ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Μάνα μου, γη

Τέσσερις Χανιώτισσες, η Δέσποινα Μαριανάκη - Κουτζόγλου, η Μαρία Ζαβιανέλη, η Στέλλα Κόνιαρη και η Μαρία Γρυφάκη, αλλά και ένας Χανιώτης, ο Δημήτρης Τυραϊδής, διακρίθηκαν για τις ποιητικές τους δημιουργίες στον φετινό ετήσιο διαγωνισμό της Διεθνούς Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών αποσπώντας διάφορα βραβεία, τα οποία και τους απενεμήθησαν σε ειδική εκδήλωση στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων στις 26 Μαρτίου. Μεγάλη η τιμή και για την Ενωση Πνευματικών Δημιουργών του Νομού μας, της οποίας είναι μέλη, αλλά και για τον τόπο μας ευρύτερα. Πολλά, πάμπολλα θα μπορούσα να γράψω ξεχωριστά για τις ποιητικές τους παρουσίες στη σκάλα της ποίησης, σήμερα όμως, σε τούτη την εύφημη μνεία θα μείνω μόνο στην και εκλεκτή συνεργάτιδα της εφημερίδας μας κυρία Δέσποινα Μαριανάκη - Κουτζόγλου, αφού αυτή είναι η πρώτη που έκανε την εμφάνισή της στο λιακωτό της δημοσιότητας. Γεννημένη δασκάλα - ποιήτρια μα και ποιήτρια - δασκάλα η κυρία Δέσποινα, που υπηρέτησε τη λαϊκή μας παιδεία επί 35 συναπτά έτη, με το που τέλειωσε τη Ράλειο Παιδαγωγική Ακαδημία και διακονεί την ποίηση παιδιόθεν. Εχει εκδώσει μέχρι τώρα τις ποιητικές συλλογές: 'Μια ζωή', 'Για σένα', 'Νιολούλουδο' και 'Νήμα' και δύο συλλογές διηγημάτων: την 'Το Παρασκιώ' και την 'Η Πόντια'. Να πούμε ακόμα ότι δεν είναι η πρώτη ούτε σίγουρα θα ’ναι η τελευταία φορά που βραβεύτηκε η κυρία Δέσποινα και να κλείσουμε με το ποίημά της με τίτλο 'Μάνα μου, γη', το οποίο πήρε ένα απ’ τα τρία πρώτα βραβεία: 'Μάνα μου γη, ουράνιο αστέρι,/ Μάνα της ζωής και του θανάτου./ Μάνα όλων των ανθρώπων, των λουλουδιών/ και των πουλιών./ Πλούσιος ο κόρφος σου με αγαθά,/ για να τραφούνε όσοι από τα σπλάχνα σου/ πετάχτηκαν κι άλλοι τόσοι ακόμα./ Κι όμως μικρά παιδιά πεθαίνουν από πείνα/ Κι οι νιοί παλεύουν για ζωή κι αυτοκτονούν./ Ο εγωισμός και τ’ άδικο θρονιάστηκαν/ στο δέρμα σου. Φωτιά και σίδερο κάνουν/ το ροδομέλι και το γάλα σου./ Σκοτώνουν τα παιδιά σου!/ Και κλαις και κλαις ολημερίς κι ολονυχτίς./ Ας έφτανε το κλάμα σου κι ο σπαραγμός σου/ στ’ άπονα αυτιά των δήμιων/ Κι ας νιώθανε ντροπή για την κατάντια τους'.

Γράφει ο Ι.Δ. Αναστασάκης...

Φτωχαίνει σιγά - σιγά ο τόπος μας! Ενας ακόμα ωραίος, 'ωραίος ως Ελληνας', για να χρησιμοποιήσω και πάλι τη φράση του Νίκου Εγγονόπουλου από τον 'Μπολιβάρ', ο και για χρόνια πολλά εκλεκτός τακτικός συνεργάτης της εφημερίδας μας Ι.Δ. Αναστασάκης (όπως του άρεσε να υπογράφει τα κείμενά του) έφυγε πριν από λίγες μέρες για τη Χώρα των Μακάρων ή όπως λέει για τον Σεβάχ τον θαλασσινό ο επίσης μακαριστός Φώτης Κόντογλου για το άλλο ημισφαίριο της ζωής. Τον ήξερα κυρίως από τα γραφτά του, τα άρθρα του στην εφημερίδα μας και τα βιβλία του, μέσα στα οποία τον έβλεπες σαν σε καθρέπτη τον κύριο Γιάννη. Πάντα ορθοστατούντα στις πλατείες του χρέους και πάντα ορθοβαδίζοντας στους δρόμους της αρετής. Ως έναν καλό κ’αγαθό άνθρωπο με την αρχαιοελληνική έννοια των όρων, που δεν ήξερε τι πάει να πει δόλος και ψέμα. Ως έναν πιστό χριστιανό που προτιμούσε ν’ αδικηθεί παρά να αδικήσει. Ως έναν σπουδαίο Ελληνα πατριώτη που θεωρούσε την ελευθερία ως το υπέρτατο αγαθό, πράγμα το οποίο του στοίχησε διωγμούς και κατατρεγμούς από την Απριλιανή Δικτατορία. Ως δάσκαλο των έργων, του εθελοντισμού και της ανυστερόβουλης προσφοράς... 'Τα ελληνικά γράμματα, μα και η ελληνική αρετή και ανθρωπιά πενθούν απώλεια μεγάλη και ανεπανόρθωτη', είπε μιλώντας γι’ αυτόν, στην κηδεία του που έγινε στην Κάντανο ο και μαθητής του, τελευταίος δήμαρχος της μαρτυρικής κωμόπολης. Πενθούν μεν, σεμνύνονται δε. Ακριβώς γιατί τα γραπτά μένουν. Γράφει ο Ι.Δ. Αναστασάκης...

