ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

 ΕΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝ ΧΑΝΙΩΝ

Αύριο Τρίτη 19 Δεκεμβρίου, στο Μεγάλο Αρσενάλι, στις 7.00 μ.μ. θα πραγματοποιηθεί η εκδήλωση με τίτλο «Στοχασμοί, Εικόνες, Μελωδίες για τις Γιορτές» που διοργανώνεται από τον Δήμο Χανίων, την  ΚΕΠΠΕΔΗΧ-ΚΑΜ, την Ένωση Πνευματικών Δημιουργών Ν. Χανίων σε συνεργασία με το Ωδείο «Ιω. Μανιουδάκης».

Η εκδήλωση, που τελεί υπό την αιγίδα του Διαπολιτισμικού Ευρωμεσογειακού Κέντρου UNESCO, περιλαμβάνει:
– Απόδοση λογοτεχνικών έργων Μελών της ΕΠΔΧ.
– Παράλληλη προβολή σχετικών διαφανειών.
-Συμμετέχει η σχολή  Μονωδίας με συνοδεία  πιάνου, του Ωδείου «Ιω. Μανιουδάκης.
Συντονισμός, διαφάνειες, παρουσίαση: Ζαχαρένια Σημανδηράκη, Πρόεδρος ΕΠΔΧ.
Η εκδήλωση είναι ενταγμένη στο εορταστικό πρόγραμμα του Δήμου Χανίων «Χριστούγεννα – Πρωτοχρονιά 2023 – 2024».
Είσοδος ελεύθερη

ΠΡΙΝ ΑΠΟ 9 ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

 14.ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2014: ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΒΡΕΧΕΙ, βρέχει, βρέχει, βρέχει, βρέχει… και καιρός από νωρίς για… φίλου σπίτι, όπως έλεγαν οι παλιοί μας. Να’ ναι λουχούνα η γυναίκα του, να γεννά η γουρούνα του, να στάζουνε τα κεραμίδια του και να μην έχει να βάλει ξύλο στην παρασιά…

ΒΡΕΧΕΙ,  βρέχει και χιονίζει/ κι ο παπάς χερομυλίζει/ και η γάτα μαγερεύει/ και ο ποντικός χορεύει… Και αυτό το τραγουδάκι οι παλιοί μας το λέγανε. Αυτός κι αν είναι σουρεαλισμός. Ακου να μαγειρεύει η γάτα και να χορεύει ο ποντικός, ενώ χερομυλίζει ο παπάς, την ώρα που βρέχει και χιονίζει!

ΑΝΟΙΓΩ παρένθεση. Χε(ι)ρομυλίζω πάει να πει αλέθω στάρι στον χε(ι)ρόμυλο. «Απούνταν εξημέρωσε ο Θεός ως εδά, εχειρομύλιζα στάρι για τον ξινόχοντρο» είναι η φράση που χρησιμοποιεί ο Αντώνης Ξανθινάκης στο “Λεξικό” του. Κλείνω την παρένθεση και πάμε παρακάτω. Αρκετά μείναμε στ’… ανάβαθα.

ΚΑΤΑ τον λαό και οι κυβερνήτες του! Το σύνηθες. Ο κανόνας. Υπάρχουν ωστόσο και οι εξαιρέσεις. Οι περιπτώσεις δηλαδή που οι κυβερνήτες αποδεικνύονται κατώτεροι και περιπτώσεις που αποδεικνύονται ανώτεροι απ’ τον λαό που τους εξέλεξε.
Ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος έχει την άποψη ότι στην πατρίδα μας ισχύει η πρώτη εξαίρεση. Μιλά για τους σημερινούς κυβερνήτες. Για τους αυριανούς, όποιοι κι αν είναι, ισχύει το “αρχή άνδρα δείκνυσι”.

ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο! Και αυτό ήταν σύνθημα του ΠΑΣΟΚ, όταν ήταν στην Αντιπολίτευση, πριν απ’ το 1981 που έγινε κυβέρνηση, δηλαδή, όπως θυμούνται οι παλιότεροι. Και το “Εξω οι βάσεις του θανάτου” βεβαίως. Γενικός κανόνας. Αλλο αντιπολίτευση, άλλο συμπολίτευση. Να το πω και διαφορετικά; Απού ’ναι απ’ έξω απ’ τον χορό, πολλά τραγούδια ξέρει.

Η ΕΛΛΑΔΑ είναι ένα απέραντο φρενοκομείο. Στον Κωνσταντίνο Καραμανλή αποδίδεται η φράση. Την ξαναθυμούμαστε έντονα αυτές τις μέρες που το πολιτικό θερμόμετρο κοντεύει να σπάσει, αν δεν έχει σπάσει, κι ο καθένας τον… χαβά του.

«ΠΑΝΤΑ μετά την σκοτεινιά ο ήλιος ναι προβάλει/ το φως του όλοι χαίρονται μικροί μα και μεγάλοι». Εχει και μεταφορική έννοια η μαντινάδα που μου έχει στείλει εδώ και μέρες ο Ηλίας ο Σταματάκης. Ούτε παραγγελιά να την είχα για σήμερα!

ΣΙΓΑ που θα φοβηθούμε την Ερμιονίδα. Αυτή ήταν η απάντηση που μου έδωσε ο φ(θ)ανατικός αεκτζής γείτονάς μου, όταν τον ρώτησα πώς βλέπει τον αυριανό αγώνα που δίνει η ομάδα μας. Μην υποτιμάς κανέναν αντίπαλο, Μήτσο! Δεν το’ χει σε τίποτα ο Θεός της μπάλας να το θεωρήσει ύβρι και…

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ στο παιδί με άρωμα Χριστουγέννων η γιορτή που διοργανώνουν σήμερα το μεσημέρι οι Σύλλογοι Διδασκόντων και οι Σύλλογοι Γονέων του 5ου Δημ. Σχ. στους χώρους του Σχολείου. Παραμύθια με τον Φ. Μανδηλαρά, μουσική με τον Ν. Περάκη, θεατρικές δράσεις με την Π. Νόβακ, παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια μέχρι και τοξοβολία! Χάριν των παιδιών υπάρχουμε και ως γονείς και ως δάσκαλοι!

ΣΥΜΦΩΝΑ με την παράδοση ο γιος του Αχιλλέα, Νεοπτόλεμος, μετά την πτώση της Τροίας, έσφαξε τον γερω-Πρίαμο πάνω στο βωμό του Ερκείου Διός. Λίγο αργότερα έτυχε και ο ίδιος να σφαγεί πάνω στο βωμό του Απόλλωνα στους Δελφούς. Εκτοτε το να παθαίνει κανείς ό,τι έκανε σε άλλον το λένε “Νεοπτολέμειον τίσιν”. (Από το βιβλίο “Η άλλη όψη της Ιστορίας” εκδ. “Σαββάλας”).

«[...]Ειρήνη τοις εγγύς και τοις μακράν./ Το τραίνο φεύγει για την Κατερίνη/ Ρένα εφύγανε τα τραίνα με τα όνειρά μας./ Ριρίκα, Γιωρίκα, Κωστίκα, Κόστα Ρίκα, ζητείται ελπίς./ Πάξ αμερικάνα. Μη σκύβετε την κούτρα σας/ στον τραγοπόδαρο τον Πάνα-κυκλοφορεί και έιτς./ Πάκε α βόμπις, παίδες των Ελλήνων./ Εγκολπωθείτε τον αρχαίο φιλοπάτριδα παιάνα εκείνο/ και ίτε, θαρσείτε, προχωρείτε, ανεβήτε, ευτυχείτε/ είτε-είτε, εάντε-εάντε, άντε-άντε, ήντε-ήντε/ ανοίξτε του Τζαρτζάνου τη Γραμματική/ και τους διαζευκτικούς συνδέσμους τους αρχαίους/ προς επανάληψιν μητέρα της μαθήσεως, ιδήτε».
Από το ποίημα “Αλαμ-ταρλάμ” του Ι.Δ. Χαρκιολάκη.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
Χανιώτικα νέα (13.12.2014)

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ, ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης 

 

Λένε πως στη ζωή τίποτα δεν είναι απλά τύχη, πως τίποτα δεν σου χαρίζεται!

Η επιτυχία της Άννας Ντουντουνάκη, ίσως είναι -µετά από πάρα πολύ καιρό- µια ωραία αφορµή που µας ωθεί να “σταµατήσουµε” για λίγο τον χρόνο, να κοντοσταθούµε και να νιώσουµε το ιδιαίτερο -λόγω συγκίνησης και όχι µόνο- ρίγος που κατακλύζει την υπόσταση και το σώµα!

Είναι ένας λόγος να δακρύσουµε όχι από τρόµο, φόβο ή λύπη αλλά από περηφάνια και χαρά!

Για λίγο να “συµµετέχουµε” -όπως µπορεί να γίνει αυτό- στη δική της χαρά, καθώς ακούει τον εθνικό µας ύµνο ανεβασµένη στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου -στο άθληµά της- στην Ευρώπη, επειδή το άξιζε… και της δόθηκε!

Τα ραγισµένα µάτια της Άννας κι ένας κόµπος στο λαιµό της που δεν άφησε να γίνει κλάµµα, είναι µια εικόνα - µια ζωή ολόκληρη!

Είναι όλη η καλώς εννοούµενη ζωή ενός ανθρώπου που κοπιάζει πολύ, που κυνηγώντας τον στόχο του και τα όνειρά του, καταφέρνει να απολαύσει τους καρπούς µιας επιτυχίας!

Κάτι που τον κάνει όχι να πετά στα ουράνια, αλλά τον φέρνει µπρος στον ίδιο του τον εαυτό, µπρος στις αµέτρητες ώρες σκληρής κι επίπονης εργασίας που περνούν σαν πουλιά διαβατάρικα στιγµιαία µέσα από το µυαλό του, και του αφήνουν µια γλυκιά, όµορφη ανεπαίσθητη και λυτρωτική ανάσα: οι κόποι και η προσπάθεια, ο στόχος για αυτόν τον ένα, τον µοναδικό αγώνα, επετεύχθη!

Όµως η ζωή δεν σταµατά, δεν περιµένει! Προχωρά και µαζί της οφείλουµε να προχωρούµε κι εµείς διεκδικώντας το καλύτερο που µπορούµε!

Τα µάτια της Άννας, όπως εξάλλου και το όµορφο χαµόγελο του Απόστολου Παπαστάµου ο οποίος κατέκτησε την τρίτη θέση στους Πανευρωπαϊκούς Αγώνες Κολυµβησης στη Ρουµανία, είναι από τις “στιγµές µιας σπάνιας ευτυχίας” που αναζητεί ο καθένας στη ζωή του! Αυτά τα παιδιά, όπως και πολλά άλλα που υπάρχουν, ζουν και ‘‘ευ αγωνίζονται’’ στην καθηµερινότητά τους, έχουµε ανάγκη ως πρότυπα!

Το ζητούµενο είναι να µπορέσουµε κάποια στιγµή να τα προβάλλουµε όλοι µας έναντι των κάθε λογής influencer που µοστράρουν τις χαζοχαρουµενιάρικες στιγµές και τις αδειανές “προσωπικότητές” τους!

 

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 13.12.2023) 

 

ΠΟΙΗΣΗ

ΤΟ ΜΟΙΡΟΛΟΪ  ΤΩΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ

Τραγουδήσαμε πάλι

το τραγούδι της θάλασσας,

που σηκώνει στη ράχη τη

τις αλετριές των καραβιών

Τραγουδήσαμε πάλι

το τραγούδι του έρωτα,

της λεμονιάς

με τη ξεχασμένη μέλισσα.

Τραγουδήσαμε πάλι

το τραγούδι της ανυφάντρας,

που ήταν γραμμένο με πόθους

στο πανί του αργαλειού της.

Τραγουδήσαμε πάλι

το τραγούδι του ψαρά,

που ξόμεινε χρονιάρες μέρες

κυνηγώντας το ψωμί του,

βάζοντας για δόλωμα

τα όνειρά του.

Τραγουδήσαμε πάλι

το τραγούδι του καλόγερου

τ’ ανακατεμένο με χώμα και θεό.

Τραγουδήσαμε πάλι

το τραγούδι του φαντάρου,

που περιμένει απολυτήριο.

Ύστερα, κάναμε σωρό

όλα αυτά τα τραγούδια,

τους δώσαμε φωτιά

κι αρχίσαμε να τα μοιρολογούμε… 

ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ

("ΚΑΖΟΒΑΡ", Γ' Έκδοση, Πυξίδα της Πόλης, Χανιά 2014)

 

 

https://www.facebook.com/kakatsakes/posts/pfbid0YtRDNDNPNME2uLEz1mVVdjjriJnDszgaLc3v5H36iB9t5eF1XuDqwuFnN9SiJ7Xzl?comment_id=295280106275924&notif_id=1702671460170790&notif_t=feed_comment&ref=notif

 

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Γ1 ΤΑΞΗ 1ου ΔΗΜ. ΣΧ. ΣΟΥΔΑΣ

ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΙΑΓΙΑΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΑΠΠΟΥΔΕΣ ΜΑΣ

Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!

Για τις γιαγιάδες τους και τους παππούδες τους μας μιλούν στον σημερινό Παιδότοπο τα παιδιά της Γ1 τάξης του 1ου Δημ. Σχ. Σούδας. Για μια “εργασία μικρή με αγάπη μεγάλη” ο λόγος, όπως μας λέει και η γνωστή στους αναγνώστες της στήλης από εργασίες παλιότερων μαθητών της, δασκάλα τους Χριστίνα Γρηγοράκη στο εισαγωγικό κείμενό της. Για μια υπέροχη εργασία που έγινε στο πλαίσιο του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Ηλικιωμένων και που βέβαια είναι πάντα επίκαιρη, πρόκειται. Ξεχωριστές οι σχέσεις των γιαγιάδων και των παππούδων με τα εγγόνια τους - των παιδιών μας τα παιδιά είναι δυο φορές παιδιά μας, λένε οι πρώτοι για τα δεύτερα. Να χαίρεστε τις γιαγιάδες και τους παππούδες σας και να σας χαίρονται, καλά μου Τριτάκια! Να χαίρεσαι τους μαθητές σου και να σε χαίρονται καλή μου συναδέλφισσα! Πραγματικά ξεχωριστός ο τρόπος προσέγγισης του θέματος... 

Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

δάσκαλος - λογοτέχνης

Με αφορμή την Παγκόσμια μέρα των ηλικιωμένων, την 1^η Οκτωβρίου, τα παιδιά του Γ΄1 οργανώθηκαν κι ετοίμασαν για τις γιαγιάδες και τους παππούδες τους μια εργασία μικρή, με αγάπη μεγάλη.

Η γιορτή των ηλικιωμένων μπορεί να έχει καθιερωθεί να γιορτάζεται την συγκεκριμένα μέρα, ωστόσο δεν παύει να είναι πάντα ένα θέμα επίκαιρο που αγγίζει τις καρδιές όλων μας, μικρών και μεγάλων γιατί οι άνθρωποι αυτοί αποτελούν στη ζωή μας φιγούρες ζεστής αγκαλιάς, τρυφερού λόγου και σοφίας. Η εργασία είχε διάρκεια μιας εβδομάδας και εκπονήθηκε κυρίως ομαδικά. Σε ένα δημιουργικό, χαρμόσυνο πλαίσιο, τα παιδιά θέλησαν να δείξουν την ευγνωμοσύνη τους προς τη γιαγιά και τον παππού τους, γράφοντας σύντομα κείμενα με λόγια τρυφερά τα οποία συνοδεύτηκαν από πολύχρωμες ζωγραφιές. Ακόμα, εκφράστηκαν μέσα από την ποίηση και την απαγγελία στίχων σχετικών με το θέμα, καθώς και την Μουσική, ερμηνεύοντας με κέφι και φαντασία ένα απολαυστικό μουσικοκινητικό δρώμενο με τίτλο «Γεια στα χέρια σου, γιαγιά», υπό την καθοδήγηση της καθηγήτριας Μουσικής του σχολείου μας κας Ελένης Βλαχογιάννη. Στις κατασκευές, υπήρξε σημαντική η βοήθεια της κας Έφης Τωμαδάκη (ΕΒΠ). Μετά την ολοκλήρωση της, η εργασία παρουσιάστηκε στα υπόλοιπα παιδιά του σχολείου.

Γρηγοράκη Χριστίνα (δασκάλα)

Τα παιδιά του Γ΄1:

Βλαμάκης Κων/νος, Γεωργακάκη Ευτυχία, Καμηλάκη Άννα, Κουταλώνη Αλεξάνδρα, Κράσσος Παλαιολόγος, Μάνος Ιωάννης, Μάντη Γεωργία, Μαρμαριτσάκης Κων/νος, Μαυροειδή Αριάδνη, Μητάκου Ευανθία, Μπουρδάκη Στυλιανή, Παπαβασιλείου Φώτιος, Τζουβαδάκη Παναγιώτα, Τσόλα Κυριακή, Τσουράκης Παύλος, Φωκιανός Χρήστος

Η γιαγιά και ο παππούς για να νιώθουν χαρά, χρειάζεται:

Να τους αγαπάμε!

Να τους σεβόμαστε!

Να τους φροντίζουμε!

Να τους αγκαλιάζουμε!

Να τους μιλάμε ευγενικά!

Να τους επισκεπτόμαστε!

Να τους κατανοούμε!

Να είμαστε δίπλα τους όταν μας χρειάζονται

(Ομαδική εργασία)

Δείχνω την αγάπη μου στη γιαγιά και τον παππού μου!

Τους φτιάχνω καφέ! (Κυριακή)

Με την γιαγιά φτιάχνουμε φαγητά και τρώμε μαζί όταν λείπει η μαμά! (Γεωργία)

Όταν τους βλέπω ενθουσιάζομαι και τους δίνω πέντε αγκαλιές! (Αλεξάνδρα)

Παίζω παιχνίδια με τον παππού και την γιαγιά μου! (Κων/νος Μ.)

Μοιράζομαι τα φρούτα μου μαζί τους! (Άννα)

Φτιάχνουμε μαζί τυροπιτάκια και λέμε ιστορίες! (Αριάδνη)

Μαγειρεύω μαζί τους! (Κων/νος Β.)

Πάμε στο σινεμά, παίζουμε επιτραπέζια και μαγειρεύω μαζί τους! (Χρήστος)

Μοιραζόμαστε τα μπισκότα μου!(Φώτης)

Πάμε μαζί με την γιαγιά μου στο σούπερ μάρκετ για ψώνια! (Ευανθία)

Κάνω έκπληξη στον παππού μου και μοιράζομαι μαζί του ένα παγωτό! (Στέλλα)

Φτιάχνουμε μαζί με τη γιαγιά κεκάκια και κερνάμε τον παππού για να τα δοκιμάσει! (Τία)

Διαβάζουμε μαζί παραμύθια! (Ανδρέας)

Όταν η γιαγιά διψάει, της δίνω νερό! (Παλαιολόγος)

Κάνω έκπληξη στον παππού μου και μοιράζομαι μαζί του μία σοκολάτα! (Παύλος)

Αν η γιαγιά μου δεν ήταν άνθρωπος, θα ήταν…

Ένα χρυσό αστέρι (Κυριακή)

Μια πολύ όμορφη τριανταφυλλιά (Αριάδνη)

Μια σοφή κουκουβάγια (Κων/νος Β.)

Μια δροσερή βροχούλα (Άννα)

Ένας άγγελος (Τία)

Ένα σύννεφο (Στέλλα)

Μια σοφή κουκουβάγια (Κων/νος Μ.)

