ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

«Ν’ ΑΓΑΠΑΣ την ευθύνη. Να λες: Εγώ μονάχος μου θα σώσω τη γης. Αν δε σωθεί εγώ θα φταίω.» Το χρέος μας να σώσουμε τη γης κατά Νίκο Καζαντζάκη. Το φταίξιμό μας αν δεν την σώσουμε. Το χρέος μας να σώσουμε την πατρίδα μας. Το φταιξιμό μας αν δεν την σώσουμε.


Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΌΛΟ ΚΑΙ πλησιαίνουν τα σύννεφα στον ουρανό. Πολεμά ο ήλιος, κάνει ότι μπορεί, μα κατά που φαίνεται κάποια στιγμή θα τον καλύψουν. Οκτώβρης είναι και δεν μπορεί να το παίζει συνέχεια παντοκράτορας. Καλοδεχούμενη και η βροχή.
ΌΣΕΣ σταγόνες η βροχή ρίχνει σε κάθε μπόρα\ ευχές καλές να γίνουνε για τη δική μας χώρα. Καλές οι ευχές, δεν κοστίζουν και τίποτα, Ηλία Σταματάκη.! Διορθώνονται όμως τα πράγματα με τις ευχές; Kανείς δεν το πιστεύει αυτό. Ούτε με τις κραυγές διορθώνονται όμως.
«Ν’ ΑΓΑΠΑΣ την ευθύνη. Να λες: Εγώ μονάχος μου θα σώσω τη γης. Αν δε σωθεί εγώ θα φταίω.» Το χρέος μας να σώσουμε τη γης κατά Νίκο Καζαντζάκη. Το φταίξιμό μας αν δεν την σώσουμε. Το χρέος μας να σώσουμε την πατρίδα μας. Το φταιξιμό μας αν δεν την σώσουμε.
ΚΑ ΒΕΒΑΙΑ καμιά Μέρκελ, όπως και κανένας Ομπάμα, δεν θα μας σώσει. Η Μέρκελ κάνει την δουλειά της (δεν μας αγάπησε δα και ξαφνικά) και ρός να κάνουμε κι εμείς την δική μας. Το ‘λεγε και το ξανάλεγε ο Ελευθέριος Βενιζέλος ότι δεν υπάρχουν εθνικά δίκαια , αλλά μόνο εθνικά συμφέροντα. Το θέμα λοιπόν είναι πως εκμεταλλευόμαστε τις ευκαιρίες.
ΚΑΛΩΣ ΤΗΝΕ την πέρδικα που περπατεί λεβέντικα; Αυτό περίμενε η Κυβέρνηση υων τριών να πει ο απλός πολίτης σήμερα στην Αθήνα τηs  Άνκελα  Μέρκελ; ; Ε όχι δα! Στα όρια της αντοχής του και πέραν των ορίων της ανοχής του ο κόσμος.\
ΜΙΑ λίστα εδώ, μια λίστα εκεί, μια λίστα παραπέρα\ και το μυαλό μας κάνανε σαν άδεια ταμπακιέρα. Έπρεπε να βάλουν σ’ αυτό τα μέτρα των 11,6 δις. Που αβγάταιναν συναχώς;Από τον φίλο μου τον γέρω- δάσκαλο η ερώτηση.
«ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΝ φοβείσαι την συμφοράν όταν την μετρης διά της φαντασίας σου, παρ’ όταν καταβάλλεσαι υπ’ αυτής παλαίσας σώμα προς σώμα.» Από την «Χρυσή Διαθήκη»  του Πολύβιου Δημητρακόουλου.
ΑΠΟ ΤΟΝ πλανήτη Άρη ήρθε κατά που φαίνεται ο ΑΟ Πλατανιάς και προσγειώθηκε στο γήπεδο του Άρη Θεσσαλονίκης Εύκολη υπόθεση.  Τέσσερα και όχι μόνο δύο γκολάκια έπρεπε να του ρίξει. Ποιος το φανταζότανε!
ΤΣΙ μαδείς (όχι τσι βλαμμένες) μια δυο μέρος μετά απού θα βρέξει. Τσι τσακίζεις μία μία με μια πέτρα. Τσι βάζεις στο νερό και τσι ξεπλύνεις. Τωνε βάζεις ζεστό νερό. Απάνω που βράζει) Άμα κρυώσει τω αλλάζεις το νερό πρωί βράδυ για να γλυκάνουνε. Μετά τωνε βάζεις το ανάλογο αλάτσι και λεμόνι (αποσφονιασμένο) και τσ’ ανακατώνεις (σε πλαστικό). Για τσι τσακιστές ελιές ο λόγος. Όπως μου τα ΄πες  ένα βράδυ δίπλα στην παρασιά, έτσι τα ‘γραψα στο τεττράδιό μας, μάνα!
Ο ΧΑΡΩΝΔΑΣ είχε θεσπίσει νόμο σύμφωνα με τον οποίο απαγορευόταν να προσέρχεται κανείς στην συνέλευση του λαού, οπλισμένος, Κάποια μέρα λοιπόν ο νομοθέτης βγήκε έξω από την πόλη οπλισμένος με εγχειρίδιο για τον φόβο των ληστών. Όταν γύρισε βρήκε τον λαό σε συνέλευση που ήταν ταραχώδης. Χωρίς να σκεφτεί ότι ήταν οπλισμένος, πλησίασε και ζήτησε να μάθει την αιτία της ταραχής. Τότε κάποιος από τους εχθρούς του τον κατηγόρησε ότι είχε παραβεί τον ίδιο του τον νόμο. Ο Χαρώνδας του απάντησε ότι την ίδια στιγμή θα τον αποκαθιστούσε και βγάζοντας το εγχειρίδιό του αυτοκτόνησε.
ΠΟΙΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ\ θα ξεπλύνει τα πρόσωπα;\ Ποιο χέρι\ θ’ αναστηλώσει τη συνείδηση;\ Ποιος ήλιος\ θα σημαδέψει το ξύπνημα;\ Ποια καρδιά\ θα πλήξει τον δολοφόνο;\ Γιατί λιποτάχτησε η ευθύνη από το μέλλον μας;\ Γιατί δείλιασε το παρελθόν μας την ώρα της κρίσεως;\ Σήμερα κιόλας πολύ αργήσαμε\ κι αύριο στην ταφή μας θα είμαστε παρόντες.» Το ποίημα «Εντάφιο» του Γιώργου Κάρτερ

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(retxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (09.10.2012)

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Γεννημένος δάσκαλος

Γεννημένος δάσκαλος! Για τον και τακτικό και εκλεκτό συνεργάτη της εφημερίδας μας (κι αν είναι ενδιαφέρουσα η στήλη του 'Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα' κάθε Τετάρτη!), ανώτατο υπάλληλο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις Βρυξέλλες, φίλο μου, Παναγιώτη Αλεβαντή, ο λόγος. Πήγα μαζί του στο Ηράκλειο τις προάλλες (Δευτέρα 1 Οκτωβρίου), όπου, ως προσκεκλημένος του Ανοιχτού Λαϊκού Πανεπιστημίου Κρήτης, άνοιξε τον Α’ Κύκλο Μαθημάτων 2012 - 2013, με τον γενικό τίτλο 'Ψυχική και Σωματική Υγεία', αναπτύσσοντας το θέμα: 'Ατυχήματα και καταστροφές: Πρόληψη και ελαχιστοποίηση επιπτώσεων'.
Κατάμεστη από κόσμο η χωρητικότητας 250 περίπου ατόμων αίθουσα του Εμπορικού Επιμελητηρίου Ηρακλείου (φωτό), όπου γίνονται τα μαθήματα. Μάταια αναζητούσαν κάθισμα όσες και όσοι ήρθαν λίγα μόλις λεπτά μετά τις 5 μ.μ., που σύμφωνα με το πρόγραμμα θα άρχισε η εκδήλωση. Τέτοια συμμετοχή! Ενα χαμόγελο ήταν η έχουσα την ευθύνη του εν λόγω φορέα που υλοποιεί το πρόγραμμα με την υποστήριξη της Περιφέρειας Κρήτης, του Πανεπιστημίου των Ορέων, του Εuropa Institute of Integrative Psychotherapy και του Επιμελητηρίου Ηρακλείου, Χανιώτισσα (γνωστή κι απ’ τη λειτουργία του Λαϊκού Πανεπιστημίου για αρκετά χρόνια στην πόλη μας με τον Δήμο Χανίων) Ελένη Βουγιούκαλου, όταν πήρε τον λόγο για να παρουσιάσει τον ομιλητή και να καλωσορίσει 'τους θιασώτες της διά βίου μάθησης'.
Ανδρες και γυναίκες, που άνηκαν στον ενεργό πληθυσμό, ήταν φανερό αυτό. Πολίτες που ψάχνουν και ψάχνονται, για ενημέρωση, όπως στο περίπου είπε ο εκπρόσωπος του Δήμου Ηρακλείου στον δικό του χαιρετισμό. Πρόληψη είναι να κλείνουμε το κινητό με το που αρχίζει μια εκδήλωση, ενώ ελαχιστοποίηση είναι να το βάζουμε στο αθόρυβο.
Αυτά στο περίπου είπε με χιούμορ ο εισηγητής, όταν πήρε τον λόγο αμέσως μετά, εκμεταλλευόμενος τον εκνευριστικό ήχο ενός κινητού. Εδώ είμαστε! Τότε ήταν που σκέφτηκα για πρώτη φορά ότι ο Π. Αλεβαντής είναι γεννημένος δάσκαλος. Καλύτερη αφόρμηση στην εισήγησή του, δεν μπορούσα να φανταστώ. Και πήγε ο νους μου στα λόγια ενός καθηγητή μου στη Μαράσλειο Παιδαγωγική Ακαδημία. Οτι το ένα τρίτο της επιτυχίας μιας διδασκαλίας είναι η αφόρμηση. Ακούγοντας, ωστόσο, τον φίλο μου να αναπτύσσει με παραστατικό τρόπο, χρησιμοποιώντας με άνεση τη σύγχρονη τεχνολογία το θέμα του και ν’ απαντά στο τέλος στην πληθώρα των ερωτήσεων που του υπέβαλαν οι συμμετέχοντες, πήγε ο νους μου και σε κάτι άλλο που μας έλεγε ο καθηγητής μας της Διδακτικής. Οτι για να είσαι καλός δάσκαλος πρέπει να ξέρεις χίλια για να διδάξεις ένα...

