιές;

Κι αφήσαμε και τέντωσαν

το κορμί μας σε προκρούστεια κλίνη

οι ισχυροί της μέρας,

με μόνο αντάλλαγμα, την ησυχία μας…

Δεν μπορούμε να ζούμε σε ησυχία, όμως

όταν τα δάχτυλα της καθημερινής ανάκρισης,

ματώνουν τις ουλές του κορμιού μας.

Να γιατί,

προσευχόμαστε στην πεταλούδα,

που ζήτησε απ’ το αυγινό φως

έρωτα μαζί του, να μπορέσουμε

κάποια αυγή, να προσφέρουμε εμείς

το μπουκέτο με τις ηλιαχτίδες,

στο μπούστο της μέρας.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
΄ΚΑΖΟΒΑΡ', ΠΥΞΙΔΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ, ΧΑΝΙΑ, 2014

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

ΣΤ ΤΑΞΗ 10ου ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΑ ΣΥΣΣΙΤΙΑ ΤΗΣ ΣΠΛΑΝΤΖΙΑΣ

Καλοί µου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!
Στην επίσκεψη τους στα γνωστά στην πόλη µας και όχι µόνο Συσσίτια της Σπλάντζιας τον προηγούµενο µήνα, λίγο πριν τα Χριστούγεννα, αναφέρονται οι δάσκαλοι και τα παιδιά της Στ’ τάξης του 10ου ∆ηµ. Σχ. Χανίων, στον σηµερινό, τον πρώτο µετά τις χριστουγεννιάτικες διακοπές Παιδότοπο. Για µια ξεχωριστή δράση στην υπηρεσία της αλληλεγγύης ο λόγος- «η ζωή αξίζει µόνο όταν τη µοιράζεσαι», συνήθιζε να λέει ο για χρόνια στυλοβάτης τους αξέχαστος γιατρός Κωστής Νικηφοράκης. Αυτό το µάθηµα διδάχτηκαν κατά την εν λόγω επίσκεψή τους τα Εκτάκια του 10ου. Πολλά µπράβο στους δασκάλους των παιδιών Μάνο Αναγνωστάκη, Μέλµπα Βακάκη και Φωτεινή Γερονικολάκη που γνώρισαν στους µαθητές και τις µαθήτριές τους την αξία του προσφέρειν...Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης, δάσκαλος- λογοτέχνης

ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙΝ

Μια υπέροχη διήμερη δράση πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο, τον μήνα της αγάπης, της προσφοράς και της αλληλεγγύης, από τους/τις μαθητές/τριες του 10ου Δημοτικού Σχολείου Χανίων στα Συσσίτια της Σπλάντζιας. Μέσα στο πλαίσιο των εργαστηρίων δεξιοτήτων οι μαθητές/τριες των δύο τμημάτων της Στ τάξης του σχολείου είχαν την ευκαιρία να βιώσουν αυτή την πολύ σημαντική δράση για τον εθελοντισμό. Στόχος ήταν να γνωρίσουν την ουσία της αλληλεγγύης και να ευαισθητοποιηθούν σε θέματα κοινωνικής υποστήριξης ευάλωτων ομάδων. Εξίσου σημαντικό για τους/τις ίδιους/ες ήταν να έρθουν σε επαφή με τοπικούς εθελοντικούς οργανισμούς, κατανοώντας την άρρηκτη σύνδεση του εθελοντισμού με την εξέλιξη του ανθρώπου, καθώς αποκομίζονται πολύτιμες εμπειρίες, γνώσεις και άπλετα όμορφα συναισθήματα από τέτοιου είδους ενέργειες.

Θερμή ήταν η υποδοχή για τους/τις μαθητές/τριες και τους δασκάλους από την κα. Ελένη Κουργιαντάκη, την υπεύθυνη του χώρου και τη μαγείρισσα κα. Σπυριδούλα, που μέσα από τον οργανισμό τους προσφέρουν καθημερινά περίπου 150 μερίδες φαγητό σε ανθρώπους που τις έχουν πραγματικά ανάγκη. Τα παιδιά ξεναγήθηκαν στον χώρο και κατευθύνθηκαν στην κουζίνα όπου σε ομάδες έκαναν τις απαραίτητες ετοιμασίες για να γνωρίσουν και να βιώσουν την αξία του προσφέρειν. Ετοίμασαν σε πακέτα το φαγητό της ημέρας, έκοψαν το ψωμάκι και οργάνωσαν τα σακουλάκια μαζί με άλλα είδη τροφής, τα οποία πρόσφεραν, με ένα εγκάρδιο και ζεστό χαμόγελο, ενώ εύχονταν σε όλους καλή όρεξη, καλές γιορτές και ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΎΓΕΝΝΑ ΜΕ ΥΓΕΊΑ ΚΑΙ ΑΙΣΙΟΔΟΞΊΑ !!!!

Ο δάσκαλος του Στ1 Αναγνωστάκης Μάνος

Η δασκάλα του Στ2 Βακάκη Μέλμπα

Η δασκάλα παράλληλης στήριξης Φωτεινή Γερονικολάκη

Απόψεις των μαθητών

Πρόκειται για ένα μέρος όπου προσφέρουν φαγητό στους φτωχούς και στους άπορους. Εμείς βοηθήσαμε στην παρασκευή και στην οργάνωση των γευμάτων. Χαρήκαμε πολύ, επειδή λάβαμε μέρος κι εμείς σε αυτή τη διαδικασία. Είναι πολύ σημαντικό να βοηθάς τον συνάνθρωπό σου. Κατά την ξενάγησή μας, αρνητική εντύπωση μας έκανε η έλλειψη τροφίμων στις αποθήκες του χώρου. Όμως, νιώσαμε πολύ όμορφα που γίναμε κι εμείς εθελοντές, έστω και για μία ημέρα.

                                                                                                                        Μάνος Γ. , Θεοδόσης Δ.

ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΘΕΛΟΝΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ

Με την τάξη μας επισκεφθήκαμε τα συσσίτια και συνεισφέραμε σε ανθρώπους και οικογένειες που έχουν ανάγκη από φαγητό. Αφού γνωρίσαμε το σπουδαίο έργο που κάνουν οι άνθρωποι εκεί, συσκευάσαμε τα φαγητά σε μπολάκια και τα τοποθετήσαμε σε σακούλες για να τα δώσουμε σε αυτούς που τα χρειάζονται. Νιώσαμε υπέροχα για τη μικρή βοήθεια που προσφέραμε. Το να γίνεσαι εθελοντής είναι κάτι πολύ ξεχωριστό.

Φαίδρα Α. , Ειρήνη Β. , Ευρυδίκη Κ.

Ήταν από τις πιο ωραίες και ιδιαίτερες εμπειρίες που έχουμε ζήσει στη σχολική μας ζωή. Στον χώρο εκεί, βάλαμε τα φαγητά σε κεσεδάκια και τα τοποθετήσαμε σε σακούλες. Εκτός από το γεύμα, η σακούλα περιείχε και μαρμελάδα με ψωμί. Έπειτα τα προσφέραμε στους άπορους. Δυσαρεστηθήκαμε, όμως, όταν ενημερωθήκαμε ότι υπάρχουν ελάχιστα τρόφιμα στις αποθήκες. Καλό θα ήταν όποιος μπορεί να προσφέρει τρόφιμα στα συσσίτια της Σπλάντζιας.

Μιχάλης Α. , Φώτης Κ.

Με την τάξη μας επισκεφθήκαμε τα συσσίτια της Σπλάντζιας. Η εμπειρία να δίνουμε φαγητό στους άστεγους και να τους κάνουμε να χαμογελάνε ήταν απλώς καταπληκτική. Νιώσαμε πως να προσφέρουμε κάτι δεν μας αδειάζει την καρδιά, αλλά μας τη γεμίζει με συναισθήματα, σκέψεις, ζεστασιά και αγάπη. Εκείνη τη μέρα συνειδητοποιήσαμε πως ο εθελοντισμός και λίγη καλή θέληση μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο. Ο κάθε άνθρωπος θα πρέπει να νοιάζεται και να ενδιαφέρεται για τον συνάνθρωπό του.

Διώνη Π. , Κάτια Ν.

Εμείς και η τάξη μας επισκεφθήκαμε τα συσσίτια της Σπλάντζιας. Βοηθήσαμε στην προετοιμασία και την προσφορά του φαγητού σε κάποιους φτωχούς ανθρώπους. Ήταν μια πολύτιμη εμπειρία και αισθανθήκαμε όμορφα που συμμετείχαμε σε αυτή τη φιλανθρωπική δράση. Καταλάβαμε το πόσο ωραία μπορεί να νιώσει κάνεις προσφέροντας φαγητό σε ανθρώπους που το έχουν πραγματικά ανάγκη.

Γιώργος Μ. , Γιώργος Κ.

Η επίσκεψη στα συσσίτια ήταν μια ωραία εμπειρία. Μας άρεσε που βοηθήσαμε ανθρώπους που έχουν ανάγκη από φαγητό. Δεν είχαμε καταλάβει ότι στις μέρες μας υπάρχουν τόσοι άνθρωποι στην πόλη των Χανίων που πεινάνε και στενοχωρηθήκαμε πολύ. Ταυτόχρονα , όμως, χαρήκαμε που υπάρχουν τέτοιου είδους οργανισμοί, όπως αυτός ο χώρος και τόσοι άνθρωποι ικανοποιούν μία από τις βασικές τους ανάγκες, όπως είναι το φαγητό.

Ελένη Μ. , Στέλλα Λ.

https://www.haniotika-nea.gr/paidotopos-episkepsi-sta-syssitia-tis-splantzias-apo-tin-st-taxi-10oy-i-sch-chanion/

Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 11.1.2025)

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

Η ΜΑΡΙΑ ΚΑΙ Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης 

Παρακολούθησα και τις δύο ταινίες που ακόμη παίζονται στους Κινηματογράφους! Πρώτα τη “Μαρία’’, που πραγματεύεται την τελευταία εβδομάδα της ζωής της μεγαλύτερης υψίφωνου του 20ου αιώνα με την Αντζελίνα Τζολί σε μια χολιγουντιανή παραγωγή και έπειτα

την ταινία “Υπάρχω’’ μια μικρή βιογραφία του μοναδικού Στέλιου Καζαντζίδη που υποδύεται ο Χρήστος Μάστορας.

Δύο πολύ εμβληματικές προσωπικότητες, δύο καλλιτέχνες πολύ ιδιαίτεροι, ξεχωριστοί λόγω της φωνής τους, δύο Έλληνες που έχουν κατακτήσει την κορυφή αλλά και πολύ δικαιολογημένα τους έχει αποδοθεί η έννοια του “μύθου’’, είναι τόσο η Μαρία Κάλλας όσο και ο Στέλιος Καζαντζίδης!

Και οι δύο ταινίες καταφέρνουν να αποδώσουν μια πραγατικότητα χειροπιαστή, του περασμένου αιώνα, παρουσιάζοντας άλλη λιγότερο άλλη περισσότερο ψήγματα της ιστορίας όχι μόνο των δύο συγκεκριμένων προσώπων αλλά και του περίγυρού τους!

Για μένα η μεγαλύτερη επιτυχία και των δύο αυτών ταινιών είναι ότι καταφέρνουν να επαναφέρουν αυτά τα δύο ιερά τέρατα της μουσικής πίσω στην επικαιρότητα!

Κυρίως για τους μικρότερους σε ηλικία, που για διάφορους λόγους έσπευσαν να παρακολουθήσουν τους πρωταγωνιστές των ταινιών, θεωρώ πως η “συνάντησή’’ τους με την πραγματικότητα και την αυθεντικότητα -δίχως “φτιασιδώματα’’- των φωνών αυτών των δύο καλλιτεχνών (της Μαρίας Κάλλας και του Στέλιου Καζαντζίδη), ίσως αποτελέσει το έναυσμα να κατανοήσουν πόσο πολλή δύναμη ενυπάρχει στην Αλήθεια, και πόσο μάταιο και λυπηρό είναι να προσπαθούν τεχνηέντως να σου πλασάρουν το ψέμμα και το ψεύτικο ως αληθινό.

Τελικά να καταλάβουν ότι άλλο σημαίνει “ζω’’ και άλλο “υπάρχω’’ !

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 8.1,25) 

ΠΟΙΗΣΗ

 ΔΙΑΦΩΝΙΑ

 

Φωτογεννημένα- 

λίγο πριν και λίγο μετά

τους ανοιχτούς ουρανούς.

Εννιά χρονών κι ενός λεπτού της ώρας 

το αγόρι,

εννιά χρονών παρά ένα λεπτό της ώρας 

το κορίτσι- 

μπορεί και αντίστροφα.

Σήμερα τα Φώτα και οι Αγιασμοί… 

Με το που χαράζει η μέρα στους δρόμους- 

συνεταιράκια στα κάλαντα του Ιορδάνη,

σε ρόλο Βαφτιστή εξ ημισείας. 

Μαργαριταρένια τα κλειδιά των.

Ν’ ανοίξει την παράδεισο,

θέλει το αγόρι. 

Ν’ ανοίξει τον παράδεισο, 

θέλει το κορίτσι.

Συμφωνία  Κυρίου  

η  διαφωνία των στο γένος του άρθρου.

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης ( “ Τα χελιδόνια του μοναχού”,  Χανιά, 2020)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

 Δ' Ε' ΚΑΙ ΣΤ' ΤΑΞΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΩΝ ΜΑΥΡΟΜΑΤΑΚΗ

Η ΜΕΓΑΛΗ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ ΓΙΟΡΤΗ

Καλοί µου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!
Στη µεγάλη Γιορτή των Θεοφανείων, του Μεγάλου Αγιασµού και των Φώτων, όπως επίσης τη λέµε, που είναι µεθαύριο, 6 του Γενάρη είναι αφιερωµένος ο σηµερινός, πρώτος της φετινής χρονιάς Παιδότοπος. Να ‘ναι καλά ο δ/ντής των Εκπαιδευτηρίων ΜΑΥΡΟΜΑΤΑΚΗ, Κώστας Μανωλάκης και οι συνάδελφοί του (µας), για το υλικό (κείµενα και ζωγραφιές των µαθητών τους) που µου έστειλαν. Όντως πλούσια µε ιστορίες και έθιµα η γιορτή αυτή, ωστόσο δεν θα το κρύψω ότι
εµένα µε συγκίνησαν ιδιαίτερα τα κάλαντ(ρ)α των φώτων που καταγράφτηκαν, όπως τα θυµάται η γιαγιά Κορνηλία Μανωλάκη. Σαν να ήταν χθες που τα τραγουδούσα, την παραµονή των Φώτων στα µικράτα µου...
Χρόνια πολλά και καλά
και καλή φώτιση σε όλους µας!
Χαιρετώ σας κι αγαπώ σας!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος - λογοτέχνης

Η μεγάλη γιορτή των Φώτων είναι πλούσια με ιστορίες και έθιμα. Μαθητές από την Δ, Ε και Στ τάξη των Εκπαιδευτηρίων Μαυροματάκη κατέγραψαν και ζωγράφισαν τις γνώσεις και τις εμπειρίες τους με πολύ ενδιαφέροντα αποτελέσματα. Τα παιδιά βοήθησαν οι δάσκαλοί τους: Μιχαέλα Ζερβουδάκη, Γιώργος Καλλίθρακας και Κώστας Μανωλάκης. Στέλνουμε τις ευχές μας για υγεία και πρόοδο σε όλους και στον “Παιδότοτο” να συνεχίσει με τον ίδιο δυναμισμό!

Από τα ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ «ΜΑΥΡΟΜΑΤΑΚΗ»

Στις 6 Ιανουαρίου γιορτάζουμε τη βάπτιση του Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό από τον Ιωάννη. Τότε το Άγιο Πνεύμα φάνηκε σαν περιστέρι κι ο Θεός πατέρας είπε: «Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός». Επίσης γίνεται το έθιμο του αγιασμού των υδάτων. Οι ιερείς ρίχνουν τον σταυρό σε θάλασσες, λίμνες και ποτάμια. Πολλοί νέοι βουτάνε στα κρύα νερά για να πιάσουν τον σταυρό. Όποιος τον πιάσει πρώτος είναι ευλογημένος και τυχερός. Με τον αγιασμό ραντίζουμε εκτός από τους ανθρώπους, τα ζώα, τα σπίτια και τα χωράφια, γιατί ο αγιασμός πιστεύουμε πως διώχνει το κακό και μένει το καλό. Αφροδίτη

Γιορτάζουμε τα Θεοφάνεια στις 6 Ιανουαρίου. Είναι μεγάλη και σημαντική γιορτή, καθώς βαπτίστηκε ο Χριστός. Εκείνη τη μέρα ο παπάς πετάει τον σταυρό μέσα στη θάλασσα και πλήθος κόσμου κολυμπάει στο κρύο νερό για να τον πιάσει. Όποιος πιάσει τον σταυρό θα έχει μεγάλη ευλογία. Ο μύθος λέει ότι μόλις ξεκινήσει ο αγιασμός του νερού από τον παπά, οι καλικάντζαροι φεύγουν και τρέχουν να κρυφτούν κάτω από τη Γη. Κατερίνα και Πρίσλεϊ

Οι Καλικάντζαροι είναι πονηρά και χαζούλικα πλάσματα που έχουν μαύρη μούρη και μυτερή ουρά. Φοβούνται τον ήλιο και περπατούν στα σκοτεινά. Μένουν κάτω από το έδαφος και περνάνε τον χρόνο τους πριονίζοντας το δέντρο που κρατάει τη Γη στη θέση της. Άμα πέσει το δέντρο όλα θα χαθούν. Τα Χριστούγεννα όμως, όταν μυρίζουν τα γλυκά και τα φαγητά, σταματούν το πριόνισμα και ανεβαίνουν στον πάνω κόσμο. Πάνε στις κουζίνες και αρχίζουν να τρώνε, να λερώνουν τα φαγητά και τα κάνουν όλα άνω κάτω. Την παραμονή των Φώτων, που ο παπάς αγιάζει τα σπίτια, οι καλικάντζαροι επιστρέφουν στον κάτω κόσμο. Λένε ότι μέχρι να γυρίσουν πίσω, το δέντρο έχει γιατρευτεί και ξαναρχίζουν πάλι από την αρχή. Αθηνά

Ο Καλικάντζαρος που έμεινε στη Γη. Μια φορά ήταν ένας καλικάντζαρος που τον λέγανε Ντρουπιτσαντούνο. Έτρωγε ασταμάτητα. Προσπάθησε να πάει σε έναν γιατρό για βοήθεια, αλλά μάταια. Πέταξε όλα τα φαγητά και κλειδώθηκε στο σπίτι του. Ούτε αυτό λειτούργησε, επειδή δεν άντεχε τον πειρασμό. Ξεκλείδωνε την πόρτα και πήγαινε κι έβρισκε κι άλλο φαγητό. Σύντομα πήρε άλλα εβδομήντα κιλά. Όταν ο παπάς άγιαζε το χωριό, δεν μπορούσε να γυρίσει στον κάτω κόσμο, γιατί δε χωρούσε από την τρύπα. Τελικά αποφάσισε να τρώει μόνο λαχανικά. Κατάφερε και αδυνάτισε, αλλά προτίμησε να μείνει στον πάνω κόσμο, όπου περνούσε καλύτερα. Γιώργος

Κάθε χρόνο τη νύχτα της παραμονής των Φώτων λένε ότι αν κάνεις μια ευχή, θα πραγματοποιηθεί. Αρκεί να μείνεις ξύπνιος το βράδυ και να δεις τον ουρανό να ανοίγει. Κάποιοι λένε ότι θα δεις τον Χριστό να βαπτίζεται στον Ιορδάνη που είναι φτιαγμένος από τα αστέρια και γύρω να πετούν άγγελοι.

Σχετικό είναι το παραμύθι «Ο Πλούτος και η Ευτυχία» του Γρηγόρη Ξενόπουλου. Ένα φτωχό αγοράκι ξαγρύπνησε και μαγεμένο από το θαύμα δεν έκανε την ευχή του παρά  την τελευταία στιγμή ψιθυρίζοντας «Πλούτο»! Έτσι, ήρθε στο όνειρό του ο Πλούτος και τον ρώτησε αν θέλει να μείνει μαζί του. Του εξήγησε ότι τα χρήματα δε φέρνουν πάντα την ευτυχία και η δυστυχία μπορεί να συνοδεύει τα πλούτη. Επίσης η ευτυχία μπορεί να πηγαίνει μαζί με τη φτώχεια. Το αγοράκι κατάλαβε ότι δε θέλει τον Πλούτο τελικά και είπε ότι την επόμενη χρονιά θα ζητήσει την Ευτυχία. Αυτή η ιστορία αποδεικνύει ότι η ευτυχία είναι πιο σημαντική από τον πλούτο.

Μανόλης

Καταγράψαμε τα κάλαντα των Φώτων όπως τα θυμόταν η γιαγιά  Κορνηλία Μανωλάκη και τα τραγουδούσε μικρή:

Σήμερα είναι τω Φωτώ

π’ αγιάζουν οι παπάδες

και μες στα σπίτια μπαίνουνε

και λέν’ τον Ιορδάνη

Άγιε μου Γιάννη Βαπτιστή

χαρίσετέ μου τα κλειδιά

τα μαργαριταρένια

ν’ ανοίξω τον παράδεισο

να πιω νερό δροσάτο

να πέσω ν’ αποκοιμηθώ

σε μια μηλιά από κάτω

Ανήφορος, κατήφορος

Σε τρία πηγαδάκια

κάθονται τρεις μελαχρινές

Η μια κεντά τον ουρανό

κι η άλλη το φεγγάρι

κι η τρίτη η ομορφότερη

κεντά τον Άι Γιάννη…

Χανιώτικα νέα (Σάββατο,4.1.2025) 

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2025

 

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Τούτος ο νέος χρόνος τo 2025, που µοιάζει πια ως ένα ένα πολύ µακρινό σηµείο από το έµπα του… “νέου” αιώνα, αυτής της “νέας” χιλιετίας που διανύουµε, είναι πια παρών!
…Xρειάζονται οι θύµησες και ως υπενθυµίσεις πάντα θα είναι απαραίτητες για την καταννόηση της ίδιας της ζήσης, των βιωµάτων για να µπορεί ο άνθρωπος να σταθεί γερά πάνω στη γη, να ενατενίζει τα υψηλά και να προσπαθεί να καταφέρνει την αξιοπρέπεια όπως… αυτή αντικειµενικά ορίζεται!
…Κι ας έχουν τόσο πολύ αλλάξει οι καιροί, οι άνθρωποι τα ίδια θα εύχονται πάντα, τα ίδια θα προσδοκούν, θα υποµένουν, ίσως και να αναµένουν!
Ένας αέναος κύκλος µα κι ένας στροβιλισµός που φέρει µέσα του σχεδόν τα πάντα όλα, έστω και µε τις λίγες ή πολλές διαφορές! Η ζωή µας, η ίδια η Ανθρωπότητα εξελίσσεται, προχωρά στον χωροχρόνο· νέα ήθη και νέες καταστάσεις υιοθετούνται αργά ή γρήγορα!
Κι όµως… καθώς βρισκόµαστε εδώ «στη ρωγµή του χρόνου» (σε µία από τις πολλές) που γράφει ο ποιητής, σήµερα µόνο ευχές πρέπει(!) και αρµόζουν για το νέο έτος! 
Ευχές που ∆ΕΝ είναι κοινότυπες: υγεία, αγάπη, χαρά, ευτυχία, κάποιες από αυτές που λίγο-πολύ συµπεριλαµβάνουν τα πάντα µέσα τους!
Και πολλή δύναµη και απαντοχές να µπορούµε να µετριάζουµε το δυσβάσταχτο όχι µόνο των δικών µας ώµων και των όσων ‘‘εντός µας’’ πολύ µας βαραίνουν, αλλά και τα βάρη που έχει και κουβαλάει καθένας δίπλα µας!
Καλό κι ευτυχισµένο το 2025!

Χανιώτικα νέα (1 Ιανουαρίου 2025) 

ΠΟΙΗΣΗ

ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΕΡΧΕΤΑΙ

Ζώνεται το φθαρμένο ράσο του,

βάζει τα ξυλοπάπουτσά του

φορεί το καλογερικό σκουφί του,

κάνει τον σταυρό του δυτικά,

παίρνει το μαγικό ραβδί του...

Εκεί στα βάθη της Μικράς Ασίας,

όπου η παλιά πολιτεία της Καισάρειας,

ετοιμάζεται, όπως κάνει αιώνες τώρα,

να ΄ρθει κι εφέτος την Πρωτοχρονιά

να μας επισκεφθεί ο παλιός Άγιος Βασίλης.

 

Τι κι αν έχει πεθάνει -

πάνε δεκάδες χρόνια τώρα -

και ο τελευταίος ζευγολάτης

που τον περίμενε πώς και πώς

για να ευλογήσει το αλέτρι του.

Τι κι αν τα παιδιά, αντί γι' αυτόν,

περιμένουν τον άγιο της κατανάλωσης

μ' όλα τα κάθε λογής δώρα του.

Τι κι αν βρει κλειστές, κατάκλειστες, τις πόρτες.

 

Όλο και κάποιος ξεχασμένος βοσκός

θα με περιμένει στο μαντρί του,

όπως ο Γιάννης ο Ευλογημένος,

σκέφτεται ο δικός μας, ο παλιός, Άγιος Βασίλης...

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης ("Τα χελιδόνια του μαναχού"), 2020

https://www.facebook.com/kakatsakes/posts/pfbid033Axyk4VtPxTFiKxTKV2FJEmaME1pygiGNBwfuN4NMxtEgs8yCt8rPZRmdi3awMyxl?notif_id=1735466814180540&notif_t=feedback_reaction_generic&ref=notif

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

 Ε2 ΤΑΞΗ 11ου ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ 

ΠΟΙΟΣ ΦΕΡΝΕΙ ΤΑ ΔΩΡΑ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΧΩΡΕΣ

Καλοί µου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!
∆ιαφορετικός ο σηµερινός Παιδότοπος, παραµονές Πρωτοχρονιάς, από άλλες χρονιές. Ποιος φέρνει τα δώρα σε διάφορες χώρες της Ευρώπης, και συγκεκριµένα στην Ολλανδία, στη Μεγάλη Βρετανία, στην Ουγγαρία, στη Γερµανία, στην Ιταλία, στην Ισπανία, στη Γαλλία, στη Σουηδία, στην Ουκρανία - Ρωσία, στη Φινλανδία και βέβαια στην Ελλάδα, µαζί µε µια σχετική εισαγωγή στην αρχή, το διανθισµένο µε ζωγραφιές, θέµα του. Στη γνωστή στους αναγνώστες της στήλης και από άλλες παλιότερες συνεργασίες, δασκάλα Χρυσάνθη Αγίου, και βέβαια στα φετινά Πεµπτάκια της, τα εύσηµα. Συγχαρητήρια για την επιλογή του θέµατος και για τον τρόπο προσέγγισής του, καλή µου συναδέλφισσα!
Να χαίρεσαι τους µαθητές σου και να σε χαίρονται!
Καλή Πρωτοχρονιά σε όλους! Σας χαιρετώ µε αγάπη
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος - λογοτέχνης

Εισαγωγή Ο μύθος του Άη Βασίλη αποτελεί ίσως την πιο διάσημη φιγούρα της χριστουγεννιάτικης παράδοσης σε όλο τον κόσμο. Αλλά τελικά αντί για Άη Βασίλης είναι ο Άγιος Νικόλαος και πολλοί μπορεί να δυσανασχετούν που το έθιμο μοιάζει να απομακρύνεται από την ελληνική παράδοση. Στην πραγματικότητα ο μύθος του Αη Βασίλη έχει τις ρίζες της κι αυτή στην ελληνορθόδοξη παράδοση. Ο άγιος Νικόλαος ενέπνευσε αυτή την ιστορία και πιο συγκεκριμένα οι Ολλανδοί για τους οποίους υπήρξε τιμώμενο πρόσωπο κάθε χρόνο στη γιορτή του στις 6 Δεκεμβρίου. Από τον μεσαίωνα τα παιδιά άφηναν γάλα και μπισκότα στον άγιο ενώ άφηναν στα ξύλινα ολλανδικά παπούτσια τους άχυρο για το γαϊδουράκι του περιμένοντας να τα φάει και να τους αφήσει δώρα και λιχουδιές. Η Νέα Υόρκη ελεγχόταν από τους Ολλανδούς και έφερε το όνομα το νέο Άμστερνταμ. Οι Ολλανδοί διανοούμενοι στη Νέα Υόρκη διατήρησαν ήθη και έθιμα του τόπου τους. Ένας από αυτούς ο Ουάσινγκτον Ίρβινγκ στο βιβλίο του αποκάλεσε τον ολλανδό Σιντ Νίκολας που πετούσε με το βαγόνι του πάνω από τη Νέα Υόρκη και άφηνε δώρα. Οι Νεουορκέζοι τον αποκάλεσαν Σάντα Κλάους. Αργότερα ο Κλεμεντ Μουρ με το ποίημά του «Η νύχτα πριν τα Χριστούγεννα» διαμόρφωσε περισσότερο την ιστορία του Αη Βασίλη όπως την ξέρουμε. Δημοσθένης Τζιγκουνάκης, Γιώργης Σπανάκης

Ολλανδία Στην Ολλανδία τα δώρα τα φέρνει ο άγιος Νικόλαος(Sinterklaus) και όχι ο άγιος Βασίλης. Τα δώρα όμως τα φέρνει στις 5 Δεκεμβρίου, 3 εβδομάδες πριν τα Χριστούγεννα. Έρχεται για τα Χριστούγεννα στην Ολλανδία και όλο το υπόλοιπο έτος ζει στην Ισπανία. Μεγάλη Βρετανία Στην Μεγάλη Βρετανία η αρχική μορφή του Πατέρα των Χριστουγέννων ήταν με πράσινη στολή και αντί να φέρνει δώρα στα παιδιά, πήγαινε από σπίτι σε σπίτι και γιόρταζε με τους ανθρώπους. Γιώργος Τσουχλαράκης

Ουγγαρία Στην Ουγγαρία τα δώρα τα φέρνει συνήθως με τη βοήθεια ενός αγγέλου ο «μικρός Χριστός» που στα ουγγρικά λέγεται Jezuska. Υπάρχει επίσης ο Telapo που μοιάζει με τον δικό μας άγιο Νικόλαο που φέρνει τα δώρα στις 5-6 Δεκεμβρίου και τα Χριστούγεννα. Γερμανία Στη Γερμανία τα δώρα τα φέρνει ο Weihnachtsmann που σημαίνει ο άνθρωπος των Χριστουγέννων. Tον Weihnachtsmann τον φαντάζονται είτε σαν τον άγιο Νικόλαο είτε σαν τον Κρίστκιντλ που είναι ένα ξωτικό. Στις 5 Δεκεμβρίου ξεκινάει η προετοιμασία με τα παιδιά να βάζουν τις μπότες τους κάτω από το κρεβάτι μαζί με ένα γράμμα για τον άγιο Νικόλαο. Ραφαήλ Σκαράκης

Ιταλία Τα δώρα που όλα τα παιδιά περιμένουν κάθε Χριστούγεννα στην Ιταλία τα φέρνει η Μπεφάνα στα καλά παιδιά που δεν κάνουν σκανταλιές ενώ στα άτακτα φέρνει σκόρδο. Ισπανία Τα δώρα στην Ισπανία τα φέρνει ο πατέρας των Χριστουγέννων. Τα ξημερώματα των Χριστουγέννων φέρνει τα δώρα σε όλη την Ισπανία παρουσιαζόμενος με τον Ρούντολφ του και έναν μεγάλο σάκο γεμάτο δώρα. Μάγια Κοκολογιαννάκη

Γαλλία Τα Χριστούγεννα στη Γαλλία φέρνει τα δώρα ο Περ Νοέλ που τον ονομάζουν μπαμπά των Χριστουγέννων. Φοράει έναν κόκκινο μανδύα και την παραμονή των Χριστουγέννων τα παιδιά αφήνουν τα παπούτσια τους δίπλα από το τζάκι με μικρά καρότα. Σουηδία Στη Σουηδία τα Χριστούγεννα φέρνει τα δώρα ο Jultomten. Συγκεντρώνονται οι άνθρωποι την παραμονή των Χριστουγέννων και ανταλλάσσουν δώρα τρώγοντας θαλασσινά και κρέας. Μετά οι άνθρωποι πάνε γύρω από χριστουγεννιάτικα δέντρα και ο Jultomten φέρνει τα δώρα. Βασίλης Ψυλλάκης

Ουκρανία-Ρωσία Στην Ουκρανία Ρωσία τα δώρα τα φέρνει ο Ded-Moroz. Φοράει κόκκινη στολή και έχει άσπρο μούσι αλλά δεν χρησιμοποιεί ταράνδους και έλκηθρα. Προτιμά τον παραδοσιακό ρωσικό τρόπο με τα 3 άλογα. Καταφθάνει την παραμονή της πρωτοχρονιάς. Φινλανδία Στη Φινλανδία τα δώρα τα φέρνει ο Joulupukki που μεταφράζεται ως “χριστουγεννιάτικος τράγος” ενώ σύμφωνα με την τευτονική παράδοση μπορεί να πρόκειται για έναν άνδρα που την παραμονή της πρωτοχρονιάς μεταμορφώνεται σε κατσίκα ή τράγο. Χρυσή Ξανθουδάκη

Ελλάδα Στην Ελλάδα η πρώτη μέρα του χρόνου ταυτίστηκε με τον Άγιο Βασίλη. Ο Santa Claus έφτασε στην αστική τάξη της Ελλάδας το 1950-60 από τις καρτ ποστάλ των ομογενών. Ο Μέγας Βασίλειος ήταν ένας από τους τρείς ιεράρχες. Ήταν πολύ μορφωμένος και γνωστός για την φιλανθρωπία του. Η παράδοση της βασιλόπιτας ξεκίνησε από τον Μέγα Βασίλειο όταν ο Έπαρχος της Καππαδοκίας ζήτησε από τους κατοίκους να πληρώσουν φόρους. Οι πολίτες έδωσαν τα μόνα αντικείμενα που είχαν αλλά ο Μέγας Βασίλειος έπεισε τον Έπαρχο να μην τα πάρει. Μετά τους είπε να φτιάξουν πίτες και να βάλουν μέσα από ένα αντικείμενο. Την επόμενη όταν τις μοίρασε σαν από θαύμα ο καθένας βρήκε αυτό που είχε προσφέρει. Μαριλένα Ανδρεαδάκη

Σάββατο, 28.12.2024) 

https://www.haniotika-nea.gr/paidotopos-e2-11oy-i-sch-chanion-poios-fernei-ta-dora-se-diafores-chores/