ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

"Σήμερα είναι θεμελιώδες η Ευρώπη που οφείλει τόσα στην Ελλάδα να πληρώσει ένα μέρος του χρέους της αναγνώρισής της προς την αρχαία Ελλάδα. Οφείλει να το κάνει δείχνοντας συγκεκριμένα την αλληλεγγύη της στη χώρα που περνά μια πραγματική οικονομική κρίση.
Λουί Γκοντάρ"


Στην... οδό Φιλελλήνων(1)

Στη διαχρονική οδό του φιλελληνισμού, στην οδό που περπάτησαν, μεταξύ των άλλων, ο Μπάυρον, ο Ουγκώ, ο Σέλλεϋ, ο Γκαίτε και η Ζακλίν ντε Ρομιγύ και που εξακολουθούν να περπατούν πολλοί ακόμα, μας ξεναγεί στη φετινή της ημερολογιακή έκδοση με τίτλο 'Φιλελληνισμός: Χθες - σήμερα... με θεμέλιο την ελληνική παιδεία', η Ομοσπονδία Εκπαιδευτικών Φροντιστών Ελλάδος.
'Τιμώντας μ’ αυτόν τον τρόπο όσους συνειδητά έγιναν Ελληνες μέσω της ελληνικής παιδείας, αν και δεν γεννήθηκαν στη χώρα μας και όσους υπηρέτησαν την ελληνική παιδεία και τον ελληνικό πολιτισμό με τη σπουδή και τον πνευματικό τους μόχθο' για να χρησιμοποιήσω τα λόγια με τα οποία κλείνει το προλογικό του σημείωμα ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Κώστας Πετρόπουλος.
Σε μια εποχή που, ακριβώς γιατί, για να χρησιμοποιήσω τον στίχο από το δημοτικό τραγούδι 'Το γιοφύρι της Αρτας', παραφράζοντάς τον ελάχιστα 'άλλοι πιχάν με το μιστρί κι άλλοι με τον ασβέστη', έχουμε ανάγκη ως χώρα περισσότερο, από ποτέ, τη στήριξη των αλλοεθνών φιλελλήνων. Οπως του και καθηγητή Αρχαιολογίας, συμβούλου για τη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς στην Προεδρία της Ιταλικής Δημοκρατίας, Λουί Γκοντάρ, για παράδειγμα, ο οποίος στο κείμενο με τίτλο 'Το να είσαι φιλέλληνας σήμερα', που απέστειλε και που δημοσιεύεται στην εν λόγω έκδοση ως πρόλογος, επισημαίνει: 'Σήμερα είναι θεμελιώδες η Ευρώπη που οφείλει τόσα στην Ελλάδα να πληρώσει ένα μέρος του χρέους της αναγνώρισής της προς την αρχαία Ελλάδα. Οφείλει να το κάνει δείχνοντας συγκεκριμένα την αλληλεγγύη της στη χώρα που περνά μια πραγματική οικονομική κρίση.
Το να βοηθήσει την Ελλάδα είναι μια μείζων προσταγή που υπαγορεύεται από τον σεβασμό της ιστορίας και την αναγκαιότητα για ολόκληρη την Ευρώπη να ενωθεί σε κοινό μέτωπο, όταν μια από τις χώρες - μέλη της Κοινότητας βρίσκεται σε δυσχερή θέση'.

Στην... οδό Φιλελλήνων(2)

...'Είναι αλήθεια ότι η στήριξη των Ελλήνων και του επίσημου κράτους στις διάφορες περιπτώσεις συναρτάται με τα πρόσωπα, τις ιδεολογίες, αλλά ασφαλώς και με πολιτικά ή άλλα συμφέροντα. Η υπερανάπτυξη του τεχνοκρατικού πολιτισμού έβαλε τις δικές της προτεραιότητες και προκάλεσε τη μείωση του ενδιαφέροντος για την ελληνική ανθρωπιστική παιδεία παγκοσμίως. Ομως τα κέντρα των αρχαιολογικών, των κλασικών φιλολογικών και των νεοελληνικών σπουδών ακόμη και σήμερα έχουν τη δύναμη να ανανεώνουν το φιλελληνικό ενδιαφέρον στηρίζοντας τα πολιτικά και πολιτιστικά αιτήματα των Ελλήνων. Γι’ αυτό και επιβάλλεται η αντίστοιχη στήριξή τους από την επίσημη ελληνική Πολιτεία με κάθε τρόπο'...
Στέλλα Αλιγιζάκη

Εκ των ων ουκ άνευ ότι είναι άξια πολλών συγχαρητηρίων τα μέλη του Δ.Σ. της Ομοσπονδίας Εκπαιδευτικών Φροντιστών Ελλάδας για την ιδέα της περί ης ο λόγος και στην προηγούμενη εύφημη μνεία έκδοσης. Πολλώ δε μάλλον διότι υλοποιήθηκε, έτσι όπως υλοποιήθηκε και ως προς τη συγγραφή των επί μέρους κεφαλαίων ('Πώς η αρχαιογνωσία και η ελληνική παιδεία σχετίζονται με τον φιλελληνισμό;', 'Ελληνική επανάσταση: Η έκρηξη του φιλελληνισμού', 'Οι φιλέλληνες υποστηρικτές του ελληνικού κράτους και των αλύτρωτων Ελλήνων τον 19ο αιώνα', 'Οι Ελληνες του 20ού αιώνα κληρονόμοι των αξιών της ελληνικής κλασικής παιδείας στα μάτια όλων των Φιλελλήνων', 'Η σημερινή πραγματικότητα και η αναγκαιότητα στήριξης της ελληνικής παιδείας σε όλη την οικουμένη' και 'Harrison: Give the Elgin marbles back' οι τίτλοι τους) και ως προς την εικονογράφηση που προέρχεται κυρίως από έργα φωτογράφων, χαρακτών και άλλων καλλιτεχνών που περιηγήθηκαν τον ελληνικό χώρο με φιλελληνική διάθεση και απαθανάτισαν το ελληνικό τοπίο κατά τον 19ο και τις αρχές του 20ού αιώνα.
Ξεχωριστά συγχαρητήρια, ωστόσο, και το γράφω αν και ξέρω ότι θα προσκρούσω στη μετριοφροσύνη της, αξίζουν στη δική μας, γνωστή τοις πάσι Β’ αντιπρόεδρο της Ομοσπονδίας φιλόλογο - ιστορικό Στέλλα Αλιγιζάκη, την καλύτερη ίσως... μαθήτρια του αξέχαστου Μιχάλη Γρηγοράκη. Και διότι μαζί με τον Γ’ αντιπρόεδρο, μαθηματικό Μιχάλη Γράβα είχαν την όλη επιμέλεια της έκδοσης, μα και κυρίως διότι αυτή είναι η συγγραφέας των κειμένων.
Γνωστά πράγματα για τους παροικούντες στην πνευματική μας Ιερουσαλήμ η αγάπη της για την ιστορική έρευνα και η ικανότητά της στο γράψιμο.

