ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Με απαγγελίες ποιημάτων και ζωγραφιές εμπνευσμένες από στίχους του, τα παιδιά της ΣΤ1 τάξης του 10ου Δημ. Σχ. Χανίων υποδέχθηκαν τον δάσκαλο και ποιητή Βαγγέλη Κακατσάκη και συνομίλησαν μαζί του για τα μυστικά της ποιητικής έκφρασης, τα προσωπικά βιώματα που κινητοποιούν την πένα του δημιουργού, αλλά και τον μοναδικό τρόπο που ένας ποιητής συμπυκνώνει μέσα σε ελάχιστες λέξεις όψεις της ανθρώπινης ύπαρξης.

Δείτε περισσότερα....  ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
Γράφει ο Δημήτρης Μαριδάκης

ΜΕ ΑΠΑΓΓΕΛΙΕΣ ΚΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΕΣ
μαθητές εμπνέονται και τιμούν την ποίηση

Με οδηγό τον δάσκαλο και ποιητή Βαγγέλη Κακατσάκη

Στη γοητεία του ποιητικού λόγου αφέθηκαν χθες οι μαθητές της Στ’ τάξης του 10ου Δημοτικού Σχολείου Χανίων τιμώντας την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης.
Με απαγγελίες ποιημάτων και ζωγραφιές εμπνευσμένες από στίχους του, τα παιδιά υποδέχθηκαν τον δάσκαλο και ποιητή Βαγγέλη Κακατσάκη και συνομίλησαν μαζί του για τα μυστικά της ποιητικής έκφρασης, τα προσωπικά βιώματα που κινητοποιούν την πένα του δημιουργού, αλλά και τον μοναδικό τρόπο που ένας ποιητής συμπυκνώνει μέσα σε ελάχιστες λέξεις όψεις της ανθρώπινης ύπαρξης.
Εντυπωσιασμένος ο κ. Κακατσάκης άκουσε τους μαθητές να απαγγέλλουν στίχους από τις ποιητικές συλλογές του τις οποίες είχε γνωρίσει στα παιδιά -προετοιμάζοντάς τα κατάλληλα- η δασκάλα τους Ελένη Βορεινάκη, ενώ στον πίνακα οι μαθητές είχαν αναρτήσει ζωγραφιές εμπνευσμένες από συγκεκριμένα ποιήματα ή στίχους του Χανιώτη δημιουργού.





Παράλληλα, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να διατυπώσουν τις απορίες τους για συγκεκριμένους στίχους ή να ζητήσουν από τον κ. Κακατσάκη να τους αποκαλύψει το βιωματικό υπόβαθρο λέξεων, φράσεων ή και ολόκληρων ποιημάτων τα οποία είχαν διαβάσει.
«Ηταν πραγματικά μια πολύ όμορφη, με όλη τη σημασία της λέξης, εμπειρία και συγκινητική», σημείωσε, μιλώντας στα “Χ.Ν.”, ο κ. Κακατσάκης για τη συνάντησή του με τους μαθητές του 10ου Δημοτικού Σχολείου Χανίων και πρόσθεσε: «Πάντα μπροστά στα παιδιά νιώθει κανείς μια αμηχανία κι ένα δέος. Τα παιδιά περιμένουν να τους πούμε όλη την αλήθεια και αυτή πρέπει να τους λέμε. Το λέω σε ένα ποίημά μου, όπως το λέει κι ο Μανώλης Αναγνωστάκης. Αυτή την αλήθεια, λοιπόν, προσπαθούμε να αναδείξουμε μέσω της ποίησης και των ποιημάτων μου».
Συνεχίζοντας ο κ. Κακατσάκης δήλωσε εντυπωσιασμένος από την προετοιμασία και τη δουλειά που είχαν κάνει τα παιδιά και συμπλήρωσε: «Δεν ξέρω αν υπάρχουν ποιήματα μόνο για παιδιά ή μόνο για μεγάλους. Σήμερα πάντως αποδείχθηκε από την επικοινωνία που είχα με τα παιδιά της Στ’ τάξης ότι τα παιδιά μπορούν να τα καταλάβουν όλα και να βρουν πράγματα που εμείς δεν τα είχαμε καν στο μυαλό μας μέσα. Εμεινα πραγματικά εντυπωσιασμένος από τα παιδιά και την προετοιμασία που είχαν κάνει με τη δασκάλα τους την κα Ελένη, όπως και τη διευθύντριά τους κα Μαρία Κληματσάκη».
Καταλήγοντας ρωτήσαμε τον κ. Κακατσάκη αν τα παιδιά, που δεν έχουν  τα “στεγανά” και τη “στείρα” λογική που υιοθετούν μεγαλώνοντας οι άνθρωποι, μπορούν να επικοινωνούν καλύτερα με τον ποιητικό λόγο: «Είναι κατ’ εξοχήν ποιητές τα παιδιά και οι ποιητές είναι παιδιά», απάντησε.

Χανιώτικα νέα (22.03.2014)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/mathites-empneonte-ke-timoun-tin-piisi/#ixzz2wiFa96Tf
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

. ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΔΕΝ ΠΑΡΕΛΕΙΠΕ όσο ζούσε να με πάρει τηλέφωνο και να μου ανακοινώσει τον ερχομό και το φευγιό των χελιδονιών στο Νίππος και από το Νίππος, η μάνα μου. “Τα ’μαθες, παιδί μου, τα νέα; Ηρθανε στο χωριό μας τα χελιδόνια”, κάποια μέρα της άνοιξης τα λόγια της. “Τα ’μαθες παιδί μου τα νέα; Εφυγαν απ’ το χωριό μας τα χελιδόνια” τα λόγια της κάποια φθινοπωρινή μέρα…

Δείτε περισσότερα... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
“ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ λέμε την αλήθεια στα παιδιά”, μας παραγγέλνει ο Μανώλης Αναγνωστάκης. Είχα πάντα υπόψη μου, “όταν ήμουν δάσκαλος”, για να χρησιμοποιήσω τον τίτλο του γνωστού διηγήματος του Ιωάννη Κονδυλάκη, τον στίχο αυτόν του Ποιητή. Πώς να μην έρθει στο μυαλό μου χθες, Παγκόσμια Ημέρα της Ποίησης, όταν βρέθηκα ενώπιον των παιδιών της Στ1 τάξης του 10ου Δημ. Σχ. Χανίων! Πάντα, και ως γονείς και ως δάσκαλοι και γενικότερα βέβαια ως κοινωνία, πρέπει να λέμε την αλήθεια στα παιδιά. Τι λέμε;

EKΔΗΛΩΣΕΙΣ επί εκδηλώσεων με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, που καθιερώθηκε, ως γνωστό, το 1999 απ’ την Ουνέσκο, ύστερα από εισήγηση του συγγραφέα, τότε πρέσβη της Ελλάδας στην Οργάνωση, Βασίλη Βασιλικού. Στο πλαίσιο αυτό και η πρόσκληση απ’ τα Εκτάκια του Δεκάτου και τη δασκάλα τους, την Ελένη τη Βορεινάκη, να επισκεφτώ την τάξη τους. Ωραία παιδιά, ωραίας δασκάλας! Αλλο πράγμα η επικοινωνία μαζί τους…

ΕΝ ΑΡΧΗ ην ο ποιητής Μιχαήλ Μήτρας που πρότεινε το φθινόπωρο του 1997 στην εταιρεία Συγγραφέων να υιοθετηθεί ο εορτασμός της ποίησης και στην Ελλάδα, όπως και στις άλλες χώρες. Η πρόταση ως ημέρα εορτασμού την 21η Μαρτίου ήταν ωστόσο της ποιήτριας Λύντιας Στεφάνου. Συνδυάζει, βλέπετε, το φως από τη μια και το σκοτάδι απ’ την άλλη η πρώτη μέρα της άνοιξης. Οπως η ποίηση που συνδυάζει τη χαρά και τη λύπη, τη ζωή και τον θάνατο, την αισιοδοξία και την απαισιοδοξία…

ΗΡΘΕ Η ΑΝΟΙΞΗ! Το μαρτυρεί ο υδράργυρος που ανέβηκε στα θερμόμετρα, το φωνάζει η φύση που ανεμίζει τις κίτρινες σημαίες της “επί ασπαλάθων”, το επιβεβαιώνουν τα χελιδόνια που επέστρεψαν κι εφέτος στα μέρη μας. Ηρθαν τα χελιδόνια; Ανοιξη και μετά καλοκαίρι! Εφυγαν τα χελιδόνια; Φθινόπωρο και μετά χειμώνας!

ΔΕΝ ΠΑΡΕΛΕΙΠΕ όσο ζούσε να με πάρει τηλέφωνο και να μου ανακοινώσει τον ερχομό και το φευγιό των χελιδονιών στο Νίππος και από το Νίππος, η μάνα μου. “Τα ’μαθες, παιδί μου, τα νέα; Ηρθανε στο χωριό μας τα χελιδόνια”, κάποια μέρα της άνοιξης τα λόγια της. “Τα ’μαθες παιδί μου τα νέα; Εφυγαν απ’ το χωριό μας τα χελιδόνια” τα λόγια της κάποια φθινοπωρινή μέρα…

“ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ πουλιών ανεπαύοντο εις τους κλώνους της, έμελπον τρελά τραγούδια… Δρόσος, άρωμα και χαρμονή εθώπευον την ψυχήν μου”. Από το διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη “Υπό την βασιλικήν δρυν”.

ΜΕ ΤΟΝ ΑΣΤΕΡΑ Μαγούλας ο Α.Ο. Χανιά στα Περιβόλια σήμερα και με τον Ατρόμητο στο Περιστέρι ο Α.Ο. Πλατανιάς αύριο. Εύκολα φαίνονται τα πράγματα για τον πρώτο, δύσκολα φαίνονται για τον δεύτερο. Τα επίθετα “εύκολος” και “δύσκολος”, όταν πρόκειται για ποδοσφαιρικούς αγώνες, είναι λέξεις σχετικές βέβαια. Ενδεκα παίχτες παίζουν στη μια ομάδα, ένδεκα και στην άλλη.

«ΣΑΣ ΧΑΙΡΕΤΩ στα “πεταχτά” γράφετε κι αγαπώ σας/ και νιώθει ο καθένας μας πως είναι άνθρωπός σας!». Η τελευταία μαντινάδα που μου έστειλε κι αυτή μέσω κινητού ο φίλος ιερωμένος (μοναχός). Σας ευχαριστώ από καρδιάς και γι’ αυτήν όπως και για όλες τις άλλες σας μαντινάδες πάτερ! Και βέβαια άνθρωποί μου οι αναγνώστες της στήλης!

ΚΑΠΟΤΕ ο Αλέξανδρος οργίστηκε εναντίον του Λυσιμάχου και διέταξε, θέλοντας να τον τιμωρήσει σκληρά, να τον κλείσουν σε ένα δωμάτιο με ένα λιοντάρι. Το περίεργο όμως είναι ότι λίγη ώρα μετά το λιοντάρι βρισκόταν νεκρό και ο Λυσίμαχος ζωντανός. Το πώς κατόρθωσε να το σκοτώσει παρέμεινε μυστήριο. Πάντως ο Μακεδόνας βασιλιάς εκτίμησε την πράξη του, τον συγχώρεσε και τον περιέλαβε στους στενούς συνεργάτες του. Αργότερα ο Λυσίμαχος έγινε βασιλιάς της Θράκης. Από το βιβλίο “Η άλλη όψη της Ιστορίας”, εκδ. Σαββάλας.

“Ήξερε ο Βιβάλντι/ ποια εποχή/ διάλεξε να υμνήσει περισσότερο./ Ήξερε ο Διάκος/ που μοιρολογούσε:/ Για δες καιρό που διάλεξε…/ Φευγάτη παπαρούνα η ζωή/ σμίγει με του κυπαρισσιού τη θαλερότητα/ η αιχμηρότητα του αγκαθιού/ με το βελούδινο της πασχαλιάς./ Αγάπη, προδοσία, όλα/ δίκαιη μοιρασιά/ η μέρα με τη νύχτα.”.
Το ποίημα “Εαρινή ισημερία” της Αγγελικής Σιδηρά.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (22.03. 2014)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/sta-petachta-78/#ixzz2wgzZcTLg
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

 ΝΑ ΞΕΧΝΙΟΜΑΣΤΕ “στο χλοερό δάσος των ποιητών” μας καλεί ο φίλος ποιητής Γιάννης Κουβαράς στο ποίημά του “Δάσος”. Οπως ξεχνιέται και ο ίδιος. Να ξαποσταίνουμε “κάτω απ’ το γέρικο πλατάνι του Παλαμά. Υπό την βασιλικήν δρυν του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Τον ευκάλυπτο του Εμπειρίκου. Το μοναχόδεντρο του Ελύτη”… Παγκόσμια Ημέρα της Ποίησης σήμερα!

Δείτε περισσότερα... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Υπό την βασιλικήν δρυν του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη.
(Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη: ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ, εκδ. ΣΜΥΡΝΙΩΤΑΚΗ)

 ΝΑ ΞΕΧΝΙΟΜΑΣΤΕ “στο χλοερό δάσος των ποιητών” μας καλεί ο φίλος ποιητής Γιάννης Κουβαράς στο ποίημά του “Δάσος”. Οπως ξεχνιέται και ο ίδιος. Να ξαποσταίνουμε “κάτω απ’ το γέρικο πλατάνι του Παλαμά. Υπό την βασιλικήν δρυν του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Τον ευκάλυπτο του Εμπειρίκου. Το μοναχόδεντρο του Ελύτη”… Παγκόσμια Ημέρα της Ποίησης σήμερα!

“Η ΑΝΟΙΞΗ στην ποίηση” ο τίτλος της εκδήλωσης που διοργανώνει απόψε, στις 8.30 μ.μ., στο καφέ “Κήπος” της πόλης μας, ο Σύνδεσμος Φιλολόγων του Νομού μας κατά τη διάρκεια της οποίας Χανιώτες ποιητές θα διαβάσουν ποιήματά τους για την άνοιξη. Όσοι πιστοί της ποίησης, μα και της άνοιξης, προσέλθετε!

“Ο ΕΡΩΤΑΣ κι η ποίηση τον άνθρωπο μαγεύουν/ στις σκέψεις βάζουν φτερά κι αλάργο ταξιδεύουν”. Δεν μπορώ να πω ότι έχει άδικο σ’ αυτά που λέει στη μαντινάδα που μου έστειλε, μέσω Διαδικτύου, για την Παγκόσμια Ημέρα της Ποίησης, η Νεκταρία Θεοδωρογλάκη. Αδιαμφισβήτητη η μαγεία της ποίησης, όπως και του έρωτα…

“ΤΟ ΚΑΡΑΒΙ το λένε ΑΓΩΝΙΑ 014”. Αυτόν τον τίτλο επέλεξαν οι εκδόσεις “Μανδραγόρας” για την εκδήλωση που θα γίνει σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, αλλά και μέρα κατά του ρατσισμού, στο Polis Art Cafe στο αίθριο της Στοάς του Βιβλίου (Αθήνα). “Οι δημιουργοί οφείλουν να ενεργοποιούν την κοινωνία”, υπογραμμίζεται στο σχετικό δελτίο Τύπου.

ΝΑ ΜΗ ΣΩΠΑΙΝΟΥΝ οι ποιητές μας! Κάποτε, για να χρησιμοποιήσω τον τίτλο του γνωστού έργου που έγραψε ο διάσημος Ιρλανδός συγγραφέας Ευγένιος Ο Νηλ “το μακρύ ταξίδι της νύχτας”, που επέβαλαν στον λαό μας, και όχι μόνο, οι κάθε μορφής εξουσίες, δεν μπορεί παρά θα πάρει τέλος. Να μη σωπαίνουν οι ποιητές μας!

Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ποιητής δεν γράφει τόσο για τον εαυτό του, όσο για να επικοινωνήσει με τους συνανθρώπους του. Κοινωνικό γεγονός, πάνω απ’ όλα και πρώτα απ’ όλα η ποίηση, όπως και κάθε μορφή τέχνης άλλωστε…

ΤΟ ΒΡΑΔΥ στον “Κήπο”, το πρωί (10 η ώρα) στο 10ο Δημ. Σχ. Χανίων καλεσμένος απ’ τα παιδιά της Στ1 τάξης και τη δασκάλα τους, την Ελένη Βορεινάκη. Διάβασαν, όπως λένε στο σχετικό Δελτίο Τύπου, που ανάρτησαν και στο Σχολικό Δίκτυο (blogs.sch.gr), την ποιητική μου συλλογή “Οταν γίνεις ποίημα” και θέλουν να μοιραστούν μαζί μου τις εντυπώσεις και τους προβληματισμούς των. Ετοίμασαν και μια μικρή αφιερωματική εκπομπή με απαγγελίες απ’ τα ποιήματά μου που θα ακουστεί στο European School Radio, γράφουν…

ΣΤΙΣ 15 Οκτωβρίου 1897 ο Παλαμάς διορίστηκε από τον τότε υπουργό Παιδείας Ανδρέα Παναγιωτόπουλο γενικός γραμματέας του Πανεπιστημίου. Ο διορισμός του ήταν άσχετος προς κάθε πολιτικό μέσο και υπαγορεύτηκε από διάθεση τιμητική προς έναν ποιητή που ολοένα κέρδιζε και μεγαλύτερη θέση στον ελληνικό Παρνασσό. Γι’ αυτό και οι εφημερίδες του καιρού (“Εστία”, “Αστυ”, “Ακρόπολις”) επήνεσαν ζωηρότατα την υπουργική απόφαση, βρίσκοντας την ευκαιρία να εγκωμιάσουν και τον ποιητή. Δεν φαίνεται όμως ότι όλοι οι πνευματικοί άνθρωποι του καιρού είχαν συνείδηση της ποιητικής του αξίας. Λέγεται ότι ο τότε πρύτανης του Πανεπιστημίου Αλκ. Κρασάς, όταν ο Παλαμάς παρουσιάστηκε ν’ αναλάβει υπηρεσία, του είπε: “Ελπίζω, κύριε Παλαμά, τώρα που έχετε μια αξιοπρεπή θέση ότι θα παύσητε να γράφητε ποιήματα”. Ευτυχώς ότι η ελπίδα διαψεύστηκε και η ελληνική τέχνη κέρδισε μια κορυφαία ποιητική φυσιογνωμία (Πηγή: Μιχ. Περάνθη: “Μεγάλη Ανθολογία της Ποιήσεως”).

“Περιδιαβαίνω στο χλοερό δάσος/ Των ποιητών, ξεχνιέμαι…/ Κανένα αστροπελέκι του χρόνου δεν το απειλεί/ Καμιά ξηρασία/ Ξαποσταίνω στο γέρικο πλατάνι του Παλαμά/ Υπό την βασιλικήν δρυν του Παπαδιαμάντη/ Τον ευκάλυπτο του Εμπειρίκου/ Το μοναχόδενδρο του Ελύτη/ Την ελιά του Μαβίλη/ Το κυπαρίσσι του Παπαδίτσα/ Το δάσος λέξεων του Κατσαρού/ Το αγέρωχο καραγάτσι του Αναγνωστάκη/ Την καρυδιά με τον βαρύ ίσκιο του Σεφέρη/ Το μαυλοδάσος του Μέσκου/ Κι ανάμεσά τους εμείς οι νεότεροι/ Ταπεινοί θάμνοι οι περισσότεροι/ Χαμηλές παραφυάδες άλλοι/ Λίγοι οι επάξια αναγνωρίσιμοι/ Άντε και κισσοί αναρριχώμενοι κάποιοι”.
Το ποίημα “Δάσος” του Γιάννη Κουβαρά.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (21.03.2014)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/files-ke-fili-kalimera/#ixzz2wbMpSEuK
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΤΑ ΒΡΗΚΑΝΕ, λέει, οι δικοί μας με την τρόικα. Τα μιλήσανε, τα συμφωνήσανε για τα “πάντα όλα”, όπως θα ’λεγε και ο Αλέφαντος.Και για το γάλα, και για τα φάρμακα και για το ψωμί και για τα βιβλία και για το πλεόνασμα βεβαίως – βεβαίως! Χαράς ευαγγέλια, λοιπόν! Ετοιμαστείτε να βγείτε στους δρόμους και να πανηγυρίσετε.

Δείτε περισσότερα... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα! 

ΓΙΑ ΤΟΥΣ κάθε λογής “παπαγάλους” η κουβέντα που κάναμε προχθές με τον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο. Πάντα ευδοκιμούσε εν Ελλάδι το είδος, η παρατήρησή του. 

ΤΑ ΒΡΗΚΑΝΕ, λέει, οι δικοί μας με την τρόικα. Τα μιλήσανε, τα συμφωνήσανε για τα “πάντα όλα”, όπως θα ’λεγε και ο Αλέφαντος, και για το γάλα, και για τα φάρμακα και για το ψωμί και για τα βιβλία και για το πλεόνασμα βεβαίως – βεβαίως! Χαράς ευαγγέλια, λοιπόν! Ετοιμαστείτε να βγείτε στους δρόμους και να πανηγυρίσετε.

Ακόμα κι αν δεν σας το ζητήσουν! ΔΩΣΕ ΚΑΙ σ’ εμένα, Μπάρμπα! Σε ρόλο… Μπάρμπα της Κορώνης, κι όχι βέβαια… Βάνας Μπάρμπα, ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς από προχθές. Ποιος στη χάρη του! Είδατε τι κάνει το λεγόμενο πλεόνασμα; Και πού είστε ακόμα! Με χρυσά κουτάλια θα τρώμε όλοι μας, όταν φύγουν οι τροϊκανοί…

 “ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ είναι πιο πλούσιοι από τους Γερμανούς, γιατί μεγαλύτερο ποσοστό διαθέτει ακίνητη περιουσία, αποταμιεύσεις κ.λπ.”, έγραψε η Bild, παραθέτοντας στατιστικές και στοιχεία! “Θα μπορούσαν όμως να γίνουν περαιτέρω μετρήσεις και να εξαχθούν κι άλλα στοιχεία της διαφοροποιήσεως των δύο λαών. Π.χ. ότι είναι περισσότερο ξανθοί οι Γερμανοί και μελαχρινοί οι Έλληνες, έτσι ώστε ξοδεύουν περισσότερα χρήματα στα κομμωτήρια οι Ελληνίδες, για βαφές μαλλιών κι έτσι καθίστανται κατά τι πτωχότεροι οι Έλληνες”.Ενα απ’ τα “αδιόρθωτα” σχόλια του φίλου ποιητή Κ.Μ. Μάστρακα στο περ. “Διορθώσεις” (τ. 29, Φεβρουάριος 2014).

 ΜΕ ΕΝΑ… κλικ στο Διαδίκτυο θα μπορούν, λέει, να βγάζουν οικοδομικές άδειες οι Χανιώτες. Αλλουνού παπά ευαγγέλιο, ωστόσο, το πώς φτάνει κανείς σ’ αυτό το κλικ! “Ο ΠΛΑΤΑΝΙΑΣ εφτά μηδέν νίκησε, δάσκαλέ μου/ και οι Χανιώτες είπανε σ’ ευχαριστώ Θεέ μου!”.

Και ποδοσφαιρόφιλος ο φίλος ιερωμένος που μου ζήτησε να μην βάζω τ’ όνομά του. Και βέβαια καλός μαντιναδολόγος. Σας ευχαριστώ και διά της στήλης για τις μαντινάδες που μου στείλατε, πάτερ! 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ Κ. ΠΑΠΑΔΕΡΟ, πρώην δ/ντή Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης, Κολυμπάρι Χανίων: Γοητευτικός ο τρόπος που αναθιβάλλετε “τα της γενέσεως της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης”, παραθέτοντας τα “τεκμήρια”, στο εντυπωσιακό και σε μέγεθος (656 σελίδες μεγάλου σχήματος) βιβλίο σας “Με τον Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίον επί τραχείας οδού”, που κυκλοφορήθηκε πρόσφατα απ’ τις εκδόσεις “Μέθεξις”. Όντως αναγκαία η έκδοσή του, για την κάλυψη του κενού από τη γένεση του οράματος για την ίδρυση της Ακαδημίας μέχρι και την έναρξη λειτουργίας της.

Τιμή μεγάλη για μένα που με συμπεριελάβατε στους αποδέκτες του… ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ οι Ελληνες έστειλαν πρεσβεία στον Κύρο, για να συνάψουν συνθήκη φιλίας, ο στρατηγός του Πέρση βασιλιά Άρπαγος τους είπε ότι αυτό που ζητούν είναι παρόμοιο με κάτι που συνέβη κάποτε στον ίδιο. Όπως λοιπόν τους διηγήθηκε, είχε ζητήσει από τον πατέρα κάποιας νέας το χέρι της. Εκείνος όμως δεν τον έκρινε άξιο για γαμπρό του και απέρριψε την πρόταση. Αργότερα, ωστόσο, όταν είδε, ότι ο βασιλιάς ο ίδιος τον τιμούσε, άλλαξε γνώμη και ήθελε να του τη δώσει ως σύζυγο.

Ο Άρπαγος, που είχε δοκιμάσει την προβολή της πρώτης απόρριψης, του απάντησε ότι δεν μπορεί να την παντρευτεί, αλλά συμφωνεί να την έχει ως παλλακίδα. Κάτι ανάλογο λοιπόν εννοούσε ότι συνέβαινε και με τους Έλληνες και τον Κύρο. Όταν ο Πέρσης βασιλιάς τους είχε ζητήσει να γίνουν φίλοι του, αυτοί δεν το δέχτηκαν. Τώρα λοιπόν δεν θα τους δεχόταν ως συμμάχους, αλλά μόνο ως δούλους. (Από το βιβλίο “Η άλλη όψη της Ιστορίας”, εκδ. “Σαββάλας”). 

«Σαν έμαθε τη λέξη Καλησπέρα/ ο παπαγάλος είπε ξαφνικά:/ «Είμαι σοφός! Γνωρίζω Ελληνικά!/ Τι κάθομαι δω πέρα;»/ Την πράσινη ζακέτα του φορεί/ και στο συνέδριο των πουλιών πηγαίνει/ για να τους πει μια γνώμη φωτισμένη./ Παίρνει μια στάση λίγο σοβαρή/ ξεροβήχει, κοιτάζει λίγο πέρα/ και τους λέει: Καλησπέρα!/ Ο λόγος του θαυμάστηκε πολύ/ Τι διαβασμένος, λένε, ο παπαγάλος!/ Θα ’ναι σοφός αυτός πολύ μεγάλος,/ αφού μπορεί κι ανθρώπινα μιλεί!!/[...] Κυρ παπαγάλε θα ’χομε την τύχη/ ν’ ακούσομε τι λες και παραπέρα;/ Ο παπαγάλος βήχει, ξεροβήχει/ μα τι να πει; Ξανάπε Καλησπέρα!”. Από το ποίημα του Ζαχαρία Παπαντωνίου “Ο παπαγάλος”. ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ! (petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (20.03.2014)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/sta-petachta-77/#ixzz2wVPI1HPs
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΑΝΑΣΚΑΛΕΥΟΝΤΑΣ

Σαν σήμερα -19 Μαρτίου 1936- η είδηση του θανάτου του Ελευθερίου Βενιζέλου κυριαρχεί στον ελληνικό Τύπο. Ο μεγάλος πολιτικός έχει πια αφεθεί στην κρίσιν της Ιστορίας όπως δηλώνουν κάποιοι από τους πολιτικούς αντιπάλους του! Στην εφ. “Νέος Κόσμος” παρουσιάζονται διαφορετικά στιγμιότυπα με αντιδράσεις πολιτών αλλά και την υποστολή της σημαίας «άμα τη αναγγελία του θανάτου του Δημιουργού της Μεγάλης Ελλάδος».

Δείτε περισσότερα... ΑΝΑΣΚΑΛΕΥΟΝΤΑΣ

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Ο θάνατος του Ελευθερίου Βενιζέλου στον Ελληνικό Τύπο

Σαν σήμερα -19 Μαρτίου 1936- η είδηση του θανάτου του Ελευθερίου Βενιζέλου κυριαρχεί στον ελληνικό Τύπο. Ο μεγάλος πολιτικός έχει πια αφεθεί στην κρίσιν της Ιστορίας όπως δηλώνουν κάποιοι από τους πολιτικούς αντιπάλους του! Στην εφ. “Νέος Κόσμος” παρουσιάζονται διαφορετικά στιγμιότυπα με αντιδράσεις πολιτών αλλά και την υποστολή της σημαίας «άμα τη αναγγελία του θανάτου του Δημιουργού της Μεγάλης Ελλάδος».

Σε αυτά δεσπόζει η μορφή ενός γέρου Κρητικού ο οποίος «αναγιγνώσκει με ζωηράν συγκίνησιν την είδησιν του θανάτου του Μεγάλου Τέκνου της ηρωικής Μεγαλονήσου». Εξάλλου στο μέσον βλέπουμε μαυροφορεμένες γυναίκες και παιδιά μπροστά από τη μεγάλη φωτογραφία του «Ελευθερωτού» όπως χαρακτηριστικά αναγράφει η λεζάντα… Σε δίστηλο της εφημερίδας με τίτλο “Το λαϊκόν πένθος” διαβάζουμε «ουδέποτε η πρωτεύουσα παρουσίασε περισσότερον εναργή την εντύπωσιν εθνικής συμφοράς» και λίγο παρακάτω: «…το θλιβερόν άγγελμα εσκόρπισε παντού όπου υπήρχε καρδιά ελληνική, οδύνην άπειρον και άλγος σπαρακτικόν».

Ολη η λατρεία και η αγάπη του λαού προς τον Βενιζέλο παρουσιάζεται με γλαφυρότητα. Παραθέτουμε ένα μεγάλο μέρος από αυτή την περιγραφή αυτούσια: «Παρέλειψε μήπως τίποτε ο λαός αυτός που σπαράσσεται από πόνον, τίποτε που θα ημπορούσε να σώση τον Αρχηγόν; Δεν τον ελάτρευσε; Δεν εδεήθη εις τον Θεόν; Δεν έταξαν, νύμφαι τους αρραβώνας των και τα νυμφικά των, πλούσιοι και πτωχοί, νέοι και γέροι ό,τι εσκέφθησαν προς στιγμήν ότι θα συντελούσε εις το να εισακουσθή η ικεσία των εις τους αγίους; Χιλιάδες μήπως από παντού και προ παντός από τα χώματα της ηρωικής Μεγαλονήσου, που τόσον ενοστάλγησε ο “Παππούλης”, δεν είπαν εις τον Θεόν να τους πάρη την ιδικήν των ζωήν και να χαρίση ακόμη εις την Ελλάδα, τον ήλιον της;». Στο κείμενο περιγράφονται «σπαρακτικές σκηνές» από τους συνοικισμούς όπου ο θεατής έχει την εντύπωση ότι «όμιλοι των πολιτών που εκάθηντο εις τα διάφορα κέντρα, ευρίσκοντο εμπρός εις το νεκρικόν φέρετρον προσφιλούς των προσώπου»

. Ο απλός λαός των συνοικισμών θρηνεί με αναφιλητά, πνιγμένους λυγμούς και νευρικά ξεσπάσματα «γιατί, Θεέ μου, γιατί; άκουγε κανείς ν” ανοιγοκλείνουν τα στόματα εις θλιβερούς μονολόγους». Η ζωή μοιάζει να έχει σταματήσει… Διαβάζουμε «Η νεκρική σιγή ηπλώνετο παντού. Κάπου ακούστηκεν ένας φωνόγραφος. Πόση παραφωνία μες την γαλήνη του πόνου».

Χανιώτικα νέα (19.03.2014)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/vathi-penthos-ellinikon-ethnos/#ixzz2wPN8A5cU
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

“ΤΗ ΜΑΝΑ ΜΑΣ εικόνισμα έχουμε με καντήλι/ και μ’ όσα κείνη έδωσε ανάβουμε φιτίλι”. Σε δεύτερο ενικό μου έστειλε την παραπάνω μαντινάδα μέσω κινητού ένας κληρικός, καθημερινός αναγνώστης της στήλης (μου ζήτησε να μη γράψω τ’ όνομά του), σε πρώτο πληθυντικό, ωστόσο, πρόσωπο, χωρίς την άδειά του τη μετέτρεψα. Εικόνισμα για τον καθένα μας η μάνα του!Η μάνα του καθενός κι ο κόσμος όλος! 

Δείτε περισσότερα ... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα! 

“ΣΕ ΤΟΥΤΟ το Πραιτώριο, πιο πάνω από την έδρα σας/ για έμβλημα υψώσατε ένα σταυρό σπασμένο/ κι άδικα ψάχνω για να βρω Εκείνον που σταυρώθηκε”. Αλέξης Ζερβάνος. ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ Αλεξίου, του ανθρώπου του Θεού, χθες 17 Μαρτίου, κι ο νους μου, λόγω ονόματος, σ’ έναν κατ’ εξοχήν άνθρωπο της ποίησης, που ζει εδώ και πολλά χρόνια στην πόλη μας, τον Ποιητή Αλέξη Ζερβάνο. Χρόνια πολλά και διά της στήλης, Αλέξη!

“ΤΑ ΠΙΟ πολλά ζώα του ζωολογικού κήπου της Νυρεμβέργης σκοτώθηκαν τις ώρες εκείνες που η Γερμανία παραδίνονταν στις φλόγες και ο Χίτλερ αυτοκτονούσε. Ο πίθηκος που τρελάθηκε από τη φρίκη έμεινε στο ίδιο κλουβί φυλακισμένος. Μέσα από τις απελπισμένες γκριμάτσες του και τα άπειρα σχήματα της τραγικής σιωπής του καταφέρνω κάποτε να παρακολουθώ τους τρελούς αν θέλετε συλλογισμούς του”. Τα που γράφει ο Αλέξης Ζερβάνος εν είδει προλόγου, στην τρίτη και τελευταία ποιητική του συλλογή “Ενας πίθηκος συλλογιέται” που κυκλοφορήθηκε το 1982 από τις Εκδόσεις “Φιλιππότη”. Κι αν εξακολουθούν να είναι επίκαιροι σήμερα οι συλλογισμοί του τρελού πιθήκου της Νυρεμβέργης!Κι αν εξακολουθούν να είναι επίκαιροι οι στίχοι του Αλέξη Ζερβάνου! 

ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΟΥΝ, δεν θα συμφωνήσουν, θα συμφωνήσουν, δεν θα συμφωνήσουν, θα συμφωνήσουν, δεν θα συμφωνήσουν, θα συμφωνήσουν… Και βέβαια θα συμφωνήσουν στο τέλος η κυβέρνηση με την τρόικα, αυτό δα έλειπε να μην συμφωνήσουν. Ετσι για πλάκα μαδούσαν ορισμένοι τις μαργαρίτες. Κρίμας τα λουλούδια. 

ΔΕΝ ΞΕΡΩ αν το ΠΟΤΑΜΙ του Σταύρου Θεοδωράκη κυλήσει στις Ευρωεκλογές όπως τώρα οι δημοσκοπήσεις το δείχνουν να κυλά ή και ακόμα καλύτερα, ξέρω όμως ότι τους παλιούς κομματικούς σχηματισμούς τους έχει πάρει και τους έχει πάει στη λίμνη των “αζήτητων” το ποτάμι της λαϊκής αγανάκτησης.

Τα που μου είπε προχθές ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος απαντώντας σε σχετική ερώτηση που του έκανα. ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ και με τον Ατρόμητο ο Α.Ο. Πλατανιάς στον εκτός έδρας αγώνα του την προσεχή Κυριακή στην προσπάθεια που κάνει για να κρατηθεί στην Α’ Εθνική, η ευχή όλων των Χανιωτών φιλάθλων… Να κάνει τη δουλειά, έτσι όπως ξέρει και να την κάνει, η ευχή για τον Α.Ο. Χανίων. 

“ΤΗ ΜΑΝΑ ΜΑΣ εικόνισμα έχουμε με καντήλι/ και μ’ όσα κείνη έδωσε ανάβουμε φιτίλι”. Σε δεύτερο ενικό μου έστειλε την παραπάνω μαντινάδα μέσω κινητού ένας κληρικός, καθημερινός αναγνώστης της στήλης (μου ζήτησε να μη γράψω τ’ όνομά του), σε πρώτο πληθυντικό, ωστόσο, πρόσωπο, χωρίς την άδειά του τη μετέτρεψα. Εικόνισμα για τον καθένα μας η μάνα του!Η μάνα του καθενός κι ο κόσμος όλος! Μου αρέσουν ιδιαίτερα αυτά που γράφετε για τη μητέρα σας, γιατί μου θυμίζουν τη δική μου μητέρα, μου είπε σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε.

 Ο ΠΕΡΣΗΣ βασιλιάς Αρταξέρξης Β’ (405 – 359 π.Χ.) έστειλε κάποτε στη Θήβα τον Διομέδοντα από την Κύζικο με πολύ χρυσάφι για να διαφθείρει τον Επαμεινώνδα. Ο Διομέδων για να πλησιάσει τον Θηβαίο στρατηγό, έδωσε σε έναν δικό του άνθρωπο πέντε τάλαντα. Οταν συναντήθηκαν και ο Επαμεινώνδας άκουσε τον λόγο της επίσκεψής του τού είπε: “Δε χρειάζονται χρήματα, γιατί, αν ο βασιλιάς θέλει αυτά που είναι ωφέλιμα στους Θηβαίους, είμαι έτοιμος να τα κάμω δωρεάν.Αν όμως θέλει τα αντίθετα, δεν έχει αρκετό χρυσό και ασήμι για να με πείσει, αφού όλα τα πλούτη της οικουμένης για μένα είναι πολυ κατώτερα από την αγάπη προς την πατρίδα”. (Από το βιβλίο “Η άλλη όψη της Ιστορίας”, εκδ. “Σαββάλας”).

 “Θα με καταδικάσετε/ γιατί είμαι ο πίθηκος που συλλογιέται/ γιατί σας έφερα στα μάτια/ ένα κομμάτι ουρανό./ Τα νύχια μου σαν έσκαβαν τη νύχτα, μια θύμηση σας φέρναν απ’ τον ήλιο/ κι είναι βαρύ αμάρτημα μια τρύπα από φως. \Σας φύτεψα τριαντάφυλλα/ στους φράχτες με τα σύρματα/ και πάνω στους λιμνότοπους/ ζωγράφισα τα μάτια σας/ με φύκια και με βούρκο. [...] Σε τούτο το Πραιτώριο, πιο πάνω από την έδρα σας/ για έμβλημα υψώσατε ένα σταυρό σπασμένο/ κι άδικα ψάχνω για να βρω Εκείνον που σταυρώθηκε”. Από την ποιητική σύνθεση του Αλέξη Ζερβάνου “Ενας πίθηκος συλλογιέται”. ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ! (petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (18.03.2014)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/sta-petachta-76/#ixzz2wJXEUckd
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

"Η εφημερίδα Χανιώτικα νέα αποτελεί ένα φαινόμενο για τον τοπικό Τύπο στην Ευρώπη. Στη Γαλλία υπάρχουν επίσης εφημερίδες, οι οποίες δεν είναι εθνικής κυκλοφορίας, αλλά συνήθως είναι περιφερειακές. Δεν περίμενα ειλικρινά ότι στην Ελλάδα υπάρχουν ημερήσιες τοπικές εφημερίδες με 64 σελίδες καθημερινά, όταν οι εφημερίδες των Αθηνών έχουν 56 σελίδες."  Νίκος Σμυρναίος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Τουλούζης (Γαλλία)

Δείτε περισσότερα...  ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Οταν συνωμοτεί το σύμπαν για μια εφημερίδα (1)

Οταν θέλουμε κάτι, όσο άπιαστο κι αν φαίνεται αυτό, δεν έχουμε παρά να βάλουμε το σύμπαν να συνωμοτήσει και θα το πετύχουμε. Κάπως έτσι θα σκέφτηκαν, κατά τη γνώμη μου, παραφράζοντας ελάχιστα τη γνωστή φράση του Πάουλο Κοέλιο από  τον “Αλχημιστή” του, οι δασκάλες τους 4ου Νηπιαγωγείου Κισάμου, η Αννα Σταθουδάκη και η Ευανθία Ελευθεριάδου και πήραν… αμπάριζα, όπως έγραψε η και γειτόνισσά μου στη σελίδα Φωτεινή Σεγρεδάκη. Να φτιάξουν μια ξεχωριστή παιδική πρωτίστως, αλλά όχι μόνο, εφημερίδα, που θα έχει σαν σημεία εκκίνησης, αναφοράς και κατάληξης τα νηπιάκια τους ήθελαν και “αμ έπος αμ έργον” έβαλαν στον σβούρο, σε ρόλο ειδικού συνεργάτη, όλο το καστελιανό σύμπαν που μπορούσε να βοηθήσει: Τον Σύλλογο Γονέων του Σχολείου, τον εκδότη της τοπικής εφημερίδας “Νέοι Ορίζοντες” Αντώνη Μουντάκη, την αρθρογράφο της εφημερίδας μας Φωτεινή Σεγρεδάκη, την ειδική στην ψηφιακή επεξεργασία και τη σελιδοποίηση Ελένη Τουλουπάκη, τη νηπιαγωγό με Msr στην Περιβαλλοντική Εκπαίδευση Αλεξία Σπανουδάκη, τον εικαστικό Θοδωρή Παρασκάκη, τον υπεύθυνο του βιβλιοπωλείου της Μητρόπολης Κισάμου και Σελίνου Μανόλη Μποτωνάκη, τη φωτογράφο Αφροδίτη Σγουρομάλλη, τον…, την… Αλλο να σας το περιγράψω κι άλλο να το δείτε με τα μάτια σας το αποτέλεσμα. Αλλη αίσθηση να περιδιαβάζει κανείς στις 8 (οκτώ) μεγάλου σχήματος, δημοσιογραφικά στημένες και με πλούσιο φωτογραφικό υλικό διανθισμένες σελίδες των “Μαντάτων” του 4ου Νηπιαγωγείου!! Το γράφω και το υπογράφω. Ποτέ στα 17 χρόνια ζωής που μετρά ο ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ (γεννήθηκε στις 4 Απριλίου 1997), του οποίου έχω την επιμέλεια, δεν έφτασε σ’ αυτόν τέτοιας λογής έντυπο από Νηπιαγωγείο. Και ως προς το μέγεθος και ως προς την εμφάνιση και ως προς το περιεχόμενο.
Και, βέβαια, ως προς τις διαδικασίες δημιουργίας του. Το είπα και στην κυρία Αννα, τη μια απ’ τις δυο δασκάλες των παιδιών, όταν την πήρα τηλέφωνο για ευχαριστίες και συγχαρητήρια, με το που έφτασαν στα χέρια μου “ΤΑ ΜΑΝΤΑΤΑ”, μαζί μ’ ένα πολύ ευγενικό γράμμα των παιδιών. Εχουμε έτοιμο το 2ο φύλλο και σχεδιάζουμε να βγάλουμε μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς που διανύουμε άλλο ένα, μου είπε πάνω στην κουβέντα. Εμεινα! Συνήλθα, όμως, αμέσως. Ποιος είπε ότι σταματά η συνωμοσία του σύμπαντος, όταν θέλουμε πολύ να συνεχιστεί;

         

Οταν συνωμοτεί το σύμπαν για μια εφημερίδα (2)

Σαν προλογικό σημείωμα για τον ΠΑΙΔΟΤΟΠΟ του Σαββάτου (15 Μαρτίου) άρχισα να γράφω την πρώτη σημερινή εύφημη μνεία, λίγο πριν την τελειώσω, ωστόσο, άλλαξα γνώμη. Κι αν αξίζουν εύφημης μνείας “ΤΑ ΜΑΝΤΑΤΑ”, σκέφτηκα και… ο κύβος ερρίφθη. Να γράψω άλλον πρόλογο και να μπει αυτός που είχα σχεδόν απογράψει στις εύφημες μνείες αποφάσισα. Ξαναδιαβάζοντάς τον, ωστόσο, ολοκληρωμένο, ο νους μου πήγε σε μια άλλη, ασύγκριτα μεγαλύτερη και σε άλλο επίπεδο περίπτωση… συνωμοσίας του σύμπαντος για εφημερίδα και ο κύβος… ξαναερρίφθη. Καλά το καταλάβατε! Για την εφημερίδα μας, τα “Χανιώτικα νέα” και με αφορμή την πρόσφατη παρουσίασή της “ως πετυχεμένου μοντέλου λειτουργίας ημερήσιας τοπικής εφημερίδας” σε διεθνές συνέδριο που έγινε στο φημισμένο βρετανικό Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, η αναφορά. “Τα Νέα τα Χανιώτικα θαυμάζει όλ’ η χώρα/ μα έφτασε η φήμη της και στην Οξφόρδη τώρα”. Η μαντινάδα, που έγραψε για να εκφράσει τη χαρά του, μα και τη χαρά όλων των αναγνωστών για το γεγονός, ο γνωστός μαντιναδολόγος Ηλίας Σταματάκης (βλ. και “στα πεταχτά”, 13-3-2014).
“Η εφημερίδα Χανιώτικα νέα αποτελεί ένα φαινόμενο για τον τοπικό Τύπο στην Ευρώπη. Στη Γαλλία υπάρχουν επίσης εφημερίδες, οι οποίες δεν είναι εθνικής κυκλοφορίας, αλλά συνήθως είναι περιφερειακές. Δεν περίμενα ειλικρινά ότι στην Ελλάδα υπάρχουν ημερήσιες τοπικές εφημερίδες με 64 σελίδες καθημερινά, όταν οι εφημερίδες των Αθηνών έχουν 56 σελίδες. Εντύπωση μου έκανε επίσης ο μεγάλος αριθμός των σελίδων μικρών αγγελιών καθώς και οι διάφορες ανακοινώσεις. Το γεγονός επίσης ότι η εφημερίδα έχει ένα δικό της δίκτυο διανομής και ότι δεν στηρίζεται στις ταχυδρομικές ενισχύσεις είναι επίσης σημαντικό και δείχνει μία οικονομική ανεξαρτησία και συνεπώς πολιτική και δημοσιογραφική ανεξαρτησία”. Τα που ανέφερε, μεταξύ των άλλων, ο ελληνικής καταγωγής επίκουρος καθηγητής του Πανεπιστημίου της Τουλούζης στη Γαλλία Νίκος Σμυρναίος, ενώ η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας των Η.Π.Α. (στη φωτογραφία με τον καθηγητή του Α.Π.Θ. Αντώνη Σκαμνάκη) που έχει μελετήσει τον κοινοτικό Τύπο στις Η.Π.Α. κι έχει εκδώσει αρκετά βιβλία για το θέμα αυτό υπογράμμισε ότι “τα Χανιώτικα νέα είναι ένα παράδειγμα μελέτης και ότι θα την ενδιέφερε να επισκεφθεί την Κρήτη για να τα μελετήσει από κοντά”. Και διεθνής αναγνώριση για τα “Χανιώτικα νέα”, λοιπόν, που βέβαια μόνο τυχαία δεν ήρθε. “Προηγήθηκαν σκληροί αγώνες σχεδόν 47 χρόνων με αγωνίες, ρίσκα, στοιχήματα ζωής, φθόνους, «χτυπήματα», προβληματισμούς, ξενύχτια διλήμματα”, έγραψε τις προάλλες (13 Μαρτίου) στη στήλη του ο Στ. Γ. Κλώρης και απένειμε τα εύσημα πρωτίστως στον Γιάννη και την Ελένη Γαρεδάκη και στη συνέχεια στους συνεργάτες, μα και στους αναγνώστες της εφημερίδας. “Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή”, μας λέει ο Οδυσσέας Ελύτης στο “Αξιον εστί”.
Και για να συνωμοτήσει το σύμπαν, όπως έχει συνωμοτήσει στη συγκεκριμένη περίπτωση των “Χανιώτικων νέων” και να συνεχίσει να συνωμοτεί, επίσης. Καλή συνέχεια!

Χανιώτικα νέα (17.03.2014)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/otan-sinomoti-simpan-gia-mia-efimerida/#ixzz2wEq9TxHG
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Από το 1ο φύλλο της 8σέλιδης μεγάλου σχήματος έγχρωμης εφημερίδας “Τα Μαντάτα του 4ου Νηπιαγωγείου Κισάμου”, , και που έφτασε πρόσφατα στα χέρια μου, μαζί μ’ ένα πολύ ευγενικό γράμμα στο οποίο μεταξύ των άλλων μου ζητείται… να γίνω συνεργάτης της, τα που φιλοξενούνται στον σημερινό Παιδότοπο.Ως δείγματα μιας απίστευτης πλην όμως χειροπιαστής δουλειάς με τα νηπιάκια σε πρώτους ρόλους.

Δείτα περισσότερα... ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Επιμέλεια: Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

 Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!

Από το 1ο φύλλο της 8σέλιδης μεγάλου σχήματος έγχρωμης εφημερίδας “Τα Μαντάτα του 4ου Νηπιαγωγείου Κισάμου”, που καλύπτει τις δραστηριότητες των μηνών Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου του 2013, και που έφτασε πρόσφατα στα χέρια μου, μαζί μ’ ένα πολύ ευγενικό γράμμα στο οποίο μεταξύ των άλλων μου ζητείται… να γίνω συνεργάτης της, τα που φιλοξενούνται στον σημερινό Παιδότοπο.
Ως δείγματα μιας απίστευτης πλην όμως χειροπιαστής δουλειάς με τα νηπιάκια σε πρώτους ρόλους. Μιας μοναδικής και πρωτοποριακής σε πανελλήνια κλίμακα εφημερίδας νηπιαγωγείου που επιμελουνται οι δασκάλες των παιδιών η Αννα Σταθουδάκη και η Ευανθία Ελευθεριάδου με τη βοήθεια “ειδικών” συνεργατών και τη χορηγία της εφημερίδας “Νέοι Ορίζοντες” και του Συλλόγου Γονέων. Κι αν αξίζει εύφημης μνείας αυτή η προσπάθεια! Περισσότερα στη στήλη “Εύφημες Μνείες”, μεθαύριο, Δευτέρα, λοιπόν!

Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!
Β.Θ.Κ.

Δημοσιογραφική ομάδα 4ου Νηπιαγωγείου

Παιδιά:
Γοναλάκη Κατερίνα
Γοναλάκης Στέφανος
Κουντουράκης Στέφανος
Κυρμπίζος Γιώργος
Λέκα Φλάντιο
Λέκα Μάριο
Λούπο Πάολα
Μαζοκοπάκης Γιάννης
Μοδιανάκης Νίκος
Μουντάκη Εύα
Μπικάκης Γιάννης
Μπουλάκης Νίκος
Νικηφοράκη Λυδία
Παντελάκη Αντωνία
Παπαδογιαννάκη Αγγελική
Σάιτα Γιάννα
Σγουρομάλλης Χριστόφορος
Σένια Ελίζα
Σημαντηράκης Νίκος
Σκαλιδάκη Ειρήνη
Σκορδυλάκης Διονύσης
Σταθάκη Χριστίνα
Τουλουπάκη Ειρήνη
Τσέρρι Αλίσια
Φαντάκη Ιωάννα

Εκπαιδευτικοί (επιμέλεια σύνταξης):
Στεφανουδάκη Αννα,
Ελευθεριάδου Ευανθία
Ειδικοί συνεργάτες:
Τουλουπάκη Ελένη (ψηφιακή επεξεργασία φύλλου – σελιδοποίηση),
Σεγρεδάκη Φωτεινή (Αρθρογράφος)
Σπανουδάκη Αλεξία (Νηπιαγωγός – Msr στην “Περιβαλλοντική Εκπαίδευση”)
Παρασκάκης Θοδωρής (Εικαστικός)
Μποτωνάκης Μανόλης (υπεύθυνος Βιβλιοπωλείου Ι.Μ.Κ.Σ. – Συντονιστής ομάδων παιδιών “Συντροφιά της χαράς”)
Σγουρομάλλη Αφροδίτη (Φωτογράφηση).

Ισχυρός σεισμός
Εγινε ένας δυνατός σεισμός στην περιοχή μας. Ηταν μια μέρα που δεν είχαμε σχολείο και ήμασταν στα σπίτια μας. Καταλάβαμε ότι ήταν ένας σεισμός. Κουνούσε και είχαμε ζαλιστεί.
Τις προηγούμενες μέρες είχαμε κάνει ασκήσεις σεισμού στο σχολείο και γνωρίζαμε τι θα κάνουμε. Είχαμε μάθει ότι μπαίνουμε κάτω από το τραπέζι όσο κουνάει ο σεισμός. Οταν σταματήσει, βγαίνουμε προσεκτικά έξω από το σπίτι μαζί με τους μεγάλους χωρίς να τρέχουμε. Πρέπει να έχουμε ετοιμάσει ένα σακίδιο με ένα μπουκάλι νερό, φακό και μπισκότα.

Δυνατή καταιγίδα
Μια μέρα πλημμύρησαν οι ποταμοί της Κισάμου. Γιατί έβρεχε πολύ. Πολλοί δρόμοι έκλεισαν από βράχους και πολύ νερό.
Στο σχολείο μας γέμισε η αυλή μας με νερό. Εξω φυσούσε πάρα πολύ. Βλέπαμε από το παράθυρο τη θάλασσα που ήταν καφέ. Περιμέναμε τους γονείς να έρθουν να μας πάρουν γιατί πολλοί δρόμοι είχανε ζημιές.

Μαθαίνουμε
τα δικαιώματα
των παιδιών
Γνωρίσαμε τον τρόπο που ζουν τα παιδιά σ’ όλο τον κόσμο. Συζητήσαμε για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και τον τρόπο που μπορούμε να τα βοηθήσουμε. Ενημερωθήκαμε για τα Δικαιώματα των παιδιών και προβληματιστήκαμε για τον τρόπο που μπορούμε να εκφράσουμε τη γνώμη μας και να τα στηρίξουμε.

Η δημιουργία της εφημερίδας είναι μια όμορφη αλλά και δύσκολη δουλειά. Χρειαζόμασταν βοηθούς. Καλέσαμε στο σχολείο μια σημαντική αρθρογράφο της περιοχής μας την κα Φωτεινή Σεγρεδάκη. Δέχτηκε με χαρά την πρόσκληση μας! Μοιραστήκαμε την ιδέα μαζί της, της κάναμε ερωτήσεις και την πρόταση να γίνει μέλος της δημοσιογραφικής μας ομάδας!

Ατάκες παιδιών
(Επίκαιρο)
Γιάννης: Μαμά στο Νηπιαγωγείο θα έχει μαγείρισσα;
Μαμά: Οχι αγάπη μου, θα παίρνεις κολατσιό από το σπίτι.
Γιάννης: Δασκάλα θα έχει μαμά;

Κυρία, πότε θα μας ξαναφέρετε εκείνη την ωραία σαβούρα να παίξουμε; (εννοώντας τη σβούρα).

Αν ξεκινήσει μεγάλη φωτιά, καίγονται οι μπριζόλες (μιλώντας για πυρκαγιές).

Χανιώτκα νέα (15.03.2014)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/ta-mantata-mas/#ixzz2w89WJwDK
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΑΝΑΣΚΑΛΕΥΟΝΤΑΣ

Αγνωστοι αγωνιστές που είτε έπεσαν υπέρ των ιερών και οσίων είτε επέζησαν, κι όμως ποτέ η ιστορία, δεν ανέγραψε τα ονόματά τους με μικρά ή μεγάλα γράμματα! Κι όχι βέβαια πως το επιζήτησαν! Απλά έπραξαν όπως τους πρόσταξε η καρδιά τους, όπως τους έταξε η μοίρα! Εκαναν το καθήκον τους!Σε όλους αυτούς είναι αφιερωμένο το σημερινό “Ανασκαλεύοντας” με αφορμή το κίνημα του Θερίσου...
Δείτε περισσότερα...ΑΝΑΣΚΑΛΕΥΟΝΤΑΣ 
Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Η Επανάσταση του Θερίσου

Τα πρόσωπά τους αδρά απεικονίζονται σε παλιές φωτογραφίες…
Τα ονόματά τους είναι γνωστά μόνο στους συγγενείς κι απ’ εκεί αποξεχνιούνται με το πέρασμα των χρόνων! Αγνωστοι αγωνιστές που είτε έπεσαν υπέρ των ιερών και οσίων είτε επέζησαν, κι όμως ποτέ η ιστορία, δεν ανέγραψε τα ονόματά τους με μικρά ή μεγάλα γράμματα! Κι όχι βέβαια πως το επιζήτησαν! Απλά έπραξαν όπως τους πρόσταξε η καρδιά τους, όπως τους έταξε η μοίρα! Εκαναν το καθήκον τους!
Σε όλους αυτούς είναι αφιερωμένο το σημερινό “Ανασκαλεύοντας” με αφορμή το κίνημα του Θερίσσου για το οποίο ο Γεώργιος Βλαχάκης έγραψε το ποίημα “Η επανάστασις του Θερίσου” που στην εισαγωγή του διαβάζουμε:
«Στα χίλια ενιακόσια/
και πέντε έτος, πάλι/
η Κρήτη ξανακίνησε/
’πανάστασι μεγάλη./
Δεν πολεμά πλια Βενετιά/ μηδέ και την Τουρκία/
μα θέλη να καταργηθή/
να φύγη η Αρμοστεία./
Διά να γίνη ένωσις/
να γίνη Ελευθερία,
να παύσουν πλια τα βάσανα/ και η απολυταρχία…».
Το γνωστό αυτό ποίημα που εκδόθηκε το 1907 «εν Χανίοις εκ του Τυπογραφείου Ιωάννου Παπαδάκη» ανασύραμε από το τετράμηνο περιοδικό “Κρητικά” που εξέδιδε ο φιλολογικός σύλλογος στα Χανιά το 1930! Ο Βλαχάκης μέσα από τους 209 στίχους του ποιήματος παρουσιάζει το ιστορικό του κινήματος ενώ στο τέλος καλεί όσους αγωνίστηκαν στο Θέρισο να του γράψουν έκθεση ώστε να τους «σιάξει τραγούδι».
Κάποιοι από τους αγωνιστές του Θερίσου απεικονίζονται και στη φωτ. που παραθέτουμε! Υποθέτουμε δε ότι ήταν παρόντες όταν στις 13 Μαρτίου του 1905 «ελήθφη η προκήρυξις του Πρίγκιπος ήτις ανεγνώσθη δημοσία και ηρμηνεύθη», όπως γράφει στο ημερολόγιό του ο Μιχ. Σακλαμπάνης στις 13 Μαρτίου του 1905, κατά την τέταρτη ημέρα παραμονής των στο Θέρισσο! Και σίγουρα ήταν ανάμεσα σε αυτούς που όταν ρωτήθηκαν «μήπως επιθυμή κανείς επωφελούμενος, να επιστρέψη[...] εφώναξαν όλοι “όχι” και “ζήτω»».
Η επανάσταση του Θερίσου έχει δικαίως χαρακτηρισθεί ως μία από τις πολύ σημαντικές σελίδες της κρητικής αλλά και ελληνικής ιστορίας επειδή οι Κρήτες τότε έχοντας πάντα ως στόχο την ένωση με την μητέρα Ελλάδα και μάλιστα παρά τη θέληση των μεγάλων δυνάμεων, εναντιώθηκαν σε ένα αυταρχικό καθεστώς του Πρίγκιπα αρμοστή.

Χανιώτικα νέα (15.03.2014)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/epanastasi-tou-therisou/#ixzz2w38pUsZ6
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΕΥΡΗΚΑ! ΕΥΡΗΚΑ! Γυμνός βγήκε στους δρόμους των Συρακουσών και πανηγύριζε ο Αρχιμήδης, όταν τυχαία (;) ανακάλυψε τον νόμο της βαρύτητας. Εκ των ων ουκ άνευ ότι δεν θα ξεσπάσει, ωστόσο, σε πανηγυρισμούς ο ελληνικός λαός, όταν τυχαία (;) τα βρουν οι δικοί μας με τους τροϊκανούς.

Δείτε περισσότερα... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
“ΛΑΛΗΣΟΝ ΚΑΙ εκρίθης” από τη “Χρυσή Διαθήκη” του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.

ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ “πετάχτηκε” έξω λόγω χώρου το παραπάνω (κι ας ήταν μια μπουκιά) πρώτο σημερινό “πεταχτό”. Η τρίτη το ’χει είπα μέσα μου και το έβαλα… πρώτο τραπέζι πίστα. “Λάλησον και εκρίθης”, λοιπόν, για να έρθουμε στο προκείμενο. Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός δεν είναι όμως, το παν. Αντε μολυβάκι μου!

ΑΝΟΙΓΩ ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ. “Αντε προβατάκια μου/ περπατάτε αρνάκια μου/ πάμε τε σιγά – σιγά/ και μας πήρε η βραδιά”. Απ’ το πουθενά φαίνεται πως ήρθαν στον νου μου οι στίχοι αυτοί απ’ το ποίημα “Γερω-βοσκός” του Ζαχαρία Παπαντωνίου. Φαίνεται. αλλά δεν είναι έτσι. Το “Αντε μολυβάκι μου”, τους έφερε…

ΤΟ ΧΘΕΣ χάθηκε, το αύριο είναι αβέβαιο, μόνο το σήμερα υπάρχει και πρέπει να το εκμεταλλευόμαστε. Αυτό μας λέει με τον δικό του τρόπο και ο Οράτιος: “Η χθεσινή μέρα δεν επανέρχεται/ και η αυριανή δεν είναι εξασφαλισμένη./ Μόνο η σημερινή είναι δική σου”.

ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ συλλογή του αξέχαστου γιατρού, συγγραφέα και πάνω απ’ όλα ενεργού πολίτη Δημήτρη Καρτάκι “Το τριαντάφυλλο και ο χρόνος” βρήκα εν είδει προμετωπίδας στο ποίημά του “Ας λογάριαζες σωστά τον χρόνο”, τους στίχους του Λατίνου ποιητή. Κερί στη μνήμη του η δημοσίευση του εν λόγω ποιήματος σήμερα, στη θέση του τελευταίου “πεταχτού”. Το ετήσιο μνημόσυνό του στον Άι-Γιώργη των αγαπημένων του Πλακαλώνων αύριο…

ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ, ΛΕΕΙ, οι Η.Π.Α. για καταστροφή των χημικών της Συρίας στη Μεσόγειο. Είπαν οι Η.Π.Α. και ελάλησαν… Γραμμένους κανονικά στα παλαιότερα των υποδημάτων τους μας έχουνε. Δεν φταίνε οι Η.Π.Α. Εμείς που τις έχουμε κορώνα στο κεφάλι μας φταίμε. Τη δουλειά τους κάνουν αυτές…

ΕΥΡΗΚΑ! ΕΥΡΗΚΑ! Γυμνός βγήκε στους δρόμους των Συρακουσών και πανηγύριζε ο Αρχιμήδης, όταν τυχαία (;) ανακάλυψε τον νόμο της βαρύτητας. Εκ των ων ουκ άνευ ότι δεν θα ξεσπάσει, ωστόσο, σε πανηγυρισμούς ο ελληνικός λαός, όταν τυχαία (;) τα βρουν οι δικοί μας με τους τροϊκανούς.

ΝΥΝ ΥΠΕΡ πάντων ο αγών! Και για τον Α.Ο. Πλατανιά που παίζει τα ρέστα του αύριο στα Περιβόλια με την Καλλονή στην προσπάθειά του να κρατηθεί στην Α’ Εθνική και για τον Α.Ο. Χανίων που θα επιδιώξει στον σημερινό εκτός έδρας αγώνα του με τη Γλυφάδα να εξασφαλίσει μια θέση στον ήλιο των πλέι οφ για τη μεγάλη κατηγορία. Καλά αποτελέσματα και για τους δύο!!

ΟΤΑΝ ΟΙ Μύριοι με τον Ξενοφώντα επέστρεφαν από τα βάθη της περσικής αυτοκρατορίας και βρίσκονταν προς το τέλος της πορείας τους, πέρασαν και από τη χώρα των Κόλλων, στον Εύξεινο Πόντο, όπου τους συνέβη ένα παράξενο γεγονός. Στη χώρα αυτή υπήρχαν αναρίθμητα μελίσσια, που παρήγαν μέλι εξαιρετικής ποιότητας. Επειδή, λοιπόν, το μέλι αυτό ήταν πολύ γλυκό και απολαυστικό, πολλοί από τους στρατιώτες το δοκίμασαν. Υστερα όμως από λίγο και χωρίς να υπάρχει λογική εξήγηση, όλοι όσοι το είχαν δοκιμάσει, έχασαν τις αισθήσεις τους και έπεφταν στη γη σαν να ήταν πεθαμένοι. Ομως, την επόμενη μέρα και την ίδια περίπου ώρα ανακτούσαν τις αισθήσεις τους. Η σωματική κατάσταση των ανθρώπων αυτών που γνώρισαν μια παράξενη εμπειρία ήταν παρόμοια με την κατάσταση ανθρώπων που είχαν πάρει φάρμακα και είχαν σωθεί από κάποια αρρώστια που τους βασάνιζε. (Από το βιβλίο “Η άλλη όψη της Ιστορίας”, εκδ. Σαββάλας).

“Και ξαφνικά, έκλεισαν οι δρόμοι/ και αξεπέραστα οδοφράγματα/ υψώθηκαν παντού./ Κρίμα, γιατί είχες πολλά να πράξεις/ που θα σου ’φερναν χαρά και δόξα./ Όμως, όλο έλεγες,/ έχω καιρό ακόμα!/ Και τώρα που ’κλεισαν οι δρόμοι,/ θλίβεσαι για τα χαμένα σχέδια/ που γέννησε η σκέψη σου/ και έθρεψε η ψυχή σου./ Ας λογάριαζες σωστά τον χρόνο!/ Ας μέτραγες με σεβασμό/ τα έτη, τις ώρες, τα δευτερόλεπτα./ Ο χρόνος δεν συγχωρεί και δεν περιμένει”.
Το ποίημα “Ας λογάριαζες σωστά τον χρόνο” του Δημήτρη Καρτάκι.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (15.03.2014)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/sta-petachta-75/#ixzz2w2KfrHje
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook