ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

«ΣΥΝΗΘΙΣΑΜΕ ΠΙΑ./ Με τα ποσοστά του σκοταδιού/ μετράμε το φως./ Με τα γραμμάρια της αντιπάθειας/ μετράμε τη φιλία./ Με τους τόνους της σκλαβιάς/ μετράμε την ελευθερία». Από το “Ψηφιδωτό” (τρίτη ποιητική σειρά) του Ιάσονα Ευαγγέλου.

Δείτε περισσότερα... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
«ΣΥΝΗΘΙΣΑΜΕ ΠΙΑ./ Με τα ποσοστά του σκοταδιού/ μετράμε το φως./ Με τα γραμμάρια της αντιπάθειας/ μετράμε τη φιλία./ Με τους τόνους της σκλαβιάς/ μετράμε την ελευθερία». Από το “Ψηφιδωτό” (τρίτη ποιητική σειρά) του Ιάσονα Ευαγγέλου.

ΟΙ ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΕΣ χτύπησαν αυτή τη φορά στην καρδιά της Ευρώπης, στο Παρίσι, τον νου της Ευρώπης, την ελευθερία της έκφρασης. Τραγικός ο απολογισμός της τρομοκρατικής επίθεσης, με 12 νεκρούς, στα γραφεία του περιοδικού “Charlie Hebdo”. Στο όνομα του Αλλάχ, στο όνομα ενός τυφλού θρησκευτικού φανατισμού. Μέρα μεσημέρι οι σημερινές νύχτες του Αγίου Βαρθολομαίου. Φτάνει ο αποτροπιασμός που εκφράζουν οι ηγέτες απ’ όλο τον κόσμο για να μην σκοτώνουν άνθρωποι ανθρώπους στο όνομα του Θεού;

ΕΜΦΑΝΗΣ ΑΠΟ χθες η βελτίωση του καιρού σ’ όλον τον Νομό (την Περιφερειακή μας Ενότητα), αλλά και σε όλη την Κρήτη. Κανένα σοβαρό παράπονο απ’ τον χιονιά πάντως. Κύριος ήρθε, κύριος έφυγε. Θα μας ξαναεπισκεφτεί εφέτος; Πάνω στην κεφαλή μας αν έρθει, όπως ήρθε…

«ΧΙΟΝΙΖΕΙ ΜΠΑΡΕΜ’ ο Θεός κι άσπρη θωρούμε μέρα/ μα κι ορισμένων τ’ άπλυτα σκεπάζει και τη λέρα». Απ’ τον φίλο ιερωμένο η σημερινή μαντινάδα. Ολίγον σιβυλλικός ο δεύτερος στίχος μου φαίνεται…

ΤΙ ΚΑΙΡΟ θα κάνει στις 25 Ιανουαρίου, ημέρα των εκλογών; Θα ’χει ήλιο; Θα βρέχει; Θα χιονίζει; Σε ποιο βαθμό οι όποιες καιρικές συνθήκες θα επηρεάσουν το εκλογικό αποτέλεσμα; Ψηφίζουμε διαφορετικά, όταν κρυώνουμε απ’ ό,τι όταν ζεσταινόμαστε; Ποια είναι η σχέση θερμοκρασίας και ψήφου; Να ένα θέμα για τους ερμηνευτές της εκλογικής συμπεριφοράς.

ΣΙΓΑ ΠΟΥ δεν θα το παρατηρούσαν οι κάθε λογής σημειολόγοι. Προς τα δεξιά πέταξε, λέει, το περιστέρι που άφησε την ημέρα των Θεοφανίων κατά την τελετή του Αγιασμού των Υδάτων στον Πειραιά, όπου παραβρέθηκε, ο Αλέξης Τσίπρας.

ΝΑ ΦΑΝΕ κι οι κότες από υποψήφιους υποψήφιους βουλευτές για ορισμένα κόμματα, είδος εν ανεπαρκεία οι υποψηφιότητες υποψηφίων για ορισμένα άλλα. Συνέβαιναν πάντα αυτά στην ελληνίδα γη, στη χώρα της “φαιδράς πορτοκαλέας” και στην οποία πάντα “θάλλει η ελαία”. Σιγά την είδηση!

ΕΝΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟ παραπάνω απ’ το 2014 θα διαρκέσει, λέει, το 2015. Τι μπορεί να συμβεί αλήθεια μέσα σ’ ένα δευτερόλεπτο! Πόσοι θάνατοι και πόσες γεννήσεις! Πόσα κακά και πόσα καλά έργα!

ΤΟΝ 3ο αι. π.Χ. ο τύραννος των Συρακουσών Ιέρων Β’ κατασκεύασε με τη βοήθεια του Αρχιμήδη ένα τεράστιο για την εποχή πλοίο, τη Συρακοσία. Είχε μήκος πάνω από 120 μέτρα και ζύγιζε περίπου 100 τόνους. Το πλήρωμα αποτελούσαν 600 άνδρες και οι επιβάτες μπορούσαν να φτάσουν τους 300. Στο κατώτερο πάτωμα φορτώνονταν τα μεταφερόμενα προϊόντα, στο μεσαίο υπήρχαν οι χώροι διαμονής και στο ανώτερο οι χώροι αναψυχής [...] Χρειάστηκαν οι εφευρέσεις του Αρχιμήδη για να καθελκυστεί το τεράστιο αυτό πλοίο, για το οποίο δεν υπήρχαν πολλά λιμάνια στα οποία θα προσδενόταν με ασφάλεια. Ο Ιέρων, λοιπόν, καθώς η συντήρηση του τεράστιου πλοίου ήταν ασύμφορη, το φόρτωσε με σιτάρι και το έστειλε ως δώρο στον Πτολεμαίο, κάποια εποχή που υπήρχε έλλειψη σιταριού στην Αίγυπτο. Οι Αιγύπτιοι το έσυραν στην ακτή και έτσι τέλειωσε το μοναδικό του ταξίδι. (Από το βιβλίο “Η άλλη όψη της Ιστορίας”, εκδ. “Σαββάλας”).

«Οι άνθρωποι είναι αριθμοί, μου λένε,/ ο ηλικιωμένος στου λεωφορείου τη στάση/ βγαλμένος από πίνακα του Γκρέκο,/ η νέα γυναίκα που στα σκουπίδια ψάχνει λίγη τροφή,/ είναι αριθμοί:/ ποσοστό ανεργίας/ όριο φτώχειας./ Τη ζωή πήραν στα χέρια τους, μου λένε/ την απλοποίησαν σε ψηφία δεκαδικά./ Μια πέτρα προλογίζει χρώματα,/ το κόκκινο χώμα/ που κάποτε γράφαμε με το δάχτυλο/ τα ονόματά μας./ Πάνω του οι πρόγονοι/ ονόμαζαν τον κόσμο δέντρο».
Απ’ το ποίημα “Οικονομική κρίση” του Γιάννη Α. Φίλη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (09.01.2014)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/sta-petachta-228/#ixzz3OKRUGaln
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ

Και οι λίθοι εκέκραξαν αυτή τημέρα, παραμονή των Θεοφανίων στον Βάμο, όπου τελέστηκε στην καρδιά του ελληνικού χειμώνα (κυριολεκτικά και μεταφορικά η λέξη χειμώνας) ο πάνδημος αποχαιρετισμός της Μαρίνας Φανουράκη- Παπαδάκη. Ηταν η εικόνα της άρρητης δόξας του Θεού η Μαρίνα. Ηταν η προσωποποίηση της ευγένειας, ο ορισμός της καλοσύνης, η έννοια της αξιοπρέπειας, για να μείνω μόνο σε κάποιες απ’ τις αρετές που την κοσμούσαν, που κοσμούν τον άνθρωπο, όταν είναι άνθρωπος

