Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΡΧΙΣΕΙΣ να γράφεις “στα πεταχτά”, κάποτε θα τελειώσεις, το ξέρεις. Το θέμα όμως είναι πώς αρχίζεις. Καλά το έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι ότι η αρχή είναι το ήμισυ του παντός.
ΜΗΝ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΕΤΕ τον γράφοντα. Ούργιασε η κεφαλή του από τη ζέστη κι είπε να χρησιμοποιήσει ένα από τα “κόλπα” του για να ξεκινήσει το μολύβι να σαλαγά τα γράμματα. Τώρα αν θα πιάσει ή όχι, άλλη υπόθεση.
ΠΑΝΤΑ ΜΕΤΡΟΥΝ οι προθέσεις. Θέλει να λύσει, για παράδειγμα, η Κυβέρνηση το μέγα θέμα των λαθρομεταναστών. Να της το αναγνωρίσουμε αυτό. Δεδομένη η θέλησή της. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι θα το λύσει κιόλας. Πάντως εγώ, αστεία αστεία, έχω αρχίσει να γράφω και να γεμίζω τη σελίδα μου.
ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΒΟ (ξορκισμένος να ‘ναι) αυτού που γράφει μπροστά στη λευκή σελίδα έχω ξαναγράψει. Ωχριά μπροστά του ο φόβος του τερματοφύλακα πριν απ’ το χτύπημα του πέναλτι. Οχι ότι δεν έχεις τί να γράψεις, έχεις και παραέχεις. Πώς να βάλεις όμως στη σειρά τις σκέψεις σου; Εκ των πραγμάτων αδύνατο σου φαίνεται ώρες ώρες. Οταν έχει ουργιάσει η κεφαλή σου, είπαμε. Τότε η υπόθεση σηκώνει τσιγάρο! Αν καπνίζεις βέβαια.
ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ 30 Ιουνίου, των Αγίων Αποστόλων, μπορείς να καπνίζεις, φίλε. Από την πρώτη Ιουλίου τέρμα το κάπνισμα. Το νόμιμο, ας πούμε, κάπνισμα. Κι αυτό γιατί το παράνομο, το κάπνισμα στη ζούλα, θα συνεχιστεί. Και σαν μορφή αντίστασης στη ζωή. Απ’ όλους εκείνους οι οποίοι επιμένουν να συναντήσουν όσο πιο γρήγορα γίνεται τον θάνατο.
ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΕΣΥ θα μου πεις αν εγώ θέλω να συντομέψω τον θάνατό μου; Επί της διαδικασίας η ένσταση. Επί της ουσίας η υπογραφή στο αγγελτήριο θανάτου.
ΕΘΝΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ η απαγόρευση του καπνίσματος λέει. Από εθνικούς στόχους άλλο τίποτα. Να φαν’ κι οι κότες. Ω της αστοχίας μας!
ΚΑΠΝΙΖΩ, ΚΑΠΝΙΖΕΙΣ, καπνίζει, πεθαίνουμε, πεθαίνετε, πεθαίνουν. Αλλο ρήμα στον ενικό, άλλο στον πληθυντικό.
ΔΕΝ ΚΑΠΝΙΖΩ τώρα. Εκοψα το τσιγάρο μαχαίρι στις 10 Απριλίου 1991, όταν η κατάσταση είχε φτάσει στο απροχώρητο. Στο τελευταίο πακέτο που κάπνισα, και που το έχω καρφώσει σ’ έναν τοίχο του γραφείου μου, εκτός από την ημερομηνία έχω γράψει και τη φράση: “Τέρμα το κάπνισμα!” Κάπνιζα από 18 χρονών και για 22 χρόνια, δυόμισι πακέτα κατά μέσο όρο κάθε μέρα. Η εξομολόγηση ενός πρώην καπνιστή.
ΕΝΑΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ του Μεγάλου Αλεξάνδρου κατά την πολιορκία της Τύρου, είπε σ’ έναν άλλον ότι είναι αδύνατο να την κυριέψουν. Εκείνη τη στιγμή έτυχε όμως να περνά από πίσω τους ο Βασιλιάς, που άκουσε αυτά τα λόγια και του είπε: “Να μιλάς άλλη φορά καλά τα ελληνικά. Στη γλώσσα μας η λέξη “αδύνατο” δεν υπάρχει.
“Στις πόλεις/ οι δρόμοι ανοίγουν, δικτυώνονται/ τερματίζουν./ Στις πόλεις/ οι πολιτικές νοούνται, χαράζονται/ ανατρέπονται./ Στις πόλεις/ οι φιλίες δένονται, περιπλέκονται/ τελειώνουν./ Στις πόλεις/ οι έρωτες ανάβουν, πυρπολούν/ και σβήνουν./ Στις πόλεις όλα ξαναρχίζουν/ ίδια μαζί και διαφορετικά.”
Το ποίημα “Στις πόλεις” του Τίτου Πατρίκιου.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
Βαγγέλης Θ.Κακατσάκης
e-mail:kakatsakis@sch.gr
Χανιώτικα Νέα(13.06.09)
τυπώστε αυτό το άρθρο
Σάββατο 13 Ιουνίου 2009
Παρασκευή 12 Ιουνίου 2009
ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΚΑΛΟΚΑΙΡΕΨΕ, μάλλον παρακαλοκαίρεψε. Σφίξανε, μάλλον παρασφίξανε οι ζέστες. Αν έλειπε κι η θάλασσα, ζήτω που καήκαμε.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ λογιών λογιών καλοκαίρια, όπως υπάρχουν και λογιών λογιών χειμώνες. Μόνο που δεν είμαστε εμείς που επιλέγουμε ούτε τί λογής καλοκαίρι ούτε τί λογής χειμώνα θα έχουμε. Γι’ αυτό συνήθως όταν έχουμε καλοκαίρι ονειρευόμαστε τον χειμώνα κι όταν έχουμε χειμώνα ονειρευόμαστε το καλοκαίρι.
ΑΜΠΕΛOΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ, λόγω ζέστης, συνέχεια. Δεν συμβαίνει το ίδιο με τις ανοίξεις και τα φθινόπωρα. Μία η άνοιξη, ένα το φθινόπωρο. Τούτο ούτως έχοντος δεν τίθεται θέμα επιλογής. Η μήπως τίθεται για να συμπληρωθεί ο κύκλος;
ΨΗΦΟΣ... ΛΑ.Ο.Σ. σέρνει νεοδημοκρατικό καράβι! Παραλλαγή στον πρωτοσέλιδο τίτλο του τελευταίου, μεταευρωεκλογικού φύλλου της εφημ. “Ποντίκι”. Για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα. Πολλά καράβια μένουν ακυβέρνητα τελευταία, γαρ.
ΜΙΑ ΑΠΌΧΗ για την αποχή! Μια απόχη για την αποχή! Μια απόχη για την αποχή! Ωραίο ακούγεται σαν σύνθημα, επαναλαμβανόμενο μάλιστα τρεις φορές. Ωστόσο πλανώνται πλάνην οικτράν όσοι νομίζουν ότι μόνο με μια απόχη θα πιάσει κανείς τα πολύχρωμα ψάρια που νομίζουν ότι απολαμβάνουν την ελευθερία τους.
ΑΣ ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ ότι φεύγει τελικά ο Γιώργος Καρατζαφέρης από τη νεοδημοκρατική πολυκατοικία. Ας υποθέσουμε ότι κτίζει καινούργια... ΛΑ.Ι.ΚΗ πολυκατοικία στο οικόπεδο που διαθέτει στην ίδια γειτονιά. Ας υποθέσουμε ότι την προτιμούν και μετακομίζουν εκεί οι περισσότεροι απ’ τους ενοίκους. Πάει μακριά η βαλίτσα;
ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΩΡΙΑ της πολυκατοικίας στη θεωρία των συγκοινωνούντων δοχείων. Παρεμφερείς οι θεωρίες, πλην όμως αρκούντως διακριτές. Νομίζω.
ΑΡΧΙΣΑΝ ΟΙ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ! Τι ‘χες Γιάννη; Τι χα πάντα. Κάθε καλοκαίρι στο ίδιο έργο θεατές.
ΠΟΣΕΣ ΜΕΡΕΣ έμειναν μέχρι τους γάμους του ωραίου Αδώνιδος και της ωραιοτάτης Ευγενίας; Καρφάκι δεν σας καίγεται ε; Και καλά αν ανήκετε στους συνειδητά ανενημέρωτους. Αν όμως ανήκετε στους συνειδητά ενημερωμένους;
ΞΕΚΙΝΑ με απόφαση της Ενωμένης Ευρώπης, λέει, η ιδιωτική αποθεματοποίηση για το ελαιόλαδο. Είναι δυνατόν να σωθεί ο πνιγμένος αν πιαστεί απ’ τα μαλλιά του; Ερώτηση κάνω.
Ο ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ο 14ος της Γαλλίας έκανε μπάνιο μόνο μια φορά τον χρόνο. Ο ελέφαντας είναι το μόνο θηλαστικό που δεν μπορεί να πηδήξει. Ο μέσος άνδρας βγάζει σε τριάντα χρόνια γύρω στο ένα κιλό γένια. Ο Μότσαρτ δεν είχε πάει σχολείο. Οι δεξιόχειρες ζούν κατά μέσο όρο 9 χρόνια περισσότερο από τους αριστερόχειρες. Κάποια περίεργα, σαν λίθοι και κέραμοι, ατάκτως ερριμμένα.
ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ που οι σχολαστικοί του Μεσαίωνα βρισκόντουσαν σε αδυναμία να υποστηρίξουν με θετικά επιχειρήματα τις ιδέες που πίστευαν, βεβαίωναν τους ακροατές τους ότι της ίδιας γνώμης ήταν και ο Αριστοτέλης. Αυτό το εκδήλωναν με τις φράσεις. “Διδάσκαλος έφα”, ή “Αυτός έφα”. Ομως απέφευγαν με πολλή προσοχή να αναφέρουν το όνομα του Αριστοτέλη από φόβο μήπως τους ρωτήσουν σε ποιο σύγγραμμά του το ανέφερε.
“Συγκινήσεις, χαρές, εξάρσεις/ επιτηδευμένη δόση συστολής - ποιες-/ παραλείψεις; - όλα στεναγμός/ ατέλειωτος· άαα της Περσεφόνης!/ Το πρόσωπό σου μύθος απειλητικός,/ όλος από νύχτα, μιας γυναίκας/ ωραίας που αναγνωρίζει τ’ απωθημένα της!”.
Από το ποίημα “Μύθος απειλητικός” του Αθανασίου Β. Νταουσάνη
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
e-mail:kakatsakis@sch.gr
Χανιώτικα Νέα(12.06.09)
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
ΚΑΛΟΚΑΙΡΕΨΕ, μάλλον παρακαλοκαίρεψε. Σφίξανε, μάλλον παρασφίξανε οι ζέστες. Αν έλειπε κι η θάλασσα, ζήτω που καήκαμε.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ λογιών λογιών καλοκαίρια, όπως υπάρχουν και λογιών λογιών χειμώνες. Μόνο που δεν είμαστε εμείς που επιλέγουμε ούτε τί λογής καλοκαίρι ούτε τί λογής χειμώνα θα έχουμε. Γι’ αυτό συνήθως όταν έχουμε καλοκαίρι ονειρευόμαστε τον χειμώνα κι όταν έχουμε χειμώνα ονειρευόμαστε το καλοκαίρι.
ΑΜΠΕΛOΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ, λόγω ζέστης, συνέχεια. Δεν συμβαίνει το ίδιο με τις ανοίξεις και τα φθινόπωρα. Μία η άνοιξη, ένα το φθινόπωρο. Τούτο ούτως έχοντος δεν τίθεται θέμα επιλογής. Η μήπως τίθεται για να συμπληρωθεί ο κύκλος;
ΨΗΦΟΣ... ΛΑ.Ο.Σ. σέρνει νεοδημοκρατικό καράβι! Παραλλαγή στον πρωτοσέλιδο τίτλο του τελευταίου, μεταευρωεκλογικού φύλλου της εφημ. “Ποντίκι”. Για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα. Πολλά καράβια μένουν ακυβέρνητα τελευταία, γαρ.
ΜΙΑ ΑΠΌΧΗ για την αποχή! Μια απόχη για την αποχή! Μια απόχη για την αποχή! Ωραίο ακούγεται σαν σύνθημα, επαναλαμβανόμενο μάλιστα τρεις φορές. Ωστόσο πλανώνται πλάνην οικτράν όσοι νομίζουν ότι μόνο με μια απόχη θα πιάσει κανείς τα πολύχρωμα ψάρια που νομίζουν ότι απολαμβάνουν την ελευθερία τους.
ΑΣ ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ ότι φεύγει τελικά ο Γιώργος Καρατζαφέρης από τη νεοδημοκρατική πολυκατοικία. Ας υποθέσουμε ότι κτίζει καινούργια... ΛΑ.Ι.ΚΗ πολυκατοικία στο οικόπεδο που διαθέτει στην ίδια γειτονιά. Ας υποθέσουμε ότι την προτιμούν και μετακομίζουν εκεί οι περισσότεροι απ’ τους ενοίκους. Πάει μακριά η βαλίτσα;
ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΩΡΙΑ της πολυκατοικίας στη θεωρία των συγκοινωνούντων δοχείων. Παρεμφερείς οι θεωρίες, πλην όμως αρκούντως διακριτές. Νομίζω.