Ο 'Κυνόδοντας' του Γιώργου Λάνθιμου

'Γιώργος Λάνθιμος, ένας νέος άνθρωπος με τα χαρακτηριστικά που θέλουμε να υιοθετήσουν τα παιδιά μας: σεμνότητα, πάρα, μα πάρα πολλή δουλειά πάνω στο αντικείμενό του, πολλές προσπάθειες, επιμονή, επαγγελματισμός. Αυτό θα πει ταλέντο, η αγάπη, η αφοσίωση και κυρίως η πίστη σου σ’ αυτό που κάνεις. Παράδειγμα και ελπίδα, λοιπόν, ο Γιώργος Λάνθιμος. Να τον προστατέψουμε, να τον βοηθήσουμε και να τον κρατήσουμε στη χώρα μας... γιατί είμαστε ικανοί να του δείξουμε τους «κυνόδοντές» μας...' (Σοφία Χατζή).
'Δεν ξέρω πόσοι από εσάς έχετε δει τον «Κυνόδοντα». Εγώ τον βρήκα πολύ καταθλιπτικό κι ενώ το μήνυμα που περνά είναι πολύ καλό το ίδιο το έργο σου αφήνει ένα σφίξιμο στο στομάχι και μια πικρίλα στο στόμα. Αν μάλιστα το παραλληλίσουμε με τη σύγχρονη πραγματικότητα στην Ελλάδα (ιδίως της παιδείας μας) αφήστε τα να πάνε... Δεν ξέρω αν αξίζει το Οσκαρ επειδή στον καθρέπτη που μας βάζει ο Λάνθιμος βλέπουμε μια Μέδουσα που μας πετρώνει, αλλά σίγουρα αξίζει τα «μπράβο» μας για τους προβληματισμούς που εγείρει, εβδομάδες μετά που θα το δει κάποιος' (Παναγιώτης Αλεβαντής).
Αξίζει, νομίζω, να μοιραστώ με τους αναγνώστες των 'Εύφημων Μνειών' τα που έγραψαν, στη σελίδα μου στο φέισμπουκ (27.1.11) με αφορμή ένα απ’ τα 'Πεταχτά' και στο οποίο έκανα λόγο ότι η υποψηφιότητα για Οσκαρ 'Καλύτερης Ξένης Ταινίας' του 'Κυνόδοντα' του Γιώργου Λάνθιμου, είναι 'μια ακόμα απόδειξη ότι εξακολουθεί να υπάρχει και η άλλη Ελλάδα', οι προαναφερόμενοι, καλοί φίλοι, σκέφτηκα. Ετσι απλά...

ΕΚΔΗΛΩΣΗ

περιοδικό Κεδρισός, ποτάμι Λόγου & Τέχνης από την Κρήτη

Το τετραμηνιαίο λογοτεχνικό και καλλιτεχνικό περιοδικό «Κεδρισός», με πηγή τα Χανιά, είναι πλέον γεγονός, αφού το πρώτο τεύχος του (Ιανουάριος–Απρί¬λιος 2011) κυκλοφορεί πανελλήνια από την ερχόμενη Δευτέρα 31 Ιανουαρίου. Η πα¬ρουσίαση της έκδοσης θα γίνει την Τετάρτη 2 Φεβρουαρίου στις 19:30 στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Χανίων παρουσία όλων των συγγραφέων και συνεργατών οι οποίοι και θα διαβάσουν χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τα έργα τους.

Οι 80 σελίδες του περιοδικού - κοσμημένου με ξυλογραφίες του Ράλλη Κοψίδη και ζωγραφική της Εύας Χαραλαμπίδου- καλύπτουν όλους τους τομείς Λόγου και Τέ¬χνης.

Ποίηση: Ανέκδοτα ποιήματα των Δημήτρη Κακαβελάκη, Λεωνίδα Κακάρο¬γλου, Βαγγέλη Κακατσάκη, Γιώργη Μανουσάκη, Ελένης Μαρινάκη, Γιάννη Μαρ¬κάκη, Ελένης Μπολιουδάκη και Νίκου Χουρδάκη. Ποιήματα του Βέλγου νεωτεριστή Henri Michaux (1899-1984) και του Γάλλου κλασσικού
Paul Verlaine (1844-1896) μεταφρασμένα για πρώτη φορά στα ελληνικά από την Θεανώ Μποράκη.

Πεζός λόγος: Τα ανέκδοτα διηγήματα Πλύνε-βάλε της Μαρινέλλας Βλαχάκη και Ο κύ¬ριος Camel του Σταύρου Καλαϊτζόγλου. Δύο ανέκδοτα πεζογραφήματα της Βικτώ¬ριας Θεοδώρου (Το αίθριο, Μορφή) καθώς και ένα εκτενές απόσπασμα από την υπό έκ¬δοση μυθιστορηματική αυτοβιογραφία των παιδικών χρόνων της ποιήτριας με τίτλο Δραπέτις, που διαδραματίζεται την περίοδο του Μεσοπολέμου στην Κρήτη. Βίος, πο¬λιτεία και δύο Εποικοδομητικοί Λόγοι του μυστικού ποιητή από το Καζαχστάν Αμπάι Κουνανμπάιεφ (1845-1904), σε πρώτη παρουσίαση στην Ελλάδα.

Τιμητικές αναφορές στον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη (100 χρόνια από τον θά¬νατό του), στον Οδυσσέα Ελύτη (100 χρόνια από τη γέννησή του) και στην ελληνί¬στρια Jacqueline de Romilly (in memoriam). Με αφορμή τη συμπλήρωση τριών χρό¬νων από την αμετάκλητη φυγή του Γιώργη Μανουσάκη (1933-2008) το περιοδικό δημοσιεύει ένα σημαντικό κείμενο της Αγγελικής Καραθανάση με τίτλο: Γιώργης Μανουσάκης, ο άνθρωπος- ο ποιητής.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν επίσης οι σελίδες έρευνας, παρουσίασης και κριτικής των τεχνών: Κώστας Νταντινάκης: Δίστιχα και συναισθηματική δραμα¬τουργία στις τραγωδίες του Κρητικού Θεάτρου. Γιώργος Βαβουλές: Το μπουλγαρί στην κρη¬τική μουσική παράδοση. Κώστας Τερζής: Βία και λυρισμός, το κληροδότημα του Νίκου Παπατάκη. Νίκος Λυγγούρης: Ψήγματα ζωής Κωνσταντίνου Φίσερ. Δημήτρης Αντωνακάκης: Η έκθεση των Μένη & Γιώργου Βα¬ρουδάκη στο Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου. Επίσης, κριτική βιβλίου: Αγαθής Δημητρούκα Πουλάμε τη ζωή, χρεώ¬νουμε το θάνατο και Βικτώριας Θεοδώρου Πελα¬γινή, από τον Δημήτρη Μαριδάκη. Κριτική των εικα¬στικών τεχνών: Αριστέα Κρι¬τσωτάκη - Αγγελική Κοκο¬νάκη, από τον Γιάννη Μαρκαντωνάκη. Κριτική θεάτρου: Αγρυπνία του Λαρς Νου¬ρέν στο "Θέατρο Κυδωνία".

Στη μόνιμη στήλη "Αμάραντο ανθολόγιο" του τεύχους: ποιήματα των Κατερίνας Αγγελάκη-Ρούκ, Βάσου Η. Βογιατζό¬γλου, Μηνά Δημάκη, Βικτώριας Θεοδώρου, Διονύση Καψάλη, Χριστόφορου Λιοντάκη, Αιμιλίας Παπαβασιλείου και Τάκη Παπατσώνη.