Ο ορισμός του εθελοντή

Και γιατί ολόκληρη η ομιλία  του Π. Αλεβαντή πιστεύω ότι θα δημοσιευθεί προσεχώς στην εφημερίδα μας, προτιμώ να αναφερθώ αποκλειστικά στον ίδιο. Ο ορισμός του εθελοντή είναι ο φίλος μου. Πάντα έτοιμος να προσφέρει (ας το έχουν υπόψη τους οι διάφοροι φορείς) αυτά που γνωρίζει, αν του ζητηθεί. Και γνωρίζει πολλά. Ιδιαίτερα πάνω σε θέματα πολιτικής προστασίας.
Μετά τις σπουδές του (πήρε πτυχίο φυσικού το 1977 απ’ το Πανεπιστήμιο Πατρών) και τη στρατιωτική του θητεία, εργάστηκε ως βοηθός αρχισυντάκτη για Τεχνολογία και Φυσική στην εγκυκλοπαίδεια ΠΑΠΥΡΟΣ - LAROUSSE - BRITANNICA και ως επιστημονικός συντάκτης στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ και 4 ΤΡΟΧΟΙ.
Από το 1984 εργάζεται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Κατ’ αρχήν στο Μεταφραστικό Γραφείο και ύστερα ως υπεύθυνος έργου για τη δημιουργία της βάσης νομικών δεδομένων CELEX (σήμερα Eur-lex) στα ελληνικά και τον εκσυγχρονισμό του όλου συστήματος. Το 1991 επέστρεψε στη Μεταφραστική Υπηρεσία όπου και συντόνισε, ανάμεσα σε άλλα, και τις εργασίες εισαγωγής της εκτεταμένης πολυγλωσσίας στους υπολογιστές της Επιτροπής. Από το τέλος του 1992 και μέχρι 1997 ήταν υπεύθυνος πληροφοριών (Information Officer) στη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού, όπου οργάνωσε την πολιτική πληροφόρησης. Από το 1997 ως το 1998 ήταν υπεύθυνος πληροφοριών στη Γενική Διεύθυνση Ενέργειας. Στη συνέχεια και μέχρι το τέλος του 2002 υπηρέτησε στη Μονάδα Πολιτικής Προστασίας της Γενικής Διεύθυνσης Περιβάλλοντος όπου συνέβαλε στη δημιουργία του Κοινού Συστήματος Επικοινωνιών και Πληροφοριών Εκτακτης Ανάγκης (CECIS) και διαχειρίστηκε έργα σχετικά με την πληροφόρηση του κοινού, την ιατρική καταστροφών και τον ενιαίο ευρωπαϊκό αριθμό κλήσεως έκτακτης ανάγκης 112. Το 2003 επέστρεψε στο Ελληνικό Τμήμα της Γενικής Διεύθυνσης Μετάφρασης και από τότε ασχολείται εθελοντικά με τις επικοινωνίες έκτακτης ανάγκης και την προώθηση της εφαρμογής του 112 στην Ευρώπη. Από το 2011 γράφει στην εφημερίδα μας την εβδομαδιαία στήλη 'Προστασία του Πολίτη και Καθημερινότητα'. Είναι παντρεμένος και έχει 4 παιδιά. Του αρέσει να διαβάζει, να βλέπει ταινίες και να γράφει. Ιστοσελίδες: http://alevantis.com, ηλ. ταχυ: panagiotis@alevantis.com

Χανιώτικα  νέα (08.10.2012)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Οι φίλοι μας τα ζώα

Στo πλαίσιο του προγράμματος της ευέλικτης Ζώνης και με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων, 4 Οκτωβρίου, οι μαθητές μου δούλεψαν και ασχολήθηκαν καλλιτεχνικά με το θέμα της προστασίας, της βοήθειας και της ενημέρωσης σχετικά με τα ζώα. Τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με το πρόγραμμα του 'Αρκτούρου', ενημερώθηκαν για το 'Αρχέλων' και συζήτησαν με εκπρόσωπο της φιλοζωικής εταιρείας στην πόλη μας.
Διάβασαν βιβλία και είδαν εικαστικούς πίνακες που έχουν ως θέμα τους τα ζώα, την προστασία και τη συνύπαρξη μαζί τους.
Εγιναν συζητήσεις σχετικά με το πρόβλημα των αδέσποτων ζώων, το κυνήγι της καφέ αρκούδας, του λύκου, της χελώνας 'Καρέττα - καρέττα'. Τραγούδησαν και ζωγράφισαν για τα ζώα, έγραψαν μικρά κείμενα ή λεζάντες για τις ζωγραφιές τους και το πιο σημαντικό απ’ όλα κατάλαβαν ότι τα ζώα αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο της ζωής μας και οφείλουμε να τα προστατεύουμε σωστά και υπεύθυνα.
Η δασκάλα της τάξης Κατερίνα Θεοδούλου

Σημ.: Λέει όλα όσα πρέπει για να καταλάβουν οι αναγνώστες του Παιδότοπου τα που έγιναν στην τάξη, η γνωστή και από άλλες εργασίες μαθητών της, φίλη μου δασκάλα που ανταποκρίθηκε με ενθουσιασμό στην πρόταση που της έκανα για τη σημερινή σελίδα.
Να χαίρεσαι τους μαθητές σου, Κατερίνα! Και ’σεις παιδιά να χαίρεστε τη δασκάλα σας. Πάντα ανοιχτός ο Παιδότοπος για σας. Ξεχωριστά για τα παιδιά που δεν μπήκαν σήμερα, λόγω χώρου οι εργασίες των... Καλή συνέχεια!
Β.Θ.Κ.

Μια φορά ήταν το Β2 και μάθαινε πολλά πράγματα. Μάθαινε ότι πρέπει να τα φροντίζουμε τα ζώα. Θα σας πουν μια ωραία ιστορία. Ξεκινάμε. Ηταν ένα σκυλάκι που είχε μια αφεντικίνα και το αγαπούσε πάρα πολύ και το φρόντιζε και το πήγαινε βόλτες.
Μια μέρα όμως, το παράτησε και ήταν πολύ στεναχωρημένο. Μετά το βρήκε μια γιαγιά αλλά μια μέρα της βρώμισε το αγαπημένο της χαλί. Το έδιωξε και μετά έκλαιγε. Μετά το βρήκε ένας πολύ καλός άνθρωπος. Το αγαπούσε και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.
Ηρώ Λουγιάκη
Ολα τα ζώα πρέπει να τα αγαπάμε. Να τα πηγαίνουμε βόλτα. Πρέπει να τους δίνουμε τα παιχνίδια τους και να τα πλένουμε.
Δημήτρης Κ.
Ο Αρκτούρος είναι μια πολύ καλή ομάδα που προστατεύει την χελώνα καρέττα - καρέττα, τον ελληνικό ποιμενικό, τον λύκο και άλλα ζώα. Αλλά πρέπει, να τα προστατεύουμε και εμείς αλλιώς θα πεθάνουνε! Τα ζώα είναι κι αυτά ζωντανοί οργανισμοί. Ξέρουμε ότι τα ζώα δεν μας έχουν κάνει κακό. Για αυτό ο Αρκτούρος και άλλες ομάδες προσπαθούν να γιατρέψουνε τα ζώα.
Πρέπει να προσέχουμε τα ζώα και να τα προστατεύουμε.
Λυδία Κοτρωνάκη

