ΠΟΙΗΣΗ

ΤΩΝ ΧΕΛΙΔΟΝΙΩΝ

Πιστά στο ραντεβού τους τα χελιδόνια.
Με την άνοιξη στα φτερά τους.

«Πάει και τούτος ο χειμώνας, ραγιάδες, ραγιάδες», 

το μήνυμα που μεταφέρουν.

Σπουδαία συντροφιά

οι κελαηδισμοί και τα φτεροκοπήματα των χελιδονιών. 

Τι κι αν φύγουν το φθινόπωρο…

Θα ξανάρθουν

κουβαλώντας την επόμενη άνοιξη!

ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ (΄'Οπως τι ψωμί", ΠΥΞΙΔΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ, Χανιά,2018)

ΧΡΥΣΑ

ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ ΚΑΙ ΓΚΕΛ ΜΠΟΥΡΝΤΑ 

Γράφει η Χρύσα Κακατσάκη

Παρά το πικρό χιούμορ του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα για τις παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου ανήμερα της 25ης Μαρτίου, όλοι παραδέχονται μια ακόμη ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Κάτω από το καινούργιο σύνθημα της «Γαλάζιας Πατρίδας» στεγάζονται παλιές και νέες διεκδικήσεις της γειτονικής χώρας. Το Αγαθονήσι βρίσκεται υπό ελληνική κατοχή, το Καστελόριζο και αρκετά νησιά είναι αμφισβητούμενα και το Αιγαίο δεν ανήκει στα ψάρια, όπως διαλαλούσε ένα αναρχικό γκράφιτι, αλλά εξ αδιαιρέτου στις δύο χώρες.

Ακόμη και οι πολιτικοί αναλυτές δυσκολεύονται ν’ απαντήσουν αν όλα αυτά είναι αποτέλεσμα της δυσχερούς θέσης του Ερντογάν και τα χρησιμοποιεί σαν placebo των εσωτερικών προβλημάτων ή αν εντάσσονται στην πάγια στρατηγική της Τουρκίας. Με την οικονομία να καταρρέει, το κουρδικό να παραμένει ανοιχτή πληγή, τους γεωπολιτικούς συσχετισμούς εναντίον του και την προοπτική ένταξης στην ΕΕ ολοένα να απομακρύνεται, καταφεύγει κάθε τόσο –αναγκαστικά σχεδόν– σε υψηλές κορόνες και ανέξοδους λεονταρισμούς.

Υπάρχει βέβαια και το δόγμα «follow the money» που όχι μόνο βοηθά στη λύση των αστυνομικών μυστηρίων και εγκλημάτων αλλά συχνά ισοδυναμεί με τον άξονα της εξωτερικής πολιτικής που χαράσσουν οι διάφορες χώρες. Η κυπριακή ΑΟΖ και η τριμερής συμφωνία υπό την κραταιά ασπίδα των ΗΠΑ αναδιατάσσουν οικονομικά συμφέροντα και συμμαχίες, γιατί είναι πολλά τα λεφτά από το φυσικό αέριο και τους υδρογονάνθρακες.

Σ’ αυτό το σημείο απαιτείται ιδιαίτερη διπλωματική προσοχή από ελληνικής πλευράς, γιατί η ιστορική εμπειρία δείχνει πως οι ξένες δυνάμεις άλλοτε μας βοήθησαν, όταν υπήρξε ταύτιση στόχων (ναυμαχία Ναυαρίνου), και άλλοτε μας εγκατέλειψαν (Μικρασιατική Καταστροφή).

Ένα άλλο θέμα που έχει ανακύψει πρόσφατα είναι η μετατροπή της Αγια-Σοφιάς σε μουσουλμανικό τέμενος. Mε την ευκαιρία να θυμίσουμε πως το σύμβολο του Βυζαντίου το ανακήρυξε μουσείο ο Κεμάλ Ατατούρκ το 1935, αφού προηγουμένως είχε αναθέσει στον Αμερικανό αρχαιολόγο και προσωπικό του φίλο Thomas Whittemore την αποκατάσταση των τοιχογραφιών και των ψηφιδωτών του ναού. Λίγο αργότερα τέθηκε υπό την προστασία της UNESCO και χαρακτηρίστηκε μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς λόγω της πολιτιστικής και αρχιτεκτονικής αξίας του.

Αν λοιπόν ο Ερντογάν, θέλοντας να υποδαυλίσει τον ισλαμικό φανατισμό, υπόσχεται πως οι ύμνοι που θα αναπέμπει ο ιμάμης στον Αλλάχ θα ανεβαίνουν πάνω από τους τρούλους, θα πρέπει να έχει υπόψη ότι θα ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο. Τις προάλλες η UNESCO του διεμήνυσε ότι για οποιαδήποτε αλλαγή ονομασίας ή χρήσης χρειάζεται απαραιτήτως η έγκρισή της.

Συμπερασματικά, οι καλές σχέσεις δεν οικοδομούνται με αμοιβαίες ζεϊμπεκιές, εθιμοτυπικές επισκέψεις και ανταλλαγή δώρων. Οσο τα μαχητικά αεροπλάνα ανεβάζουν τα ντεσιμπέλ της έντασης τόσο πρέπει να σταθεροποιείται και η ελληνική ψυχραιμία. Το «μολών λαβέ» αποκτά νόημα με εθνική συσπείρωση και με επαρκή αμυντική θωράκιση.

Αντίστοιχα, το «γκελ μπουρντά» (έλα εδώ) πρέπει να συνεπάγεται έντιμο και αξιόπιστο διάλογο για την επίλυση των διαφορών μας. Αντί οι Τούρκοι να ψάχνουν για casus belli, ας βρουν τους πολλούς λόγους της ειρηνικής συνύπαρξης.

https://www.pancreta.gr/voices.php?p=17360

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

ΣΤ1 ΤΑΞΗ 8ου ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ

ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΑΞΕΧΑΣΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!
Στον απόηχο των εορτασμών της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης και της 25ης Μαρτίου η συνάντησή μου την περασμένη Τετάρτη, 27 Μαρτίου με τα παιδιά της Στ1 τάξης του 8ου Δημ. Σχ. Χανίων. Πώς και πώς την περίμεναν, όπως μου είπαν. Πώς και πώς, όμως την περίμενα κι εγώ!
Δυνατοί οι δεσμοί της φιλίας μας που άρχισε πέρυσι στις 5 Μαΐου, που τα έφερε ο δάσκαλός τους, ο εξ’ Εβρου ορμώμενος Βαγγέλης Παγωνίδης, στην παρουσίαση της ποιητικής μου συλλογής “Οπως το ψωμί” , στο Πνευματικό Κέντρο Χανίων κι “έδεσε” λίγες μέρες αργότερα, όταν τα επισκέφτηκα στην τάξη τους, ήταν Πεμπτάκια τότε. Για “ευλογία” έκανα λόγο λίγες μέρες αργότερα στη στήλη μου “Μια στάση εδώ μια στάση εκεί” (Χ.ν., 1.6.18). Για μια “ευλογία” που επαναλήφθηκε κάνω λόγο σήμερα απ’ αυτή τη θέση προλογίζοντας τις εντυπώσεις τους απ’ τη φετινή μας συνάντηση, μια επίσης αξέχαστη συνάντηση. Από καρδιάς οι ευχαριστίες μου, στον δάσκαλό σας, στη δασκάλα της Μουσικής, τον δάσκαλο της Πληροφορικής, στον διευθυντή του Σχολείου και κυρίως σ’ εσάς, καλά μου φιλαράκια της Στ1 τάξης του 8ου Δημ. Σχ. Χανίων. Ηταν τοσα πολλά αυτά που με διδάξατε…

Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος

[…] Είπαμε διάφορα ποιήματα, μαντινάδες με τη συνοδεία της λύρας του συμμαθητή μας του Γιάννη Καλογεράκη και κάναμε ένα θεατρικό που το ετοιμάσαμε εμείς τα παιδιά μόνοι μας. Μου άρεσαν όλα αλλά περισσότερο μου έκανε εντύπωση το θεατρικό γιατί είχε παγωμένη εικόνα όπου τραγουδούσαν οι ηθοποιοί, και στο οποίο βάλαμε να συμμετέχει και ο ίδιος ο κ. Κακατσάκης όπου υποδυόταν τον εαυτό του. Ηταν όλα θαυμάσια! Αν και δεν το περίμενα ότι θα τα καταφέρναμε τόσο καλά. Αν θα άλλαζα κάτι, αυτό θα ήταν η διάρκεια της εκδήλωσης. Θα ήθελα να ήταν λίγο μικρότερη. Εύχομαι στον κ. Βαγγέλη να συνεχίσει να γράφει ωραία ποιήματα!

Μανώλης Νικολιδάκης

[…]Περάσαμε φανταστικά! Περισσότερο μου άρεσε το θεατρικό που ετοιμάσαμε εμείς τα παιδιά και συμμετείχε κι αυτός, αν και δεν το ήξερε, του είχαμε βάλει ρόλο να υποδυθεί τον εαυτό του. Μου άρεσε επίσης που συνεργαζόμασταν όλοι μαζί χωρίς να μαλώνουμε και χωρίς να φωνάζουμε. Αν έπρεπε να αλλάξω κάτι δεν θα άλλαζα τίποτα γιατί τα είχαμε προετοιμάσει όλα καταπληκτικά. Θα ήθελα να ξανάρθει ο κ. Βαγγέλης στην όμορφη τάξη μας και να του κάνουμε και πάλι μια καταπληκτική γιορτή.
Γρηγόρης Τζεμανάκης

[…] Κάναμε πολλά κι ωραία πράγματα. Το καλύτερο, κατά τη γνώμη μου ήταν το θεατρικό στο οποίο μάλιστα βάλαμε και τον ίδιο, αν και επισκέπτης στην τάξη μας, να συμμετέχει. Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση που του άρεσαν αυτά που ετοιμάσαμε εμείς οι μαθητές. Δεν θα ήθελα να αλλάξω τίποτα γιατί όλα του φάνηκαν υπέροχα! Εύχομαι στον κ. Κακατσάκη να είναι γερός, να γράφει κι άλλα ποιήματα και βιβλία.
Αγια Ιμπραήμ

Περάσαμε τέλεια. Δεν ήταν μια συνηθισμένη εκδήλωση για την ποίηση. Ηταν λίγο διαφορετική αν και την ετοιμάσαμε εμείς τα παιδιά είχε και θεατρικό. Μου άρεσε που ντυθήκαμε με τα ρούχα του θεατρικού. Επίσης μου άρεσε που ήμασταν χαλαροί, ήρεμοι, και ήσυχοι και μιλούσαμε για ποίηση, λογοτεχνία, θέατρο με συνοδεία μουσικής μέσα από λύρα, κιθάρα, ακορντεόν, αρμόνιο. Αυτό που δε μου άρεσε ήταν ότι έλειπε η κολλητή μου η Δέσποινα αν και το ήθελε πάρα πολύ να είναι στην τάξη όταν θα ερχόταν ο κ. Βαγγέλης. Αν θα άλλαζα κάτι, αυτό θα ήταν να δουλεύαμε λίγο περισσότερο αν και δε φάνηκε να υστερούμε κάπου. Ελπίζω την επόμενη φορά όταν θα μας έρθει και πάλι ο κ. Βαγγέλης, να είναι μαζί μας και η Δέσποινα και να έχουμε ετοιμάσει άλλα πράγματα, διαφορετικά και ακόμη καλύτερα. Κύριε Βαγγέλη πολύ σας ευχαριστούμε!
Κωνσταντίνα Μαραγκουδάκη

Ημασταν όλοι πολύ χαρούμενοι αλλά και πολύ ενθουσιασμένοι. Εξάλλου τον θεωρούμε άνθρωπο της τάξης μας και συνηθίζουμε κι εμείς να παρακολουθούμε τις παρουσιάσεις των βιβλίων του και των συλλογών του. Ετσι τώρα ήταν η δική μας σειρά να του κάνουμε εμείς μια παρουσίαση. Είχαμε ετοιμάσει πολλά πράγματα γι’ αυτόν κι αυτός για εμάς. Περάσαμε πολύ ωραία και θα ήθελα να το ξανακάνουμε.
Εφη Παπαδοκοκολάκη

Είπαμε πολλά ποιήματα και μας εξήγησε αρκετά πάνω στην ποίηση. Ετσι μας έκανε να καταλάβουμε πώς αισθάνεται κάποιος όταν γράφει ένα ποιήμα. Αυτό μου άρεσε περισσότερο από την επίσκεψη του κ. Βαγγέλη Κακατσάκη στην τάξη μας. Μπορώ να πω ότι άρχισε να μου αρέσει να διαβάζω κι εγώ ποιήματα. Ηταν όλα τέλεια! Μου έκανε τόση εντύπωση που ήξερε τόσα πράγματα για ποιητές και το νόημα των ποιημάτων τους. Δεν θα ήθελα να αλλάξω τίποτα κι εύχομαι να περνάει πάντα τόσο χαρούμενα την ημέρα αυτή!
Μαριλένα Κλαριδοπούλου

[…] Μού άρεσε πολύ η εκδήλωση και φάνηκε και του κ. Βαγγέλη να του άρεσε επίσης. Εμένα μου άρεσε περισσότερο το θεατρικό και οι μαντινάδες. Δεν θα άλλαζα τίποτα γιατί ήταν όλα τέλεια.
Φίλιππος Παρασκάκης

[…] του είχαμε ετοιμάσει και ένα θεατρικό στο οποίο πρωταγωνιστούσα. Δυστυχώς όμως αρρώστησα και δεν ήμουν στην εκδήλωση. Μετά το τέλος όμως με πήρε τηλέφωνο ο κ. Βαγγέλης (ο δάσκαλος της τάξης μας) και μετά μου μίλησε και ο κ. Βαγγέλης Κακατσάκης. Η έκπληξή μου ήταν μεγάλη. Μου είπε ότι «αν και δεν ήσουν εδώ εγώ ξέρω ότι είσαι πολύ καλή στο ρόλο σου, και οι συμμαθητές σου έπαιξαν ακόμη καλύτερα και για εσένα που έλειπες. Μου είπε επίσης ότι θα μου χαρίσει ένα βιβλίο του και μου υποσχέθηκε ότι θα ξανάρθει και θα ξανακάνουμε παρόμοια εκδήλωση. Χάρηκα πάρα πολύ. Κύριε Βαγγέλη σας εύχομαι να είστε πάντοτε καλά και να μας ξανάρθετε.
Δέσποινα Κουντουράκη

[…]Κάναμε πολλά πράγματα: είπαμε ποιήματα, μαντινάδες, τραγουδήσαμε, διαβάσαμε αποσπάσματα ενός βιβλίου δικού του, κάναμε ένα θεατρικό στο οποίο εγώ έκανα το δάσκαλο. Μου άρεσε που ο κ. Κακατσάκης άκουγε με προσοχή ό,τι ερώτηση του κάναμε κι ό,τι άλλο λέγαμε.
Ιάσονας Στουπάκης

[…] Του παρουσιάσαμε τη γιορτή που την είχαμε ετοιμάσει μόνοι μας εμείς τα παιδιά. Ο καθένας είχε κι από μια ιδέα και όλες μαζί τις βάλαμε σε μια λογική σειρά μέσα σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα. Όταν ήρθε του είπαμε τις μαντινάδες που του είχαμε γράψει ενώ ο Γιάννης έπαιζε λύρα. Απαγγείλαμε ποιήματα δικά του και γνωστών ποιητών με τη συνοδεία της μελωδίας της κιθάρας που έπαιζε ο Λευτέρης. Τραγουδήσαμε τραγούδια σχετικά με την ποίηση και την επανάσταση του 1821 με τη συνοδεία του αρμόνιου που έπαιζε ο Γιώργος και η κα Γιούλη. Του πήραμε συνέντευξη με τις ερωτήσεις που του είχαμε ετοιμάσει. Ανεβάσαμε κι ένα σύντομο αλλά χαριτωμένο θεατρικό που το τροποποιήσαμε για την περίσταση. Ημασταν για 2 ώρες πολύ ήσυχοι αλλά και ταυτόχρονα ενθουσιασμένοι που είχαμε τη χαρά να ξαναδούμε τον κ. Βαγγέλη. Εύχομαι κάθε χρόνο, την 21η Μαρτίου, την ημέρα της ποίησης να την περνάμε με τον κ. Βαγγέλη Κακατσάκη!
Ιωάννα Μακρινάκη

Χανιώτικα νέα (6.4.2019)

http://www.haniotika-nea.gr/mia-akomi-axechasti-sinantisi/

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

ΤΡΙΤΗ, 9 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2019, ΩΡΑ 7 Μ. Μ. ΣΤΗΝ ΚΙΣΑΜΟ

"Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΝ" ΤΟΥ ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ ΓΑΛΑΝΑΚΗ

Η Ιερά Μητρόπολη Κισάμου και Σελίνου, το εκκλησιαστικό βιβλιοπωλείο «Εσπερία» και οι Εκδόσεις Ραδάμανθυς, παρουσιάζουν το βιβλίο-ντοκουμέντο του μακαριστού Ειρηναίου Γαλανάκη «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΝ», την Τρίτη 9/4/2019 στο Τσατσαρωνάκειο Πολύκεντρο στις 7 το απόγευμα. 