ΑΡΧΙΣΑΝ ΟΙ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ! Τι ‘χες Γιάννη; Τι χα πάντα. Κάθε καλοκαίρι στο ίδιο έργο θεατές.
ΠΟΣΕΣ ΜΕΡΕΣ έμειναν μέχρι τους γάμους του ωραίου Αδώνιδος και της ωραιοτάτης Ευγενίας; Καρφάκι δεν σας καίγεται ε; Και καλά αν ανήκετε στους συνειδητά ανενημέρωτους. Αν όμως ανήκετε στους συνειδητά ενημερωμένους;
ΞΕΚΙΝΑ με απόφαση της Ενωμένης Ευρώπης, λέει, η ιδιωτική αποθεματοποίηση για το ελαιόλαδο. Είναι δυνατόν να σωθεί ο πνιγμένος αν πιαστεί απ’ τα μαλλιά του; Ερώτηση κάνω.
Ο ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ο 14ος της Γαλλίας έκανε μπάνιο μόνο μια φορά τον χρόνο. Ο ελέφαντας είναι το μόνο θηλαστικό που δεν μπορεί να πηδήξει. Ο μέσος άνδρας βγάζει σε τριάντα χρόνια γύρω στο ένα κιλό γένια. Ο Μότσαρτ δεν είχε πάει σχολείο. Οι δεξιόχειρες ζούν κατά μέσο όρο 9 χρόνια περισσότερο από τους αριστερόχειρες. Κάποια περίεργα, σαν λίθοι και κέραμοι, ατάκτως ερριμμένα.
ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ που οι σχολαστικοί του Μεσαίωνα βρισκόντουσαν σε αδυναμία να υποστηρίξουν με θετικά επιχειρήματα τις ιδέες που πίστευαν, βεβαίωναν τους ακροατές τους ότι της ίδιας γνώμης ήταν και ο Αριστοτέλης. Αυτό το εκδήλωναν με τις φράσεις. “Διδάσκαλος έφα”, ή “Αυτός έφα”. Ομως απέφευγαν με πολλή προσοχή να αναφέρουν το όνομα του Αριστοτέλη από φόβο μήπως τους ρωτήσουν σε ποιο σύγγραμμά του το ανέφερε.
“Συγκινήσεις, χαρές, εξάρσεις/ επιτηδευμένη δόση συστολής - ποιες-/ παραλείψεις; - όλα στεναγμός/ ατέλειωτος· άαα της Περσεφόνης!/ Το πρόσωπό σου μύθος απειλητικός,/ όλος από νύχτα, μιας γυναίκας/ ωραίας που αναγνωρίζει τ’ απωθημένα της!”.
Από το ποίημα “Μύθος απειλητικός” του Αθανασίου Β. Νταουσάνη
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
e-mail:kakatsakis@sch.gr
Χανιώτικα Νέα(12.06.09)
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Πέμπτη 11 Ιουνίου 2009
ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ λύσεις δεν μπορείς να δώσεις λύσεις. Να το πούμε αλλιώς αλλάζοντας πρόσωπο. Ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος. Αυτά για να ξεγνοιάσουμε. Κι όποιος κατάλαβε κατάλαβε. Κι όποιος δεν κατάλαβε, δεν κατάλαβε.
ΠΛΑΝΩΝΤΑΙ ΠΛΑΝΗΝ οικτράν όσοι νομίζουν στο ΠΑΣΟΚ ότι έχουν τον αγώνα στο τσεπάκι τους, επειδή προηγούνται στο σκορ. Κανένας εφησυχασμός, λοιπόν. Κι αν έχει να παιχτεί ακόμα κουμάρι!
ΜΙΑ ΣΤΟ ΚΑΡΦΙ, μια στο πέταλο. Ωστόσο και για να μη μας πάρουν χαμπάρι μπορούμε να αλλάξουμε τη δοσολογία και να δίνουμε δύο στο πέταλο και δυο στο καρφί. Το θέμα είναι ο τελικός απολογισμός. Τόσες στο καρφί όσες και στο πέταλο.
Ν’ ΑΡΧΙΣΟΥΝ να ‘ρχονται οι δημοσκοπήσεις. Τί κάνουν αλήθεια οι τόσες εταιρίες που στήθηκαν; Κι όχι τίποτα άλλο, αλλά θέλω να δω ποιος είναι ο ... ακαταλληλότερος για πρωθυπουργός.
ΤΕΛΙΚΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ να ληφθούν νέα μέτρα για την αντιμετώπιση του δημοσιονομικού ελλείμματος. Κι εμείς που νομίζαμε ότι δεν θα χρειαζόταν. Φρούδες οι ελπίδες μας.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ, του μηνύματος, το μήνυμα, μήνυμα. Τα μηνύματα, των μηνυμάτων, τα μηνύματα, μηνύματα. Μωρέ δεν αφήνουμε τη γραμματική και να πιάσουμε το συντακτικό, λέω εγώ. Το θέμα είναι ποιος θα πληρώσει το λογαριασμό στο τέλος, εξάλλου.
ΞΑΝΑΝΕΒΗΚΕ ΣΤΑ ΥΨΗ η τιμή της αμόλυβης βενζίνης. Ανεπαισθήτως. Δίχως να το πάρουμε χαμπάρι αφού περί άλλων τυρβάζαμε. Οχι ότι θα εμποδίζαμε την... ανάληψή της στους ουρανούς, αλλά όσο να ‘ναι έχει το χάζι της η παρακολούθησή της.
ΥΨΗΛΕΣ, ΛΕΕΙ στο νομό μας οι τιμές στα ακίνητα. Και χαμηλές να ήταν στα αζήτητα θα έμεναν πάντως. Ή μήπως κάνω λάθος;
ΚΑΙ ΤΙ ΕΓΙΝΕ δηλαδή που ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Μιχάλης Παπαδόπουλος απέρριψε τον φάκελο ΠΟΠ “Κρήτη” για το ελαιόλαδο; Κανένα πρόβλημα, Νίκο Μιχελάκη. Ο υπουργός Σωτήρης Χατζηγάκης να ‘ναι καλά. Μ’ ένα απλό τηλεφώνημα θα δώσει εντολή να σηκώσουν την όποια ταφόπλακα και ν’ αναστήσουν τον... Λάζαρο.
ΕΦΤΑ ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ σύνοδοι, οχτώ οι τακτικές σύνοδοι των πρυτάνεων των Πολυτεχνείων της χώρας. Χώρια οι έκτακτες . Δι’ ευχών των αγίων πρυτάνεων ημών και σε άλλες συνόδους με το καλό.
Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΙΑΣ καμηλοπάρδαλης έχει το ίδιο μήκος με τη διάμετρο μιας τηλεόρασης 21’’. Η καρδιά της γαρίδας, βρίσκεται στο κεφάλι της. Η μνήμη του χρυσόψαρου διαρκεί περίπου 3 δευτερόλεπτα. Οι γρύλλοι ακούν μέσω των γονάτων τους. Από τα περίεργα της φύσης.
ΟΤΑΝ Η ΤΡΟΙΑ έπεσε στα χέρια των Αχαιών, ο Αγαμέμνονας ειδοποίησε την Κλυταιμνήστρα μέσα σε μια νύχτα. Οι άνθρωποί του άναψαν δυνατή φωτιά στην κορυφή της Ιδης στην Τροία και πολλές φωτιές, η μια μετά την άλλη μετέφεραν το μήνυμα από βουνό σε βουνό μέχρι τις Μυκήνες.
“Περπατά στο ακρογιάλι μια λύπη./ Κάτι έχασε ή κάτι της λείπει;/ Μια χαρά, που αντίθετα πάει,/ μες στα μάτια γλυκά την κοιτάει./ Τώρα βότσαλα ρίχνουν στο κύμα,/ χέρι χέρι και ίδιο το βήμα”.
Το ποίημα “Στο ακρογιάλι” του Κώστα Καλαπανίδα
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
e-mail:kakatsakis@sch.gr
(Χανιώτικα Νέα(11.06.09)
τυπώστε αυτό το άρθρο
ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ λύσεις δεν μπορείς να δώσεις λύσεις. Να το πούμε αλλιώς αλλάζοντας πρόσωπο. Ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος. Αυτά για να ξεγνοιάσουμε. Κι όποιος κατάλαβε κατάλαβε. Κι όποιος δεν κατάλαβε, δεν κατάλαβε.
ΠΛΑΝΩΝΤΑΙ ΠΛΑΝΗΝ οικτράν όσοι νομίζουν στο ΠΑΣΟΚ ότι έχουν τον αγώνα στο τσεπάκι τους, επειδή προηγούνται στο σκορ. Κανένας εφησυχασμός, λοιπόν. Κι αν έχει να παιχτεί ακόμα κουμάρι!
ΜΙΑ ΣΤΟ ΚΑΡΦΙ, μια στο πέταλο. Ωστόσο και για να μη μας πάρουν χαμπάρι μπορούμε να αλλάξουμε τη δοσολογία και να δίνουμε δύο στο πέταλο και δυο στο καρφί. Το θέμα είναι ο τελικός απολογισμός. Τόσες στο καρφί όσες και στο πέταλο.
Ν’ ΑΡΧΙΣΟΥΝ να ‘ρχονται οι δημοσκοπήσεις. Τί κάνουν αλήθεια οι τόσες εταιρίες που στήθηκαν; Κι όχι τίποτα άλλο, αλλά θέλω να δω ποιος είναι ο ... ακαταλληλότερος για πρωθυπουργός.
ΤΕΛΙΚΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ να ληφθούν νέα μέτρα για την αντιμετώπιση του δημοσιονομικού ελλείμματος. Κι εμείς που νομίζαμε ότι δεν θα χρειαζόταν. Φρούδες οι ελπίδες μας.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ, του μηνύματος, το μήνυμα, μήνυμα. Τα μηνύματα, των μηνυμάτων, τα μηνύματα, μηνύματα. Μωρέ δεν αφήνουμε τη γραμματική και να πιάσουμε το συντακτικό, λέω εγώ. Το θέμα είναι ποιος θα πληρώσει το λογαριασμό στο τέλος, εξάλλου.
ΞΑΝΑΝΕΒΗΚΕ ΣΤΑ ΥΨΗ η τιμή της αμόλυβης βενζίνης. Ανεπαισθήτως. Δίχως να το πάρουμε χαμπάρι αφού περί άλλων τυρβάζαμε. Οχι ότι θα εμποδίζαμε την... ανάληψή της στους ουρανούς, αλλά όσο να ‘ναι έχει το χάζι της η παρακολούθησή της.
ΥΨΗΛΕΣ, ΛΕΕΙ στο νομό μας οι τιμές στα ακίνητα. Και χαμηλές να ήταν στα αζήτητα θα έμεναν πάντως. Ή μήπως κάνω λάθος;
ΚΑΙ ΤΙ ΕΓΙΝΕ δηλαδή που ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Μιχάλης Παπαδόπουλος απέρριψε τον φάκελο ΠΟΠ “Κρήτη” για το ελαιόλαδο; Κανένα πρόβλημα, Νίκο Μιχελάκη. Ο υπουργός Σωτήρης Χατζηγάκης να ‘ναι καλά. Μ’ ένα απλό τηλεφώνημα θα δώσει εντολή να σηκώσουν την όποια ταφόπλακα και ν’ αναστήσουν τον... Λάζαρο.
ΕΦΤΑ ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ σύνοδοι, οχτώ οι τακτικές σύνοδοι των πρυτάνεων των Πολυτεχνείων της χώρας. Χώρια οι έκτακτες . Δι’ ευχών των αγίων πρυτάνεων ημών και σε άλλες συνόδους με το καλό.
Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΙΑΣ καμηλοπάρδαλης έχει το ίδιο μήκος με τη διάμετρο μιας τηλεόρασης 21’’. Η καρδιά της γαρίδας, βρίσκεται στο κεφάλι της. Η μνήμη του χρυσόψαρου διαρκεί περίπου 3 δευτερόλεπτα. Οι γρύλλοι ακούν μέσω των γονάτων τους. Από τα περίεργα της φύσης.
ΟΤΑΝ Η ΤΡΟΙΑ έπεσε στα χέρια των Αχαιών, ο Αγαμέμνονας ειδοποίησε την Κλυταιμνήστρα μέσα σε μια νύχτα. Οι άνθρωποί του άναψαν δυνατή φωτιά στην κορυφή της Ιδης στην Τροία και πολλές φωτιές, η μια μετά την άλλη μετέφεραν το μήνυμα από βουνό σε βουνό μέχρι τις Μυκήνες.
“Περπατά στο ακρογιάλι μια λύπη./ Κάτι έχασε ή κάτι της λείπει;/ Μια χαρά, που αντίθετα πάει,/ μες στα μάτια γλυκά την κοιτάει./ Τώρα βότσαλα ρίχνουν στο κύμα,/ χέρι χέρι και ίδιο το βήμα”.
Το ποίημα “Στο ακρογιάλι” του Κώστα Καλαπανίδα
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
e-mail:kakatsakis@sch.gr
(Χανιώτικα Νέα(11.06.09)
τυπώστε αυτό το άρθρο
Τετάρτη 10 Ιουνίου 2009
ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΕΚΤΑΚΤΩΣ ΣΗΜΕΡΑ, ΤΕΤΑΡΤΗ γαρ, η στήλη. Και γιατί βρήκε τον χώρο κενό, λόγω του ότι είναι σε άδεια ο Νεκτάριος και γιατί δεν κυκλοφορήθηκε χθες λόγω της προχθεσινής αργίας του Αγίου Πνεύματος η εφημερίδα. Ε, όχι και να πάει Πέμπτη για να γράψουμε τα των ευρωεκλογών! Είπαμε δα!
ΤΟ ‘ΠΕ ΤΕΛΙΚΑ ή δεν το ‘πε ο παπαγάλος ότι στο Μαξίμου θα πάει άλλος; Ο μαντιναδολόγος της στήλης, ο Ηλίας ο Σταματάκης, πάντως είναι υπερβέβαιος. Αυτό μαρτυρεί η μαντινάδα που μου έστειλε το βράδυ των ευρωεκλογών. Διαβάστε την: Στείλαμε στην Ευρωβουλή ΠΑΣΟΚ για πρώτο κόμμα/ Κωστάκη το περίμενες; Ε, ρε και που ’σ’ ακόμα!
ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΗΝΥΜΑ των ευρωεκλογών είναι ότι αρχίσαμε να... ολλανδεύουμε. Να μιμούμαστε τους Ολλανδούς ως προς την αποχή θέλω να πω. Κόντρα σ’ αυτό που έγραψα ότι εκλογές δώσε μας εμάς των Ελλήνων, κι ας είναι και ευρωεκλογές, και πάρε μας την ψυχή μας.
ΣΤΟΥΣ ΠΑΓΚΟΥΣ των όλοι ανεξαιρέτως οι κατεργαραίοι να μετρούν και να ξαναμετρούν τις ζημίες των. Και σήμερα. Πόσους ψηφοφόρους, πόσους πελάτες δηλαδή έχασαν από τις προηγούμενες εκλογές. Σε τί ποσοστό έφταιγε το εμπόρευμα και σε τί ποσοστό έφταιγε το περιτύλιγμα; Σε τί ποσοστό έφταιγε η αργία του Αγίου Πνεύματος και σε τί ποσοστό έφταιγε το ίδιο το Αγιο Πνεύμα;
ΟΤΙ ΕΙΔΕ Ν’ ΑΝΑΠΤΥΣΣΕΤΑΙ κάποιο φλερτ μεταξύ του ΠΑΣΟΚ και του λαού ο φίλος μου ο γερω δάσκαλος το είδε. Κατά δήλωσή του σε γενομένη συζήτηση. Αλλο πάντως το φλερτ κι άλλο ο έρωτας, υποσημείωσε.
ΑΥΤΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ποιος θα τα λάβει; Το πρώτο ερώτημα. Αυτά τα μέτρα ποιος θα τα πάρει; Το δεύτερο ερώτημα. Αυτά τα μέτρα ποιος θα τα πληρώσει; Το τρίτο και τελευταίο ερώτημα.
Ο ΣΩΖΩΝ ΕΑΥΤΟΝ ΣΩΘΗΤΩ. Ράψε και εσύ ένα κουστούμι. Κνισάριζε κνισάριζε να δούμε τί θα γίνει. Σεμνά και ταπεινά ή ταπεινά και σεμνά; Ο ξύλινος λόγος υπό κατηγορίαν. Της ιεροδούλου γυναικός το σιδηρούν κιγκλίδωμα. Κάποια απ’ τα έργα που παίζονται στα επιτελεία των ελληνικών κομμάτων αυτές τις μέρες. Ανευ θεατών αν και η είσοδος στις αίθουσες προβολών είναι δωρεάν. Δεν σφάξανε!
“ΑΛΛΟΙΜΟΝΟΝ ΕΙΣ ΕΚΕΙΝΟΝ, όστις εσυνήθισε να βλέπη όλα τα πράγματα ανάποδα· θα καταγγείλη επί εσχάτη προδοσία κατά της φύσεως και τον εαυτόν του ακόμη, όταν αποφασίση να εννοήση, ότι περπατεί με την κεφαλήν άνω και με τους πόδας κάτω” Από την “Χρυσή Διαθήκη” του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.
ΜΙΑ ΦΟΡΑ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ της Σπάρτης Κλεομένης συζητούσε με τους εχθρούς της πατρίδας του. Όταν τον είδε ο μικρός γιος του έτρεξε αμέσως κοντά του και του είπε: “Φύγε όσο πιο γρήγορα γίνεται, πατέρα, γιατί θα σε πείσουν”.
“Δεν χάθηκαν τα γεγονότα/ απλώς σκεπάστηκαν/ όπως οι σιδηροτροχιές των τραμ/ που θάφτηκαν στην άσφαλτο./ Τώρα τα επαναφέρουν/ όχι όπως ήσαν ακριβώς/ αλλά όπως επιτάσσουν/ οι καινούριες γραμμές τροχιοδρόμων”.
Το ποίημα “Οι καινούργιες γραμμές” του Τίτου Πατρίκιου
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
e-mail:kakatsakis@sch.gr
ανιώτικα Νέα(10.06.07)
ΕΚΤΑΚΤΩΣ ΣΗΜΕΡΑ, ΤΕΤΑΡΤΗ γαρ, η στήλη. Και γιατί βρήκε τον χώρο κενό, λόγω του ότι είναι σε άδεια ο Νεκτάριος και γιατί δεν κυκλοφορήθηκε χθες λόγω της προχθεσινής αργίας του Αγίου Πνεύματος η εφημερίδα. Ε, όχι και να πάει Πέμπτη για να γράψουμε τα των ευρωεκλογών! Είπαμε δα!
ΤΟ ‘ΠΕ ΤΕΛΙΚΑ ή δεν το ‘πε ο παπαγάλος ότι στο Μαξίμου θα πάει άλλος; Ο μαντιναδολόγος της στήλης, ο Ηλίας ο Σταματάκης, πάντως είναι υπερβέβαιος. Αυτό μαρτυρεί η μαντινάδα που μου έστειλε το βράδυ των ευρωεκλογών. Διαβάστε την: Στείλαμε στην Ευρωβουλή ΠΑΣΟΚ για πρώτο κόμμα/ Κωστάκη το περίμενες; Ε, ρε και που ’σ’ ακόμα!
ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΗΝΥΜΑ των ευρωεκλογών είναι ότι αρχίσαμε να... ολλανδεύουμε. Να μιμούμαστε τους Ολλανδούς ως προς την αποχή θέλω να πω. Κόντρα σ’ αυτό που έγραψα ότι εκλογές δώσε μας εμάς των Ελλήνων, κι ας είναι και ευρωεκλογές, και πάρε μας την ψυχή μας.
ΣΤΟΥΣ ΠΑΓΚΟΥΣ των όλοι ανεξαιρέτως οι κατεργαραίοι να μετρούν και να ξαναμετρούν τις ζημίες των. Και σήμερα. Πόσους ψηφοφόρους, πόσους πελάτες δηλαδή έχασαν από τις προηγούμενες εκλογές. Σε τί ποσοστό έφταιγε το εμπόρευμα και σε τί ποσοστό έφταιγε το περιτύλιγμα; Σε τί ποσοστό έφταιγε η αργία του Αγίου Πνεύματος και σε τί ποσοστό έφταιγε το ίδιο το Αγιο Πνεύμα;
ΟΤΙ ΕΙΔΕ Ν’ ΑΝΑΠΤΥΣΣΕΤΑΙ κάποιο φλερτ μεταξύ του ΠΑΣΟΚ και του λαού ο φίλος μου ο γερω δάσκαλος το είδε. Κατά δήλωσή του σε γενομένη συζήτηση. Αλλο πάντως το φλερτ κι άλλο ο έρωτας, υποσημείωσε.
ΑΥΤΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ποιος θα τα λάβει; Το πρώτο ερώτημα. Αυτά τα μέτρα ποιος θα τα πάρει; Το δεύτερο ερώτημα. Αυτά τα μέτρα ποιος θα τα πληρώσει; Το τρίτο και τελευταίο ερώτημα.
Ο ΣΩΖΩΝ ΕΑΥΤΟΝ ΣΩΘΗΤΩ. Ράψε και εσύ ένα κουστούμι. Κνισάριζε κνισάριζε να δούμε τί θα γίνει. Σεμνά και ταπεινά ή ταπεινά και σεμνά; Ο ξύλινος λόγος υπό κατηγορίαν. Της ιεροδούλου γυναικός το σιδηρούν κιγκλίδωμα. Κάποια απ’ τα έργα που παίζονται στα επιτελεία των ελληνικών κομμάτων αυτές τις μέρες. Ανευ θεατών αν και η είσοδος στις αίθουσες προβολών είναι δωρεάν. Δεν σφάξανε!
“ΑΛΛΟΙΜΟΝΟΝ ΕΙΣ ΕΚΕΙΝΟΝ, όστις εσυνήθισε να βλέπη όλα τα πράγματα ανάποδα· θα καταγγείλη επί εσχάτη προδοσία κατά της φύσεως και τον εαυτόν του ακόμη, όταν αποφασίση να εννοήση, ότι περπατεί με την κεφαλήν άνω και με τους πόδας κάτω” Από την “Χρυσή Διαθήκη” του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.
ΜΙΑ ΦΟΡΑ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ της Σπάρτης Κλεομένης συζητούσε με τους εχθρούς της πατρίδας του. Όταν τον είδε ο μικρός γιος του έτρεξε αμέσως κοντά του και του είπε: “Φύγε όσο πιο γρήγορα γίνεται, πατέρα, γιατί θα σε πείσουν”.
“Δεν χάθηκαν τα γεγονότα/ απλώς σκεπάστηκαν/ όπως οι σιδηροτροχιές των τραμ/ που θάφτηκαν στην άσφαλτο./ Τώρα τα επαναφέρουν/ όχι όπως ήσαν ακριβώς/ αλλά όπως επιτάσσουν/ οι καινούριες γραμμές τροχιοδρόμων”.
Το ποίημα “Οι καινούργιες γραμμές” του Τίτου Πατρίκιου
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
e-mail:kakatsakis@sch.gr
ανιώτικα Νέα(10.06.07)
Σάββατο 6 Ιουνίου 2009
ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΕΣ ΑΥΡΙΟΝ τα σπουδαία, λοιπόν! Θα αλλάξουμε ή θα βουλιάξουμε; Θα πει ο παπαγάλος ότι στο Μαξίμου θα πάει άλλος; Θα μαυρίσουμε ή θα τους μαυρίσουμε; Ποιους θα τιμωρήσουμε και ποιους θα επιβραβεύσουμε; Τί θα μας φωτίσει να κάνουμε το Αγιο Πνεύμα; Καλό βόλι, αδέλφια!
ΕΙΚΟΣΙ ΟΚΤΩ αδιάφοροι και τρεις φασίστες μας κάνουν τριάντα ένα φασίστες. Δεν ξέρω σε ποιον ανήκει αυτή η φράση που την άκουσα να τη λέει φίλος συνδικαλιστής, πριν από τριάντα τόσα χρόνια, σε κάποια γενική συνέλευση. Ωραίο θέμα για να γράψουν τα παιδιά έκθεση, μου είπε φίλος φιλόλογος, που διδάσκει σε λύκειο, σε γενομένη επί της φράσης συζήτηση.
ΑΣ ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ ότι θα εκδοθούν σήμερα, λέμε τώρα, ο Χριστοφοράκος και ο Καραβέλας, ομού αμφότεροι και οι δύο. Ας υποθέσουμε υποθέτοντας ότι θα τους τσουβαλιάσουν, θα τους βάλουν σ’ ένα αεροπλάνο και θα τους στείλουν, ομού αμφοτέρους και τους δύο, στην Ελλάδα. Υποθέσεις εργασίας...
ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ αναποφάσιστους Α’ , εκείνους δηλαδή που θα μαδούν μέχρι την τελευταία στιγμή τη μαργαρίτα για να τους πει αν θα ψηφίσουν ή όχι, και για τους οποίους έγραψα χθες, υπάρχουν, βέβαια, και οι αναποφάσιστοι Β’. Εκείνοι που σκέπτονται εκατό λογιώ πού να ρίξουν την ψήφο τους. Εδώ να δεις μάδημα!
ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ να ξέρεις να κλέβεις, πρέπει να ξέρεις και να κρύβεις τα κλεμμένα. Απ’ τα βασικά κεφάλαια ενός εγχειριδίου του καλού κλέφτη, αυτό. Οπως και το αμέσως επόμενο. Αν δεν ξέρεις να κρύβεις τα κλεμμένα, πρέπει να ξέρεις πώς να κρυφτείς.
ΑΛΑΤΙ ΨΙΛΟ, αλάτι χοντρό,/ έχασα την πολιτική ευθύνη, ψάχνω να τη βρω! Αλάτι ψιλό, αλάτι χοντρό/ έχασα την πολιτική ευθύνη, ψάχνω να την βρω! Αλάτι ψιλό, αλάτι χοντρό,/ έχασα την πολιτική ευθύνη ψάχνω να την βρω. Αλλο πάλι και τούτο. Εδώ χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα.
Ο ΣΩΖΩΝ ΕΑΥΤΟΝ σωθήτω. Θα παρακολουθήσετε και αυτό το έργο στις τηλεοράσεις σας αύριο. Θα αρχίσετε να το παρακολουθείτε από αύριο, διορθώνω. Για σήριαλ πρόκειται. Πάντως ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε.