Δείτε περισσότερα... ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ

βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ

ΜΑΡΙΝΑ ΦΑΝΟΥΡΑΚΗ- ΠΑΠΑΔΑΚΗ

Μαζί με τον Αγιο Παντελεήμονα και τους Αγίους Αναργύρους ο Θεός θέλη-

σε κατά που φαίνεται να ’χει δίπλα του και μιαν αγία γιάτρισσα ανάργυρη κι

επέλεξε γι’ αυτόν τον ρόλο τη Μαρίνα. Τη Μαρίνα, τη σύντροφο απ’ τα φοιτη-

τικά τους χρόνια του Νίκου, τη Μαρίνα τη μητέρα του Μανώλη και του Κωστή,

τη Μαρίνα την αδελφή της Θάλειας και τη νύφη της Κατίνας, τη Μαρίνα όλων

μας. Συγχωρέστε με, αλλά δεν βρίσκω πώς αλλιώς να δικαιολογήσω το φευγιό της

αγαπημένης μας στο άλλο ημισφαίριο της ζωής. Δεν βρίσκω άλλον τρόπο για να ερμηνεύσω (αν είναι δυνατόν!) τη βούληση του Θεού να την πάρει νωρίς,

στα 62 της χρόνια, κοντά του. Το φευγιό της Μαρίνας. Της Μαρίνας που κα-

τά κοινή μαρτυρία και καθολική ομολογία απεδείκνυε καθημερινά, με τα

λόγια και τις πράξεις της, συνεχώς και αδιαλείπτως τη σπανιότητα του ανθρώ-

πινου είδους στη φύση και στην ιστορία. Και οι λίθοι κεκράξονται αυτή τη

μέρα, παραμονή των Θεοφανίων στον Βάμο, όπου τελείται στην καρδιά του

ελληνικού χειμώνα (κυριολεκτικά και μεταφορικά η λέξη χειμώνας) ο πάνδη-

μος αποχαιρετισμός της. Ηταν η εικόνα της άρρητης δόξας του Θεού η Μαρίνα.

Ηταν η προσωποποίηση της ευγένειας, ο ορισμός της καλοσύνης, η έννοια της

αξιοπρέπειας, για να μείνω μόνο σε κάποιες απ’ τις αρετές που την κοσμού-

σαν, που κοσμούν τον άνθρωπο, όταν είναι άνθρωπος. Ο θάνατος ερχόταν ακάθεκτος πάνω σ’ ένα μαύρο (ή μήπως άσπρο άλογο), τον έβλεπε, τον περίμενε κι αυτή χαμογε-

λούσε... Μια χαρά! Αυτή ήταν η απάντησή της τώρα κι έναν χρόνο που έδινε την άνιση μάχη με την καταραμένη αρρώστια, με άκρα αξιοπρέπεια. Για να

μη δώσει κανένα περιθώριο για λύπηση. Για να μη στεναχωρήσει κανέναν.

Κι ας τα ήξερε, όπως αποδείχτηκε απ’ την αρχή όλα! Μια χαρά! Πάντα ήταν

μια χαρά, χαρά Θεού, η Μαρίνα. Ετοιμη κάθε στιγμή να προσφέρει στους άλ-

λους, δίχως να περιμένει ανταπόδοση, δίχως να ζητά τίποτα για τον εαυτό

της. Μια ανοιχτή αγκαλιά για τον Νίκο, για τα παιδιά της, για όλους τους

ανθρώπους γενικά.«Εχει το πιο αθώο βλέμμα που συνάντησα ποτέ στη ζωή μου», είπε λίγα λεπτά πριν το τέλος, για τη Μαρίνα, η γνωστή δημοσιογράφος της “Καθημε-

ρινής” Ελένη Μπίστικα, όταν έμαθε την κατάστασή της. Από μάρτυρες και

μαρτυρίες για τη Μαρίνα, άλλο τίποτα! Για το πόσο καλό παιδί και άριστη,

πρώτη των πρώτων, μαθήτρια στο Δημοτικό και στο Γυμνάσιο κι αργότερα φοιτήτρια στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ήταν. Για το πόσο καμάρωναν οι γονείς της ο Κωνσταντίνος Φανουράκης, με καταγωγή απ’ το Αβδού Ηρακλείου και η μητέρα της, η Μοσχούλα Βεντουράκη, με καταγωγή απ’ τον Γαλατά Χανίων, όπως και ο επίσης γιατρός παππούς της. Για τα ευτυχισμένα παιδικά της χρόνια στο Ηράκλειο και στο Αβδού. Για το πόσο τη θαύμαζε η αδελφή της η Θάλεια. Για τη σύνεση, την ευρυμάθειά της και τη σοφία της. Για την αντιδικτατορική της δράση και για τη συμμετοχή της στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, θέματα για τα οποία ποτέ η ίδια από άκρα σεμνότητα δεν μιλούσε. Για τη μετατροπή των δωματίων του σπιτιού τους, στην οδό Μάρνη, το βράδυ εκείνο της 16ης Νοεμβρίου σε θαλάμους περίθαλψης των κυνηγημένων φοιτητών. Για τη γνωριμία της με τον Νίκο, στα χρόνια της δικτατορίας, στην Ενωση Κρητών Φοιτητών και στη δημιουργία αργότερα οικογένειας μαζί            του. Για το πόσο της άρεσε από μικρή το διάβασμα και η μουσική και πόσο βαθιά πολιτικοποιημένο, με άποψη, άτομο ήταν μέχρι το τέλος. Για την ειδίκευσή της ως μικροβιολόγου και την υπηρεσία της για τριάντα περίπου συναπτά έτη, τα τελευταία ως διευθύντρια στο Αιματολογικό Τμήμα του Νοσοκομείου Χανίων. Για την αταλάντευτη πίστη της στον όρκο του Ιπποκράτη. Για τη δίχως σύνορα αγάπη της για τους ανθρώπους και ιδιαιτέρως για τους φτωχούς και καταφρονεμένους. Για τη σύζυγο, τη μάνα (προπάντων χάριν των παιδιών της υπήρχε) και την αδελφή Μαρίνα. Για το πάντα ανοιχτό στη φιλοξενία σπίτι του Βάμου, του χωριού του Νίκου, που το αγάπησε όσο και το Αβδού, το χωριό του παππού και της γιαγιάς Μαρίνας, που δεν τη γνώρισε. Για τη φίλη Μαρίνα που έλεγε πολλά με τη σιωπή της και δίδασκε με το ύφος της, το ήθος. Τι να πρωτοθυμηθώ για τη Μαρίνα! Τι να πρωτοθυμηθούμε όλοι όσοι είχαμε την ευλογία να τη γνωρίσουμε, άλλος λιγότερο κι άλλος περισσότερο! Ολοι όσοι ξέρουμε για να φύγουμε απ’ τον Παρατατικό και να πάμε στον Ενεστώτα κι είμαστε πολλοί, ότι η ανθρωπιά έχει όνομα και τη λένε Μαρίνα. Οτι η καλοσύνη έχει ό-νομα και τη λένε Μαρίνα. Οτι η αξιοπρέπεια έχει όνομα και τη λένε Μαρίνα...

Νίκο, Μανώλη, Κωστή, Θάλεια, Κατίνα, κουράγιο! Να καρφώνει κανείς τα νύχια στα χέρια του για να μην ουρλιάξει απ’ τον πόνο της χαρακιάς του θανάτου είναι αξιοπρέπεια. Μας το δίδαξε κι αυτό το μάθημα η αγαπημένη σας, η αγαπημένη μας! Μένει να τα θυμούμαστε μαζί με τ’ άλλα, έτσι όπως θα την αναθιβάλουμε στο κεκλιμένο επίπεδο της μνήμης. Ωσεί παρούσα και τα πάντα πληρούσα. Ωραία στην ακεραιότητά της και ακέραια στην ωραιότητά της. Σε ενεστώτα χρόνο. Δεν πεθαίνουνοι αγαπημένοι μας όσο τους θυμούμαστε. Ούτως ή άλλως. Καλή αντάμωση, καλή μας!

*Επικήδειος λόγος από τον Βαγγέλη Θ. Κακατσάκη

στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Βάμου

(5 Ιανουαρίου 2015)

Χανιώτικα νέα (08.01.2015)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΘΩΡΕΙΤΕ τα χιόνια στις Μαδάρες; Του άρεσε να μας κάνει αυτή την ερώτηση του καθηγητή μας στο Γυμνάσιο Βάμου, όταν επιστρέφαμε απ’ τις χριστουγεννιάτικες διακοπές και είχαν πέσει τα πρώτα χιόνια. Τα θωρούμε, κύριε, τα θωρούμε, του απαντούσαμε. Αμα δεν τα θωρείτε, να ετοιμάζεστε για διακοπές, έκλεινε, χαμογελώντας, την κουβέντα.

Δείτε περισσότερα... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

ΦΩΤΟ: Ειρήνη Καλαιτζάκη

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΘΩΡΕΙΤΕ τα χιόνια στις Μαδάρες; Του άρεσε να μας κάνει αυτή την ερώτηση του καθηγητή μας στο Γυμνάσιο Βάμου, όταν επιστρέφαμε απ’ τις χριστουγεννιάτικες διακοπές και είχαν πέσει τα πρώτα χιόνια. Τα θωρούμε, κύριε, τα θωρούμε, του απαντούσαμε. Αμα δεν τα θωρείτε, να ετοιμάζεστε για διακοπές, έκλεινε, χαμογελώντας, την κουβέντα.

ΗΡΘΕ, έντυσε στα λευκά σχεδόν όλη τη χώρα, την παραμονή, την ημέρα και την επόμενη των Φώτων και απήλθε. Για τον χιονιά ο λόγος, που χάρις σ’ αυτόν είδαμε επιτέλους μιαν άσπρη μέρα! Να ξανάρθει. Εχουν μείνει ακόμα πολλά μικρόβια, που ανάγκη πάσα να εξοντωθούν.

«Η ΑΥΡΙΟΝ  δεν είναι δική σου· ανήκει ακόμη εις τον Θεόν ή εις τον διάβολον». Από τη “Χρυσή Διαθήκη” του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.

ΟΛΟΙ εναντίον όλων σε μια ξέφρενη πορεία, δίχως να υπάρχουν φρένα… Ωστόσο, τα σενάρια για το τι μέλλει γενέσθαι την επαύριον των εκλογών, που θα γίνουν σε 16 και μία μέρες από σήμερα, δίνουν και παίρνουν. Κι αν έχει να παιχτεί μέχρι τότε κουμάρι!

ΑΝ ΕΙΝΑΙ πρώτο κόμμα και έχει την αυτοδυναμία στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου ο ΣΥΡΙΖΑ, έχει (ας πούμε) καλώς. Αν δεν συμβεί αυτό, δύο τινά μπορούν να συμβούν. Ή να σχηματιστεί κυβέρνηση με βάση τον Συριζα ή να μη σχηματιστεί. Αν σχηματιστεί, έχει (ας πούμε) καλώς. Αν δεν σχηματιστεί, δύο τινά μπορούν να συμβούν. Ή να σχηματιστεί κυβέρνηση με βάση τη Νέα Δημοκρατία ή να μη σχηματιστεί. Αν σχηματιστεί, έχει (ας πούμε) καλώς. Αν δεν σχηματιστεί, δύο τινά θα συμβούν. Ή θα σχηματιστεί κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – Ν. Δημοκρατίας ή δεν θα σχηματιστεί. Αν σχηματιστεί, έχει (ας πούμε) καλώς. Αν δεν σχηματιστεί, βουρ πάλι για εκλογές. Παλιά μας τέχνη κόσκινο!

«ΟΛΟΙ μας λεν’ θ’ αγωνιστούν για τούτην την πατρίδα/ μα παίζεται η τύχη της στης τσόχας την παρτίδα». Από τον φίλο ιερωμένο η σημερινή, με αναφορά τις εκλογές, μαντινάδα. «Έλληνες, Ελληνίδες μου οι εκλογές σιμώνουν/ και πρέπει να πληρώσουμε αυτούς που μας πληγώνουν». Απ’ τον Ηλία Σταματάκη η δεύτερη. Όπως βλέπει τα πράγματα ο καθένας…

ΓΑΒΡΙΗΛ Φλεμετάκη, συντ. καθηγητή Φυσικής Αγωγής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, συγγραφέα: Να ’μαι λοιπόν, να διαβάζω, μετά τις “Αναλαμπές” σου για τις οποίες έγραψα πριν από έναν μήνα περίπου, απ’ αυτήν τη θέση και τ’ άλλα δυο λίαν επιμελημένα βιβλία σου, τις “Αθιβολές” και τα “Οψιμογεννήματα”. Τριπλή ευλογία! Κι αν με συγκίνησαν, ενίοτε και μέχρι δακρύων, όλα αυτά που έγραψες σε πεζό ή ποιητικό τρόπο, για τον Βάμο των παιδικών και των εφηβικών σου χρόνων! Κερκέλια για να κρατούμε τον ουρανό οι αναμνήσεις μας, Γαβρίλη! Πώς να μην ευχαριστείς τον Θεό «για τα καλά του δώρα/ που σου ’δωσε απλόχερα ως τούτηνε την ώρα!». Πόσο μου θυμίζεις τον Ζαχαρία Παπαντωνίου στην “Προσευχή του ταπεινού”.

ΟΤΑΝ ο περίφημος γιατρός Ιπποκράτης (460 – 377 π.Χ.) επισκέφτηκε τον Δημόκριτο, αυτός διέταξε να φέρουν στον φιλοξενούμενο γάλα. Μόλις το έφεραν, ο Δημόκριτος αποφάνθηκε πως το γάλα προέρχεται από πρωτάρα μαύρη γίδα. Και ο Ιπποκράτης, βέβαια, τον θαύμασε γι’ αυτήν την ακριβέστατη παρατήρηση. Αλλά και ένα κορίτσι, που συνόδευε τον Ιπποκράτη, ο φιλόσοφος το χαιρέτησε την πρώτη μέρα με την προσφώνηση “Καλημέρα, κόρη”. Την άλλη μέρα, όμως, διαφοροποίησε την προσφώνηση, λέγοντάς της “Καλημέρα, γυναίκα”. Και πραγματικά τη νύχτα που μεσολάβησε η κόρη είχε χάσει την αγνότητά της. (Από το βιβλίο “Η άλλη όψη της Ιστορίας”, εκδ. “Σαββάλας”).

