ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

'ΓΙΑ ΝΑ ΠΟΥΜΕ την αλήθεια, περισσότερον καιρό επιζεί κανείς με την ανδρεία παρά με τη δειλία, διότι η ανδρεία και πιο εύκολη είναι και πιο ευχάριστη και πιο εφευρετική και πιο δυνατή'. Ξενοφώντος 'Λακαιδεμονίων Πολιτεία', μετάφραση Αλόη Σιδέρη. Ας το έχουμε υπόψη στην καθημερινότητά μας. Η ζωή είναι ένας αγώνας διαρκείας σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα.



ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

'ΓΙΑ ΝΑ ΠΟΥΜΕ την αλήθεια, περισσότερον καιρό επιζεί κανείς με την ανδρεία παρά με τη δειλία, διότι η ανδρεία και πιο εύκολη είναι και πιο ευχάριστη και πιο εφευρετική και πιο δυνατή'. Ξενοφώντος 'Λακαιδεμονίων Πολιτεία', μετάφραση Αλόη Σιδέρη. Ας το έχουμε υπόψη στην καθημερινότητά μας. Η ζωή είναι ένας αγώνας διαρκείας σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα.

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ για να ρίξω, όπως συνηθίζω (όταν γράφω στο γραφείο μου τα 'πεταχτά'), μια ματιά έξω απ’ το παράθυρό μου. Ο ήλιος το παίζει προς το παρόν άρχοντας στον ουράνιο θόλο, ωστόσο, αυτό δεν φαίνεται ότι θα κρατήσει όλη την ημέρα. Τα σύννεφα που κινούνται εναντίον του απειλητικά κάποια στιγμή θα τον σκεπάσουν και... ό,τι προκύψει.

ΠΟΥ ’Ν’ ΤΟ, πού ’ν’ το το δαχτυλίδι; Γράψτε λάθος. Πού ’ν’ το, που ’ν’ το το 'στικάκι'; Αυτό ξεκίνησα για να γράψω στην πορεία, ωστόσο, συνειδητοποίησα ότι κι αυτό λάθος είναι. Το σωστό βέβαια. Πού ’ν’ το, πού ’ν’ το το σιντί; Στικάκια υπάρχουν πολλά, σιντί, όμως, μόνο ένα. Και... ποιος να μπει και ποιος να βγει, το Λαγκάρντ - σιντί για να βρει; Μύλος η υπόθεση.

'ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ το δείχνουνε έχουν καρδιά μεγάλη/ στήνουν για τους κρισόπληκτους τσ’ αγάπης το στικάλι'. Και βέβαια δεν διαφωνώ επί της ουσίας με τη μαντινάδα του πρώτου κατά τα πρεσβεία μαντιναδολόγου μας, του Ηλία του Σταματάκη. Ουδέν κακό αμιγές καλού. Παραείναι κακό, όμως, η κρίση που βιώνουν οι περισσότεροι Ελληνες.

ΜΠΟΡΑ είναι θα περάσει, το πολύ να κρατήσει έναν χρόνο, άντε να κρατήσει δύο. Αυτό πίστευαν οι Ελληνες με βάση τις σχετικές έρευνες εν έτει 2010. Μας διαβεβαίωναν γι’ αυτό, βλέπετε, οι τότε κυβερνώντες. Αμ δε! Βαρύς χειμώνας με μακρά διάρκεια αποδείχτηκε τελικά ότι ήταν.

ΖΗΣΕ ΜΑΥΡΕ μου να φας τον Μάη τριφύλλι! Ποιος θα μας πιάνει απ’ τις 2 Μαΐου που κυκλοφορείται το νέο τραπεζογραμμάτιο της νέας σειράς 'Ευρώπη', η οποία είναι εμπνευσμένη από την ελληνική μυθολογία! Ποιος θα μας πιάνει!

ΤΗΝ ΠΑΡΟΙΜΙΑ 'λέει το ψωμί ψωμάκι', την έχετε ακουστά, παλιά είναι. Η καινούργια: 'λέει το ευρώ ευρουλάκι'.

'ΟΤΑΝ ΚΑΙ αυτή η τρέλα είναι αναγκαία, δι’ όλους, ο πραγματικός τρελός είναι εκείνος που κάμνει τον φρόνιμον'. Από τη 'Χρυσή Διαθήκη' του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.

ΠΟΠΗ ΓΑΒΡΙΛΑΚΗ, δασκάλα - ποιήτρια, Αθήνα: Διάβασα σχεδόν απνευστί τις προάλλες την ποιητική συλλογή 'Ο πιο μικρός περίπατος', της άγνωστης σ’ εμένα ποιήτριας Αγγελικής Σιδηρά, που μου είχες δώσει πριν έναν μήνα περίπου στην Αθήνα. Αυτή μάλιστα, είναι ποίηση!

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ της Σπάρτης Αρίστων (βασίλεψε τον 6ο π.Χ.) είχε έναν φίλο, τον Αγητο, ο οποίος ήταν παντρεμένος με την ωραιότερη γυναίκα της Σπάρτης. Επειδή, λοιπόν, ο βασιλιάς ερωτεύτηκε τη γυναίκα αυτή, μηχανεύτηκε το εξής για να την αποκτήσει: υποσχέθηκε στον Αγητο να του χαρίσει οτιδήποτε εκείνος θα διάλεγε από τα υπάρχοντά του, με τον όρο ότι και εκείνος θα του παραχωρούσε ό,τι θα του ζητούσε. Αφού δεσμεύτηκαν με όρκους, ο Αρίστων έδωσε στον ανύποπτο Αγητο ό,τι εκείνος είχε διαλέξει από την περιουσία του και, με τη σειρά του, του ζήτησε, σε ανταπόδοση τη γυναίκα του. Εκείνος, δεσμευμένος από τον όρκο που είχε δώσει, αν και δεν το ήθελε, του την παραχώρησε. Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας').

'Τα πουλιά μου, άνθρωποι πουλιά/ κοράκια περιστέρια/ που έχουν τιμωρηθεί/ γιατί το άπειρο δεν τους αρκούσε./ Τώρα, χωρίς φτερά, βουβά/ μια ξένη κυβική φωνή τους επιβάλλει/ βήματα μετρημένα κι αυστηρά/ πορεία καταδικασμένη, παλινδρομική/ για μάταιη επικράτηση/ ώσπου ένας γδούπος, πάντα ξαφνικός/ τα φυλακίζει στον ελάχιστο,/ τον ξύλινο ουρανό τους'.
Το ποίημα 'Το τάβλι' της Αγγελικής Σιδηρά.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com

Χανιώτικα νέα (12.01.2012)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ πριν από έναν αιώνα και δύο χρόνια (11 Ιανουαρίου 1911) γεννήθηκε στο Νεροχώρι Αποκορώνου ένα αγόρι, το πρώτο, στο φτωχικό του Γαλανογιώργη, που, όταν το βάφτισαν, του έδωσαν τ’ όνομα Μιχάλης. Πρόκειται για τον μητροπολίτη, πρώην Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίο Γαλανάκη, αυτήν τη λάμπουσα μορφή της Ορθοδοξίας, έναν 'εν ζωή άγιο' που γιορτάζει τα γενέθλιά του στο φτωχικό του στη Χαλέπα, μέσα στην αγάπη των δικών του, όντας, κατά την έκφραση του ανιψιού του του Μιχάλη 'μεταξύ ουρανού και γης'. Κι αν είναι ευλογία για τον τόπο μας η παρουσία του!

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ πριν από έναν αιώνα και δύο χρόνια (11 Ιανουαρίου 1911) γεννήθηκε στο Νεροχώρι Αποκορώνου ένα αγόρι, το πρώτο, στο φτωχικό του Γαλανογιώργη, που, όταν το βάφτισαν, του έδωσαν τ’ όνομα Μιχάλης. Πρόκειται για τον μητροπολίτη, πρώην Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίο Γαλανάκη, αυτήν τη λάμπουσα μορφή της Ορθοδοξίας, έναν 'εν ζωή άγιο' που γιορτάζει τα γενέθλιά του στο φτωχικό του στη Χαλέπα, μέσα στην αγάπη των δικών του, όντας, κατά την έκφραση του ανιψιού του του Μιχάλη 'μεταξύ ουρανού και γης'. Κι αν είναι ευλογία για τον τόπο μας η παρουσία του!

ΣΕ ΘΑΛΑΜΟ κανονικής νοσηλείας του 'Ευαγγελισμού' ο ιδιαίτερα αγαπητός σε όλους επίσκοπός μας, μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου Δαμασκηνός Παπαγιαννάκης, που βγήκε απ’ την Εντατική. Τα δύσκολα πέρασαν. Σύντομα κοντά μας, όπως τον γνωρίσαμε. Χαμογελαστό, προσηνή και ακούραστο!

ΚΟΙΤΑΖΩ απ’ το παράθυρό μου. Καιρός για ελιές. Αν είχα ελιές αμάζωχτες. Ποιος Γενάρης; Γι’ Απρίλης μου φαίνεται. Κάτι ξεσκλίδια σύννεφα, ωστόσο, σε μια άκρη τ’ ουρανού κατά Ακρωτήρι μεριά μου θυμίζουν με την παρουσία τους ότι ο χειμώνας είναι ακόμα εδώ. Υπάρχουν όμως και οι αλκυονίδες μέρες, μην ξεχνιόμαστε!

Η ΒΟΡΕΙΑ ΕΛΛΑΔΑ εξακολουθεί να παραμένει πάντως, όπως διαβάζω στο Διαδίκτυο (www.Nooz.gr) στην κατάψυξη. Στους μείον 11 βαθμούς Κελσίου η θερμοκρασία στο Νευροκόπι, στους μείον 9 στη Φλώρινα, στους μείον 7 στην Καστοριά και στην Κοζάνη.

ΦΩΤΙΑ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ το πολιτικό σκηνικό. Το θρίλερ με την περιβόητη λίστα Λαγκάρντ και το περίφημο στικάκι καλά κρατεί. Από επεισόδιο σε επεισόδιο, από ανατροπή σε ανατροπή. Εχουμε πολύ πράμα ακόμα μέχρι να βρεθεί η αλήθεια. Γιατί τούτη τη φορά πιστεύω ότι θα βρεθεί. Αγαπάει ο Θεός τον κλέφτη, μα πιο πολύ αγαπάει τον νοικοκύρη.

ΟΝΕΙΡΟ ΗΤΑΝ και πάει... Ματαιώθηκε η αποκατάσταση του παλιού Δημαρχείου. Στις... καλένδες ο βιολογικός της Γεωργιούπολης. Οσο για την παραχώρηση του στρατοπέδου Μαρκόπουλου στον Δήμο Χανίων, δεν βλέπω και μακάρι να διαψευστώ, φως στην άκρη του τούνελ...

ΑΣ ΚΑΜΩ το χατίρι του Ηλία σήμερα και να του βάλω μια απ’ τις είκοσι περίπου ερωτικές μαντινάδες που μου έχει στείλει και τις έχω στο... ψυγείο για ώρα ανάγκης: 'Ερωτας δώρο θεϊκό ω τι γλυκειά μαγεία,/ δίνει ζωή στον άνθρωπο και ψυχική υγεία'. Ωραίος!

ΙΟΥΝΙΟΣ. Ο πατέρας του ο Γαλανογιώργης από το φτωχικό του σπιτάκι στο Νεροχώρι ξεκινά νύκτα - νύκτα για να πάει στην Αγία Τριάδα Ακρωτηρίου με το γαϊδουράκι του μια απόσταση 40 χιλιομέτρων για να πάρει τον γιο του το Μιχάλη (σ.σ.: το κοσμικό όνομα του μητροπολίτη Ειρηναίου Γαλανάκη) που τέλειωνε την Εκκλησιαστική Σχολή. Οταν έφτασε είχε ξημερώσει. Πριν φύγει πήγε στο διευθυντή αρχιμ. Μελέτιο Τοράκη. 'Πώς πήγε πάτερ Μελέτιε το παιδί μου στα μαθήματα;', τον ρώτησε. 'Εχει κεραμίδια το σπίτι σου;', του είπε ο Μελέτιος. 'Μα πάτερ, Μελέτιε, εγώ σας ρώτησα πώς πήγε το παιδί στη Σχολή', του είπε ο Γαλανογιώργης. 'Μα κι εγώ σε ρώτησα αν έχει κεραμίδια το σπίτι σου', επέμενε ο Μελέτιος. Εχει μερικά μα είναι παλιά και βάζουν το νερό', του απάντησε. Και ο Μελέτιος: 'Να ξεσκεπάσεις το σπίτι σου, να πουλήσεις τα κεραμίδια, γιατί πρέπει να σπουδάσεις το Μιχάλη, κατάλαβες;'. Από τις σημειώσεις του αδελφού του Θανάση Γαλανάκη.

'Ασπρα ή κόκκινα τριαντάφυλλα μου φέρνουν/ την ίδια κάποτε μορφή, σαν τον καθρέφτη/ Τ’ άσπρα, μ’ εκείνου, ανθισμένα στην αιώνια/ του παραδείσου άνοιξη, κι η άχραντη μορφή Του/ ν’ απλώνει θείον άρωμα την υπερούσια/ αγάπη Του πάνω στην άσπιλη λευκότητα των ρόδων./ Τα κόκκινα μού φανερώνουν «εν ετέρα/ μορφή» Εκείνον πάλι ν’ ανεβαίνει/ στο Γολγοθά κ’ οι τριανταφυλλιές σταγόνες αίμα/ να στάζουνε και να δροσίζουν ανερμήνευτα/ τα χείλη μου και την ψυχή με ζωντανό κι ατέλειωτο/ ροδόσταμο απ’ το θείο μέτωπο/ και την πλευρά τη λογχισμένη'.
Το ποίημα 'Εν ετέρα μορφή' του Π.Β. Πάσχου.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com).

Χανιώτικα νέα (11.01.2013)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ πληρώνουν την κρίση περισσότερο είναι οι νέοι. Ολοένα και μεγαλύτερος ο κίνδυνος της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού για τα νεαρά άτομα στα περισσότερα κράτη της Ευρώπης. Από διαπιστώσεις η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σκίζει...

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
'ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΝ μας, άλλωστε, εκείνοι που επιμελούνται τας προσωπικάς των υποθέσεις δεν αμελούν διά τούτο τας δημοσίας, και μολονότι άλλοι μεν είναι απησχολημένοι εις τούτο, άλλοι δε εις εκείνο το επιτήδευμα, όλοι εννοούν επαρκώς τα πολιτικά πράγματα. Διότι μόνοι ημείς εκείνον που δεν μετέχει εις αυτά θεωρούμεν όχι φιλήσυχον, αλλ? άχρηστον πολίτην'. Θουκυδίδου Περικλέους 'Επιτάφιος', μετάφραση Ελ. Βενιζέλου.

ΑΧΡΗΣΤΟ ΚΑΙ όχι φιλήσυχο, θεωρούσαν οι αρχαίοι Αθηναίοι τον πολίτη ο οποίος δεν μετείχε στα κοινά. Οι σύγχρονοι Ελληνες, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, ιδιωτεύουν και περιορίζονται να αγανακτούν και να καταριώνται. Χαρακτηριστική είναι η μαντινάδα που μου έστειλε ο Ηλίας ο Σταματάκης τις προάλλες. 'Αυτοί που μας εφέρανε σε τούτονε το χάλι/ κατάρα να ?χουν του Θεού και από μας μεγάλη'.

Η ΛΙΣΤΑ. Ο ληστής. Η λίστα του ληστή. Ο ληστής της λίστας. Οι λίστες. Οι ληστές. Οι λίστες των ληστών. Οι ληστές των λιστών. Παίζοντας με τις λέξεις όλο και κάτι βγαίνει.

'ΓΙΑ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ του ψύχους έχουμε προχωρήσει σε ενέργειες φιλοξενίας αστέγων και παράλληλα κάνουμε προσπάθειες για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε σε υπνωτήριο', είπε, μεταξύ των άλλων, η αντιδήμαρχος Χανίων Χρυσούλα Χατζηδάκη. Μπράβο στον Δήμο για τις ενέργειες που κάνει. Ομως μ? αυτό η κατάσταση δεν θ? αλλάξει, για να παραφράσω ελάχιστα έναν στίχο του Μπρεχτ.

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ πληρώνουν την κρίση περισσότερο είναι οι νέοι. Ολοένα και μεγαλύτερος ο κίνδυνος της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού για τα νεαρά άτομα στα περισσότερα κράτη της Ευρώπης. Από διαπιστώσεις η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σκίζει...

ΚΑΙ ΚΑΛΑ, κανένα πρόβλημα να είναι κομμουνιστές οι Ιταλοί δικαστές. Δεν χάλασε δα κι ο κόσμος. Να ?ναι όμως, άκουσον, άκουσον και φεμινιστές; Πάει χάλασε ο κόσμος! Εδωσε πάλι το δικό του 'σόου' ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι μετά την απόφαση των δικαστών που επιδίκασαν διατροφή 200.000 ευρώ την ημέρα στην πρώην σύζυγό του Βερόνικα Λάριο. Ακου 200.000 ευρώ την ημέρα!

ΔΙΑΚΟΣΙΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ευρώ για μια μέρα ετούτη, διακόσια ευρώ για έναν μήνα η άλλη. Δικαιοσύνην μάθετε οι ενοικούντες επί της γης.

'Η ΗΘΙΚΗ ΔΥΝΑΜΙΣ, αφ? ης εκπηγάζει το μεγαλείον, είναι το ένθεον εδρεύον εν τη ψυχή και ουχί εν τω χρηματοκιβωτίω, και απολύτως ανεξάρτητον των μέσων, άτινα ο εξωτερικός κόσμος διαθέτει προς την ανάπτυξιν και την δράσιν του'. Από τη 'Χρυσή Διαθήκη' του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.

ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ θα βγούμε πρωταθλητές, δεν θα πιανόμαστε. Μαύρο χιούμορ από τον φ(θ)ατικό ΑΕΚτζή γείτονά μου. Δεν τον γλυτώνουμε εφέτος τον υποβιβασμό από τη μεγάλη κατηγορία, μου είχε πει πρώτα. Απογοητεύτηκε και από το ό,τι οι Κινέζοι για τους οποίους έγραψα τις προάλλες έκαναν τελικά τους... Κινέζους.

Ο ΦΙΛΟΠΟΙΜΗΝ, αφού νίκησε τους Σπαρτιάτες και σκότωσε τον τύραννό τους Μαχανίδα (207 π.Χ.), πήγε στη γιορτή των Νεμέων, όπου διεξαγόταν αγώνας κιθαρωδών. Οταν ο φημισμένος κιθαρωδός Πυλάδης από τη Μεγαλόπολη έψαλε το τραγούδι του Τιμόθεου από τη Μίλητο, που άρχιζε με τα λόγια: 'Συ μου φέρνεις στην Ελλάδα το δοξασμένο και μεγάλο στολίδι της λευτεριάς...' όλοι οι ακροατές έστρεψαν τα μάτια τους προς τον Φιλοποίμενα και άρχισαν να τον χειροκροτούν με πάθος. Κάτι ανάλογο είχε γίνει παλιότερα και με τον Θεμιστοκλή, όταν, μετά τον θρίαμβο της Σαλαμίνας, είχε μπει στο στάδιο της Ολυμπίας. (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. Σαββάλας).

'Και καθώς είμαστε μαντρωμένοι/ ως πρόβατα επί σφαγήν -αγναντεύουμε πέρα.../ Μικρά παραθύρια/ καθόλου ορίζοντας/ -Επιπέσαμε επί του τοπίου- Μερικά τα μαντεύομε/ Κορυφές δένδρων/ Λατομεία/ Αλεξικέραυνα/ Πάντως είναι καλά εδώ/ Συνηθίσαμε την απέξω οχλαγωγία./ -Ηρθαν κάποιοι ξένοι στον τόπο μας-/ Κι αυτοί διαμαρτύρονται/ Τέτοιο θράσος!/ Κάπου, κάπου ψευτοκλαίμε/ Αναλογιζόμενοι την απατηλή/ συσκευασία των απαραιτήτων...'.
Το ποίημα 'Παραλλαγές Β' της Στέλλας Αρκάδη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com).

Χανιώτικα νέα (10.01.2012)

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

Θωρούμε πια περισσότερο με τα μάτια της ψυχής, αντιλαμβανόμαστε καθαρότερα ποιο το χρέος μας σε τούτη την εποχή, ποιο το χρέος μας απέναντι στον άνθρωπο που δεν ζητά, μα χρειάζεται τη βοήθειά μας. Είμαστε κατά πολύ περισσότερο εκεί, δίπλα του, μαζί του παρόντες, όμορφα δοσμένοι να δώσουμε το χέρι μας· ό,τι μπορεί ο καθένας, το μικρό το μέγα!

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ
Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Εμείς είμαστε εδώ!

Πάνε κάμποσες Τετάρτες που δεν τα είπαμε λόγω των αργιών που όλες τους πέσανε και 'φάγανε' τα 'Ευθύβολα' και έτσι εκτός του ότι έχασε? η Βενετιά βελόνι... και η στήλη έχασε όλο αυτό το εορταστικό κλίμα, αλλά και το ευχολόγιο που "δίνει και παίρνει" εξαιτίας της εποχής.
Δεν θα παραλείψω όμως έστω και με καθυστέρηση? απολύτως δικαιολογημένη ως είπαμε και παραπάνω, να ευχηθώ όλα τα καλύτερα για όλους και πάνω απ? όλα υγεία, δύναμη κι υπομονή.
Εχοντας κατά νου και τη ρήση του μεγάλου Κρητικού στοχαστή του Νίκου Καζαντζάκη: «δοξάρι είμαι στα χέρια σου Θε μου, τέντωσέ με κι ας σπάσω» να συνειδητοποιήσουμε πως μέσα μας κρύβουμε τεράστιες δυνάμεις.
Αυτό πρέπει να έχουμε εντός μας και να μη πτοούμαστε από αναποδιές και δυσκολίες. Εξάλλου πηγές δύναμης υπάρχουν παντού όπως πάντοτε υπήρχαν και από σημεία που δεν θα το περίμενες. Αρκεί να έχει κάποιος τις αισθήσεις του ανοιχτές και εν εγρηγόρσει?
Ολο αυτό τον καιρό 'νιώθω' στον αέρα να αιωρείται το 'εμείς', αγκαλιά με τη λέξη 'αλληλεγγύη', η ουσία της ανιδιοτελούς προσφοράς και μάλιστα στο πολλαπλάσιο, εάν το συγκρίνουμε με παλαιότερες εποχές.
Κυρίως αντιλαμβάνομαι όλο και περισσότερο την ανάγκη κυρίως αυτών που μπορούν να προσφέρουν από το υστέρημά τους! Κάτι που στις δύσκολες ημέρες μας αποκτά ακόμη περισσότερη αξία κι ίσως αυτό να είναι από τα 'θετικά' της κρίσης.
Θωρούμε πια περισσότερο με τα μάτια της ψυχής, αντιλαμβανόμαστε καθαρότερα ποιο το χρέος μας σε τούτη την εποχή, ποιο το χρέος μας απέναντι στον άνθρωπο που δεν ζητά, μα χρειάζεται τη βοήθειά μας. Είμαστε κατά πολύ περισσότερο εκεί, δίπλα του, μαζί του παρόντες, όμορφα δοσμένοι να δώσουμε το χέρι μας· ό,τι μπορεί ο καθένας, το μικρό το μέγα!
Αισθάνομαι λοιπόν πως έχει δημιουργηθεί ένα τσουνάμι που έχει συμπαρασύρει πολύ κόσμο που συμβαδίζει και συμπαρίσταται όπου μπορεί για να κρατήσει ψηλά την αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου λαού.
Και παίρνει ακόμη μεγαλύτερη αξία όλο αυτό που συντελείται τριγύρω μας, όταν για μια ακόμη φορά έχουμε γίνει μάρτυρες εκείνων των άλλων που 'αλληλοσπαράσσονται' για να σώσει ο καθένας το τομάρι του, τούτη τη φορά με φόντο τις... λίστες!
Ολοι εκείνοι, το μόνο σίγουρο είναι πως ποτέ τους δεν θα βιώσουν τη μεγαλοσύνη αυτού του λαού που στην πλειοψηφία του έχει αποτινάξει από πάνω του τα πράσινα, μπλε και κόκκινα σκουφάκια και μαθαίνει από την αρχή να κοιτά με καθάριο βλέμμα τον απέναντί του στα μάτια.
Το ζητούμενο πλέον είναι να οικοδομηθεί γερά αυτό το 'εμείς' και να μπορέσουμε να το διαφυλάξουμε ως κόρην οφθαλμού και να το προσέχουμε και μετά, όταν θα έχουμε περάσει μέσα από τις συμπληγάδες της κρίσης που βιώνουμε. Κυρίως να το μεταλαμπαδεύσουμε στα παιδιά μας!

Χανιώτικα νέα (09.01. 2012)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΜΟΝΟ ΑΝ ΧΙΟΝΙΣΕΙ, θα δούμε άσπρη μέρα. Προσώρας πάντως χιονίζει μόνο στα βουνά. Αυτό σημαίνει ότι την άσπρη μέρα τη βλέπουμε από μακριά. Σουρεαλιστικό 'πεταχτό'.

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΙΣ ΕΔΡΕΣ ΤΟΥΣ οι δάσκαλοι και στα θρανία τους οι μαθητές. Στους πάγκους των, λοιπόν, από σήμερα και οι τελευταίοι κατεργάρηδες.

ΛΕΝΕ ΟΙ ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΙ πως φεύγουνε τα Φώτα,/ μα στη Βουλή ζουν μερικοί ακόμα σαν και πρώτα! Ηταν δυνατόν να μην μπει στη μάχη της... καλικαντζαρομαντιναδολογίας ο Ηλίας ο Σταματάκης και να μην εκφράσει την άποψή του; Οχι βέβαια. Πάντως, Ηλία, δεν κυκλοφορούν μόνο στη Βουλή καλικάντζαροι...

ΤΗ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΕΤΣΙ, την άλλη αλλιώς ο καιρός. Για να μην πω τη μια ώρα. Εκεί που φαίνεται ότι θα βρέχει σαράντα μέρες και σαράντα νύχτες, εκεί προβάλλει ξαφνικά ο ήλιος. Κι εκεί που φαίνεται ότι η παντοκρατορία του ήλιου είναι αδιαμφισβήτητη, εκεί έρχονται τα σύννεφα απ? το πουθενά και κάνουν κατοχή στον ουρανό.

ΜΟΝΟ ΑΝ ΧΙΟΝΙΣΕΙ, θα δούμε άσπρη μέρα. Προσώρας πάντως χιονίζει μόνο στα βουνά. Αυτό σημαίνει ότι την άσπρη μέρα τη βλέπουμε από μακριά. Σουρεαλιστικό 'πεταχτό'.

ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ που θα ρίξουν άπλετο φως στα σκοτεινά σημεία. Να φτάσει επιτέλους το μαχαίρι στο κόκαλο. Μακρά η κουβέντα που είχαμε με τον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο για την περίφημη λίστα Λαγκάρντ. Για να δούμε τι θα βγάλει το καζάνι που βράζει.

'ΤΟ Β? ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΔΡΑΜΑ με την εμπλοκή ή μη του Γιώργου Παπακωνσταντίνου στην αλλοίωση της λίστας Λαγκάρντ, αποσπά την προσοχή από ένα πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα, το γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση σημειώνει αξιοθρήνητη έλλειψη προόδου στην πάταξη της φοροδιαφυγής'. Από δημοσίευμα της εφημερίας 'New York Times' (www.nooz.gr)

ΚΑΝΕ ΚΙ ΕΣΥ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑ, μπορείς! Με την προϋπόθεση ότι δηλώνεις πως ανήκεις στον χώρο της Κεντροαριστεράς. Ιδού πεδίον διά τα παιδία που έχασαν τ? αβγά και τα πασχάλια λαμπρόν!

'ΑΠΟΦΕΥΓΕ ΤΑΣ ΑΒΑΣΑΝΙΣΤΟΥΣ πεποιθήσεις· όταν μία τοιαύτη ριζωθή εις την ψυχήν σου δεν θ? αποσπασθή, ειμή μετ? αυτής'. Από τη 'Χρυσή Διαθήκη' του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.

ΑΘΗΝΑ ΚΑΝΙΤΣΑΚΗ, συγγραφέα, Χανιά: Το άξιζαν και το παράξιζαν να γίνουν βιβλίο, ένα βιβλίο 176 σελίδων, ιδιαίτερα επιμελημένο, όπως και τα προηγούμενα εννιά (9) που έχεις κυκλοφορήσει, 'Οι εύθυμες προσεγγίσεις' σου, κυρία Αθηνά. Είδος εν ανεπαρκεία το γέλιο τη σήμερον ημέρα κι εσύ έχεις όλα τα εφόδια να μας το προσφέρεις μέσα απ? τα χιουμοριστικά κείμενά σου, προβληματίζοντάς μας ταυτόχρονα. Σ? ευχαριστώ που με συμπεριέλαβες στους αποδέκτες κι αυτού σου του βιβλίου. Ωραίο πρωτοχρονιάτικο δώρο!

ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ο Αιτωλός Οξυλος, που ηγήθηκε της εκστρατείας των Ηρακλειδών στην Πελοπόννησο, προσπάθησε να καταλάβει την Ηλεία, που ανήκε στους προγόνους του, αλλά την κατείχαν οι Επεοί. Ο Οξυλος, λοιπόν, οδήγησε τους Αιτωλούς εναντίον των Επειών, διαπιστώθηκε όμως ότι τα στρατεύματά του ήταν ισοδύναμα με αυτά των αντιπάλων του. Τότε, σύμφωνα με παλιά ελληνική συνήθεια, η έκβαση της μάχης μπορούσε να κριθεί από τη μονομαχία δύο ανδρών, των πιο σπουδαίων από κάθε παράταξη. Ετσι μονομάχησαν εκ μέρους των Επειών ο Δέγμενος και εκ μέρους των Αιτωλών ο Πυραίχμης. Ο Δέγμενος ήταν οπλισμένος μόνο με τόξο και νόμιζε ότι εύκολα θα νικούσε τον αντίπαλό του, τοξεύοντάς τον από μακριά. Ομως, ο Πυραίχμης κατάλαβε τον δόλο του αντιπάλου του και είχε προμηθευτεί μια σφεντόνα και έναν σάκο με πολλές πέτρες. Λένε μάλιστα ότι η σφεντόνα ήταν εφεύρεση των Αιτωλών και με αυτή μπορούσε κανείς να χτυπήσει τον αντίπαλό του από πολύ μακριά, μακρύτερα ακόμη και από τα βέλη. Ετσι ο Δέγμενος σκοτώθηκε και οι Αιτωλοί έγιναν κύριοι της Ηλίας καθώς και του ιερού της Ολυμπίας (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας').

'Ασπρα χέρια, μαύρα χέρια,/ κίτρινα κι αθώα χεράκια,/ όλα παίζουν με τα ίδια/ παιχνιδάκια./ Ασπρα πόδια, μαύρα πόδια,/ κίτρινα τα ποδαράκια,/ μες στα πάρκα κυνηγιούνται/ σαν πουλάκια./ Ασπρα, μαύρα, κιτρινούλια,/ τρέξτε να έρθετε κοντά μου,/ σεις παιδάκια όλου του κόσμου/ και δικά μου'.
Το ποίημα 'Ασπρα χέρια, μαύρα, κίτρινα' της Ρένας Καρθαίου.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com).

Χανιώτικα νέα (08.01.2013)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Nα γιορτάσουμε τα Θεοφάνια στη γειτονιά τους, στην ιστορική συνοικία της Χαλέπας, μας καλούν με τα 'σκέφτομαι και γράφω' τους και τις ζωγραφιές τους μέσα απ’ τη σελίδα του σημερινού Παιδότοπου,  τα παιδιά του 10ου Δημοτικού Σχολείου Χανίων...

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ
Επιμέλεια: Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

10ο Δημ. Σχ. Χανιων
Η εορτή των Θεοφανίων στη Χαλέπα

Nα γιορτάσουμε τα Θεοφάνια στη γειτονιά τους, στην ιστορική συνοικία της Χαλέπας, μας καλούν με τα 'σκέφτομαι και γράφω' τους και τις ζωγραφιές τους μέσα απ’ τη σελίδα του σημερινού Παιδότοπου, κάποια απ’ τα παιδιά του 10ου Δημοτικού Σχολείου Χανίων, που ανταποκρίθηκαν στην πρόταση που τους έκανε η διευθύντριά τους, η καλή μου φίλη Μαρία Κληματσάκη. Τα λένε τόσο ζωντανά στα γραφτά τους και τα απεικονίζουν τόσο παραστατικά στις ζωγραφιές τους τα Χαλεπιανάκια! Τα ευχαριστώ από καρδιάς! Και αυτά και την ακούραστη διευθύντριά τους που κάνει πράξη τη φράση που λέει ότι χάριν των παιδιών υπάρχουμε!
Β.Θ.Κ.

Η γιορτή των Θεοφανίων στην ιστορική συνοικία της Χαλέπας
Τα Θεοφάνια τα γιορτάζουμε στις 6 Ιανουαρίου. Το πρωί νωρίς χτυπούν οι καμπάνες της Ευαγγελίστριας και καλούν τους Χαλεπιανούς στη λειτουργία. Οι άνθρωποι φορούν τα γιορτινά τους, παίρνουν τα ποτηράκια τους για το αγίασμα και πάνε στην εκκλησία. Στους δρόμους ακούγονται ευχές. Στην ώρα της λειτουργίας ο παπάς ανεβαίνει σε μια εξέδρα όπου πάνω σε ένα τραπέζι υπάρχει μια κολυμπήθρα, ένα Ευαγγέλιο, ένα θυμιατό, βασιλικός και ένας σταυρός. Οταν ο παπάς με τους ψάλτες ψέλνουν 'Εν Ιορδάνη βαφτιζομένου Σου Κύριε', ο παπάς βουτάει το σταυρό τρεις φορές στην κολυμπήθρα και ραντίζει τον κόσμο με αγίασμα. Οταν ακούγεται 'Και το Πνεύμα εν είδει περιστεράς' αφήνουν περιστέρια που πετούν και πάνε ψηλά στον θόλο της εκκλησίας. Μια φορά θυμάμαι που έπεσε στο κεφάλι μου μια κουτσουλιά και μου έλεγαν ότι είναι σημάδι τύχης. Μετά ο παπάς μοιράζει το αγίασμα στους πιστούς, ανταλλάσσοντας ευχές. Ενα δεύτερο βάφτισμα γίνεται στη γραφική παραλία 'Κουλούρα'. Παιδιά ντυμένα με στολές, σαν μικρά παπαδάκια, παίρνουν τα εξαπτέρυγα και με τη συνοδεία της μπάντας και ιερέα παίρνουν τον δρόμο για την Κουλούρα.
Κατερίνα Κληματσάκη, Δ1

Η εορτή των Θεοφανίων στην Ενορία μας
Την παραμονή των Φώτων (5 Ιανουαρίου) οι ενορίτες πηγαίνουν στον Ιερό Ναό της Ευαγγελίστριας όπου ψάλλεται η ακολουθία των 'Μεγάλων Ωρών' και κατόπιν ο 'Μεγάλος Αγιασμός' που την ημέρα αυτή τελείται μέσα στον ναό. Οι πιστοί, αφού πάρουν αγιασμό και λάβουν το αντίδωρο, θα γυρίσουν στα σπίτια τους. Εκεί οι νοικοκυρές θα ετοιμάσουν το νηστήσιμο φαγητό για το μεσημέρι, ενώ τα παιδιά θα ξεχυθούν στα σπίτια, γνωστά και μη, για να ψάλλουν τα κάλαντα των Θεοφανίων. Οι νοικοκυραίοι φιλεύουν τα παιδιά με γλυκίσματα ή καρύδια ή δίνουν χρήματα. Τα χριστιανικά σπίτια όμως δεν θα επισκεφθούν μόνο τα παιδιά. Είναι η μέρα που ο παπά Φανούρης με τον βοηθό του θα γυρίσει όλα τα σπίτια και τα καταστήματα της Ενορίας για να τα αγιάσει και να τα ευλογήσει. Ο αγιασμός βρίσκεται μέσα στο 'συγκλί', ένα χάλκινο συνήθως δοχείο, που κουβαλάει ο βοηθός του ιερέα. Σε αυτό βρέχει ο Ιερέας την 'αγιαστούρα' του και ραντίζει όλους τους χώρους του σπιτιού ή του καταστήματος. Είναι η στιγμή που η παράδοσή μας θέλει τους καλικάντζαρους να τρέχουν φοβισμένοι και να επιστρέφουν στα έγκατα της γης.
Εύα Κοκκινάκη, Ε2

Τα Θεοφάνια
Τα Θεοφάνια ή Φώτα είναι μια από τις σημαντικότερες γιορτές της Ορθοδοξίας μας. Τα γιορτάζουμε στις 6 Ιανουαρίου και τιμούμε τη βάφτιση του Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό από τον Ιωάννη τον Πρόδρομο και την αποκάλυψη του Αγιου Πνεύματος.
Στη Χαλέπα τα γιορτάζουμε με όλες τις τιμές. Το πρωί γίνεται λειτουργία στην εκκλησία της Ευαγγελίστριας όπου βαφτίζεται μέσα σε μια κολυμπήθρα ο σταυρός μαζί με βασιλικό, με τον οποίο ο ιερέας ραίνει τα πλήθη.
Την ώρα που ο ιερέας ψέλνει 'Εν Ιορδάνη βαφτιζομένου Σου Κύριε' περιστέρια πετούν πάνω από την κολυμπήθρα. Αυτό το επαναλαμβάνει τρεις φορές.
Στη συνέχεια τα παπαδοπαίδια με τον ιερά, ο ιερέας με τον σταυρό και οι πιστοί κατηφορίζουν στην 'Κουλούρα'. Εκεί γίνεται ο καθαγιασμός των υδάτων. Ο ιερέας ρίχνει τον σταυρό στη θάλασσα τρεις φορές. Κάθε φορά νέοι άνδρες και αγόρια καλούνται να κολυμπήσουν και να πιάσουν τον σταυρό. Οποιος τον πιάσει θεωρείται ευλογημένος!
Λευκοθέα Βαρβέρη

Τα έθιμα των Θεοφανίων
Εδώ που ζω εγώ, στην όμορφη Χαλέπα, γιορτάζουμε λαμπρά τα Φώτα. Τη μέρα αυτή πολλά παιδιά πηγαίνουν χαρούμενα στη γειτονιά, μεταφέροντας τη χαρά τους, τραγουδώντας τα κάλαντα των Φώτων από πόρτα σε πόρτα. Τα κάλαντα ξεκινάνε έτσι 'Σήμερα τα Φώτα κι ο φωτισμός η χαρά μεγάλη κι ο αγιασμός...'. Σίγουρα έχει χτυπήσει την πόρτα σας ένα από αυτά τα παιδιά για να σας τα πει. Εκείνη τη μέρα οι άνθρωποι πηγαίνουν στην Κουλούρα όπου ο ιερέας της Ενορίας πετάει έναν σταυρό στη θάλασσα και οι νέοι πέφτουν για να τον πιάσουν. Το κάνουν αυτό 3 φορές. Ο νικητής παίρνει δώρο χρυσό σταυρουδάκι που είναι προσφορά κάποιων χρυσοχόων. Κάπως έτσι θυμάμαι την εορτή των Φώτων στη Χαλέπα. Και του χρόνου... με υγεία!
Κυριάκος Κουτσουπάκης

Τα Φώτα στην Ενορία μας
Στις 6 Ιανουαρίου γιορτάζουμε την ημέρα των Φώτων ή αλλιώς Θεοφάνια. Είναι η μέρα όπου θυμόμαστε τη βάπτιση και συνάμα την αποκάλυψη της Αγίας Τριάδας για πρώτη φορά. Εδώ στην Ενορία μας, την Ευαγγελίστρια, είναι από τις ωραιότερες γιορτές αυτή η μέρα. Αρχικά ελευθερώνουμε περιστέρια μέσα στην εκκλησία κατά τη διάρκεια του μυστηρίου, που συμβολίζουν το Αγιο Πνεύμα. Νομίζω πως όλοι οι πιστοί και ιδιαίτερα εμείς τα παιδιά αισθανόμαστε και την καρδιά μας να φτερουγίζει μαζί τους. Αργότερα και αφού όλοι οι πιστοί πάρουν αγιασμό μαζί τους κατευθύνονται προς την 'Κουλούρα' ένα παραθαλάσσιο σημείο της γειτονιάς μας. Εκεί περιμένουν όλοι όσοι θέλουν να βουτήξουν και να προσπαθήσουν να πιάσουν τον σταυρό στη διάρκεια του αγιασμού των υδάτων. Νομίζω ότι όλοι όσοι βουτάνε είναι ιδιαίτερα συγκινημένοι και παρότι ένας πιάνει τον σταυρό όλοι μπορούν να τον προσκυνήσουν. Κάπου εδώ βέβαια αναρωτιέμαι αν θα μπορούσα κι εγώ μια φορά να βουτήξω... Νομίζω ότι θα έχω έτσι την ευλογία του Θεού για πάντα!
Αναστασία Κυριακοπούλου

Συνέντευξη με τον ιερέα
της Ενορίας μας
Πώς λέγεστε;
Πατήρ Φανούριος Πάππας.
Πόσα χρόνια είστε εφημέριος στον ναό της Ευαγγελίστριας;
Ενάμιση χρόνο.
Συμμετέχουν οι ενορίτες στην εορτή των Θεοφανίων;
Ναι, φυσικά. Συμμετέχουν πολλοί ενορίτες, αλλά και οι άνθρωποι εκτός της Ενορίας.
Την Παραμονή ανοίγουν τα σπίτια τους για να τα αγιάσετε;
Δυστυχώς όχι. Λόγω αδιαφορίας. Πέρυσι θυμάμαι ότι ενώ ήταν οι άνθρωποι μέσα στα σπίτια τους δεν μας απαντούσαν.
Θυμάστε κάτι που σας έχει κάνει ιδιαίτερη εντύπωση από αυτή την εορτή;
Από την εορτή των Θεοφανίων έχω δύο εντυπώσεις. Η καλή είναι η στιγμή που πετάμε τον σταυρό στην Κουλούρα. Ηταν κάτι που το περίμενα με αγωνία και η κακή εντύπωση όταν ο κόσμος δεν ανοίγει τα σπίτια για να φωτίσουμε!!
Θα θέλατε να κάνετε μια ευχή;
Ναι, πολλές. Θα ήθελα να κάνω πολλές ευχές. Αλλά θα κάνω μια επειδή εσείς μου το ζητάτε. Ο Θεός να δίνει υγεία σε όλα τα παιδιά του κόσμου που είστε το μέλλον και η ελπίδα αυτού του τόπου.
Ευχαριστούμε πολύ, να είστε καλά και να προσφέρετε σημαντικό έργο.

Μαρία Φραγκιαδάκη - Ζηνοβία Κουτσουπάκη, Ε2

Χανιώτικα νέα (05.01.2012)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΣΗΜΕΡΟ ΕΙΝΑΙ τω Φωτώ π’ αγιάζουνε οι παπάδες/ και μες στα σπίτια μπαίνουνε και λεν τον Ιορδάνη... Οσο βγαίνουν τα παιδιά στους δρόμους και πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι για να πούνε τα κάλαντ(ρ)α μην μας τρομάζει η όποια κρίση. Μια κουβέντα είναι αυτή θα μου πείτε. Συμφωνώ. Οχι πάντως μια κουβέντα ξεκρέμαστη.

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΣΗΜΕΡΟ ΕΙΝΑΙ τω Φωτώ π’ αγιάζουνε οι παπάδες/ και μες στα σπίτια μπαίνουνε και λεν τον Ιορδάνη... Οσο βγαίνουν τα παιδιά στους δρόμους και πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι για να πούνε τα κάλαντ(ρ)α μην μας τρομάζει η όποια κρίση. Μια κουβέντα είναι αυτή θα μου πείτε. Συμφωνώ. Οχι πάντως μια κουβέντα ξεκρέμαστη.

ΟΙ ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΙ γλεντούν, εις βάρος μας γελούνε/ μετά τα Θεοφάνια θα εξαφανιστούνε. Από τη μαντιναδολόγο μας τη Νεκταρία τη Θεοδωρογλάκη. Με αφορμή αυτά που έγραψα προχθές για τα ζαβολιάρικα, πλην όμως, αγαθά όντα, που έρχονται κάθε χρόνο για... διακοπές το Δωδεκαήμερο στη γη. Τι καλά, όπως έγραψα και προχθές, να εξαφανίζονταν και οι άλλοι καλικαντζαραίοι, Νεκταρία!

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ παίζει. Το μακρύ του ο ένας, το κοντό του ο άλλος. Ο καθένας στον κόσμο του. Λίγες, πολύ λίγες και σιγανές οι σοβαρές φωνές. Για τον δημόσιο διάλογο έτσι όπως γίνεται (;) στα τηλεοπτικά παράθυρα και όχι μόνο στη σημερινή Ελλάδα κουβεντιάζαμε χθες με τον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο.

ΑΠΕΤΑΞΩ ΤΩ ΣΑΤΑΝΑ (της λιτότητας) και πάσι τοις διαβόλοις αυτού; Δεν χρειάστηκε να θέσει κάποιος το ερώτημα αυτό στον επικεφαλής οικονομολόγο του Δ.Ν.Τ. Ολιβιέ Μπλανσάρ. Από μόνος του είπε το 'απεταξάμην' σε έκθεση που δημοσιεύθηκε. Να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι;

Η ΛΙΣΤΑ. Πάμε παρακάτω. Η λίστα Λαγκάρντ. Πάμε παρακάτω. Η λίστα των καταθετών στην ελβετική τράπεζα. Πάμε παρακάτω. Η λίστα των πολιτικών που αλλοίωσαν τη λίστα των καταθετών. Εδώ είμαστε. Κολλήσαμε στη λάσπη.

ΘΑ ΓΙΝΕΙ ο βιολογικός Γεωργιούπολης είτε έτσι είτε αλλιώς, διαβεβαίωσε ο περιφερειάρχης Κρήτης Σταύρος Αρναουτάκης. Το πιστεύουμε ότι το πιστεύει. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να ’ναι σε εγρήγορση ο Γρηγόρης (ο δήμαρχος Αποκορώνου, Γρηγόρης Μαρκάκης). Μόνο η γινωμένη δουλειά δεν φοβάται την αγίνωτη.

ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΤΩ! Χρόνια πολλά και καλά σ’ όλους κι όλες, όσες και όσοι γιορτάζουν τις δύο επόμενες μέρες. Στους λίγους Φώτηδες, Θεοχάρηδες, Θεοφάνηδες και στις λίγες Φωτεινές, Ουρανίες κ.λπ. που γιορτάζουν αύριο, όπως και στους πάμπολλους Ιωάννηδες και Ιωάννες που γιορτάζουν μεθαύριο. Ενας απ’ τους... βασικούς προστάτες των ανθοπωλών, ο Αγιος Ιωάννης!

ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ ΒΛΑΧΑΚΗ: ηθοποιό, ποιήτρια, συγγραφέα: Κείμενα ευαίσθητης ουσίας, αλλά και ουσιαστικής ευαισθησίας, τα διηγήματά σου που κυκλοφορήθηκαν σε βιβλίο απ’ τις εκδόσεις 'Μετρονόμος' με τίτλο 'Η τελευταία εργάσιμη'. 'Λάβετε φάγετε την αδυναμία μου'. Αυτός ο στίχος, από ένα ποίημα μου ’ρθε στον νου κατ’ αρχήν διαβάζοντάς τα. Αμέσως μετά, όμως, ένας άλλος: 'Πίετε από της δυνάμεώς μου πάντες!'. Σ’ ευχαριστώ που μου έδωσες τη χαρά της μετάληψης, Μαρινέλλα.

'ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ άκουγε πως σκύβουν τα δέντρα και προσκυνούνε τη γη, αλλά δεν το πίστευε. Είπε, εγώ, μωρέ, θα ξαγρυπνήσω να δω. Τα μεσάνυχτα, την ώρα που ανοίγουν οι ουρανοί, θωρεί τα δεντρά να σκύβουν όλα μαζί. Πιάνει κι αυτή ένα σκοινί και δένει τσι κορφές δύο δέντρων που πρόλαβε και τις άφηκε δεμένες μέχρι την άλλη μέρα. Οταν ξύπνησαν το πρωί οι χωριανοί έμαθαν τα όσα έγιναν τη νύχτα, είδανε τσι κορφές δεμένες και επομείνανε με το στόμα ανοιχτό. Ηξεραν πως ήταν γριά κι ανήμπορη και δεν μπορούσε ούτε να ανεβεί στα δέντρα ούτε είχε τη δύναμη μια γυναίκα να λυγίσει τσι κορφές. Από τότε όλοι το λένε. Λένε πως σκύβουν τα δέντρα και προσκυνούν τη γη τα μεσάνυχτα πριν ξημερώσει τα Φώτα'. Από το βιβλίο του Βασίλη Γ. Χαρωνίτη 'Από τη Γέννα του Χριστού ως την Ανάστασή Του'.

'Χριστός απηλοήθηκε, λέει στον Ιωάννη:/ - Ε, Ιωάννη Πρόδρομε, έλα να με βαφτίσεις,/ με την αγία χέρα σου να με χειροτονήσεις./ -Πώς να τολμήσω σήμερο και πώς ν’ αποφασίσω/ και πώς να πιάσω το Χριστό για να τονέ βαφτίσω!/ Τρίχα καμήλας φόρεσε και ζώνη δερματίνη,/ τον Κύριο παρακαλεί, την κεφαλή του κλίνει./ Η θάλασσα είδε κι έφυγε, ο Ιορδάνης φρίσσει,/ την κεφαλή σαν ήσκυψε για να τονε βαφτίσει'. Από τα 'Φωτοκάλαντα' Βιάννου (Στιβακτάκη). Πηγή: Νίκου Ψιλάκη, 'Λαϊκές τελετουργίες στην Κρήτη'.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com).

Χανιώτικα νέα 05.01.2012)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

'Τόσα κεριά, όσα τα παιδιά της,/ (παιδιά της και οι νύφες της και οι γαμπροί της)/ συν ένα ακόμη άναβε στο μανουάλι/ όταν πήγαινε στην εκκλησία η μάνα μου./ Μ’ άρεσε να τη βλέπω/ ν’ ανοίγει το πορτοφολάκι της/ να βγάζει τα χρήματα/ και να τ’ αφήνει στο παγκάρι./ Μα πιο πολύ μου άρεσε/ όταν την έβλεπα να πηγαίνει/ σιγομουρμουρίζοντας στο στασίδι της./ Να ’χουνε την υγεία τους/ τα παιδιά του κόσμου·/ και τα δικά μου Παναγία μου!'.
Το ποίημα του γράφοντος 'Τα κεριά' (από την υπό έκδοση ποιητική συλλογή 'Οταν γίνεις ποίημα').

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΜΙΑ ΧΡΟΝΙΑ τελείωσε, μια άλλη μόλις άρχισε. Επίσημη παράδοση και παραλαβή των προβλημάτων που άφησε το 2012, πάντως δεν έγινε. Και πώς να γίνει! Το γεγονός ότι οι άνθρωποι τεμαχίζουν τον χρόνο σε χρόνια δεν σημαίνει ότι ο τεμαχισμός ισχύει. Εχει τη δική του λογική ο χρόνος και τη δική τους λογική οι άνθρωποι.

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ τη χθεσινή, όπως πάντα ομιλητική γελοιογραφία του Μπάμπη Καγιά στην εφημερίδα μας, το... αμπελοφιλοσοφικόν πρώτο σημερινό 'πεταχτό'. Εχει, ενίοτε, και τέτοια ο μπαξές της στήλης. Γενικότερα. Η ανάγκη να γεμίσουν οι δύο λευκές σελίδες... τέχνας κατεργάζεται... Πάμε παρακάτω.

ΟΙ ΜΕΙΩΣΕΙΣ των μισθών και των συντάξεων είναι εδώ. Οι φόροι είναι εδώ. Οι έκτακτες εισφορές και τα χαράτσια είναι εδώ. Η ανεργία είναι εδώ... Σε 'επαυξημένη' έκδοση δυστυχώς.

ΔΩΣΤΕ δουλειά στους άνεργους, σε λίγο θα πεινάσουν/ σκέψου ότι στη θέση τους, Αντώνη, ίσως θα ’σουν! Από πέρυσι μου την είχε στείλει τη μαντινάδα ο Ηλίας ο Σταματάκης. Ωστόσο, ενώ οι άνεργοι έχουν πεινάσει και καταφεύγουν στα συσσίτια, καμιά σκέψη δεν περνά απ’ το μυαλό του πρωθυπουργού της τρικομματικής κυβέρνησης (τρόικας εσωτερικού) ότι θα μείνει άνεργος. Αλλά κι αν μείνει (χάσει την πρωθυπουργία, λέμε) σιγά το πράγμα. Εχει να τρώει απ’ τα δουλεμένα αυτός. Οπως και οι προηγούμενοι.

ΤΟ ΣΙΡΙΑΛ της λίστας Λαγκάρντ στα τηλεοπτικά δελτία των Οκτώ, μόλις άρχισε. Κι αν έχουν να δουν τα μάτια μας και ν’ ακούσουν τ’ αφτιά μας. Ρητορικό ερώτημα που φαίνεται άσχετο, αλλά δεν είναι. Τι έμεινε, για παράδειγμα το λέω, από το σίριαλ του Βατοπεδίου; Ελα ντε, τι έμεινε;

ΚΑΠΟΤΕ πρέπει να αρχίσει να λειτουργεί το κράτος. Κάποτε πρέπει να αποδίδονται και οι ποινικές εκτός από τις πολιτικές ευθύνες στους πολιτικούς. Κάποτε. Εδώ και τώρα, δηλαδή. Για να του πω τα χρόνια πολλά τον πήρα τηλέφωνο τον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο κι ευκαιρίας δοθείσης ξεσπάθωσε για τα καλά. Κάποτε πρέπει να μπει οριστικά τέρμα στην αυθαιρεσία των πολιτικών προσώπων και στην προστασία των ισχυρών. Εφτασε η ώρα;

ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ όσα περιμένει η ΑΕΚ να κάνουν οι Κινέζοι ή θα κάνουν στο τέλος... τους Κινέζους; Αγωνία κι αυτή που έχει ο φ(θ)ανατικός αεκτζής γείτονάς μου. Σήμερα, λέει, είναι η κρίσιμη μέρα που θα φανεί αν οι δύο μεγάλες κινέζικες εταιρείες που υπέγραψαν συμφωνία με την εταιρεία που ίδρυσε ο Δημήτρης Βιντιάδης για τη σωτηρία της κιτρινόμαυρης ΠΑΕ θα θελήσουν να βοηθήσουν...

ΠΕΡΑΣΑΝ κιόλας δύο χρόνια απ’ το φευγιό σου στο άλλο ημισφαίριο της ζωής, μάνα! Σαν σήμερα 4 Ιανουαρίου, ώρα 7.30 το πρωί! 'Δεν μπορώ, κυρία Ηρα', είπες στη γυναίκα που σε πρόσεχε και πέταξε η ψυχούλα σου σαν πουλάκι. Προχθές στην εκκλησία της γειτονιάς μας, στο Αγιο Πνεύμα, μεταξύ μας, η τέλεση του διετούς μνημοσύνου σου. Για να μπορέσουμε να σ’ αναθιβάλουμε με την ησυχία μας...

ΣΤΗ ΜΗΤΕΡΑ του ο Αλέξανδρος έστελνε πολλά δώρα. Δεν την άφηνε όμως ν’ ανακατεύεται στις υποθέσεις του ούτε να επεμβαίνει στο έργο των στρατηγών. Κι όταν γι’ αυτό τον μάλωνε, υπέμενε με πραότητα την οργή της. Μια φορά μάλιστα, όταν διάβασε μια μακροσκελή επιστολή του Αντίπατρου (Μακεδόνα στρατηγού που τον αντικαθιστούσε στον θρόνο κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του στην Ανατολή), που έγραφε πολλά εναντίον της, είπε: 'Ο Αντίπατρος αγνοεί ότι μυριάδες επιστολές τις εξαλείφει ένα δάκρυ της μητέρας' (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας'.)

'Τόσα κεριά, όσα τα παιδιά της,/ (παιδιά της και οι νύφες της και οι γαμπροί της)/ συν ένα ακόμη άναβε στο μανουάλι/ όταν πήγαινε στην εκκλησία η μάνα μου./ Μ’ άρεσε να τη βλέπω/ ν’ ανοίγει το πορτοφολάκι της/ να βγάζει τα χρήματα/ και να τ’ αφήνει στο παγκάρι./ Μα πιο πολύ μου άρεσε/ όταν την έβλεπα να πηγαίνει/ σιγομουρμουρίζοντας στο στασίδι της./ Να ’χουνε την υγεία τους/ τα παιδιά του κόσμου·/ και τα δικά μου Παναγία μου!'.
Το ποίημα του γράφοντος 'Τα κεριά' (από την υπό έκδοση ποιητική συλλογή 'Οταν γίνεις ποίημα').

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com).

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ δεν είναι βέβαια οι καλικάντζαροι (ή όπως αλλιώς τους λέμε) της λαϊκής παράδοσης, που είναι ζαβολιάρηδες πλην όμως αγαθοί. Με τους άλλους καλικαντζαραίους που κυκλοφορούν ολοχρονίς του χρόνου τι γίνεται;

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ εις τα ίδια! Εντάξει, το ξέρω ότι έχουμε να γιορτάσουμε και τα Φώτα για να κλείσει το Δωδεκαήμερο, όπως και τον Αϊ Γιάννη τον και... Φτωχογιάννη, όπως λέγεται από πολλούς. Ομως... όλοι, πλην των παιδιών και των δασκάλων τους, που βρίσκονται ακόμα σε διακοπές, έχουν επιστρέψει στους πάγκους των.

ΚΑΙ ΟΙ καλικάντζαροι είναι ακόμα σε διακοπές βεβαίως - βεβαίως. Εχουν ακόμα δύο μέρες, σήμερα κι αύριο, για να κάμουν τα δικά τους. Μέχρι να φανεί ο παπάς με την αγιαστούρα του και με τη μαγκούρα του, οπότε...

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ δεν είναι βέβαια οι καλικάντζαροι (ή όπως αλλιώς τους λέμε) της λαϊκής παράδοσης, που είναι ζαβολιάρηδες πλην όμως αγαθοί. Με τους άλλους καλικαντζαραίους που κυκλοφορούν ολοχρονίς του χρόνου τι γίνεται;

'ΕΤΣΑ ΠΟΥ παν τα πράγματα θαρώ πως δεν θ’ αργήσουν τα δώρα του Αϊ Βασίλη μας να τα φορολογήσουν'. Βάνε τους ιδέες, Ηλία Σταματάκη, βάνε τους ιδέες. Αυτοί, οι κυβερνώντες δηλαδή, είναι ικανοί για όλα.

'Ο ΑΪΤΟΣ του Μίμη πετά. Πετά ψηλά στον ουρανό. Φαίνεται σαν πουλί. Ο Μίμης τον καμαρώνει και κρατά το σχοινί γερά'. Πηγή έμπνευσης για τον φίλο μου τον Νίκο τον Κανουπάκη το κεφάλαιο αυτό από ένα παλιό αναγνωστικό της Α’ Δημοτικού. Να κρατήσουμε ψηλά την αισιοδοξία και να βάλουμε χρώμα στη ζωή μας, η ευχή που μου έστειλε για το νέο έτος. Οταν επιστρέφουμε στην παιδική ηλικία...

ΥΠΗΡΞΕ λέει, θύμα τρομοκρατίας με επιθέσεις με γκαζάκια ο πρώην πρωθυπουργός Κων/νος Σημίτης. Τον Ιανουάριο 2010 και τον Απρίλιο 2012. Προσέφυγε, λοιπόν, στα Δικαστήρια εναντίον του Ελληνικού Δημοσίου που 'δεν τον προστάτεψε από τους τρομοκράτες' και πήρε αποζημίωση 25.000 ευρώ. 'Βρε, δεν βάζετε και σε μας κανένα γκαζάκι! Θα ήταν μια κάποια λύση στα προβλήματά μας!'. Το σχόλιο του 'βοριά' στη στήλη του '9 μποφόρ' (βλ. εφημ. 'Χριστιανική', Πέμπτη 20 Δεκ. 2012).

ΓΙΑΝΝΗ ΦΙΛΗ, πρύτανη Πολυτεχνείου Κρήτης, ποιητή, συγγραφέα: Ενα μυθιστόρημα - ποίημα ή ένα μυθιστόρημα μέσα στο οποίο υπάρχουν πολλά επί μέρους ποιήματα το νέο σου βιβλίο με τίτλο 'Το Αρχιπέλαγος' (εκδ. 'Εναστρον') που μόλις κυκλοφορήθηκε. Σε μια πρώτη προσέγγιση. Ενα φιλοσοφικό δοκίμιο που βάζει 'τον δάχτυλον εις τον τύπον των ήλων' της πραγματικότητας, έτσι όπως οι απλοί άνθρωποι την ονειρεύονται, οι φαινομενικά ανίσχυρες σκοτεινές δυνάμεις της παγκόσμιας τάξης τη σχεδιάζουν κι όπως τελικά οι δυνάμεις της φύσης την επιβάλλουν, δοσμένο με μυθιστορηματική μορφή. Μια απ’ τις πολλές προσεγγίσεις. Απορία. Οι συμμετέχοντες στην επιτροπή απονομής κρατικών βραβείων (για το μυθιστόρημα) έχουν διαβάσει 'Το Αρχιπέλαγος';

ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ του Πελοποννησιακού πολέμου πολλοί από τους είλωτες βοήθησαν τους Σπαρτιάτες στον αγώνα εναντίον των Αθηναίων. Παρ’ όλα αυτά οι Σπαρτιάτες πάντα είχαν τον φόβο μήπως επαναστατήσουν οι είλωτες και γι’ αυτό σκέφτηκαν το εξής τέχνασμα: Εβγαλαν προκήρυξη και ζητούσαν από τους είλωτες να δηλώσουν ποιοι πιστεύουν ότι έχουν ωφελήσει περισσότερο τη Σπάρτη, γιατί είχαν σκοπό να τους χαρίσουν την ελευθερία τους. Μετά από αυτό οι πιο γενναίοι είλωτες (που όμως θα ήταν και οι πιο επικίνδυνοι για επανάσταση) παρουσιάστηκαν και, στεφανωμένοι, περιφέρονταν στα ιερά, ως ελεύθεροι. Οι Σπαρτιάτες τότε, τους συνέλαβαν και τους εξαφάνισαν. Κανένας δεν έμαθε ποτέ με ποιον τρόπο τους σκότωσαν. (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας').

'Πάντα στον νου σου να ’χεις την Ιθάκη./ Το φθάσιμον εκεί
είν’ ο προορισμός σου. Αλλά μη βιάζεις το ταξίδι διόλου./ Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·/ και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί,/ πλούσιος με όσα κέρδισες στο δρόμο,/ μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη./ Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξίδι./ Χωρίς αυτήν δεν θα ’βγαινες στον δρόμο./ Αλλά δεν έχει να σε δώσει πια./ Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε./ Ετσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,/ ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν'.
Από το ποίημα 'Ιθάκη' του Κ.Π. Καβάφη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com).


Χανιώτικα νέα (03.01. 2013)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΤΙ ΚΡΙΜΑ που μόνο στα κάλαντ(ρ)α 'επιζεί' η μορφή του Αη Βασίλη της ελληνικής παράδοσης. Τι κρίμα που κανένας ζωγράφος δεν μας έδωσε μια 'προσωπογραφία' του που θα τη χρησιμοποιούσαμε σαν σύμβολο της ελληνικής Πρωτοχρονιάς. Και βέβαια τι κρίμα που δεν βρίσκεται στον τόπο μας ένας φορέας για να τον 'αναστήσει'.

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΑΡΧΙΜΗΝΙΑ ΚΙ ΑΡΧΙΧΡΟΝΙΑ, ψηλή μου δεντρολιβανιά/ κι αρχή καλός μας χρόνος, εκκλησιά με τ’ άγιο θρόνος! Καλή χρονιά και χρόνια πολλά και καλά και από τη στήλη των 'πεταχτών' σε όλες και όλους!

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, μεγάλη η Χάρη του, σήμερα, 1 Ιανουαρίου. Του δικού μας, του ελληνικού Αϊ Βασίλη κι όχι του εμπορικού, φουσκομάγουλου Santa Claus ή όπως αλλιώς τον λένε, με τα κόκκινα βασιλικά του ρούχα, τους ταράνδους του και τα υπόλοιπα. Του Μεγάλου Βασιλείου που ήταν επίσκοπος Καισαρείας και ανέπτυξε μεγάλη κοινωνική και φιλανθρωπική δραστηριότητα. Του ενός εκ των Τριών Ιεραρχών, που είναι οι Προστάτες Αγιοι της Ελληνικής Παιδείας.

ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΑ ξεχωριστή περίπτωση του Αγίου αυτού, που, παρά τη θέση που έχει στην ορθοδοξία, έμεινε στη λαϊκή παράδοση σαν ένας ανθρώπινος Αγιος που είτε έρχεται από την Καισαρεία κρατώντας στα χέρια του 'χαρτί και καλαμάρι' και πηγαίνει στο σχολειό είτε είναι ζευγολάτης και τον συναντά ο Χριστός με το που κατέβηκε στη γη.

'ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ο Αγιος Βασίλης τις παραμονές της Πρωτοχρονιάς γυρίζει από χώρα σε χώρα και από χωριό σε χωριό και χτυπά τις πόρτες για να δει ποιος θα τον δεχτεί με καθαρή καρδιά. Μια χρονιά, λοιπόν, πήρε το ραβδί του και τράβηξε. Ητανε σαν καλόγερος ασκητής, ντυμένος με κάτι μπαλωμένα παλιόρασα, με χοντροπάπουτσα στα ποδάρια του και μ’ ένα ταγάρι περασμένο στον ώμο του'. Ο Αγιος Βασίλης έτσι, όπως τον περιγράφει ο Φώτης Κόντογλου, στο διήγημά του 'Το ευλογημένο μαντρί'.

ΤΙ ΚΡΙΜΑ που μόνο στα κάλαντ(ρ)α 'επιζεί' η μορφή του! Τι κρίμα που κανένας ζωγράφος δεν μας έδωσε μια 'προσωπογραφία' του που θα τη χρησιμοποιούσαμε σαν σύμβολο της ελληνικής Πρωτοχρονιάς. Και βέβαια τι κρίμα που δεν βρίσκεται στον τόπο μας ένας φορέας για να τον 'αναστήσει'.

ΑΠΟ ΗΘΗ και έθιμα, πολλά απ’ τα οποία κρατάνε ακόμα, άλλο τίποτα! Το ποδαρικό, η αγιοβασιλιάτικη πίτα, η ασκελετούρα, το αμίλητο νερό, η καλή χέρα, η χαρτοπαιξία...

ΕΘΙΜΟ ΤΩΝ τελευταίων χρόνων και η ανταλλαγή μαντινάδων με ευχές, βασικά μέσω των κινητών τηλεφώνων. Αληθινή... μαντιναδοβροχή έχουμε την ημέρα της Πρωτοχρονιάς. Κάποιες απ’ αυτές στάζουν ποίηση.

ΑΠΟ ΔΩ ΤΟ ’ΧΑ από κει το πήγα, ίσα - ίσα που ’μεινε χώρος για τις μαντινάδες των μαντιναδολόγων μας. Της Νεκταρίας της Θεοδωρογλάκη: 'Καινούργιε χρόνε φέρε μας τσ’ αγάπης το βοτάνι/ του δυστυχή και του φτωχού κάθε πληγή να γιάνει'. Του Εννιαχωριανού: 'Δύο χιλιάδες δεκατρείς ευχές σ’ όλον τον κόσμο/ άρωμα από βασιλικό να δανειστεί και δυόσμο!'. Και του Ηλία Σταματάκη: 'Δύο χιλιάδες δεκατρείς ευχές απ’ την καρδιά μου/ σ’ αυτούς που μένουν δίπλα μου και σ’ όσους ζουν μακριά μου'.

ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ πιστεύουν ότι η ασκελετούρα (σ.σ.: που εξακολουθούμε να τη βάζουμε την Πρωτοχρονιά στις πόρτες μας) ευνοήθηκε από ένα παιχνίδι της τύχης και έγινε αθάνατη από λάθος παίρνοντας την τύχη του Μεγάλου Αλεξάνδρου. [...] Μια παραλλαγή της ωραίας λαϊκής διήγησης λέει πως ο Αλέξανδρος είχε βρει το αθάνατο νερό στα όρη που γύριζε. Αν μαρτυρούσε το μυστικό, τότε το αθάνατο νερό θα έχανε τις μαγικές του ιδιότητες και θα γινόταν όπως όλα τα νερά του κόσμου. Το έβαλε σε ένα ωραίο γυάλινο μπουκαλάκι χρωματιστό και το πήγε στο σπίτι. Εκεί ήταν η αδελφή του η Γοργόνα. 'Και λέει του, είντα ’ναι Αλέξαντρε, τούτο το μπουκάλι που κρατείς;'. 'Δε σου λέω γιατί δεν κάνει', της απαντά. Ολη νύχτα η Γοργόνα δεν ήκλεισε μάτι. Είντα κρατεί ο αδελφός μου και δε μου λέει. Το πρωί ξυπνά πρώτη, πάει και το παίρνει και το ανοίγει. Μωρέ χαράς το πράμα, τέτοιο μπουκάλι και να ’χει μέσα νερό. Παίρνει το και χύνει το για να βάλει μέσα ποιος κατέχει είντα, ροδόσταμο; Μα εκειά που το ’χυσε ήταν φυτρωμένη μια ασκελετούρα. Από τότε εγίνηκε η κρομμύδα αθάνατη και ο βασιλιάς επόθανε. Από το βιβλίο του Νίκου Ψιλάκη 'Λαϊκές τελετουργίες στην Κρήτη'.

'Αρχιμηνιά! Καληχρονιά! Καλώς τον άρχοντά μας,/ ’πό ’χει την τύχη αδελφή και την καρδιά του πλούτος!/ - Βάνω το πόδι το δεξί κι όλα δεξά θα πάνε!/ - Σπάσε το ρόδι τ’ άλικο στη μαλλιαρή την πέτρα,/ πιες απ’ τ’ αμίλητο νερό της κρυσταλλένιας βρύσης,/ σκόρπα τα φύλλα της ελιάς, πες της καρδιάς τραγούδια!/ - Ωσάν την πέτρα με ριζά η αγάπη να ριζώσει,/ ξόρκι τ’ αμίλητο νερό να ’ν’ στο κακό το μάτι,/ και σαν το ρόδι μ’ αγαθά το σπίτι να γιομίσει!'.
Το ποίημα 'Πρωτοχρονιά' (Κ. Καλλοναίου).

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com).



Χανιώτικα νέα (01.01. 2013)