Γιατί η ζωή είναι ωραία

'Εχουν να πουν πως άνθρωπος είναι το ζώο που συλλογιέται τον θάνατο. Οχι σου λέω εγώ. Ανθρωπος είναι το ζώο που συλλογιέται την αθανασία'. Αυτά τα λόγια του Νίκου Καζαντζάκη χρησιμοποιεί η άγνωστή μου προσωπικά διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, ειδική παθολόγος - ογκολόγος και γενική γραμματέας της Ελληνικής Μαστολογικής Εταιρείας Σάββη Μάλλιου, σαν προμετωπίδα στο άρθρο της με τίτλο 'Ενα βήμα προς την αθανασία' (www.aprosarmostoi.gr), που αναφέρεται στο νέο νομοσχέδιο για της μεταμοσχεύσεις, το οποίο και χαρακτηρίζει 'πρωτοποριακό και σωτήριο για πολλούς Ελληνες πολίτες που αναζητούν μια ανάσα ζωής'. Τον δικό της αγώνα κατά της λεγόμενης επάρατης νόσου, του καρκίνου, δίνει και μέσα από την ανοιχτή ομάδα που δημιούργησε στο φέισμπουκ 'Πρόληψη, έγκαιρη διάγνωση κι εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου (PREDICT)' ο τίτλος της, η κυρία Μάλλιου: 'Είμαστε υπέρ της πρόληψης κι έγκαιρης διάγνωσης! Γιατί η ζωή είναι ωραία! Γιατί εμείς θέλουμε να ζήσουμε και να περνάμε φίνα! Δεν γυρίζουμε την πλάτη, πολεμάμε και πάντα νικάμε'. Τα που γράφει... περιγράφοντάς την. Σας ευχαριστώ και διά του Τύπου για τις ενημερώσεις σας μέσω των μηνυμάτων που μου στέλνετε κυρία Σάββη!

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Επειδή πολύ αγάπησε

Επειδή πολύ αγάπησε,
Ο ζητιάνος το ξεροκόμματό του,
Το παιδί τη δεκάρα του,
Ο γύφτος το τσαντήρι του,
Και η πόρνη την απόγνωσή της.,
Πελέκησαν τον σταυρό
Με το ψωμί που βρήκαν
Στο σακούλι του ζητιάνου,
Έκαναν τα καρφιά
Με τη δεκάρα που πήραν
Απ’ την τσέπη του νηστικού παιδιού,
Χάλκεψαν την επιγραφή
Με την απόγνωση της πόρνης του λιμανιού,
Κι ετοίμασαν για τάφο
Το τσαντήρι του γύφτου.
Κι όταν άφηνε η μέρα
Την τελευταία της αναπνοή
Σταύρωσαν ένα κυκλάμινο.
Επειδή πολύ αγάπησε την ομορφιά.

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!