«Χαράματα ξύπνησε τις χρυσαχτίδες κόρες του./ Κι αυτές, υπάκουες όπως πάντα,/ στολίστηκαν, λαμπροχτενίστηκαν/ και ξεκίνησαν γοργοφτέρουγες,/ να στολίσουν τη γη με φως./ Σαν έφτασαν στην Κρήτη/ σταμάτησαν λίγο,/ για να φωτοστολίσουν πιότερο/ τον τόπο που γεννήθηκε/ απ’ το χαμόγελο του Θεού./ Αυτές τις κόρες,/ είδα από του Βάμου μια αυγή/ να πετούν ψηλά, πάνω απ’ τις Μαδάρες/ να τις λαμπροστολίζουν/ μ’ ένα παράξενο φως σαν πυρκαγιά».
Το ποίημα “Γλυκοχάραμα στις Κρητικές Μαδάρες” του Γαβριήλ Φλεμετάκη.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (08.01.2015)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/sta-petachta-227/#ixzz3OEF037pZ
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΕΝ ΝΙΠΠΩ

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΤΙΜΙΟ ΣΤΑΥΡΟ

Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΑΞΙΩΘΗΚΑ ΝΑ πάω τον Αύγουστο του 2012, στο πλαίσιο μιας προσκυνηματικής εκδρομής που διοργάνωσε η Μητρόπολη Κισάμου και Σελίνου, στον Ιορδάνη ποταμό. Εκεί όπου, μας λένε οι ευαγγελιστές Ματθαίος, Μάρκος και Λουκάς βαφτίστηκε ο Χριστός απ’ τον Ιωάννη και «η της Τριάδος εφανερώθη προσκύνησις». Οποία συγκίνησις να ψέλνεις το “Εν Ιορδάνη” στον Ιορδάνη! Οποία συγκίνησις! Δείτε περισσότερα... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

«ΕN IOΡΔΑΝH βαφτιζομένου σου Κύριε, η της Τριάδος εφανερώθη προσκύνησις…». Τι να πρωτογράψω για τη σημερινή τρίτη μεγάλη γιορτή του Δωδεκαημέρου, για τα Θεοφάνια ή Επιφάνια, που τα λέμε και Φώτα, τελούμε τον Μεγάλο Αγιασμό, αγιάζονται τα νερά και γιορτάζουμε τη Βάφτιση του Χριστού! Είναι τόσα πολλά αυτά που στριμώχνονται στο μυαλό μου. Τι άλλο απ’ το υπέροχο απολυτίκιο της ημέρας, τι άλλο!..

ΑΞΙΩΘΗΚΑ ΝΑ πάω τον Αύγουστο του 2012, στο πλαίσιο μιας προσκυνηματικής εκδρομής που διοργάνωσε η Μητρόπολη Κισάμου και Σελίνου, στον Ιορδάνη ποταμό. Εκεί όπου, μας λένε οι ευαγγελιστές Ματθαίος, Μάρκος και Λουκάς βαφτίστηκε ο Χριστός απ’ τον Ιωάννη και «η της Τριάδος εφανερώθη προσκύνησις». Οποία συγκίνησις να ψέλνεις το “Εν Ιορδάνη” στον Ιορδάνη! Οποία συγκίνησις!

ΚΥΡΙΑΡΧΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ της εορτής της Βάφτισης του Χριστού είναι η εμφάνιση της τριαδικής θεότητας, η επιφάνεια. «Ωστόσο η εμφάνιση της θεότητας», όπως μας λέει και ο Νίκος Ψιλάκης στο βιβλίο του “Λαϊκές τελετουργίες στην Κρήτη”, «αποτελεί αρχαιότερη ιδέα, γνωστή στους μεσογειακούς πολιτισμούς και τα προϊστορικά χρόνια». Εκ των ων ουκ άνευ ότι «οι αρχαίες δοξασίες συναιρούνται σε ένα χριστιανικό περιβάλλον και προβάλλεται η αρχέγονη ανθρώπινη σκέψη», επισημαίνει ο ίδιος.

ΦΕΥΓΑΤΟΙ, ΠΑΝΤΩΣ, από σήμερα οι καλικάντζαροι! Μιλάμε, βέβαια, για τα γνωστά κακάσχημα τερατάκια της λαϊκής μας παράδοσης, που μας έρχονται κάθε χρόνο το Δωδεκαήμερο απ’ τα έγκατα της Γης και μαγαρίζουν ό,τι βρουν μπροστά τους. Οπως φοβάται ο διάβολος το λιβάνι, ετούτοι φοβούνται τον παπά με την αγιαστούρα του. Ετούτοι γιατί τους άλλους, τους κάθε λογής “καλικαντζαράνθρωπους”, τίποτα, μα τίποτα, δεν τους φοβίζει και κάνουν ολοχρονίς του χρόνου τα δικά τους.

ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ ΤΑ φετινά Φώτα, όπως και φετινή Πρωτοχρονιά άλλωστε. Καλή φώτιση σε όλους μας. Τη χρειαζόμαστε και ως άτομα και ως σύνολο. Οι κάθε λογής καλικάντζαροι παραμονεύουν…

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες σήμερα και αύριο. Στους Φώτηδες, στις Φωτεινές, στους Θεοφάνηδες, στους Θεοχάρηδες, στις Ουρανίες και βέβαια στους αμέτρητους Ιωάννηδες και Ιωάννες. Σιγά που θα τους και τις ξεχνούσα.

ΗΤΑΝ ΑΠ’ ΤΟΥΣ ανθρώπους που αποδείκνυαν διαρκώς τη σπανιότητα του ανθρώπινου είδους στη φύση και στην ιστορία η γιατρός Μαρίνα Φανουράκη – Παπαδάκη, που έφυγε στα 62 της χρόνια, χτυπημένη απ’ την κακιά αρρώστια, στη Χώρα των Μακάρων. Ο ορισμός της καλοσύνης και της ευγένειας και όλων των άλλων αρετών που κοσμούν τον άνθρωπο όταν είναι άνθρωπος. Πάνδημη η κηδεία της στον Βάμο χθες… Καλό ταξίδι στην αιωνιότητα και από εδώ, Μαρίνα!

ΣΕ ΠΟΛΛΑ μέρη της Κρήτης την παραμονή των Φώτων έβραζαν ένα μείγμα από όσπρια (σιτάρι, ρεβίθια, φακές, φασόλια, κουκιά, ψαρές) κι αυτά πρόσφεραν και στα ζώα. Τους βρασμένους αυτούς καρπούς τους ονόμαζαν παλικάρια, παπούδια, φωτοπάπουδα, φωτοκόλλυβα, ψαροκόλλυβα. Αμα ψήνονταν, η νοικοκυρά έβανε λίγα σ’ ένα πιάτο, έβγαινε στο δώμα, τα σκορπούσε κι έλεγε: «Φάτε πουλιά χορτάσετε και το ζευγά σχωράτε». Αλλού έλεγαν: «Φάτε πουλιά κι ασκορδαλοί, μη φάτε τη σπορά μου» ή «Φάτε πουλιά φωτόπουλα, φάτε κολλυβόπουλα/ φάτε και μακαρίσετε και τη σπορά μας μην αγγίξετε» [...] (Από το βιβλίο του Βασίλη Χαρωνίτη “Από τη Γέννηση του Χριστού ως την Ανάστασή Του”).

«Εις τα Ιεροσόλυμα εις του Χριστού τσοι τόπους/ εκεί δεντρά δεν ήτονε δεντρά φανερωθήκα/ εκεί βροχούλες έπιασαν κατέβη το ποτάμι/ κι ήρθε ο Χριστός να βαπτιστεί απού τον Ιωάννη./ Μα όντεν εβαπτίζετο φοβήθη το ποτάμι/ κι ο Βαπτιστής το βλόησε κι έμεινεν αγιασμένο/ κι εβάπτισενε το Χριστό ο Θεομυρωμένος./ Οι γι’ ουρανοί ανοίξανε κι βγήκε τ’ Άγιο Πνεύμα/ και τα δεντρά εσκύψανε και φαίνουνται κι εκείνα/ και παίρνουν τον και σκέπουν τον στους κλώνους ντως απάνω».
Από τα “Φωτοκάλαντα” του Παύλου Βλαστού.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/sta-petachta-226/#ixzz3O27SCjC2
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Αν είσαι αετός, μη σκιάζεσαι τα νέφη/ μήτε κι αν σκούνε πλάι σου κεραυνοί·/ αγνάντια μια τρανή κορφή σου γνέφει/ και σε προσμένευε πάντα φωτεινή\ Σίγουρα θα χτυπήσουν τα φτερά σου/ ριπές απ’ της ζωής τις καταιγίδες/ μα δεν μπορούν να γίνουν συμφορά σου, όταν φτερώνουν την ψυχή σου ελπίδες.