Παιδιά μην σκοτώνετε τα ζώα γιατί είναι κι αυτά ζωντανοί οργανισμοί. Κι αν τα σκοτώσουμε στο τέλος όλα, δεν θα μπορούμε να ζήσουμε ούτε εμείς. Λοιπόν θα πρέπει να μάθουμε να τα προστατεύουμε όλοι μαζί. Γιατί τα σκοτώνετε; Τι σας έχουν κάνει τα καημενούλια;
Αλεξάνδρα Δρακάκη
Τα σκυλάκια δεν πρέπει να τα χτυπάνε. Ολα μπορούμε να τα φροντίζουμε πολύ καλά. Τα σκυλάκια πρέπει να τα κάνουμε μπάνιο άμα βρωμίσουν. Τα σκυλάκια πρέπει να τα βγάζουμε βόλτα, τα σκυλάκια πρέπει να τα ταΐζουμε.
Βαλεντίνος Μασρομανώλης
Τα σκυλάκια τα φροντίζουμε. Δεν τα δέρνουμε. Δεν τους τραβάμε την ουρά τους γιατί θα πονάνε. Δεν τα ξυπνάμε γιατί θα μας ορμήσουν. Τα παίζουμε και τα εκπαιδεύουμε για να μας παίζουν.
Κυριακή

Τις χελώνες καρέττα - καρέττα τις προσέχουμε. Μερικοί
πετούν πλαστικές σακούλες στη θάλασσα και πνίγονται.
Ο 'Αρκτούρος' προστατεύει τις αρκούδες. Παρ’ όλα αυτά τις βάζουν να πατάνε πάνω στα κάρβουνα και τις πάνε σε παραστάσεις και σε τσίρκα.
Αριστέα Πατρικάκη
Μερικοί ανθρώποι βάζουν τις αρκούδες να χορεύουν πάνω στα κάρβουνα και μετά τις πάνε σε τσίρκα να χορεύουν. Οι αρκούδες φοβούνται τους ανθρώπους όχι οι ανθρώποι φοβούνται τις αρκούδες.
Γι’ αυτό υπάρχουν αυτά τα ιδρύματα. Μερικοί άνθρωποι παίρνουν σκυλιά και τα παρατάνε. Ξέρετε τα ζώα έχουν συναισθήματα.
Ειρήνη Ναναδάκη
Τα ζώα είναι ζωντανοί οργανισμοί. Ο λύκος είναι ένα ζώο που είναι προς εξαφάνιση. Τα σκοτώνουμε για να πάρουμε τα δέρματά τους για να φτιάξουμε μπουφάν. Ο 'Αρκτούρος' τα προστατεύει και τους έχει ένα καλύτερο σπίτι. Αρκούδες δεν πρέπει να βάζουμε στα κάρβουνα για να χορεύουν. Τα ζώα δεν είναι, για να τα σκοτώνουν.
Οι κυνηγοί πάντα σκοτώνουν, κάνουν πολύ μεγάλο λάθος.
Σταύρος Βυζιράκης

Τα ζώα είναι οι φίλοι μας και δεν πρέπει να τα σκοτώνουμε. Τις αρκούδες δεν πρέπει να τις βάζουμε πάνω στη φωτιά να χορεύουν επειδή πονάνε τα πόδια τους. Οι χελώνες καρέττα - καρέττα πρέπει να βλέπουμε που έχουνε αφήσει τα ίχνη τους και να μην πατάμε τα αυγά επειδή μέσα βρίσκονται μωρά. Χωρίς τα ζώα δεν θα ζούσαμε ούτε εμείς.
Λούκας Ντούμπλιεβιτς

Χανιώτικα νέα (06.10.2012)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

'ΑΛΛΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ που δεν την φανταζόμεθαν,/ εξαφνική, ραγδαία πέφτει επάνω μας,/ κι ανέτοιμους -πού πια καιρός- μας συνεπαίρνει'. Από τον Αλεξανδρινό Ποιητή η προειδοποίηση.

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

'ΑΛΛΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ που δεν την φανταζόμεθαν,/ εξαφνική, ραγδαία πέφτει επάνω μας,/ κι ανέτοιμους -πού πια καιρός- μας συνεπαίρνει'. Από τον Αλεξανδρινό Ποιητή η προειδοποίηση.

ΝΤΡΟΠΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΑ! Ντροπής πράγματα να μένουν έξι μήνες απλήρωτοι, καταμεσής της κρίσης, οι εργαζόμενοι. Ντροπής πράγματα να είναι το Υπουργείο Εθνικής Αμυνας της Χώρας ξέφραγο αμπέλι. Ντροπής πράγματα να εμφανίζεται με καθυστέρηση η Αστυνομία και να τα κάνει Γης Μαδιάμ. Από τον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο ο μονόλογος προχθές.

ΚΑΙ ΝΑ ’ΤΑΝΕ μόνο αυτά! Πολλά τα ντροπής πράγματα που συμβαίνουν τελευταία. Οσο περνούν οι μέρες τόσο περισσότερα. Εσπασε το απόστημα βλέπετε. Και μεις, για να θυμηθώ πάλι τον ποιητή, 'βουβοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα/ προσμένουμε ίσως κάποιο θάμα'. Την εξ ύψους βοήθεια. Που δεν έρχεται. Ξεχνούμε, βλέπετε, ότι 'συν Αθηνά και χείρα κίνει'. Ο,τι ’ναι να γίνει ας γίνει. Εδώ και τώρα. Για ν’ αρχίσει μετά το γκρέμισμα το χτίσιμο.

ΤΗ ΛΙΣΤΑ ΠΟΥ ΕΨΑΧΝΑΝΕ το Σ.Δ.Ο.Ε. την ελέγχει/ μα κανενός πολιτικού το όνομα δεν έχει. Σαν να μου φαίνεται ότι μας κάνει πλάκα ο Εννιαχωριανός μ’ αυτή του τη μαντινάδα. Ειδικότης του το σφάξιμο με το βαμβάκι.

ΥΠΟ ΔΙΑΛΥΣΗ και το Πανεπιστήμιο Κρήτης. Θυσία κι αυτό στον βωμό της κυβερνητικής προχειρότητας, όπως γράφτηκε χθες πρωτοσέλιδα στην εφημερίδα μας. Σιγά που θα γλύτωνε...

ΓΡΟΘΙΑ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ του πολιτικού κόσμου και όχι μόνο η αυτοκτονία του πρώην υφυπουργού Λεωνίδα Τζανή, το όνομα του οποίου συμπεριλαμβανόταν στη λίστα των 36 πολιτικών προσώπων που ελέγχονται από το Σ.Δ.Ο.Ε. Δεν δεδικαίωται ο αποθανών, ωστόσο, η αυτοκτονία αυτή λέει από μόνη της πολλά.

ΟΧΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ εξωγήινοι που ήρθαν για να μας τρομάξουν. Ούτε υπόγειες ατομικές εκρήξεις. Ούτε σεισμικές δονήσεις που δεν τις κατέγραψαν οι σεισμογράφοι. Από απλές βολές του Πολεμικού Ναυτικού, προήλθαν λέει, οι θόρυβοι που μας αναστάτωσαν τις προάλλες. Πάμε γι’ άλλα...

ΚΑΤΣΙΓΑΡΟΥΣ αγοράζωωωω!... Κατσιγάρους αγοράζωωω!... Κατσιγάρους αγοράζωωωω!... Λίπασμα, λέει, θέλουν να φτιάξουν. Τι κρίμα που δεν φτιάχνουν λίπασμα και με το λάδι!

ΤΑ ΡΙΞΑΝΕ ΟΛΑ στον Κατσουράνη και τον διώξανε απ’ την ομάδα τους οι Παναθηναϊκοί! Καιρός να γυρίσεις στην ΑΕΚΑΡΑ μας και να πάρεις εκδίκηση, δικέ μας! Να πάνε στη Β’ Εθνική αυτοί αντί για μας. Για να μάθουν. Ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται, Μήτσο!

ΜΑΝΩΛΗ ΜΑΝΟΥΣΑΚΑ, οπτικό - ιστορικό ερευνητή, Χανιά: 'Τους μουσουλμάνους αδελφοί, πρέπει να τους τιμούμεν/ με κάθε τρόπον έντιμον και να τους αγαπούμε'. Οι στίχοι αυτοί από την Κρητική Μούσα του ιερομονάχου Γερμανού Γεωργιάδου (βλ. βιβλίο Σταύρου Πλανάκη 'Τουρκοκρητική Λογοτεχνία - Ανθολόγιο', Χανιά 2011) μου ’ρθαν στον νου μελετώντας το βιβλίο σου 'Τζαμιά, Τεκέδες και Τουρμπέδες στον Νομό Χανίων', που μόλις κυκλοφορήθηκε απ’ τις εκδόσεις 'Ερεισμα'. Και τα οθωμανικά μνημεία -θρησκευτικά και κοσμικά- ανήκουν στο πολιτισμικό δυναμικό του τόπου μας όπως επισημαίνεις στον πρόλογο. Πολλά ευχαριστώ και για τη θερμή αφιέρωση. Καλοτάξιδο!

O ΦΙΛΙΠΠΟΣ Ε’ κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του στη Μ. Ασία βρέθηκε σε δύσκολη θέση, επειδή, δεν έβρισκε εύκολα τρόφιμα για τον στρατό του. Ετσι άλλοτε άρπαζε και έκλεβε, άλλοτε χρησιμοποιούσε βία και άλλοτε περιποιούνταν αυτούς που μπορούσαν να του προσφέρουν τα αναγκαία. Ενώ, λοιπόν, βρισκόταν σε αυτή τη θέση, οι κάτοικοι της Μαγνησίας του πρόσφεραν σύκα για ολόκληρο το στράτευμα. Ο Φίλιππος θεώρησε τόσο σημαντική αυτή την προσφορά, ώστε, όταν κυρίευσε την πόλη Μυσούντα στην Καρία τη χάρισε στους Μάγνητες για ανταπόδοση. Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας'.

'Μέσα στον φόβο και στες υποψίες,/ με ταραγμένο νου και τρομαγμένα μάτια/ λυώνουμε και σχεδιάζουμε το πώς να κάμουμε/ για ν’ αποφύγουμε τον βέβαιο/ τον κίνδυνο που έτσι φριχτά μας απειλεί./ Κι όμως λανθάνουμε, δεν είν’ αυτός στον δρόμο/ ψεύτικα ήσαν τα μηνύματα/ (ή δεν τ’ ακούσαμε, ή δεν τα νιώσαμε καλά)./ Αλλη καταστροφή που δεν την φανταζόμεθαν,/ εξαφνική, ραγδαία πέφτει επάνω μας,/ κι ανέτοιμους -πού πια καιρός- μας συνεπαίρνει'. 
Το ποίημα 'Τελειωμένα' του Κ.Π. Καβάφη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Ποιος είπε ότι δεν πρέπει ν’ αγαπάμε τα ζώα και σήμερα και αύριο και κάθε μέρα;

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΜΙΑ ΜΑΝΤΙΝΑΔΑ για τα ζώα: Στα ζώα τα αδέσποτα να μην γυρνάς την πλάτη/ δώσε φροντίδα και φαΐ στον σκύλο και στον γάτι. Κι άλλη μια: Πλάσματα είναι του Θεού, γι’ αυτό μην τα χτυπάτε/ όλα τα ζώα, φίλοι μου πρέπει να τ’ αγαπάτε.
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ των Ζώων χθες, 4 Οκτωβρίου. Μου ξέφυγε, το ομολογώ. Ασχολούμαι, λοιπόν, σήμερα, με μια μέρα καθυστέρηση στα 'πεταχτά' και με τους φίλους μας τα ζώα, αρχίζοντας με τις μαντινάδες που μου έστειλε η Νεκταρία Θεοδωρουλάκη. Ποιος είπε ότι δεν πρέπει ν’ αγαπάμε τα ζώα και σήμερα και αύριο και κάθε μέρα;
Σ’ ΕΝΑ ΣΥΝΕΔΡΙΟ περιβαλλοντιστών στη Φλωρεντία, το 1931, πρωτογιορτάστηκε η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων. Ως ένας τρόπος για την ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με τα προς εξαφάνιση είδη του ζωικού βασιλείου. Η 4η Οκτωβρίου καθιερώθηκε γιατί συμπίπτει με τον εορτασμό της μνήμης του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, που θεωρείται απ’ την Καθολική Εκκλησία, ο προστάτης των ζώων και του Περιβάλλοντος. Αυτά εγκυκλοπαιδικά...
ΟΣΟ ΓΝΩΡΙΖΩ τους ανθρώπους, τόσο αγαπώ τα ζώα. Δεν θυμούμαι πού και πότε βρήκα αυτή τη φράση. Νομίζω σε κάποιο βιβλίο του Μενέλαου Λουντέμη. Την έχω, ωστόσο, χρησιμοποιήσει κι άλλες φορές σε γραφτά μου. Οπως και την αντίστροφή της. Οσο γνωρίζω τα ζώα, τόσο αγαπώ τους ανθρώπους.
'Ν’ ΑΓΑΠΑΣ τα βουνά και τα πέλαγα,/ τους γνωστούς και τους άγνωρους τόπους,/ τα πουλιά, τα λουλούδια, τα σύννεφα,/ και πολύ ν’ αγαπάς τους ανθρώπους'. Στο τραγούδι 'Ν’ αγαπάς' του Παντελή Θαλασσινού, συνειρμικά, ο νους μου. Πάμε παρακάτω.
ΒΟΜΒΑ ΒΥΘΟΥ θαλάσσης και αέρος η περίφημη βόμβα Λαγκάρντ, που πολλοί λένε, ότι θα τα κάνει όλα... κεραμιδαριό στον χώρο του ΠΑΣΟΚ. Το θέμα είναι να περάσουν τα μέτρα που κάνουν λιώμα τον κοσμάκη και γαία πυρί μιχθήτω...
ΘΑ ΚΛΕΙΣΕΙ το πακέτο με τα νέα μέτρα; Στον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο η ερώτηση. Για το κλεισμένο με ρωτάς; Η απάντησή του δι’ ερωτήσεως.
ΤΟ ΚΑΛΟ και να λέγεται και να γράφεται. Το χάλι των κάθε λογής σκουπιδιών, που παρουσίαζε η εθνική οδός απ’ το Καλάμι μέχρι τη Γεωργιούπολη, δεν υπάρχει πια. Ο Δήμος Αποκορώνου έκανε αυτό που έπρεπε να γίνει κι αυτό που πρέπει να γίνεται. Καλή συνέχεια.
ΚΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑ, εκτός των άλλων, να γίνει ακόμα περισσότερο γνωστή η κρητική διατροφή μέσω του φεστιβάλ 'Κερνάμε Ελλάδα' που διοργανώνεται στην πόλη μας. Κρήτη κερνά, ο κόσμος πίνει.
Ο ΚΟΙΡΑΝΟΣ από τη Μίλητο, όταν κάποτε είδε ψαράδες να έχουν πιάσει ένα δελφίνι και να είναι έτοιμοι να το τεμαχίσουν, τους έδωσε χρήματα, το πήρε και το άφησε ελεύθερο στο πέλαγος. Αργότερα, όταν το πλοίο στο οποίο επέβαινε ναυάγησε, ήταν ο μόνος που σώθηκε, χάρη σε ένα δελφίνι. Κι όταν έπειτα από πολλά χρόνια πέθανε και η κηδεία του έγινε κοντά στο λιμάνι της Μιλήτου, φάνηκε πλήθος από δελφίνια στη θάλασσα, σαν να τον συνόδευαν στην τελευταία του κατοικία. Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας'.

'Ηθελα να ’χω ένα σπίτι εξοχικό/ μ’ έναν πολύ μεγάλο κήπο -όχι τόσο/ για τα λουλούδια, για τα δέντρα και τες πρασινάδες/ (βέβαια να βρίσκονται κι αυτά· ειν’ ευμορφότατα)/ αλλά για να ’χω ζώα. Α, να χα ζώα!/ Τουλάχιστον επτά γάτες -οι δύο κατάμαυρες,/ και δυο σαν χιόνι κάτασπρες για την αντίθεσι./ Εναν σπουδαίο παπαγάλο, να τον αγρικώ/ να λέγει πράγματα μ’ έμφασι και πεποίθησιν./ Από σκυλιά πιστεύω τρία θα μ’ έφθαναν./ Θα ’θελα και δυο άλογα (καλά είναι τ’ αλογάκια)./ Κι εξάπαντος τρία τέσσερα απ’ τ’ αξιόλογα,/ τα συμπαθητικά εκείνα ζώα, τα γαϊδούρια,/ να κάθονται οκνά να χαίροντ’ οι κεφάλες των'.
Το ποίημα 'Σπίτι με κήπον' του Κ.Π. Καβάφη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!

Χανιώτικα νέα (05.10.2012)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΟΙ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ με την τρόικα συνεχίζονται. Κι όσο συνεχίζονται τόσο προκύπτουν νέα ζητήματα. Εκεί που πάνε να κλειδώσουν τα νέα μέτρα εκεί ξεκλειδώνουν. Κλειδώνουν, ξεκλειδώνουν κι ο κλέφτης μέσα είναι, όπως έχω ξαναγράψει. Και μη με ρωτήσετε ποιος είναι ο κλέφτης.

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

'ΑΝ Ο 20ος αιώνας σήμαινε τη διάψευση της κομμουνιστικής ουτοπίας, ο 21ος θα χαρακτηρισθεί από την κατάρρευση της φιλελεύθερης. Ποια συγκεκριμένα γεγονότα θα συγκροτήσουν τις μεγάλες ροπές κατά τον 21ο αιώνα που θα είναι ο συγκλονιστικότερος και τραγικότερος της ανθρώπινης ιστορίας, δεν μπορούμε να ξέρουμε. Αν ο ελληνισμός θέλει να επιβιώσει ως διακεκριμένη ταυτότητα, το πρώτο που θα έπρεπε να κάνει θα ήταν να παράγει όσα τρώει'. Παναγιώτης Κονδύλης (1943 - 1998).

Η ΑΛΗΘΕΙΑ δεν έχει... περιπλοκάδες. Απλά πράγματα. Αν ο ελληνισμός θέλει να επιβιώσει στον 21ο αιώνα ως διακεκριμένη ταυτότητα θα πρέπει να μάθει να τρώει μόνο όσα παράγει. Αν δεν... δεν... Ξεκάθαρος ο εκ των κορυφαίων σύγχρονων Ελλήνων φιλοσόφων, που έγραφε στα γερμανικά και τα μετέφραζε ο ίδιος τα βιβλία του στα ελληνικά και που το έργο του τον τοποθετεί στη συνέχεια του Θουκυδίδη.

ΣΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ εφημερίδα του φίλου δημοσιογράφου Κώστα Μπετινάκη βρήκα το απόσπασμα του Π. Κονδύλη. Εν είδει προλόγου στο άρθρο του με τίτλο 'Το Χόλυγουντ, η αλήθεια και οι θεωρίες της συνωμοσίας'. Καλή αρχή για τα σημερινά 'πεταχτά' σκέφτηκα.

ΟΙ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ με την τρόικα συνεχίζονται. Κι όσο συνεχίζονται τόσο προκύπτουν νέα ζητήματα. Εκεί που πάνε να κλειδώσουν τα νέα μέτρα εκεί ξεκλειδώνουν. Κλειδώνουν, ξεκλειδώνουν κι ο κλέφτης μέσα είναι, όπως έχω ξαναγράψει. Και μη με ρωτήσετε ποιος είναι ο κλέφτης.

ΟΥΤΕ Η ΙΔΙΑ η Μέρκελ δεν μπορεί να υποστηρίξει αυτά που ζητούν οι τροϊκανοί. Καιρός για το μεγάλο όχι! Κάλλιο αργά παρά ποτέ. Ξεκάθαρος ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος.

ΟΙ ΛΙΣΤΕΣ, των λιστών, τις λίστες, λίστες. Στον πληθυντικό αριθμό η κλίση της λέξης. Πολύ πράμα κυκλοφορεί τελευταία και πολύ περισσότερο θα κυκλοφορήσει στη συνέχεια.

Ο ΚΡΑΣΟΣ βγαίνει σήμερα μ’ έναν καινούργιο τρόπο/ δεν έχουνε συμμετοχή τα πόδια των ανθρώπω. Στάζει πίκρα αυτή η μαντινάδα του Εννιαχωριανού (Γιάννη Μαλαξιανάκη) ή μου φαίνεται; Πάντως στο χέρι μας είναι να συνεχίζουμε να πατούμε τα σταφύλια με τα πόδια, φίλε!

ΓΙΩΡΓΟ ΠΕΥΚΙΑΝΑΚΗ, φιλόλογο - συγγραφέα, Κίσαμος: Αυτός ο κόσμος ο μικρός ο μέγας, για να χρησιμοποιήσω κι εγώ τον στίχο του Ελύτη. Ο κόσμος της Ρουκάκας (Χρυσοπηγής) Σητείας, του χωριού σου. Ο κόσμος του κάθε χωριού της Κρήτης. Ο κόσμος της παιδικής μας ηλικίας φιλτραρισμένος στη χοάνη της συν-κίνησης, έτσι όπως στο βιβλίο σου με τίτλο 'Του Κόσμου: Κρήτη' και υπότιτλο 'Ρουκάκα - Χρυσοπηγή Σητείας, Κίσαμος', πιτήδεια τον ανασταίνεις. Συγχαρητήρια θερμά και σ’ εσένα και στον Σύλλογο του χωριού 'Ο Μπέμπονας' για την έκδοση. Και βέβαια πολλά ευχαριστώ για την λίαν αγαπητική αφιέρωσή σου.

'ΟΤΑΝ Ο Σπαρτιάτης Φάλανθυς ξεκινούσε για να ιδρύσει αποικία στη Ν. Ιταλία, ρώτησε το μαντείο των Δελφών για τον ακριβή τόπο εγκατάστασης και πήρε τον εξής χρησμό: «Οταν νιώσεις βροχή κάτω από αίθριο ουρανό (αίθρα) τότε και πόλη και χώρα θα αποκτήσεις». Περιπλανήθηκε, πολέμησε ντόπιους, αλλά πουθενά δεν βρήκε την τοποθεσία που έψαχνε. Νόμισε τότε ότι ο χρησμός ήταν λαθεμένος, αφού ποτέ δεν θα συναντούσε βροχή σε γαλάζιο ουρανό. Απελπισμένος κάποια μέρα έγειρε το κεφάλι στα γόνατα της γυναίκας του, που ονομαζόταν Αίθρα. Εκλαψε τότε αυτή καθώς τον χάιδευε για τον παρηγορήσει. Τα δάκρυά της, που έμοιαζαν με βροχή, τον έκαναν να καταλάβει το νόημα του χρησμού. Χωρίς καθυστέρηση χτύπησε την πιο κοντινή πόλη που ήταν ο Τάρας, την κατάλαβε κι ίδρυσε την αποικία του'. (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της ιστορίας', Εκδ. 'Σαββάλας').

'Δεν είναι τούτος τώρα ο τόπος μας/ μια συνοικία από κουρέλια και μπαλώματα/ εκεί π’ αλώνιζε η λεβεντιά τα μάτια δακρύζουν αίμα/ που πάει ο ήλιος την αυγή και οι σταυροί πληθαίνουν/ τώρα βαστάμε την ανάσα μας ν’ αφουγκραστούμε τις άφωνες κραυγές/ μέσα σε μια πατρίδα που δεν είναι πια δική μας'.
Από το ποίημα 'Ορέστεια' του Γιώργου Κάρτερ.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ...

...Ψάχνουμε από κάπου να πιαστούμε, να αλλάξει η ψυχολογία μας, να τονωθεί το ενδόμυχό μας! Το επιζητά ο οργανισμός μας που έχει ταλαιπωρηθεί από όλη αυτή την ψυχολογική βία που του έχει ασκηθεί τα τελευταία χρόνια!

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ...
Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Η Τρόικα, ο Πλατανιάς και ο ?Πίου?

 Εν αρχή... ήταν η ζέστη! Μετά όμως ήρθε κι άλλη ζέστη και λειώσαμε... Οκτώβριο μήνα! Δεν την παλεύω! Και ξέρω κι άλλους που το ίδιο λένε! «Μα τίποτα να μην πηγαίνει σωστά σε τούτον τον τόπο; Τίποτα;».
Αγανακτισμένος φούσκωνε και ξεφούσκωνε μέσα στον φούρνο ένας γνωστός μου: «Οϊϊ κουμπάρο δεν είναι κατάσταση αυτή. Δεν μου φτάνει η ζέστη κι έχω και τσι τηλεοράσεις όλη την ώρα να παίζουν πως έρχονται οι τροϊκάνοι πως φτάνουν οι τροϊκάνοι και δεν μ? αφήνουν ένα καφέ να τον πιω με την ησυχία μου αναθεμά τους για τροϊκάνους»!
Κακά τα ψέματα, με αυτές τις ζέστες και με τα ερκοντίσια στο φουλ, το να έχεις το ζόρε σου πώς θα ανέβεις τον ανήφορο και συγχρόνως να σου 'πιπιλίζουν' τα αφτιά για την άφιξη - αναχώρηση - άφιξη της αντιπροσωπίας της Τρόικας, δεν παλεύεται.
«Κλείστην κουμπάρο την τηλεόραση να βρεις την υγειά σου» του είπα... Ουφ πια με αυτόν τον αρνητισμό που έχει κυριαρχήσει επί Ελλάδος! Πειράζει δηλαδή που θέλω... γέλιο, θέλω θετική ατμόσφαιρα! Ε! μα σόρι δηλαδή!
...Ψάχνουμε από κάπου να πιαστούμε, να αλλάξει η ψυχολογία μας, να τονωθεί το ενδόμυχό μας! Το επιζητά ο οργανισμός μας που έχει ταλαιπωρηθεί από όλη αυτή την ψυχολογική βία που του έχει ασκηθεί τα τελευταία χρόνια!
Ευτυχώς δηλαδή που υπάρχει κι ο Πλατανιάς να μας δροσίζει! Και βέβαια δεν εννοώ τις βουτιές στις παραλίες του αλλά την ποδοσφαιρική ομάδα που έχει τρελάνει το πανελλήνιο!
Το ?χουμε πια εμπεδώσει πως γράφει ιστορία με μεγάλα γράμματα στον χανιώτικο αθλητισμό!
Οι φίλαθλοι των Χανίων και περιχώρων, τον τελευταίο καιρό χαίρονται που ζουν και αναπνέουν σε ρυθμούς Σούπερ Λιγκ! Παρακολουθούν τη χανιώτικη ομάδα να παρουσιάζεται πολύ δυνατή σε αυτές τις πρώτες 5 αγωνιστικές του πρωταθλήματος και σίγουρα αποτελεί το... 'talk of the town' που λένε και στη Γηραιά Αλβιόνα!
Παρακολουθώντας τον Ντοέ να πανηγυρίζει το γκολ που σημείωσε εναντίον της Ξάνθης μαζί με τον Ουντότζι και το παραλήρημα που επικρατούσε στις εξέδρες από χιλιάδες κόσμο, άθελά μου χαμογέλασα, αβίαστα από ευχαρίστηση!
Το ίδιο ένιωσα διαβάζοντας στο χθεσινό φύλο της εφημερίδας μας το θέμα του Γ. Κώνστα για τον διάσημο "Πίου", τον Ιζουάνα Ζοέλ Ανίνο όπως είναι το όνομά του, που διαμένει μόνιμα στα Χανιά και πρόσφατα υπέγραψε στον Πανακρωτηριακό και θα αγωνίζεται στα γήπεδα των Χανίων.
Είναι η λύση στα προβλήματά μας το ποδόσφαιρο ή αυτές οι δύο τελευταίες περιπτώσεις; Οχι φυσικά αλλά στη ζωή αξίζουν και αυτές οι στιγμές ευφορίας που συμβαίνουν εκεί που δεν το περιμένεις και σε κάνουν να χαμογελάς αληθινά!

Χανιώτικα νέα (03.10.2012)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΟΚΤΩΒΡΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΣΠΕΙΡΕΣ/ οκτώ σωρούς δεν έκανες! Παλιά παροιμία. Μιας άλλης εποχής. Τώρα δεν σπέρνουμε. Κι αφού δεν σπέρνουμε ούτε θερίζουμε ούτε αλωνίζουμε ούτε ζυμώνουμε ούτε φουρνίζουμε. Μόνο ν’ αγοράζουμε το ψωμί ξέρουμε. Το ψωμί που θα το πούμε ψωμάκι...

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ME TO EMΠΑ ΤΟΥ ΟΚΤΩΒΡΗ, από χθες, να τηνε πάλι, φάντη μπαστούνι, την τρόικα. Σε ιδιαίτερα θερμό κλίμα, άρχισε λέει, ο τελευταίος γύρος των διαπραγματεύσεων για τα μέτρα των 11,5 δισ. που έγιναν στην πορεία 14,5 δισ. (σιγά το πράμα 3 δισ. παραπάνω!) με την ελληνική πλευρά. Καλό μήνα, με μια μέρα καθυστέρηση, καλά ξέτελα και καλά κρασιά!

ΞΑΝΑΡΘΕ ΠΑΛΙ Η ΤΡΟΪΚΑ την πρώτη του Οκτώβρη/ απού να ’ναι λέω αφορμή απ’ το θεό να το ’βρει. Αυτό έλειπε! Ηταν δυνατόν να μη σχολιάσει τον ερχομό των τροϊκάνων ο Ηλίας ο Σταματάκης; Καλές οι ερωτικές μαντινάδες, πλην όμως η επικαιρότητα είναι επικαιρότητα!

ΟΚΤΩΒΡΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΣΠΕΙΡΕΣ/ οκτώ σωρούς δεν έκανες! Παλιά παροιμία. Μιας άλλης εποχής. Τώρα δεν σπέρνουμε. Κι αφού δεν σπέρνουμε ούτε θερίζουμε ούτε αλωνίζουμε ούτε ζυμώνουμε ούτε φουρνίζουμε. Μόνο ν’ αγοράζουμε το ψωμί ξέρουμε. Το ψωμί που θα το πούμε ψωμάκι...

'ΕΤΟΙΜΟΣ Ο ΓΕΩΡΓΟΣ· βγάζει τον σπόρο, απ’ τ’ αμπάρι ή τις κοφίνες. Η νοικοκυρά του δεν πρέπει να δανείσει τη μέρα αυτή τρία πράγματα βασικά για τη ζωή του σπιτιού: αλεύρι, αλάτι και φωτιά. Την ώρα που ο γεωργός πιάνει τον σπόρο, οι δικοί του τον ραντίζουν με νερό. Οπως τρέχει το νερό/ να τρέχει  το βιό'. Από το βιβλίο της Αικατερίνης Τσοτάκου - Καρβέλη 'Λαογραφικό Ημερολόγιο'.

ΔΕΝ ΒΑΖΕΙΣ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑ 'πεταχτά' τελευταία, μου παραπονέθηκε καλή φίλη, καθημερινή αναγνώστρια της στήλης. Δικό σου το παραπάνω 'πεταχτό', Κατερίνα!

'ΠΑΝΤΑ ΩΡΑΙΟΣ Ο ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ. Λέει τις αλήθειες χωρίς... παστίτσια'. Από τον και συνεργάτη της εφημερίδας μας και καλό φίλο, ανώτατο υπάλληλο της Ευρωπαϊκής Ενωσης στις Βρυξέλλες, Παναγιώτη Αλεβαντή το σχόλιο στο βιβλίο μου των προσώπων (φέισμπουκ) τις προάλλες. Με αφορμή ένα απόσπασμα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη απ’ το διήγημα 'Αμαρτίας φαντάσματα', στο οποίο γίνεται αναφορά για κάποιο 'θαύμα'.

ΚΙ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ (πάλι στο... προσωποβιβλίο μου) την ίδια μέρα από τη φίλη καθηγήτρια Πληροφορικής Ειρήνη Καλαϊτζάκη, με αφορμή την αφαίρεση της Γαλάζιας σημαίας από 6 παραλίες του Ν. Χανίων: 'Κακοποιώντας τις παραλίες σκοτώνουμε το μέλλον του τόπου μας. Ολα αυτά όμως είναι ψιλά γράμματα. Μια οργάνωση έστειλε το μήνυμα, αλλά ολόκληροι Δήμοι περί άλλα τυρβάζουν. Η ποιότητα και η μέριμνα μετριέται πια με άλλα κριτήρια. Η τιμωρία δεν θα αργήσει να έρθει, αλλά δυστυχώς θα είναι από την ίδια τη φύση και θα ’χει και παράπλευρες απώλειες'.

ΣΤΟΥΣ ΕΦΤΑ ΟΥΡΑΝΟΥΣ μας ανέβασε στις καθυστερήσεις του προχθεσινού αγώνα στα Περιβόλια με την Ξάνθη ο Α.Ο. Πλατανιάς! Οταν κανένας δεν το πίστευε κι ετοιμαζόμαστε να συμβιβαστούμε με τον βαθμό της ισοπαλίας. Αυτό είναι το ποδόσφαιρο!

'ΚΑΠΟΤΕ Ο ΤΡΟΦΩΝΙΟΣ και ο Αγαμήδης έχτισαν ιερό του Ιππίου Ποσειδώνα κοντά στον ιππόδρομο της Μαντίνειας. Στην είσοδο δεν έβαλαν φράχτη, αλλά τέντωσαν κάποιο σκοινί, πιστεύοντας ότι όσοι σέβονταν τον θεό δεν θα το περνούσαν ποτέ. Κάποιος ασεβής όμως, που ονομαζόταν Αίπυτος, αν και μπορούσε να πηδήσει το σχοινί ή να περάσει από κάτω, το έκοψε και μπήκε μέσα στο ιερό. Τότε εμφανίστηκε ένα πελώριο κύμα, τον χτύπησε στο πρόσωπο και τον σκότωσε. Από τότε λένε ότι κατά καιρούς εμφανιζόταν στο ιερό το κύμα αυτό. Ηταν ένα θαύμα, αφού η Μαντίνεια απέχει πολλά χιλιόμετρα από τη θάλασσα' (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. Σαββάλας).

'Τον ξέρω για ευαίσθητο/ και για παραπονιάρη/ τον πάω στην Ακρόπολη/ μετά στο Λουμπαδιάρη/ Του Αϊ-Δημήτρη ανήμερα/ και χάρηκε η ψυχή του/ έτσι που ήλιος έγινε/ στα μάτια η βροχή του./ Την άλλη μέρα το πρωί/ θυμάται το Σαράντα/ τη σχολική παρέλαση/ τη μεθυσμένη μπάντα/ τα γυριστά σαξόφωνα/ και τα χρυσά τρομπόνια/ κι αυτός σημαία υψώθηκε στης πόλης τα μπαλκόνια'.
Aπό το τραγούδι του Παντελή Θαλασσινού (στίχοι Ηλία Κατσούλη) 'Ο Οκτώβρης σημαία στα μπαλκόνια'.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (02.10.2012)

Ο πίνακας είναι του Γιάννη Τσαρούχη

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Υπάρχει ελπίς

Γλώσσα και πολιτισμός. Η πολιτισμική διάσταση της γλώσσας και η γλωσσική διάσταση του πολιτισμού', 'Ευρώπη: μια αφηγηματική ταυτότητα', 'τα πολιτιστικά αίτια της έκβασης της μεταπολίτευσης'. Οι τίτλοι των εισηγήσεων που έκαναν ο ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων Ερατοσθένης Καψωμένος, ο αν. καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Νίκος Μπακουνάκης και ο φιλόλογος - συγγραφέας Λαοκράτης Βάσσης, αντίστοιχα, στην ημερίδα που έγινε το Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου τ.ε., εν είδει προλόγου στο πλαίσιο του Προγράμματος με θέμα 'Γλώσσα, Επικοινωνία και Πολιτισμός', το οποίο διοργάνωσε το Ινστιτούτο Επαρχιακού Τύπου στις εγκαταστάσεις του (Ιδρυμα 'Αγία Σοφία'). Ανάμεσα στους τυχερούς που τους άκουσαν κι εγώ. Φωτιά στην κυριολεξία πήρε το μολύβι μου, σημειώνοντας τα που έλεγαν.
Πολλές πάμπολλες οι εύφημες μνείες που θα μπορούσα να γράψω παίρνοντας 'αμπάριζα' απ’ αυτά. Οπως απ’ τη φράση του Ερατοσθένη Καψωμένου 'πλούσια γλώσσα σημαίνει μεγάλος πολιτισμός', τα διάφορα 'κοινωνιόλεκτα' ('Θεός ξεβράκωτος', 'όμορφα, όμορφα', 'είναι ωραίος άνθρωπος', 'δεν είναι τση πρεπιάς' κ.λπ.) που ανάλυσε τον στίχο του Ελύτη 'για μια χούφτα «ευ» ζούμε όλοι μας', που χρησιμοποίησε…
Οπως απ’ τις αφηγήσεις για την Ευρώπη του Σαιν Σιμόν, του Τζουζέπε Μαντσίνι, του Βίκτωρα Ουγκώ και άλλων που παρουσίασε ο Νίκος Μπακουνάκης, τους στίχους που έγραψε ο Κωστής Παλαμάς για την Ευρώπη στη 'Φλογέρα του βασιλιά' και σ’ άλλα του ποιήματα και τους οποίους χρησιμοποίησε… Οπως απ’ τη φράση του Λαοκράτη Βάσση 'να μαζέψουμε το υπόλοιπο της ψυχής μας για να βγούμε απ’ την τροϊκανή Χανάκα στα μετατροϊκανά τοπία' ως Ελληνες, στην αφιέρωση της ομιλίας του στον 'ανυπόταχτο γιατρό Ανδρέα Αρχοντάκη' που έκανε… Αρκούμαι, όμως, λόγω στενότητας χώρου, να καταθέσω, με βάση τα που άκουσα σ’ αυτήν την εύφημη μνεία απλά και μόνο τον προβληματισμό μου, εάν δηλαδή έχουμε 'ψυλλιαστεί' ως Ελληνες για την τύχη που μας περιμένει, αν συνεχίσουμε ν’ αρμενίζουμε στραβά στον στραβό γιαλό… Θα ’λεγα λίγο, πολύ λίγο. Ομως, όντας φύσει αισιόδοξος δεν θα φέρω την καταστροφή. 'Ολίγη ζύμη', για να χρησιμοποιήσω τα λόγια του Αποστόλου Παύλου, 'όλον το φύραμα κάμνει ένζυμον'. Κι αυτή η ζύμη, η καλή ζύμη, δεν είναι είδος προς εξαφάνιση στη σημερινή Ελλάδα της κρίσης, μιας κρίσης που δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά και πολιτική και πρωτίστως ηθική. Υπάρχει ελπίς! Οσο η μνήμη, που μυρίζει λιβάνι και μπαρούτη, εξακολουθεί να καίει άκαυτη βάτος, για να θυμηθώ έναν στίχο του Οδυσσέα Ελύτη, σε κάποιες γωνιές της πατρίδας μας…



Εξ αδιανεμήτου πλούτος

Εξ αδιανεμήτου πλούτος και για την ελληνική δημοσιογραφία και για τον τόπο μας έγραψα προ 15 ημερών (Βλ. 'εύφημη μνεία' με τίτλο 'Φως ιλαρόν', 15. Σεπτ.), ότι αποτελεί το Ινστιτούτο Επαρχιακού Τύπου, που λειτουργεί ως γνωστό εδώ και πέντε χρόνια στους Αγίους Πάντες (Ιδρυμα 'Αγία Σοφία') Αποκορώνου. Οσο περνά ο καιρός και το Ινστιτούτο προσθέτει έργο στο έργο που παράγει, τόσο περισσότερο αναγνωρίζεται απ’ τους πάντες αυτό. Ηταν πράγματι ευλογία για την ελληνική δημοσιογραφία στο σύνολό της (δεν υπάρχει κάτι παρόμοιο στην Ελλάδα) η ίδρυσή του από τον Σ.Η.Π.Ε., ύστερα από πρόταση και επιμονή του και εκδότη της εφημερίδας μας, τότε προέδρου του Γιάννη Γαρεδάκη. Αλλά και ευλογία για τον τόπο μας η δημιουργία και η λειτουργία του στον συγκεκριμένο χώρο, έναν χώρο που είχε επιλέξει πριν από 25 χρόνια περίπου ο Σοφός Γέροντας μητροπολίτης Ειρηναίος Γαλανάκης για να στήσει το Κοινωφελές Ιδρυμα 'Αγία Σοφία'. Ευλογία για τον Αποκόρωνα, για τα Χανιά, για την Κρήτη ολόκληρη... Και με αφορμή το αναφερθέν στην προηγούμενη εύφημη μνεία πρόγραμμα που 'έτρεξε' (22 - 27 Σεπτεμβρίου) στις εκ βάθρων ανακαινισθείσες υπάρχουσες εγκαταστάσεις του, η αναφορά.
Με την έννοια ότι οι εκπρόσωποι των φορέων (ο υφυπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Μανούσος Βολουδάκης, ο περιφερειάρχης Κρήτης Σταύρος Αρναουτάκης, ο αντιπεριφερειάρχης Χανίων Αποστόλης Βουλγαράκης, ο δήμαρχος Αποκορώνου Γρηγόρης Μαρκάκης κ.λπ.), όπως προέκυψε από τις τοποθετήσεις τους στην ημερίδα, εξέφρασαν ρητά και κατηγορηματικά τη στήριξή τους. Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν! Το Ινστιτούτο, 'φάρος' για τη δημοσιογραφία και γενικότερα τον πολιτισμό, αλλά και 'στολή' του τόπου μας, είναι πάντα εκεί για να συνεχίζει, παρά την κρίση, τις δράσεις του, όπως εμφαντικά ανέφερε ο και επίκουρος καθηγητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονικης, γενικός διευθυντής του, Αντώνης Σκαμνάκης. 'Το διαφυλάξαι τ’ αγαθά χαλεπώτερον του κτήσασθαι εστίν'. Εχει γνώση αυτής της ρήσης του Δημοσθένη ο Γιάννης Γαρεδάκης...

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

ΔΗΜ. ΣΧ. Ν. ΧΩΡΙΟΥ ΑΠΟΚΟΡΩΝΟΥ
Μαθητική εφημερίδα ΣΤ' τάξης

Kάποιες απ’ τις εργασίες των Εκτακιών της περυσινής σχολικής χρονιάς (2011-12) του Δημ. Σχ. Ν. Χωριού Αποκορώνου, που τις βρήκα στο πρώτο τεύχος της μαθητικής τους εφημερίδας, φιλοξενούνται στον σημερινό Παιδότοπο. Και σαν δείγματα των πολλών και καλών εργασιών τους που βρήκαν θέση στα τέσσερα συνολικά τεύχη της εφημερίδας τους (να ’ναι καλά ο φίλος διευθυντής του Σχολείου, Γιώργος Νικολουδάκης, που μου τα έστειλε) που κυκλοφορήθηκαν πέρυσι. Και για επιβράβευση της προσπάθειάς τους, μιας προσπάθειας που είχε σε ρόλο εμψυχώτριας, τη δασκάλα τους Ειρήνη Πιπεράκη. Και για να λειτουργήσει η δημιοσίευσή τους σαν παράδειγμα προς μίμηση...
Δεν είναι και τόσο δύσκολο κάθε σχολική τάξη να βγάζει τη δική της εφημερίδα και κάθε σχολείο το δικό του περιοδικό... 
Αξίζει κάθε έπαινο η προσπάθειά σας, παιδιά!
Β.Θ.Κ.

Η ιστορία της εκκλησίας του Αγίου Ιωάννη Αρμένων
Ο Αγιος Ιωάννης, που βρίσκεται στην πλατεία των Αρμένων, είναι μία πολύ παλιά εκκλησία που είχε χτιστεί την προχριστιανική εποχή. Γκρεμίστηκε από τους ειδωλολάτρες και ξαναχτίστηκε ως χριστιανική εκκλησία επί βυζαντινής αυτοκρατορίας, την περίοδο που ήρθε στην Κρήτη ο Φωκάς για την ελευθέρωσή της από τους Σαρακηνούς.
Επί τουρκοκρατίας υπέστη πολλές καταστροφές και ξαναχτίστηκε μετά την απελευθέρωση της Κρήτης από τους Τούρκους. Αν την επισκεφτούμε, θα διαπιστώσουμε τις παρεμβάσεις που είχαν γίνει κατά καιρούς από τους χριστιανούς και από τους κατακτητές. Στο εσωτερικό της, κατά τη διάρκεια αναστήλωσης, αποκαλύφθηκαν δεκάδες τάφοι, κομμάτια από μάρμαρο, στρογγυλές κολώνες και ψηφιδωτές αγιογραφίες που απεικονίζουν βυζαντινές περιόδους. Όλα αυτά μας δείχνουν τις παρεμβάσεις που είχε υποστεί ο ναός. Μαρτυρίες παλιών κατοίκων των Αρμένων αναφέρουν ότι όταν η εκκλησία ξαναχτίστηκε, επί βυζαντινής αυτοκρατορίας, είχε 101 κολώνες και γι’ αυτό την ονόμαζαν και εκατοντοπυλιανή, αυτό όμως δεν έχει επιβεβαιωθεί γιατί δεν έχουν γίνει ανασκαφές έξω και γύρω από το ναό!
Κατερίνα Χαλβαδάκη

To παλιό σχολείο των Αρμένων
Το σχολείο χτίστηκε το 1879 με χρήματα της κοινότητας Αρμένων Αποκορώνου, που συγκεντρώθηκαν μετά από έρανο που πραγματοποίησαν οι πρώτοι κάτοικοι της κοινότητας.
Χτίστηκε στη μέση του χωριού, σε μεγάλη απόσταση από την τούρκικη συνοικία, σε ένα οικόπεδο της κοινότητας που ονομαζόταν 'Χοντρολια' επειδή εκεί είχε φυτρώσει μία πελώρια αγριελιά. Το σχολείο άρχισε να λειτουργεί το 1885, ως 'Κατώτερο δημοτικό σχολείο'. Είχε τέσσερις τάξεις, Πρώτη, Δευτέρα, Τρίτη και Τετάρτη και ήταν χωριστά τα αγόρια και τα κορίτσια (αρρένων και θηλέων). Το σχολείο ήταν δημόσιο και λειτουργούσε με δαπάνες της κοινότητας. Μέχρι τότε τα σχολεία ήταν μονοτάξια (είχαν μόνο μία τάξη) και οι δάσκαλοι πληρώνονταν από τους γονείς των μαθητών. Ετσι, επειδή το δημοτικό σχολείο των Αρμένων ήταν το μοναδικό δημόσιο σχολείο, σε αυτό γράφονταν και φοιτούσαν μαθητές από όλες τις περιοχές του δήμου. Το 1909 επί Κρητικής Πολιτείας στο σχολείο προστέθηκαν ακόμη δύο τάξεις, η Πέμπτη και η Εκτη και από 'Κατώτερο' έγινε 'Ανώτερο δημοτικό σχολείο', γεγονός που γιορτάστηκε από όλους τους κατοίκους και τους δασκάλους. Ευχαριστούμε τον κ. Τσσκιράκη Γιάννη για τις πολύτιμες πληροφορίες που μας έδωσε για τη συγγραφή του άρθρου αυτού.
Μαρία Ορφανάκη και Φρόσω Τσιτσιρίδη

•Ο μικρός Κωστάκης γυρνάει την πρώτη μέρα απ’ το σχολείο.
- Σας έμαθαν τίποτα παιδί μου σήμερα; τον ρωτάει η μητέρα του.
- Τίποτα. Αφού, να φανταστείς, πρέπει να πάω κι αύριο!

• Ο μικρός Νικόλας προσεύχεται: Θεέ μου, κάνε να γίνει η Θεσσαλονίκη η πρωτεύουσα της Ελλάδας!
'Γιατί χρυσό μου;' ρωτά η μαμά του.
'Γιατί έτσι έγραψα στο διαγώνισμα της Γεωγραφίας'!

• Συζήτηση μεταξύ φίλων.
- Εσύ κάνεις την προσευχή σου πριν το φαγητό;
- Όχι, δεν υπάρχει λόγος. Η μαμά μου είναι πολύ καλή μαγείρισσα!

Ο 'Κουλές'
Το Νιο Χωριό στην τουρκοκρατία το είχαν στην κατοχή τους οι Γενίτσαροι και το φρουρούσαν καλά. Τη θέση του τη θεωρούσαν στρατηγική. Ηταν το πέρασμα για το Ρέθυμνο. Οχύρωμα για όλα τα γύρω χωριά, έπρεπε λοιπόν να φυλαχτεί γερά. Γι’ αυτό υπήρχε μονίμως στη Χαλέπα τούρκικος στρατός κι είχε χτιστεί το μεγάλο ιστορικό φρούριο 'Κουλέ' και σε μικρή απόσταση το μικρό 'Κουλεδάκι'. Αυτό λένε πως ήταν κατοικία του διοικητή της φρουράς. Ανάμεσα στα δύο ήταν και σώζεται ακόμη και σήμερα μία μεγάλη στέρνα.

Κλειώ Μαραγκουδάκη & Κωνσταντίνος Μαραγκουδάκης

4 Οκτωβρίου, Ημέρα των ζώων
Η μέρα της 4ης Οκτωβρίου κάθε χρόνου είναι ημέρα αφιερωμένη στα ζώα. Κατά καιρούς ακούμε για διάφορα περιστατικά κακομεταχείρισης των ζώων. Υπάρχουν άνθρωποι που τα χρησιμοποιούν, τα κυνηγάνε, τα σκοτώνουν για το κρέας τους ή ακόμα τα αιχμαλωτίζουν με σκοπό το κέρδος. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα πολλά ζώα να κινδυνεύουν να εξαφανιστούν. (Εδώ αξίζει να αναφέρω ότι στην Ελλάδα μερικά απ’ τα ζώα που κινδυνεύουν να εξαφανιστούν είναι η χελώνα καρέτα - καρέτα, η φώκια μονάχους - μονάχους και το χρυσό τσακάλι.)
Ο άνθρωπος, ως ανώτερο είδος στη βαθμίδα της εξέλιξης, οφείλει να τα προστατεύει και να τα αγαπά. Την αγάπη του όμως αυτή πρέπει να την εκδηλώνει όλες τις μέρες του χρόνου, όχι μόνο στις 4 Οκτωβρίου.
Στο κάτω - κάτω η μέρα που τα ζώα έχουν την 'τιμητική» τους υπάρχει, για να μας υπενθυμίζει τις υποχρεώσεις μας απέναντι σ’ αυτά.
Μαίρη Νικολαράκου

Ο τρύγος
Ο τρύγος αφορά το μάζεμα των σταφυλιών. Ο καθορισμός του χρόνου του τρυγητού έχει μεγάλη σημασία για την ποιότητα των σταφυλιών. Σε γενικές γραμμές ο τρύγος γίνεται τους μήνες Σεπτέμβριο -Οκτώβριο. Τα σταφύλια που είναι έτοιμα για μάζεμα πρέπει να είναι ώριμα, όταν έχουμε να κάνουμε με σταφύλια που προορίζονται για παραγωγή κρασιού.
Παραδοσιακά τα τρυγημένα σταφύλια συγκεντρώνονται σε ειδικά κοφίνια (τρυγοκόφινα) ή σε μεγάλα πλαστικά δοχεία. Για την κοπή των τσαμπιών χρησιμοποιούνται σουγιάδες, ψαλίδια ή λεπίδες. Στην ελληνική ύπαιθρο ο τρύγος, μαζί με το πάτημα των σταφυλιών που τον ακολουθούσε ήταν μια από τις σημαντικότερες αγροτικές εργασίες και γινόταν αφορμή για γιορτή συνοδευόμενη από τα ανάλογα έθιμα.
Ολγα Νικολοζάκη