Στον Κεδρισό υπάρχει ακόμα το Εργαστήρι λογοτεχνικής μετάφρασης με ανέκδοτες μεταφράσεις νεοελληνικής ποίησης. Το πρώτο τεύχος δημοσιεύει γαλλικές μεταφρά¬σεις των Γιάννη Ρίτσου, Βικτώριας Θεοδώρου και Γιώργη Μανουσάκη.

Στη μόνιμη επίσης στήλη «παραποτάμια» υπάρχουν επίκαιρα σχόλια πολιτιστικού και πολιτισμικού περιεχομένου. Οι δύο εσωτερικές έγχρωμες σελίδες εξώφυλλου και οπισθόφυλλου περιέχουν (σε μόνιμη βάση) επιλογές από σημαντικά καλλιτεχνικά έργα. Το πρώτο τεύχος φιλοξενεί τον ζωγράφο Βασίλη Κελαϊδή και την φωτογράφο Ευαγγελία Βουτσάκη, αντίστοιχα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Κεδρισός (ιδιοκτησία της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρίας Κέντρο Παραστατικών Τεχνών και όχι των ομότιτλων εκδόσεων) θα διατίθεται στην προσιτή τιμή των 5 ευρώ από τα βιβλιοπωλεία της Κρήτης (τηλ. παραγγελιών 6979058458 και 2821300425), από τα βιβλιοπωλεία «Ιανός» σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, καθώς και από επιλεγ¬μένα βιβλιοπωλεία της Πάτρας, Λάρισας, Ιωαννίνων, Αλεξανδρούπολης, Ερμούπο¬λης και Ρόδου.

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ Ιεραρχών, των τριών μεγίστων φωστήρων της τρισηλίου θεότητος, των τριών μεγάλων οικουμενικών διδασκάλων, Βασιλείου του Μεγάλου, Γρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου, αύριο. Η γιορτή της ελληνικής παιδείας, των ελληνικών γραμμάτων, των ελλήνων μαθητών, των ελλήνων δασκάλων. Χρόνια πολλά στους μαθητές και στους δασκάλους όλων των βαθμίδων!

ΠΡΩΙ –ΠΡΩΙ θα πιάσουν στασίδι και οι συνταξιούχοι δάσκαλοι που μένουν στη Νέα Χώρα στην εκκλησία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Εσαεί ωραίοι!

ΔΕΙ ΔΗ ΧΡΗΜΑΤΩΝ και άνευ τούτων ουδέν εστί γενέσθαι των δεόντων. Καμιά αντίρρηση στο του Δημοσθένους ρητό, βέβαια. Μα και δει δη παιδείας και άνευ ταύτης ουδέν εστί γενέσθαι των δεόντων. Προπάντων τις μέρες μας!

ΜΕ ΤΗΝ ΟΜΑΛΗ μετακόμιση των μεταναστών- απεργών πείνας χθες τα ξημερώματα το θέμα θεωρείται γι α κάποιους λήξαν. Είναι, όμως, λήξαν;

ΤΟ ΑΣΥΛΟ, του ασύλου, το άσυλο, άσυλο. Στη μόδα η κλίση της λέξης αυτές τις μέρες. Προπάντων στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων.
‘Εχουμε και λέμε. 52.000 δολάρια το βασικό επίπεδο συνδρομής και 19.000 δολάρια τι εισιτήριο για το συνέδριο μας κάνουν μόλις 71.000 δολάρια. Προσθέστε βέβαια σ’ αυτό το ποσό 137.000 δολάρια για την αναβάθμιση της συνδρομής για να μιλήσετε στα πηγαδάκια με τους ισχυρούς που καθορίζουν τις τύχες των λαών συν το κόστος του εισιτηρίου δηλαδή 156.000 δολάρια. Πάμε του χρόνου Νταβός; Φύγαμε! (πηγή: www. Nooz.gr)

Μας έχουν που μας έχουν γραμμένους ,ας μας από-γράψουν κιόλας! Απογραφή του πληθυσμού και των κατοίκων της χώρας (30 Μαρτίου-13 Απριλίου) από την Ελληνική Στατιστική Αρχή, λέει.

Ο κόσμος έχει παγώσει. Δεν ξέρει τι του γίνεται. Επίσης , πάνε να τσαλακώσουν την αξιοπρέπειά μας. Βλέπουμε τους ηλικιωμένους ουρά στο ΙΚΑ για μια υπογραφή. Νέους να περιμένουν στη στάση για μια θέση στον ήλιο., ενώ το λεωφορείο έχει περάσει προ πολλού. Αυτά, μεταξύ πολλών άλλων γράφει μια κοπελιά 26 χρονών , η Κλέλια Παπουτσάκη, σε μήνυμα που μου έστειλε. Έχει άδικο;

«Ο ΛΙΟΝΕΛ ΜΕΣΙ πανηγύρισε αφιερώνοντας το γκολ στη μητέρα του. Η Ισπανική Ομοσπονδία τον τιμώρησε με βαρύ πρόστιμο. Ο Μήτρογλου πανηγύρισε σχεδόν γυμνός. Τον κάλεσε ο εισαγγελέας και ο παίχτης του Πανιωνίου μίλησε για …μόδα! Ισπανία – Ελλάδα: Άλλα μεγέθη ποδοσφαιρικά» Από την εφ.”TA NEA” (on line 27.01.11)
« Ο χρόνος με τους μήνες του θαρρώ με σκάλα μοιάζει\ οι νιοι την ανεβαίνουνε τους γέρους κατεβάζει.» Και φιλοσοφικές μαντινάδες γράφει ως γνωστό ο μαντιναδολόγος της στήλης ο Ηλίας ο Σταματάκης.

«Η ΠΑΙΔΕΙΑ είναι η μόνη από τα αποκτήματα που δεν αφαιρείται και όσο ζει ο άνθρωπος και όταν πεθάνει παραμένει» Βασίλειος ο Μέγας. «Καλύτερα μια μετρημένη βραδύτητα από μια γρήγορη απερισκεψία» Γρηγόριος ο θεολόγoς. « Η μεν απελπισία αυτόν που έπεσε δεν τον αφήνει να σηκωθεί, η δε αμέλεια τον όρθιο κατορθώνει να τον γκρεμίσει» Ιωάννης ο Χρυσόστομος.

ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ μεγίστους φωστήρας της τρισηλίου θεότητος , τους τηνοικουμένην ακτίσι δογμάτων θείων πτρσεύσαντας, τους μελιρρύτους ποταμούς της σοφίας , τους την κτίσιν πάσαν θεογνωσίας νάμασι καταρδεύσαντας, Βασίλειον τον μέγαν και τον θεολόγον Γρηγόριον, συν τω κλεινώ Ιωάννη τω την γλώτταν χρυσορήμονι, πάντες οι των λόγων αυτών ερασταί συνελθόντες ύμνοις τιμήσωμεν. Αυτοί γαρ τη Τριάδι υπέρ ημών αεί πρεσβεύουσι» Το απολυτίκιο των Τριών Ιεραρχών .

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http:\\petaxta.blogspot.com)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΔΙΑΦΑΝΗ ΜΕΡΑ! Καθαρός πεντακάθαρος ο ουρανός, αν εξαιρέσεις κάτι απομεινάρια από σύννεφα κατά Σκλόκα μεριά. Δεν βλέπω απ’ το παράθυρό μου τον ήλιο, το ξέρω, όμως, ότι αισθάνεται παντοκράτορας. Νιώθω τη θαλπωρή του. Ποιος χειμώνας!

ΧΘΕΣ ΑΥΤΑ! Σήμερα είναι μια άλλη ημέρα! Επιδείνωση του καιρού προέβλεπε η Ε.Μ.Υ. Βροχές, καταιγίδες και ισχυρούς ανέμους. Επαληθεύτηκε; Ούτως ή άλλως έχει μέρες ακόμα ο χειμώνας και δεν τις χάνει.

ΑΠΟ ΤΟΝ χειμώνα στην άνοιξη, από την άνοιξη στο καλοκαίρι, από το καλοκαίρι στο φθινόπωρο, απ’ το φθινόπωρο στον χειμώνα, απ’ τον χειμώνα πάλι στην άνοιξη, από την άνοιξη πάλι στο καλοκαίρι, από το καλοκαίρι πάλι στο φθινόπωρο κι απ’ το φθινόπωρο πάλι στον χειμώνα... Εδώ είμαστε, προσώρας. Μην ξεχνιόμαστε!

ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΙΑΣ και αμπελοφιλοσοφίας τα αναγνώσματα. Διαθέτει, ενίοτε, και τέτοιας λογής 'πεταχτά' ο... μπαξές της στήλης.

ΞΑΝΑΓΥΡΙΖΩ στην κουβέντα που μου είπε ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος και στην οποία αναφέρθηκα χθες: Οταν βράζει το καζάνι δεν είναι ανάγκη να το ’χουμε καπακωμένο. Για την παραμονή των μεταναστών στη Νομική μιλούσε...

ΓΙ’ ΑΛΛΗ μια φορά η τρόικα είναι εδώ! Διορθώνω. Γι’ άλλη μια φορά η τρόικα είναι, αυτοπροσώπως, εδώ! Αναγκαία η διόρθωση. Το... πνεύμα της ούτως ή άλλως είναι πάντα εδώ. Πανταχού παρόν...

ΟΧΙ ΣΤΗ συγχώνευση Olympic Air - Aegean από τον Αλμούνια. Αυτό δα έλειπε! Να κάνει ο καθένας ό,τι θέλει αγνοώντας τον... κηδεμόνα του.
ΚΑΜΙΑ αλλαγή, όσο σωστή κι αν φαίνεται, δεν μπορεί να προχωρήσει κόντρα στις απόψεις των άμεσα ενδιαφερομένων. Σχετικά με τις αντιδράσεις γονέων για το κλείσιμο του Γυμνασίου Βουκολιών.

ΜΕ ΜΙΑ μαθιά σου μ’ άναψες τσ’ αγάπης το καμίνι,/ του Νώε ο κατακλυσμός εδά δεν μου το σβήνει. Από τον μαντιναδολόγο μας τον Ηλία τον Σταματάκη. Αυτή κι αν είναι ερωτική μαντινάδα, σχολιάζει εν είδει υστερόγραφου ο ίδιος. Ο έρωτας χρόνια δεν κοιτά, Ηλία!

ΣΕ ΖΗΛΕΥΩ, με την καλή έννοια, μου είπε τις προάλλες στο τηλέφωνο, ο φίλος μου απ’ τα παλιά συντ. δάσκαλος Λεωνίδας Βεγλιρής. Γιατί έχω, λέει, την ευκαιρία όλο και κάτι να γράφω για τη μάνα μου που έφυγε. Μοναχό του πάει το μολύβι, Λεωνίδα, όταν νιώθω την ψυχή της να φτερουγίζει από πάνω μου, του είπα.

ΚΑΙ ΤΗΝ ποίηση διακονεί με μεγάλη επιτυχία η συγγραφέας Αθηνά Κανιτσάκη. Το ανακάλυψα πρόσφατα διαβάζοντας το τελευταίο της βιβλίο '68 σημαντικές ιστορίες'. Κάποιες απ’ αυτές είναι σε ποιητική μορφή.

ΜΕΤΑ ΤΗ μεγάλη επιτυχία που είχε σημειώσει η πρώτη παράσταση του 'Ταρτούφου' του Μολιέρου, στη δεύτερη παράσταση η αίθουσα του θεάτρου ήταν ασφυκτικά γεμάτη. Λίγο πριν αρχίσει, όμως, έφτασε μια επιστολή του προέδρου της Βουλής που έγραφε ότι το έργο απαγορεύθηκε. Ο Μολιέρος ανέβηκε τότε στη σκηνή και είπε: 'Κυρίες και κύριοι, εμείς θέλαμε σήμερα να σας παρουσιάσουμε τον Ταρτούφο, αλλά ο πρόεδρος της Βουλής δεν θέλει'.

'[...] Ετοιμες είναι οι μπουλντόζες παραδίπλα./ Τον δρόμο για κάποιο οίκο ευγηρίας/ θα πάρει σύντομα, ο γέρος.../ Θα πάει περίπατο και το παλιό το σπίτι!/ Θα πέσουν στο λεπτό,/ οι πελεκητές του καντονάδες,/ τα κεραμίδια, η μαυρισμένη καπνοδόχος,/ το μισογκρεμισμένο μπαλκονάκι./ Αντάμα και το κάγκελο/ με τα νεοκλασικά μοτίβα,/ Κι ο περιττός κορμός του γιασεμιού/ παρέα...'.
Από το ποίημα 'Εγκατάλειψη...' της Αθηνάς Κανιτσάκη

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα(28.01.11)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΕΚ ΤΩΝ ων ουκ άνευ ότι η ελληνική δημοκρατία, όπως και όλες οι δημοκρατίες στη σημερινή εποχή της παγκοσμιοποίησης, έχει πολλά και ποικίλα προβλήματα. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, σε καμιά περίπτωση, ότι 'πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι', αλλά να σκύψουμε και να... στύψουμε το κεφάλι προκειμένου να βρεθούν λύσεις για την ποιοτική της επέκταση και αναβάθμιση.

ΜετΑ ΤΗΝ ανάγνωση του άρθρου του Νίκου Κοτζιά με τίτλο 'Η Χώρα έχει ανάγκη εργαλείων και δομών άμεσης δημοκρατίας', που διάβασα προχθές (http://epirusgate.blogspot.com/) οι παραπάνω σκέψεις. Και για έναν ευρύτερο προβληματισμό.

ΜΕΓΑΛΗ ΚΟΥΒΕΝΤΑ κάναμε με τον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο για την κατάληψη της Νομικής από τους μετανάστες. Οταν βράζει το καζάνι δεν είναι ανάγκη να το 'χουμε καπακωμένο, μου είπε κάποια στιγμή, σιβυλλικά.

ΔΕΥΤΕΡΑ ΚΑΙ Τρίτη ανοιχτά. Τετάρτη, Πέμπτη και Παρασκευή κλειστά. Σάββατο και Κυριακή το γνωστό καθεστώς των εφημεριών. Βρισκόμαστε ήδη στη δεύτερη εβδομάδα εφαρμογής. Η απεργία των φαρμακοποιών συνεχίζεται.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ 'κούρεμα' ελληνικών ομολόγων είναι ήδη γεγονός. Είναι να μη θυμηθώ την παροιμία που λέει ότι στων φαλακρών τις κεφαλές μαθαίνουνε οι μπαρμπέρηδες;

ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΓΙΑ Οσκαρ 'Καλύτερης Ξένης Ταινίας' εφέτος ο 'Κυνόδοντας' του Γιώργου Λάνθιμου. Μια ακόμα απόδειξη ότι εξακολουθεί να υπάρχει και η άλλη Ελλάδα!

ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ και οι φοιτητές που χρησιμοποιούν μολύβι και χαρτί είναι αποδοτικότεροι στο να μαθαίνουν καινούργια πράγματα σε σύγκριση με όσους χρησιμοποιούν υπολογιστή και πληκτρολόγιο! 'Δεν το λέω εγώ που έχω, ως γνωστό, περί πολλού το μολυβάκι και το μπλοκάκι μου, αλλά μια νέα μελέτη των ειδικών του Πανεπιστημίου Σταβίνγερ στη Νορβηγία και του Πανεπιστημίου Μασσαλίας στη Γαλλία.

Ο ΑΓΓΟΥΡΟΦΑΣ έφαε, ο μεστωτής δεν έφαε. Πέρυσι τέτοιον καιρό μου την είπε αυτήν την παροιμία η μάνα μου. Γι' αυτούς που έχουν ακόμη τσ' ελιές αμάζωχτες τη γράφω.

'ΕΛΑΙΟΝ ΕΥΩΔΕΣ τεθυωμένον', δηλαδή 'Ελαιο αρωματικό, με μύρα ευωδιασμένο' ο τίτλος της διδακτορικής διατριβής του Ιωάννη Φάππα και την οποία το Δ.Σ. της Ιστορικής Λαογραφικής και Αρχαιολογικής Εταιρείας Κρήτης εξέδωσε πρόσφατα ως 13ο τόμο (580 σελίδων!) της 'Κρητικής Εστίας', με την επιμέλεια της Μαρίας Ανδρεαδάκη - Βλαζάκη. 'Η απόφαση ελήφθη διότι η αναφερόμενη διατριβή θεωρήθηκε ότι αποτελεί βασική πηγή πληροφοριών για την οργάνωση και τον τρόπο λειτουργίας της μυκηναϊκής βιοτεχνίας των αρωματικών ελαίων', γράφει, μεταξύ των άλλων, στον πρόλογό της η και έχουσα την ευθύνη της έκδοσης, πρόεδρος της Εταιρείας, Αρχόντισσα Ναναδάκη - Παπαδερού. Πάντα υπάρχουν κάποιοι να εμπλουτίζουν την ελληνική βιβλιογραφία και κάποιοι να τους αναδεικνύουν. Πολλά ευχαριστώ!

ΟΤΑΝ ΕΝΑΣ φίλος του Αϊνστάιν τον ρώτησε γιατί για πλύσιμο και για ξύρισμα χρησιμοποιεί ένα κομμάτι σαπούνι, ο μεγάλος επιστήμονας του απάντησε: 'Αν χρησιμοποιούσα δυο κομμάτια σαπούνι θα ήταν για μένα πολύ πολύπλοκο'.

'[...] Αυτές οι μυρωδιές μωρών/ γύρω απ' της νοσταλγίας τα στήθη/ γεμάτες χάρη κρέμασαν δυο δάκρυα/ πάνω στα βλέφαρά μου./ Δεν τις κακίζω./ Ετσι όπως λαμπυρίζουν/ στου άδειου απογεύματος το φως./ Μα αυτόν τον τύπο κουδουνίσματος/ πρέπει να τον αλλάξω./ Σε ήχο έλλειψης πλαγίως κοιμωμένης/ ξυπνάει του νόστου σας/ νανουρισμένες μου ιδέες./ Ενώ χτυπάει σε τόνο απογαλακτισμού'.
Από το ποίημα 'Σύντομα απογευματινά όνειρα'
της Αθανασίας Δανέλη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (27.01.11)
www.haniotika-nea.gr

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

'ΜΕ ΚΑΚΟΥΣ νόμους και καλούς δημόσιους λειτουργούς είναι ακόμα δυνατόν να κυβερνήσεις. Με κακούς δημόσιους λειτουργούς -όμως- ούτε οι καλύτεροι νόμοι δεν μπορούν να βοηθήσουν'. Μια απ' τις γνωστές και... μη εξαιρετέες ρήσεις του Γερμανού καγκελάριου (1815 - 1898) Οττο Φον Μπίσμαρκ. Και βεβαίως ισχύει. Με την προϋπόθεση ότι υπάρχουν καλοί πολιτικοί...

ΤΑ ΠΟΡΤΑΚΑΛΙΑ του χωριού γεμίζουνε παπόρι/ ό,τι... λογής ο δήμαρχος είναι κι οι ψηφοφόροι. Στάση εργασίας θα έκανε το... μολύβι μου αν δεν του επέτρεπα να γράψει τούτη τη μαντινάδα, που κατέβηκε μέχρι τη... μύτη του. Και τι έγινε, δηλαδή, που την έχει ξαναγράψει;

ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ είναι εδώ, πρώτο τραπέζι πίστα η τρόικα! Η μία άποψη. Η τρόικα είναι εδώ (εντάξει, έρχεται οσονούπω) πρώτο τραπέζι πίστα το μνημόνιο! Μια άλλη άποψη. Οψεις του ίδιου νομίσματος.

ΤΟ ΤΑΜΕΙΟΝ είναι και πάλι μείον. Κι όταν το ταμείον είναι μείον μία είναι η συνταγή. Φόρο στον φόρο κι όποιον πάρει ο Χάρος. Τρόπος του λέγειν το 'όποιον πάρει'. Γνωστό είναι σ' αυτές τις περιπτώσεις ποιους παίρνει.

'H ΑΜΟΙΒΑΙΑ κατανόηση είναι δύσκολο πράγμα αλλά αν εξαλείφεται η δυσπιστία, το βήμα είναι ήδη μεγάλο. Είναι το πρώτο που πρέπει να γίνει ανάμεσα σε ανθρώπους από διαφορετικές χώρες και πολιτισμούς, επίσης πρέπει να προχωρεί κανείς χωρίς πονηριά'. Jean Monnet 'Απομνημονεύματα'.

ΠΕΡΑ ΒΡΕΧΕΙ, κανένα πρόβλημα γι' αυτόν! Και τι έγινε, δηλαδή, που διπλασιάζεται απ' τον Οκτώβρη η τιμή πώλησης του πετρελαίου θέρμανσης; Τα λιόδεντρα στο χωριό τι τα 'χει! Τρία χρόνια θα 'χει να πορεύεται με τα ξύλα τους. Μόνο του έξοδο η αγορά μιας ξυλόσομπας!

ΥΨΩΣΕ ΤΗ σημαία με τον Δικέφαλο αετό, αυτή τη φορά, με το που τέλειωσε ο αγώνας για το πρωτάθλημα της ΑΕΚ με τον Ολυμπιακό Βόλου ο φ(θ)ανατικός αεκτζής γείτονάς μου. Στην καρδιά του μεσίστια την ύψωσε και κλείστηκε στο σπίτι του. Τι ξεγυρισμένη τεσσάρα ήταν αυτή που μας έριξε η ομάδα του... Βόλου, Μήτσο!

ΒΑΣΙΛΙΚΟΥΣ ΚΑΙ γιασεμιά γεμίζω το πανέρι/ τη σκέψη μου δρομολογώ κοντά σας να τους φέρει. Για όλους τους αναγνώστες της στήλης έστειλα αυτή τη μαντινάδα για τη νέα χρονιά. Ζηλεύω τσοι βασιλικούς που είναι στο πανέρι/ μα δεν κατέει ο οδηγός σιμά μου να τσοι φέρει. Η νοσταλγική μαντινάδα που έστειλε -ανταπαντώντας από τη Νέα Υόρκη όπου ζει- με ηλεκτρονικό μήνυμα η καθημερινή αναγνώστρια της στήλης Μαρία Στρατουδάκη.

OΛΟ ΕΛΕΓΑ να το βάλω στο τέλος των 'πεταχτών' το απόσπασμα από το ποίημα 'Αμίλητα' του Λορέντζου Μαβίλη κι όλο το ανέβαλα. Το βάζω καθυστερημένα σήμερα.

ΚΩΣΤΑ ΜΠΕΤΙΝΑΚΗ, δημοσιογράφο, Αθήνα: Σ' ευχαριστώ πολύ και διά του... Τύπου, για τα καινούρια μαργαριτάρια μαθητών, με τον γενικό τίτλο 'Μάθαι πεδοί μου γράματα' που μου έστειλες με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Είμαι σίγουρος ότι κι αυτά θα αρέσουν πολύ. Τα τρία πρώτα, σήμερα, στη θέση του ιστορικού ανέκδοτου.

OΤΑΝ Ο Οδυσσέας γύρισε πίσω στην Ιθάκη, βρήκε τους είκοσι ανεμιστήρες και την Πηνελόπη να τους δουλεύει στο φουλ (Γυμνάσιο Θήβας). Ο Λεωνίδας και οι Τριακόσιοι του ηττήθηκαν, γιατί οι Θερμοπύλες ήτανε πολυπληθέστεροι σε αριθμό. Την Οδύσσεια την έγραψε ο Οδυσσέας και την Ιλιάδα ο Ιλιάδης (Γυμνάσιο Λαμίας).
'[...] Χρυσομάνα, εμαράθηκαν τα φύλλα/ και χειμώνας πλακώνει· σε θωράω/ κατάματα με τρόμου ανατριχίλα'.
Από το ποίημα 'Αμίλητα' του Λορέντζου Μαβίλη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Νυχτερινό άσυλο


Γι' άλλη μια φορά ξαναθυμήθηκα τις προάλλες (βλ. 'Στα πεταχτά' 15.1.11) το ποίημα 'Νυχτερινό άσυλο' του Μπέρτολτ Μπρεχτ. Με αφορμή την πρωτοβουλία που πήρε το Γραφείο Χανίων των 'Γιατρών του Κόσμου' Ελλάδας και την οποία στηρίζουν πολλοί φορείς και πολλές οργανώσεις του τόπου μας, να ιδρυθεί 'Λαϊκό Υπνωτήριο' για τους άστεγους, που μέρα με τη μέρα αυξάνονται και πληθύνονται, δυστυχώς, όπως παντού και στην πόλη μας. 'Δεν θα αλλάξει ο κόσμος αν γίνει αυτό. Κάποιοι άνθρωποι, κάποιοι συνάνθρωποί μας, ωστόσο, θα 'χουν στέγη για τη νύχτα. Κι αυτό μόνο λίγο δεν είναι'. Το 'πεταχτό' σχόλιό μου. Μπορεί ο καθένας μας να βοηθήσει αυτήν την προσπάθεια, γνωστοί στη μικρή μας πόλη είναι οι 'Γιατροί του Κόσμου', συμπληρώνω σήμερα, παραθέτοντας ένα απόσπασμα από το ποίημα (μετάφραση Μάριου Πλωρίτη): 'Ακούω πως στη Νέα Υόρκη/ στη γωνιά του 26ου Δρόμου του Μπρόντγουεϊ/ ένας άνθρωπος στέκει κάθε βράδυ τους μήνες του χειμώνα/ και στους άστεγους, που συνάζονται κει πέρα,/ άσυλο για τη νύχτα βρίσκει, παρακαλώντας τους διαβάτες./ Μ' αυτό ο κόσμος δε θ' αλλάξει/ οι σχέσεις των ανθρώπων δε θα καλυτερέψουν/ η εποχή της εκμετάλλευσης δε θα συντομευτεί./ Ωστόσο, μερικοί άνθρωποι έχουνε άσυλο για μια νύχτα/ δε θα τους δέρνει για μια νύχτα ο άνεμος/ το χιόνι που γι' αυτούς προοριζόταν, στο δρόμο θε να πέσει'?


Διευρύνοντας τον ορίζοντα της αγάπης τους


Βοήθησε τον 'Ορίζοντα' διευρύνοντας τον ορίζοντα της αγάπης της σχολικής κοινότητας, μα και διεύρυνε τον ορίζοντα της αγάπης της σχολικής κοινότητας βοηθώντας τον 'Ορίζοντα'! Για τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του Δημ. Σχ. Βρυσών Αποκορώνου ο λόγος, που γι' άλλη μια χρονιά διοργάνωσε, με τη συμπαράσταση των δασκάλων κι εφέτος μια χριστουγεννιάτικη αγορά αγάπης με δημιουργίες των παιδιών κι έδωσε τα χρήματα στον 'Ορίζοντα', τον γνωστό Σύλλογο, που τόσο αποτελεσματικά δραστηριοποιείται στον τόπο μας βοηθώντας παιδιά και ενηλίκους που πάσχουν από νεοπλασματικές ασθένειες.
Καθόλου ευκαταφρόνητο το ποσό των 675 ευρώ που συγκεντρώθηκε, αν λάβουμε υπόψη την υπάρχουσα οικονομική κρίση, αλλά και τον μικρό αριθμό μαθητών που έχει το σχολείο. 'Ο κόσμος έδειξε την αγάπη του και τη συμπαράστασή του και αυτό είναι ευχάριστο', μου είπε η πρόεδρος του Συλλόγου Χρυσούλα Μανταδάκη - Κοτσιφάκη και συμπλήρωσε: 'Και μεις και τα παιδιά δουλέψαμε με μεράκι και χαρά να βοηθήσουμε τα παιδιά (και όχι μόνο) του «Ορίζοντα»'. Μεράκι και χαρά! Οι δυο μαγικές λέξεις για τη διεύρυνση του ορίζοντα της αγάπης?


Ολο και πιο ψηλά τον πήχη

Ολο και πιο ψηλά και ως μαντιναδολόγος - ποιητής και ως διευθυντής σχολείου, βάζεις τον πήχη, Κωστή, μήνυσα διά του Τύπου προχθές (βλ. 'Στα πεταχτά' 21.1.11) στον φίλο μου τον Κωστή τον Λαγουδιανάκη, για να συνοδεύσω τις ευχαριστίες μου, διότι με συμπεριέλαβε στους 'τιμής ένεκεν' αποδέκτες του βιβλίου - λευκώματος 'Από το Β' Χριστιανικόν Παρθεναγωγείον, εν Ηρακλείω, στο 7ο Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου: 1899 - 2010', (Εκδοση Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων 7ου Δημοτικού Σχολείου Ηρακλείου και 1ου Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Ηρακλείου), του οποίου είχε την επιμέλεια.
Εχοντας υπόψη μου το σύνολο των δικών του ξεχωριστών βιβλίων και το σύνολο των θαυμάσιων εκδόσεων του Σχολείου, που εδώ και τέσσερα χρόνια διευθύνει. Εντυπωσιάστηκα περιδιαβάζοντας τις 300 μεγάλου σχήματος σελίδες της ξεχωριστής και από τεχνικής απόψεως (Μακέτα - Εκτύπωση: ΤΥΠΟΚΡΕΤΑ) αυτής έκδοσης, το ομολογώ.
Και επειδή διασώζει τις μνήμες του παρελθόντος, όπως τις διασώζει και διότι καταδεικνύει το όμορφο παρόν, έτσι όπως το καταδεικνύει, τοξεύοντας το μέλλον του 7ου Δημ. Σχ. Ηρακλείου, το οποίο ένας εκ των παλιών του μαθητών το ονομάζει 'οχυρό αξιών και ευγενών αισθημάτων'.
Κυρίως, όμως, διότι το είδα σαν ένα συλλείτουργο του εμείς των παλιών και των τωρινών δασκάλων, των παλιών και των τωρινών μαθητών και βέβαια των γονέων του 7ου Δημ. Σχ. Ηρακλείου αλλά και των σχολικών κοινοτήτων του 1ου Ειδικού Δημ. Σχ. Ηρακλείου και του 16ου Νηπιαγωγείου Ηρακλείου που αυλίζονται στους ίδιους χώρους.
Από ιδέες δεν έχουμε έλλειψη. Λίγοι, όμως, είναι εκείνοι που αναλαμβάνουν την ευθύνη για την υλοποίησή τους και τις βλέπουν να πραγματώνονται. Κι ακόμα λιγότεροι αυτοί που έχουν το ταλέντο να βάζουν όλους, χωρίς καμιά εξαίρεση τους περί αυτόν αλλά και πέραν αυτού στο γαϊτανάκι του 'εμείς'. Οπως τον 'καλό κ?αγαθό', με την αρχαιοελληνική έννοια του όρου, φίλο διευθυντή του εν λόγω σχολείου, που απονέμει στο τέλος του ποιητικού προλόγου του τα αναλογούντα εύσημα: 'Φωτογραφίες, θύμησες, κείμενα και αρχεία/ φωτίζουνε τη διαδρομή, του Εβδόμου την πορεία./ Κι οι σημερινοί του οι μαθητές κι αυτοί στο χοροστάσι/ το παρελθόν με το παρόν χορό μαζί να πιάσει./ Συνεργασία κι ορτακιά το Εβδομο Σχολείο/ έχει με πρώτο Ειδικό και Νηπιαγωγείο (16ο)./ Βιβλίο που ελπίζουμε το σπόρο ντου να σπείρει/ για να γελά το αύριο, να στέσει πανηγύρι./ Με τις ευχαριστίες μας πλέκουμε γαϊτάνι/ σε όσους μας βοήθησαν σ' ετούτο το σεργιάνι/ Νέικους και παλιότερους του Εβδόμου μαθητάδες/ στην Ιστορία του σκολειού είν' οι διαλαλητάδες./ Δασκάλους και δασκάλισσες στου Εβδόμου το περβόλι/ απού ξυφαίνουν στου σκολειού πλουμιά στο φεγγοβόλι./ Κι αντάμι ευχαριστήριο κι είναι και κεφαλαίο/ για συντρομή στην έκδοση στο Σύλλογο Γονέω'.

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΑΣΠΡΟ ΞΩΚΛΗΣΙ

Αυτό το μικρό άσπρο ξωκλήσι
Μοιάζει μ’ ένα νεανικό πουκάμισο
Που ξωμαίνει χρόνια στην ντουλάπα κρεμασμένο,
Δίχως να φοριέται, έχοντας μόνη συντροφιά
Τη μνήμη ενός σφριγηλού στήθους.
Μοιάζει μ’ ένα πουκάμισο γαμπριάτικο
Που διασώζει ακόμα στις μασχάλες του
Τη μυρουδιά του ιδρώτα του ανθρώπου
Που κάποτε το φόρεσε και σίγουρα,
Για κάποιους λόγους, δεν θέλει να το λησμονήσει.
Μοιάζει μ’ ένα ένα πουκάμισο παλιομοδίτικο,
Που περιμένει κάθε φορά με αγωνία
Το άνοιγμα της γριας ντουλάπας ,
Μην ξέροντας ποιος κρατάει το κλειδί
Και ποιες είναι οι διαθέσεις του…

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΚΑΙ ΤΙ ΕΓΙΝΕ αν υπάρχουν σύννεφα στον ουρανό, δηλαδή; Τα ευαίσθητα μάτια μπορούν να βλέπουν και πίσω απ' αυτά το φεγγάρι στο σεργιάνι του. Από τον φίλο μου τον γερω - δάσκαλο, τα παραπάνω. Με αφορμή το πρώτο χθεσινό 'πεταχτό'. Και μεταφορικά μπορεί να ερμηνεύσει κανείς τα λόγια του.
ΟΙ ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ ημέρες δεν λείπουν απ? τον Γενάρη. Ας προβλέπουν ό,τι θέλουν τα διάφορα μετεωρολογικά δελτία. Χαράς ευαγγέλια για την αλκυόνη που γεννά μέσα στον ήλιο τ' αβγά της!
ΜΗΝ ΡΩΤΑΣ τι κάνει η πατρίδα σου για σένα, δες τι κάνεις εσύ για την πατρίδα σου. Για τη δική του πατρίδα, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τα είπε αυτά πριν από 50 χρόνια ο Τζων Κένεντι. Πάντα σε ισχύ. Για όλες τις πατρίδες. Και βεβαίως για τη δική μας!
ΟΥΤΕ ΕΠΙΜΗΚΥΝΣΗ του χρέους ούτε αναδιάρθρωσή του. Πάμε για φούντο με βάρκα την απελπισία. Στα σίγουρα. Επιμήκυνση του χρέους αλλά όχι αναδιάρθρωσή του. Πάμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα; Ερώτηση κάνω, δεν τοποθετούμαι.
OΣΑ ΚΟΜΜΑΤΑ τόσα κι ένα παραπάνω, αυτό του Καμμένου, τα κατηγορητήρια για το σκάνδαλο της Ζίμενς. Καμένη από χέρι η υπόθεση. Αυτό έλειπε να μην την κάψουν...
ΤΟ ΝΕΟ ΣΗΜΑ της Νέας Δημοκρατίας είναι μια ακόμα πηγή έμπνευσης για τον μαντιναδολόγο της Στήλης, τον Ηλία τον Σταματάκη. 'Πράσινο, κίτρινο και μπλε λίγο ξεθωριασμένα/ το τόξο το ουράνιο θυμίζουνέ σε μένα', γράφει στην πρώτη μαντινάδα που έστειλε. Και συμπληρώνει στη δεύτερη. 'Είναι το σήμα της Νου Δου με την καινούρια όψη/ μ' αυτά θαρρεί ο Σαμαράς το κόμμα θα προκόψει'.
ΝΑ 'ΜΟΥΝ ΤΟ Μάη γάιδαρος, τον Αύγουστο κριγιάρι/ ούλο τον χρόνο πετεινός και κάτης το Γενάρη. Εγώ την έγραψα, όπως σου υποσχέθηκα, τη μαντινάδα που μου είπες, Γιώργη! Θα σου πω όμως και διά του Τύπου ό,τι σου είπα και ξεστομάτου: Απιαστα πουλιά χίλια στον παρά!
Η ΓΙΝΩΜΕΝΗ δουλειά δεν φοβάται την αγίνωτη, έλεγε η μάνα μου, όπως έγραψα και χθες. Το 'δες, λοιπόν, που κοντεύεις να τελειώσεις με τα 'Πεταχτά'; Το 'δα, μου λέει ο εαυτός μου.
ΚΩΣΤΗ ΛΑΓΟΥΔΙΑΝΑΚΗ, δ/ντή 7ου Δημ. Σχ. Ηρακλείου: Σ' ευχαριστώ που με συμπεριέλαβες στους 'τιμής ένεκεν' αποδέκτες του εντυπωσιακού λευκώματος με τίτλο 'Από το Β' Χριστιανικόν Παρθεναγωγείον εν Ηρακλείω στο 7ο Δημοτικό Σχολείο'', που ως Σχολείο εκδώσατε! Ολο και πιο ψηλά βάζεις τον πήχη και ως μαντιναδολόγος - ποιητής και ως διευθυντής Σχολείου, Κωστή!
OΤΑΝ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΕ η συνωμοσία εναντίον του αυτοκράτορα Κλαύδιου (42 μ.Χ.) ο επικεφαλής της θανατώθηκε κι αυτή η μοίρα περίμενε κι έναν άλλο συνωμότη, που διέφυγε. Η γυναίκα του -βλέποντας ότι θα τον έπιαναν- του είπε ότι η καλύτερη λύση είναι η αυτοκτονία κι όταν εκείνος δίσταζε πήρε το μαχαίρι και του είπε: 'Κάνε έτσι' και το κάρφωσε στην καρδιά της. Πριν αφήσει την τελευταία της πνοή είπε: 'Δεν πόνεσα καθόλου'.
'Ισχνά τα λόγια σου, ισχνή φωνή/ Δεν μπορείς να πείσεις/ δεν μπορείς ν' ακουστείς/ και να υπερασπίσεις την ψυχή σου./ Δε γνωρίζεις τους τρόπους, τη ρητορική./ Τέλος σιωπάς/ βυθίζεσαι στα πλέγματα των λέξεων/ στης φαντασίας τις λόχμες./ Ετσι επιζείς και υπάρχεις σώα./ Οντως υπάρχεις και... γιατί/ να πείσεις;'.
Το ποίημα της Βικτωρίας Θεοδώρου ''Ισχνά''.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΠΡΟΧΘΕΣ ΗΤΑΝ η πανσέληνος του Γενάρη, το ξέρω! Oμως και χθες το βράδυ, έτσι όπως έσταζε διατρέχοντας τον ουράνιο θόλο, το φεγγάρι ήταν Θεού θαύμαση. Oσοι δεν το είδατε μην στενοχωριέστε. Μπορείτε κι απόψε το βράδυ ν' απολαύσετε το σεργιάνι του. Φτάνει να το επιτρέπει, βέβαια, ο καιρός.
ΓΕΝΑΡΗ ΜΗΝΑ κλάδευε, φεγγάρι μην ξανοίγεις! Νωρίς - νωρίς, μέχρι τ' Aϊ - Γρηγόρη, στις 25 του μήνα, ήθελε να 'χουμε κλαδεμένη την κρεβατίνα η μάνα μου. Και γιατί η γινωμένη δουλειά δεν φοβάται ποτέ τζη την αγίνωτη, όπως έλεγε (αχ αυτός ο πικρός Παρατατικός!).
ΘΑ ΠΑΕΙ έστω και ένας απ' αυτούς τους πρώην υπουργούς φυλακή για το σκάνδαλο της Ζίμενς ή θα γίνει του Βατοπεδίου; Ρητορικό το ερώτημα ή μου φαίνεται; Στον πολύ κόσμο πάντως τα πράγματα είναι ξεκάθαρα ότι το πάνε για τις καλένδες. Το... κατάστημα 'Η κοινή γνώμη' δεν δέχεται στοιχήματα γι' αυτό το θέμα.
ΠΑΝΤΑ ΟΙ ΝΟΜΟΙ, ο Ανάχαρσις ο Σκύθης φιλόσοφος το διατύπωσε πρώτος, μοιάζουν με τον ιστό της αράχνης. Ο,τι πρέπει για να συλλαμβάνουν τα μικρά ζωύφια είναι. Σιγά που μπορούν να πιάσουν, ας πούμε έναν λαδοπόντικα!
ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ με τα πρόστιμα δεν θα λυθεί το κυκλοφοριακό πρόβλημα στην πόλη μας, κύριε διευθυντά! Και γιατί ποιος πληρώνει τα πρόστιμα τη σήμερον ημέρα!
ΕΝΩ ΤΑ ανοιχτά επαγγέλματα το ένα μετά το άλλο κλείνουν, τα κλειστά επαγγέλματα το ένα μετά το άλλο οσονούπω ανοίγουν. Τα χάσαμε, τα βρήκαμε;
ΣΙΓΑ - ΣΙΓΑ και λάου - λάου, βήμα το βήμα, φαίνεται να φεύγει (να φεύγουν) το Εφετείο Κρήτης (άντε, το μεγαλύτερο μέρος του) απ' τα Χανιά. Για να συνηθίζουμε στην ιδέα και να μην μας κακοφανεί πολύ...
ΤΑΚΗ ΑΛΕΒΑΝΤΗ, ανώτατο υπάλληλο Ευρωπαϊκής Ενωσης, Βρυξέλλες: 'Το βιβλίο, που βρίθει ανεκδότων αποτελεί την καλύτερη περιγραφή της ευρωπαϊκής ιδέας και πράξης αλλά δυστυχώς έχει μείνει εν πολλοίς άγνωστο στο ευρύ κοινό, ίσως γιατί προωθεί τη συναίνεση (πρβλ. συγκρητισμό) σε ευρωπαϊκό επίπεδο, κάτι που πολλοί πολιτικοί ίσως δεν επιθυμούν', μου γράφεις σε μήνυμά σου για τα 'Απομνημονεύματα' του Jean Monnet. Σ' ευχαριστώ που μου το έστειλες στην ελληνική έκδοση ('Ροές', μετάφραση Λένα Μιλιλή). Αρχισα ήδη να το διαβάζω με πολύ ενδιαφέρον. Και όχι μόνο γιατί βρίθει ανεκδότων, που όσο να 'ναι μου είναι χρήσιμα.
ΟΤΑΝ Ο ΖΑΝ Μοννέ ήταν 18 χρονών και ξεκινούσε το πρώτο μακρινό του ταξίδι, ο πατέρας του τού είπε: 'Μην πάρεις βιβλία. Κανένας δεν μπορεί να σκεφτεί για πάρτη σου. Να κοιτάς από το παράθυρο, να μιλάς στους ανθρώπους. Να δίνεις προσοχή σ' αυτόν που είναι δίπλα σου'.
Οχι, δεν είμ' ακόμη έτοιμος/ δε θα 'μαι ίσως ποτέ/ όσο υπάρχει το άρωμα/ του γιασεμιού έξω στον κήπο/ τα χελιδόνια στα σύρματα του τηλεφώνου./ Οσο θα πέφτει η βροχή λοξά στο τζάμι/ και θ' αφρίζει το κύμα της θάλασσας./ Οσο το πορτοκάλι θα μιμείται/ τη σφαιρικότητα της γης κι η μέλισσα/ θ' ασπάζεται όλα τα λουλούδια στη σειρά/[...]'.
Από το ποίημα 'Ματαντάγιο' του Γιώργη Μανουσάκη.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)