ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

 ΜΙΚΡΗ ΠΑΣΧΑΛΙΑ 

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Κλείνω τα µάτια, τα αυτιά!Για τόσο, όσο χρειάζεται η προετοιµασία µιας µικρής προσευχής…Το ξέρω πως δεν αρκεί…! Πως είναι δύσκολο να ‘‘ξεβγάλεις’’ όλα τα γήινα, να καθαρίσεις όλες τις σκέψεις, να ξεσκονίσεις τη µικρή παιδική καρδιά που µόνο αυτή ταπεινά, αγνά µπορεί και κτυπά δίχως τα βάρη ενός µυαλού πολυβασανισµένου από µύριες ανίερες σκέψεις που δεν αφήνουν να καταλαγιάσει η τρικυµία! ...Οι θάλασσες αλλάζουν χρωµατισµούς τον Απρίλη· είναι φυγή η θάλασσα, είναι καηµός η φυγή. Και να προσπαθείς να ψάχνεις τη θάλασσα που... κάπου έχει βυθιστεί µέσα σου, είναι ανίατη ασθένεια του νου και της καρδιάς! Κι εσύ στέκεσαι ψηλά σε ένα βράχο και µπορείς µονάχα να παρακολουθείς τα συµβαίνοντα στον κόσµο, τα εδώ στη γειτονιά µας αλλά και έξω από αυτήν, σε όλο τον πλανήτη!

Το ξέρω πως δεν αρκεί!
Μα… κλείνω τα µάτια, κλείνω τα αυτιά κι ας προσπαθήσω απέλπιδα προσπάθεια να φέρω πίσω στο νου εδω ’να, το Πάσχα το Ρωµέϊκο! Τους ανθρώπους που βρίσκονται σε τόπους πολύ µακρινούς µα... τόσο κοντά µου!
Να φέρω µε τον νου τις εικόνες εκείνες που κάθε Μεγάλη Εβδοµάδα επιζητώ να κυριαρχούν στη σκέψη! Ποιος το ’πε πως είναι εύκολο κάτι τέτοιο;
Καλή Ανάσταση παππούδες, ’σείς άνθρωποι απλοί αλλοτινών µου χρόνων!
Τούτο το δάκρυ µη φτάσει έως εκεί που βρίσκεστε τώρα!
Τώρα πια χαµογελώ, κι ας µην το δείχνουν τα µάτια µου!

Καλή Ανάσταση…

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 16 Απριλίου 2025) 

ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ

ΣΗΦΗΣ Ι. ΠΕΤΡΑΚΗΣ: Η ΑΣΗ ΓΩΝΙΑ, Ο ΚΟΣΜΟΣ ΟΛΟΣ

Γράφει ο Βαγγέλης Κακατσάκης

Όποιος αγαπά τον τόπο του, αγαπά όλο τον κόσμο! Στη λογική του μακαριστού μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίου Γαλανάκη, του Αγίου στη λαϊκή συνείδηση Ειρηναίου του Χριστιανού, με οδηγούσε η σκέψη μου, κάθε φορά που διάβαζα τις “ασηγωνιώτικες ιστορίες” τού Σήφη Πετράκη ή τον άκουγα να μου τις διηγείται ξεστομάτου. Εκεί με οδηγεί και σήμερα στον πάνδημο αποχαιρετισμό για το φευγιό του στο “άλλο ημισφαίριο της ζωής”, κι εκεί σίγουρα θα με οδηγεί, όπως όλους μας άλλωστε, όταν θα νιώθω-θα νιώθουμε την ανάγκη, να επιστρέφω- να επιστρέφουμε, σ΄ αυτές.

Ασή Γωνιά... “Αυτός ο κόσμος ο μικρός ο μέγας”! Κι αυτός ο στίχος του Οδυσσέα Ελύτη από το “Άξιον εστί” στον νου μου, όπως τις αναθιβάλλω στα δημοσιεύματά του στην αγαπημένη μας εφημερίδα τα ¨Χανιώτικα νέα”, της οποίας ήμαστε μαζί για πάνω από 25 χρόνια τακτικοί συνεργάτες, και βέβαια στα πάμπολλα βιβλία του που τα διάνθιζαν πάντα τα ομιλητικά σκίτσα του αδερφού του, του Χρήστου. Ασή Γωνιά ο κόσμος όλος! Ούλος θα με διόρθωνε ο φίλος μου, που του άρεσε να χρησιμοποιεί την κρητική ντοπιολαλιά, τονίζοντας ιδιαίτερα το υγρό ασηγωνιώτικο λάμδα, στον προφορικό του λόγο.

Ασηγωνιώτικες αθιβολές. Αποκορωνιώτικες αθιβολές. Μαδαρίτικες αθιβολές. Αθιβολές (τι λέξη κι αυτή!) για τα πρόσωπα κι αθιβολές για τα πράγματα. Αθιβολές για τα πράγματα των προσώπων κι αθιβολές για τα πρόσωπα των πραγμάτων. Αθιβολές για θρύλους κι αθιβολές για ιστορικά γεγονότα. Αθιβολές για τα ήθη και τα έθιμα και αθιβολές για την επικαιρότητα. Αθιβολές σοβαρές που προβληματίζουν κι αθιβολές αστείες που ξεκουράζουν. Αθιβολές της καθημερινότητας κι αθιβολές των σκολάδων. Λογιών λογιών τα λουλούδια που έχει σε κάθε πεζούλα του, σε κάθε κείμενό του, ο ασηγωνιώτικος μπαξές του Σήφη Πετράκη. Το είχε μα και το καλλιέργησε αυτό το μέγα χάρισμα ο ξεχωριστός φίλος μου. Να ζωντανεύει με τις ιστορίες του, ακέραιο, με τις λεπτομέρειές του τον όμορφο ασηγωνιώτικο κόσμο, έτσι όπως συνέχιζε να αναπνέει στο πάντα ενυπάρχον οξυγόνο του.

Το διαπιστώνουμε σε όλα τα γραφτά του αυτό. “Σκύβω και αφουγκράζομαι τη γη την ασηγωνιώτικη, που περισσεύουν οι πέτρες και τα χάλαρα”, μας λέει ο ίδιος απλά, προλογίζοντας ένα από τα βιβλία του, το “Ορεινές μαδαρίτικες αθιβολές τσ Ασηγωνιώτικης ρίζας”. Αυτό έκανε μέχρι τέλους. “Ενόσω ζούσε, ανέπνεε και σωφρονούσε”, για να θυμηθώ μια φράση του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη από τον “Λαμπριάτικο ψάλτη” του. Των αδυνάτων αδύνατο να σταματούσε ο Σήφης Πετράκης να γράφει τις ιστορίες του και “να διασώζει το πρόσωπο της Απάνω Κρήτης”, όπως θα μας έλεγε ο Νίκος Καζαντζάκης. Με ό, τι αυτό σημαίνει. Αιωνία η μνήμη του!

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Επικήδειος λόγος που εκφωνήθηκε από τον γράφοντα στη νεκρώσιμη ακολουθία που έγινε την Τετάρτη 9 Απριλίου2025, στην εκκλησία του Τιμίου Σταυρού, στην Αση Γωνιά Αποκορώνου.

Χανιώτικα νέα 11.4.25 (https://www.haniotika-nea.gr/ekeinoi-poy-feygoyn-sifis-i-petrakis-i-asi-gonia-o-kos-os-olos/

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Ε' ΤΑΞΗ ΔΗΜ. ΣΧ. ΒΑΡΥΠΕΤΡΟΥ

ΑΠΟ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΣΤΟΝ ΕΠΙΤΑΦΙΟ

Καλοί μου φίλοι, Καλή Μεγαλοβδομάδα! 

Σάββατο του Λαζάρου σήµερα, Κυριακή των Βαΐων αύριο, Μεγάλη Εβδοµάδα, Εβδοµάδα των Παθών, από µεθαύριο. Γι’ αυτές τις µέρες που µας οδηγούν από τα Πάθη του Χριστού στην Ανάστασή του, µας µιλούν στον σηµερινό Παιδότοπο τα Πεµπτάκια του ∆ηµ. Σχ. Βαρυπέτρου Κυδωνίας. «Μπορούµε να ενσωµατώσουµε τα µηνύµατα της Μεγάλης Εβδοµάδας στην καθηµερινότητά µας, για να γίνουµε καλύτεροι άνθρωποι», γράφει στο εισαγωγικό της σηµείωµα η δασκάλα της τάξης Καλοµοίρα - ∆έσποινα Αραπάκου. Πολύ σ’ ευχαριστώ κι εσένα και τους µαθητές σου καλή µου συναδέλφισσα! 

Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους!  

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης (δάσκαλος - λογοτέχνης)

Οι μέρες από το Σάββατο του Λαζάρου μέχρι τη Μεγάλη Παρασκευή είναι μια ξεχωριστή πνευματική στιγμή για όλους μας, γιατί καλούμαστε να σκεφτούμε, να νιώσουμε και να ζήσουμε πιο κοντά στην ουσία της πίστης μας. Μέσα από τα γεγονότα, που ακολουθούν τη ζωή και τη Σταύρωση του Χριστού, καλούμαστε να αναλογιστούμε την πορεία μας και να ξαναδούμε τον κόσμο γύρω μας με μια πιο βαθιά και ουσιαστική ματιά. Στις παρακάτω ομαδικές εργασίες της τάξης μας, προσπαθούμε να αναδείξουμε τα ήθη, τα έθιμα και τη σημασία αυτών των ημερών, εξετάζοντας πώς μπορούμε να ενσωματώσουμε τα μηνύματα της Μεγάλης Εβδομάδας στην καθημερινότητά μας, για να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.

Η δασκάλα της τάξης Αραπάκου Καλομοίρα-Δέσποινα,

Σάββατο του Λαζάρου έρχεται με τα πολλά λουλούδια

με τα πολλά τα χρώματα και με τα τραγούδια.

Με βάγια στο χέρι,ο κόσμος περνά τον δρόμο με θέρμη.