Ένας δράκος της αγάπης (Παύλος)

Μια σοφή κουκουβάγια (Αντρέας)

Μια γλυκιά γατούλα (Παναγιώτα)

Μια κόκκινη παπαρούνα (Παλαιολόγος)

Μια σοφή κουκουβάγια (Φώτης)

Μια παπαρούνα (Ευανθία)

Ένα λιονταράκι (Αλεξάνδρα)

Μια ανθισμένη φύση (Γιάννης)

Ένας δράκος της αγάπης (Χρήστος)

Μια ανθισμένη αμυγδαλιά (Γεωργία)

Αν ο παππούς μου δεν ήταν άνθρωπος, θα ήταν…

Ένας σοφός σκύλος. (Κυριακή)

Ένα ασημένιο φεγγάρι. (Αριάδνη)

Ένας αγέρωχος αετός. (Κων/νος Β.)

Ένας χρυσός φοίνικας (Άννα)

Ένα δροσερό ποταμάκι (Τία)

Ένα χρυσαφένιο κουταβάκι (Στέλλα)

Ένας χρυσός ταύρος (Κων/νος Μ.)

Ένας αστείος κλόουν (Παύλος)

Ένας αγέρωχος αετός (Αντρέας)

Ένας αγέρωχος αετός (Παναγιώτα)

Ένας αετός (Παλαιολόγος)

Ένας χρυσός ταύρος (Φώτης)

Ένα ήσυχο ποταμάκι (Ευανθία)

Ένας δράκος της αγάπης (Αλεξάνδρα)

Ένα έξυπνο κουταβάκι (Γιάννης)

Ένα χρυσό αστέρι (Χρήστος)

Ένα ποταμάκι (Γεωργία)

Για την γιαγιά μου!

Ένα βλέμμα της γλυκό

κι ένα φιλί της τρυφερό

είναι σαν ήλιος που ζεσταίνει

κι όλο τον κόσμο ομορφαίνει.

Σαν λουλούδι ανθισμένο

ψωμί φρεσκοψημένο

έχεις μάτια τρυφερά

που μου δίνουνε φτερά!

Μες την σκέψη μου γιαγιά μου

σ΄ έχω βασίλισσα κυρά μου

(Ομαδική εργασία )

Για τον παππού μου!

Σαν ακούω τη φωνή του

και λόγια απ’ την ψυχή του

τρέχω να τον αγκαλιάσω

στα δυο του χέρια να φωλιάσω.

Σαν γάργαρο νερό

το γέλιο σου παππού μου

κυλάει στην καρδούλα μου

στη σκέψη και στο νου μου!

Μες το μυαλό μου χρώματα

έχω και ζωγραφίζω

λουλούδια και αρώματα

σ’ εσένα να χαρίζω!

(Ομαδική εργασία) 

Χανιώτικα νέα(Σάββατο, 9.12.2023)  

 https://www.haniotika-nea.gr/g1-taxi-1oy-dim-sch-soydas-gia-tis-giagiades-kai-toys-pappoydes-mas/

ΠΡΙΝ ΑΠΟ 9 ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΝ ΧΘΕΣ

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ:  6 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2014

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

 ΑΠ’ ΤΟΥΣ ΠΙΟ αγαπημένους αγίους του λαού μας ο Αγιος Νικόλαος (μεγάλη η Χάρη του!) που γιορτάζουμε σήμερα. Αγιος της θάλασσας, προστάτης των ναυτικών βασικά, μα και ποιμενικός άγιος στον τόπο μας. Οπως στο Γέρω Λάκκο των Κεραμειών, για παράδειγμα, στην εκκλησία του οποίου, πήγαιναν οι βοσκοί για να ξεκαθαρίσουν τις διαφορές τους και περισσότερο τις περιπτώσεις ζωοκλοπών…

ΦΟΥΡΤΟΥΝΕΣ έχει η ζωή μα κάτω μην το βάνεις/ στον Αγιο Νικόλαο μια προσευχή να κάνεις! Ολοι χρειαζόμαστε τη βοήθεια του καλοσυνάτου αγίου, μας λέει η Νεκταρία Θεοδωρογλάκη στη μαντινάδα της. Εχει πολλές και πολλών λογιών φουρτούνες η ζωή…

ΔΕΚΑ ΜΕΡΕΣ προθεσμία για συμφωνία της Κυβέρνησης με την Τρόικα έδωσαν προχθές, οι Βρυξέλλες. Ολα, ωστόσο δείχνουν ότι πάμε για παράταση. Μπορεί στο τέλος να χτυπηθούν και… πέναλτι. Πολύς λόγος πάντως για στημένα παιχνίδια στο ποδόσφαιρο τελευταία…

ΘΑ ’ΧΟΥΜΕ πρώτα εκλογή προέδρου Δημοκρατίας και ύστερα βουλευτικές εκλογές ή πρώτα βουλευτικές εκλογές κι ύστερα εκλογές προέδρου Δημοκρατίας; Οπου οδηγήσουν τα πράγματα οι τροϊκανοί; Δικό τους και το πεπόνι και το μαχαίρι;

ΕΙΝΑΙ ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΟ πολίτευμα απέναντι στους πολίτες της η δημοκρατία; Σε καμιά περίπτωση ό,τι κι αν έχουν κάνει. Από τον φίλο μου τον γέρω δάσκαλο και η ερώτηση και η απάντηση, ενώ κουβεντιάζαμε για τον Νίκο Ρωμανό. Καθαρές κουβέντες.

«ΑΠΟ ΕΝΑ συναίσθημα κατωτερότητας/ η θάλασσα τα βάζει με τα καράβια./ Γιατί το καράβι (άλογο της θάλασσας) είναι ένα κομμάτι στεριάς/ που τολμάει ν’ αναμετριέται μαζί της/ και τα βγάζει πέρα./ Μ’ αν κι η θάλασσα επιχειρούσε το ίδιο/ θα ’ταν χαμένη». Από το “Ψηφιδωτό” (δεύτερη σειρά) του Ιάσονα Ευαγγέλου.

ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ πολιορκίας η πρωτεύουσα της χώρας. Ολα τα ’χε η… Μαριωρή, ο φερετζές (η επίσκεψη του Νταβούτογλου, δηλαδή) της έλειπε…

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ σ’ όλους κι όλες που γιορτάζουν σήμερα! Στους Νικολήδες που είναι σχεδόν όσοι και οι Γιάννηδες, και στις Νίκες (Νικολέτες) κατ’ αρχάς. Χρόνια πολλά, βέβαια και στους ναυτικούς μας, όπως στους κατοίκους των χωριών του νομού μας και των συνοικιών της πόλης μας που έχουν προστάτη τους τον Αγιο Νικόλαο. Βοήθειά τους και βοήθειά μας!

ΜΕΤΑ ΤΗΝ κοίμησιν του Αγίου (Νικολάου) έκλαμπρος ναός ανηγέρθη εις τα Μύρα της Λυκίας την πατρίδα του, όπου και η μυροβόλος σορός του αγίου λειψάνου του, κατέκειτο. Τούτον ηθέλησεν ο φθονερός πάντοτε δαίμων να καύση και μεταμορφωθείς εις γραΐδιον προσήλθεν εις όμιλον προσκυνητών αναχωρούντων δια την πανήγυριν και μετά υποκριτικών κλαυθμών παρεκάλει να λάβουν δια τον ναόν του Αγίου μικρόν λαδικόν πλήρες ελαίου, διότι αυτή ζαλίζεται, έλεγε μετά δακρύων, να πατήση εις το πλοίον και να ταξιδεύση, να ’χετε την ευχίτσα μου έλεγε και έκλαιεν. Οι προσκυνηταί συγκινηθέντες το έλαβον. Αλλά τη νύκτα επιφανείς ο Αγιος Νικόλαος: ογλήγορα, λέγει, να ρίψετε το λαδικόν εις την θάλασσαν. Είναι τέχνασμα του δαίμονος να καή ο ναός μου. Το έρριψαν και ευθύς μια φλόγα μετέωρη υψώθη προς τον αέρα και καπνοί δυσώδεις την αποφοράν εξεπέμποντο [...]. Το πλοίον ήρχισε να βυθίζεται. Αλλ’ ο Αγιος ταχύς βοηθός παραύτα εξήγαγε το πλοίον μακράν του κινδύνου”. (Αλέξανδρος Μωραϊτίδης “Των θαλασσών ο Αγιος” 1888).

«Μάνα καράβι αρμένιζε σ’ ανάμεσα πελάου/ βαριά φουρτίνα το λαλεί, μαϊστροτραμουντάνα./ Παναγία κι ο Χριστός/ κι άγγελος ζουγραφιστός,/ άγγελος, τρισάγγελος/ κι ο Μιχαήλ Αρχάγγελος/ Αγιος Γιώργης κι Αγι-Λιας/ κι η γι’ Αγια Πελαγιά/ κι η γι’ Αγιά Μαγδαληνή/ κι η γι’ Αγία Φωτεινή/ κι Αϊ Νικόλας Νικόλα,/ βουήθηξε του κόσμου όλου/ και βουήθα μας κι εμάς” (Από το βιβλίο του Σταμάτη Α. Αποστολάκη “Ριζίτικα, τα δημοτικά τραγούδια της Κρήτης”, Χανιά 2010).

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Χανιώτικα νέα (06.12.2014)

 

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

"ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΙΝ' Η ΚΑΡΔΙΑ , ΕΛΑ ΝΑ ΤΗΝ ΣΚΟΤΩΣΕΙΣ"

 

 

 

 

 

 

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης 

Το… πολύ µακρινό 1989 άλλα ήταν τα πάθη και τα προβλήµατα του τόπου! Ο Λευτέρης Πανταζής είχε κυκλοφορήσει το δίσκο “Ταραχή” και µέσα σε αυτόν υπήρχε το ζεϊµπέκικο και γκράντε σουξέ στις πίστες της εποχής και όχι µόνο “Αριστερά είναι η καρδιά”!

Παραθέτω τα δύο κουπλέ: 

[Αριστερά είν’ η καρδιά,/ εµπρός, σηµάδεψέ µε.

∆ώσε µου µία µαχαιριά/ κι αποτελείωσέ µε.

Αριστερά είν’ η καρδιά,/ εµπρός, σηµάδεψέ µε.

 

Αριστερά είν’ η καρδιά,/ κοίτα να βρεις το στόχο

και τη δική σου απονιά να πάψω πια να νιώθω.

Αριστερά είν’ η καρδιά,/ κοίτα να βρεις το στόχο].

Τρεις δεκαετίες µετά, και µε τα όσα διαδραµατίζονται στην Αριστερά, θυµήθηκα το συγκεκριµένο τραγούδι που µοιάζει να ταιριάζει ταµάµ µιας και οι αλληλοκατηγορίες και τα άπονα µαχαιρώµατα µεταξύ αλλοτινών συντρόφων στο... hot spot ‘‘καρδιά’’ µιας Αριστεράς που ως λέξη -και λιγότερο καθώς φαίνεται ως αυτό που νοηµατοδοτεί- έγινε καθηµερινή αναφορά στο λεξιλόγιο τόσο των πολιτικών πάσης φύσης (αριστερών-κεντρώων-δεξιών κ.λπ., κ.λπ.), όσο και των πολιτών που την ψήφισαν ή την καταψήφισαν! Των πολιτών που µετά εκείνη την πρώτη ψήφο, την καταψήφισαν ή την ψήφισαν και πλέον πολλοί από αυτούς βρίσκονται µετέωροι και ενεοί προς τα πού άραγε να κοιτάξουν και προς τα πού να στραφούν: προς τη meta Aristera ή τη νέα Αριστερά ή σε όσους πρεσβεύουν και προέρχονται από την πρώτη φορά Αριστερά ή…

Έως ότου να κάτσει η µπίλια, πάρτε και το ρεφραίν του ΛΕΠΑ:

«∆εν υπάρχει στο κορµί µου άλλο µέρος να πληγώσεις./

Αριστερά είν’ η καρδιά, έλα να τη σκοτώσεις».

Ποιος το θύµα, ποιος ο θύτης, ποιος νοιάζεται για µια καρδιά τάχατες;

 

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 6.12.2023)