Στην εκδήλωση θα απευθύνει χαιρετισμό ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου κ.κ. Αμφιλόχιος.

-Συντονίζει ο δάσκαλος–λογοτέχνης Βαγγέλης Κακατσάκης. 

Αναλυτικά το πρόγραμμα:

–Προβολή σπάνιου οπτικοακουστικού υλικού της Ι.Μ.Κ.Σ.

-Χαιρετισμοί: Ελένη Γεωργακάκη, Πρόεδρος Φιλολογικού Συλλόγου Κισάμου, Χρήστος Τσαντής, υπεύθυνος των Εκδόσεων Ραδάμανθυς, καθώς και από εκπρόσωπο της Οικογένειας Γαλανάκη.

-Ωδή στον Ειρηναίο Γαλανάκη – Ανδρομάχη Χουρδάκη, ποιήτρια-φιλόλογος.

-Μιλάει για το βιβλίο ο Σήφης Μιχελογιάννης, Αντιπρόεδρος του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων Νίκου Καζαντζάκη και υπεύθυνος Κρήτης.

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΨΑΛΩ ΤΩ ΘΕΩ ΜΟΥ ΕΩΣ ΥΠΑΡΧΩ

«Ασω τω κυρίω εν τη ζωή μου, ψαλώ τω Θεώ μου, έως υπάρχω». “Ασυναίσθητη” η επιστροφή μου στη φράση αυτή του Ψαλμωδού που βρίσκεται εν είδει προμετωπίδας στην αρχή του βιβλίου (για έναν ιδιαίτερα καλαίσθητο τόμο μεγάλου σχήματος, 214 έγχρωμων σελίδων και κυκλοφορήθηκε το 2009) που έγραψε και επιμελήθηκε ο και γραμματέας της Μητρόπολης Κισσάμου και Σελίνου, μαθητής μου στα μέσα της δεκαετίας του 1970 στο Δημ. Σχ. Στροβλών θεολόγος – ιεροψάλτης (στον Ι.Ν. του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Κίσσαμο) Αντώνης Π. Βακάκης για τον Θεόδωρο Βασιλικό, για τα 55 χρόνια της ιεροψαλτικής διακονίας του. Με το που τέλειωσα την ανάγνωσή του. Σημείο αναφοράς στον χώρο της Βυζαντινής Εκκλησιαστικής Μουσικής ο περί ου ο λόγος Αρχων Μουσικοδιδάσκαλος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, Πρωτοψάλτης και Χοράρχης, που αφιέρωσε το φωνητικό του τάλαντο στην ορθόδοξη θεία λατρεία κι όχι στο λαϊκό ή δημοτικό άσμα και που η όλη του δραστηριότητα χαρακτηρίζεται “όντως εξωπραγματική”, όπως σημειώνει στο πρόλογο του βιβλίου ο Πρωτοψάλτης του καθεδρικού Ναού Αθηνών Απόστολος Χ. Παπαδόπουλος. Κι αν έχει ισχύ για τον Θεόδωρο Βασιλικό η συγκεκριμένη φράση!

«Δύο λόγοι με οδήγησαν στη συγγραφή του παρόντος Τόμου: Ο ένας είναι η υποχρέωση και η επιθυμία, που νιώθει ο μαθητής να ευχαριστήσει το δάσκαλό του για την πολύτιμη γνώση που παρέλαβε απ’ αυτόν. Ετσι κι εγώ επιθυμώ να εκφράσω τις ευχαριστίες μου και την ευγνωμοσύνη μου προς τον Πρωτοψάλτη και Χοράρχη Θεόδωρο Βασιλικό, γιατί εκ νεότητός μου, από τη μαθητική μου ηλικία άκουσα την ψαλμωδία του ως μαθητής της Εκκλησιαστικής Σχολής Κρήτης, άγγιξε την ψυχή μου η λυρικότητα και η μελωδικότητα της φωνής του, η γλυκύτητα και η καθαρότητά της […] Ο δεύτερος λόγος είναι ότι θεωρώ σωστό και επιβεβλημένο στη σημερινή κοινωνία, όπου καθημερινώς προβάλλονται πρότυπα και “αξίες”, αναδεικνύονται πρόσωπα και έργα, άλλα σημαντικά και άλλα αμφιβόλου ποιότητας, να προβληθεί και ένα άλλο πρότυπο, το πρόσωπο και το έργο ενός Ιεροψάλτου». Τα που γράφει, μεταξύ των άλλων, στον πρόλογο του τιμητικού τόμου για τον Θεόδωρο Βασιλικό, ο Αντώνης Π. Βακάκης.