ΑΠΡΙΛΗΣ σου λέει! Εμένα Γενάρης, όχι κακός Γενάρης, όπως τον τραγουδά στην 'ταραχή' του ο Ψαραντώνης, αλλά πάντως Γενάρης, μου φαίνεται έτσι όπως βλέπω τα πράγματα απ’ το παράθυρό μου. Βαρύς ο ουρανός, κατεβασμένα χαμηλά, πολύ χαμηλά, τα σύννεφα, μουντή η όλη ατμόσφαιρα. Που θα πάει, όμως! Μπορεί, λέω μπορεί, όταν εσείς θα διαβάζετε τη στήλη, ο καιρός να μην είναι έτσι, όπως είναι τώρα που τη γράφω. Ανοιξη γάρ...
ΠΑΝΩ ΑΠ’ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ είναι ο ήλιος, ένας ήλιος ολόλαμπρος! Δεν τον βλέπω, το ξέρω όμως ότι υπάρχει. Δεν μπορούν εντέλει, τα σύννεφα, τα όποια σύννεφα, να νικήσουν τον ήλιο!
ΟΙ ΑΓΟΡΕΣ μπορούν ν’ ανοίξουν για την Ελλάδα σε 6 μήνες, υποστηρίζει σε συνέντευξή του στο 'Βήμα της Κυριακής', που ειρήσθω εν παρόδω είναι 'Βήμα της Πέμπτης', αφού κυκλοφορήθηκε από χθες, ο πολύς Τζορτζ Σόρος. Λόγια απ’ τον σωρό τα λόγια του Σόρος; Κάτι θα ξέρει...
ΜΠΡΟΣΤΑ πηγαίνει ο Ελληνας (καμιά αμφιβολία για την πρωτιά), πίσω πηγαίνει ο Ιρλανδός και ακολουθούν ο Πορτογάλος, ο Ισπανός και... Στο έλεος των αγορών και των Οικονομικών Οίκων, λέει, οι ευρωπαϊκές χώρες. Παγκοσμιοποίηση θέλατε; Φάτε τώρα παγκοσμιοποίηση, Ελληνες, Ιρλανδοί, Πορτογάλοι και λοιποί!
Ο ΑΡΧΑΙΟΣ Σωκράτης κατάπιε εντέλει εκών άκων, το κώνειο και ο σημερινός Σωκράτης το... μνημ(κ)όνιο. Επίσης εκών άκων. Ανήγγειλε, λέει, την προσφυγή της Πορτογαλίας στον 'μηχανισμό στήριξης' ο Πορτογάλος πρωθυπουργός Ζοζέ Σόκρατες...
ΩΣΤΟΣΟ ο Καντάφι είναι πάντα στη Λιβύη. Στο ίδιο έργο θεατές. Δεν έκατσε η ζαριά ή ήταν επίτηδες κάλπικα τα ζάρια που έριξαν. Πετρελαΐλα...
ΚΑΙ Ο ΑΛΕΚΟΣ Αλαβάνος κάνει κόμμα, λέει. Σιγά την είδηση, σιγά τα ωά! Το μόνο εύκολο είναι να κάνεις κόμμα τη σήμερον ημέρα. Μαζεύεις τους κολλητούς σου, τους βγάζεις έναν λόγο, κατεβαίνεις μόνος σου υποψήφιος για αρχηγός τους και σε βγάζουν παμψηφεί!
ΟΛΟ ΚΑΙ ΟΛΟ, μόλις στο 43% φτάνουν μαζί συναθροιζόμενα τα δημοσκοπικά ποσοστά του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, σύμφωνα με τελευταία δημοσκόπηση. Χαράς ευαγγέλια για τα μικρά κόμματα που ελπίζουν ότι θα καρπωθούν τις απώλειες. Με τις ελπίδες στο τέλος θα μείνουν, μου είπε ένας καλός φίλος ειδικός επί του θέματος. Πολύ ψωμί, λέει, έχει ο δικομματισμός στην Ελλάδα και πολύ... κουμάρι θα παιχτεί ακόμα...
ΗΘΕΛΑ να ’σουνα κεφτές και να ’μουνα τηγάνι/ να δεις τσ’ αγάπης η φωτιά ψήσιμο που το κάνει. Πολλά θα σου ’χει καμωμένα η... αφιλότιμη Ηλία Σταματάκη για να αναγκαστείς να γράψεις τέτοιας λογής μαντινάδα. Μέχρι το ψάρι στα χείλη θα σου ’χει ψήσει.
ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ, συμμετέχεις, συμμετέχει, συμμετέχουμε, συμμετέχετε, αποφασίζουν (οδός Σινώπης, Αθήνα). Αυτοί που νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα, εκνευρίζουν εμάς που τα ξέρουμε (Λεωφόρος Αλεξάνδρας, Αθήνα). Αν τα λάθη διδάσκουν τότε έχω καταπληκτική μόρφωση (οδός Μπενάκη, Αθήνα). Αλλα τρία (να ’σαι καλά, Κώστα Μπετινάκη!) συνθήματα σε τοίχους της Αθήνας.
'[...] Κι εσύ, παπαρουνίτσα του Απριλιού,/ κάτω απ’ τα στήθη να κρατάς τα χέρια/ σταυρωμένα, την ενοχή σου άνθιση να κρύβεις,/ και να ζητάς συγχώρεση από την Παναγία/ για την εν διανοία συντελεσμένη αμαρτία σου./ Ενώ έξω από την εκκλησιά/ ν’ ανθίζει, ν’ ανθίζει, να φτεροκοπά και να οργιάζ’ η φύση'.
Από το ποίημα του Κώστα Καλαπανίδα 'Ενοχη λειτουργία'.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΈΝΑ ΒΑΘΜΟ, γύρω εκεί στη βάση, εκλιπαρεί η Κυβέρνηση να της βάλει η Τρόικα. Ένα πενταράκι, ίσα ίσα για να περάσει το τεστ και να πάρει την επόμενη δόση του δανείου. Απού ζει μεταζώνεται. Ποιος ζει και ποιος πεθαίνει μέχρι τότε, εξάλλου. Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον...
Η ΤΡΟΪΚΑ είναι εδώ! Με νέα σύνθεση στη θέση του Ντερούζ ως εκπροσώπου της Κομισιόν ο Γ. Κρούγκερ, με το ίδιο σύνθημα ωστόσο: Κόψτε τα όλα, κόψτε το λαιμό σας στο φινάλε!
ΔΕΝ ΜΙΛΗΣΑΝ για αναδιάρθρωση Παπανδρέου και Σόρος... Δεν μίλησαν για αναδιάρθρωση Παπανδρέου και Σόρος... εν μίλησαν για αναδιάρθρωση Παπανδρέου και Σόρος... Αν το γράψω 333 φορές, λέμε τώρα, αντί για 3 θα το πιστέψτε;
''Η ΑΝΑΔΙΑΡΘΩΣΗ δεν είναι στις προθέσεις μας, θα είναι βλαπτική και επιζήμια για την ελληνική οικονομία και θα μετακυλιστεί στις πλάτες του Έλληνα πολίτη''. Τάδε έφη τις προάλλες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιώργος Πεταλωτής. Κρατήστε τη δήλωσή του. Ούτως ή άλλως θα μας χρειαστεί.
ΒΓΑΙΝΕΙ ΤΟ Μνημόνιο, δεν βγαίνει το Μνημόνιο, βγαίνει το Μνημόνιο, δεν βγαίνει το Μνημόνιο, βγαίνει το Μνημόνιο, δεν βγαίνει το Μνημόνιο... Πάμε πάλι! Βγαίνει το Μνημόνιο, δεν βγαίνει το Μνημόνιο, βγαίνει το Μνημόνιο, δεν βγαίνει το Μνημόνιο, βγαίνει το Μνημόνιο, δεν βγαίνει το Μνημόνιο... Όχι δυο, αλλά διακόσιες είκοσι δυο μαργαρίτες να μαδήσεις ότι δεν βγαίνει το Μνημόνιο θα σου πούνε.
ΜΕΧΡΙ ΝΑ συνηθίσει ο γάιδαρος να μην τρώει ψόφησε! Μην μου πείτε ότι είναι από άλλο ανέκδοτο η παροιμιώδης αυτή φράση...
ΣΤΩΝ ΠΟΝΕΜΕΝΩΝ τις καρδιές, Θε μου, μπέψε τ' αηδόνι/μπέψε τον ήλιο της χαράς εκειά να ξημερώνει. Όλες καλές οι μαντινάδες σου, Ηλία Σταματάκη. Αυτή, όμως, είναι όλα τα λεφτά. Πολλοί και πολλών λογιών οι πονεμένοι!
ΤΙΓΡΗ ΘΕΕ, πάρε την ΠΑΕ! Τίγρη θεέ, πάρε την ΠΑΕ! Τίγρη θεέ, πάρε την ΠΑΕ! Στο κρανίο τα 'χει πάρει μ' όλα αυτά που συμβαίνουν στην ποδοσφαιρική ομάδα της ΑΕΚ τελευταία ο γνωστός και μη εξαιρετέος φ(θ)ανατικός ΑΕΚτζής γείτονάς μου. Έτσι του 'ρχεται, λέει, να βγει στην ταράτσα του σπιτιού του και ν' αρχίσει να διαδηλώνει. Σιγά που θα συν-κινηθεί ο και επονομαζόμενος Τίγρης, παλιός πρόεδρος της ΑΕΚ Δημήτρης Μελισσανίδης!
ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ανέκδοτο, που ακολουθεί μαζί με πολλά άλλα που μου το έστειλε η και φίλη μου γνωστή ποιήτρια Μαρία Ζαβιανέλη, που πήρε ένα ακόμα βραβείο στο φετινό διαγωνισμό που οργάνωσε η Διεθνής Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών και Καλλιτεχνών. Στον ίδιο διαγωνισμό διακρίθηκαν ακόμα ο Δημήτρης Τυραϊδής, η Μαρία Γρυφάκη, η Στέλλα Κόνιαρη και η Δέσποινα Μαριανάκη-Κουτζόγλου. Συγχαρητήρια σε όλους!
Ο ΔΙΔΥΜΩΝ που είναι οφθαλμίατρος της εποχής εκείνης εξετάζει το μάτι μιας κοπέλας. Ο Διογένης που τον βλέπει και ξέροντας ότι ο Διδύμων είναι ερωτύλος τύπος, του λέει: ''Πρόσεξε Διδύμωνα μήπως εξετάζοντας τον οφθαλμό, φθείρεις την κόρη''.

''Κρατώ στις δυο παλάμες μου/της θλίψης μου το μαυροπούλι,/κι αποζητώ κλουβί για να το κλείσω!/Μες στης καρδιά τα φύλλα να κοιμάται,/να μην ξυπνά, να μην πετά/κι ούτε ποτέ να κελαηδήσει!/Στα μάτια σε κοιτάζω και προσμένω/ένα σου νεύμα, για να τρέξω,/τα χέρια μου τρεμάμενα ν' αφήσουν/της θλίψης μου το μαυροπούλι στα δικά σου,/γιατί κουράστηκα, καλέ μου!'' Το ποίημα της Δέσποινας Μαριανάκη-Κουτζόγλου ''Η θλίψη''.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ…

Ιστορίες... της κρίσης ή σημεία των καιρών
Δημοσιεύθηκε στα Χανιώτικα νέα ( 06-04-2013)

Γράφει ο
NΕΚΤΑΡΙΟΣ ΕΥ. KΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
kak_nektar@yahoo.gr

Οι δύο παρακάτω ιστορίες συνέβησαν στην πόλη μας· η πρώτη την περασμένη Πέμπτη κι η δεύτερη χθες:

Ιστορία... νούμερο 1:
Οι δύο μαθητές Γυμνασίου μπήκαν με την άνεση της... ηλικίας τους μέσα στο γραφείο και αφού δήλωσαν πως εκπροσωπούν ένα Γυμνάσιο του Νομού μας, είπαν ότι κληρώνουν ένα λαπ τοπ και η τιμή του κλήρου είναι 3,5 ευρώ!
Δύο προθυμοποιήθηκαν να συνδράμουν τα παιδιά και αγόρασαν 2 κλήρους ο πρώτος και έναν μόνο ο δεύτερος, ο οποίος, όμως, τους άφησε τα ρέστα από το πεντάευρω. Οι μικροί έγραψαν τους αριθμούς των τηλεφώνων των αγοραστών στα αποκόμματα που κράτησαν κι έδωσαν τα άλλα στους υποψήφιους νικητές της κλήρωσης! Ευχαρίστησαν κι έφυγαν μέρα μεσημέρι πηγαίνοντας και στα άλλα γραφεία του κτηρίου!
Ο ένας από τους δύο αγοραστές που άρχισε να ψιλιάζεται πως κάτι δεν πήγαινε καλά με την υπόθεση 'κλήρωση λαπ τοπ', επικοινώνησε με το σχολείο απ’ όπου τον πληροφόρησαν ότι δεν κληρώνεται κανένα λαπ τοπ.

Ιστορία... νούμερο 2:
Παιδί 10 - 12 ετών περιφέρεται χθες το πρωί σε γειτονιά της Χαλέπας και περνώντας από τα σταθμευμένα αυτοκίνητα της γειτονιάς προσπαθεί να ανοίξει τις πόρτες τους, με περισσή άνεση! Μια ξεκλείδωτη πόρτα τελικά ανοίγει και ο μικρός παίρνει από το κάθισμα ένα μπουφάν, κλείνει την πόρτα και με το πάσο του απομακρύνεται από το σημείο με ψυχραιμία και την ίδια... περισσή άνεση! Μια κάτοικος της περιοχής που έχει δει το συμβάν, το ρωτάει γιατί πήρε το μπουφάν κι εκείνο απαντά ατάραχο ότι 'είναι το θείου μου'! Σε ερώτηση της κατοίκου πώς λέγεται ο θείος του, εκείνο δείχνει μια μικρή ταραχή λέει ένα όνομα και απομακρύνεται. Η κάτοικος μετά από λίγο ενημερώνει για το περιστατικό τον γείτονα του διπλανού σπιτιού που τυγχάνει να βρίσκεται εκεί και αυτός με το αυτοκίνητο προλαβαίνει τον μικρό στα 500 περίπου μέτρα από το σημείο. Ο μικρός μετά από ερωτήσεις όπως 'πώς σε λένε', 'πού μένεις' καθώς και στην απειλή πως θα έρθει η Αστυνομία, αποδεικνύεται πως έχει αρπάξει το μπουφάν, βάζει τα κλάματα, δικαιολογείται πως δεν έχει να φάει παρόλο που 'δεν του φαινόταν' και τελικά φεύγει, αφού υπόσχεται πως δεν πρόκειται να το ξανακάνει...