Ν. Μαραγκουδάκης 
Δείτε περισσότερα... ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Νίκος Ι. Μαραγκουδάκης: Ο ποιητής του φωτός

“Από τη σκοπιά της ψυχής” ο τίτλος της στήλης που κρατούσε για πολλά χρόνια στην εφημερίδα μας ο ξεχωριστός Χανιώτης εκπαιδευτικός και συγγραφέας, κατ’ εξοχήν, ωστόσο, ποιητής Νίκος Μαραγκουδάκης που έφυγε στα 85 του χρόνια για τον επουράνιο Παρνασσό. “Μάχη φωτός”, “Παλμοί της Γης”, “Ρυθμοί τ’ Ουρανού”, “Ορόσημα”, “Σινιάλα της ζωής”, “Με της ψυχής τα Μάτια”, “Γαλάζιοι Ορίζοντες”, “Ιριδισμοί του Απείρου”, “Λυρικές Μολπές”, οι τίτλοι των πιο γνωστών ποιητικών του συλλογών, για να μείνουμε προσώρας μόνο στο ποιητικό του έργο. Στήλες φωτός οι στίχοι του, στίχοι μιας ψυχής πάλλουσας από διαρκείς εκρήξεις φωτός. Οδοδείκτες της πορείας που πρέπει να ακολουθεί ο κάθε άνθρωπος στη ζωή του, στην καθημερινότητα του αγώνα του. «Πάντα θα βρέχει θλίψεις ο ουρανός/ στον κακοτράχαλο τούτο πλανήτη,/ μ’ απ’ την ψυχή εξαρτάται καθενός/ να νιώθει σαν αετός ή σαν σπουργίτι», μας λέει σ’ ένα του ποίημα. Οπότε: «Γιν’ εν’ αστέρι αληθινό/ -κι όχι πυγολαμπίδα-/ που αδιάκοπα αντιμάχεται/ του ερέβους τ’ άγρια χάη,/ σαν τ’ ουρανού χαμόγελο./ γιομάτο φως κι ελπίδα/ που μες στη νύχτα μιας αυγής/ πάντοτε προμηνάει», μας παραγγέλνει σ’ ένα άλλο. «Αν είσαι αετός, μη σκιάζεσαι τα νέφη/ μήτε κι αν σκούνε πλάι σου κεραυνοί·/ αγνάντια μια τρανή κορφή σου γνέφει/ και σε προσμένευε πάντα φωτεινή» μας λέει σ’ ένα παράλλο, για να συμπληρώσει αμέσως μετά: «Σίγουρα θα χτυπήσουν τα φτερά σου/ ριπές απ’ της ζωής τις καταιγίδες/ μα δεν μπορούν να γίνουν συμφορά σου, όταν φτερώνουν την ψυχή σου ελπίδες». «Θα σε μνημονεύουμε συχνά πυκνά μαζί με τον Γιώργη Μανουσάκη, αγαπημένε μας, κύριε Νίκο», έγραψα μεταξύ των άλλων προ ημερών (30.12.2014) “στα πεταχτά” αναγγέλλοντας το φευγιό του. Το ξαναγράφω. Κι αυτό όχι μόνο για να πω ότι οι ποιητές, ως ανθρώπινες παρουσίες ανάμεσά μας φεύγουν, αλλά οι στίχοι τους μένουν για να επανερχόμαστε σ’ αυτούς, αλλά και για να θυμίσω ότι ακόμα οφείλουμε ως Δήμος Χανίων μια οδό με το όνομα του Γιώργη Μανουσάκη όπως οφείλουμε και μια άλλη με το όνομα του Μιχάλη Γρηγοράκη. Και ότι κοντά σ’ αυτές έρχεται να προστεθεί και η οδός Νίκου Μαραγκουδάκη…

Νίκος Ι. Μαραγκουδάκης: ένας φωτεινός άνθρωπος

Γνωστός στον τόπο μας, και ανά το πανελλήνιο, προπάντων ως ποιητής ο Νίκος Ι. Μαραγκουδάκης που επέμενε μέχρι τέλους να χρησιμοποιεί αποκλειστικά τον παραδοσιακό στίχο. Κι αν έχει τιμηθεί με διακρίσεις για το έργο του, όπως αυτές της Ακαδημίας Γραμμάτων, Επιστημών και Τεχνών της Φλωρεντίας (με ανακήρυξή του ως τιμητικού μέλους της), του Αμερικανικού Βιογραφικού Ινστιτούτου (με ανακήρυξή του: α) ως “Ανθρώπου του 2001” και β) ως “κορυφαίου πνευματικού ηγέτη”), του Διεθνούς Βιογραφικού Κέντρου του Καίμπριτζ της Αγγλίας (με το βραβείο του 21ου αιώνα) και της Παγκόσμιας Ακαδημίας Γραμμάτων (με την απονομή διδακτορικού διπλώματος για την πνευματική προσφορά του), για να μείνω μόνο στα παγκόσμια χρυσά μετάλλια που απέσπασε. Κι αν του έχουν απονεμηθεί βραβεία ποιήσεως, με κορυφαίο το Α’ βραβείο ενεργού συμμετοχής που του απενεμήθη, στις πολιτιστικές εκδηλώσεις των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου, όπου ανακρούστηκε ο “Ολυμπιακός Ύμνος” του, σε μουσική του Μίκη Θεοδωράκη. “Αδελφό της ψυχής του” τον αποκαλεί στην αφιέρωσή του ο μεγάλος μας μουσουργός. Αδελφός της ψυχής του καθενός μας είναι, ωστόσο, σε τελική ανάλυση ο Νίκος Ι. Μαραγκουδάκης που υπήρξε ένας φωτισμένος δάσκαλος (υπηρέτησε ως φιλόλογος καθηγητής τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση) πάνω απ’ όλα και πρώτα απ’ όλα όμως ένας φωτεινός άνθρωπος, μια ακτινοβολούσα αγάπη προσωπικότητα. Καρπός της δασκαλικής του εμπειρίας τα τρία μοναδικά στο είδος τους έργα του “Πρωτότυπη Τεχνασματική Γραμματική της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας”, “Η Δομή του Λατινικού Εργου” και “Πρωτότυπο (με ευκολότερο τρόπο) Συντακτικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας”, οι τίτλοι τους. Εκ των ων ουκ άνευ, ωστόσο, ότι κορυφαία συγγραφική, εκτός… ποιήσεως, δουλειά του είναι το έργο του “Οδηγός ζωής και ψυχικής αρμονίας” που κυκλοφορεί απ’ τις εκδόσεις “Λιβάνη”. Ποιος άλλος, αλήθεια, εκτός απ’ αυτόν τον άνθρωπο, μπορούσε να γράψει ένα τέτοιας λογής βιβλίο, όπως τον “Οδηγό” του;

Οσοι βασανίζονται από την αίσθηση ενός απέραντου κενού, όσοι δεινοπαθούν από τη δυσαρμονία με τον εαυτό τους και με τους συνανθρώπους τους, όσοι ψάχνουν κάποιο νόημα στη ζωή τους και αναζητούν έναν δρόμο προς την αληθινή ευτυχία, δηλαδή όσοι πλήττουν και νιώθουν μια δυσάρεστη ψυχική μοναξιά (μέσα σε μια αόρατη φυλακή), όσοι νιώθουν άγχος και έχουν φοβίες, όσοι είναι άτολμοι και απογοητεύονται εύκολα, όσοι εκνευρίζονται και θυμώνουν για ασήμαντα πράγματα, δείχνοντας εχθρότητα και κακία, όσοι αμφιβάλλουν για την ύπαρξη του Θεού και την αθανασία της ψυχής, όσοι διψούν για αγάπη, ελπίδα, αισιοδοξία και γενικά όσοι θα ήθελαν έναν σωστό τρόπο ζωής και μια βαθιά, σταθερή ευτυχία, θα βρουν σ’ αυτό το βιβλίο ένα πολύτιμο συμπαραστάτη και σύμβουλο.
(Απ’ το οπισθόφυλλο του βιβλίου του Νίκου Ι. Μαραγκουδάκη, “Οδηγός Ζωής και Ψυχικής Αρμονίας”).
Χανιώτικα νέα (05.01.2015)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/nikos-maragkoudakis-o-piitis-tou-fotos/#ixzz3NxzvaDP8
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Άι Βασίλης… Ο αγαπημένος Άγιος των παιδικών μας χρόνων. Ο Άγιος των παιδικών ονείρων. Έτοιμος να πραγματοποιήσει και τις πιο τρελές παιδικές επιθυμίες.Έτσι και φέτος οι παιδικές ψυχές της Δ1 τάξης του ζητούν τα δικά τους δώρα.Δώρα χαράς και αγάπης που θα χαρίσουν στιγμές ευτυχίας σε κάποιες άλλες ψυχές. Δώρα που δε γνωρίζουν χρώμα και σύνορα. Δώρα ΚΑΡΔΙΑΣ…

Δείτε περισσότερα... ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Δ1 τάξη 10ου Δημ Σχ. Χανίων
Γράμματα στον Άγιο Βασίλη

 Άι Βασίλης… Ο αγαπημένος Άγιος των παιδικών μας χρόνων. Ο Άγιος των παιδικών ονείρων. Έτοιμος να πραγματοποιήσει και τις πιο τρελές παιδικές επιθυμίες.

Έτσι και φέτος οι παιδικές ψυχές της Δ1 τάξης του ζητούν τα δικά τους δώρα.

Δώρα χαράς και αγάπης που θα χαρίσουν στιγμές ευτυχίας σε κάποιες άλλες ψυχές. Δώρα που δε γνωρίζουν χρώμα και σύνορα. Δώρα ΚΑΡΔΙΑΣ…

Κατερίνα Μαυρομιχάλη,

δασκάλα

Σημείωση: Απ” την και καλή μου φίλη απ” τα παλιά δασκάλα των παιδιών, οι υπέροχες εργασίες των οποίων φιλοξενούνται στον σημερινό «Παιδότοπο», το σχετικό εισαγωγικό σημείωμα. Την ευχαριστώ πολύ και αυτήν και τους μαθητές της για την ανταπόκριση.

Καλή χρονιά σε όλους! Σας χαιρετώ με αγάπη!

Β.Θ.Κ.

Αγαπητέ Άγιε Βασίλη,

στείλε ένα ξεχωριστό δώρο στα άρρωστα παιδιά που έχουν ανάγκη για φάρμακα. Επίσης βοήθησε τα παιδιά που οι γονείς τους δεν έχουν δουλειά και δεν μπορούν να τα μεγαλώσουν εύκολα. Αν μπορείς, βοήθησε να σταματήσει ο πόλεμος σε κάθε γωνιά της γης.

Με αγάπη

Σταύρος Κανατάκης

Αγαπητέ Άγιε Βασίλη,

σε αγαπώ πολύ!

Γι” αυτά τα Χριστούγεννα θα ήθελα ένα ξεχωριστό δώρο.

Θέλω να δώσεις φαγητό στα φτωχά παιδιά. Ένα σπιτικό για να μείνουν, αγάπη, υγεία, χαρά και συντροφιά.

Με πολλή αγάπη

Νίκος Ακριτόπουλος

Αγαπημένε μου Άι Βασίλη,

θέλω να σου ζητήσω μια χάρη για τα άλλα παιδάκια.

Θέλω να φροντίσεις τα φτωχά παιδάκια. Να έχουν ρούχα, καθαρό νερό και παιχνίδια.

Θέλω να πας κοντά τους και να τα κάνεις χαρούμενα με τη δική σου αγκαλιά. Κάνε όλες τις ευχές τους αληθινές.

Τέλος, θα ήθελα όλα αυτά τα παιδάκια να βρουν από ένα ζεστό σπίτι, γεμάτο αγάπη και χαμόγελα.

Ηλίας Μπομπολάκης

Αγαπητέ Άι Βασίλη,

θα ήθελα να μην μου φέρεις εμένα δώρο για τα Χριστούγεννα, αλλά να φέρεις στους συνανθρώπους μας που υποφέρουν, που δεν έχουν σπίτι, ρούχα και φαγητό.

Κάνε σε παρακαλώ να γυρίσει το χαμόγελο στα πρόσωπα των δυστυχισμένων παιδιών. Και αν μπορείς και κάτι άλλο, να κάνεις να σταματήσουν οι πόλεμοι που γίνονται.

Θωμάς Πήλιουρης

Αγαπητέ Άγιε Βασίλη,

για τα Χριστούγεννα θέλω όλοι οι άνθρωποι να είναι καλά και να έχουν όλοι αδελφοσύνη, αγάπη, φιλίες, υγεία, ειρήνη και φροντίδα.

Με αγάπη

Μανώλης Αθανασάκης

Αγαπημένε μου Άι Βασίλη,

θα ήθελα φέτος τα Χριστούγεννα να φέρεις σε όλα τα παιδιά του κόσμου υγεία, αγάπη και μόρφωση. Να τους φέρεις φαγητό, ρούχα, φάρμακα και πολλά βιβλία.

Ευχαριστώ

Γιώργος Κογχυλάκης

Αγαπητέ Άι Βασίλη,

θα ήθελα να προσφέρεις τη χαρά και την αγάπη σε όλους τους γονείς και μια μεγάλη αγκαλιά για όλα τα παιδιά του κόσμου. Και να έχουμε ΕΙΡΗΝΗ σε όλες τις χώρες του κόσμου.

Με αγάπη

Κυριακή Σεργάκη

Αγαπημένε μου Άι Βασίλη,

θα ήθελα να φέρεις σε όλα τα παιδιά του κόσμου υγεία, αγάπη, αδελφοσύνη και να σταματήσεις τους πολέμους. Να έχουν όλοι ειρήνη!!

Με αγάπη

Χάρης Κουτσορινάκης

Αγαπημένε μου Άι Βασίλη,

αυτά τα Χριστούγεννα θα ήθελα, όχι ένα δώρο για μένα, αλλά χιλιάδες δώρα στα παιδιά που έχουν ανάγκη στον κόσμο. Να τα δώρα που θέλω να τους δώσεις: υγεία, χαρά, αγάπη, ειρήνη, ελπίδα, φαΐ και νερό.

Με αγάπη

Μαρίνα Καστρινάκη

Αγαπητέ Άγιε Βασίλη,

για τα Χριστούγεννα θα ήθελα οι οικογένειες που υποφέρουν από πείνα και αρρώστιες, σαν δώρο, να τους πας φαγητό και φάρμακα. Και στους γονείς που δεν έχουν δουλειά να τους δώσει μια δουλειά.

Με αγάπη

Μαρία Ματσαμάκη

Αγαπητέ Άγιε Βασίλη,

θα ήθελα να έχουν τα παιδιά της Αφρικής καθαρό νερό και να σταματήσει η αρρώστια Εμπολα. Επίσης όσα παιδιά είναι στο ορφανοτροφείο να βρουν γονείς και τα παιδιά που είναι φτωχά οι γονείς τους να βρουν δουλειά.

Με αγάπη

Δήμητρα Καρεφυλάκη

Αγαπητέ Άι Βασίλη,

για τα Χριστούγεννα εμένα αντί να μου φέρεις δώρα, θα ήθελα να δώσεις υγεία, αγάπη και ειρήνη σε όλο τον κόσμο. Περισσότερο θα ήθελα στην Αφρική, γιατί εκεί οι άνθρωποι πεινάνε και στη Συρία λόγω του πολέμου οι άνθρωποι φεύγουν με παλιά καράβια και πνίγονται.

Με εκτίμηση

Κλειώ Ψαρρά

Αγαπητέ Άγιε Βασίλη,

για δώρο των Χριστουγέννων θα ήθελα να φέρεις υγεία, χαρά, ευτυχία, ελευθερία, παιχνίδια, τροφή και δώρα για όλα τα παιδιά του κόσμου.

Με αγάπη

Αργυρώ Μαλεκάκη

Χανιώτικα νέα (03.01.2014)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/pedotopos-3/#ixzz3Nreuzq5d
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ συναπάντημα απ” το φευγιό της μάνας μου στο άλλο ημισφαίριο της ζωής, αύριο. Λίαν πρωί, προπαραμονή των Φώτων, σαν πουλάκι, πέταξε η ψυχούλα της. Συχνές οι αναφορές μου σ” αυτήν. Λίγες, ωστόσο, μπροστά σ” αυτές που φτάνουν μέχρι τη μύτη του μολυβιού μου, γράφοντας τη στήλη. Το περίσσιο, παιδί μου, χαλά το ίσιο, ένα απ” τα αξιώματα της Παιδαγωγικής της.

Δείτε περισσότερα... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

«ΕΙΘΕ Η νέα η χρονιά χαρές πολλές να φέρει/ τα βάσανα να ’ναι μακριά, κανείς μην υποφέρει!». Απ’ τις πολλές, πάμπολλες και καλές, κατάκαλες οι περισσότερες, μαντινάδες που πήρα είτε μέσω κινητού είτε μέσω διαδικτύου, την παραμονή και την ημέρα της φετινής Πρωτοχρονιάς και η παραπάνω. Μέτρησε πολύ ότι μου την έστειλε ένας μη Κρητικός (καθημερινός αναγνώστης της στήλης) στη δημοσίευσή της. Σ’ ευχαριστώ, γιατρέ στον “Ευαγγελισμό” Χαράλαμπε Ζήση από τον Βόλο! Είθε!

ΣΤΑΘΗΚΑΜΕ ΠΟΛΥ στην κουβέντα που κάναμε πρωτοχρονιάτικα με τον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο στο ποίημα του Κ.Π. Καβάφη “Σοφοί δε προσιόντων”, με αφόρμηση τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου. «Οι άνθρωποι γνωρίζουν τα γινόμενα/ τα μέλλοντα γνωρίζουν οι Θεοί». Οι δύο πρώτοι στίχοι του ποιήματος…

ΕΙΚΟΣΙ ΜΙΑ και μία! Μόλις τρεις εβδομάδες και μία μέρα έμειναν μέχρι την ημέρα των εκλογών, των πιο κρίσιμων για το μέλλον της πατρίδας μας εκλογών της τελευταίας τουλάχιστον 25ετίας. Απ’ τη μια η ελπίδα έτσι όπως την εκφράζει εν πολλοίς ο τίτλος ενός βιβλίου του Τούρκου συγγραφέα Αζίζ Νεσίν. «Έτσι ήρθαν τα πράγματα, μα έτσι δεν θα πάνε» και από την άλλη ο φόβος όπως τον εκφράζει η παροιμία «απού δεν κάθεται καλά και πλεια καλά γυρεύει κ.λπ. κ.λπ». Στον κυρίαρχο λαό, που δικαιούται να κάνει και λάθος, ο λόγος. Ιδωμεν…

ΕΙΚΟΝΕΣ ΧΑΟΥΣ δημιούργησε στους Δήμους του Πλατανιά και των Χανίων η κακοκαιρία που ήρθε και στα μέρη μας την προπαραμονή της Πρωτοχρονιάς και ξώμεινε. Εντάξει, φταίει, προπάντων, η ίδια η κακοκαιρία για τα όποια προβλήματα δημιούργησε, δεν λέω. Δεν φταίει ωστόσο, μόνη (από μόνη) της η κακοκαιρία. Μην βγάζουμε λάδι τον ανθρώπινο παράγοντα και να μιλάμε μόνο για την μήνιν του Θεού!

ΕΠΡΕΠΕ ΠΡΩΤΑ να πεθάνει η 56χρονη παραπληγική Χανιώτισσα για να… ΔΕΗσει η ΔΕΗ να επανασυνδέσει το ρεύμα στο σπίτι της; Του κυρίου (με μικρό το κάπα βεβαίως – βεβαίως) ΔΕΗθώμεν; Σχολιασμός με ερωτηματικά μιας είδησης της χρονιάς που πέρασε…

ΝΕΑ ΛΙΣΤΑ για το Norman Atlantic με 477 διασωθέντες, 9 νεκρούς και κανένα αγνοούμενο, από την ιταλική Ακτοφυλακή. Για έντεκα τουλάχιστον αγνοούμενους κάνει λόγο η ιταλική εφημερίδα “Κοριέρα Ντέλλα Σέρα”. Το απόλυτο αλαλούμ συνεχίζεται…

ΚΑΛΗ, ΤΙ καλή, κατάκαλη! Η χρονιά που πέρασε για τον Χανιώτικο αθλητισμό. Και δεν μιλάμε μόνο για το ποδόσφαιρο. Πάντα τσα!

ΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ συναπάντημα απ” το φευγιό της μάνας μου στο άλλο ημισφαίριο της ζωής, αύριο. Λίαν πρωί, προπαραμονή των Φώτων, σαν πουλάκι, πέταξε η ψυχούλα της. Συχνές οι αναφορές μου σ” αυτήν. Λίγες, ωστόσο, μπροστά σ” αυτές που φτάνουν μέχρι τη μύτη του μολυβιού μου, γράφοντας τη στήλη. Το περίσσιο, παιδί μου, χαλά το ίσιο, ένα απ” τα αξιώματα της Παιδαγωγικής της.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ του Τόμας Έντισον είναι θρυλική. Όταν κάποιος ρώτησε τον εφευρέτη πώς ένιωθε όταν αποτύγχανε τόσες φορές στην προσπάθειά του να φτιάξει τον ηλεκτρικό λαμπτήρα, ο Έντισον απάντησε ότι δεν επρόκειτο καθόλου για αποτυχίες, αλλά μάλλον για επιτυχείς ανακαλύψεις χιλιάδων τρόπων με τους οποίους δεν μπορεί να φτιαχτεί ένας ηλεκτρικός λαμπτήρας. Αυτό το είδος υγιούς στάσης απέναντι στα λάθη κατέστησε ικανό τον Έντισον να προσφέρει στην ανθρωπότητα μια από τις μεγαλύτερες εφευρέσεις στην Ιστορία. (Από το βιβλίο του Άντριου Μάθιους “Μπορείς να γίνεις ευτυχισμένος”, μετάφραση: Νάντια Ποταμιάνου). 

