Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
MEΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ σήμερα στην Λ’ Ακουίλα της Ιταλίας. Δίχως την προσδοκία της Ανάστασης. Για εκατοντάδες οικογένειες που θρηνούν τους νεκρούς του Εγκέλαδου.
ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ και στην Ελευσίνα. Θρήνος για τον 28χρονο φοιτητή, ένα ακόμα θύμα του σεισμού που ισοπέδωσε την Λ’ Ακουίλα. Η “ζωή εν τάφω” κι εδώ, δίχως “Χριστός Ανέστη”.
ΕΔΩ ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ η Λ’ Ακούιλα. Εδώ ήταν κάποτε μια παιδική χαρά. Εδώ κατοικοέδρευε κάποτε η ζωή. Τώρα ερείπια επί ερειπίων. Μέσα στα σαλόνια των σπιτιών μας τα “κατορθώματα” του Εγκέλαδου.
Ο ΣΙΛΒΙΟ ΜΠΕΡΛΟΥΣΚΟΝΙ κάνει μαύρο χιούμορ. Πόσο εύκολα μπορεί, αλήθεια, κανείς να παίζει με τον πόνο την άλλων! Ο ξένος πόνος χάχαρα, που λένε και στο χωριό μου, λοιπόν;
ΕΠΛΕΚΑ ΜΕΧΡΙ να ‘ρθουν να με πάρουν. Τα λόγια της υπέργηρης Ιταλίδας που ανασύρθηκε από τα ερείπια της Λ’ Ακουίλα ύστερα από 40 ώρες. Μια φράση που θα μπορούσε να είναι ο ορισμός της ζωής. Της ζωής που συνεχίζεται δίπλα στο θάνατο, χέρι χέρι με τον θάνατο.
ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ μαφιόζων ή Ελλάς Ελλήνων Συμμοριτών; Προφανώς το πρώτο που υποστήριξε μιλώντας περί ακτοπλοϊκών εταιρειών και άγονων γραμμών ο Αριστοτέλης Παυλίδης και όχι το δεύτερο που υποστήριξε ο εφοπλιστής Φώτης Μανούσης μιλώντας για το ίδιο θέμα. Για τον απλούστατο λόγο ότι ο “τίτλος” του “συμμορίτη” έχει αποδοθεί σε άλλους.
ΑΘΩΟΣ Ο ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ! Αυτό ήταν σίγουρο σε πρώτη φάση. Το ζητούμενο, αν θα ήταν μόνο με τις ψήφους των 7 βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας. Σε δεύτερη φάση όμως;
ΔΙΥΛΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΚΩΝΩΠΑ και καταπίνουν την κάμηλον. Δεν αποδίδει, όπως νόμισα στην αρχή, την ουσία της... παυλίδειας κατάστασης η φράση αυτή. Ε, όχι και κώνωψ ο πρώην Υπουργός Αιγαίου που κατηγορείται από τον Μανούση!
ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΙΔΙΟΙ! Δεν είμαστε όλοι ίδιοι! Δεν είμαστε όλοι ίδιοι! Εντάξει, το ακούσαμε. Μας λέτε, όλοι ανεξαιρέτως πώς δεν είστε όλοι ίδιοι. Κάντε κάτι και για να το πιστέψουμε, ωστόσο.
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΑΕΚ ή ΑΕΚ εναντίον Ολυμπιακού, αν προτιμάτε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας. Μια απ’ τα ίδια. Τί περιμένατε, δηλαδή, να δείτε τον Αστέρα Τρίπολης εναντίον του Πανσερραϊκού; Εδώ είναι Ελλάδα, δεν είναι Αγγλία.
ΕΜΠΡΟΣ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ που έδειξαν χαράζοντάς τον, οι αγρότες του Νησιού μας με τον αγώνα τους! Κρήτη ενωμένη ποτέ νικημένη! Με αφορμή την πρωτοβουλία που ανέλαβαν ήδη τα Επιμελητήρια των τεσσάρων νομών της Κρήτης για την προβολή των κρητικών προϊόντων και του κρητικού πολιτισμού, το σύνθημα.
ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΕΝΑΣ ΖΗΤΙΑΝΟΣ που τον έλεγαν Λεύκιο, ζήτησε από τον Μέγα Αλέξανδρο ελεημοσύνη κι εκείνος του είπε ότι του χάριζει μια ολόκληρη πόλη. Ο φτωχός άνθρωπος νόμισε πως αστειευόταν, ο Αλέξανδρος όμως του είπε: “Μη σκέφτεσαι ποιος είσαι εσύ που ζήτησες, αλλά ποιος είναι αυτός που σου δίνει”.
“... Το κρύο αίμα αρχίζει να ζεσταίνεται/ Ετοιμο να πιάσει την οικουμένη/ Στους αρμούς ρέει μακαριότητα/ Δεν ανοίγω τα μάτια/ Να μη χαθεί/ Δεν αντέχω την απόγνωση/ Χαλάλι στην ηγεμονία του Σύντομου”.
Από το ποίημα της Στέλλας Αρκάδη
“Η ηγεμονία μιας σύντομης γιορτής”
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
Βαγγέλης Κακατσάκης
e-mail:kakatsakis@sch.gr
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Παρασκευή 10 Απριλίου 2009
Πέμπτη 9 Απριλίου 2009
ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ τα χελιδόνια! Ο χειμώνας της άνοιξης τελείωσε. Η άνοιξη της άνοιξης επιτέλους αρχίζει!
ΚΑΙ ΙΔΙΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ ΜΑΣ, στα σαλόνια των σπιτιών μας, οι εικόνες του θανάτου, της φρίκης και της καταστροφής που δημιούργησε ο Εγκέλαδος, ο απαίσιος θεός που κατοικοεδρεύει στα έγκατα της γης. Πόσο κοντά μας είναι αλήθεια η Λ’ Ακουίλα!
ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ και για την οικογένεια του Έλληνα φοιτητή που ανασύρθηκε νεκρός απ’ τα ερείπια της Λ’ Ακουίλα. Μεγάλη Εβδομάδα δίχως ανάσταση, ύστερα από τον θάνατο της ελπίδας.
ΕΥΘΕΩΣ ΟΙ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ πλαγίως ωστόσο, οι απαντήσεις στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων. Απ’ τους δημοσιογράφους και τους σεισμολόγους αντίστοιχα. Δικαιολογούνται οι δεύτεροι. Δεν είναι δα και εκπρόσωποι Τύπου του Εγκέλαδου! Αλλά και αν ήταν σιγά που θα τους αποκάλυπτε τον αν λογαριάζει να ταρακανουνήσει την Ελλάδα!
ΔΕΝ ΠΑΡΑΙΤΟΥΜΑΙ, δεν ανεξαρτητοποιούμαι! Σαφές, σαφέστατο το μήνυμα που έστειλε στο Μέγαρο Μαξίμου ο Αριστοτέλης Παυλίδης. Σιγά που θα δεχόταν να παίξει τον ρόλο του αποδιοπομπαίου τράγου. Δεν σφάξανε!
ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΟ ΤΟΥ ταχυδρόμου στον αδελφό του μετανάστη. Ο ανιψός του θείου αργότερα.
ΧΕΡΙ ΧΕΡΙ ΜΕ ΤΟΝ Καρατζαφέρη. Το τελευταίο σουξέ του Παναγιώτη Ψωμιάδη. Ακόμα και στον Αδη με τον Ψωμιάδη. Το τελευταίο σουξέ του Γιώργου Καρατζαφέρη;
ΟΤΑΝ ΣΕ ΗΘΕΛΑ ΔΕΝ ΜΕ ήθελες, τώρα που με θέλεις δεν σε θέλω. Κάποιοι λένε ότι αυτή θα είναι κάποια στιγμή η απάντηση του ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ. Όλα, όπως λένε πάλι οι κάποιοι, εδώ κάποτε πληρώνονται.
ΟΛΑ ΤΑ ‘ΧΕ η Μαριωρή, ο φερετζές της έλειπε. Αν υποθέσουμε ότι το κουνούπι - τίγρης που εμφανίστηκε στον Προμαχώνα Σερρών είναι ο φερετζές, σε ισχύ η παροιμία. Εκ των ων ουκ άνευ ότι Μαριωρή είναι η Ελλάδα.
ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ κρίση δεν θα βγούμε όταν περάσει η διεθνής οικονομική κρίση, ούτε όταν αναλάβει η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Ν’ αγιάσει (ο λόγος το λέει) το στόμα του Βαγγέλη Βενιζέλου που το είπε. Σε μια εποχή που κάποιοι άλλοι στο ΠΑΣΟΚ θέλουν την εξουσία για την εξουσία.
Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ ΚΡΥΦΟΥ σχολειού αναβίωσε. Εν κρυπτώ και παραβύστω η συνάντηση του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Μπάρακ Ομπάμα με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Δια τον φόβον των Τούρκων. Όπως τότε...
ΜΕΣ ΣΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ πεταχτά τριγυρνώ/ τριγυρνώ και τραγουδώ/ παγκόσμια οικονομική κρίση/ είσαι εδώ; Παίρνω το μπαστούνι μου/ και σας κυνηγώ! η απάντησή της αυθωρεί και παραχρήμα. Κι εγώ που νόμιζα πως είχε διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη.
ΟΤΑΝ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ Μιθριδάτης ηττήθηκε έπεσε σε μαύρη απελπισία και κάθισε περίλυπος κάτω από ένα δέντρο. Ξαφνικά όμως τα μάτια του έπεσαν πάνω σ’ ένα μυρμήγκι που κουβαλούσε ένα σπυρί στάρι, αρκετά μεγαλύτερο απ’ το σώμα του και προσπαθούσε ν’ ανεβεί στο δέντρο. Ανέβαινε κι έπεφτε, χωρίς όμως να εγκαταλείπει την προσπάθειά του. Ο Μιθριδάτης είπε: “Το μυρμήγκι δεν αποθαρρύνεται από τις αποτυχίες του και συνεχίζει την προσπάθεια. Γιατί εγώ ν’ απελπιστώ;” Η σκέψη αυτή στάθηκε αφορμή να ανασυγκροτήσει τον στρατό του και να νικήσει τους Ρωμαίους.
“Κλέβεις ανύποπτες στιγμές/ για να τις κάνεις ποιήματα,/ εσύ, ένας ένστολος εν υπηρεσία!/ Γέρνουν οι τοίχοι,/ σ’ ελέγχουν κάθε νύχτα,/ σε υποπτεύονται/ γιατί έσκυψες στον δρόμο/ ή γιατί βρήκες κάτι/ και το έβαλες στην τσέπη σου./ Ήξερες να κλέβεις τα κλεμμένα”...
Από το ποίημα “Εν ώρα υπηρεσίας” του Θοδωρή Βοριά
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ
email:kakatsakis@sch.gr
Βαγγέλης Κακατσάκης
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ τα χελιδόνια! Ο χειμώνας της άνοιξης τελείωσε. Η άνοιξη της άνοιξης επιτέλους αρχίζει!
ΚΑΙ ΙΔΙΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ ΜΑΣ, στα σαλόνια των σπιτιών μας, οι εικόνες του θανάτου, της φρίκης και της καταστροφής που δημιούργησε ο Εγκέλαδος, ο απαίσιος θεός που κατοικοεδρεύει στα έγκατα της γης. Πόσο κοντά μας είναι αλήθεια η Λ’ Ακουίλα!
ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ και για την οικογένεια του Έλληνα φοιτητή που ανασύρθηκε νεκρός απ’ τα ερείπια της Λ’ Ακουίλα. Μεγάλη Εβδομάδα δίχως ανάσταση, ύστερα από τον θάνατο της ελπίδας.
ΕΥΘΕΩΣ ΟΙ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ πλαγίως ωστόσο, οι απαντήσεις στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων. Απ’ τους δημοσιογράφους και τους σεισμολόγους αντίστοιχα. Δικαιολογούνται οι δεύτεροι. Δεν είναι δα και εκπρόσωποι Τύπου του Εγκέλαδου! Αλλά και αν ήταν σιγά που θα τους αποκάλυπτε τον αν λογαριάζει να ταρακανουνήσει την Ελλάδα!
ΔΕΝ ΠΑΡΑΙΤΟΥΜΑΙ, δεν ανεξαρτητοποιούμαι! Σαφές, σαφέστατο το μήνυμα που έστειλε στο Μέγαρο Μαξίμου ο Αριστοτέλης Παυλίδης. Σιγά που θα δεχόταν να παίξει τον ρόλο του αποδιοπομπαίου τράγου. Δεν σφάξανε!
ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΟ ΤΟΥ ταχυδρόμου στον αδελφό του μετανάστη. Ο ανιψός του θείου αργότερα.
ΧΕΡΙ ΧΕΡΙ ΜΕ ΤΟΝ Καρατζαφέρη. Το τελευταίο σουξέ του Παναγιώτη Ψωμιάδη. Ακόμα και στον Αδη με τον Ψωμιάδη. Το τελευταίο σουξέ του Γιώργου Καρατζαφέρη;
ΟΤΑΝ ΣΕ ΗΘΕΛΑ ΔΕΝ ΜΕ ήθελες, τώρα που με θέλεις δεν σε θέλω. Κάποιοι λένε ότι αυτή θα είναι κάποια στιγμή η απάντηση του ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ. Όλα, όπως λένε πάλι οι κάποιοι, εδώ κάποτε πληρώνονται.
ΟΛΑ ΤΑ ‘ΧΕ η Μαριωρή, ο φερετζές της έλειπε. Αν υποθέσουμε ότι το κουνούπι - τίγρης που εμφανίστηκε στον Προμαχώνα Σερρών είναι ο φερετζές, σε ισχύ η παροιμία. Εκ των ων ουκ άνευ ότι Μαριωρή είναι η Ελλάδα.
ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ κρίση δεν θα βγούμε όταν περάσει η διεθνής οικονομική κρίση, ούτε όταν αναλάβει η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Ν’ αγιάσει (ο λόγος το λέει) το στόμα του Βαγγέλη Βενιζέλου που το είπε. Σε μια εποχή που κάποιοι άλλοι στο ΠΑΣΟΚ θέλουν την εξουσία για την εξουσία.
Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ ΚΡΥΦΟΥ σχολειού αναβίωσε. Εν κρυπτώ και παραβύστω η συνάντηση του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Μπάρακ Ομπάμα με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Δια τον φόβον των Τούρκων. Όπως τότε...
ΜΕΣ ΣΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ πεταχτά τριγυρνώ/ τριγυρνώ και τραγουδώ/ παγκόσμια οικονομική κρίση/ είσαι εδώ; Παίρνω το μπαστούνι μου/ και σας κυνηγώ! η απάντησή της αυθωρεί και παραχρήμα. Κι εγώ που νόμιζα πως είχε διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη.
ΟΤΑΝ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ Μιθριδάτης ηττήθηκε έπεσε σε μαύρη απελπισία και κάθισε περίλυπος κάτω από ένα δέντρο. Ξαφνικά όμως τα μάτια του έπεσαν πάνω σ’ ένα μυρμήγκι που κουβαλούσε ένα σπυρί στάρι, αρκετά μεγαλύτερο απ’ το σώμα του και προσπαθούσε ν’ ανεβεί στο δέντρο. Ανέβαινε κι έπεφτε, χωρίς όμως να εγκαταλείπει την προσπάθειά του. Ο Μιθριδάτης είπε: “Το μυρμήγκι δεν αποθαρρύνεται από τις αποτυχίες του και συνεχίζει την προσπάθεια. Γιατί εγώ ν’ απελπιστώ;” Η σκέψη αυτή στάθηκε αφορμή να ανασυγκροτήσει τον στρατό του και να νικήσει τους Ρωμαίους.
“Κλέβεις ανύποπτες στιγμές/ για να τις κάνεις ποιήματα,/ εσύ, ένας ένστολος εν υπηρεσία!/ Γέρνουν οι τοίχοι,/ σ’ ελέγχουν κάθε νύχτα,/ σε υποπτεύονται/ γιατί έσκυψες στον δρόμο/ ή γιατί βρήκες κάτι/ και το έβαλες στην τσέπη σου./ Ήξερες να κλέβεις τα κλεμμένα”...
Από το ποίημα “Εν ώρα υπηρεσίας” του Θοδωρή Βοριά
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ
email:kakatsakis@sch.gr
Βαγγέλης Κακατσάκης
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Τετάρτη 8 Απριλίου 2009
Eυθύβολα και μη...
Χάλια μέσα κι έξω...
Kαι για όσους δεν το πληροφορηθήκατε ο... πρόεδρος της Ελλάδος -της ελληνικής Δημοκρατίας- είναι ο... Κ. Καραμανλής και όχι ο Κ. Παπούλιας!
Κι αυτό είναι γκαραντί και καρατσεκαρισμένο αφού ακόμη και ο ίδιος ο αμερικανός πρόεδρος έτσι προσφώνησε τον Κ. Καραμανλή κατά τη σύντομη συνάντησή τους!
Αυτό από μόνο του εγείρει μια σειρά από θέματα προς συζήτησιν αλλά και μια σειρά διαπιστώσεων από τις οποίες θα αναλωθώ σε μια-δυο μόνον!
Και λέω αναλωθώ, γιατί έτσι όπως έχουμε γίνει ακόμη και θέματα που κάποτε θα μπορούσαν να εξεγείρουν κόσμο και κοσμάκη πλέον περνιούνται στο... ντούκου!
Διαπίστωση α΄: Πιθανόν στα αφτιά του αμερικανού προέδρου να έφτασε το "νέο-φήμη" ότι ο έλληνας πρωθυπουργός δήλωσε κουρασμένος επομένως θα νόμισε ότι... όντας κουρασμένος, έκατσε σπίτι του στο Greece και αντ' αυτού ο άνθρωπος με τον οποίον συναντήθηκε ήταν ο έλληνας πρόεδρος!
Τουλάχιστον αποκαρδιωτικό και λυπηρό το γεγονός ότι σε μια τέτοιου είδους συνάντηση, ο ίδιος ο αμερικανός πρόεδρος δεν γνωρίζει ποιον έλληνα έχει απέναντί του! Κι επιπλέον πιο αποκαρδιωτικό είναι η διαπίστωση ότι όσο κι αν οι δικοί μας διατείνονται για τις άριστες σχέσεις με το USA, τα αμερικανάκια στην πραγματικότητα δεν μας γνωρίζουν ούτε στην όψη ούτε κατ' όνομα!
Ο πρωθυπουργός μας βέβαια το βιολί βιολάκι του!
Συνεχίζει να... νομίζει ότι όλα πήγαν καλά κατά τη συνάντηση του με τον Ομπάμα έστω και αν ακόμη κι η έκφραση του προσώπου του δήλωνε ότι ούτε ο ίδιος πίστευε αυτό που έλεγε!
Διαπίστωση β΄: Ο Μπαράκ Ομπάμα απεκάλεσε τα Σκόπια "Μακεδονία" -για όσους από εμάς ενδιαφερόμαστε ακόμα για το ζήτημα- αλλά ούτε αυτό μας νοιάζει αφού δεν ένοιαξε την ελληνική αποστολή! Και τί να πούνε δηλαδή; Τουμπεκάκι... Για εκείνους σύμφωνα με τις δηλώσεις τους όλα είναι και πάνε καλά!
Ερώτημα α΄: Βρε μπάς και δουλευόμαστε όλοι μαζί και δεν το 'χουμε πάρει χαμπάρι;
Ερώτημα β΄: Μπας και ο πρωθυπουργός έχει όντως κουραστεί και μαζί με αυτόν κι όλοι οι υπόλοιποι, που όπως πλέον δείχνουν τα γεγονότα δεν έχουν δύναμη να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα;
Πάντως, όπως και να 'χουν τα πράγματα, το μόνο σίγουρο είναι ότι και έξω τα πάμε πιο χάλια από τα χάλια που 'χουμε εδώ μέσα...
Νεκτάριος Κακατσάκης
τυπώστε αυτό το άρθρο
Kαι για όσους δεν το πληροφορηθήκατε ο... πρόεδρος της Ελλάδος -της ελληνικής Δημοκρατίας- είναι ο... Κ. Καραμανλής και όχι ο Κ. Παπούλιας!
Κι αυτό είναι γκαραντί και καρατσεκαρισμένο αφού ακόμη και ο ίδιος ο αμερικανός πρόεδρος έτσι προσφώνησε τον Κ. Καραμανλή κατά τη σύντομη συνάντησή τους!
Αυτό από μόνο του εγείρει μια σειρά από θέματα προς συζήτησιν αλλά και μια σειρά διαπιστώσεων από τις οποίες θα αναλωθώ σε μια-δυο μόνον!
Και λέω αναλωθώ, γιατί έτσι όπως έχουμε γίνει ακόμη και θέματα που κάποτε θα μπορούσαν να εξεγείρουν κόσμο και κοσμάκη πλέον περνιούνται στο... ντούκου!
Διαπίστωση α΄: Πιθανόν στα αφτιά του αμερικανού προέδρου να έφτασε το "νέο-φήμη" ότι ο έλληνας πρωθυπουργός δήλωσε κουρασμένος επομένως θα νόμισε ότι... όντας κουρασμένος, έκατσε σπίτι του στο Greece και αντ' αυτού ο άνθρωπος με τον οποίον συναντήθηκε ήταν ο έλληνας πρόεδρος!
Τουλάχιστον αποκαρδιωτικό και λυπηρό το γεγονός ότι σε μια τέτοιου είδους συνάντηση, ο ίδιος ο αμερικανός πρόεδρος δεν γνωρίζει ποιον έλληνα έχει απέναντί του! Κι επιπλέον πιο αποκαρδιωτικό είναι η διαπίστωση ότι όσο κι αν οι δικοί μας διατείνονται για τις άριστες σχέσεις με το USA, τα αμερικανάκια στην πραγματικότητα δεν μας γνωρίζουν ούτε στην όψη ούτε κατ' όνομα!
Ο πρωθυπουργός μας βέβαια το βιολί βιολάκι του!
Συνεχίζει να... νομίζει ότι όλα πήγαν καλά κατά τη συνάντηση του με τον Ομπάμα έστω και αν ακόμη κι η έκφραση του προσώπου του δήλωνε ότι ούτε ο ίδιος πίστευε αυτό που έλεγε!
Διαπίστωση β΄: Ο Μπαράκ Ομπάμα απεκάλεσε τα Σκόπια "Μακεδονία" -για όσους από εμάς ενδιαφερόμαστε ακόμα για το ζήτημα- αλλά ούτε αυτό μας νοιάζει αφού δεν ένοιαξε την ελληνική αποστολή! Και τί να πούνε δηλαδή; Τουμπεκάκι... Για εκείνους σύμφωνα με τις δηλώσεις τους όλα είναι και πάνε καλά!
Ερώτημα α΄: Βρε μπάς και δουλευόμαστε όλοι μαζί και δεν το 'χουμε πάρει χαμπάρι;
Ερώτημα β΄: Μπας και ο πρωθυπουργός έχει όντως κουραστεί και μαζί με αυτόν κι όλοι οι υπόλοιποι, που όπως πλέον δείχνουν τα γεγονότα δεν έχουν δύναμη να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα;
Πάντως, όπως και να 'χουν τα πράγματα, το μόνο σίγουρο είναι ότι και έξω τα πάμε πιο χάλια από τα χάλια που 'χουμε εδώ μέσα...
Νεκτάριος Κακατσάκης
τυπώστε αυτό το άρθρο
Τρίτη 7 Απριλίου 2009
ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΥΓΕΙΑΝ ΕΧΩ και υγείαν ποθώ και δια εσάς! Ημέρα της Υγείας σήμερα. Αν δεν το ξέρατε, να το μάθετε. Κι εγώ δεν το ‘ξερα και το ‘δα στον Ημεροδείκτη.
ΤΟ ΠΑΝ ΕΙΝΑΙ η υγεία σού λένε και εσύ το επαναλαμβάνεις. Είναι όμως το παν; Ακρας υγείας έχαιραν και οι άλλοι στον “Τιτανικό”, δεν είχαν όμως τύχη και τα ξέρετε τα ξέτελά τους. Υγεία και τύχη, λοιπόν να ‘χουμε! Α, και ψιλούς παράδες!
ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ “σεμνά και ταπεινά” των δύο πρώτων κωστακαραμανλικών χρόνων και ύστερα από το πέρασμα των βατοπαι(ε)δινών στενών και διάφορες άλλες ομολογημένες περιηγήσεις η Κυβέρνηση έφτασε σε μια αριστοτέλεια κατάσταση. Τί έχει να φοβηθεί αλήθεια ο βρεγμένος μέχρι το κόκκαλο απ’ τη βροχή;
ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ Παυλίδη φταίει και το ΠΑΣΟΚ. Αυτό δα έλειπε να μην φταίει. Ακόμα και για την τουρκοκρατία φταίει άμα λάχει, σύμφωνα με την κυβερνητική λογική.
ΑΝΑΓΚΗ ΠΑΣΑ να επιστρέψει και μάλιστα μετά φανών και λαμπάδων ο άσωτος υιός. Μέχρι και τον μόσχον τον σιτευτόν είναι διατιθεμένοι να σφάξουν για χατήρι του. Ε, ρε γλέντια, που θα ‘λεγε και ο Καραγκιόζης, έτσι και γυρίσει πίσω στο μαντρί της Νέας Δημοκρατίας ο Πέτρος Τατούλης!
ΕΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟ μήνα θα κάνει για να πλύνει τα χέρια του. Οπως και να το δούμε δίκιο έχει. Δεν είναι μικρό πράγμα ν’ ανταλλάξεις χειραψία με τον Μπάρακ Ομπάμα!