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΤΑ 'ΜΑΘΕΣ τα νέα, παιδί μου; Ηρθανε κι οφέτος τα χελιδόνια! Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες μ' έπαιρνε στο τηλέφωνο κάποια στιγμή η μάνα μου για να μου αναγγείλει τον ερχομό των χελιδονιών στο Νίππος. Ηρθανε κι οφέτος, όπως κάθε χρόνο, τα χελιδόνια και στο Νίππος, μάνα! Να 'ναι καλά η Μαρία, που μου το είπε...
ΚΑΙ ΟΙ κερασιές άνθισαν κι εφέτος, αυτήν την περίοδο, στην Ιαπωνία. Ως απόδειξη ότι η άνοιξη δεν φοβάται καμιά ραδιενέργεια. Χάρμα ιδέσθαι οι σχετικές φωτογραφίες που κυκλοφορούνται στο Διαδίκτυο και που είχε την καλοσύνη να μου στείλει η και φίλη μου γνωστή ποιήτρια, Μαρία Ζαβιανέλη. Κάθε χρόνο στην Ιαπωνία, την περίοδο που ανθίζουν οι κερασιές, οι Ιάπωνες έχουν 3 μέρες άδεια για ν' απολαμβάνουν το θέαμα, γράφει το συνοδευτικό μήνυμα...
ΟΙ ΚΕΡΑΣΙΕΣ ανθίζουν και φέτος! Βαθιά χαραγμένος στο μυαλό μου και αυτός ο τίτλος βιβλίου του Μενέλαου Λουντέμη. Μαζί μ' άλλους δυο. 'Ενα παιδί μετράει τ' άστρα', ο ένας. 'Το ρολόι του κόσμου χτυπάει μεσάνυχτα', ο άλλος.
ΤΟ ΡΟΛΟΪ του κόσμου χτυπάει μεσάνυχτα. Πάντα το ρολόι του κόσμου χτυπάει μεσάνυχτα. Τα παιδιά που μετράνε τα άστρα το ακούνε. Και τις κερασιές που επιμένουν ν' ανθίζουν τις βλέπουν τα παιδιά. Και τα χελιδόνια που έρχονται κάθε χρόνο τα βλέπουν. Δεν έχουν ακόμα αμβλυνθεί οι αισθήσεις τους...
ΤΟΝ ΜΑΡΤΗ ξύλα φύλαγε, μην κάψεις τα παλούκια,/ και τ' Απριλιού τις δεκοχτώ, μην κάψεις τα καρούλια. Ετσι όπως πάει ο καιρός όχι μόνο τα καρούλια του αργαλειού αλλά και τον αργαλειό θα καίγαμε, όπως το λαλεί ο καιρός. Αν, βέβαια, ζούσαμε σ' άλλες εποχές κι είχαμε αργαλειό...
ΑΧ ΑΥΤΟΣ ο αργαλειός σου/ με τρελαίνει, πω πω πω/ σαν περνώ απ' το στενό σου/ του διαόλου θηλυκό... Από τα χελιδόνια της μάνας μου και... διά μέσου διάφορων συνειρμών και παρασυνειρμών στον 'αργαλειό' του Κώστα Μουντάκη. Με... παραπαράσυρε το μολύβι μου, σήμερα. Δεν είναι η πρώτη φορά. Και σίγουρα δεν θα 'ναι και η τελευταία...
ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ απ' τις νότιες, τις ζεστές χώρες. Τα χελιδόνια που φέρνουν την άνοιξη. Τα 'χελιδόνια' από τις βόρειες, τις ψυχρές χώρες. Τα 'χελιδόνια' που φέρνουν οικονομικές ανάσες. Καλοδεχούμενα και τα μεν και τα δε...
ΣΤΙΣ 2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ κι όχι, βέβαια, στις 4 είναι Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου. Στις 2, λοιπόν -κι όχι χθες- που είχε 4, όπως εκ παραδρομής έγραψε το... μολύβι μου στη χθεσινή δεύτερη 'εύφημη μνεία' πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση με θέμα 'Από το χαρτί στην οθόνη: Αλλάζει η σχέση του παιδιού με το βιβλίο;'.
ΟΛΟΙ ΓΙΑ (έ)να φιλότιμο ζούμε στην κοινωνία/ μα κείνο τ' αφιλότιμο κουρνιάζει στη γωνία. Από τον γνωστό, και ως 'Εννιαχωριανό', καλό ριμαδόρο Γιάννη Μαλαξιανάκη η για το 'φιλότιμο' μαντινάδα. Με την ευκαιρία και 'προς άρσιν τυχόν παρεξηγήσεως' να διευκρινίσω ότι ο 'Μαλά-ξιανός', στον οποίο αναφέρεται ο Παύλος (Παβλής) Πολυχρονάκης στην ιστορία του 'Οι πιο κακοί υπότροποι' (απόσπασμα της οποίας μπήκε στις 24 Μαρτίου στη θέση του ιστορικού ανέκδοτου) ήταν απ' τη Μαλάξα και όχι από τα Εννιά Χωριά.
ΡΩΤΗΣΕ ΚΑΠΟΙΟΣ τον Αντισθένη τι είδους γυναίκα θα ήταν κατάλληλη για γάμο. Ο Αντισθένης του είπε: 'Το πράγμα είναι δύσκολο. Αν παντρευτείς ωραία, θα την έχεις με άλλους κοινή, αν άσχημη θα είναι σαν να σου επέβαλαν ποινή'.
'Αξιον εστί το ρόπτρο - σκαραβαίος/ το παράτολμο δόντι μες στο ψύχος του ήλιου/ ο Απρίλης που ένιωσε ν' αλλάζει φύλο/ της πηγής το μπουμπούκι ό,τι που ανοίγει/ Το χειράμαξο γέρνοντας με το 'να πλάι/ μια χρυσόμυγα που άναψε φωτιά στο μέλλον/ του νερού η αόρατη αορτή που πάλλει/ και γι' αυτό ζωντανή κρατά η γαρδένια'.
Από το 'Αξιον εστί' του Οδυσσέα Ελύτη.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Τι κι αν δεν αναφέρεται το όνομα;

Αν πέντε χρόνια εθαύμαζα σε
Σε τον Περικλέα
Τώρα σ’ Εσένα προσκυνώ
τον θείον Αχιλλέα.
Το φως σου περισσότερο
θα λάμψει όταν νυκτώσει
ήσουν αϊτός στην πτήσι Σου
και γίγαντας στην πτώσι.

Γεώργιος Στρατήγης

Είναι φανερό ποιον αφορά το παραπάνω επίγραμμα, που έγραψε ο ποιητής Γεώργιος Στρατήγης, και που μου το υπαγόρευσε τηλεφωνικά τις προάλλες ο και καλός μου φίλος εκ Σκάφης Σελίνου ορμώμενος, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Βασίλης Φρ. Τωμαδάκης. Τι κι αν δεν αναφέρεται τ’ όνομα Εκείνου; Υπάρχει κάποιος που δεν έχει καταλάβει ότι πρόκειται για τον Ελευθέριο Βενιζέλο; Σε καμία των περιπτώσεων.
Το επίγραμμα αυτό, που ειρήσθω εν παρόδω γράφτηκε το 1915, λέει για τον Εθνάρχη τόσα όσα δεν θα χωρούσαν σ’ έναν τόμο 500 σελίδων, όπως μου επεσήμανε, στο περίπου τα λόγια του, και ο συμπατριώτης μας καθηγητής. Δεν νομίζω να διαφωνεί κάποιος σ’ αυτο. Ακριβώς γιατί μέσα σε τέσσερις μόλις στίχους σκιαγραφείται ο Ελευθέριος Βενιζέλος και με προφητικό τρόπο όχι μόνο ως ένας εκ των μεγαλυτέρων Ελλήνων Πολιτικών, αλλά ως ο Μέγιστος Ελλην Πολιτικός και ως ο μόνος πραγματικός εθνάρχης.
Μας λέει δηλαδή ότι μας έχει μάθει, έχοντάς το περάσει και ευρύτερα, το Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών και Μελετών 'Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος' λειτουργώντας όπως λειτουργεί με τον συντονισμό του ιθύνοντος νου του γενικού διευθυντή του Νίκου Παπαδάκη και με τις ευλογίες του εμπνευστή του Μητροπολίτη Ειρηναίου Γαλανάκη. Οχι σαν μαυσωλείο μνήμης, αλλά σαν μια λαλέουσα πηγή εθνικής αυτογνωσίας.
Αποτελώντας το πιο σημαντικό στοιχείο του εξ αδιανεμήτου πλούτου μας. Οπως φάνηκε και το προηγούμενο Σαββατοκύριακο (25 και 26 Μαρτίου) κατά την τελετή απονομής των βραβείων του Θ’ Πανελλήνιου Μαθητικού Διαγωνισμού Δοκιμίου για τον Ελευθέριο Βενιζέλο και την τέλεση του Πολιτικού Μνημοσύνου Ελευθερίου και Σοφοκλή Βενιζέλου, στον Προφήτη Ηλία (φωτ.).

Το βιβλίο θυμάται

Καθαρά ρητορικό το ερώτημα, κατά τη γνώμη μου, που τίθεται στη συζήτηση που οργανώνει σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα του Παιδικού Βιβλίου, ο Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, στον Πολυχώρο 'Αννα και Μαρία Καλουτά' του Δήμου Αθηναίων, με τη συμμετοχή εκδοτών, εκπαιδευτικών, δημιουργών και με θέμα: 'Από το χαρτί στην οθόνη: Αλλάζει η σχέση του παιδιού με το βιβλίο;'.
Οχι, η σχέση του παιδιού με το βιβλίο, με το καλό παιδικό βιβλίο, μια σχέση αγαπητική, στη βάση της ούτε έχει αλλάξει ούτε πρόκειται ν’ αλλάξει. 'Το βιβλίο θυμάται τον χρόνο που γράφτηκε. Από τα βιβλία του Καρόλου Ντίκενς μπορούμε να καταλάβουμε πως ήταν πραγματικά η ζωή ενός αγοριού στους δρόμους του Λονδίνου στα μέσα του 19ου αιώνα -τον καιρό του Ολιβερ Τουίστ.
Με τα μάτια του Ντέιβιντ Κόπερφιλντ (τα μάτια του Ντίκενς εκείνη την εποχή) βλέπουμε όλων των ειδών τους χαρακτήρες που ζούσαν στην Αγγλία στα μέσα του 19ου αιώνα -πώς ήταν οι σχέσεις τους και πώς οι σκέψεις και τα συναισθήματά τους επηρέαζαν τις σχέσεις αυτές. Επειδή ο Ντέιβιντ Κόπερφιλντ ήταν σε μεγάλο βαθμό ο ίδιος ο Κάρολος Ντίκενς, δεν είχε ανάγκη ο Ντίκενς να φανταστεί αυτά που έγραφε, τα ήξερε ήδη.
Κι ακόμα, από ένα βιβλίο είναι που ξέρουμε πώς ήταν για τον Τομ Σόγιερ, τον Χάκερλμπερι Φιν και τον φίλο τους τον Τζιμ να ταξιδεύουν στον ποταμό Μισισσιπή στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν ο Μαρκ Τουέιν έγραφε για τις περιπέτειές τους. Γνώριζε πολύ καλά τι σκέφτονταν οι άνθρωποι της εποχής εκείνης για τους άλλους, γιατί ζούσε ανάμεσα σε τέτοιους ανθρώπους. Ηταν ένας από εκείνους.
Στα έργα τα λογοτεχνικά, οι πιο ακριβείς περιγραφές προσώπων του παρελθόντος είναι εκείνες που γράφτηκαν την εποχή που ζούσαν ο παλιοί εκείνοι άνθρωποι. Το βιβλίο θυμάται'.
Αυτά, μεταξύ άλλων, έγραψε στο μήνυμά της η πολυβραβευμένη Εσθονή συγγραφέας Αino Pervik (μετάφραση Λότη Πέτροβιτς - Ανδρουτσοπούλου) εκ μέρους του Εσθονικού Τμήματος της Διεθνούς Οργάνωσης Βιβλίων για τη Νεότητα που είχε την ευθύνη του φετινού εορτασμού. 'Το βιβλίο θυμάται' είναι και ο τίτλος της αφίσας που φιλοτέχνησε ο επίσης Εσθονός εικονογράφος Juri Mildebeg. Πάντα το βιβλίο θυμάται...

Μα έτσι να μην πάνε...

Μακάρι να μην είναι τα πράγματα έτσι, αλλά ακόμα κι αν είναι έτσι να πάνε αλλιώς. Αυτό σκέφτηκα, παραφράζοντας τον τίτλο του βιβλίου του Τούρκου συγγραφέα Αζίζ Νεσίν 'Ετσι ήρθαν τα πράγματα, μα έτσι δεν θα πάνε', όταν διάβασα στην εφημερίδα 'Χριστιανική' (Πέμπτη 17 Μαρτίου τ.ε.) τα εξής: 1) Οτι το Υπουργείο Παιδείας και Διά Βίου Μάθησης έκλεισε 'για λόγους οικονομίας' τη βιβλιοθήκη Μύκης, τη μόνη ελληνική βιβλιοθήκη στα Πομακοχώρια της Ξάνθης. 2) Οτι ο 'γνωστός από την έμπρακτη ευαισθησία του στα εθνικά (και όχι μόνο) ζητήματα' πρόεδρος της ΜΗΧΑΝΙΚΗΣ Α.Ε. Πρόδρομος Εμφιετζόγλου γνώρισε με επιστολή του στο Υπουργείο ότι αναλαμβάνει τα έξοδα λειτουργίας και συντήρησης της εν λόγω βιβλιοθήκης για όσο διάστημα απαιτείται, μέχρι και δέκα χρόνια. Και 3) ότι απάντηση απ’ το Υπουργείο ο κ. Εμφιετζόγλου δεν πήρε και η εκτίμηση (της εφημερίδας) είναι ότι δεν θα πάρει 'γιατί το κλείσιμο της βιβλιοθήκης της ακριτικής Μύκης υπηρετεί σχέδια άσχετα με την κακή κατάσταση της εθνικής μας οικονομίας, σχέδια που σχετίζονται άμεσα με τη σταδιακή, αλλά σταθερή πορεία υποταγής μας στον Νεο-οθωμανισμό'.
'Είθε να μην επαληθευθεί η πρόβλεψή μας', γράφει σε κάποιο σημείο, εντός παρενθέσεως, η εφημερίδα.
Είθε να διαψευστεί και να λειτουργήσει και πάλι η βιβλιοθήκη της Μύκης! Εκτός παρένθεσης το γράφω αυτό!

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΕΝΑΣ ΘΑΝΑΤΟΣ

Όταν ζούσε την είχανε
Του σκοινιού και του παλουκιού.
Όταν πέθανε,
Αφού την βαλσαμώσανε,
Την βάλανε σε χρυσοποίκιλτο φέρετρο
Και την περιφέρανε
Στους δρόμους της μοναξιάς μας.
Σαν βαρεθήκανε,
Είχανε πάλι το πτώμα της
Του σκοινιού και του παλουκιού
Όπως όταν ζούσε,

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΤΗΝ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ που γεννήθηκε ο μεγάλος Δανός παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Αντερσεν καθιέρωσε η Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα ως Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου. Ολοι εν τέλει από 2 μέχρι 102 χρονών παιδιά είμαστε. Ας μην ξεχάσουμε να διαβάσουμε, λοιπόν, σήμερα ένα παιδικό βιβλίο. 'Τα ψηλά βουνά' του Ζαχαρία Παπαντωνίου, για παράδειγμα.
ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ και η έδρα του ΔΗΠΕΘΕΚ; Δεν μοιάζει με πρωταπριλιάτικο αστείο; Παλιά τους τέχνη κόσκινο; Εκεί που μας χρωστάγανε θέλουν να μας πάρουν και το βόδι; Ο φαταουλισμός σ' όλη του τη μεγαλοπρέπεια; Τι αποκέντρωση κι αυτή αλήθεια!
ΤΑ ΠΡΩΤΑ 'χελιδόνια' του Βορρά ήρθαν από προχθές στον τόπο μας κι έφεραν την τουριστική άνοιξη. Να και το πρώτο κρουαζιερόπλοιο σήμερα. Χαράς ευαγγέλια. Καλή συνέχεια και καλό καλοκαίρι!
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ της Τρόικας πάντως, ανέβαλαν, λέει, την επίσκεψή τους στην Αθήνα για λίγες μέρες. Δεν την αναβάλλουν για λίγες δεκαετίες λέω εγώ! Είναι ανάγκη να το παίζουν κάθε λίγο και λιγάκι... φάντηδες μπαστούνι;
'HΘΕΛΑ ΝΑ 'μουν βουλευτής όλοι να με ζηλεύουν/ μ' αν θα γενώ, όλοι μεμιάς θέση θα μου γυρεύουν'. Γύρευε, λοιπόν, τη δουλειά σου Ηλία Σταματάκη. Γράφε τις μαντινάδες σου κι άφησε τα όνειρα για βουλευτιλίκι. Εκτός κι αν σου αρέσει το... γιαούρτι!
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΥ Ελέγχου (Ε.Λ.Ε.) για το δημόσιο χρέος ζητούν να συγκροτηθεί, βουλευτές, μεταξύ αυτών η Σοφία Σακοράφα, ευρωβουλευτές, οικονομολόγοι, συνταγματολόγοι και φιλόσοφοι από την Ελλάδα και την Ευρώπη. 'Μαζί τους!' σχολιάζει ο 'βοριάς' στη στήλη του '9 μποφόρ' (βλ. εφ. 'Χριστιανική', Πέμπτη 17 Μαρτίου 2011). Προσυπογράφω!
ΔΙΑΦΩΝΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ με ό,τι λες, αλλά θα υπερασπιστώ και μάλιστα μέχρι θανάτου το δικαίωμα που έχεις να τα λες. Τα λόγια αυτά του Βολτέρου θυμηθήκαμε χθες με τον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο. Για την επίθεση που δέχτηκε με αβγά και γιαούρτια εν μέση οδώ στο κέντρο των Χανίων από κουκουλοφόρους ο τέως πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης Ιωακείμ Γρυσπολάκης, κουβεντιάζαμε.
ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟΥ στην Κρήτη από το Λαφονήσι μέχρι τη Ζάκρο για την αμαξοστοιχία με το όνομα 'ΤΑΛΩΣ'. Εδώ σας θέλω, κύριε Περιφερειάρχα και κύριε Γενικέ Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Κρήτης. Αποδείξτε ότι το χθεσινό σχετικό πρωταπριλιάτικο δημοσίευμα της εφημερίδας μας δεν ήταν εν τέλει πρωταπριλιάτικο!
ΞΕΡΑΜΕΝΑ ΘΑ βρούμε τα λουλούδια σου, μάνα, μα θα ευωδιάζει ο τόπος! Το τρίμηνο μνημόσυνό σου αύριο...
Ο ΧΑΝΣ ΚΡΙΣΤΙΑΝ Αντερσεν δεν έδινε καθόλου σημασία στην ενδυμασία του και κυκλοφορούσε στους δρόμους της Κοπεγχάγης φορώντας ένα τριμμένο αδιάβροχο κι ένα παλιό καπέλο. Μια μέρα τον σταμάτησε ένας νεαρός ντυμένος στην τρίχα και τον ρώτησε: 'Αυτό το ελεεινό πράγμα που φοράτε στο κεφάλι σας λέγεται καπέλο;'. Ο Αντερσεν δίχως να χάσει καιρό του απάντησε, ρωτώντας τον: 'Αυτό το ελεεινό πράγμα κάτω απ' το μοντέρνο καπέλο σας, λέγεται κεφάλι;'.
'Δέντρο μεγάλο θέλω τη γνώση/ Ν' απλώνει γύρω γερά κλαδιά/ Ανθη να δέσει, καρπούς να δώσει/ Σ' όλο τον κόσμο για τα παιδιά/ Να γίνει ο Λόγος, μέγα σχολείο/ Γι' αυτό διαβάζω ένα βιβλίο!/ Θέλω η αγάπη πλατειές φτερούγες/ Να ξεδιπλώσει ζερβά - δεξιά/ Να φτάσει μέχρι τις άδειες ρούγες/ Να συντροφέψει τη μοναξιά/ Κι όπου είναι ένας, να γίνουν δύο,/ Γι' αυτό διαβάζω ένα βιβλίο!'.
Από το ποίημα της Πηνελόπης Ντουντουλάκη
'Γι' αυτό διαβάζω'.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
'Σ’ ΟΛΗ ΜΟΥ τη ζωή έλεγα ψέματα. Ακόμα και τότε που έλεγα την αλήθεια. Ποτέ δε μιλούσα για χάρη της αλήθειας. Μιλούσα μόνο για χάρη του εαυτού μου. Το πιο δύσκολο στη ζωή είναι να ζεις και να μη λες ψέματα και να μην πιστεύεις το ψέμα σου'.
ΠΟΛΛΑ ΨΕΜΑΤΑ είπαμε ολά - ολά/ ας πούμε και μι’ αλήθεια βατσιτσέλο βατσιτσό, όπως λέει και το πολύ ωραίο παιδικό τραγουδάκι. Πρωταπριλιά, σήμερα, και προβληματιζόμουν πως ν’ αρχίσω. Μέχρι που έπεσε στη ματιά μου ένα 'τσιτάτο' του Ντοστογιέφσκι. Αυτό είναι, είπα, κι άρχισε το μολύβι μου να το γράφει σαν πρώτο 'πεταχτό'. Καλό μήνα! Και, βεβαίως, χρόνια πολλά σε όλους μας!
ΑΠΡΙΛΗΣ, ΛΟΙΠΟΝ, από σήμερα και: 'Αν κάνει ο Απρίλης δυο νερά κι ο Μάης άλλο ένα/ χαρά ’στονε τον γεωργό που ’χει πολλά σπαρμένα'. Κάποτε έλεγε την αλήθεια αυτή η παροιμία. Τώρα πια δεν έχει... βάση αλήθειας. Δεν σπέρνουμε κι αφού δεν σπέρνουμε, δεν θερίζουμε, στα χρόνια μας.
'ΞΕΡΑΜΕ ΤΟ επίδομα γάμου. Τώρα μαθαίνουμε ότι υπάρχει και επίδομα άγαμου, «γεροντοπαλίκαρου». Πού; Στα Ελληνικά Πετρέλαια, σε θυγατρική του Ομίλου, οι άγαμοι άνω των 35 ετών παίρνουν επίδομα... ανύπαντρου'. Πρωταπριλιάτικο; Οχι! Χθες, 31 Μαρτίου το αλίευσα το Διαδίκτυο (Νooz.gr).
'ΓΟΠΑ', ΓΙΑ ΝΑ μην πω 'γαύρος' και παρεξηγηθώ, η είδηση αυτή. Αλλες είναι οι... τσιπούρες. Οπως η αποκάλυψη ότι σύμφωνα με στοιχεία του ΣΔΟΕ εντοπίσθηκε 'πρώην γαλάζιος υπουργός με τραπεζικές καταθέσεις 178 εκατ. ευρώ', για παράδειγμα.
ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΩ ΚΙ ΕΓΩ με τη σειρά μου, μετά από την Ελληνική Κυβέρνηση, την Ευρωπαϊκή Ενωση, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, όλους ανεξαιρέτως τους Οίκους Αξιολόγησης που όπως έγραψε χθες σε σχόλιό του ο γείτονας μου σε τούτη τη σελίδα, ο ΑΕΣ (σε διαβάζω Αντώνη!) 'παίζουν τρίλιζα στην κασίδα μας'. Σιγά που θα με φοβηθούν, το ξέρω, μια καταγγελία, όμως, είναι μια καταγγελία!
ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ να καταγγείλουμε το Μνημόνιο! Αν αυτό το έλεγε κάποιος άλλος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ μπορεί και να το περνούσα στο ντούκου, μου είπε ο φίλος ο γέρω δάσκαλος. Και συμπλήρωσε. Αυτό δεν μπορώ να το κάνω τώρα που το είπε ο Παντελής Οικονόμου, που έχει αποδείξει ότι δεν τον νοιάζουν οι υπουργικοί θώκοι.
ΑΛΗΘΕΙΑ, ΠΟΣΗ αλήθεια μπορούμε να αντέξουμε; Βαριά σαν σίδερο είναι η... άτιμη. Κι ελαφρύ σαν πούπουλο το ψέμα.
ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ μετά την ανακάλυψη του φωνογράφου από τον Τόμας Εντισον η εφημερίδα 'Graphic' της Νέας Υόρκης ανακοινώνει πανηγυρικά ότι ο εφευρέτης βρήκε μια μηχανή που μετατρέπει το χώμα σε ψωμί και το νερό σε κρασί, με μια μόνο κίνηση. Την είδηση αυτή την αναπαράγουν τα έντυπα όλης της Αμερικής ευλογώντας τον Εντισον... Ενα απ’ τα πιο διάσημα πρωταπριλιάτικα ψέματα.
'[...]/ Είμαι παλιά περγαμηνή γρίφος της Μεσογείου/ και νιώθουνε οι ρίζες μου νόστους κρυφού αγίου/ είμαι το μπλουζ το νέγρικο των σκλάβων της Σομάλης/ στις προσμονές βαφτίζομαι της νιότης μου της άλλης./ Η αρχέγονή μου ανάσταση του Χαλεπά κατάρτι/ μπουνάτσες μα και τρικυμιές στου πάθους μου τον Μάρτη/ μπατάρω την Πρωταπριλιά στου ορίζοντα το ψέμα/ κυλάει μέσα στις φλέβες μου του Οδυσσέα το αίμα/ [...]'.
Από το ποίημα 'Στου ήλιου τον περίπλου' του Χρήστου Χαρατσάρη.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)