«Επίσημα Γράμματα – Χαιρετισμοί” (του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεοδώρου, του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερωνύμου, του Αρχιεπισκόπου Κρήτης Ειρηναίου, του Μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου Αμφιλοχίου κ.λπ.), “Βιογραφικά”, “Χορωδίες – Διάδοση – Καταγραφή της Βυζαντινής Μουσικής”, “Σταθμοί στην Ιεροψαλτική Διακονία του Θεοδ. Βασιλικού”, “Ενορ. Ι.Ν. Αγίου Θωμά Αμπελοκήπων”, “Η ψαλμωδία και οι Χορωδίες του Θεοδ. Βασιλικού μέσα από τα ΜΜΕ”, “Σχόλια – απόψεις για τον Πρωτοψάλτη Χοράρχη Θεόδ. Βασιλικό (από διάφορους πνευματικούς ανθρώπους)”, “Μαθήματα (Μέλη) Βυζ. Μουσικής του Θεοδ. Βασιλικού” και “Ο Θεοδ. Βασιλικός και το ύφος της Εκκλησιαστικής Βυζαντινής Μουσικής (του Ιωάννου Ε. Καστρινάκη)”, οι τίτλοι των κεφαλαίων του βιβλίου για τον Θεόδωρο Βασιλικό, που κλείνει μ’ ένα γενικό σχολιασμό απ’ τον τιμώμενο και την κατακλείδα του συγγραφέα. Με ευχαριστίες σε όλους όσοι με οποιονδήποτε τρόπο βοήθησαν στην ετοιμασία του τόμου και ευχές στον δάσκαλο «να έχει υγεία και έτη πολλά για να συνεχίζει να άδει και να ψάλλει τω Κυρίω και να τέρπει τα ώτα και τις καρδιές μας». Στους αιώνες… Μέρος της άυλης πνευματικής μας κληρονομιάς και οι ψαλμωδίες των ιερών ασμάτων της ορθοδοξίας μας δια χειλέων του Θεοδώρου Βασιλικού, που τον “βλέπουμε” στο εξώφυλλο του βιβλίου να ψάλει με τη Χορωδία του, την Πρωτοχρονιά του 2000, στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης το “Φως” Ιλαρόν.

«Ασω τω κυρίω εν τη ζωή μου, ψαλώ τω Θεώ μου, έως υπάρχω». Ανθός αγάπης και καρπός πολλής δουλειάς ο ξεχωριστός αυτός τιμητικός τόμος για τον Θεόδωρο Βασιλικό του Αντώνη Βακάκη, που επιμένει παιδιόθεν να επαναλαμβάνει κι αυτός τα λόγια του Ψαλμωδού. Οπως τα επαναλάμβαναν όταν ήταν 11 χρονών και “είπε” για πρώτη φορά με δική μου προτροπή τον Απόστολο στον Τίμιο Σταυρό των Πάνω Στροβλών, ο παπά ο Παντελής Σαμψάκης και οι ψαλτάδες του: ο Γιώργης Βακάκης, ο Βασίλης Βακάκης και ο Αντώνης Βαβουλές… Πάντα άξιος, καλέ μου μαθητή. Και για ν’ αποφανίζεις τους ιεροψάλτες μας που επιμένουν να ψάλουν τω Θεώ έως υπάρχουν…

Χανιώτικα νέα (Παρασκευή, 5.4.2019)http://www.haniotika-nea.gr/psalo-to-theo-mou-eos-iparcho/

ΟΠΩΣ ΤΟ ΨΩΜΙ

ΑΠ' ΤΟ ΨΩΜΙ ΤΟΥ ΦΟΥΡΝΟΥ ΜΑΣ ΘΑ 'ΧΟΥΝ ΜΕΡΤΙΚΟ ΤΑ ΟΡΦΑΝΑ

Γράφει η Ευαγγελία Νικολακάκη - Μανιουδάκη

«Βασιλικός μου μύρισε
για δέστε ποιός διαβαίνει»,
εις την γιορτή σας κύριε Ευάγγελε
xρόνια πολλά σας λέμε,
μαζί με τα εγγόνια
νά ’ναι η ζωή μια άνοιξη
γεμάτη χελιδόνια.

Για την ποιητική σας συλλογή κ. Ευάγγελε “Οπως το ψωμί”, όπου ξεκινά από τα βιώματα της παιδικής ηλικίας, όπου η ιεροτελεστία της ζωογόνου πηγής, το ψωμί, για το μεγάλωμα όλων μας, έχει αφήσει από τα πιο αξέχαστα συναισθήματα και ένα από τα πιο ευχάριστα και πάλι όλων μας, και δικαίως εσείς του αφιερώσατε την όμορφή σας ποιητική συλλογή, ήταν πρέπον. Τιμή σας. Το ψωμί, ο άρτος, από τα πρώτα θαύματα του Χριστού, ευλογήθηκε από τον Χριστό και έγινε το λίγο πολύ και χόρτασε το πλήθος στην έρημο.
Η ποιητική σας συλλογή κύριε Ευάγγελε ευφραίνει και χορταίνει πνευματικά όλους μας και είμαστε ευγνώμονες όχι μόνο για την ποιητική συλλογή, “Οπως το ψωμί” αλλά για όλα, για τα πάρα πολλά πνευματικά οφέλη που έχουμε πάρει όλοι μας από τους μικρούς σας μαθητές μέχρι εμάς τους μεγάλους.
Ομως ξαναγυρίζω στην προσφορά του ψωμιού που είναι ευλογημένο και στον εορτάζοντα προ ημερών κ. Ευάγγελο με τα εγγονάκια του.