«Οι άνθρωποι γνωρίζουν τα γινόμενα./ Τα μέλλοντα γνωρίζουν οι θεοί,/ πλήρεις και μόνοι κάτοχοι πάντων των φώτων./ Εκ των μελλόντων οι σοφοί τα προσερχόμενα/ αντιλαμβάνονται. Η ακοή/ αυτών κάποτ” εν ώραις σοβαρών σπουδών/ ταράττεται. Η μυστική βοή/ τους έρχεται των πλησιαζόντων γεγονότων./ Και την προσέχουν ευλαβείς./ Ενώ εις την οδόν/ έξω, ουδέν ακούουν οι λαοί». Το ποίημα “Σοφοί δε προσιόντων” του Κ.Π. Καβάφη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!

(petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (03.01.2015)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/sta-petachta-225/#ixzz3NlWMVNFU
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΧΡΟΝΟΣ, εκτός όλων των άλλων, μας λέει ο Γιάννης Φίλης, είναι και «ο μικρός κοκκινολαίμης [...] ο σκώπτης των πραγμάτων/ που φέτος δεν ξαναγύρισε». Τι εικόνα κι αυτή, μα και τι παρομοίωση! Σκώπτης των πραγμάτων ο μικρός κοκκινολαίμης, που εφέτος δεν ξαναγύρισε. Ενας μικρός κοκκινολαίμης ο χρόνος…

Δείτε περισσότερα... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

«ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ κι εφημερίδες είμαστε/ στα χέρια του γερο-Χρόνου./ Μας διαβάζει καθισμένος μπρος στο τζάκι,/ και σαν τελειώσει μας ρίχνει στη φωτιά./ Μα πρέπει να του αρέσουμε/ για να μας ξεφυλλίσει ως το τέλος./ Αλλιώς, όπου θελήσει σταματά/ και μας πετάει στις φλόγες». Από το “Ψηφιδωτό” (τρίτη ποιητική σειρά του Ιάσονα Ευαγγέλου).

ΠΡΩΤΗ του Γενάρη, πρώτη του πρώτου μήνα του χρόνου σήμερα! «Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά – ψηλή μου δεντρολιβανιά/ κι αρχή καλός μας χρόνος – εκκλησιά με τ’ άγιο θρόνος…». Αναζήτηχτοι! Να μια ωραία ευχή μαζί μ’ αυτήν για καλή χρονιά…

«ΠΑΕΙ το Δεκατέσσερα, το Δεκαπέντε να το/ ευρώ, υγεία και δουλειές, Θε μου, να ’ναι γεμάτο!». Απ’ τον Ηλία Σταματάκη η πρώτη σημερινή (και φετινή) μαντινάδα. «Αγάπη, γέλιο και χαρά σε όλους να χαρίσει/ το νέο έτος π’ άρχισε να βγούμε απ’ την κρίση!». Απ’ τη Νεκταρία Θεοδωρογλάκη, η δεύτερη. Από μαντινάδες με ευχές αυτές τις μέρες άλλο τίποτα. Φωτιά πήραν κι εφέτος, ιδιαίτερα, χθες το βράδυ, τα κινητά…

ΧΡΟΝΟΣ, εκτός όλων των άλλων, μας λέει ο Γιάννης Φίλης, είναι και «ο μικρός κοκκινολαίμης [...] ο σκώπτης των πραγμάτων/ που φέτος δεν ξαναγύρισε». Τι εικόνα κι αυτή, μα και τι παρομοίωση! Σκώπτης των πραγμάτων ο μικρός κοκκινολαίμης, που εφέτος δεν ξαναγύρισε. Ενας μικρός κοκκινολαίμης ο χρόνος…

ΜΙΑ μέρα είναι και θα περάσει… Οπως περάσει ή όπως την περάσουμε, τέλος πάντων. Είναι κι αυτό μια άποψη. Από αύριο, ούτως ή άλλως, επιστροφή εις τα ίδια. Εχουμε και εκλογές στις 25 του μήνα, τις πιο σημαντικές εκλογές, τουλάχιστον, της τελευταίας 25ετίας, μην ξεχνιόμαστε…

ΩΣΤΟΣΟ, κι ενώ τα ερωτηματικά για τη ναυτική τραγωδία στο Ιόνιο δημιουργούν οργή και αγανάκτηση, ο χιονιάς έχει κάμει από προχθές κατοχή και στα μέρη μας, όπως και σε όλη την Ελλάδα. Επρεπε να χιονίσει για να δούμε άσπρη μέρα…

ΧΡΟΝΙΑ πολλά και καλά στους Βασίληδες και στις Βασιλικές (όπως και αν τους και τις φωνάζουν) που γιορτάζουν την ονομαστική τους εορτή σήμερα. Πρώτη Ιανουαρίου, του Αγίου Βασιλείου!

ΓΙΑΝΝΗ Α. Φίλη, πρώην πρύτανη Πολυτεχνείου Κρήτης, συγγραφέα – ποιητή, Ακρωτήρι Χανίων: Χαρά μεγάλη για μένα να κλείνω σήμερα τη στήλη, πρώτη μέρα της νέας χρονιάς, μ’ ένα δικό σου ποίημα και συγκεκριμένα το “Πρώτη του Γενάρη”, απ’ τη νέα ποιητική σου συλλογή “μεταφορές του απογεύματος” που μόλις κυκλοφορήθηκε απ’ τις εκδόσεις “Εναστρον”. Σου οφείλουμε πολλά ως τόπος, φίλε Φίλη! Και γιατί τον αναδεικνύεις με την ποίησή σου, μια ποίηση που υπηρετεί την ωραιτότητα της αλήθειας και την αλήθεια της ωραιότητας. Χώρια όλα τ’ άλλα. Πολλά, κατάπολλα τα ευχαριστώ μου και για τη θερμή σου αφιέρωση. Κι αν έχω να χρησιμοποιήσω “Στα πεταχτά” στίχους απ’ τις “μεταφορές του απογεύματός” σου!

«ΒΙΑΖΟΜΟΥΝ να σκίσω τον πέπλο και να δω τι μου φέρνει ο καινούργιος ετούτος χρόνος… Καλημέρα, αφεντικό, χρόνια πολλά! Η φωνή του Ζορμπά με ξανάριξε απότομα στη γης. Ανοιξα τα μάτια και πρόφτασα το Ζορμπά να σφεντονίζει στο κατώφλι της παράγκας ένα μεγάλο ρόδι. Τα δροσερά ρουμπίνια τινάχτηκαν ως το κρεβάτι μου, μάζεψα μερικά, τα ’φαγα, δροσίστηκε ο λαιμός μου. “Καλά κέρδητα, αφεντικό, καλή καρδιά, καλές κοπέλες να μας κλέψουνε!” φώναξε ο Ζορμπάς όλο κέφι» Νίκος Καζαντζάκης “Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά”.

«Πρώτη του Γενάρη./ Να καταλάβω προσπαθώ τι είναι καινούργιος Χρόνος./ [...] Ολα τα σπουδαία για το χρόνο έχουν λεχθεί./ Χρόνος είναι το μέτρημα της κάθε λέξης/ που συντροφεύει τη μέρα καθώς φεύγει,/ τα ονόματα που σβήνονται την πρώτη του Γενάρη/ απ’ την ατζέντα/ ο μικρός κοκκινολαίμης/ απόδημος επισκέπτης/ που άναβε με το στήθος του μικρές φωτιές/ στον ίδιο θάμνο κάτω απ’ την ελιά κάθε χειμώνα/ και τον Μάρτη τις έσβηνε/ όταν επέστρεφε στις σιωπηλές νύχτες του βορρά./ Ο σκώπτης των πραγμάτων ο μικρός/ που φέτος δεν ξαναγύρισε». Από το ποίημα “Πρώτη του Γενάρη” του Γιάννη Φίλη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ! (petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (01.01.2015)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/sta-petachta-224/#ixzz3NeztCJho
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΕΥΧΕΣ