ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Στην τέχνη της αγγειοπλαστικής μυήθηκαν σε μια απ' τις διδακτικές τους επισκέψεις τη φετινή σχολική χρονιά τα παιδιά όλων των τάξεων του Δημοτικού Σχολείου Καμισιανών. Διάχυτος ο ενθουσιασμός τους για τη γνωριμία με τον τροχό,..

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΜΙΣΙΑΝΩΝ
Φτιάχνοντας αγγεία με πηλό...

Kαλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο.
Στην τέχνη της αγγειοπλαστικής μυήθηκαν σε μια απ? τις διδακτικές τους επισκέψεις τη φετινή σχολική χρονιά τα παιδιά όλων των τάξεων του Δημοτικού Σχολείου Καμισιανών. Διάχυτος ο ενθουσιασμός τους για τη γνωριμία με τον τροχό, όπως φαίνεται από τις σχετικές εργασίες που μας έστειλαν, ένα μέρος απ? τις οποίες φιλοξενούνται στον σημερινό «Παιδότοπο». Συγχαρητήρια και στα παιδιά και στους δασκάλους των που οργάνωσαν αυτήν την επίσκεψη.

Σας χαιρετώ με αγάπη!
Β.Θ.Κ.

Πριν μερικούς μήνες πήγαμε με το σχολείο μία εκδρομή σ? ένα εργαστήριο πηλοπλαστικής - αγγειοπλαστικής. Ο ιδιοκτήτης κύριος Μιχάλης και η σύζυγός του ήταν πολύ φιλόξενοι και ευγενικοί.
Μας έδειξε πως μπορούμε από τον πηλό να φτιάξουμε διάφορα αντικείμενα.
Όλοι μας μετά καθίσαμε στον 'τροχό' και φτιάξαμε τα δικά μας αγγεία. Τα μικρότερα παιδιά του σχολείου, αλλά και του Νηπιαγωγείου, έφτιαξαν αστερίες, ιππόκαμπους, καρδιές, χελώνες και άλλα. Ο κύριος Μιχάλης κράτησε τα έργα μας για να τα 'ψήσει' και μετά από δύο εβδομάδες, μας τα έστειλε. Μια ολόκληρη μέρα στην αυλή του σχολείου βάφαμε αυτά που είχαμε φτιάξει και αφού στέγνωσαν στον ήλιο τα πήραμε σπίτι μας. Εκείνη την ημέρα περάσαμε όμορφα. Τρώγαμε, πίναμε και βάφαμε. Ο κύριος Μιχάλης χάρισε στο σχολείο μας ένα βάζο κι έναν κουμπαρά...
Οι μαθητές του Δημ. Σχ. Καμισιανών

Αμφορέας
Στους αμφορείς έβαζαν κυρίως κρασί ή λάδι. Είναι σύνθετη λέξη (αμφί+φέρειν). Πολλές φορές μετέφεραν και άλλα προϊόντα όπως ψάρια. Οι αμφορείς κάποιες φορές είχαν ένα χερούλι και άλλες φορές δύο.

Εγώ έφτιαξα μια πήλινη χελώνα, μια καρδιά και ένα λουλούδι. 
Νίκη Β? τάξη



Μου άρεσε που είδα τον τροχό. Εγώ έφτιαξα έναν καρχαρία και μου άρεσε ένα σφυρί πήλινο.
Αλέξανδρος Β? τάξη

Πήλινη οινοχόη
Λέγεται έτσι γιατί οι αρχαίοι έβαζαν σ? αυτό οίνο, δηλαδή κρασί. 

Πήλινο σκύφος
Το χρησιμοποιούσαν κυρίως για να πίνουν. Κάτι σαν κούπα.

Πηλοπλαστική
Πήγαμε μια φορά εκδρομή σε ένα εργαστήρι πηλοπλαστικής. Μου άρεσε ένα πήλινο ζάρι, αγγεία, βάζα, καλούπια και πιάτα. Εγώ έφτιαξα στον τροχό ένα πιατάκι. Εφτιαξα και εφτά δεινόσαυρους. Είδαμε ψηφιδωτά από κομμένα πλακάκια και πυργάκια. Μας έφτιαξαν στον τροχό ένα βάζο και έναν κουμπαρά. Μετά φάγαμε φαγητό και φύγαμε. Περάσαμε πολύ καλά.
Χάρης Στυλιανουδάκης Ε?

Είδα πολύ ωραία πράγματα από πηλό. Εμαθα ότι ο πηλός φτιάχνεται από χώμα και νερό.
Κατερίνα Β? 

Λήκυθος
Ήταν ένα αγγείο με στενό λαιμό στη μέση. Το χρησιμοποιούσαν κυρίως για να αποθηκεύουν λάδι.

Τα αγγεία της γεωμετρικής εποχής είχαν διακόσμηση με γραμμές, τρίγωνα, τετράγωνα ή κύκλους (γεωμετρικά σχήματα), ενώ εκείνα της αρχαϊκής εποχής είχαν διακόσμιση από θέματα της καθημερινής ζωής ή από τη μυθολογία.


Πέρασα πολύ ωραία και μου άρεσε πολύ. Εφτιαξα μια πήλινη χελώνα. Μου άρεσε που είδα τον τροχό.
Βίκυ Β?

Εγώ ζωγράφισα δύο πολύ ωραίους κενταύρους.
Βασίλης Κουριδάκης Γ? τάξη

Χανιώτικα νέα (08.06.2013)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΦΤΩΧΟΥΛΗΣ του Θεού! Κι αυτός ο τίτλος ταιριάζει στον Ειρηναίο Γαλανάκη. Λιτή η ζωή του, φτωχικά τα άμφιά του, τρύπια πολλές φορές τα παπούτσια του. Αν εγώ πάρω καινούργια παπούτσια, κάποιο παιδί δεν θα ’χει φαγητό να φάει, η 'φιλοσοφία' του. 

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
'ΣΑΡΑΝΤΑ μέρες πέρασαν, μα όσες κι αν περάσουν/ θα σε θυμούνται Γέροντα, ακόμα κι αν γεράσουν!'. Με ανεξίτηλα γράμματα είναι γραμμένο στις καρδιές μας το όνομα 'Ειρηναίος Γαλανάκης'. Εχει δίκιο ο μαντιναδολόγος μας ο Ηλίας ο Σταματάκης. Πώς να τον ξεχάσουμε! Πώς να ξεχάσουμε όλα όσα είπε και έγραψε και προπάντων όλα όσα έπραξε. Ετσι όπως Εκείνος τα έπραξε.

ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ της Αγίας Τριάδος των Τζαγκαρόλων, στο Ακρωτήρι σήμερα και στον Μητροπολιτικό Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο Καστέλι αύριο, το 40ήμερο μνημόσυνο του Παππού. Και εδώ και εκεί τα βήματά μας. Κι αν όχι τα βήματά μας, η σκέψη μας. Εχει ο καθένας από μας, άσχετα αν τον γνώρισε ή δεν τον γνώρισε από κοντά, πολλά να κουβεντιάσει μαζί του, την ώρα που θα ψάλλεται το 'Αιωνία η Μνήμη Αυτού'.

ΙΠΠΟΤΗΣ του Σταυρού! Αρεσε στον Παππού αυτός ο 'τίτλος' που του έδωσε ο καθηγητής του στη Θεολογική Σχολή Νικόλαος Λούβαρης, όταν έμαθε πως έγινε στα 35 του χρόνια μοναχός. Ιππότης του Σταυρού στην υπηρεσία του ανθρώπου. Υπηρέτης κάθε ανθρώπου δηλαδή. 'Ει τις θέλει πρώτος είναι, έσται πάντων έσχατος και πάντων διάκονος', είπε ο Χριστός. Κατά γράμμα τήρησε σ’ όλη του τη ζωή αυτήν την εντολή ο Παππούς. 

ΦΤΩΧΟΥΛΗΣ του Θεού! Κι αυτός ο τίτλος ταιριάζει στον Ειρηναίο Γαλανάκη. Λιτή η ζωή του, φτωχικά τα άμφιά του, τρύπια πολλές φορές τα παπούτσια του. Αν εγώ πάρω καινούργια παπούτσια, κάποιο παιδί δεν θα ’χει φαγητό να φάει, η 'φιλοσοφία' του. 

'ΦΑΓΑΝΕ, παιδί μου, Μιχάλη τα παιδιά, φάγανε;'. Κάθε βράδυ τα δύο τελευταία χρόνια πριν φύγει για τους ουρανούς, αυτή την ερώτηση έκανε στον ανιψιό του τον Μιχάλη πριν πάει για ύπνο. 'Φάγανε Σεβασμιώτατε, φάγανε', τον διαβεβαίωνε ο Μιχάλης. 'Ε, τότε να πάμε να κοιμηθούμε κι εμείς', του έλεγε. Αχ αυτή η έγνοια του για τα παιδιά!

ΕΝΑΣ ΔΕΣΠΟΤΗΣ πρέπει να απλώνει το χέρι του για να ευλογεί. Πιο πολύ όμως πρέπει να το απλώνει για τους άλλους, για τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Δεν το έλεγε μόνο συχνά αυτό. Κυρίως το έκανε πράξη. Καθημερινά.

ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ και μοναδικές στα εκκλησιαστικά χρονικά οι κινητοποιήσεις κλήρου και λαού για την επάνοδό του στη Μητρόπολη Κισάμου και Σελίνου, στην ανατολή της δεκαετίας του 1980. Αμοιβαία τα αισθήματα... Κανένας δεσπότης δεν αγάπησε το ποίμνιό του, όσο το αγάπησε ο Ειρηναίος και ποτέ κανένας δεσπότης δεν αγαπήθηκε απ’ το ποίμνιό του όσο αγαπήθηκε ο Ειρηναίος.

ΣΠΑΝΙΑ επίσης στον εκκλησιαστικό χώρο η απόφασή του να παραιτηθεί απ’ τον επισκοπικό θρόνο (23 Αυγούστου 2005) της αγαπημένης του Μητρόπολης, όταν συνειδητοποίησε ότι λόγω γήρατος (ήταν 95 χρονών τότε) δεν μπορούσε ν’ ανταποκριθεί. Ηταν μια ζωή γενναίος ο Παππούς, μια ζωή άνοιγε δρόμους. Καπετάνιος της Μαδάρας. Και κατ’ όνομα (απ’ το Μαδαρό ο παππούς του ο Γαλανομιχελής) και κατά χάρη!

'Σ’ ΕΝΑ ταξίδι του προς τις Βρυξέλλες (σ.σ.: ο Παππούς) για κάποιο πρόβλημα της ΑΝΕΚ, περνάει από το γραφείο μου, όπως πάντα. Μου ζητάει να ειδοποιήσω τον Κώστα Αντωνακάκη, έναν δικό του άνθρωπο. Ερχεται. «Θα κρυώσετε στις Βρυξέλλες, Σεβασμιώτατε. Πήρατε κάτι, μια ζακέτα». «Δεν κρυώνω παιδί μου». «Θα πάω να σας αγοράσω μια». Δεν προλαβαίνει να μπει στο ασανσέρ και ο Παππούς τον προλαβαίνει: «Έλα εδώ. Πόσα λεφτά θα δώσεις;». «Πέντε, δέκα χιλιάδες, δεν δίνω παραπάνω Σεβασμιώτατε». Τότε ο Παππούς βάζει το χέρι στην τσέπη του και βγάζει ένα μάτσο χαρτάκια με προβλήματα ανθρώπων, επιλέγει κάποιο και του λέει: «Παιδί μου, εδώ δεν έχουν να πάρουν γάλα· στείλτ’ τους αυτά τα λεφτά. Εγώ δεν θα πάθω τίποτα εκεί που πάω»'. (Διήγηση Μαρίας Αννουσάκη - Πάλιου, βλ. βιβλίο 'Ειρηναίος', Αθήνα, 2009).

'Ασε γλυκέ μου Σταυρέ, τ’ άσμα τ’ απόκοσμο/ ν’ ακούσω που μου ψάλλει η σιωπή Σου,/ και την οδύνη μου στην ήμερη θωριά Σου να γλυκάνω./ Μονάκριβή μου αγάπη μείνε πάντα Εσύ,/ κι άσε τη σκέψη Σου/ προσκέφαλο να κάνω'.
Από το ποίημα του Ειρηναίου Γαλανάκη για τον σταυρό.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (08.06.2013)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

'ΟΤΑΝ ΘΑ έχουμε κατανοήσει στ’ αλήθεια το πρόβλημα, η λύση θα έρθει από μόνη της, διότι ενυπάρχει σ’ αυτό'. Στο όποιο πρόβλημα αναφέρεται ο Κρισναμούρτι. Στο πιο μικρό, μα και στο πιο μεγάλο. Στο πιο απλό, μα και στο πιο σύνθετο. Στο πρόβλημα ενός ατόμου, μα και στο πρόβλημα μιας ομάδας, ακόμα και στο πρόβλημα ενός έθνους. Η κατανόηση του προβλήματος είναι το κλειδί για τη λύση του.

Δείτε περισσότερα...ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
'ΟΤΑΝ ΘΑ έχουμε κατανοήσει στ’ αλήθεια το πρόβλημα, η λύση θα έρθει από μόνη της, διότι ενυπάρχει σ’ αυτό'. Στο όποιο πρόβλημα αναφέρεται ο Κρισναμούρτι. Στο πιο μικρό, μα και στο πιο μεγάλο. Στο πιο απλό, μα και στο πιο σύνθετο. Στο πρόβλημα ενός ατόμου, μα και στο πρόβλημα μιας ομάδας, ακόμα και στο πρόβλημα ενός έθνους. Η κατανόηση του προβλήματος είναι το κλειδί για τη λύση του.

ΑΝΑΓΚΑΣΜΕΝΟΙ να συμβιώσουν παρά τις όποιες διαφορές τους. Ας αφήσουν, λοιπόν, τα 'τσαλίμια' κι ας καθίσουν να τα βρούνε απ’ την αρχή. Ξεκάθαρος στην άποψή του ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος σχετικά με τις 'τριβές' μεταξύ των κυβερνητικών εταίρων που παρατηρούνται τελευταία.

ΜΑΣ ΣΥΓΧΩΡΕΙΤΕ λάθος! Την ακούμε συχνά αυτή τη φράση από τους δανειστές παύλα ελεγκτές μας τελευταία. Για πολλαπλασιαστές και διαιρετέους, αλλά και για προσθετέους και αφαιρετέους ο λόγος. Μένει η υπόσχεσή τους ότι θα μας αλείψουν με λάδι μετά το κάψιμο.