ΟΛΟΙ ΜΑ ΟΛΟΙ θυμηθήκαμε το περιβάλλον χθες, ημέρα προστασίας του. Σήμερα το ξεχάσαμε. Κάθε αγίου μιαν ημέρα! Απ’ τ’ ολότελα, καλή κι η Παναγιώταινα.
ΑΠ’ ΤΗΝ 1η ΙΟΥΛΙΟΥ απαγορεύεται δια ροπάλου το κάπνισμα σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες. Κι αν σηκώνει τσιγάρο η υπόθεση για τους φανατικούς καπνιστές! Για εκείνους που ενώ κάνουν παντοίους τρόπους ν’ αποφύγουν τη γρίπη των χοίρων, παίζουν κορώνα γράμματα τη ζωή τους, καπνίζοντας.
ΕΝΑΣ ΕΧΘΡΟΣ του βασιλιά Μιθριδάτη είχε γράψει ένα βιβλίο εναντίον του. Ο Μιθριδάτης προμηθεύτηκε αυτό το βιβλίο, κι όχι μόνο το διάβαζε προσεχτικά χωρίς να διαμαρτύρεται, αλλά φαινόταν να τον ενδιαφέρει όσο τίποτε άλλο στον κόσμο. Μια μέρα ένας αυλικός του τον ρώτησε: “Είναι τόσο σπουδαίο αυτό το βιβλίο, ώστε δεν το αποχωρίζεσαι ποτέ;” Ο βασιλιάς του απάντησε: “Και βέβαια! Αυτό το βιβλίο μου λέει τα ελαττώματά μου, τα οποία δεν μου είπε ποτέ κανένας από εσάς”.
“Θα με βρείτε/ στην οδό ανατολικού καφενείου/ και δυτικής καφετέριας/ στη μέση του δρόμου/ κατάχαμα να πίνω τον καφέ μου/ στο σταυροδρόμι της ελπίδας/ ζωντανός πάντα/ και λεύτερος”.
Το ποίημα “Η διεύθυνσή μου” του Αντώνη Δελώνη.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
Βαγγέλης Θ.Κακατσάκης
e-mail: Kakatsakis@sch.gr
Χανιώτικα Νέα(06.06.09)
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
ΕΣ ΑΥΡΙΟΝ τα σπουδαία, λοιπόν! Θα αλλάξουμε ή θα βουλιάξουμε; Θα πει ο παπαγάλος ότι στο Μαξίμου θα πάει άλλος; Θα μαυρίσουμε ή θα τους μαυρίσουμε; Ποιους θα τιμωρήσουμε και ποιους θα επιβραβεύσουμε; Τί θα μας φωτίσει να κάνουμε το Αγιο Πνεύμα; Καλό βόλι, αδέλφια!
ΕΙΚΟΣΙ ΟΚΤΩ αδιάφοροι και τρεις φασίστες μας κάνουν τριάντα ένα φασίστες. Δεν ξέρω σε ποιον ανήκει αυτή η φράση που την άκουσα να τη λέει φίλος συνδικαλιστής, πριν από τριάντα τόσα χρόνια, σε κάποια γενική συνέλευση. Ωραίο θέμα για να γράψουν τα παιδιά έκθεση, μου είπε φίλος φιλόλογος, που διδάσκει σε λύκειο, σε γενομένη επί της φράσης συζήτηση.
ΑΣ ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ ότι θα εκδοθούν σήμερα, λέμε τώρα, ο Χριστοφοράκος και ο Καραβέλας, ομού αμφότεροι και οι δύο. Ας υποθέσουμε υποθέτοντας ότι θα τους τσουβαλιάσουν, θα τους βάλουν σ’ ένα αεροπλάνο και θα τους στείλουν, ομού αμφοτέρους και τους δύο, στην Ελλάδα. Υποθέσεις εργασίας...
ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ αναποφάσιστους Α’ , εκείνους δηλαδή που θα μαδούν μέχρι την τελευταία στιγμή τη μαργαρίτα για να τους πει αν θα ψηφίσουν ή όχι, και για τους οποίους έγραψα χθες, υπάρχουν, βέβαια, και οι αναποφάσιστοι Β’. Εκείνοι που σκέπτονται εκατό λογιώ πού να ρίξουν την ψήφο τους. Εδώ να δεις μάδημα!
ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ να ξέρεις να κλέβεις, πρέπει να ξέρεις και να κρύβεις τα κλεμμένα. Απ’ τα βασικά κεφάλαια ενός εγχειριδίου του καλού κλέφτη, αυτό. Οπως και το αμέσως επόμενο. Αν δεν ξέρεις να κρύβεις τα κλεμμένα, πρέπει να ξέρεις πώς να κρυφτείς.
ΑΛΑΤΙ ΨΙΛΟ, αλάτι χοντρό,/ έχασα την πολιτική ευθύνη, ψάχνω να τη βρω! Αλάτι ψιλό, αλάτι χοντρό/ έχασα την πολιτική ευθύνη, ψάχνω να την βρω! Αλάτι ψιλό, αλάτι χοντρό,/ έχασα την πολιτική ευθύνη ψάχνω να την βρω. Αλλο πάλι και τούτο. Εδώ χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα.
Ο ΣΩΖΩΝ ΕΑΥΤΟΝ σωθήτω. Θα παρακολουθήσετε και αυτό το έργο στις τηλεοράσεις σας αύριο. Θα αρχίσετε να το παρακολουθείτε από αύριο, διορθώνω. Για σήριαλ πρόκειται. Πάντως ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε.
ΟΛΟΙ ΜΑ ΟΛΟΙ θυμηθήκαμε το περιβάλλον χθες, ημέρα προστασίας του. Σήμερα το ξεχάσαμε. Κάθε αγίου μιαν ημέρα! Απ’ τ’ ολότελα, καλή κι η Παναγιώταινα.
ΑΠ’ ΤΗΝ 1η ΙΟΥΛΙΟΥ απαγορεύεται δια ροπάλου το κάπνισμα σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες. Κι αν σηκώνει τσιγάρο η υπόθεση για τους φανατικούς καπνιστές! Για εκείνους που ενώ κάνουν παντοίους τρόπους ν’ αποφύγουν τη γρίπη των χοίρων, παίζουν κορώνα γράμματα τη ζωή τους, καπνίζοντας.
ΕΝΑΣ ΕΧΘΡΟΣ του βασιλιά Μιθριδάτη είχε γράψει ένα βιβλίο εναντίον του. Ο Μιθριδάτης προμηθεύτηκε αυτό το βιβλίο, κι όχι μόνο το διάβαζε προσεχτικά χωρίς να διαμαρτύρεται, αλλά φαινόταν να τον ενδιαφέρει όσο τίποτε άλλο στον κόσμο. Μια μέρα ένας αυλικός του τον ρώτησε: “Είναι τόσο σπουδαίο αυτό το βιβλίο, ώστε δεν το αποχωρίζεσαι ποτέ;” Ο βασιλιάς του απάντησε: “Και βέβαια! Αυτό το βιβλίο μου λέει τα ελαττώματά μου, τα οποία δεν μου είπε ποτέ κανένας από εσάς”.
“Θα με βρείτε/ στην οδό ανατολικού καφενείου/ και δυτικής καφετέριας/ στη μέση του δρόμου/ κατάχαμα να πίνω τον καφέ μου/ στο σταυροδρόμι της ελπίδας/ ζωντανός πάντα/ και λεύτερος”.
Το ποίημα “Η διεύθυνσή μου” του Αντώνη Δελώνη.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
Βαγγέλης Θ.Κακατσάκης
e-mail: Kakatsakis@sch.gr
Χανιώτικα Νέα(06.06.09)
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Παρασκευή 5 Ιουνίου 2009
ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΑΡΕΑ ΑΡΕΑ καμία σαρανταρέα! Με αφορμή τις μεγάλες (;) προεκλογικές συγκεντρώσεις των πλαστικών σημαιακιών θυμήθηκα την παραπάνω φράση. Κάτι έπρεπε να γράψω και για δαύτες. Για να μη νομίσετε ότι τις πέρασα εντελώς στο ντούκου.
ΑΝΟΙΓΕΙ η ψαλίδα, κλείνει η ψαλίδα, ανοίγει η ψαλίδα, κλείνει η ψαλίδα, ανοίγει η ψαλίδα, κλείνει η ψαλίδα, ανοίγει η ψαλίδα... Στο τέλος του έργου είδαμε ότι ανοίγει η ψαλίδα. Το πόσο είναι το ακριβές άνοιγμα θα το διαπιστώσουμε επί της οθόνης το βράδυ της Κυριακής.
ΘΑ ΨΗΦΙΣΩ, δεν θα ψηφίσω, θα ψηφίσω, δεν θα ψηφίσω, θα ψηφίσω, δεν θα ψηφίσω... Μαργαρίτα για μαργαρίτα δεν άφησαν αμάδητη οι λεγόμενοι αναποφάσιστοι. Α! Εκείνοι δηλαδή που έβλεπαν το τριήμερο να ‘ρχεται κι έτρεχαν τα σάλια τους.
ΘΑ ΠΑΤΕ να μαυρίσετε ή θα πάτε να τους μαυρίσετε; Καλό το ερώτημα που κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο, δε λέω. Ομως γιατί να μην πάμε να τους μαυρίσουμε και ύστερα να πάμε να μαυρίσουμε; Και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος.
ΜΕ ΤΙΣ ΜΙΖΕΣ της Ζίμενς μπήκαμε στην τελική ευθεία για την κάλπη των ευρωεκλογών. Αυτό δα έλειπε. Να μας αφήσουν οι δικοί μας να πλήξουμε.
ΑΛΛΟΣ για Γερμανία τράβηξε, κι άλλος για Ουραγουάη,/ καιρός κι εμείς να φύγουμε, να πάμε για Χαβάη. Ευκαιρία να κάνουμε ονειρεμένες διακοπές το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος, δε νομίζετε;
ΝΕΡΟ ΚΙ ΑΛΑΤΙ σ’ ό,τι ειπώθηκε τον τελευταίο καιρό. Εκλογές είχαμε, φυσικό και επόμενο ήταν να λέγονταν κάποιες κουβέντες παραπάνω. Για τη φουκαριάρα την ευρωβουλή!
ΗΜΕΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ του Περιβάλλοντος σήμερα 5 Ιουνίου. Οι μέρες μη προστασίας οι υπόλοιπες μέρες του χρόνου, γαρ. Κανένα πρόβλημα με την περιβαλλοντική συνείδησή μας. Ενα κερί στην εκκλησιά την Κυριακή ανάβω...
ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ δεν μπορεί να προσάψει κανείς στον Γιώργο Παπανδρέου ότι δεν είναι υπέρ της διαφάνειας. Απόλυτος στην άποψή του ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος. Η φράση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ “δεν χρωστάω τίποτα σε κανένα”, λέει μου είπε πολλά.
“ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ τους έχοντας το συμφέρον εις την θρησκείαν να προτιμάς πάντοτε τους έχοντας την θρησκείαν εις το συμφέρον· τουλάχιστον οι δεύτεροι έχουν μίαν θρησκείαν, ενώ οι πρώτοι δεν έχουν καμμίαν”. Από τη “Χρυσή Διαθήκη” του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.
Ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ στρατηγός Νικίας είχε ριχτεί στη φυλακή κατόπιν συκοφαντίας των πολιτικών του αντιπάλων. Οταν διαπιστώθηκε η αθωότητά του απελευθερώθηκε. Μια μέρα λοιπόν τον συνάντησε κάποιος και τον ρώτησε πόσων χρονών είναι. “Πενήντα”, αποκρίθηκε ο Νικίας. “Είχα την εντύπωση ότι είσαι πολύ μεγαλύτερος”, παρατήρησε ο άλλος. “Δεν λογάριασα τα δώδεκα χρόνια που ήμουν στη φυλακή, γιατί κατά τη διάρκειά τους δεν πρόσφερα καμία υπηρεσία στην πατρίδα μου”, ήταν η απάντηση του Νικία.
“Ξάπλωσαν τ’ όνειρό μας/ στην προκρούστεια κλίνη οι ληστές./ Βγήκε αρκετά μακρύ/ Πήραν τα σύνεργα/ και το κουτσούρεψαν./ Το πέταξαν στις λάσπες/ κι έφυγαν./ Τώρα πια,/ αφού το πλύνουμε,/ θα το πουλήσουμε/ μισοτιμής στους Σαμαρείτες./ Αυτοί θα το ξανακυλήσουνε στις λάσπες/ και θα το μοσχοπουλήσουν για αρχαίο”.
Το ποίημα “Γενικό Εμπόριο” (από την ποιητική συλλογή του γράφοντος ΚΑΖΟΒΑΡ)
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
mail:kakatsakis@sch.gr
Χανιώτικα Νέα(05.06.09)
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
ΑΡΕΑ ΑΡΕΑ καμία σαρανταρέα! Με αφορμή τις μεγάλες (;) προεκλογικές συγκεντρώσεις των πλαστικών σημαιακιών θυμήθηκα την παραπάνω φράση. Κάτι έπρεπε να γράψω και για δαύτες. Για να μη νομίσετε ότι τις πέρασα εντελώς στο ντούκου.
ΑΝΟΙΓΕΙ η ψαλίδα, κλείνει η ψαλίδα, ανοίγει η ψαλίδα, κλείνει η ψαλίδα, ανοίγει η ψαλίδα, κλείνει η ψαλίδα, ανοίγει η ψαλίδα... Στο τέλος του έργου είδαμε ότι ανοίγει η ψαλίδα. Το πόσο είναι το ακριβές άνοιγμα θα το διαπιστώσουμε επί της οθόνης το βράδυ της Κυριακής.
ΘΑ ΨΗΦΙΣΩ, δεν θα ψηφίσω, θα ψηφίσω, δεν θα ψηφίσω, θα ψηφίσω, δεν θα ψηφίσω... Μαργαρίτα για μαργαρίτα δεν άφησαν αμάδητη οι λεγόμενοι αναποφάσιστοι. Α! Εκείνοι δηλαδή που έβλεπαν το τριήμερο να ‘ρχεται κι έτρεχαν τα σάλια τους.
ΘΑ ΠΑΤΕ να μαυρίσετε ή θα πάτε να τους μαυρίσετε; Καλό το ερώτημα που κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο, δε λέω. Ομως γιατί να μην πάμε να τους μαυρίσουμε και ύστερα να πάμε να μαυρίσουμε; Και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος.
ΜΕ ΤΙΣ ΜΙΖΕΣ της Ζίμενς μπήκαμε στην τελική ευθεία για την κάλπη των ευρωεκλογών. Αυτό δα έλειπε. Να μας αφήσουν οι δικοί μας να πλήξουμε.
ΑΛΛΟΣ για Γερμανία τράβηξε, κι άλλος για Ουραγουάη,/ καιρός κι εμείς να φύγουμε, να πάμε για Χαβάη. Ευκαιρία να κάνουμε ονειρεμένες διακοπές το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος, δε νομίζετε;
ΝΕΡΟ ΚΙ ΑΛΑΤΙ σ’ ό,τι ειπώθηκε τον τελευταίο καιρό. Εκλογές είχαμε, φυσικό και επόμενο ήταν να λέγονταν κάποιες κουβέντες παραπάνω. Για τη φουκαριάρα την ευρωβουλή!
ΗΜΕΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ του Περιβάλλοντος σήμερα 5 Ιουνίου. Οι μέρες μη προστασίας οι υπόλοιπες μέρες του χρόνου, γαρ. Κανένα πρόβλημα με την περιβαλλοντική συνείδησή μας. Ενα κερί στην εκκλησιά την Κυριακή ανάβω...
ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ δεν μπορεί να προσάψει κανείς στον Γιώργο Παπανδρέου ότι δεν είναι υπέρ της διαφάνειας. Απόλυτος στην άποψή του ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος. Η φράση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ “δεν χρωστάω τίποτα σε κανένα”, λέει μου είπε πολλά.
“ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ τους έχοντας το συμφέρον εις την θρησκείαν να προτιμάς πάντοτε τους έχοντας την θρησκείαν εις το συμφέρον· τουλάχιστον οι δεύτεροι έχουν μίαν θρησκείαν, ενώ οι πρώτοι δεν έχουν καμμίαν”. Από τη “Χρυσή Διαθήκη” του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.
Ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ στρατηγός Νικίας είχε ριχτεί στη φυλακή κατόπιν συκοφαντίας των πολιτικών του αντιπάλων. Οταν διαπιστώθηκε η αθωότητά του απελευθερώθηκε. Μια μέρα λοιπόν τον συνάντησε κάποιος και τον ρώτησε πόσων χρονών είναι. “Πενήντα”, αποκρίθηκε ο Νικίας. “Είχα την εντύπωση ότι είσαι πολύ μεγαλύτερος”, παρατήρησε ο άλλος. “Δεν λογάριασα τα δώδεκα χρόνια που ήμουν στη φυλακή, γιατί κατά τη διάρκειά τους δεν πρόσφερα καμία υπηρεσία στην πατρίδα μου”, ήταν η απάντηση του Νικία.
“Ξάπλωσαν τ’ όνειρό μας/ στην προκρούστεια κλίνη οι ληστές./ Βγήκε αρκετά μακρύ/ Πήραν τα σύνεργα/ και το κουτσούρεψαν./ Το πέταξαν στις λάσπες/ κι έφυγαν./ Τώρα πια,/ αφού το πλύνουμε,/ θα το πουλήσουμε/ μισοτιμής στους Σαμαρείτες./ Αυτοί θα το ξανακυλήσουνε στις λάσπες/ και θα το μοσχοπουλήσουν για αρχαίο”.
Το ποίημα “Γενικό Εμπόριο” (από την ποιητική συλλογή του γράφοντος ΚΑΖΟΒΑΡ)
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
mail:kakatsakis@sch.gr
Χανιώτικα Νέα(05.06.09)
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Πέμπτη 4 Ιουνίου 2009
ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΖΕΣΤΑΙΝΟΜΑΙ, ζεσταίνεσαι, ζεσταίνεται, ζεσταινόμαστε, ζεσταίνεστε, ζεσταίνονται. Ακόμα δεν μπήκε επίσημα τουλάχιστον το καλοκαίρι (θέλουμε 18 μέρες ακόμα μέχρι το θερινό ηλιοστάσιο) και σφίξανε οι ζέστες. Κι όποιος αντέξει, άντεξε!
ΧΕΙΜΩΝΑ ή καλοκαιρι θέλετε να πηγαίνετε διακοπές; Το πρώτο ερώτημα. Στο βουνό ή στη θάλασσα θέλετε τις διακοπές σας; Το δεύτερο ερώτημα. Σφίξανε οι ζέστες κι άλλα λέω του μολυβιού κι άλλα γράφει εκείνο. Μην το παρεξηγήσετε.
ΝΑ ’ΡΧΟΝΤΑΙ οι δημοσκοπήσεις σαν το χαλάζι, να πέφτουν βροχή οι συνεντεύξεις, κι εμείς να καθόμαστε μπροστά στις τηλεοράσεις μας και ν’ ακούμε τους αναλυτοσυνθέτες. Δεν σφάξανε.
ΜΕ ΤΟΥΤΑ με τ’ άλλα και τα παράλλα να δείτε που στο τέλος λίγο πάνω λίγο κάτω στα ίδια επίπεδα με τα προηγούμενα θα κυμανθεί η συμμετοχή των Ελλήνων πολιτών και στις τωρινές ευρωεκλογές. Εδώ είναι Ελλάδα. Εκλογές δώσε κι ας είναι κι ευρωεκλογές. Για μια ψήφο ζούμε.
ΑΛΛΟΙ ΕΙΝΑΙ οι τουπαμάρος κι άλλοι είναι οι κουταμάρος. Καλό, δε λέω, μόνο σε μια πρώτη ανάγνωση πάντως. Σε μια δεύτερη δε βγάζεις άκρη. Γι’ αυτό και το αλλάζω ως εξής: Αλλοι είναι οι τουπαμάρος, άλλοι είναι οι κουταμάρος κι άλλη η άποψη της Μάρως!
ΕΝΤΑΞΕΙ, τουπαμάρος είναι οι Ουρουγουανοί, στη χώρα των οποίων πήγε να κάνει παιχνίδι ο Καραβέλας και κουταμάρος οι Ελληνες που πιαστήκανε... κώτσοι. Τρέχα γύρευε, όμως, ποια είναι η Μάρω που, άκουσον, άκουσον, θέλει να έχει και άποψη.
ΑΜΑΡΤΙΑΙ γονεων παιδεύουσι τέκνα. Σωστό αυτό. Αμαρτίαι τέκνων παιδεύουσι γονείς; Η μήπως δεν κάνουν αμαρτίες τα τέκνα;
Ε, ΟΧΙ δα και αρχιερέας της διαπλοκής ο Κώστας Σημίτης! ... Μια κουβέντα παραπάνω είπαμε προ εξαετίας περίπου, δεν χάλασε κι ο κόσμος. Την πήραμε πίσω, αναλαμβάνοντας την πολιτικη ευθύνη και καθαρίσαμε. Τι σεμνότης και τι ταπεινότης, αλήθεια!
ΠΡΟΣ ΑΕΣ! Δεν θυμάμαι πότε αλλά το ποίημα του Μπέρτολτ Μπρέχτ “Στη γέννηση ενός γιου”, το έχω, όπως μου λέει το αρχείο μου, ήδη δημοσιεύσει. Κατόπιν αυτού θα κλείσω σήμερα μ’ ένα άλλο, πάντα επίκαιρο ποίημα του μεγάλου αυτού αντάρτη ποιητή της σκηνής και του στίχου.
Ο ΟΡΦΕΑΣ τραγουδούσε και έπαιζε τόσο καλά τη λύρα του, που η θάλασσα γαλήνευε, τα ζώα ημέρευαν και τα κλαδιά των δέντρων χόρευαν. Κάποτε, όταν πέθανε η γυναίκα του η Ευρυδίκη, πήρε τη λύρα του και κατέβηκε στον Αδη. Σαν άρχισε να παίζει και να τραγουδά, ο Πλούτωνας μαγεύτηκε και δέχτηκε να του την δώσει πίσω με τον όρο να μη γυρίσει πίσω να την δει. Ο Ορφέας όμως λίγο πριν βγεί απ’ τον Αδη, δεν άντεξε και γύρισε να δει την Ευρυδίκη. Εκείνη τότε χάθηκε για πάντα στο σκοτάδι.
“... Χρειάζονται πολλά τον κόσμο για ν’ αλλάξεις:/ οργή κι επιμονή, γνώση κι αγανάχτηση./ Γρήγορη απόφαση, στόχαση βαθιά./ Ψυχρή υπομονή, κι ατέλειωτη καρτερία./ Κατανόηση της λεπτομέρειας και κατανόηση του συνόλου./ Μονάχα η πραγματικότητα μπορεί να μας μάθει πώς/ την πραγματικότητα ν’ αλλάξουμε”.
Από το θεατρικό έργο του Μπέρτολτ Μπρέχτ “Η απόφαση” (μετάφραση Μάριου Πλωρίτη).
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail:kakatsakis@sch.gr
Χανιώτικα Νέα(04.06.9)
>> τυπώστε αυτό το άρθρo
ΖΕΣΤΑΙΝΟΜΑΙ, ζεσταίνεσαι, ζεσταίνεται, ζεσταινόμαστε, ζεσταίνεστε, ζεσταίνονται. Ακόμα δεν μπήκε επίσημα τουλάχιστον το καλοκαίρι (θέλουμε 18 μέρες ακόμα μέχρι το θερινό ηλιοστάσιο) και σφίξανε οι ζέστες. Κι όποιος αντέξει, άντεξε!
ΧΕΙΜΩΝΑ ή καλοκαιρι θέλετε να πηγαίνετε διακοπές; Το πρώτο ερώτημα. Στο βουνό ή στη θάλασσα θέλετε τις διακοπές σας; Το δεύτερο ερώτημα. Σφίξανε οι ζέστες κι άλλα λέω του μολυβιού κι άλλα γράφει εκείνο. Μην το παρεξηγήσετε.
ΝΑ ’ΡΧΟΝΤΑΙ οι δημοσκοπήσεις σαν το χαλάζι, να πέφτουν βροχή οι συνεντεύξεις, κι εμείς να καθόμαστε μπροστά στις τηλεοράσεις μας και ν’ ακούμε τους αναλυτοσυνθέτες. Δεν σφάξανε.
ΜΕ ΤΟΥΤΑ με τ’ άλλα και τα παράλλα να δείτε που στο τέλος λίγο πάνω λίγο κάτω στα ίδια επίπεδα με τα προηγούμενα θα κυμανθεί η συμμετοχή των Ελλήνων πολιτών και στις τωρινές ευρωεκλογές. Εδώ είναι Ελλάδα. Εκλογές δώσε κι ας είναι κι ευρωεκλογές. Για μια ψήφο ζούμε.
ΑΛΛΟΙ ΕΙΝΑΙ οι τουπαμάρος κι άλλοι είναι οι κουταμάρος. Καλό, δε λέω, μόνο σε μια πρώτη ανάγνωση πάντως. Σε μια δεύτερη δε βγάζεις άκρη. Γι’ αυτό και το αλλάζω ως εξής: Αλλοι είναι οι τουπαμάρος, άλλοι είναι οι κουταμάρος κι άλλη η άποψη της Μάρως!
ΕΝΤΑΞΕΙ, τουπαμάρος είναι οι Ουρουγουανοί, στη χώρα των οποίων πήγε να κάνει παιχνίδι ο Καραβέλας και κουταμάρος οι Ελληνες που πιαστήκανε... κώτσοι. Τρέχα γύρευε, όμως, ποια είναι η Μάρω που, άκουσον, άκουσον, θέλει να έχει και άποψη.
ΑΜΑΡΤΙΑΙ γονεων παιδεύουσι τέκνα. Σωστό αυτό. Αμαρτίαι τέκνων παιδεύουσι γονείς; Η μήπως δεν κάνουν αμαρτίες τα τέκνα;
Ε, ΟΧΙ δα και αρχιερέας της διαπλοκής ο Κώστας Σημίτης! ... Μια κουβέντα παραπάνω είπαμε προ εξαετίας περίπου, δεν χάλασε κι ο κόσμος. Την πήραμε πίσω, αναλαμβάνοντας την πολιτικη ευθύνη και καθαρίσαμε. Τι σεμνότης και τι ταπεινότης, αλήθεια!
ΠΡΟΣ ΑΕΣ! Δεν θυμάμαι πότε αλλά το ποίημα του Μπέρτολτ Μπρέχτ “Στη γέννηση ενός γιου”, το έχω, όπως μου λέει το αρχείο μου, ήδη δημοσιεύσει. Κατόπιν αυτού θα κλείσω σήμερα μ’ ένα άλλο, πάντα επίκαιρο ποίημα του μεγάλου αυτού αντάρτη ποιητή της σκηνής και του στίχου.
Ο ΟΡΦΕΑΣ τραγουδούσε και έπαιζε τόσο καλά τη λύρα του, που η θάλασσα γαλήνευε, τα ζώα ημέρευαν και τα κλαδιά των δέντρων χόρευαν. Κάποτε, όταν πέθανε η γυναίκα του η Ευρυδίκη, πήρε τη λύρα του και κατέβηκε στον Αδη. Σαν άρχισε να παίζει και να τραγουδά, ο Πλούτωνας μαγεύτηκε και δέχτηκε να του την δώσει πίσω με τον όρο να μη γυρίσει πίσω να την δει. Ο Ορφέας όμως λίγο πριν βγεί απ’ τον Αδη, δεν άντεξε και γύρισε να δει την Ευρυδίκη. Εκείνη τότε χάθηκε για πάντα στο σκοτάδι.
“... Χρειάζονται πολλά τον κόσμο για ν’ αλλάξεις:/ οργή κι επιμονή, γνώση κι αγανάχτηση./ Γρήγορη απόφαση, στόχαση βαθιά./ Ψυχρή υπομονή, κι ατέλειωτη καρτερία./ Κατανόηση της λεπτομέρειας και κατανόηση του συνόλου./ Μονάχα η πραγματικότητα μπορεί να μας μάθει πώς/ την πραγματικότητα ν’ αλλάξουμε”.
Από το θεατρικό έργο του Μπέρτολτ Μπρέχτ “Η απόφαση” (μετάφραση Μάριου Πλωρίτη).
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail:kakatsakis@sch.gr
Χανιώτικα Νέα(04.06.9)
>> τυπώστε αυτό το άρθρo
Τετάρτη 3 Ιουνίου 2009
ΤΟ ΝΗΣΙ ΠΟΥ ΤΑΞΙΔΕΥΕ
Γράφει η ΠΗΝΕΛΟΠΗ Ι. ΝΤΟΥΝΤΟΥΛΑΚΗ
“Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα μικρό -μικρούλικο νησάκι, που δεν έμοιαζε με τ' άλλα του κόσμου τα νησιά. Δεν κείτονταν ασάλευτο πάνω στα κύματα. Μα... ταξίδευε στα πέλαγα σαν μεγάλο πολύχρωμο καράβι!.... ...Και ταξίδευε, που λέτε, σαν την κιβωτό του γέρο Νώε, κουβαλώντας χίλια μύρια ήμερα κι άγρια ζώα στους λόγγους και στα δάση του. Κι όλα του Θεού τα πετούμενα φώλιαζαν στις φυλλωσιές των δέντρων του, φτεροκοπούσαν στον ουρανό του, πότιζαν με χαρμόσυνες μελωδίες τον αέρα του”!
«Φτυστός Παράδεισος είναι τούτο το νησί!» έλεγαν μεταξύ τους οι άγγελοι. Και αποκρεμιόταν ταχτικά από τα σύννεφα και το καμάρωναν! ...Πάνω στο παραδεισένιο νησί, ζούσανε κι ένας όμορφος ψαράς με τη γυναίκα του και τα δυο τους αγόρια. Όσο δε βάζει ο νους τ' ανθρώπου αγαπημένοι. Κι άλλο τόσο ευτυχισμένοι!...». Σ' έναν κόσμο θεσπέσιας αρμονίας, άδολης αγάπης και αληθινής χαράς μας ταξιδεύει το νέο βιβλίο της Ευδοκίας Σκορδαλά - Κακατσάκη. Μ' έναν λόγο πέρα για πέρα χαρισματικό, που αποτυπώνει έναν κόσμο ψυχής περίσσια ευλογημένο, κατορθώνει να οδηγήσει τον αναγνώστη σε αυτό το μυθικό νησί, όπου όλα τα πλάσματα του Θεού συνυπάρχουν ειρηνικά και ευτυχισμένα. Όπου οι άνθρωποι απολαμβάνουν την άφατη γαλήνη ενός αμόλυντου από σκοπιμότητες και ιδιοτέλειες Παραδείσου. Όπου η γη και η θάλασσα ανταμείβουν τον μόχθο του αγρότη και του ψαρά. Όπου ο φθόνος, η επιβουλή, η έχθρα δεν έχουν τόπο να σταθούν. Σ' αυτό, λοιπόν, το νησί, ανακαλούμε τα χρώματα και τα μύρα των εποχών, όπως κάποτε τα γνωρίζαμε: «..Σ' αυτό το νησί πρωτοάνοιγε τα λαμπερά της μάτια κάθε χρόνο η Άνοιξη... Το Καλοκαίρι, μετά, σκόρπιζε απλόχερα χρυσάφια και μαλάματα... Και δεν του έκανε καρδιά να φύγει από το νησί... Ώσπου, σιγαλά κι αθόρυβα έφτανε το Φθινόπωρο... Κι έστρωνε στο νησί χαλιά από μαραμένα φύλλα, για να πατήσουν πάνω τους οι πεταλούδες του χιονιά... Και κλαίγοντας ήρεμα έφευγε, παραχωρώντας τη θέση του στον γέρο Χειμώνα... Κι ήταν, τότε, σαν δαντελλένιο κάτασπρο μαντίλι, ριγμένο στην ποδιά της γαλανομάτας θάλασσας το μικρό νησί...».
Έτσι περνούσαν οι εποχές του χρόνου στο πανέμορφο νησί που ταξίδευε ασταμάτητα σ' ένα ονειρεμένο πέλαγος. Κι όλες οι εποχές ήταν καλόδεχτες και ευλογημένες, κι όλες έδιναν κάτι σπουδαίο: τη ζεστασιά του ήλιου, το νερό, τα ξερά φύλλα που σκέπαζαν και έτρεφαν τη γη. Ο Χειμώνας, πάλι, έφερνε τη σιωπηλή ομορφιά, την ηρεμία και τη γαλήνη που συναδέλφωνε «γαζέλες και λιοντάρια, τίγρεις και λάφια, λύκους κι αρνιά...», μαζί με την προσδοκία της Άνοιξης.
Αυτή η αδιασάλευτη αρμονία διαταράσσεται, κάποια μέρα, από κάποια απροσδόκητη φουρτούνα. Το νησί που ποτέ πριν δεν είχε γνωρίσει τη θλίψη, σημαδεύτηκε από την εξαφάνιση του ψαρά και την απαρηγόρητη θλίψη της γυναίκας του. Απόηχοι παλιών μύθων μιλούσαν για γοργόνες που πλανεύουν και παίρνουν στα βάθη της θάλασσας τους ψαράδες. Η γυναίκα του ψαρά έκανε πέτρα την καρδιά της και συνέχισε, μαζί με τα παιδιά της, τον ευλογημένο αγώνα της ζωής: «Τις μέρες ο ένας αδελφός όργωνε τα χωράφια. Ο άλλος τη θάλασσα. Τις νύχτες σεργιάνιζαν στο νησί τους...».
Ώσπου μια νέα δοκιμασία χτυπά την πόρτα της αγαπημένης οικογένειας. Μια πολύ μεγάλη και δυνατή φουρτούνα θα συνταράξει το νησί που ταξιδεύει. Όταν καταλαγιάσει η φουρτούνα αυτή, το νησί θα είναι πια ακίνητο, σαν όλα τα άλλα νησιά. Αλλά θα έχει σωθεί η ανθρωπιά, που θα επιτρέψει στη ζωή να συνεχίζεται ειρηνικά και γαλήνια.
Αυτές τις διαδοχικές ανατροπές εξιστορεί, με τη μυθοπλαστική και λογοτεχνική δεινότητα που τη διακρίνει, η συγγραφέας. Παράλληλα συνδυάζει, όπως πάντα, τη φανταστική αφήγηση με το στοιχείο της παραβολής.
Αυτό το εξαίσιο παραμύθι, που αναφέρεται «στους καλά φυλαγμένους στην ψυχή του καθενός παραδείσους» αφιερώνει η Ευδοκία Σκορδαλά - Κακατσάκη στη Σαμοθράκη, αγαπημένο τόπο της ρίζας της, και στην εσαεί ζώσα μνήμη της μητέρας της, «που αγαπούσε σαν παιδί τα παραμύθια». Οι ζωγραφιές της Λιάνας Δενεζάκη ακολουθούν πιστά τις φωτοσκιάσεις της αφήγησης και συνθέτουν, με τα βελούδινα χρώματα τους, ένα συναρπαστικό σκηνικό. Είναι βέβαιο ότι «ΤΟ ΝΗΣΙ ΠΟΥ ΤΑΞΙΔΕΥΕ» έχει πολλά να πει σε μικρούς και μεγάλους και θα κεντήσει τον καμβά των καλοκαιρινών διακοπών με δημιουργικό λόγο, συγκίνηση και νοσταλγία.
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
“Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα μικρό -μικρούλικο νησάκι, που δεν έμοιαζε με τ' άλλα του κόσμου τα νησιά. Δεν κείτονταν ασάλευτο πάνω στα κύματα. Μα... ταξίδευε στα πέλαγα σαν μεγάλο πολύχρωμο καράβι!.... ...Και ταξίδευε, που λέτε, σαν την κιβωτό του γέρο Νώε, κουβαλώντας χίλια μύρια ήμερα κι άγρια ζώα στους λόγγους και στα δάση του. Κι όλα του Θεού τα πετούμενα φώλιαζαν στις φυλλωσιές των δέντρων του, φτεροκοπούσαν στον ουρανό του, πότιζαν με χαρμόσυνες μελωδίες τον αέρα του”!
«Φτυστός Παράδεισος είναι τούτο το νησί!» έλεγαν μεταξύ τους οι άγγελοι. Και αποκρεμιόταν ταχτικά από τα σύννεφα και το καμάρωναν! ...Πάνω στο παραδεισένιο νησί, ζούσανε κι ένας όμορφος ψαράς με τη γυναίκα του και τα δυο τους αγόρια. Όσο δε βάζει ο νους τ' ανθρώπου αγαπημένοι. Κι άλλο τόσο ευτυχισμένοι!...». Σ' έναν κόσμο θεσπέσιας αρμονίας, άδολης αγάπης και αληθινής χαράς μας ταξιδεύει το νέο βιβλίο της Ευδοκίας Σκορδαλά - Κακατσάκη. Μ' έναν λόγο πέρα για πέρα χαρισματικό, που αποτυπώνει έναν κόσμο ψυχής περίσσια ευλογημένο, κατορθώνει να οδηγήσει τον αναγνώστη σε αυτό το μυθικό νησί, όπου όλα τα πλάσματα του Θεού συνυπάρχουν ειρηνικά και ευτυχισμένα. Όπου οι άνθρωποι απολαμβάνουν την άφατη γαλήνη ενός αμόλυντου από σκοπιμότητες και ιδιοτέλειες Παραδείσου. Όπου η γη και η θάλασσα ανταμείβουν τον μόχθο του αγρότη και του ψαρά. Όπου ο φθόνος, η επιβουλή, η έχθρα δεν έχουν τόπο να σταθούν. Σ' αυτό, λοιπόν, το νησί, ανακαλούμε τα χρώματα και τα μύρα των εποχών, όπως κάποτε τα γνωρίζαμε: «..Σ' αυτό το νησί πρωτοάνοιγε τα λαμπερά της μάτια κάθε χρόνο η Άνοιξη... Το Καλοκαίρι, μετά, σκόρπιζε απλόχερα χρυσάφια και μαλάματα... Και δεν του έκανε καρδιά να φύγει από το νησί... Ώσπου, σιγαλά κι αθόρυβα έφτανε το Φθινόπωρο... Κι έστρωνε στο νησί χαλιά από μαραμένα φύλλα, για να πατήσουν πάνω τους οι πεταλούδες του χιονιά... Και κλαίγοντας ήρεμα έφευγε, παραχωρώντας τη θέση του στον γέρο Χειμώνα... Κι ήταν, τότε, σαν δαντελλένιο κάτασπρο μαντίλι, ριγμένο στην ποδιά της γαλανομάτας θάλασσας το μικρό νησί...».
Έτσι περνούσαν οι εποχές του χρόνου στο πανέμορφο νησί που ταξίδευε ασταμάτητα σ' ένα ονειρεμένο πέλαγος. Κι όλες οι εποχές ήταν καλόδεχτες και ευλογημένες, κι όλες έδιναν κάτι σπουδαίο: τη ζεστασιά του ήλιου, το νερό, τα ξερά φύλλα που σκέπαζαν και έτρεφαν τη γη. Ο Χειμώνας, πάλι, έφερνε τη σιωπηλή ομορφιά, την ηρεμία και τη γαλήνη που συναδέλφωνε «γαζέλες και λιοντάρια, τίγρεις και λάφια, λύκους κι αρνιά...», μαζί με την προσδοκία της Άνοιξης.