Τη νύχτα είδα όνειρο: ήμουν μικρός και ξαναπήγα στο σχολείο.
Εγύριζα στο σπίτι μας, ένοιωθα κουρασμένος
από μακριά, μου ήρθε η ευωδιά
που στέλνει το ψωμί όταν το ψήνει ο φούρνος μας
ο καλοπυρωμένος.
Με καλωσόρισε η μάνα μου κι άρχισε να μου λέει:
Επέρασε Βαγγέλη μου μια μαυροφορεμένη
μου φάνηκε αδύνατη μπορεί και πεινασμένη,
έτρεξα και άνοιξα του φούρνου μας την πόρτα νά ναι… ευλογημένη για τα παιδιά της
μου ‘λεγε μα τόσο λυπημένη
επρόφθασα και είπα της να το ξέρει
πως απ’ το ψωμί του φούρνου μας τα ορφανά
θα έχουν μερτικό κι όταν δεν περισσεύει.
Εγύρισα Βαγγέλη μου στο φούρνο μας
οκτώ ψωμιά εγώ είχα πλασμένα
μα τα ψωμιά ήταν εννιά και καλοροδισμένα

Με εκτίμηση
Ε.Ν.Μ.

http://www.haniotika-nea.gr/opos-to-psomi-15/

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

ΜΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΑΠΡΙΛΗ

[Σαν παραμύθι ή ένα… ψέμα, μια ψευδαίσθηση το τότε;…].

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης 

…Τότε, πριν από χρόνια, άγουρα χρόνια! Τότε που οι λέξεις γράφονταν σε χαρτί με όλα τα σημεία της στίξης τριγύρω τους· πολλά θαυμαστικά κι ερωτηματικά, κυρίως εκείνα τα τελευταία που  επιζητούσαν υπομονετικά(!) μιαν απάντηση!
Τοτε που κι οι μήνες περνούσαν αργά, με όλες τις ώρες του 24ώρου ολοφάνερες μέσα στ’ ανήσυχα μάτια, στις εικόνες της ζωής που βίωναν οι άνθρωποι έξω στους δρόμους, στις συναλλαγές τους, στις στιχομυθίες τους κι όχι μέσω οθονών!
Αργά περνούσαν οι μήνες, έφυγε το Φθινόπωρο, κι ήρθε κι έφυγε αργά, βαρύς ο χειμώνας…
Η Ανοιξη όμως, πώς το μπορούσε να βαρύνει ακόμη περισσότερο τις σκέψεις του, τα στήθια; Οι μέρες μεγάλωναν και ο ουρανός θλιβερά σουρούπωνε, κάθε μα κάθε μέρα κείνα τ’ απογευματινά του Μάρτη!
Κι αίφνης, κατά τα τέλη του Μαρτιού, οι υποσχέσεις των ματιών, τα αινιγματικά χαμόγελα και τ’ ανεπαίσθητα αγγίγματα των χεριών, δήλωναν(;) πως το μαρτύριο ίσως και να τελείωνε· κι ήρθαν αστραφτερές λάμψεις μες στου νιου τον νου!
Ανοιξη, Ανοιξη του έρωτα! Ολοφάνερος στα μάτια του! Ολοφάνερος στα μάτια της(;). Ολοφάνερος πίσω από τα πειράγματα, τα πιο αληθινά,  αφού όλου του κόσμου τα συναισθήματα βίωνε… Ηταν όλα αλήθεια, λοιπόν, όλα συμβαίνουν και τα νιώθεις! Σαν τα βιβλία ή σαν τις ταινίες του σινεμά!
Τη νύχτα εκείνη αρχές τ’ Απρίλη ήτανε, του δωσε επιτέλους τα γραμμένα της σε γαλάζιο χαρτί, διπλωμένο στα τέσσερα…
«Στο σπίτι μόνο θα τ’ ανοίξεις!»
«Στο υπόσχομαι»!
Εκείνη στο δρόμο της κι εκείνος τάχυνε το βήμα του για το σπίτι. Κι όπως της το ’χε υποσχεθεί, εκεί μονάχα, στο εφηβικό του δωμάτιο διάβασε το γράμμα!
«Αχ να ’τανε πρωταπριλιά!» σιγομουρμούρισε κι έπεσε στο κρεβάτι… κλαίγοντας σιγανά!

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 3 Απριλίου 2019)

http://www.haniotika-nea.gr/mi-alithia-t-aprili/

ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ

ΣΤΟ 11ο ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ
ΠΩΣ ΝΑ ΚΡΥΦΤΕΙΣ ΑΠ' ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ....



Με τα υπέροχα παιδιά της ΣΤ1 τάξης του 11ου Δημ. Σχ. Χανίων σήμερα το πρωί, 2 Απριλίου, Παγκόσμια Ημέρα του Παιδικού Βιβλίου. "Πώς να κρυφτείς απ'τα παιδιά\ έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα... Οι στίχοι αυτοί του Διονύση Σαββόπουλου, που έγραψα στον πίνακα, μετά το καλημέρα που είπαμε, ήταν η αφετηρία μιας μεγάλης κουβέντας που κάναμε για το ποιητικό και γενικότερα το συγγραφικό μου έργο, όπως και για πολλά άλλα θέματα...




"Όσο υπάρχουνε παιδιά,\ θα ξαναγεννιέται ο Χριστός
κι όσο υπάρχουνε πουλιά,\ ο Σταυρωμένος Χριατός θα ανασταίνεται!",
 έγραψα πριν να φύγω από το Σχολείο, στο Βιβλίο Εντυπώσεων του Σχολείου.