ΛΕΩ ΕΓΩ! Αφού τόσο πολύ ο Ομπάμα έχει περί πολλού την Τουρκία γιατί δεν την εντάσσει στις Ηνωμένες Πολιτείες να ξεγνοιάσει κι η Ευρώπη. Ενα ακόμα αστέρι θα βάλει στην αμερικανική σημαία, σιγά το πράγμα!
ΚΑΛΟ ΒΟΛΙ! Στον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια το λέει ο φίλος μου ο γέρω-δάσκαλος. Αμέτη μουχαμέτη το ‘βαλε να αλλάξουν τα σχολικά εγχειρίδια για την ιστορία, λέει.
ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ συνεχώς από δημοσκόπηση σε δημοσκόπηση η ψαλίδα της διαφοράς μεταξύ ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας. Κι όσο μεγαλώνει τόσο περισσότερες χρυσές δουλειές κάνουν οι ράφτες. Αλλο πράμα το πόσα πράσινα κουστούμια ράβουν.
ΩΣΠΟΥ Ν’ ΑΠΟΘΕΡΙΣΟΥΜΕ Βασίλη και Βασίλη κι απής αποθερίσαμε που σ’ είδα βρε κασίδη! Ποιός είπε ότι δεν ισχύει τη σήμερον ημέρα η παροιμία αυτή; Ισχύει και παραϊσχύει!
ΒΑΓΓΕΛΗ ΜΟΥ, τα “πεταχτά” πολλοί ‘ναι που διαβάζουν/ με λίγα λόγια λες πολλά κι όλοι τους τα θαυμάζουν. Καλά το καταλάβατε, ο Ηλίας Σταματάκις μου την έστειλε, μέσω κινητού την μαντινάδα. Ούτε πλερωμένο να τον είχα. Ευχαριστώ, Ηλία!
Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ του Βυζαντίου Μαυρίκιος ρώτησε κάποτε δύο αξιωματούχους του κράτους, τον Κάλλιστο και τον Ιουστίνο: “Νομίζετε ότι μπορώ να πάρω απ’ τους υπηκόους μου χωρίς να λογαριάσω τους νόμους, τα χρήματα που χρειάζεται το κράτος; “Και βέβαια μπορείτε”, του απάντησε ο Κάλλιστος. “Εσένα Ιουστίνε ποια είναι η γνώμη σου;” ρώτησε ο αυτοκράτορας. “Η δική μου γνώμη είναι ότι μπορείτε να πάρετε τα λεφτά του Κάλλιστου αφού σας έδωσε το δικαίωμα να μη λογαριάσετε τους νόμους”, απάντησε εκείνος.
“... Βέβαιο θαύμα,/ γινωμένη ευχή, στέρια,/ σαν στα θεμέλια να τάξανε/ την κόρη του πρωτομάστορα./ Πότε εν Ταύροις η θυσία/ και πότε στην Αυλίδα ο βωμός,/ σε λάδι αγνό/ μετουσιώνονται στον ελαιώνα/ τα δάκρυα της Μαγδαληνής”...
Από το ποίημα “Ελλάδα” του Αντώνη Σαρρηγιάννη
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ
Βαγγέλης Κακατσάκης
e-mail:kakakatsakis@sch.gr
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
ΥΓΕΙΑΝ ΕΧΩ και υγείαν ποθώ και δια εσάς! Ημέρα της Υγείας σήμερα. Αν δεν το ξέρατε, να το μάθετε. Κι εγώ δεν το ‘ξερα και το ‘δα στον Ημεροδείκτη.
ΤΟ ΠΑΝ ΕΙΝΑΙ η υγεία σού λένε και εσύ το επαναλαμβάνεις. Είναι όμως το παν; Ακρας υγείας έχαιραν και οι άλλοι στον “Τιτανικό”, δεν είχαν όμως τύχη και τα ξέρετε τα ξέτελά τους. Υγεία και τύχη, λοιπόν να ‘χουμε! Α, και ψιλούς παράδες!
ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ “σεμνά και ταπεινά” των δύο πρώτων κωστακαραμανλικών χρόνων και ύστερα από το πέρασμα των βατοπαι(ε)δινών στενών και διάφορες άλλες ομολογημένες περιηγήσεις η Κυβέρνηση έφτασε σε μια αριστοτέλεια κατάσταση. Τί έχει να φοβηθεί αλήθεια ο βρεγμένος μέχρι το κόκκαλο απ’ τη βροχή;
ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ Παυλίδη φταίει και το ΠΑΣΟΚ. Αυτό δα έλειπε να μην φταίει. Ακόμα και για την τουρκοκρατία φταίει άμα λάχει, σύμφωνα με την κυβερνητική λογική.
ΑΝΑΓΚΗ ΠΑΣΑ να επιστρέψει και μάλιστα μετά φανών και λαμπάδων ο άσωτος υιός. Μέχρι και τον μόσχον τον σιτευτόν είναι διατιθεμένοι να σφάξουν για χατήρι του. Ε, ρε γλέντια, που θα ‘λεγε και ο Καραγκιόζης, έτσι και γυρίσει πίσω στο μαντρί της Νέας Δημοκρατίας ο Πέτρος Τατούλης!
ΕΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟ μήνα θα κάνει για να πλύνει τα χέρια του. Οπως και να το δούμε δίκιο έχει. Δεν είναι μικρό πράγμα ν’ ανταλλάξεις χειραψία με τον Μπάρακ Ομπάμα!
ΛΕΩ ΕΓΩ! Αφού τόσο πολύ ο Ομπάμα έχει περί πολλού την Τουρκία γιατί δεν την εντάσσει στις Ηνωμένες Πολιτείες να ξεγνοιάσει κι η Ευρώπη. Ενα ακόμα αστέρι θα βάλει στην αμερικανική σημαία, σιγά το πράγμα!
ΚΑΛΟ ΒΟΛΙ! Στον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια το λέει ο φίλος μου ο γέρω-δάσκαλος. Αμέτη μουχαμέτη το ‘βαλε να αλλάξουν τα σχολικά εγχειρίδια για την ιστορία, λέει.
ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ συνεχώς από δημοσκόπηση σε δημοσκόπηση η ψαλίδα της διαφοράς μεταξύ ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας. Κι όσο μεγαλώνει τόσο περισσότερες χρυσές δουλειές κάνουν οι ράφτες. Αλλο πράμα το πόσα πράσινα κουστούμια ράβουν.
ΩΣΠΟΥ Ν’ ΑΠΟΘΕΡΙΣΟΥΜΕ Βασίλη και Βασίλη κι απής αποθερίσαμε που σ’ είδα βρε κασίδη! Ποιός είπε ότι δεν ισχύει τη σήμερον ημέρα η παροιμία αυτή; Ισχύει και παραϊσχύει!
ΒΑΓΓΕΛΗ ΜΟΥ, τα “πεταχτά” πολλοί ‘ναι που διαβάζουν/ με λίγα λόγια λες πολλά κι όλοι τους τα θαυμάζουν. Καλά το καταλάβατε, ο Ηλίας Σταματάκις μου την έστειλε, μέσω κινητού την μαντινάδα. Ούτε πλερωμένο να τον είχα. Ευχαριστώ, Ηλία!
Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ του Βυζαντίου Μαυρίκιος ρώτησε κάποτε δύο αξιωματούχους του κράτους, τον Κάλλιστο και τον Ιουστίνο: “Νομίζετε ότι μπορώ να πάρω απ’ τους υπηκόους μου χωρίς να λογαριάσω τους νόμους, τα χρήματα που χρειάζεται το κράτος; “Και βέβαια μπορείτε”, του απάντησε ο Κάλλιστος. “Εσένα Ιουστίνε ποια είναι η γνώμη σου;” ρώτησε ο αυτοκράτορας. “Η δική μου γνώμη είναι ότι μπορείτε να πάρετε τα λεφτά του Κάλλιστου αφού σας έδωσε το δικαίωμα να μη λογαριάσετε τους νόμους”, απάντησε εκείνος.
“... Βέβαιο θαύμα,/ γινωμένη ευχή, στέρια,/ σαν στα θεμέλια να τάξανε/ την κόρη του πρωτομάστορα./ Πότε εν Ταύροις η θυσία/ και πότε στην Αυλίδα ο βωμός,/ σε λάδι αγνό/ μετουσιώνονται στον ελαιώνα/ τα δάκρυα της Μαγδαληνής”...
Από το ποίημα “Ελλάδα” του Αντώνη Σαρρηγιάννη
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ
Βαγγέλης Κακατσάκης
e-mail:kakakatsakis@sch.gr
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Δευτέρα 6 Απριλίου 2009
ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ
Ενα πανηγύρι χαράς
Κοσμοσυρροή παιδιών, γονέων, παππούδων και γιαγιάδων στο Κλειστό Γυμναστήριο Σούδας, την περασμένη Τετάρτη, 1 Απριλίου, όπου η Δημοτική Βιβλιοθήκη του δήμου Σούδας, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου διοργάνωσε εκδήλωση για την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων του Λογοτεχνικού Διαγωνισμού Παραμυθιού, που για 4η συνεχή χρονιά προκήρυξε. Ξεπέρασε κάθε προηγούμενο η συμμετοχή στον εν λόγω Διαγωνισμό, καθώς έλαβαν μέρος σ' αυτόν 320 παιδιά από 22 σχολεία του Νομού με 136 παραμύθια! Εκδηλη η χαρά στα πρόσωπα του δημάρχου Σούδας Γιάννη Περάκη, του υπεύθυνου για τα θέματα πολιτισμού δημοτικού συμβούλου Διονύση Χατζηδάκη και της υπεύθυνης της Βιβλιοθήκης Αγγελικής Καπάνταη, γι' αυτό. Και βεβαίως στα πρόσωπα των μελών της Κρητικής Επιτροπής, του και συνεργάτη της εφημερίδας μας συμβούλου Μάθησης, Κυριάκου Βασιλομανωλάκη, της βιβλιοπώλιδος και εμψυχώτριας Παιδικών Παραμυθιών Νίκης Μαρκάκη και της φιλολόγου Μαρίας Βενιανάκη, παρά το επίπονο έργο που είχαν να επιτελέσουν. Πάνω απ' όλα ένα πανηγύρι χαράς ήταν η περί ης ο λόγος εκδήλωση που άρχισε, μετά τους σχετικούς χαιρετισμούς, με τη θεατρική παράσταση "Πινόκιο" από την θεατρική ομάδα "Ανιμα" και τέλειωσε με την απονομή βραβείων συμμετοχής και αναμνηστικών δώρων σε όλα τα παιδιά.
Είμαι ο κόσμος κι ο κόσμος είμαι εγώ
Ενα παιδί μπορεί να είναι όλος ο κόσμος, κι όλος ο κόσμος μπορεί να είναι ένα παιδι΄, όταν το παιδί διαβάζει, αυτό ήταν... σε περίληψη το φετινό μήνυμα της Διεθνούς Οργάνωσης Βιβλίων για τη Νεότητα, (International Bordon Books for Young People - IBBY) στις 2 Απριλίου, Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου. Εξ Αιγύπτου το μήνυμα αυτό, καθώς εφέτος ήταν η σειρά του Αιγυπτιακού Τμήματος της ΙΒΒΥ να το ετοιμάσει. Η ελληνική έκδοση της σχετικής αφίσας (φωτ.) που κυκλοφόρησε, όπως κάθε χρόνο με ευθύνη του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Εγινε με την εικαστική επιμέλεια - προσαρμογή της Διατσέντας Παρίση, ενώ την απόδοση (από τα αγγλικά) του σχετικού μηνύματος την έκανε η Λότη Πέτροβιτς - Ανδρουτσοπούλου. Ολόκληρο το μήνυμα είναι το εξής:
Είμαι ο κόσμος κι ο κόσμος είμαι εγώ,
με τα βιβλία είμαι ό,τι επιθυμώ!
Λέξεις και εικόνες, μύθοι και ποιήματα,
στη Γη με περπατάνε δίχως βήματα.
Τη χώρα που 'χει το κρυμμένο θησαυρό
τα λυχνάρια, τα χαλιά τα μαγικά
τα τζίνια, τα φαντάσματα, τα ξωτικά
στης Σεχραζάντ τα παραμύθια θα τα βρω!
Με τις σελίδες του βιβλίου φτερουγίζω,
στο χώρο και στο χρόνο ταξιδεύω
κι ενώ απ' όπου είμαι δε σαλεύω,
φανταστικές στεριές και θάλασσες διασχίζω!
Κι όσο πιο πολύ διαβάζω,
τόσο νιώθω μια χαρά,
που ποτέ δεν την αλλάζω.
Βιβλίο μου είσαι τέλεια συντροφιά!
Σπύρου Θυμιανού αφιέρωμα στην Κρήτη
Ενα ακόμα αφιέρωμα στην Κρήτη από τον γνωστό συντ. δάσκαλο και εν ενεργεία δάσκαλο της φλογέρας Σπύρο Θυμιανό. Τον ακούω να τραγουδά το ριζίτικο "Εις των Σφακιών τις κορυφές" μα και τ' άλλα τραγούδια, ριζίτικα, νιοριζίτικα και τις μαντινάδες του σε συρτά και άλλα κομμάτια, με υπόστρωμα τους ήχους απ' το λαγούτο του Γιάννη Σαριδάκη, την κιθάρα του Μανώλη Τζανάκη και το τουμπερλέκι του Γιώργη Καριωτάκη, στο καινούργιο σιντί που κυκλοφόρησε πρόσφατα και που είχε την καλοσύνη να μου χαρίσει και η δωρική χαρακτηριστική φωνή του εισχωρεί στα τρίσβαθα της καρδιάς μου και ξυπνά μήνες. Ακούω ξεχωριστά την φλογέρα του κυρίως σ' ένα σιγανό πεντοζάλη και σε άλλα ορχηστικά κομμάτια και οι ήχοι της γίνονται μονοπάτια που με οδηγούν στις ρίζες πάνω στις οποίες σταυροδένονται οι μνήμες. Εκεί "κάτω από τον ίσκιο της Μαδάρας", για να χρησιμοποιήσω τον τίτλο του πρώτου βιβλίου που έγραψε ο αξέχαστος, και συγχωριανός του (Βρύσες Αποκορώνου), συγγραφέας Νίκος Αγγελής. Εκ των ων ουκ άνευ ότι το σιντί αυτό, που έρχεται σαν συνέχεια ενός άλλου, που κυκλοφορήθηκε πριν από τρία χρόνια, το έβαλα κατευθείαν και δίχως δεύτερη σκέψη, στα "αγαπημένα" μου. Για να το ακούω ξανά και ξανά, προπάντων όταν στην πλήθουσα αγορά των μεταπρατών δημιουργείται η αίσθηση ότι πάμε κατά κρημνών...
e-mail: Kakatsakis@sch. gr
Βαγγέλης Κακατσάκης
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Κυριακή 5 Απριλίου 2009
Σάββατο 4 Απριλίου 2009
ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΠΑΡΕΛΥΣΕ, όσο παρέλυσε, ο δημόσιος και ο ιδιωτικός τομέας προχθές, λόγω της 24ωρης απεργίας που είχαν προκηρύξει η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ. Ωστόσο και χθες και σήμερα που δεν είχαμε και δεν έχουμε απεργία πάλι παραλυμένοι είναι. Για άλλους λόγους ο δημόσιος και γι’ άλλους ο ιδιωτικός.
ΑΡΟΝ ΤΟΝ ΚΡΑΒΑΤΟΝ σου και περιπάτει. Και ο Ιησούς Χριστός, που λέει ο λόγος, να κατεβεί και να πει αυτήν τη φράση δεν πρόκειται να κουνηθεί ο παραλυτικός. Για τέτοια παράλυση μιλάμε.
ΕΝΑ ΔΑΧΤΥΛΙ, λέει, εκάρφωνε το νήμα στην αγελάδα του ο γερω-Σαβιολής κι αυτή ούτε που το καταλάβαινε. Συνηθισμένη ήτανε. Επί Δασκαλογιάννη, στα 1770. Τι θέλει αλήθεια να πει ο ποιητής;
ΚΙ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ελπίς. Κόντρα σ’ όλες τις απογοητεύσεις, κόντρα στις όποιες μικρότητες η σκυτάλη του αγώνα περνά από γενιά σε γενιά.
ΕΝΩΣΑΝ, λέει, τις δυνάμεις τους στο Λονδίνο για να αντιμετωπίσουν την κρίση με έργα κι όχι με λόγια οι G20. Αθώοι του αίματος του διαδηλωτή. Ας μη διαδήλωνε. Αθώοι της πείνας που δέρνει τον τρίτο κόσμο και όχι μόνο. Ας τρώνε παντεσπάνι αφού δεν έχουν ψωμί. Αθώοι απέναντι στις στρατιές των ανέργων, στα μαύρα χάλια του κόσμου...
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΝ μάθετε οι ενοικούντες επί της γης. Κάποτε δεν μπορεί παρά να ξεσηκωθούν και οι πέτρες του πλανήτη Γη και να ψέλνουν σε ήχο πλάγιο του τρίτου, σε ήχο βαρύ δηλαδή, τον στίχο του υμνωδού.
ΚΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΟΥΝ τα πράγματα όλα τα σπασμένα ο πρώην υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας Αριστοτέλης Παυλίδης θα τα πληρώσει. Φουλ για Προανακριτική Επιτροπή τον πάνε οι δικοί του. Σαν πρόβατο επί σφαγήν. Εκόντες άκοντες...
ΤΙ ΝΕΑ; τον ρώτησα. Ησυχία, τάξη και ασφάλεια, μου απάντησε. Μια ζωή να είναι στην κοσμάρα του τον θυμούμαι. Ο κόσμος να χαλά, καρφί δεν του καίγεται του φίλου μου του Κωστή.
ΚΑΙ Ο ΧΡΗΣΤΟΣ Μαχαιρίδης στον μακρύ κατάλογο των Χανιωτών που επιμένουν να γράφουν ποιήματα. Με το που τον είδα προχθές, τον θυμήθηκα.
ΚΑΙ Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ και ο Παναθηναϊκός (κατά αλφαβητική σειρά τους έγραψα) στο φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα. Για να δούμε αν στο Βερολίνο πέσει το οπαδικό τείχος και αναδειχθεί το φίλαθλον πνεύμα.
ΤΡΕΙΣ ΚΑΙ συγκεκριμένα ο Στέφανος Μάνος, ο Βασίλης Κοντογιαννόπουλος και ο Γιάννης Μπουτάρης οι δράστες της Δράσης, του νέου κόμματος που ιδρύθηκε. Τρεις κι ο κούκος οι δρώντες οπαδοί της; Τι κακεντρεχείς που είναι αλήθεια, ορισμένοι!
ΟΣΟ ΦΑΙΝΕΤΑΙ κουρασμένος ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής τόσο φαίνεται ακούραστος ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Γιώργος Παπανδρέου. Ο φίλος μου ο γέρω δάσκαλος δεν είναι ο πρώτος που το πρόσεξε. Ούτε ο τελευταίος...
ΜΙΑ ΜΕΡΑ ο Αρίστιππος που ήταν απ’ τους καλύτερους μαθητές του Σωκράτη ρωτήθηκε από κάποιον γνωστό του: “Σε τι υπερέχει ο αληθινός φιλόσοφος από τους άλλους ανθρώπους;” Ο Αρίστιππος του απάντησε: “Αν καταργηθούν όλοι οι νόμοι ο καθένας θα κάνει ό,τι θέλει, ενώ ο φιλόσοφος δεν θα αλλάξει τρόπο ζωής”.
“Αυτός ο μακρινός ήχος/ που ακούστηκε/ δεν ήταν τραγούδι./ Ηταν το αναφιλητό/ των άστρων/ για το Κράτος της Βίας./ Αυτός ο μακρύς λυγμός που ακούστηκε/ δεν ήταν από κλάμα/ μικρού παιδιού που ξαγρυπνά μέσα στη νύχτα./ Ηταν από τη σκιά της παλάμης μου/ που κράτησε μέσα της σφιχτά/ ένα βλαστάρι κερασιάς/ που θρηνούσε/ στη στροφή του δρόμου/ γιατί δεν υπήρχε χώμα/ και νερό καθάριο/ για να μεγαλώσει...”
Από το ποίημα της Λέτας Κουτσοχέρα “Ο μακρύς λυγμός”
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ
Βαγγέλης Κακατσάκης
e-mail:kakatsakis@sch.gr
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Χανιώτικα Νέα(4.4.09)
ΠΑΡΕΛΥΣΕ, όσο παρέλυσε, ο δημόσιος και ο ιδιωτικός τομέας προχθές, λόγω της 24ωρης απεργίας που είχαν προκηρύξει η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ. Ωστόσο και χθες και σήμερα που δεν είχαμε και δεν έχουμε απεργία πάλι παραλυμένοι είναι. Για άλλους λόγους ο δημόσιος και γι’ άλλους ο ιδιωτικός.
ΑΡΟΝ ΤΟΝ ΚΡΑΒΑΤΟΝ σου και περιπάτει. Και ο Ιησούς Χριστός, που λέει ο λόγος, να κατεβεί και να πει αυτήν τη φράση δεν πρόκειται να κουνηθεί ο παραλυτικός. Για τέτοια παράλυση μιλάμε.
ΕΝΑ ΔΑΧΤΥΛΙ, λέει, εκάρφωνε το νήμα στην αγελάδα του ο γερω-Σαβιολής κι αυτή ούτε που το καταλάβαινε. Συνηθισμένη ήτανε. Επί Δασκαλογιάννη, στα 1770. Τι θέλει αλήθεια να πει ο ποιητής;
ΚΙ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ελπίς. Κόντρα σ’ όλες τις απογοητεύσεις, κόντρα στις όποιες μικρότητες η σκυτάλη του αγώνα περνά από γενιά σε γενιά.
ΕΝΩΣΑΝ, λέει, τις δυνάμεις τους στο Λονδίνο για να αντιμετωπίσουν την κρίση με έργα κι όχι με λόγια οι G20. Αθώοι του αίματος του διαδηλωτή. Ας μη διαδήλωνε. Αθώοι της πείνας που δέρνει τον τρίτο κόσμο και όχι μόνο. Ας τρώνε παντεσπάνι αφού δεν έχουν ψωμί. Αθώοι απέναντι στις στρατιές των ανέργων, στα μαύρα χάλια του κόσμου...
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΝ μάθετε οι ενοικούντες επί της γης. Κάποτε δεν μπορεί παρά να ξεσηκωθούν και οι πέτρες του πλανήτη Γη και να ψέλνουν σε ήχο πλάγιο του τρίτου, σε ήχο βαρύ δηλαδή, τον στίχο του υμνωδού.
ΚΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΟΥΝ τα πράγματα όλα τα σπασμένα ο πρώην υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας Αριστοτέλης Παυλίδης θα τα πληρώσει. Φουλ για Προανακριτική Επιτροπή τον πάνε οι δικοί του. Σαν πρόβατο επί σφαγήν. Εκόντες άκοντες...
ΤΙ ΝΕΑ; τον ρώτησα. Ησυχία, τάξη και ασφάλεια, μου απάντησε. Μια ζωή να είναι στην κοσμάρα του τον θυμούμαι. Ο κόσμος να χαλά, καρφί δεν του καίγεται του φίλου μου του Κωστή.
ΚΑΙ Ο ΧΡΗΣΤΟΣ Μαχαιρίδης στον μακρύ κατάλογο των Χανιωτών που επιμένουν να γράφουν ποιήματα. Με το που τον είδα προχθές, τον θυμήθηκα.
ΚΑΙ Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ και ο Παναθηναϊκός (κατά αλφαβητική σειρά τους έγραψα) στο φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα. Για να δούμε αν στο Βερολίνο πέσει το οπαδικό τείχος και αναδειχθεί το φίλαθλον πνεύμα.
ΤΡΕΙΣ ΚΑΙ συγκεκριμένα ο Στέφανος Μάνος, ο Βασίλης Κοντογιαννόπουλος και ο Γιάννης Μπουτάρης οι δράστες της Δράσης, του νέου κόμματος που ιδρύθηκε. Τρεις κι ο κούκος οι δρώντες οπαδοί της; Τι κακεντρεχείς που είναι αλήθεια, ορισμένοι!
ΟΣΟ ΦΑΙΝΕΤΑΙ κουρασμένος ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής τόσο φαίνεται ακούραστος ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Γιώργος Παπανδρέου. Ο φίλος μου ο γέρω δάσκαλος δεν είναι ο πρώτος που το πρόσεξε. Ούτε ο τελευταίος...
ΜΙΑ ΜΕΡΑ ο Αρίστιππος που ήταν απ’ τους καλύτερους μαθητές του Σωκράτη ρωτήθηκε από κάποιον γνωστό του: “Σε τι υπερέχει ο αληθινός φιλόσοφος από τους άλλους ανθρώπους;” Ο Αρίστιππος του απάντησε: “Αν καταργηθούν όλοι οι νόμοι ο καθένας θα κάνει ό,τι θέλει, ενώ ο φιλόσοφος δεν θα αλλάξει τρόπο ζωής”.
“Αυτός ο μακρινός ήχος/ που ακούστηκε/ δεν ήταν τραγούδι./ Ηταν το αναφιλητό/ των άστρων/ για το Κράτος της Βίας./ Αυτός ο μακρύς λυγμός που ακούστηκε/ δεν ήταν από κλάμα/ μικρού παιδιού που ξαγρυπνά μέσα στη νύχτα./ Ηταν από τη σκιά της παλάμης μου/ που κράτησε μέσα της σφιχτά/ ένα βλαστάρι κερασιάς/ που θρηνούσε/ στη στροφή του δρόμου/ γιατί δεν υπήρχε χώμα/ και νερό καθάριο/ για να μεγαλώσει...”
Από το ποίημα της Λέτας Κουτσοχέρα “Ο μακρύς λυγμός”
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ
Βαγγέλης Κακατσάκης
e-mail:kakatsakis@sch.gr
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Χανιώτικα Νέα(4.4.09)
Παρασκευή 3 Απριλίου 2009
ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Φιλεςκαι φίλοι, Καλημέρα!
ΑΠΡΙΛΗΣ ΜΑΗΣ, κοντά το θέρος. Ποιο θέρος όμως; Υπάρχει θέρος όταν δεν υπάρχει σπορά, ή όταν τα σπαρμένα κακαπόδωσαν; Ας είναι, καλό μήνα κι ό,τι θερίσουμε! Αν θερίσουμε.
ΣΤΗΝ ΘΕΑ ΑΦΡΟΔΙΤΗ είχαν αφιερώσει τον τέταρτο μήνα του χρόνου οι Ρωμαίοι. Όλα τα έβλεπαν να ανοίγουν αυτόν τον μήνα. Εκτός από τα φύλλα στα δέντρα, βεβαίως και την επιθυμία για έρωτα και ζωή... Γι’ αυτό και το όνομα αυτού Απρίλης. Αperio στα λατινικά θα πει ανοίγω.
ΑΝ ΚΑΝΕΙ Ο ΑΠΡΙΛΗΣ δυο νερά κι ο Μάης άλλο ένα/ χαρά στονε το γεωργό που ‘χει πολλά σπαρμένα. Απ’ την εποχή που σπέρναμε και θερίζαμε η παροιμία. Σαν πρωταπριλιάτικο ψέμα φαίνεται ε;
ΑΠΕΡΓΩ, ΑΠΕΡΓΕΙΣ, απεργεί, απεργούμε, απεργείτε, απεργούν. Γενική απεργία σήμερα. Με τις ευχές του ανώτατου πολιτειακού παράγοντα της χώρας. Όλοι μαζί κάτω από το σύνθημα. Να πληρώσουν την κρίση αυτοί που την προκάλεσαν!
ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΕΧΟΝΤΕΣ και οι κατέχοντες. Σιγά που θα πληρώσουν. Πότε πλήρωσαν και θα πληρώσουν και τώρα.
ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ; Ξεχάστε τες! Πάγωμα στους μισθούς; Το συζητάμε. Μειώσεις στους μισθούς; Αυτή είναι η λύση. Την εφαρμόζουμε και τελειώνουμε.
ΜΕΙΩΣΗ ΣΤΟ ΜΙΣΟ ΤΩΝ ΤΕΛΩΝ για την ταξινόμηση αυτοκινήτων, λέει. Τρέξε, κόσμε, ν’ αγοράσεις! Βοήθησε να σωθούν οι αυτοκινητοβιομηχανίες! Το σύνθημα “Καλύτερα παπάκι παρά με Μητσοτάκη”, δεν ισχύει τη σήμερον ημέρα, εξάλλου.
ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ που βγήκε στην σύνταξη πριν από οχτώ μήνες περιμένει, λέει, το εφάπαξ του. Σχόλιο πρώτο. Χαράς στο κουράγιο του. Σχόλιο δεύτερο. Νωρίς το θυμήθηκε. Σχόλιο τρίτο και τελευταίο. Πήγε υπέρ... παρτίδος σωτηρίας της πατρίδος.
ΑΚΥΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΙΑ σχόλια που έγραψα στο παραπάνω πεταχτό; Χαράς Ευαγγέλια για τον Δημόσιο Υπάλληλο; Ωρα είναι να πάρει το εφάπαξ του από τα ξένα κόλλυβα!
ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ της Νέας Τάξης της Νέας Εποχής, παγκοσμιοποιήθηκε “η τέχνη του κλέπτειν τον δημόσιο πλούτο”. Το διαβάσαμε κι αυτό. Καλά να ‘ναι ο επίτιμος καθηγητής Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Χάουαρντ των ΗΠΑ Νικόλαος Σταύρου που το έγραψε (βλ. εφημ. “Χριστιανική”, Πέμπτη 19-3-2009).
ΜΕ ΤΙΣ ΤΟΣΕΣ ΚΡΑΤΙΚΟΔΙΑΙΤΕΣ Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, τι το θέλομε το κράτος; Η ερώτηση. Για να τις συντηρεί. Η απάντηση. Αυτό δα έλειπε, να το καταργήσουμε!
ΚΑΠΟΤΕ Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ είδε τον φιλόσοφο Διογένη ν’ ανακατώνει ένα μεγάλο σωρό από ανθρώπινα κρανία. “Τί κάνεις αυτού;” τον ρώτησε. “Αναζητώ το κρανίο του πατέρα σου του Φίλιππου, αλλά μου είναι αδύνατο να το αναγνωρίσω” απάντησε ο Διογένης.
“Ένας ευαίσθητος Απρίλης/ ένας αθέατος καιρός/ γελάει τον φρουρό της πύλης/ και βγαίνει ήλιος λαμπερός./ Πετά τα ρούχα του στρατιώτη/ φορά πουκάμισο λευκό/ και στην αγάπη του την πρώτη/ στέλνει ένα όνειρο γλυκό./ Φέρνει μια ζάλη στους ανέμους/ ανατριχίλα στο νερό/ με την καρδιά στήνει πολέμους/ και με τον έρωτα χορό”...
Από το τραγούδι του Παντελή Θαλασσινού
“Ενας ευαίσθητος Απρίλης”
(στίχοι Ηλίας Κατσούλης)
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
Βαγγέλης Κακατσάκης
-mail:kakatsakis@sch.gr
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Χανιώτικα Νέα(2.4.09)
ΑΠΡΙΛΗΣ ΜΑΗΣ, κοντά το θέρος. Ποιο θέρος όμως; Υπάρχει θέρος όταν δεν υπάρχει σπορά, ή όταν τα σπαρμένα κακαπόδωσαν; Ας είναι, καλό μήνα κι ό,τι θερίσουμε! Αν θερίσουμε.
ΣΤΗΝ ΘΕΑ ΑΦΡΟΔΙΤΗ είχαν αφιερώσει τον τέταρτο μήνα του χρόνου οι Ρωμαίοι. Όλα τα έβλεπαν να ανοίγουν αυτόν τον μήνα. Εκτός από τα φύλλα στα δέντρα, βεβαίως και την επιθυμία για έρωτα και ζωή... Γι’ αυτό και το όνομα αυτού Απρίλης. Αperio στα λατινικά θα πει ανοίγω.
ΑΝ ΚΑΝΕΙ Ο ΑΠΡΙΛΗΣ δυο νερά κι ο Μάης άλλο ένα/ χαρά στονε το γεωργό που ‘χει πολλά σπαρμένα. Απ’ την εποχή που σπέρναμε και θερίζαμε η παροιμία. Σαν πρωταπριλιάτικο ψέμα φαίνεται ε;
ΑΠΕΡΓΩ, ΑΠΕΡΓΕΙΣ, απεργεί, απεργούμε, απεργείτε, απεργούν. Γενική απεργία σήμερα. Με τις ευχές του ανώτατου πολιτειακού παράγοντα της χώρας. Όλοι μαζί κάτω από το σύνθημα. Να πληρώσουν την κρίση αυτοί που την προκάλεσαν!
ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΕΧΟΝΤΕΣ και οι κατέχοντες. Σιγά που θα πληρώσουν. Πότε πλήρωσαν και θα πληρώσουν και τώρα.
ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ; Ξεχάστε τες! Πάγωμα στους μισθούς; Το συζητάμε. Μειώσεις στους μισθούς; Αυτή είναι η λύση. Την εφαρμόζουμε και τελειώνουμε.
ΜΕΙΩΣΗ ΣΤΟ ΜΙΣΟ ΤΩΝ ΤΕΛΩΝ για την ταξινόμηση αυτοκινήτων, λέει. Τρέξε, κόσμε, ν’ αγοράσεις! Βοήθησε να σωθούν οι αυτοκινητοβιομηχανίες! Το σύνθημα “Καλύτερα παπάκι παρά με Μητσοτάκη”, δεν ισχύει τη σήμερον ημέρα, εξάλλου.
ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ που βγήκε στην σύνταξη πριν από οχτώ μήνες περιμένει, λέει, το εφάπαξ του. Σχόλιο πρώτο. Χαράς στο κουράγιο του. Σχόλιο δεύτερο. Νωρίς το θυμήθηκε. Σχόλιο τρίτο και τελευταίο. Πήγε υπέρ... παρτίδος σωτηρίας της πατρίδος.
ΑΚΥΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΙΑ σχόλια που έγραψα στο παραπάνω πεταχτό; Χαράς Ευαγγέλια για τον Δημόσιο Υπάλληλο; Ωρα είναι να πάρει το εφάπαξ του από τα ξένα κόλλυβα!
ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ της Νέας Τάξης της Νέας Εποχής, παγκοσμιοποιήθηκε “η τέχνη του κλέπτειν τον δημόσιο πλούτο”. Το διαβάσαμε κι αυτό. Καλά να ‘ναι ο επίτιμος καθηγητής Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Χάουαρντ των ΗΠΑ Νικόλαος Σταύρου που το έγραψε (βλ. εφημ. “Χριστιανική”, Πέμπτη 19-3-2009).
ΜΕ ΤΙΣ ΤΟΣΕΣ ΚΡΑΤΙΚΟΔΙΑΙΤΕΣ Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, τι το θέλομε το κράτος; Η ερώτηση. Για να τις συντηρεί. Η απάντηση. Αυτό δα έλειπε, να το καταργήσουμε!
ΚΑΠΟΤΕ Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ είδε τον φιλόσοφο Διογένη ν’ ανακατώνει ένα μεγάλο σωρό από ανθρώπινα κρανία. “Τί κάνεις αυτού;” τον ρώτησε. “Αναζητώ το κρανίο του πατέρα σου του Φίλιππου, αλλά μου είναι αδύνατο να το αναγνωρίσω” απάντησε ο Διογένης.
“Ένας ευαίσθητος Απρίλης/ ένας αθέατος καιρός/ γελάει τον φρουρό της πύλης/ και βγαίνει ήλιος λαμπερός./ Πετά τα ρούχα του στρατιώτη/ φορά πουκάμισο λευκό/ και στην αγάπη του την πρώτη/ στέλνει ένα όνειρο γλυκό./ Φέρνει μια ζάλη στους ανέμους/ ανατριχίλα στο νερό/ με την καρδιά στήνει πολέμους/ και με τον έρωτα χορό”...
Από το τραγούδι του Παντελή Θαλασσινού
“Ενας ευαίσθητος Απρίλης”
(στίχοι Ηλίας Κατσούλης)
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
Βαγγέλης Κακατσάκης
-mail:kakatsakis@sch.gr
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Χανιώτικα Νέα(2.4.09)
Πέμπτη 2 Απριλίου 2009
Τετάρτη 1 Απριλίου 2009
ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ...
“Δολώματα” για περίεργους
[Σήμερα, αγαπητέ μου αναγνώστα, ζητώ την επιείκεια καθώς επίσης και την κατανόησή σου στα όσα διαβάσεις και προπαντός μην δυσανασχετήσεις στο τέλος του παρόντος σημειώματος! Μηδέ να με "κακολογήσεις" "ότι σου σερβίρω ό,τι η γκλάβα μου κατεβάσει", πράγματα που ενδεχομένως δεν σου προσφέρουν τίποτα ουσιαστικό, ούτε σοφότερο σε κάνουν, ούτε σ' αφορούν, ούτε σε διασκεδάζουν αλλά παρόλα αυτά εσύ τα διαβάζεις... αμάσητα!]
Ηδη έχεις αρχίσει να διαβάζεις την τρίτη παράγραφό μου και ήδη σε τρώει η περιέργεια για το τί είν' αυτό που θ' αντικρύσεις παρακάτω!
Αυτό από μόνο του αποτελεί μια κάποιου είδους μικρή επιτυχία -για το γράφοντα αφού- το ενδιαφέρον σου είναι ακόμα εδώ και δεν έχεις αφήσει την στήλη να... μονολογεί, δεν έχεις πεταχτεί παραδίπλα στα υπόλοιπα σχόλια τής αυτής σελίδας ή σε καμιά άλλη σελίδα!
Κι αν το έκανες, σίγουρα επανήρθες για να αποδιαβάσεις και το υπόλοιπο, αφού ίσως "κάτι να σ' έτρωγε μέσα σου"! Μια περιέργεια από εκείνες που τριβελίζουν το μυαλό, χαρακτηριστικό γνώρισμα όχι μόνο των περίεργων ανθρώπων που όλα θένε να τα μαθαίνουν αλλά και των περισσοτέρων από τους σημερινούς ανθρώπους!
Το πώς φτάσαμε σε αυτήν την κατάσταση να έχουμε γίνει τόσο περίεργοι να θέλουμε να ξέρουμε τα πάντα για τους άλλους, όπως ακόμη και για το πότε σηκώθηκε από το κρεβάτι του, πότε μπήκε στο σπίτι του, πότε πήρε το χάπι του, τί χρώμα κάλτσες φοράει κ.λπ., κ.λπ., αυτό είναι μια άλλη και μεγάλη ιστορία!
Εκτός πολλών άλλων, έχει να κάνει και με τα διάφορα "μικροδολωματάκια" στα οποία όλοι μας λίγο πολύ έχουμε πια εθιστεί και -στις περισσότερες των περιπτώσεων δυστυχώς- αρεσκόμαστε, πλέον, να ψάχνουμε να τα δαγκώσουμε και να μας παρασύρουν!
Ακριτα και δίχως πρότερη σκέψη πια... αυτό που μας σερβίρουν θα το πάρουμε, ό,τι κι αν είναι!
Τέλος σημειώματος...
Υ.Γ.
...Κι αν σου φάνηκε παράδοξος ο τρόπος τελειώματος, διάβασε την εισαγωγή ξανά...
Νεκτάριος Κακατσάκης
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Χανιώτικα Νέα(1.4.ο9)
[Σήμερα, αγαπητέ μου αναγνώστα, ζητώ την επιείκεια καθώς επίσης και την κατανόησή σου στα όσα διαβάσεις και προπαντός μην δυσανασχετήσεις στο τέλος του παρόντος σημειώματος! Μηδέ να με "κακολογήσεις" "ότι σου σερβίρω ό,τι η γκλάβα μου κατεβάσει", πράγματα που ενδεχομένως δεν σου προσφέρουν τίποτα ουσιαστικό, ούτε σοφότερο σε κάνουν, ούτε σ' αφορούν, ούτε σε διασκεδάζουν αλλά παρόλα αυτά εσύ τα διαβάζεις... αμάσητα!]
Ηδη έχεις αρχίσει να διαβάζεις την τρίτη παράγραφό μου και ήδη σε τρώει η περιέργεια για το τί είν' αυτό που θ' αντικρύσεις παρακάτω!
Αυτό από μόνο του αποτελεί μια κάποιου είδους μικρή επιτυχία -για το γράφοντα αφού- το ενδιαφέρον σου είναι ακόμα εδώ και δεν έχεις αφήσει την στήλη να... μονολογεί, δεν έχεις πεταχτεί παραδίπλα στα υπόλοιπα σχόλια τής αυτής σελίδας ή σε καμιά άλλη σελίδα!
Κι αν το έκανες, σίγουρα επανήρθες για να αποδιαβάσεις και το υπόλοιπο, αφού ίσως "κάτι να σ' έτρωγε μέσα σου"! Μια περιέργεια από εκείνες που τριβελίζουν το μυαλό, χαρακτηριστικό γνώρισμα όχι μόνο των περίεργων ανθρώπων που όλα θένε να τα μαθαίνουν αλλά και των περισσοτέρων από τους σημερινούς ανθρώπους!
Το πώς φτάσαμε σε αυτήν την κατάσταση να έχουμε γίνει τόσο περίεργοι να θέλουμε να ξέρουμε τα πάντα για τους άλλους, όπως ακόμη και για το πότε σηκώθηκε από το κρεβάτι του, πότε μπήκε στο σπίτι του, πότε πήρε το χάπι του, τί χρώμα κάλτσες φοράει κ.λπ., κ.λπ., αυτό είναι μια άλλη και μεγάλη ιστορία!
Εκτός πολλών άλλων, έχει να κάνει και με τα διάφορα "μικροδολωματάκια" στα οποία όλοι μας λίγο πολύ έχουμε πια εθιστεί και -στις περισσότερες των περιπτώσεων δυστυχώς- αρεσκόμαστε, πλέον, να ψάχνουμε να τα δαγκώσουμε και να μας παρασύρουν!
Ακριτα και δίχως πρότερη σκέψη πια... αυτό που μας σερβίρουν θα το πάρουμε, ό,τι κι αν είναι!
Τέλος σημειώματος...
Υ.Γ.
...Κι αν σου φάνηκε παράδοξος ο τρόπος τελειώματος, διάβασε την εισαγωγή ξανά...
Νεκτάριος Κακατσάκης
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Χανιώτικα Νέα(1.4.ο9)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)