ΩΣΤΟΣΟ ΣΤΗΝ Τουρκία συνεχίζονται οι μέρες της οργής και οι νύχτες του τρόμου. Δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα πόσοι άνθρωποι έχουν πεθάνει, είπε ένας Τούρκος διαδηλωτής. Ούτε η τουρκική Αστυνομία γνωρίζει. Στα αζήτητα η ανθρώπινη ζωή...

'ΣΩΣΤΕ ΤΑ  παιδιά από την ιδέα της βίας! Παιδαγωγείστε τα για τη Δημοκρατία, για την Πατρίδα...'. Αυτά έλεγε, όπως μας θυμίζει 'ο βοριάς' στη στήλη του '9 μποφόρ' (βλ. εφημ. 'Χριστιανική', Πέμπτη 23 Μαΐου 2013), ο Ελβετός παιδαγωγός Robert Dottrens, όταν δυνάστευε ακόμα στην Ευρώπη η σκιά του φασισμού, το 1943. Κραυγή αγωνίας. Και σήμερα!

ΘΑ ΕΝΤΑΘΟΥΝ με περιπολίες οι προσπάθειες πρόληψης των δασικών πυρκαγιών, επισημάνθηκε σε σύσκεψη που έγινε στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Κρήτης. Αμ έπος, αμ έργον; Ιδωμεν. Εύκολα τα λόγια, δύσκολα τα έργα!

'ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΠΡΟΣ μέτρησιν της ηθικής του άλλου να μεταχειρισθής την ιδικήν σου· διότι τόσω μείζονα εμπιστοσύνην έχεις εις το μέτρον σου τούτο, όσω περισσότερον τυγχάνει βεβλαμμένον και ελλιπές'. Από τη 'Χρυσή Διαθήκη' του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.

'ΤΑ ΜΑΤΙΑ μας σαν σμίγουνε η γη αναγαλλιάζει/ μοσχοβολούν τα γιασεμιά και στην καρδιά μου λιάζει'. Μια απ’ τις πολλές ερωτικές μαντινάδες που μου έχει στείλει ο Ηλίας ο Σταματάκης. Είδα κι απόειδα πως δεν θα μου στείλει άλλου είδους...

ΜΑΡΙΑ ΦΑΦΑΛΙΟΥ, συγγραφέα, Αθήνα: Οντως 'πορεία για συνάντηση', 'δίαυλος επικοινωνίας', αλλά και με τον ίδιο μας τον εαυτό, είναι η ποιητική σας ανθολογία με τίτλο 'Το ρούχο της αθωότητος', εκδ. βιβλιοπωλείον της ΕΣΤΙΑΣ, 2013, που περιλαμβάνει ποιήματα ανθρώπων με ψυχιατρική εμπειρία. Είναι που ο καθένας από μας αναρωτιέται 'αν είμαι μέσα ή έξω... ελεύθερος ή όμηρος', όπως μας θυμίζει με το έργο του (που κοσμεί το εξώφυλλο) ο γλύπτης Εβης Χρήστου. Με συγκίνησε ιδιαίτερα το ό,τι στην ανθολογία υπάρχουν τόσα πολλά ποιήματα των μακαριστών σήμερα Γιώργου Κοκκινίδη και Γιώργου Φαλελάκη, γνωστών ποιητών από τότε που ήταν στο Ψυχιατρείο Χανίων.

Ο ΞΕΡΞΗΣ στην πορεία του κατά της Ελλάδας, φτάνοντας στον Ελλήσποντο, διέταξε να κατασκευαστούν γέφυρες για να περάσει ο στρατός του. Μια φοβερή τρικυμία, ωστόσο, κατέστρεψε το έργο. Οργισμένος ο Πέρσης βασιλιάς διέταξε να μαστιγώσουν τριακόσιες φορές τη θάλασσα και να ρίξουν ένα ζευγάρι χειροπέδες σ’ αυτή, ενώ παράλληλα, έδωσε εντολή να αποκεφαλιστούν οι μηχανικοί που επιστατούσαν στην κατασκευή των γεφυρών. (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας').

'Δεν θα μάθω τώρα που φεύγω/ για σένα Αδελφέ.../ τίποτε περισσότερο από ό,τι σε γνώρισα/ σε συνθήκες εγκλεισμού/ και του μυαλού... και του σώματος./ Το ξέρω, με ένα ποτήρι/ θα συνωστίζεσαι γύρω/ από το τραπέζι, τρεις φορές,/ να πάρεις διάφορα χάπια... και/ ο άλλος με τα άσπρα, με μια κραυγή,/ θα τεκμηριώνει την.../ ειδική σου ύπαρξη./ Τα βράδια καμιά φορά/ το φεγγάρι θα μπαινοβγαίνει/ στο θάλαμό σου/ να σε παρηγορήσει με τη σιωπή!/ Και συ δεμένος από το πόδι στο κρεβάτι/ θα ξέρεις πως.../ η ελευθερία δεν στριμώχνεται/ σε κάγκελα'. 
Το ποίημα 'Το εξιτήριό μου' του Γιώργου Κοκκινίδη.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (07.06.2013)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

'Μας ακούσατε;' το βασικό σύνθημα των διαδηλωτών στην πλατεία Ταξίμ. Το χαβά του ο Ερντογάν. Πόσο θα αντέξουν να διαδηλώνουν, σου λέει. Η εξουσία, η όποια εξουσία, έχει πάντα σύμμαχό της τη βία. Κι όπου το βγάλει η βράση.

Δείτε περισσότερα...ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΜΑΡΤΗΣ το παίζει και ο Ιούνης όπως το ?παιξε και ο Μάης. Δεν έβρεξε βέβαια ακόμα, αλλά τίποτα δεν μας εγγυάται ότι και αυτό δεν θα γίνει. Τα σύννεφα που συχνά πυκνά κάνουν την εμφάνισή τους στα ουράνια δώματα κουβαλούν βροχή. Καλοκαίρι σου λέει ο άλλος!

ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ για την κυβέρνηση της χώρας οι εξορύξεις και μη με ρωτήσετε αν μιλώ για... εξορύξεις οδόντων. Τα κοιτάσματα του πετρελαίου μας περιμένουν. Να τροχίζουμε τα χρυσά κουτάλια!

ΩΣΤΟΣΟ στη γειτονική Τουρκία γίνεται ένας χαμός με τις διαδηλώσεις. 'Μας ακούσατε;' το βασικό σύνθημα των διαδηλωτών στην πλατεία Ταξίμ. Το χαβά του ο Ερντογάν. Πόσο θα αντέξουν να διαδηλώνουν, σου λέει. Η εξουσία, η όποια εξουσία, έχει πάντα σύμμαχό της τη βία. Κι όπου το βγάλει η βράση.

ΕΚΕΙ ΠΟΥ μέχρι πριν έναν χρόνο μας περνούσαν γενεές δεκατέσσερις οι δανειστές παύλα ελεγκτές μας, άρχισαν εδώ και λίγους μήνες να λένε τα καλύτερα για μας. Διορθωθήκαμε, είμαστε σε καλό δρόμο, λέει. Λίγο ακόμα και θα δούμε φως στην άκρη του τούνελ. Υπομονή στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του;

'ΜΗ ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΣΑΙ εις όλα τα τελείως δικαιολογημένα πράγματα· συμβαίνει και το δίκαιον να μην είναι πάντοτε τελείως δικαιολογημένον, και το δικαιολογημένον να μην είναι τελείως δίκαιον'. Από τη 'Χρυσή Διαθήκη' του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.

ΕΙΝΑΙ ΕΥΛΟΓΟ και θεμιτό να μη συμφωνεί κανείς με διατάξεις του λεγόμενου αντιρατσιστικού νομοσχεδίου. Επιφυλάξεις έχουν διατυπωθεί από πολλές πλευρές. «Ομως την πατρίδα μας έχουν βρει πολύ χειρότερα που να αξίζουν πένθιμες κωδωνοκρουσίες». Από τον 'βοριά' στη στήλη του '9 μποφόρ' (βλ. εφ. 'Χριστιανική', Πέμπτη 23 Μαΐου 2013) το σχόλιο.

ΙΩΑΝΝΗ Ν. Σκουλούδη, λαογράφο, Αθήνα: Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου ότι τα παιδιά μας πρέπει να μάθουν τη ρίζα και τους συμβολισμούς των ελληνορθόδοξων εθίμων μας, που αποτελούν τη μεγάλη μας κληρονομιά. Με την έννοια αυτή χάρηκα ιδιαίτερα που προχώρησες στην έκδοση του βιβλίου με τον τίτλο 'Ελληνορθόδοξα ήθη και έθιμα (Από Νοέμβριο έως Ιούνιο)' και το οποίο είχες την καλοσύνη να μου στείλεις. Να συνεχίσεις να κάνεις εκδηλώσεις ανά την Ελλάδα και να γράφεις βιβλία, Γιάννη!

ΜΕΤΑ ΤΗ μάχη στις Θερμοπύλες ένα μέρος του περσικού στρατού κινήθηκε προς τους Δελφούς για να αρπάξει τους θησαυρούς του μαντείου. Μόλις το έμαθαν οι κάτοικοι, ζήτησαν χρησμό αν έπρεπε να μετακινήσουν ή να κρύψουν στη γη τα πολύτιμα αφιερώματα. Στην ερώτησή τους ο Θεός απάντησε να μην κάνουν τίποτα από αυτά, γιατί θα προστάτευε ο ίδιος τους ιερούς θησαυρούς. Οταν, λοιπόν, οι Πέρσες πλησίασαν και έφτασαν στο ιερό της Προναίας Αθηνάς, συνέβησαν παράξενα και υπερφυσικά γεγονότα. Τα ιερά όπλα βρέθηκαν έξω από τον ναό, χωρίς να τα έχει μετακινήσει κανείς, ενώ κεραυνοί έπεφταν πάνω στους εισβολείς. Ταυτόχρονα, δύο βράχοι ξεκόλλησαν από τον Παρνασσό, με φοβερό πάταγο και καταπλάκωσαν πολλούς Πέρσες. Κοντά σ? όλα αυτά, μεγάλη βοή και αλαλαγμοί έβγαιναν από το εσωτερικό του ναού. Πανικόβλητοι οι Πέρσες από τα απίστευτα αυτά γεγονότα, τράπηκαν σε φυγή, ενώ οι κάτοικοι της περιοχής τους κυνήγησαν και σκότωσαν πολλούς από αυτούς. Μάλιστα οι βάρβαροι που έζησαν τα γεγονότα και επέζησαν έλεγαν ότι είχαν δει δύο υπερφυσικούς στο ανάστημα άνδρες να τους κυνηγούν. (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας').

'Μια φορά στους δώδεκα καιρούς,/ σε κάποιο σταυροδρόμι/ του καθαρού συνειδότος και του ορθού λόγου/ ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ/ αντάμωνε τον Ιησού των Συνόδων./ Πάντα διαφωνούσαν σκληρά,/ κι ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ έφευγε θυμωμένος./ Την τελευταία φορά (πριν λίγα χρόνια)/ κουβέντα δεν έγινε./ Ο Ιησούς των Συνόδων/ κουβαλούσε φορτίο βαρύ/ από χρυσάφι κι ασήμι/ (το μερικό του/ που του άφησαν οι Ιερείς του/ απ? τις προσφορές των πιστών/ των τελευταίων ημερών)./ Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ, οργισμένος/ ματαίωσε την αντάμωση αυτή/ κι όλες τις άλλες,/ κι από τότε οι δρόμοι τους/ χώρισαν για πάντα'.
Το ποίημα του Αυγερινού Ανδρέου 'Οι δύο Χριστοί'.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

 Χανιωτικα νέα (06.06.2013)

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ...

Τι κι αν γνωρίζουμε τον καταληκτικό στίχο "Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δεν θ' αλλάξει ποτέ"!
Εμείς ποτέ δεν θα πάψουμε να ονειρευόμαστε το "αύριο" που θ? ανατείλει ολόφεγγος ο ήλιος!
Δείτε περισσότερα...ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ...
Γράφει ο Νεκτάριος Ευ..Κακατσάκης
Στης Ανατολής τα μέρη.

Δεν θα... προσπαθήσω να ελέγξω σήμερα απ? εδώ αν αυτά που μας ενώνουν με τον τουρκικό λαό είναι περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν. Δεν θα μπω στη διαδικασία ν? αναλύσω πολιτικές, ιστορικές κοινωνικές κ.λπ. συνθήκες, ούτε θα δικαιολογήσω, ούτε θα δικαιολογηθώ για όσα έχουν "δέσει" ή απομακρύνει αυτές τις δύο χώρες, αυτούς τους δυο γειτόνους· εμάς κι εκείνους...
Δεν θα εντρυφήσω στις στρατιωτικές και οικονομικές πολιτικές τόσο αυτών των δύο όσο και όλων των άλλων μεγάλων χωρών - δυνάμεων που έχουν τα συμφέροντά τους σε τούτη τη μεριά του πλανήτη που μας έλαχε η μοίρα να κατοικούμε!
Πολύ περισσότερο δεν θα επιχειρήσω να "χαρτογραφήσω" την ψυχή" των δυο λαών που έμαθαν απ' τα θρανία τους πως... "αλληλοαποκαλούνται" εχθροί με τον γείτονα!
Πώς στ' αλήθεια να διεισδύσεις και πώς να καταγράψεις λεπτομέρειες της ίδιας της ψυχής;
Πόσο δύσκολο είναι να μιλήσεις για την ψυχή (αλλά και την καρδιά) εκείνου του κοριτσιού που φορώντας το κόκκινο φουστάνι της στάθηκε σε απόσταση αναπνοής από τον αστυνομικό που την στοχεύε με την κάνουλα που βγάζει το νερό καταπάνω στο όμορφο πρόσωπό της... Κι εκείνη να στέκει αμίλητη, ακίνητη στη μανία της βίας... κρατώντας στο ?να χέρι την τσάντα της περασμένη στον ώμο και τ' άλλο χέρι κατεβασμένο... ν? ακουμπά στο κόκκινο ύφασμα...
...Μα ούτε θ? αναφερθώ σήμερα απ? εδώ στο θέμα που προέκυψε με μια δασκάλα μουσικής που δίδαξε το τραγούδι "Κεμάλ" σε στίχους Ν. Γκάτσου και Μ. Χατζιδάκι σε παιδιά δημοτικού και κατηγορήθηκε για... ισλαμική προπαγάνδα... Τι να πεις;
Θεωρώ ωστόσο απίστευτη τη συγκυρία, αυτά τα δύο γεγονότα να βρίσκονται την ίδια στιγμή στην επικαιρότητα.
...Στη δική μου αντίληψη συνδέονται κατά ένα ωραίο τρόπο αφού «στης Ανατολής τα μέρη» εξακολουθούν να υπάρχουν άνθρωποι που «νομίζουν πως μπορούν ν? αλλάξουν τον κόσμο» αλλά μάταια ίσως γιατί «πικρές οι βουλές του Αλλαχ και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων».
Είναι όμως ικανές τούτες οι βουλές κι οι σκοτεινιασμένες ψυχές να εμποδίσουν τα παιδιά και όσους αισθάνονται νέοι να ονειρεύονται; Ποιος τολμά να πει πως τα όνειρα σταματούν; Ποιος υποστηρίζει πως η βλακεία του ανθρώπου είναι επικρατέστερη αυτών;
Τι κι αν γνωρίζουμε τον καταληκτικό στίχο "Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δεν θ' αλλάξει ποτέ"!
Εμείς ποτέ δεν θα πάψουμε να ονειρευόμαστε το "αύριο" που θ? ανατείλει ολόφεγγος ο ήλιος!

Χανιώτικα νέα (05.06.2013)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Τα ευωδιαστά λουλούδια είναι αδελφές μας. Tο ελάφι, το άλογο, ο μεγάλος αετός είναι τ? αδέλφια μας. Οι απότομες, ψηλές κορυφές, τα καταπράσινα λιβάδια, η ζεστασιά του αλόγου, ο άνθρωπος, όλα ανήκουν στην ίδια οικογένεια'.
Απόσπασμα απ? την απάντηση που έδωσε ο αρχηγός των Ινδιάνων Seattle (Σηάτλ), το 1854, στον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Φραγκλίνο Πηρς..

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
'ΓΙΑ ΤΟΝ λαό μου, καθετί πάνω σ? αυτή τη γη είναι ιερό. Κάθε λαμπερή πευκοβελόνα. Κάθε αμμουδερή ακρογιαλιά. Κάθε κομματάκι ομίχλης. Κάθε ξέφωτο στα σκοτεινά δάση. Στη μνήμη του λαού μου, κάθε βούισμα εντόμου, είναι ιερό. [...] Τα ευωδιαστά λουλούδια είναι αδελφές μας. Tο ελάφι, το άλογο, ο μεγάλος αετός είναι τ? αδέλφια μας. Οι απότομες, ψηλές κορυφές, τα καταπράσινα λιβάδια, η ζεστασιά του αλόγου, ο άνθρωπος, όλα ανήκουν στην ίδια οικογένεια'.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ απ? την απάντηση που έδωσε ο αρχηγός των Ινδιάνων Seattle (Σηάτλ), το 1854, στον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Φραγκλίνο Πηρς, όταν ο τελευταίος ζήτησε ν? αγοράσει τη γη της φυλής των Ντουάμι (ολόκληρη και στο www.briefingnews.gr), το πρώτο σημερινό 'πεταχτό'. Με αφορμή την αυριανή Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος. Οι Ερυθρόδερμοι εξακολουθούν να δείχνουν τον δρόμο στους λευκούς. Καθημερινά κι όχι μόνο μια φορά τον χρόνο.

ΣΕ ΜΙΑ οικουμενική, σε μια παγκόσμια, να προσθέσω κατά λέξη καθημερινή, διαδήλωση, στην οποία θα παίρνουν μέρος άνθρωποι, ζώα και φυτά 'μ? επικεφαλής τη γάτα του και την τριανταφυλλιά του', κάνει λόγο σ? ένα ποίημά του ο ποιητής Τάσος Γαλάτης. Να δηλώσουμε συμμετοχή.

ΚΑΙ ΣΤΟΝ Νομό μας και βέβαια σ? όλη την Κρήτη απειλούνται με εξαφάνιση πολλοί οικότοποι, εξαιτίας της αλόγιστης τουριστικής ανάπτυξης. Αποκαλυπτικό επί του προκειμένου το χθεσινό κύριο θέμα της εφημερίδας μας. Κάποιοι επιμένουν να χτυπούν το καμπανάκι... εις ώτα μη ακουόντων συνεχώς;

ΤΙ ΝΑ τις κάνεις τις ημερίδες, όσο καλά κι αν είναι οργανωμένες, όσο σωστά κι αν είναι τα που ακούγονται σ? αυτές, αν απουσιάζουν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι; Από τον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο το σχόλιο. Με αφορμή την ημερίδα για τους αγρότες, χωρίς τους αγρότες, που έγινε τις προάλλες στο Πνευματικό Κέντρο της πόλης μας.

Ο Α.Ο. ΠΛΑΤΑΝΙΑΣ στην Α? Εθνική, ο Α.Ο. Χανιά στη Β? και ο Κισσαμικός στην Γ?. Ανοιξη απ? το προσεχές φθινόπωρο για το χανιώτικο ποδόσφαιρο. Ποιος το ?λπιζε!

'ΔΥΟ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ όμορφες τρελά ερωτευμένες/ χορεύουν σ? ένα γιασεμί λουλουδομεθυσμένες'. Μαντινάδα - ζωγραφικός πίνακας η σημερινή του Ηλία του Σταματάκη. Μα και σκέτη ποίηση βεβαίως, βεβαίως.

ΜΑΡΙΑ Δασκαλάκη, φιλόλογο - συγγραφέα, Ηράκλειο: Είμαι σίγουρος ότι και το νέο σου βιβλίο, μια ακόμα 'μυστική αποστολή', η τρίτη κατά σειρά, 'Στα ίχνη του χαμένου θησαυρού', αυτή τη φορά, που κυκλοφορήθηκε απ? τις εκδόσεις 'Μίνωας', θα συναρπάσει, όπως και τα προηγούμενα, τόσο τα παιδιά, όσο και τους μεγάλους. Σ? ευχαριστώ, που με συμπεριέλαβες στους αποδέκτες του. Και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι με ξενάγησες τόσο όμορφα στην Κέρκυρα. Πάντα άξια και με πολλά ακόμα βραβεία!

ΣΤΟ ΛΥΚΑΙΟ όρος της Αρκαδίας υπήρχε μια πηγή που χειμώνα - καλοκαίρι έβγαζε άφθονο νερό. Αν κάποτε έπεφτε στην περιοχή ξηρασία και ξεραίνονταν τα φυτά και τα δέντρα, ο ιερέας του Λύκαιου Δία πήγαινε στην πηγή αυτή και, αφού θυσίαζε στον Θεό τα καθιερωμένα, ανακάτευε την επιφάνεια του νερού με ένα κλαδί από βελανιδιά. Παρουσιαζότανε τότε μέσα από το νερό ένα σύννεφο, ανέβαινε προς τον ουρανό, παράσερνε μαζί του και άλλα σύννεφα και σε λίγο άρχιζε να πέφτει άφθονη βροχή στη χώρα των Αρκάδων (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας').

'Πρέπει να οργανωθεί εξάπαντος/ μια οικουμενική, μια παγκόσμια διαδήλωση:/ άνθρωποι, ζώα και φυτά,/ οι θάλασσες και τα θολάμια τους,/ τα σύννεφα και οι άνεμοι/ μ? επικεφαλής τη γάτα μου και την τριανταφυλλιά μου/ σε μιαν ασίγαστη διαμαρτυρία/ να συντριβεί οριστικά ο Αδης,/ να πάψει πια η τρομοκρατία του θανάτου'. 
Από το ποίημα του Τάσου Γαλάτη 'Η διαδήλωση'.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)
Χανιώτικα νέα (04.06.2013)

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Μνήμες ταξιδιωτικές των Χανίων... Μικρές ιστορίες για τα μέσα μεταφοράς, προπάντων όμως για τα πρόσωπα που τα κινούσαν... Παλιά λεωφορεία, όπως αυτό που απαθανατίστηκε εν ώρα εργασίας, στον δρόμο για τη Σούγια κοντά στον Καμπανό...

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Ταξιδεύοντας δίχως εισιτήριο και χωρίς έλεγχο (1)

Ενα βιβλίο ξεχωριστό, όντως αλλιώτικο από τ’ άλλα, είναι το βιβλίο - λεύκωμα με τίτλο 'Χανιά - Ταξιδιωτικές και Συγκοινωνιακές Ιστορίες του Νομού Χανίων' που κυκλοφορήθηκε το 2008 απ’ τις εκδόσεις 'Ροδολίβος' και το οποίο μου έστειλε πριν από λίγες μέρες ο εκ των συγγραφέων του (που φαίνεται να είναι και η ψυχή του όλου εγχειρήματος), αρχιτέκτονας Κυριάκος Πιπίνης, άγνωστος μέχρι τότε σ’ εμένα προσωπικά. «Τέτοια ευαισθησία, τόση δουλειά για τα λεωφορεία και τα καράβια της ζωής μας!». Αυτό αναφώνησα, όπως έγραψα και στα 'πεταχτά' (Πέμπτης, 23 Μαΐου τ.ε.), ενώ με το που το πήρα στα χέρια μου έκανα ένα σύντομο φανταστικό ταξίδι σε βάθος ογδοντακονταετίας και βάλε στην πόλη των Χανίων, μα και σε πολλά και διάφορα χωριά της ενδοχώρας του Νομού. «Θα επιστρέψω σύντομα, με το μολυβάκι, ανά χείρας και Θεού θέλοντος, θα τα ξαναπούμε», είχα υποσχεθεί στο τέλος του 'πεταχτού' και ιδού.... «Το βιβλίο αυτό είναι το πρώτο από μια σειρά ολόκληρη, μια ενότητα βιβλίων που θα ταξιδέψει για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα στη συγκοινωνιακή και ταξιδιωτική ιστορία των Νομών της Ελλάδας μας. Είναι μια προσέγγιση σ’ ένα κομμάτι της ιστορίας μας, αρκετά έως πολύ ανέκδοτο, αδημοσίευτο. Δεν είναι, όμως, άγνωστο σε κανέναν μας. Η συγκοινωνία βρίσκεται στην καθημερινή μας ζωή, στην πορεία από το σπίτι μας στη δουλειά και πίσω πάλι, στα ταξίδια μας και τις διακοπές μας, στην αναμονή των αγαπημένων μας προσώπων και στον αποχαιρετισμό τους». Τα που γράφει στην αρχή του 'αντί προλόγου' κειμένου του ο Κυριάκος Πιπίνης. «Μια προσπάθεια ετών και μια συλλογική έρευνα δεκαετιών μερικών αφοσιωμένων ανθρώπων θα ξεκινήσει από την Κρήτη και την πόλη των Χανίων με την περιφέρεια του Νομού. Δεν θα χρειαστεί κανείς εισιτήριο, δεν θα γίνει έλεγχος, δεν υπάρχει όριο αριθμού επιβατών και αποσκευών. Σας εύχομαι καλό ταξίδι, κυρίως όμως καλή επιστροφή». Τα που γράφει στο τέλος του ίδιου κειμένου, που διανθίζεται με τη φωτογραφία ενός παλιού λεωφορείου, φορτωμένου με λουλούδια, ο ίδιος.



Ταξιδεύοντας δίχως εισιτήριο και χωρίς έλεγχο (2)

Μια σπάνια και ανέκδοτη συλλογή εικόνων από την ιστορία των συγκοινωνιών στον Νομό Χανίων. Ενα ξεχωριστό ταξίδι με αστικά και υπεραστικά λεωφορεία άγονων γραμμών, φορτο-επιβατικά και ταξί, βαπόρια και αεροπλάνα. Ενα σύνολο 140 (!) φωτογραφιών από τα τέλη της δεκαετίας του ’20 μέχρι σήμερα σε 120 σελίδες βιβλίου με κείμενα των ιστορικών ερευνητών και συλλεκτών Γρηγόρη Καραθανάση, Αποστόλη Κουρμπέλη, Φώτη Μαρινέλη και του αρχιτέκτονα (Χανιώτη κατά το ήμισυ, απ’ την Αγία Μαρίνα, το γένος Παπιδάκη η μητέρα του) Κυριάκου Πιπίνη... Ταξίδια και όχι ταξίδι, διορθώνω, για όλα τα γούστα. Ταξίδια καλοκαιρινά, ταξίδια χειμωνιάτικα. Ταξίδια με λεωφορεία και ταξί, κοντινά και μακρινά, όλες τις εποχές του χρόνου. Μέχρι τη Σούδα και τη Χαλέπα, μα και μέχρι τη Σούγια και το Λαφονήσι, για παράδειγμα. Και βέβαια ταξίδια Σούδα - Πειραιάς, με παπόρια, με το επωνομαζόμενο 'Κυρία του Αιγαίου', το 'Αγγέλικα', το 'Ηράκλειον' της Φαλκονέρας, το 'Φαιστός', το 'Κύδων', αλλά και ταξίδια αεροπορικά, από Χανιά προς Αθήνα... Χείμαρρος οι αναμνήσεις. Κόσμος πάει, κόσμος έρχεται... Μνήμες ταξιδιωτικές των Χανίων... Μικρές ιστορίες για τα μέσα μεταφοράς, προπάντων όμως για τα πρόσωπα που τα κινούσαν... Παλιά λεωφορεία, όπως αυτό που απαθανατίστηκε εν ώρα εργασίας, στον δρόμο για τη Σούγια κοντά στον Καμπανό... Παλιοί λεωφορειούχοι, όπως τον Αντώνη Σπανουδάκη, τον Ευτύχη Παπουτσάκη και τον Νίκο Αρχοντάκη. Αρωμα νοσταλγίας από μια άλλη εποχή, τόσο κοντινή, μα και τόσο μακρινή ταυτόχρονα...
Κυριάκο Πιπίνη, Γρηγόρη Καραθανάση, Αποστόλη Κουρμπέλη και Φώτη Μαρινέλη, άξιος ο μισθός σας! Ποιος μισθός; Η ηθική ικανοποίηση που σίγουρα νιώθετε ύστερα απ’ την ολοκλήρωση της τόσο πρωτότυπης δουλειάς σας, που έχει σχέση με τα Χανιά. Συνεχίστε την προσπάθειά σας. Κάθε Νομός της πατρίδας μας έχει τις δικές του ταξιδιωτικές και συγκοινωνιακές ιστορίες...
Σημείωση: Το βιβλίο κυκλοφορεί σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία σε Αθήνα, Πειραιά, Χανιά, Θεσσαλονίκη, αλλά και σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας.

Χανιώτικα νέα (03.06.2013)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Τι συμβαίνει το σούρουπο σ’ ένα σχολείο που αντί να ξεκουράζεται ήσυχο, παραμένει ζωντανό αντηχώντας τις χαρούμενες φωνές των παιδιών; Τι συμβαίνει όταν στο σχολείο το «μάθημα» συνεχίζεται και τη νύχτα;
ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΜΑΥΡΟΜΑΤΑΚΗ
Κατασκήνωση στο σχολείο

Kαλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!
Τι συμβαίνει το σούρουπο σ’ ένα σχολείο που αντί να ξεκουράζεται ήσυχο, παραμένει ζωντανό αντηχώντας τις χαρούμενες φωνές των παιδιών; Τι συμβαίνει όταν στο σχολείο το «μάθημα» συνεχίζεται και τη νύχτα; Μια διαφορετική εκπαιδευτική εμπειρία βίωσαν οι μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Μαυροματάκη, με τίτλο: «ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ» στις 17 & 18 Μαΐου. Ενα πρόγραμμα έκπληξη που πρόσφερε μάθηση μέσα απ’ το παιχνίδι, τη χαρά και την ψυχαγωγία, που βοήθησε επίσης ν’ αναπτυχθούν η ομαδικότητα, η συνυπευθυνότητα, οι πρακτικές δεξιότητες και οι χρήσιμες γνώσεις. Μια μαθησιακή διαδρομή που δίδαξε πώς η κούραση γίνεται ικανοποίηση και τι συναισθήματα αφήνει ένα τέτοιο βίωμα. Οι απόψεις των μαθητών είναι αποκαλυπτικές… Ενα μεγάλο, ένα τεράστιο μπράβο και στα παιδιά και στους δασκάλους των!
Σας χαιρετώ με αγάπη!
Β.Θ.Κ.


Οργανωτές - εμψυχωτές: Παναγιώτης Σβουράκης (καθηγητής Φυσ. Αγωγής), Κώστας Μανωλάκης, 
Παύλος Μάνεσης 
(δάσκαλοι),
Βίλμα Μαυροματάκη 
(νηπιαγωγός) 
και η διεύθυνση 
του σχολείου: Μαριάννα 
& Αντώνης Μαυροματάκης
Τ
ην Παρασκευή 17 Μαΐου το Σχολείο Μαυροματάκη διοργάνωσε μια κατασκήνωση. Μετά που τελειώσαμε το μάθημα, δεν πέρασαν οι γονείς μας για να μας πάρουν, αλλά μείναμε στο σχολείο. Φάγαμε και μετά πήγαμε να στήσουμε τις σκηνές μας. Το βράδυ ψήσαμε και φάγαμε σουβλάκια και αυτό που μου άρεσε πάρα πολύ ήταν ότι εμείς τα αγόρια παίξαμε μπάλα μέσα στη μαύρη νύχτα. Θα προτιμούσα να διανυκτερεύαμε μες στις σκηνές μας, αλλά η νυχτερινή καταιγίδα μας άλλαξε τα σχέδια. Κοιμηθήκαμε όλοι μαζί στα σλίπινγκ - μπαγκ στο γυμναστήριο. Δεν πειράζει όμως. Την επόμενη μέρα σηκωθήκαμε πρωί - πρωί και κάναμε γυμναστική. Μετά φάγαμε πρωινό και στη συνέχεια περπατήσαμε στο βουνό για να βρούμε έναν θησαυρό. Αφού γυρίσαμε, ξεστήσαμε τις σκηνές και μαζέψαμε τα πράγματά μας. Μετά κάναμε μπάνιο στην πισίνα. ηταν τέλεια. Εύχομαι το σχολείο μου να ξαναδιοργανώσει μια τέτοια δραστηριότητα γιατί ήταν πάρα πολύ ωραία.
Γιώργος - Στέλιος Θωμαδάκης, Στ’ τάξη


Το πρωί όταν ξυπνήσω, το ρολόι θ’ αντικρίσω 
για να πάω στο σχολείο και το μάθημα ν’ αρχίσω. 
Το μεσημέρι όταν τελειώσω, το φαγητό μου θ’ ανταμώσω, 
και μετά με τους φίλους τη σκηνή μου θα στελιώσω. 
Αχ, τι ωραία που είναι η παρέα, 
τα τραγούδια, τα παιχνίδια και η βραδινή κουβέντα! 
Καληνύχτα λέμε τώρα και όλοι σιωπούν την ίδια ώρα. 
Το πρωί με την αυγούλα τρέχουμε στο βουνό, για να βρούμε τον θησαυρό!
Και μετά κάνω πισίνα για να βγω ευτυχισμένη 
και η μαμά μου να με περιμένει.
Αρτεμις Χαιρεκάκη, Στ’ τάξη






 Στις 17 Μαΐου το σχολείο μας οργάνωσε μια κατασκήνωση. Ηταν μια τέλεια ιδέα! Oι μαθητές των μεγάλων τάξεων στήσαμε τις σκηνές μας στο γήπεδο του ποδοσφαίρου με μαλακό χλοοτάπητα. Μόλις τελείωσαν τα μαθήματα μείναμε στο σχολείο και βοηθήσαμε να στηθούν oι σκηνές όπως έλεγε ο κ. Τάκης. Μετά αρχίσαμε δραστηριότητες. Ο κ. Κώστας μας έστελνε σε αποστολές και κάναμε διάφορα πράγματα που όταν τα πετυχαίναμε μας έδινε από ένα γράμμα μιας λέξης. Ολη τη μέρα και τη νύχτα την περάσαμε με τους συμμαθητές μας. Το αγαπημένο μου κομμάτι ήταν όταν καθόμασταν γύρω απ’ τη φωτιά και ψήσαμε σουβλάκια. Επίσης μου άρεσε και ο κρυμμένος θησαυρός στο «βουνό» της γειτονιάς μας. Εύχομαι να ξαναγίνει γιατί πέρασα πολύ ωραία.
Γαβριέλλα Μαρώπη, Στ’ τάξη


Κάτω στην κουζίνα φάγαμε μεσημεριανό 
Αρχίσαμε να στήνουμε τις σκηνές μας 
Το σχολείο έγινε ένα πολύχρωμο κάμπινγκ 
Αν λύναμε τους γρίφους, ανταμειβόμαστε
Στο θεατράκι γύρω απ’ τη φωτιά κάναμε μπάρμπεκιου
Κουβεντιάσαμε, παίξαμε, γελάσαμε μες στις σκηνές
Η καταιγίδα το βράδυ μας έστειλε για ύπνο στο γυμναστήριο
Νωρίς το πρωί κάναμε γυμναστική πριν την ανατολή
Ωραίο ήταν και το πρωινό με το ψωμί που ζυμώσαμε
Σκαρφαλώσαμε στα βράχια της γειτονιάς ψάχνοντας τον θησαυρό
Η τελευταία βουτιά στην πισίνα: Τι δροσιά! Τι χαλάρωση!

Ακροστιχίδα, Στ’ τάξης

  
Μόλις το ξυπνητήρι αρχίζει να χτυπά, εγώ πηδάω απ’ το κρεβάτι μες στην τρελή χαρά. Σήμερα 17 Μαΐου δεν πάμε σχολείο, μόνο για τα μαθήματα του σχολείου. Μόλις τα μαθήματα τελειώσουν, οι δάσκαλοι στην κουζίνα θα μας συγκεντρώσουν. Μετά θ’ ανέβουμε τροχάδην πάνω να στρώσουμε τις σκηνές κι αργότερα θα κάνουμε δραστηριότητες πολλές και διαφορετικές. Μόλις ο ήλιος πίσω απ’ το βουνό πλαγιάσει, στο θεατράκι πάμε γιατί θα ’χουμε πεινάσει. Αργότερα στα sleeping bag θ’ ακούμε έξω τη βροχή και τις βροντές μπουμ και μπαμ! Το πρωί θα σκαρφαλώσουμε στο βουνό για τον κρυμμένο θησαυρό. Το μεσημέρι στην πισίνα κολυμπώντας και χαλαρώνοντας και στο τέλος οι γονείς μας θα μας πάρουν και εμείς θα γελάμε χαιρετώντας.
Ευαγγελία Στουρνάρα, Ελίνα Συροκάκη, Στ’ τάξη

Χανιώτικα νέα (01.06.20130

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΠΡΩΤΗ ΙΟΥΝΗ σήμερα, καλό μήνα, λοιπόν, και καλό καλοκαίρι, έστω και ανεπισήμως. Το καλοκαίρι έχει τρεις μήνες, τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, μαθαίναμε μια φορά, όταν ήμασταν παιδιά, στο σχολείο. Ασχετα αν το καλοκαίρι, μπαίνει ως γνωστό, και αυτό ισχύει για το βόρειο ημισφαίριο της γης, στις 22 Ιουνίου, που ο ήλιος βρίσκεται στο θερινό ηλιοστάσιο.

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΠΡΩΤΗ ΙΟΥΝΗ σήμερα, καλό μήνα, λοιπόν, και καλό καλοκαίρι, έστω και ανεπισήμως. Το καλοκαίρι έχει τρεις μήνες, τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, μαθαίναμε μια φορά, όταν ήμασταν παιδιά, στο σχολείο. Ασχετα αν το καλοκαίρι, μπαίνει ως γνωστό, και αυτό ισχύει για το βόρειο ημισφαίριο της γης, στις 22 Ιουνίου, που ο ήλιος βρίσκεται στο θερινό ηλιοστάσιο.

ΣΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ευθεία για το κλείσιμο των σχολείων από σήμερα. Οπως τους φαντάρους που μετρούν μια - μια τις μέρες στο τέλος της θητείας τους, έτσι τις μετρούν και οι μαθητές, αλλά και οι δάσκαλοι, γιατί να το κρύψομεν άλλωστε! Υπομονή παιδιά, μόλις 12 και μία μέρες έμειναν. Διάχυτο παντού το άρωμα των θερινών διακοπών.

'ΜΑΝΟΣ ΚΑΙ ΜΙΚΗΣ φύτευσαν μες στην ψυχή μας βιόλες/ με μουσική τις πότισαν κι εδά μυρίζουν όλες!'. Στους δύο κορυφαίους μουσουργούς μας αναφέρεται ο Ηλίας ο Σταματάκης στη σημερινή του μαντινάδα. Για να μας φτιάξει τη διάθεση, λέει.

ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ από αντιρατσιστικά νομοσχέδια στη Βουλή. Κάθε κόμμα, εκτός από τη Χρυσή Αυγή βεβαίως, και το δικό του αντιρατσιστικό νομοσχέδιο. Λες και το κάνουν επίτηδες για να μην ψηφιστεί τελικά κανένα και να μας μείνει ο... ρατσισμός.

'ΟΧΙ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ τον κίνδυνο των νεοναζί να διχαστούμε μεταξύ μας'. Απ’ τα που έγραψε μεταξύ των άλλων, ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, απαντώντας σε σχετική επιστολή του ποιητή Νάνου Βαλαωρίτη. Συμφωνία όλων επί της ουσίας διαφωνία επί της διαδικασίας...

'Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ αλήθεια και στάση ζωής απέναντι στους ανθρώπους που φέραμε στον κόσμο, δεν έχει καμιά σχέση με τις απόψεις της κυρίας Ρεπούση, αλλά ούτε και με το σκοταδισμό αυτών που κατηγορούν εκπαιδευτικούς επειδή δίδαξαν το καταπληκτικό ποίημα του Γκάτσου, σε μουσική Χατζηδάκη τον «Κεμάλ»'. Τα που έγραψε προχθές στη σελίδα της στο Βιβλίο των Προσώπων (φέισμπουκ) η, και φίλη μου, γνωστή Χανιώτισσα Χαρίκλεια Ντερμανάκη. Συμφωνώ απόλυτα!

ΜΕΤΡΟΥΝ τις ζημιές από τους τελευταίους νοτιάδες οι αμπελοκαλλιεργητές του Νομού μας. Την ίδια ώρα οι ελαιοκαλλιεργητές που σε πολλές περιπτώσεις είναι οι ίδιοι, φοβούνται να μην αρχίσουν να μετρούν κι αυτοί τις ζημιές απ’ τον δάκο.

'ΥΠΑΡΧΕΙ και φιλότιμο'. Ο τίτλος του θεατρικού έργου, με βασικό ήρωα τον... θρυλικό Μαυρογιαλούρο, που θα παρουσιάσει το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης στο πλαίσιο των πολιτιστικών εκδηλώσεων του Δήμου Χανίων 'Πολιτιστικό Καλοκαίρι - Χανιά 2013'. Ο,τι καλύτερο για τις μέρες που διανύουμε. Το τερπνό με το ωφέλιμο. Γέλιο και προβληματισμός ταυτόχρονα. Ευτυχώς υπάρχει και το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κ.!

'ΟΤΑΝ Η ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ συνάντησε για πρώτη φορά τον Αντώνιο, πέτυχε να τον συναρπάσει όχι τόσο με την ομορφιά της όσο με τα άλλα της χαρίσματα. Η ομορφιά της, καθώς λένε, δεν ήταν μοναδική, ούτε τέτοια που να καταπλήξει όσους την έβλεπαν. Η συναναστροφή της, όμως, είχε θέλγητρα άφθαστα και η μορφή της σε συνδυασμό με τον τρόπο που συζητούσε, ήταν κάτι που μαγνήτιζε. Οταν μιλούσε, ο ήχος της φωνής της ήταν ηδονικός και χρησιμοποιούσε με μεγάλη ευκολία τη γλώσσα, σε οποιαδήποτε διάλεκτο, σαν ένα πολύχορδο όργανο. Μόνο με λίγους βαρβάρους συνεννοείτο με διερμηνέα, ενώ στους περισσότερους απαντούσε μόνη της, στη γλώσσα τους, π.χ. στους Αιθίοπες, τους Εβραίους, τους Αραβες, τους Σύρους, τους Μήδους, τους Πάρθους. Λένε ότι γνώριζε τη γλώσσα και πολλών άλλων λαών, ενώ οι προηγούμενοι βασιλιάδες ούτε τη γλώσσα των Αιγυπτίων δεν κατόρθωσαν να μάθουν, μερικοί μάλιστα είχαν ξεχάσει και την Ελληνική'. (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας').

'Η εξοχή βρισκόταν στην ήβη/ και το πράσινο ασελγούσε/ κραυγές τροπαιοφόροι θηριωδίας/ έσερνε ο Ιούνιος της υπαίθρου/ Πιανόταν και πηδούσε/ από κλαδί δέντρων και αισθήσεων./ Ταρζάν ταινίας μικρού μήκους/ που κυνηγάει αθέατα θηρία/ στη μικρή ζούγκλα μιας ιστορίας./ Το δάσος υποσχόταν πουλιά και φίδια/ Δηλητηριώδης αφθονία αντιθέτων/ το φως έπεφτε καταπέλτης, σε ό,τι δεν ήταν φως,/ κι η ερωτομανής λαμπρότης/ παράφορα φιλούσε κι ό,τι δεν ήταν έρωτας, μέχρι και τη δική σου συνοφρύωση'.
Από το ποίημα της Κικής Δημουλά 'Ζούγκλα'.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (01.06.2013)