Κατάπολλα τα ευχαριστώ μου στη διευθύντρια του Σχολείου Μαρία Κληματσάκη και στον δάσκαλο Γιώργο Κανδαράκη, που με συμπεριέλαβαν μεταξύ των συγγραφέων που συμμετείχαν σ' αυτήν τη μεγάλη Γιορτή του Παιδικού Βιβλίου. Τη δασκάλα της Τάξης Κωνσταντία Γκολέμη που προετοίμασε ττους μαθητές της για τη συνάντησή μας (κρίμα που λόγω ασθενείας έλειπε) και τη δασκάλα της Τάξης Στήριξης Σοφία Κοκολογιάννη που με υποδέχθηκε. Και, βέβαια, σ' εσάς, καλά μου Εκτάκια,
για την προετοιμασία που κάνατε, τη φιλοξενία σας και το εμπνευσμένο από ποιήματά μου Λεύκωμα που κάνατε και μου χαρίσατε...

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΙΑ 'ΝΑΙ ΤΑ ΧΑΝΙΑ...

“Τραγουδώ στη σιγαλιά πλάι στο φανάρι/ και θυμάμαι τα παλιά βγήκε το φεγγάρι/ και φυλάει τη γειτονιά με το καλντερίμι/ τα στενά του Τοπανά, γέμισαν ασήμι./ Ζωντανεύουνε ξανά οι καημοί κι οι θρύλοι/ όνειρο είναι τα Χανιά νύχτες του Απρίλη./ Στα μπαλκόνια οι λυγερές στο στρατί κιθάρες/ πρωτοείδωτες χαρές, στεναγμοί, λαχτάρες./ Και προσμένουμε οι νιοι πλάι στη γωνία/ σιγοκλαίνε οι ουρανοί απ’ την αγωνία». Το ποίημα “Ονειρο είναι τα Χανιά” του Κώστα Χιωτάκη (και τραγούδι απ’ την “Οκτάβα” σε μουσική του Πέτρου Περάκη).

« “Εγώ είμαι Συ!”/ Ορμώντας από τους επτά ουρανούς/ -απάτητες βουνοκορφές της Κρήτης-/ Κρηταετός περήφανος/ τρανό λεβεντομάνας γης σημάδι,/ έτσι σας χαιρετάει αθάνατοι πατέρες κι αδελφοί./ […] Ο αλαλαγμός της νίκης του -της νίκης σας-/ φλογίζει τις καρδιές μας./ Και ξεχύνεται νικητήριος ο παιάνας/ στεριάς και του πελάου,/ της γης τ’ ουρανού./ Βροντά ο ουρανός/ αστράφτει η Γης/ και σειέται ο απάνω κόσμος!» Το ποίημα θριαμβικό του Γ.Δ. Καψωμένου.

«Στου νεραϊδότοπου τον γκρεμό τον απάτητο/ απόθεσα τ’ ονείρεμα μιας φεγγερής νύχτας./ Μα η σκέψη της λίμνης υπόκωφη/ ρούφηξε στην αχνάδα της/ τ’ αναφτέριασμα της λαχτάρας,/ τα πλοκάμια του νερού ανταριάστηκαν/ και παραλοϊσμένη η νεράιδα/ μ’ ονείρεψε στ’ αντιφέγγισμα της αυγής/ ξεγελάσματα κι αφρογέλια». Το ποίημα “Στη λίμνη” (Κουρνάς Χανίων) της Νέλλης Παπαγιαννάκη.

«Καθημερνά/ στης γειτονιάς τον καφενέ/ παρέα πίνουν ρεφενέ/ ο μπαρμπά – Μήτσος ο λασπάς,/ ο Διαμαντής ο λιπαντής/ κι ο λογιστής κυρ Ζάχος/ χρόνια κι αυτός ξωμάχος./ Παρέα της παλιάς γενιάς./ Πότε σαρδέλα και ελιά/ φορές χταπόδι ρηγανάτο/ υψώνουν το ποτήρι τα σπερνά/ σπονδή στον Βάκχο,/ αναπέμποντας γι’ άσπρο πάτο,/ και για καλά στερνά». Το ποίημα “Αρμονίες” του Χαράλαμπου Σπ. Σκριβιλιωτάκη.

«[…] Μια προσευχή ‘ναι η ζωή/ Ζωγράφοι: Πλάστε την εικόνα πλειο καλή./ Τον πλειο καλό σκοπό σας ως τραγουδιστάδες/ στα βουνά και στις κοιλάδες αφήστε ν’ ακουστεί./ Και συ που σκάβεις τη γη με το δικέλι/ με πίστη, εργάτη, τη μάνα γη/ και συ σοφέ, που σκάβεις με τη σκέψη/ της γνώσης ο καρπός να βγει/ νιώστε όλοι: Μια προσευχή ‘ναι η ζωή». Από το ποίημα “Μια προσευχή ‘ναι η ζωή” του μητροπολίτη Ειρηναίου Γαλανάκη.

«[…] Και παίρνοντας τα ξόμπλια σου στων ηρώων σου τα μέτρα/ και αψηφώντας τα φαριά -μεγάλη διδαχή-/ έκαμες θάμα κι έγινε φλόγα σου η κάθε πέτρα/ του Διγενή αστράφτοντας το υπέροχο σπαθί./ Περνούν τα χρόνια κι ο καιρός την κάθε λάμψη σβήνει/ με αίμα οι δάφνες άνθισαν στην κάθε σου κορφή/ όλα σιγάσαν, μα όταν ως το θείο φως σε ντύνει,/ Κρήτη μου, φανερώνεσαι της Δόξας αδελφή». Το ποίημα “Θούριο στη Μάχη της Κρήτης” του Γεωργίου Γεωρβασάκη.

«Γλαυκό του Λιβυκού το πέλαγος/ στέλνει χρυσάφι και ασήμι/ και με τη σκέψη απροσκάλεστη/ του λόγου έρχεται η ρύμη. […] Στην Κρήτη στέλνει χαιρετίσματα/ της Αλεξάνδρειας η δόξα/ το φανερώνουνε περίτρανα/ ψηλά του ουρανού τα τόξα./ Η Γαύδος φαίνει το τραγούδι της/ το μεσημέρι και το δείλι/ κάτω στην άκρη της Μεσόγειος/ ένα νησί, ένα μαντήλι». Από το ποίημα “Λιβυκό” του Αθανασίου Δεικτάκη.

«[…] Για των Ηρώων τον θάνατο λόγια πικρά μην πούμε!/ Κανείς μην παραπονεθεί, κανένας να μην κλάψει./ Τα ονόματα των ολωνών, η Ιστορία θα γράψει/ με γράμματα ξαστραφτερά και μεσ’ από τα χρόνια που θα κυλούν ατέλειωτα, θα ζουν Εκείνοι αιώνια!/ Για τον καθένα μας γυρνά της Μοίρας το σφεντήλι·/ μια μέρα που δεν προσδοκάς, πρωί, μεσημέρι, δείλι/ καθένας που ‘ζησεν εδώ στη γη και θα πεθάνει […]» Από το ποίημα “Για τους νεκρούς του 41-45” του Αγγελου Καλοκαιρινού.

«Αυτή τη νύχτα που με πνίγει η ξενιτιά/ κι η μοναξιά κοντά στον θάνατο με φτάνει/ να ‘τανε Θε μου να βρισκόμουνα ξανά/ μόνο γι’ απόψε στο χανιώτικο λιμάνι/ Ο γέρω φάρος να φωτίζει το γιαλό/ κι ένα ποστάλι να ‘χει φτάσει απ’ τον Περαία/ την Πούντρα να ‘παιρναν τ’ αλάνια στο ψιλό/ κι ο Αλή Γκογκός ο σαλπιγκτής κάποια μοιραία./ Σαν κομπολόι τα φωτάκια απ’ το γριγρί/ που σαν τις μνήμες στο λιμάνι να γυρνάνε/ και να ‘ρθει η αγάπη μου όπως τότε να με βρει/ και γυροβόλι οι αγαπημένοι φίλοι να ‘ναι […]». Από ένα ποίημα για τα Χανιά του Γιάννη Γυπάκη.

Ενας δεύτερος κύκλος από άλλους εννέα εκλιπόντες Χανιώτες ποιητές σήμερα. Σαν συνέχεια του πρώτου (βλ. “Στάσεις” 21.3) με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Υστερα από παράκληση – προτροπή πολλών φίλων – αναγνωστών της στήλης, όπως του “δικού μας” Στ. Γ. Κλώρη, του γιατρού – ποιητή Γρηγόρη Γεωργουδάκη, της φιλολόγου Αγγελικής Σοφούλη κ.λπ. Στην κεντρική θέση της στήλης ο μακαριστός μητροπολίτης Ειρηναίος Γαλανάκης, με στίχους απ’ το ποίημά του “Μια προσευχή ‘ναι η ζωή”. Ευλογών και αγιάζων την ομορφιά των Χανίων, όπως την παρουσιάζουν οι ποιητές μας.
Χανιώτικα νέα (2.4.2019)
http://www.haniotika-nea.gr/mia-omorfia-ne-ta-chania/

ΧΡΥΣΑ

ΗΤΑΝΕ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΕΝΑΣ ΛΕΒΕΝΤΗΣ

Γράφει η Χρύσα Κακατσάκη

Δεν θα ήταν υπερβολή αν έλεγα ότι σχεδον γεννήθηκα με τον Νίκο Ξυλούρη. Δικά του τα πρώτα ακούσματα ακόμη από την κοιλιά της μάνας μου, αφού ηταν ο αγαπημενος όλης της οικογένειας. Η φωνή του δονούσε καθημερινά από τα ερτζιανά του τοπικού ραδιοσταθμού τον αέρα του σπιτιού μας.

Μια φορά είχε έρθει σε ένα πανηγύρι του χωριού και οι κάτοικοι ειχαν προετοιμαστεί σαν να υποδέχονταν έναν θεό. Εκείνος φορούσε ένα μαύρο πουκάμισο, τότε που το ρούχο αυτό ήταν σύμβολο λεβεντιάς και όχι χυδαίου τσαμπουκά. Λιτός και αγέρωχος, εκτελούσε τις παραγγελιές τους χωρίς καθόλου να «αναντρανίσει» (ανασηκώσει) το κεφάλι του από τη λύρα. Οι άντρες δεν μιλούν πολύ κι έτσι το μόνο που ακούστηκε από το στόμα του ήταν ένα «ευχαριστώ για τη βραδιά» . Τον ξαναείδα στο κέντρο «Δίας», κάπου στη Λιοσίων αν θυμάμαι καλά, όπου τραγουδούσε μαζί με τη Σωτηρία Μπέλλου. Το ίδιο δωρικός, το ίδιο αμίλητος. Τι να τα κάνεις τα λόγια μπροστά στη γλώσσα της μουσικής;
Κάποτε η μητέρα μου είχε μπει στο δωμάτιο με τον αργαλειό για να υφάνει. Στο ραδιόφωνο, που βρισκόταν κάπου αλλού, έπαιζε τον «Αργαλειό». Το παίρνει ο πατέρας μου το αφήνει δίπλα στη μητέρα μου και της λέει « Για σένα, Δέσποινα, το έγραψε αυτό. Ή μαλλον για μένα»
Κι όλη μέρα τακ τακ τακ, τουκ τουκ τουκ, το πέταλό σου κάνει
και το πανί σου κι η απαντή σου σε πειρασμό με βάνει.

https://www.pancreta.gr/voices.php?p=4278