Πασχαλινά γεμίσαμε και φέτος μες στο σπίτι

να θυμηθούμε τον Χριστό εμείς και όλη η Κρήτη.

Όλα τα πάθη του Χριστού και την Ανάστασή Του

γιορτάζουνε οι Χριστιανοί το Πάσχα προς τιμήν του.

Γκάτζιας Βαγγέλης

ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ

Συνδέεται με ένα από τα θαύματα του Χριστού κατά το οποίο ο Ιησούς ανέστησε τον φίλο του Λάζαρο, που είχε πεθάνει και είχε ταφεί για τέσσερις ημέρες. Σχετίζεται με αρκετά παραδοσιακά έθιμα, όπως: α) η παρασκευή κόλλυβων που προσφέρονται στους ναούς, ως εκδήλωση μνήμης για τους νεκρούς και ως προσευχή για την ανάπαυση των ψυχών τους, β) Τραγούδισμα "λαζαρικών": Τα παιδιά στην Κρήτη και σε άλλα νησιά ντύνονται με παραδοσιακές φορεσιές και κρατώντας καλάθια με λουλούδια, τραγουδούν: «Αν είναι με το θέλημα και με τον ορισμό σας, Λαζάρου την Ανάσταση να πω στ’ αρχοντικό σας,\ -Λάζαρε πες μας τι είδες εις τον Άδη που επήγες,\ Είδα φόβους, είδα τρόμους, είδα βάσανα και πόνους». Ακτουδιανάκη Χριστίνα, Δελάκης Ιάκωβος

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

Η Εκκλησία τιμά την είσοδο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα, όταν ο κόσμος Τον υποδέχθηκε ως βασιλιά, στρώνοντας στα πόδια Του βάγια και φοίνικες, φωνάζοντας «ὡσαννά». Τα βάγια στολίζουν τις εκκλησίες, ευλογούνται από τον ιερέα και μετά δίνονται στους πιστούς σε σχήμα σταυρού, οι οποίοι τα κρατούν ως ευλογία. Αποτελεί μια μέρα μετάνοιας και προετοιμασίας για τη Σαρακοστή, οπότε πολλά νοικοκυριά φτιάχνουν ψωμιά, όπως το παραδοσιακό «βάιο», ένα γλυκό ψωμί με σχήμα σταυρού.

Παντελάκης Θρασύβουλος, Τζωρτζάκης Αλέξανδρος

ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ

Η Εκκλησία αναφέρεται στην παραβολή της άκαρπης συκής και στην ιστορία του Ιωσήφ του Παγκάλου. Οι Χριστιανοί έβγαζαν όλα τα υπάρχοντα του σπιτιού έξω, άσπριζαν τους τοίχους σπιτιών και εκκλησιών, έβαφαν κόκκινες τις γλάστρες και το αρνί- που θα σουβλιστεί την ημέρα του Πάσχα- παίρνει τη θέση του στην αυλή του σπιτιού. Κανδηλιεράκης Γιάννης,Ανδρουλάς Παναγιώτης-Ευμένιος, Τσικουδάκης Μανώλης-Ραφαήλ, Κόρκακα Φωτεινή

ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ

Η εκκλησία δίνει έμφαση στις παραβολές των δέκα παρθένων και των ταλάντων, με σκοπό την πνευματική αναγέννηση των πιστών. Είναι ημέρα νηστείας και στην ελληνική κουλτούρα, τα εδέσματα αυτής περιλαμβάνουν συνήθως σαλάτες, χορτόπιτες, φρούτα. Ειδικά στην Κρήτη γίνεται η προετοιμασία του λαδιού και πασχαλινών λιχουδιών που θα φαγωθούν μετά την Ανάσταση. Σβίτσκυ Λίλλη, Ρουκουνάκης Μενέλαος, Λεβεντάκη Στέλλα

ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ

Αναφέρεται στην προδοσία του Ιούδα, που κατέδωσε τον Χριστό για τριάντα αργύρια. Τα γεγονότα που τιμώνται, εστιάζουν στην μετάνοια, την αποδοχή της αγάπης του Θεού, αλλά και στην ανθρώπινη αδυναμία και προδοσία. Ένα από τα έθιμα είναι η παρασκευή και χρήση του μύρου για την ευλογία των πιστών. Το μύρο, ως σύμβολο της θυσίας και της λατρείας, ευλογείται και χρησιμοποιείται στα σπίτια ή στις εκκλησίες ως ένδειξη καθαρότητας και πνευματικής αναγέννησης. Καλαϊτζάκη Μαρία, Κουκλάκης Μανώλης

ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ

Είναι αφιερωμένη στο Μυστικό Δείπνο, κατά το οποίο ο Ιησούς, λίγο πριν τη σύλληψή του, έδωσε το Θεϊκό Σώμα και Αίμα (την Θεία Ευχαριστία) στους μαθητές του, λέγοντας «Τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν». Αυτή τη μέρα βάφονται τα αυγά σε κόκκινο χρώμα, για να συμβολίζουν το αίμα του Χριστού. Οι πιστοί επιπλέον φτιάχνουν «Μέγα Ελεημον» (είδος ψωμιού) ή τσουρέκια, για να τα προσφέρουν σε ανθρώπους που τα έχουν ανάγκη. Κουρουπάκης Νίκος, Αρβανιτάκη Θεοφανία, Σβίτσκυ Ελίας, Νικολουδάκης Ανδρέας

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Γιορτάζεται η Σταύρωση του Χριστού: Το ιερό Ευαγγέλιο τοποθετείται πάνω στον επιτάφιο, που είναι καλυμμένος με λουλούδια, συμβολίζει τον τάφο του Χριστού και οι πιστοί προσκυνούν το "Πανάγιον Σώμα" Του. Κρατώντας αναμμένα κεριά ακολουθούν την περιφορά του Επιταφίου, που συμβολίζει τη μεταφορά του σώματος του Χριστού στον τάφο και τη θλίψη των μαθητών Του. Τη μέρα αυτή ακολουθείται αυστηρή νηστεία αποφεύγοντας ακόμα και το λάδι. Αλυγιζάκης Αντώνης, Κατάκη Κωνσταντίνα, Διγαλάκη Κωνσταντίνα,

Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 12.4.2025) 

https://www.haniotika-nea.gr/paidotopos-apo-to-savvato-toy-lazaroy-ston-epitafio-e-taxi-dim-sch-varypetroy/

ΠΟΙΗΣΗ

 ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ

Λάβετε, φάγετε

την αδυναμία της δυνάμεώς μου. 

Αυτό είναι το σώμα μου.

Πίετε

την δύναμιν της αδυναμίας μου πάντες.

Αυτό είναι το αίμα μου.

Του Δείπνου Σου του Μυστικού 

κοινωνούς καθ’ εκάστην

μας παραλαμβάνεις, Κύριε!

ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ 

(Όπως το ψωμί" , ΠΥΞΙΔΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ, Χανιά 2018) 

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ

 

Ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ ΜΑΣ

ΟΤΑΝ Η ΠΟΙΗΣΗ ΣΥΝΑΝΤΑ ΔΑΣΚΑΛΟΣΥΝΗ

Γράφει η Τόνια Σκουλά*

Μια σπουδαία εμπειρία είχαν την ευκαιρία να ζήσουν τα παιδιά της Στ΄ τάξης του 5ου Δημ. Σχ. Χανίων Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, επισκέφτηκε το σχολείο, την Τετάρτη, 2 Απριλίου 2025, ο δάσκαλος - λογοτέχνης Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης, καλεσμένος της γράφουσας, δασκάλας της τάξης και της διευθύντριας κ. Εύης Φουντουλάκη. (Δείτε συνέχεια)

Πριν Πριν από την επίσκεψη του Β, Κακατσάκη, τα παιδιά είχαν διαβάσει και επεξεργαστεί δύο διηγήματα από το, βραβευμένο, με πρώτο βραβείο από την Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών, βιβλίο του «Πότες θα κάμει ξεστεριά...». Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου και με οδηγό την εξαιρετική πένα του συγγραφέα, ξεπήδησαν ιστορίες από την τουρκοκρατούμενη Κρήτη, αληθινές μαρτυρίες για το ξέσπασμα της Επανάστασης και ξεδιπλώθηκαν πτυχές της τοπικής ιστορίας, άγνωστες στα παιδιά, που τα συνήρπασαν και τα γοήτευσαν: πήραν σάρκα και οστά ο Δασκαλογιάννης, ο Μιχαήλ Κουρμούλης, οπλαρχηγοί, ζορμπάδες, κρυπτοχριστιανοί, γενίτσαροι, καημοί και πόθοι για τη Λευτεριά.

Οι ερωτήσεις έπεφταν βροχή. Για την έμπνευση, για τα βιβλία, για τις ποιητικές συλλογές, για την τοπική ιστορία και τις ιστορίες από τη γιαγιά δίπλα στο τζάκι, αλλά, κυρίως, για τη Δασκαλοσύνη. Ο Βαγγέλης Κακατσάκης, εν ενεργεία δάσκαλος για 36 χρόνια, είχε διατελέσει διευθυντής για οκτώ ολόκληρα χρόνια στο 5^ο Δημοτικό Σχολείο, επιδεικνύοντας σπουδαίο διοικητικό και παιδαγωγικό έργο, με την επί σειρά ετών έκδοση του βραβευμένου μαθητικού περιοδικού «Ο κόσμος των παιδιών» να ξεχωρίζει. Η χαρά και η συγκίνησή του ήταν μεγάλη, αφού ξαναγύρισε ύστερα από 20 ολόκληρα χρόνια σε ένα σχολείο πολύ αγαπημένο!

Οι δύο ώρες επικοινωνίας με τα παιδιά ήταν μια πραγματική απόλαυση για όλους... Οι μαθητές και οι μαθήτριες κυριολεκτικά κρέμονταν από τα χείλη του, ακούγοντας με προσοχή τα όσα τους έλεγε, ενώ ο ενθουσιασμός καθρεφτιζόταν στα μάτια τους. Ταξίδεψαν στον χρόνο, τόσο όσον αφορά την ιστορία της Κρήτης, όσο και όσον αφορά τον τρόπο λειτουργίας των σχολείων παλιότερα. Η μακρά άλλωστε παρουσία του Βαγγέλη Κακατσάκη στο ελληνικό δημόσιο σχολειό, έχει γεμίσει τη φαρέτρα του με πλήθος από όμορφες σχολικές ιστορίες, τις οποίες «ρούφηξαν» αδηφάγα τα παιδιά, έφεραν στον νου τους την εικόνα ενός σχολειού πιο ανέμελου, πιο ελεύθερου, με πολύ λιγότερη γραφειοκρατία και πολύ περισσότερη ουσία. Ενός σχολειού πάντοτε ανοιχτού στην κοινωνία, με κέντρο πάντα τα παιδιά, αφού «χάριν σε αυτά υπάρχουμε ως δάσκαλοι»- αγαπημένη ρήση του κυρίου Βαγγέλη.

Η πολύ όμορφη επίσκεψη έκλεισε με ένα ιδιαίτερα συγκινητικό ποίημα, το οποίο έγραψε την ημέρα που αποχωρούσε από τη Δημόσια Εκπαίδευση. «Μάζεψα» ο τίτλος του... Τελικά ήταν πολλά αυτά που «μάζεψαν» τα παιδιά από αυτή την επίσκεψη: συναισθήματα, γνώσεις, επαφή με τις ρίζες, επικοινωνία...

Λένε ότι τα σημερινά παιδιά είναι κολλημένα στο κινητό και στις διάφορες οθόνες και δεν τα νοιάζει τίποτα άλλο. Λένε ότι έχουν χάσει την ουσιαστική επαφή μεταξύ τους, ότι δεν ξέρουν – όπως παλιά- να μιλήσουν, να εκφραστούν, να επικοινωνήσουν. Λένε ότι δεν τους ενδιαφέρει η Λογοτεχνία, η Ποίηση, το διάβασμα βιβλίων. Εγώ λέω ότι το μόνο που χρειάζονται είναι ένα μικρό ταρακούνημα κι ένα μεγάλο κίνητρο, όπως η επικοινωνία με ανθρώπους που έχουν πολλά να τους προσφέρουν! Ας τους τα δώσουμε, γιατί κι εκείνα με τη σειρά τους έχουν πολλά να μας πουν!

Κύριε Βαγγέλη, χαιρετώ σε κι αγαπώ σε! Ναι, ξέρω, δική σου φράση κι αυτή!... Θα σε περιμένω πάλι!

*Δασκάλα 5ου Δημ. Σχ, Χανίων 

https://www.facebook.com/kakatsakes/posts/pfbid02R7DTrKVsnWx238me5JyYaJPRXPBQp1bWnrATJ4wrHxkoWbD5jJVxQAt7WD7VJq52l?notif_id=1744348638592538&notif_t=feedback_reaction_generic&ref=notif

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

Η ΔΑΣΚΑΛΑ ΜΑΣ Η ΚΑΜΑΡΙΕΡΑ ΚΑΙ Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΜΑΣ ΤΟ ΓΚΑΡΣΟΝΙ

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης 

Σηµερινό θέµα: ελληνική Παιδεία και οι Έλληνες εκπαιδευτικοί!
Θυµήθηκα µια ελληνική ταινία που κυκλοφόρησε το 1970 στις κινηµατογραφικές αίθουσες µε τίτλο “Ο δασκαλάκος ήταν λεβεντιά”, µε τον Κώστα Βουτσά ως δάσκαλο σε ένα σχολείο ενός αποµακρυσµένου χωριού!
Ο δάσκαλος αυτός, αφού είδε και απόειδε, ταξίδεψε από το αποµακρυσµένο χωριό του έως την Αθήνα για να… ζητιανέψει αυτά που του είχε υποσχεθεί για την αναστήλωση του υπό κατάρρευση σχολείου του χωριού, ένας επιχειρηµατίας...
Υπάρχουν κοινά σηµεία του τότε µε το σήµερα!
Ίσως το κυρίαρχο όλων είναι η λεβεντιά και το φιλότιµο µε το οποίο εξακολουθούν να πορεύονται και σήµερα οι Έλληνες δάσκαλοι - εκπαιδευτικοί, οι οποίοι ωστόσο ακόµη ζητιανεύουν για... τα αυτονόητα!
∆εν είναι βέβαια η πρώτη φορά που αναφερόµαστε στις δυσκολίες που, κυρίως αντιµετωπίζουν, τόσο οι νεοδιόριστοι όσο και οι αναπληρωτές δάσκαλοι των παιδιών µας!
Ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ Χανίων Χρήστος Μπέλµπας κατά τη χθεσινή απεργιακή κινητοποίηση επανέλαβε -και πάλι, και για µία ακόµη φορά- την ωµή - θλιβερή πραγµατικότητα: «Ένας νεοδιόριστος το 2024 στα Χανιά έπαιρνε 790 ευρώ το µήνα για 12 µισθούς και η τιµή της γκαρσονιέρας είναι στα 450 - 500 ευρώ».
Ο ίδιος εξάλλου αναφέρεται και στο γεγονός ότι «οι τελευταίες φουρνιές αναπληρωτών, 10% περίπου των συναδέλφων, δεν ανέλαβαν γιατί προφανώς δεν άντεχαν να έρθουν στη µέση της χρονιάς για πέντε - έξι µήνες και να αντέξουν το µισθολογικό κόστος».
Και αν τα παραπάνω δεν είναι τραγικά, τότε σίγουρα αυτά που ακολουθούν, θα πείσουν και τον πιο δύσπιστο ότι κάτι δεν… γίνεται σωστά!
Ο κ. Μπέλµπας σηµείωσε ότι: «έχουµε πολλούς συναδέλφους που ζητάνε άδεια στο Υπηρεσιακό Συµβούλιο για να αναλάβουν µε τη σεζόν, τώρα που ανοίγει ο τουρισµός, δουλειά καµαριέρας, σερβιτόρου, καθαριστή, λαντζιέρη, οι οποίοι νόµιµα πηγαίνουν και κάνουν αίτηση γιατί δεν τους φτάνουν τα χρήµατα. Από το προηγούµενο καλοκαίρι έχουµε αυτό το φαινόµενο. Έχουµε πάρα πολλούς καθηγητές οι οποίοι κάνουν λάντζα, δουλεύουν στα ξενοδοχεία σαν καµαριέρες, δουλεύουν στον τουρισµό γιατί οι άνθρωποι δεν τα βγάζουν πέρα, δεν µπορούν να ζήσουν µε το µισθό τους».
Είναι παραφροσύνη;
Ίσως και όχι… για κάποιους!
Έτσι κι αλλιώς, τι είναι αυτό στο οποίο... επενδύει η χώρα µας; Τουρισµός!
Τι πρέπει λοιπόν να παράξει;
Γκαρσόνια και καµαριέρες για τους τουρίστες που θέλουν να κάνουν τις διακοπές τους... 

Χανιώτικα νέα (Πέμπτη, 10.4.2025)                   

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

 ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΙΤΣΟΥ - ΜΑΓΑΡΑΚΗ
ΜΟΥΣΙΚΟΠΟΙΗΤΙΚΗ ΒΡΑΔΙΑ ΣΤΟ ΝΕΩΡΙΟ ΜΟΡΟ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ 

Με αφορμή την έκδοση των ποιητικών της συλλογών "τόσο απλά" και "αισθητήρας σιωπής" η Αγελική Κίτσου - Μαγαράκη μας προσκαλεί σε μια ξεχωριστή μουσικοποιητική βραδιά την Τετάρτη 9 Απριλίου, ώρα 7 μ.μ.  2025, στο Νεώριο ΜΟΡΟ, στα Χανιά. 

Χαρά μου να είστε μαζί μας...

ΠΟΙΗΣΗ

 ΣΤΟΝ ΙΣΚΙΟ ΤΟΥ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΟΥ ΜΟΥ

                                                         




Επιστρέφω στον ίσκιο του κυπαρισσιού μου.
Σταυροδένομε τις μνήμες με τις ρίζες.
Τοξεύομε τον ουρανό.
Λιχνίζομε (με) τους όποιους ανέμους.
Λέμε καλησπέρα στο φεγγάρι,
καλημέρα στον ήλιο.


Επιστρέφω στον ίσκιο του.
Στον ίσκιο του κυπαρισσιού μου.
Και για να προετοιμάζω την αναχώρησή μου,
επιστρέφω στον ίσκιο του.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
("΄Οπως το ψωμί", "Πυξίδα της Πόλης", Χανιά 2018)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

ΕΛΕΝΗ ΚΑΙ ΒΕΡΙΝΑ ΧΩΡΕΑΝΘΗ

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ

Καλοί µου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!
Στον απόηχο των εορτασµών της Παγκόσµιας Ηµέρας Ποίησης (21 Μαρτίου) και της Παγκόσµιας Ηµέρας Παιδικού Βιβλίου (2 Απριλίου), ο σηµερινός Παιδότοπος που φιλοξενεί 5 ποιήµατα για παιδιά, της γνωστής συντ. δασκάλας και κορυφαίας ποιήτριας Ελένης Τσικρητέα - Χωρεάνθη απ’ την ποιητική της συλλογή ‘‘Ποιήµατα της γης και του ουρανού’’ διανθισµένα µε υπέροχες ζωγραφιές της και ποιήτριας κόρης της Βερίνας Χωρεάνθη. Η Ελένη Χωρεάνθη «κατέχει τη γλώσσα σε βάθος, όσο ελάχιστοι, αφού κινείται µε άνεση στη λαϊκή, στη λόγια, στην αρχαία αλλά και στη γλώσσα του Ευαγγελίου, και την ενδύει µε µια µουσική απαράµιλλη», µας λέει, µεταξύ των άλλων, παρουσιάζοντας τα ‘‘Ποιήµατα της γης και του ουρανού’’ ο και ειδικός σε θέµατα Παιδικής Λογοτεχνίας Γιάννης Παπαδάτος. Ας τα απολαύσουµε!
Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης, δάσκαλος - λογοτέχνης

Γιάννης Παπαδάτος:* Η γλώσσα της Ελένης Χωρεάνθη

“... Η Ελένη Χωρεάνθη είναι ποιήτρια με μακρά θητεία στο είδος. Τα “Τραγούδια της γης και τ’ ουρανού” είναι το πέμπτο ποιητικό βιβλίο της για παιδιά. Στην παιδική της ποίηση προβάλλει την παιδική ηλικία άμεσα ή έμμεσα στην άνοιξή της: «Της νεότητας, της αιμάτινης στιγμής, της πληρωμής του χρόνου που αχρηστεύει το θάνατο», όπως λέει ο Ελύτης, που μπορεί να νοηματοδοτήσει μια άλλη μετασχηματιστική παιδαγωγική με συνιστώσες την αγάπη, την ειρήνη, το σεβασμό στη φύση, στην αποδοχή του διαφορετικού, του Άλλου. [...]

Εκείνο όμως που κατά τη γνώμη μου, το επιτυγχάνει και το ανεβάζει σε πολύ υψηλά επίπεδα, η Ελένη Χωρεάνθη, είναι η γλώσσα. Κατέχει τη γλώσσα σε πλάτος και βάθος, όσο ελάχιστοι, αφού κινείται με άνεση στη λαϊκή, στη λόγια, στην αρχαία αλλά και στη γλώσσα του Ευαγγελίου. Το συνταίριασμα των λέξεων είναι αρχιτεκτονικά δομημένο σε βαθμό που να μιλά κανείς για ενιαία γλώσσα την οποία η Ελένη Χωρεάνθη ενδύει με μια μουσική απαράμιλλη που μόνο σε ευτυχισμένες στιγμές της λογοτεχνίας μας συναντάμε. Ο λόγος της είναι πηγαίος, λιτός και συνάμα ισχυρός, έχει μια παρθενική διαύγεια. [...]

Στα ποιήματα “Τραγούδια της Γης και του Ουρανού”, για παιδιά η γλώσσα είναι απλή, ανεπιτήδευτα παιδική, κατακτημένη ήδη από τα παιδιά, δοσμένη με μια απαράμιλλη τεχνικότητα εμβαπτισμένη σε παιδικές ονειρικές εικόνες προβαλλόμενες τελικά στο φαντασιακά αρχικά και στο ρεαλιστικά τελικά κοινωνικώς ζητούμενο.

*Kαθηγητής στο Τμήμα Επιστημών της Πρσχολικής Αγωγής στο Πανεπιστήμιο του Αιγαίου και ειδικός σε θέματα Παιδικής Λογοτεχνίας

ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΟΥ

Το χωριό μου στ’ Άγραφα

είχε σπίτια όμορφα.

Είχε δέντρα και νερά,

προβατάκια ήμερα.

Είχε στέγες χαμηλές

και πλακόστρωτες αυλές.

Είχε πέτρινα πεζούλια

τριανταφυλλιές και γιούλια.

Το χωριό μου στ’ Άγραφα

ρήμαξε. Και στ’ άγραφα

πέρασε παντοτινά.

Πάνε πια τ’ αλλοτινά.

Στο χωριό μου στ’ Άγραφα

που το ζώνει η ερημιά,

μήτε γέρος μήτε γριά

δεν απόμεινε εκεί πια

ΑΣΤΡΟΦΕΓΓΙΑ

Με τούτη την αστροφεγγιά,

Θε μου, τρελάθηκε η νυχτιά.

Κάτω απ’ το ξύλινο μπαλκόνι,

έχει δειπνήσει το τριζόνι.

Μέσα στης λίμνης τα νερά

πέφτουν τ’ αστέρια τ’ αργυρά

και το φεγγάρι σ’ άλλα μέρη

πάει το ξημέρωμα να φέρει

Και τα παιδιά της γειτονιάς

ξεμυαλιστήκανε με μιας

και στο πλακόστρωτο τ’ αλώνι

μαζώχτηκαν και δεν τους σώνει.

Να ταν ο κόσμος γειτονιά

μέσα στης γης την αγκαλιά

κι όλοι να βγαίναμε γειτόνοι

στης γης το ξέφωτο τ’ αλώνι.

ΚΟΚΟΡΟΜΑΧΙΑ

Τρεις κοκόροι μες στο φράχτη

φαγωθήκαν την αυγή.

Κι ένας τέταρτος αδράχνει

αλλουνού την κεφαλή.

Γίνανε μαλλιά κουβάρια

άσπροι, μαύροι, καστανοί,

πέσαν στην αυλή κουφάρια

του χωριού οι πετεινοί.

Και συνάχτηκαν οι κότες,

μικρομάνες και κυρές

να θρηνήσουν τους ιππότες.

Τρέξανε κι οι πεθερές.

Και σηκώσαν μοιρολόι.

Κι ένας ξένος πετεινός:

“Μας ξεφτέλισαν το σόι”,

είπε κι έγινε καπνός.

Κι οι κοτούλες μαραμένες

κακαρίζουν στην αυλή

και γυρίζουν μαραμένες

και γεμάτες συλλογή.

ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑΤΑ

1. Κοιμήσου, το παιδάκι μου, κι ο ύπνος να σε πάρει,

να σε τρανέψει γρήγορα της Παναγιάς η Χάρη.

Κοιμήσου, το παιδάκι μου, ν’ απλώσουν τα φτερά σου,

να μερωθείς στους ύπνους σου, ν’ απλώσουν τα φτερά σου.

Κοιμήσου, φως μου, να γενείς το βρέφος παλικάρι,

κι εγώ σου πλέκω όνειρα με τα’ αργυρό φεγγάρι.

Κοιμήσου, το κλωνάρι μου, κάνε παιδί μου νάνι,

τον ύπνο σου με τα’ άστρα της η νύχτα να σου ράνει.

Κοιμήσου τα’ αστεράκι μου, κι αλλού να παίξεις άμε,

πύργους και κάστρα και χωριά και πολιτείες κάμε.

Πλάγιασε , καλό μου, κι όπου να ναι φτάνει

η αυγή στον κόσμο. Κάνε, φως μου, νάνι…

Γείρε στ’ όνειρό σου –βρόχια ο κόσμος βάνει –

μην τρομάζεις, φως μου. Κάνε, ανθέ μου, νάνι.

2. Ο ύπνος όνειρα γλυκά, παιδί μου, να σου φέρνει,

κι από του κόσμου τη θωριά την ασχημιά να παίρνει.

Σού ‘χω κρεμάσει φυλαχτό στα στήθια την καρδιά μου,

να σε φυλάει απ’ το κακό το μάτι μακριά μου.

Πλάγιασε, το παιδάκι μου κι εγώ είμαι στο πλευρό σου

να σε φυλάω στη στράτα σου μες στο χρυσό όνειρό σου.

Παρακαλώ την Παναγιά ν’ ανθοβολήσεις, φως μου,

και να ξυπνήσουν τ’ άνθια σου την άνοιξη του κόσμου.

Νάνι, γλυκιά μου ανασαιμιά, ν’ ανοίξει ανθός κι εντός μου.

Στα βλέφαρά σου κρέμασα το ξύπνημα του κόσμου.

Πλάγιασε, καλό μου, φτάνει, ανθέ μου, σώνει.

Σήμανε και η ώρα που η ζωή μερώνει.

Μέσα στα όνειρά μας ανθοβολούν οι τόποι.

Πλάγιασε, παιδί μου, ξύπνησαν οι ανθρώποι.

Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 5.4.2025) 

https://www.facebook.com/kakatsakes/posts/pfbid06wYyN9Q8PifxgQGNkX1sdAQYqSbHbnpRZASv6ySNthNBxJUhJ44g1Vx3gQ89oKpCl?comment_id=643915421828473&notif_id=1743837147692912&notif_t=feed_comment&ref=notif

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

ΥΨΗΛΟΙ ΦΟΡΟΙ ΟΣΟ ΝΑ ΒΓΑΙΝΕΙ Ο ΗΛΙΟΣ

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ.Κακατσάκης
∆ήλωση πως «όσο µειώνεται η φοροδιαφυγή, τόσο θα µειώνονται και οι φόροι» έκανε πριν από λίγο καιρό ο νέος υπουργός Εθνικής Οικονοµίας και Οικονοµικών Κυριάκος Πιερρακάκης κατά την επίσκεψή του στην Ανεξάρτητη Αρχή ∆ηµοσίων Εσόδων.
Όπερ µεθερµηνευόµενον εστί, πως οι πολίτες που δεν φοροδιαφεύγουν θα είναι -για µία ακόµη φορά- οι… ριγµένοι της υπόθεσης, µιας και η φοροδιαφυγή δεν θα µειωθεί, άρα οι φόροι δεν θα µειωθούν!
Η συγκεκριµένη δήλωση του νέου υπουργού  µοιάζει τουλάχιστον άστοχη!
Ένας πολίτης θα περίµενε να ακούσει από ένα υπουργό να λέει π.χ. πώς θα πατάξει τη φοροδιαφυγή ή πώς θα βρει τα αδήλωτα εισοδήµατα!
Ένας πολίτης θα περίµενε ενηµέρωση για συγκεκριµένες ενέργειες των υπουργείων ώστε οι φόροι που καταβάλει να λειτουργούν ανταποδοτικά προς όφελός του! 
Φευ, αντί αυτών, ο Έλληνας πολίτης γίνεται για άλλη µία φορά µάρτυρας ενός Κράτους που πολύ καλά κρατά ίσες αποστάσεις από τον νοµοταγή και τον παρανοµούντα, κάτι που... βέβαια δεν είναι δίκαιο!
Έτσι, η ∆ικαιοσύνη για άλλη µια φορά αναζητείται! 

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 3 Απριλίου 2025)