Αυτή η αδιασάλευτη αρμονία διαταράσσεται, κάποια μέρα, από κάποια απροσδόκητη φουρτούνα. Το νησί που ποτέ πριν δεν είχε γνωρίσει τη θλίψη, σημαδεύτηκε από την εξαφάνιση του ψαρά και την απαρηγόρητη θλίψη της γυναίκας του. Απόηχοι παλιών μύθων μιλούσαν για γοργόνες που πλανεύουν και παίρνουν στα βάθη της θάλασσας τους ψαράδες. Η γυναίκα του ψαρά έκανε πέτρα την καρδιά της και συνέχισε, μαζί με τα παιδιά της, τον ευλογημένο αγώνα της ζωής: «Τις μέρες ο ένας αδελφός όργωνε τα χωράφια. Ο άλλος τη θάλασσα. Τις νύχτες σεργιάνιζαν στο νησί τους...».
Ώσπου μια νέα δοκιμασία χτυπά την πόρτα της αγαπημένης οικογένειας. Μια πολύ μεγάλη και δυνατή φουρτούνα θα συνταράξει το νησί που ταξιδεύει. Όταν καταλαγιάσει η φουρτούνα αυτή, το νησί θα είναι πια ακίνητο, σαν όλα τα άλλα νησιά. Αλλά θα έχει σωθεί η ανθρωπιά, που θα επιτρέψει στη ζωή να συνεχίζεται ειρηνικά και γαλήνια.
Αυτές τις διαδοχικές ανατροπές εξιστορεί, με τη μυθοπλαστική και λογοτεχνική δεινότητα που τη διακρίνει, η συγγραφέας. Παράλληλα συνδυάζει, όπως πάντα, τη φανταστική αφήγηση με το στοιχείο της παραβολής.
Αυτό το εξαίσιο παραμύθι, που αναφέρεται «στους καλά φυλαγμένους στην ψυχή του καθενός παραδείσους» αφιερώνει η Ευδοκία Σκορδαλά - Κακατσάκη στη Σαμοθράκη, αγαπημένο τόπο της ρίζας της, και στην εσαεί ζώσα μνήμη της μητέρας της, «που αγαπούσε σαν παιδί τα παραμύθια». Οι ζωγραφιές της Λιάνας Δενεζάκη ακολουθούν πιστά τις φωτοσκιάσεις της αφήγησης και συνθέτουν, με τα βελούδινα χρώματα τους, ένα συναρπαστικό σκηνικό. Είναι βέβαιο ότι «ΤΟ ΝΗΣΙ ΠΟΥ ΤΑΞΙΔΕΥΕ» έχει πολλά να πει σε μικρούς και μεγάλους και θα κεντήσει τον καμβά των καλοκαιρινών διακοπών με δημιουργικό λόγο, συγκίνηση και νοσταλγία.
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Τρίτη 2 Ιουνίου 2009
ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΙΟΥΝΙΟΣ ΑΠΟ ΧΘΕΣ. Καλώς τον δεχτήκαμε και καλώς μας βρήκε, όπως μας βρήκε. Στη θεά Ηρα (Juno) τη γυναίκα του Δία (την ας την πούμε επίσημη γυναίκα του, γιατί από γυναίκες ο Δίας είχε να φάνε κι οι κότες) είχαν αφιερώσει το μήνα τούτο οι Ρωμαίοι. Την γιόρταζαν την 1η του μήνα και γινόταν... της Ηρας. Της... ιεροδούλου γυναικός το σιδηρούν κιγκλίδωμα, δηλαδή. Στις 10 ωστόσο του μήνα γιόρταζαν την Εστία, προφανώς για να ισοφαριστούν οι εντυπώσεις. Η προσωποποίηση της νοικοκυροσύνης τούτη η θεά. Ποδίτσα και το κεφάλι κάτω.
ΘΕΡΙΣΤΗ ΓΙΑΤΙ θερίζουν, Ερινιαστή ή Ορνιαστή από το ρήμα ερινιάζω ή ορνιάζω και Αϊ - Γιαννίτη, απ’ τη γιορτή τ’ Αϊ Γιάννη που είναι στις 24, λέει ο λαός μας τον Ιούνη. Παρανομιάζεται, όμως, για να μνημονεύσουμε και τον Μιχάλη Γρηγοράκη, και Λιοτρόπης γιατί οι μέρες έχουν μεγαλώσει και στις 22 έχουμε τη μεγαλύτερη μέρα του χρόνου.
ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΚΑΙ ΜΙΑ. Τόσες μέρες έμειναν μέχρι τις ευρωεκλογές. Και βεβαίως τρεις και μία μέχρι το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος. Σημείωση. Αν το τριήμερο είναι τετραήμερο μόλις δύο και μία έμειναν. Κουράγιο!
ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΑΝ (λέμε τώρα, διόδια δεν πληρώνουμε), ο ΣΥΡΙΖΑ πιάσει το στόχο του και βγάλει τρεις ευρωβουλευτές, και αφού τον πιάσει ο ΣΥΡΙΖΑ τον πιάσει και ο ΛΑΟΣ και βγάλει άλλους τρεις και αν το ΚΚΕ, που όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις είναι πιο πάνω και βγάλει τέσσερις και πάμε παρακάτω, οι Οικολόγοι που, τους θέλουν οι δημοσκοπήσεις τρίτο κόμμα, βγάλουν πέντε και αν το ΠΑΣΟΚ που διατηρεί δημοσκοπικά το προβάδισμα βγάλει έναν ευρωβουλευτή παραπάνω από τη Νέα Δημοκρατία, πόσους ευρωβουλευτές θα βγάλει η τελευταία;
ΓΙΑ ΝΑ ΛΥΣΕΤΕ το παραπάνω πρόβλημα, θα πρέπει να ξέρετε πόσους ευρωβουλευτές εκλέγει η Ελλάδα. Αλήθεια πόσους εκλέγει, είκοσι τέσσερις ή είκοσι δύο; Είκοσι δύο λέει ο παπαγάλος μου.
ΑΝ ΕΜΠΑΙΝΕ το δοκάρι στα πρώτα λεπτά του αγώνα, κι αν ο Σάχα δεν έκανε το πέναλτι ή δεν το έδινε ο διαιτητής ή το έχανε ο Καραγκούνης και αν ο Καφές δεν έπινε το φραπέ του και δεν πουλούσε την μπάλα, φυσικά και θα κατακτούσαμε την πρώτη θέση των πλέι-οφ γείτονα! Αλήθεια τη φράση που λέει ότι αν ο παππούς μου είχε καρούλια θα ήτανε πατίνι, την ξέρεις.
Η ΦΥΓΗ ΚΑΙ η δικαίωση του Χρήστου Καραβέλα. Εγώ δίνω τον τίτλο. Οσοι έχουν τις προδιαγραφές ας το επιχειρήσουν να τον κάνουν βιβλίο. Τη δόξα του Κων/νου Θεοτόκη που έγραψε το μυθιστόρημα “Η ζωή και ο θάνατος του Καραβέλα”, ζηλώνοντας.
ΟΤΑΝ Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ Αντίπατρος βρισκόταν στις τελευταίες του στιγμές, ζήτησε να συμφιλιωθεί με κάποιον συνάδελφό του με τον οποίο τον χώριζε μεγάλο μίσος. Οταν εκείνος αρνήθηκε, ο Αντίπατρος είπε στους δικούς του: “Αν έρθει αυτός ο άνθρωπος να τον φέρετε αμέσως στο δωμάτιό μου. Αν είμαι ακόμα ζωντανός θα ευχαριστηθώ πολύ να τον δω. Αν είμαι νεκρός θα ευχαριστηθεί πολύ να με δει αυτός”.
“Σ’ ένα πηγάδι δροσερό/ βαθιά κοιμάται το νερό/ σκύβει κορίτσι αμίλητο/ αγόρι ψάχνει αφίλητο./ Τον έκτο μήνα τον καλό/ καράβι πάει γιαλό - γιαλό/ νύχτα περνάει το Σούνιο/ και φέρνει τον Ιούνιο./ Λάμπει στου χρόνου μια στιγμή/ τ’ αεροκρέμαστο κορμί/ πουκαμισάκι αέρινο/ στα μάτια φως αστέρινο”.
Το τραγούδι του Παντελή Θαλασσινού
“Τον έκτο μήνα τον καλό” (Στίχοι Ηλία Κατσούλη)
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr
Χανιώτικα Νέα(02.06.09)
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
--------------------------------------------------------------------------------
Σχόλια Αναγνωστών
ΙΟΥΝΙΟΣ ΑΠΟ ΧΘΕΣ. Καλώς τον δεχτήκαμε και καλώς μας βρήκε, όπως μας βρήκε. Στη θεά Ηρα (Juno) τη γυναίκα του Δία (την ας την πούμε επίσημη γυναίκα του, γιατί από γυναίκες ο Δίας είχε να φάνε κι οι κότες) είχαν αφιερώσει το μήνα τούτο οι Ρωμαίοι. Την γιόρταζαν την 1η του μήνα και γινόταν... της Ηρας. Της... ιεροδούλου γυναικός το σιδηρούν κιγκλίδωμα, δηλαδή. Στις 10 ωστόσο του μήνα γιόρταζαν την Εστία, προφανώς για να ισοφαριστούν οι εντυπώσεις. Η προσωποποίηση της νοικοκυροσύνης τούτη η θεά. Ποδίτσα και το κεφάλι κάτω.
ΘΕΡΙΣΤΗ ΓΙΑΤΙ θερίζουν, Ερινιαστή ή Ορνιαστή από το ρήμα ερινιάζω ή ορνιάζω και Αϊ - Γιαννίτη, απ’ τη γιορτή τ’ Αϊ Γιάννη που είναι στις 24, λέει ο λαός μας τον Ιούνη. Παρανομιάζεται, όμως, για να μνημονεύσουμε και τον Μιχάλη Γρηγοράκη, και Λιοτρόπης γιατί οι μέρες έχουν μεγαλώσει και στις 22 έχουμε τη μεγαλύτερη μέρα του χρόνου.
ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΚΑΙ ΜΙΑ. Τόσες μέρες έμειναν μέχρι τις ευρωεκλογές. Και βεβαίως τρεις και μία μέχρι το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος. Σημείωση. Αν το τριήμερο είναι τετραήμερο μόλις δύο και μία έμειναν. Κουράγιο!
ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΑΝ (λέμε τώρα, διόδια δεν πληρώνουμε), ο ΣΥΡΙΖΑ πιάσει το στόχο του και βγάλει τρεις ευρωβουλευτές, και αφού τον πιάσει ο ΣΥΡΙΖΑ τον πιάσει και ο ΛΑΟΣ και βγάλει άλλους τρεις και αν το ΚΚΕ, που όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις είναι πιο πάνω και βγάλει τέσσερις και πάμε παρακάτω, οι Οικολόγοι που, τους θέλουν οι δημοσκοπήσεις τρίτο κόμμα, βγάλουν πέντε και αν το ΠΑΣΟΚ που διατηρεί δημοσκοπικά το προβάδισμα βγάλει έναν ευρωβουλευτή παραπάνω από τη Νέα Δημοκρατία, πόσους ευρωβουλευτές θα βγάλει η τελευταία;
ΓΙΑ ΝΑ ΛΥΣΕΤΕ το παραπάνω πρόβλημα, θα πρέπει να ξέρετε πόσους ευρωβουλευτές εκλέγει η Ελλάδα. Αλήθεια πόσους εκλέγει, είκοσι τέσσερις ή είκοσι δύο; Είκοσι δύο λέει ο παπαγάλος μου.
ΑΝ ΕΜΠΑΙΝΕ το δοκάρι στα πρώτα λεπτά του αγώνα, κι αν ο Σάχα δεν έκανε το πέναλτι ή δεν το έδινε ο διαιτητής ή το έχανε ο Καραγκούνης και αν ο Καφές δεν έπινε το φραπέ του και δεν πουλούσε την μπάλα, φυσικά και θα κατακτούσαμε την πρώτη θέση των πλέι-οφ γείτονα! Αλήθεια τη φράση που λέει ότι αν ο παππούς μου είχε καρούλια θα ήτανε πατίνι, την ξέρεις.
Η ΦΥΓΗ ΚΑΙ η δικαίωση του Χρήστου Καραβέλα. Εγώ δίνω τον τίτλο. Οσοι έχουν τις προδιαγραφές ας το επιχειρήσουν να τον κάνουν βιβλίο. Τη δόξα του Κων/νου Θεοτόκη που έγραψε το μυθιστόρημα “Η ζωή και ο θάνατος του Καραβέλα”, ζηλώνοντας.
ΟΤΑΝ Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ Αντίπατρος βρισκόταν στις τελευταίες του στιγμές, ζήτησε να συμφιλιωθεί με κάποιον συνάδελφό του με τον οποίο τον χώριζε μεγάλο μίσος. Οταν εκείνος αρνήθηκε, ο Αντίπατρος είπε στους δικούς του: “Αν έρθει αυτός ο άνθρωπος να τον φέρετε αμέσως στο δωμάτιό μου. Αν είμαι ακόμα ζωντανός θα ευχαριστηθώ πολύ να τον δω. Αν είμαι νεκρός θα ευχαριστηθεί πολύ να με δει αυτός”.
“Σ’ ένα πηγάδι δροσερό/ βαθιά κοιμάται το νερό/ σκύβει κορίτσι αμίλητο/ αγόρι ψάχνει αφίλητο./ Τον έκτο μήνα τον καλό/ καράβι πάει γιαλό - γιαλό/ νύχτα περνάει το Σούνιο/ και φέρνει τον Ιούνιο./ Λάμπει στου χρόνου μια στιγμή/ τ’ αεροκρέμαστο κορμί/ πουκαμισάκι αέρινο/ στα μάτια φως αστέρινο”.
Το τραγούδι του Παντελή Θαλασσινού
“Τον έκτο μήνα τον καλό” (Στίχοι Ηλία Κατσούλη)
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr
Χανιώτικα Νέα(02.06.09)
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
--------------------------------------------------------------------------------
Σχόλια Αναγνωστών
Δευτέρα 1 Ιουνίου 2009
ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ
Μάστορας της ζωγραφικής
“Ολα τα έργα διαλεχτά, στην έκθεση που έχει/ μάστορας της ζωγραφικής την τέχνη την κατέχει". Μια από τις προσεγγίσεις στα έργα των δυο τελευταίων χρόνων που παρουσίασε ο Γιώργος Τζεγιανάκης στο Γιαλί Τζαμισί από τις 23 μέχρι χθες 31 Μαΐου. Καταγεγραμμένη στο βιβλίο εντυπώσεων της έκθεσης από τον μαντιναδολόγο Λευτέρη Κουτουλάκη, η μαντινάδα. Μάστορας της ζωγραφικής ο Γιώργος Τζεγιανάκης, λοιπόν. Γνωστό αυτό όχι μόνο στους παροικούντες αλλά και στους παρεπιδημούντες στην και περί την πολιτισμική μας Ιερουσαλήμ. Δοσμένος ολοκληρωτικά στο έργο του και ταγμένος αποκλειστικά στην τέχνη του. Με πολλές, πάμπολλες, γύρω στις 30 ατομικές εκθέσεις, στη Γαλλια, όπου έμεινε 13 χρόνια, και στα Χανιά, όπου επέστρεψε. Και με συμμετοχή σε άλλες τόσες ομαδικές. Κάνω στη ζωή μου αυτό που αγαπώ, μου λέει απλά, μεταξύ των άλλων, σε μια μεγάλη κουβέντα που κάνουμε στο τέλος της περιδιάβασής μου στους 67 πίνακες της περί ης ο λόγος Εκθεσης. Λάμπουν σαν ξάστερος ουρανός τα μάτια του, μιλώντας μου. Ο καθρέφτης που αντανακλά τη μέσα του τρυφερή σεμνότητα. Η κεραία που συλλαμβάνει τα μηνύματα της περιρρέουσας ατμόσφαιρας και τα στέλνει στο υπάρχον εντός του ευαίσθητο εργαστήριο του φωτός...
Προκλήσεις και προσκλήσεις για διάλογο
Προκλήσεις και προσκλήσεις για διάλογο. Προκλητικές προσκλήσεις και προσκλητικές προκλήσεις για ένα διάλογο με τα πρόσωπα των πραγμάτων και τα πράγματα των προσώπων έτσι όπως ο Γιώργος Τζεγιαννάκης τα "ιστόρησε" ζωγραφίζοντάς τα στους 67 πίνακές του. Διάλογος για έναν λύχνο ζωγραφισμένο πάνω σε ξύλο κυπαρισσιού, για παράδειγμα. Για ένα λουκέτο, για ένα κερκέλι, για μια λάμπα, για μια στάμνα, για ένα μάνταλο, για ένα ρόπτρο. Για τα πορτοκάλια που κυριαρχούν σαν οι μόνες θεότητες του δικού τους αυθύπαρκτου σύμπαντος και σου 'ρχεται να τα μυρίσεις, να τα αγγίξεις, να πάρεις ένα μαχαίρι και να τα καθαρίσεις, όπως η Μanon σ' ένα άλλο πίνακα. Για τα άλλα λογίσιμα φρούτα, για τα κλαδιά της αμυγδαλιάς και τ' άλλα άνθη. Για τους ήλιους που αισθάνονται παντοκράτορες και για τις θάλασσες που φωνάζουν το απέραντο γαλάζιο τους. Για έναν κόκορα μόνο του κι έναν άλλο κόκορα που μοιράζεται το απαστράπτον φως του μεσημεριού με μια κότα. Για τις ρίζες της μνήμης και τις μνήμες τις ρίζας, έτσι όπως αναριχώνται κι αγκαλιάζουν την κοιμωμένη, την κοπελιά της απομάκρυνσης, τη γυναίκα της μοναξιάς, το κορίτσι με το κόκκινο φόρεμα, την Elise, τη Μιλένα, δυο φίλες μια μάνα με την κόρη της. Για έναν διάλογο ευαισθησίας, έναν διάλογο ουσίας μέσα σε μια ατμόσφαιρα αισιοδοξίας, σ' ένα ταξίδι ομορφιάς. Με τη γυναίκα που κοντοστέκεται, που περιμένει στη γωνιά, που διαλέγει μπλούζα που στέκεται μπροστά στη βιτρίνα, που δοκιμάζει τα ρούχα που θα αγοράσει. Με τη γυναίκα όνειρο, με τη γυναίκα αίνιγμα, με τη γυναίκα έρωτας, με τη γυναίκα χαμόγελο, με τη γυναίκα με το πορτοκαλί αδιάβροχο, με τη γυναίκα με το μαύρο φόρεμα.
Μια άξια για υιοθέτηση πρόταση
Με κύριο στόχο την παρουσίαση των κατάλληλων επιχειρημάτων και παραλληλισμών για την καθιέρωση του προφήτη Ιωνά (η μνήμη του τιμάται στις 21 Σεπτεμβρίου) ως προστάτη αγίου της νέας ιατρικής ειδικότητας, της Καταδυτικής και Υπερβαρικής Ιατρικής, καθώς και όλων όσοι ασχολούνται με καταδυτικές δραστηριότητες, συνέγραψε μια εμπεριστατωμένη μελέτη με τίτλο "Ο Προφήτης Ιωνάς, ως προστάτης των δυτών της καταδυτικής και υπερβαρικής ιατρικής", μια μελέτη που εκδόθηκε σ' ένα ιδιαίτερα καλαίσθητο κι επιμελημένο βιβλίο 72 σελίδων, ο εκ Ποταμίδας Κισάμου ορμώμενος γιατρός θεολόγος δρ Ηλίας Ε. Μαζοκοπάκης. Κατά δήλωσή του στον πρόλογο "Υπερβαρική Οξυγονοθεραπεία", "Αγιοι και επαγγελματικές τάξεις", "Ο βίος του προφήτου Ιωνά", "Παραλληλισμοί" και "Συμπεράσματα" οι τίτλοι των κεφαλαίων που αποτελούν το κύριο σώμα του βιβλίου, που περιλαμβάνει ακόμα, εκτός των άλλων, και την υμνογραφία του προφήτη Ιωνά και μια σειρά από φωτογραφίες, χάρτες και τη σχετική θεματολογία από τη χριστιανική τέχνη. Αξιος ο μισθός του και άξια υπεράξια υιοθέτηση της πρότασής του.
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr
Χανιώτικα Νέα(1.6.09)
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
“Ολα τα έργα διαλεχτά, στην έκθεση που έχει/ μάστορας της ζωγραφικής την τέχνη την κατέχει". Μια από τις προσεγγίσεις στα έργα των δυο τελευταίων χρόνων που παρουσίασε ο Γιώργος Τζεγιανάκης στο Γιαλί Τζαμισί από τις 23 μέχρι χθες 31 Μαΐου. Καταγεγραμμένη στο βιβλίο εντυπώσεων της έκθεσης από τον μαντιναδολόγο Λευτέρη Κουτουλάκη, η μαντινάδα. Μάστορας της ζωγραφικής ο Γιώργος Τζεγιανάκης, λοιπόν. Γνωστό αυτό όχι μόνο στους παροικούντες αλλά και στους παρεπιδημούντες στην και περί την πολιτισμική μας Ιερουσαλήμ. Δοσμένος ολοκληρωτικά στο έργο του και ταγμένος αποκλειστικά στην τέχνη του. Με πολλές, πάμπολλες, γύρω στις 30 ατομικές εκθέσεις, στη Γαλλια, όπου έμεινε 13 χρόνια, και στα Χανιά, όπου επέστρεψε. Και με συμμετοχή σε άλλες τόσες ομαδικές. Κάνω στη ζωή μου αυτό που αγαπώ, μου λέει απλά, μεταξύ των άλλων, σε μια μεγάλη κουβέντα που κάνουμε στο τέλος της περιδιάβασής μου στους 67 πίνακες της περί ης ο λόγος Εκθεσης. Λάμπουν σαν ξάστερος ουρανός τα μάτια του, μιλώντας μου. Ο καθρέφτης που αντανακλά τη μέσα του τρυφερή σεμνότητα. Η κεραία που συλλαμβάνει τα μηνύματα της περιρρέουσας ατμόσφαιρας και τα στέλνει στο υπάρχον εντός του ευαίσθητο εργαστήριο του φωτός...
Προκλήσεις και προσκλήσεις για διάλογο
Προκλήσεις και προσκλήσεις για διάλογο. Προκλητικές προσκλήσεις και προσκλητικές προκλήσεις για ένα διάλογο με τα πρόσωπα των πραγμάτων και τα πράγματα των προσώπων έτσι όπως ο Γιώργος Τζεγιαννάκης τα "ιστόρησε" ζωγραφίζοντάς τα στους 67 πίνακές του. Διάλογος για έναν λύχνο ζωγραφισμένο πάνω σε ξύλο κυπαρισσιού, για παράδειγμα. Για ένα λουκέτο, για ένα κερκέλι, για μια λάμπα, για μια στάμνα, για ένα μάνταλο, για ένα ρόπτρο. Για τα πορτοκάλια που κυριαρχούν σαν οι μόνες θεότητες του δικού τους αυθύπαρκτου σύμπαντος και σου 'ρχεται να τα μυρίσεις, να τα αγγίξεις, να πάρεις ένα μαχαίρι και να τα καθαρίσεις, όπως η Μanon σ' ένα άλλο πίνακα. Για τα άλλα λογίσιμα φρούτα, για τα κλαδιά της αμυγδαλιάς και τ' άλλα άνθη. Για τους ήλιους που αισθάνονται παντοκράτορες και για τις θάλασσες που φωνάζουν το απέραντο γαλάζιο τους. Για έναν κόκορα μόνο του κι έναν άλλο κόκορα που μοιράζεται το απαστράπτον φως του μεσημεριού με μια κότα. Για τις ρίζες της μνήμης και τις μνήμες τις ρίζας, έτσι όπως αναριχώνται κι αγκαλιάζουν την κοιμωμένη, την κοπελιά της απομάκρυνσης, τη γυναίκα της μοναξιάς, το κορίτσι με το κόκκινο φόρεμα, την Elise, τη Μιλένα, δυο φίλες μια μάνα με την κόρη της. Για έναν διάλογο ευαισθησίας, έναν διάλογο ουσίας μέσα σε μια ατμόσφαιρα αισιοδοξίας, σ' ένα ταξίδι ομορφιάς. Με τη γυναίκα που κοντοστέκεται, που περιμένει στη γωνιά, που διαλέγει μπλούζα που στέκεται μπροστά στη βιτρίνα, που δοκιμάζει τα ρούχα που θα αγοράσει. Με τη γυναίκα όνειρο, με τη γυναίκα αίνιγμα, με τη γυναίκα έρωτας, με τη γυναίκα χαμόγελο, με τη γυναίκα με το πορτοκαλί αδιάβροχο, με τη γυναίκα με το μαύρο φόρεμα.
Μια άξια για υιοθέτηση πρόταση
Με κύριο στόχο την παρουσίαση των κατάλληλων επιχειρημάτων και παραλληλισμών για την καθιέρωση του προφήτη Ιωνά (η μνήμη του τιμάται στις 21 Σεπτεμβρίου) ως προστάτη αγίου της νέας ιατρικής ειδικότητας, της Καταδυτικής και Υπερβαρικής Ιατρικής, καθώς και όλων όσοι ασχολούνται με καταδυτικές δραστηριότητες, συνέγραψε μια εμπεριστατωμένη μελέτη με τίτλο "Ο Προφήτης Ιωνάς, ως προστάτης των δυτών της καταδυτικής και υπερβαρικής ιατρικής", μια μελέτη που εκδόθηκε σ' ένα ιδιαίτερα καλαίσθητο κι επιμελημένο βιβλίο 72 σελίδων, ο εκ Ποταμίδας Κισάμου ορμώμενος γιατρός θεολόγος δρ Ηλίας Ε. Μαζοκοπάκης. Κατά δήλωσή του στον πρόλογο "Υπερβαρική Οξυγονοθεραπεία", "Αγιοι και επαγγελματικές τάξεις", "Ο βίος του προφήτου Ιωνά", "Παραλληλισμοί" και "Συμπεράσματα" οι τίτλοι των κεφαλαίων που αποτελούν το κύριο σώμα του βιβλίου, που περιλαμβάνει ακόμα, εκτός των άλλων, και την υμνογραφία του προφήτη Ιωνά και μια σειρά από φωτογραφίες, χάρτες και τη σχετική θεματολογία από τη χριστιανική τέχνη. Αξιος ο μισθός του και άξια υπεράξια υιοθέτηση της πρότασής του.
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr
Χανιώτικα Νέα(1.6.09)
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)