ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γράφει
ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!

ΤΥΠΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ σήμερο γκινιάζει η επαρχία/ και φαίνει ευκή πολύπλουμη, καλή επιτυχία! Και βεβαίως δεν αναφέρεται αποκλειστικά στην πάλαι ποτέ επαρχία των Αποκορώνων, ο και καλός μου φίλος ξεχωριστός ποιητάρης και μαντιναδολόγος Κωστής Λαγουδιανάκης που μου έστειλε, μέσω κινητού την παραπάνω μαντινάδα. Καμάρι και στολή, πάει να πει στολίδι, συνολικά για την ελληνική επαρχία, για όλη την Ελλάδα δηλαδή, είναι το Ινστιτούτο Επαρχιακού Τύπου που εγκαινιάζεται σήμερα στους Αγιους Πάντες Αποκορώνου. Είναι προφανές.

ΧΙΛΙΑ ΚΑΛΩΣ ορίσανε απ’ όλη την Ευρώπη/ του Τύπου οι εκπρόσωποι της πένας οι ανθρώποι. Σήμερ(α) αγάλλεται η ψυχή και του Κακαουνάκη/ για τη χαρά του φίλου του, του Γιάννη Γαρεδάκη. Δική μου η πρώτη μαντινάδα, φίλης τακτικής, τακτικότατης, αναγνώστριας της στήλης, που θέλει να κρατήσει την ανωνυμία της, η δεύτερη.
ΕΝΑ ΝΕΟ κεφάλαιο στην ιστορία της ελληνικής δημοσιογραφίας αρχίζει να γράφεται από σήμερα, με τα επίσημα εγκαίνια του Ινστιτούτου του Επαρχιακού Τύπου. Καλή αρχή και καλή συνέχεια.

ΑΣΤΕΙΟΤΗΤΕΣ τα περί δραχμής βεβαίως βεβαίως. Μόνο που όταν συνεχίζονται οι αστειότητες η κατάσταση γίνεται σοβαρή.

ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ... Ρουμπινί (πες τον κι έτσι!) το ανάγνωσμα. Δεν είναι αναπόφευκτη η χρεωκοπία της Ελλάδας, ωστόσο είναι πολύ πιθανή η πτώχευσή της. Και τρέχα γύρευε τι θέλει να πει ο... προφήτης.

ΤΑ ΛΕΦΤΑ ή την κουρτίνα; Και τα λεφτά και την κουρτίνα! Ούτε τα λεφτά ούτε την κουρτίνα! Δύο διαφορετικές απαντήσεις σε μια ερώτηση. Και απού κατάλαβε, κατάλαβε!

“ΝΑ ΜΗΝ ΥΒΡΙΣΗΣ ποτέ τον δημοσιογράφον· είναι φιλόπονος εργάτης, σπείρων δι’ ημέρας και νυκτός, και δρέπων εν τέλει καρπούς, πολύ διαφορετικούς εκείνων ους έσπειρεν. Μάρτυς αιώνιος, του οποίου και η αποτυχία είναι μαρτύριον, και ο θρίαμβος μαρτύριον”. Από τη “Χρυσή Διαθήκη” του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.

ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ, γεια σου! Με τη Νότια Κορέα ο πρώτος αγώνας της Εθνικής μας για το Μουντιάλ της Νότιας Αφρικής, σήμερα στις 2.30 μ.μ. Ξεσκονίστε τους καναπέδες των σαλονιών σας ή τις καρέκλες των ανά τη χώρα καφετεριών και λάβετε θέσεις. Και βεβαίως μην ξεχάσετε τις βουζουβέλες σας!

ΜΥΡΙΖΕΙ ΕΚΕΙΑ που γράφει τα της Κρήτης τα τραγούδια/ όπως τα βρήκε απ’ τους παλιούς, όπως τα τραγουδούσαν. / Να ’σαι καλά παντοτινά Δάσκαλε - Λαογράφε για να φροντίζεις όμορφα τση Κρήτης το περβόλι! Περιττό νομίζω να γράψω ότι το νεοριζίτικο αυτό αναφέρεται στον κατά κοινή ομολογία κορυφαίο λαογράφο του τόπου μας Σταμάτη Απ. Αποστολάκη. Με αφορμή την μεθαυριανή εκδήλωση.

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ρώτησε κάποιος τον Θεμιστοκλή: “Τι θα προτιμούσες να είσαι Αχιλλέας ή Ομηρος;” Ο Θεμιστοκλής απάντησε με ερώτηση: “Εσύ τι θα ήθελες να είσαι, νικητής στους Ολυμπιακούς Αγώνες ή αυτός που αναγγέλλει τα ονόματα των νικητών;”.

“... Ομως δεν μπορούμε να ζούμε σε ησυχία/ όταν τα δάχτυλα της καθημερινής ανάκρισης/ ματώνουν τις ουλές του κορμιού μας. / Γι’ αυτό προσευχόμαστε στην πεταλούδα,/ που ζητά απ’ το αυγινό φως/ έρωτα μαζί του, να μπορούμε/ κάθε αυγή, να προσφέρουμε εμείς/ το μπουκέτο με τις ηλιαχτίδες/ στον μπούστο της μέρας”
Από το ποίημα του γράφοντος “ΚΑΖΟΒΑΡ”, Εκδ. Φιλιππότης, Αθήνα 1987 “Η ησυχία μας(;)”

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γράφει ο:
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr

Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!

ΠΑΕΙ να στρώσει ο καιρός να καλοκαιρέψει! Μακρινή ανάμνηση ο χειμώνας. Μη μου πείτε ότι τον αναζητάτε. Αυτό δα έλειπε.

ΤΗΝ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΑΜΕ, λέει, τη δεύτερη δόση του δανείου. Πάει να πει ότι μάλλον θα τη βγάλουμε ή έστω θα την κουτσοβγάλουμε εφέτος. Για του χρόνου έχει ο Θεός.

ΚΑΤΩ το έλλειμμα, πάνω η ύφεση. Αυτόν τον τίτλο είχε ανεβάσει χθες το Nooz.gr κι είπα να τον κατεβάσω για να τον ανεβάσω στα “πεταχτά”. Με την ευχή και το “πάνω” της ύφεσης να γίνει “κάτω”.
ΤΟ 73% των αναλυτών και των επενδυτών προβλέπουν, σύμφωνα με το αμερικανικό ειδησεογραφικό δίκτυο Bloomberg, ελληνική χρεοκοπία. Αφήστε τους να το προβλέπουν. Δεν έχουν ακουστά ποτέ αυτοί το τραγούδι που λέει ότι “η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει/ δεν την σκιάζει φοβέρα καμιά,/ μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει/ και ξανά προς τη δόξα τραβά…

ΑΝ ΔΕΝ μας σώσουν οι φίλοι μας οι Ευρωπαίοι, θα μας σώσουν οι φίλοι μας οι Αμερικάνοι. Αν δεν μας σώσουν οι φίλοι μας οι Αμερικάνοι, θα μας σώσουν οι φίλοι μας οι Κινέζοι. Αν δε μας σώσουν οι φίλοι μας οι Κινέζοι θα μας σώσουν οι φίλοι μας οι Λίβυοι. Καντάφι εσύ,/ ελπίδα μας χρυσή!

ΠΑΙΡΝΩ το μπαστούνι μου και σας κυνηγώ… Ο λύκος, και μη με ρωτήσετε ποιος λύκος, που τριγυρνάει έξω από το μαντρί, το λέει. Μπουκιά και συχώριο κάτι αρνιά ελευθέρας βοσκής που κυκλοφορούν τελευταία.

ΟΛΟΙ οι ανεξάρτητοι στην εκλογική πίστα. Τα όργανα δεν παίζουν για τους εξαρτημένους. Ούτε για τους εξαρτημένους εξαρτημένους ούτε για τους εξαρτημένους ανεξάρτητους.

ΕΦΕΥΡΕΣΗ το κινητό, εφεύρεση μεγάλη/ μ' αυτό της λέω σ' αγαπώ και δεν τ' ακούν οι άλλοι. Πάντα ερωτευμένος ο μαντιναδολόγος μας, ο Ηλίας ο Σταματάκης.

ΑΠΟ ΑΣΥΝΕΧΕΙΑ και ασυνέπεια χαρακτηρίζονται, λέει, οι όποιες πολιτικές για τον τουρισμό, κατά τον διευθυντή των Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων Γιώργο Δρακόπουλο. Μικρό το κακό. Σ' όλους τους άλλους τομείς, όπως της παιδείας για παράδειγμα, έχουμε περίσσευμα και συνέχειας και συνέπειας.

“… ΝΑ ΨΕΞΩ και βιαστικά τους φίλους Ευρωπαίους, που με το υπό σύσταση “Μουσείο της Ευρώπης” ετοιμάζονται να διαπράξουν το κατ' εξοχήν σκάνδαλο· να παραχαράξουν δηλαδή την ιστορική αλήθεια, παραγνωρίζοντας τη σημασία του Βυζαντίου για τη διαμόρφωση του ευρωπαϊκού γίγνεσθαι.” Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ, “Γιατί το Βυζάντιο”, Αθήνα 2010.
ΙΟΥΝΗ μου 'κανε τον Ιούλη την περασμένη Τρίτη ο… δαίμων του τυπογραφείου στο πρόπροτελευταίο “πεταχτό”. Μικρό το κακό είπα στον Παύλο (Παβλή) Πολυχρονάκη που μου το επεσήμανε έχοντας υπόψη τα χουνέρια που κατά καιρούς μου 'χει καμωμένα.

ΟΤΑΝ κάποτε έτυχε να φάει ο Διόνυσος, ο τύραννος των Συρακουσών με Σπαρτιάτες, είπε ότι βρήκε πολύ άνοστο τον μέλανα ζωμό που του σέρβιραν. “Θα έβρισκες πάρα πολύ νόστιμο το μαύρο μας ζωμό, αν πριν το φαγητό, κόπιαζες και γυμναζόσουν, όπως εμείς”, του απάντησαν οι Σπαρτιάτες που έτρωγαν μαζί του.

“… Τι υπάρχει πέρα κανείς δεν ξέρει/ καθώς ανεβαίνουμε προς τα εκεί/ μπακιρένια, ασημένια ή χρυσαφένια σκαλιά,/ και κόβουμε την ομίχλη που κρύβει το διάβα μας/ σαν ψωμί με μεγάλο οδοντωτό μαχαίρι./ Το παρελθόν είναι το ίδιο περίεργα άγιο με το μέλλον/ και η τύχη θα μας προειδοποιεί πάλι, πολύ νωρίς.”
Από το ποίημα “Τοπίο” του Όθωνα Μ. Δέφνερ.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

Eυθύβολα και μη...

Γράφει ο
NΕΚΤΑΡΙΟΣ ΕΥ.
KΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
nek@haniotika-nea.gr
Ημίχρονο... στην κρίση
Από την ημέρα που ο Ολι Ρεν μας ευχήθηκε σε... άπταιστα ελληνικά kalo kouragio έχουν συμβεί τα μύρια όσα! Πλέον όλοι καταλαβαίνουμε ότι η ευχή του εκείνη αποδεικνύεται πολύ εύστοχη!
Και λέω “αποδεικνύεται”, αφού καθημερινά πρέπει να το έχουμε αυτό το κουράγιο και να συνεχίζουμε να την... παλεύουμε την όποια κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε!
Ακόμα κι εκείνοι που προς στιγμήν το πήρανε στο σορολόπ και στην πλάκα, τώρα θα πρέπει να έχουν αναθεωρήσει για την ενστικτώδη αντίδρασή τους όταν έμαθαν τον λόγο του Ευρωπαίου Επίτροπου!
Ο κ. Ρεν ήξερε πάρα πολύ καλά το τι επρόκειτο να επακολουθήσει όπως ακριβώς κι έγινε!
Το θέμα είναι ότι εκτός από το “kalo kouragio” θα έπρεπε να μας ευχηθεί και “kali tyhi” γιατί σίγουρα τη χρειαζόμαστε και αυτή, ίσως και παραπάνω από το kouragio για να μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε στα όσα θα ιδούν ακόμη τα ματάκια μας!
Αυτά πάνω - κάτω σκεφτόμουν καθώς περπατούσα ένα πρωί πριν από μερικές ημέρες, όταν συνάντησα ένα καλό μου φίλο που ’χα κάμποσο καιρό να δω! Επηρεασμένος από το γενικότερο κλίμα λοιπόν και μετά από τη συνηθισμένη χαιρετούρα, η συζήτηση πήγε να οδηγηθεί προς εκείνη την κατεύθυνση... περί της κρίσης!
“Μη μου μιλάς για την κρίση! Δεν θέλω ν’ ακούσω τίποτα γι’ αυτήν! Εχω ήδη κατεβάσει ρολά και φεύγω για... Africa”! μου είπε κοφτά.
Και πριν προλάβω να αρθρώσω την απορία μου σχετικά με τους λόγους της απόφασής του να μεταναστεύσει στη Μαύρη Ηπειρο και τι δουλειά βρήκε να κάνει εκεί, εκείνος με πρόλαβε!
“Σου ’χω αν θες εισιτηριάκια και για τα τρία ματς! Και με την Κορέα και με τη Νιγηρία και με την Αργεντινή! Είσαι;”.
Προς στιγμήν -δεν μπορώ να πω- δελεάστηκα! Αλλά αμέσως μετά επρυτάνευσε η λογική και οι αντικειμενικές δυσκολίες που δεν θα μπορούσαν να με αφήσουν να βρεθώ στα γήπεδα της Νότιας Αφρικής...
...Εν μέσω κρίσης λοιπόν ξεκινά το μουντιάλ και με την Ελλάδα παρούσα χάρη στον Γερμανό της· θα συνεχίζω να το υποστηρίζω και σε πείσμα όλων εκείνων που με “γεια τους και χαρά τους” υποστηρίζουν ότι ο Οτο έχει φάει τα ψωμιά του!

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γρραφει ο
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!

ΚΑΛΟ καλοκαίρι σας ευχήθηκα,… εν χορδαίς και οργάνοις, που λέει ο λόγος την 1η του μηνός. Γράψτε λάθος! Καλό φθινόπωρο έπρεπε να σας είχα ευχηθεί, για να 'χουμε καλό καλοκαίρι. Τουλάχιστον για την πρώτη εβδομάδα.

ΣΤΙΣ ΔΕΚΑ φορές που άνοιξα τον υπολογιστή προχθές τουλάχιστον στις τέσσερις διάβασα ότι είμαι ο 999ος επισκέπτης (για τέτοια τύχη μιλάμε!) και το σύστημα με επέλεξε ως πιθανό νικητή κάποιου δώρου. Τρώει, όμως, η κατσίκα ταραμά;

ΟΜΠΡΕΛΑ προστασίας γι' άλλη μια φορά πάνω απ' το ευρώ. Μια ομπρέλα γεμάτη τρύπες ωστόσο. Δώρον άδωρον…

Η ΕΛΛΑΔΑ δεν είναι Ουγγαρία, λέμε. Η Ουγγαρία δεν είναι Ελλάδα, λένε. Εσείς προσωπικά τι λέτε; Δεν κάνουμε μια δημοσκόπηση και επί του συγκεκριμένου θέματος, λέω εγώ.

ΠΟΥΘΕΝΑ στο Μνημόνιο δεν αναφέρεται ότι οι συντάξεις θα πρέπει να κοπούν στο μισό. Γράψτε λάθος. Πείτε πως ήταν παραξήγηση. Ένα λάθος στη μετάφραση. Το 48% ήταν 84% τελικά. Μόνο αυτό το τελευταίο δεν μας είπαν σαν δικαιολογία.

ΓΙΑ ΔΕΙΤΕ ποιοι μας κυβερνούν και ποιοι μας κυβερνούσαν/ της μίζας και της αρπαχτής και τους χειροκροτούσαν. Μπορεί να βρεθούν κάποιοι να χαρακτηρίσουν ισοπεδωτικό το μαντιναδολόγο της στήλης μας, τον Ηλία τον Σταματάκη. Οτι εκφράζει όμως το δημόσιο αίσθημα, το εκφράζει.

ΤΟ ΘΕΜΑ δεν είναι να διαβείς τον Ρουβίκωνα, τον όποιο Ρουβίκωνα, σαν άλλος Ιούλιος Καίσαρας, αναφωνώντας ο κύβος ερρίφθη! Σε τελική ανάλυση το θέμα είναι τι θα γράψουν τα ζάρια. Με αφορμή την αποχώρηση της Ανανεωτικής Πτέρυγας του ΣΥΝ από το 6ο συνέδριό του.

ΑΝ ΕΙΣΑΙ υπάλληλος της Βουλής κι έχεις μια εβδομάδα προϋπηρεσία γίνεσαι μόνιμος. Αν είσαι συμβασιούχος δασοπυροσβέστης για είκοσι χρόνια, ωστόσο, απολύεσαι. Ζητείται δικαιοσύνη! Ψύλλοι στ' άχυρα, θα μου πείτε.

ΜΕ ΤΙΣ ΕΥΧΕΣ όλων των Ελλήνων φιλάθλων αναχώρησε η Εθνική μας ομάδα Ποδοσφαίρου στη Νότια Αφρική. Για ό,τι καλύτερο. Στην γενικότερη αναβροχιά καλό και το όποιο χαλάζι.

ΧΡΟΝΙΑ πολλά, με μια μέρα καθυστέρηση, στους απανταχού Μπασιάδες. Μεταξύ των άλλων αγίων χθες, 7 Ιουνίου, που γιόρταζαν, ήταν και ο άγιος Παναγής Μπασιάς. Περισσότερες πληροφορίες στο κορνιζάδικο του φίλου μου Ανδρέα Μπασιά, Σκαλίδη και Πειραιώς γωνία.

ΑΠΟ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ανέκδοτα, τουλάχιστον μέχρι τέλος του Ιούνη, να… τρώνε και οι κότες. Ο Θεός να προστατεύει τις… φωλιδές που τα βρήκα και να βλέπει τον γκαρδιακό μου φίλο, τον γνωστό Σφακιανό λαογράφο Κανάκη Γερωνυμάκη που ανταποκρίθηκε κατά δύναμη στην δημόσια έκκλησή μου. Πάντα μου πίστευα ότι απού ζει μεταζώνεται.

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ο Δημάδης, ένας διεφθαρμένος και ανήθικος δημαγωγός, θέλησε να πειράξει τον στρατηγό Φωκίωνα, επειδή προτιμούσε τη σπαρτιατική από την αθηναϊκή ανατροφή. “Αν προτείνεις στους Αθηναίους να δεχτούν κι αυτοί τη νομοθεσία του Λυκούργου, είμαι πρόθυμος να υποστηρίξω την πρότασή σου”, του είπε. Ο Φωκίωνας του απάντησε στον ίδιο τόνο: “Μα την αλήθεια, Δημάδη, θα ήτανε πολύ γελοίο να υποστηρίξεις εσύ τους νόμους του Λυκούργου, έτσι όπως είσαι πασπαλισμένος με τόσα μυρωδικά και ντύνεσαι με τόση πολυτέλεια”.

“Όταν η μάχη τελείωσε/ Οι στρατιώτες έτρεξαν στο ποτάμι,/ να πλύνουν τα χέρια τους να ξεδιψάσουν./ Γράψανε γράμματα στους δικούς τους/ κι όταν η νύχτα και πάλι/ κρέμασε τα μαύρα της κρέπια,/ με τα όπλα τους να καπνίζουν ακόμη/ ξεκίνησαν βέβαιοι για νέους θριάμβους./ Πίσω τους έμεινε ο ποιητής. Μόνος του./ Μ' ένα θαμπό φαναράκι, να μετράει νεκρούς./ Να φροντίζει τους πληγωμένους./ Μόνος του.”
Το ποίημα “Ο ποιητής” του Κώστα Χελμού.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Γράφει ο
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης






Βαγγέλης Κακατσάκης

Μια εφτάφωτη λυχνία μνήμης


Με την ευχή “να ξημερώσει η μέρα που η σκιά του πολέμου δεν θα βρίσκει τόπο να σταθεί και τρόπο να σκοτεινιάσει τα όνειρα και τις προσδοκίες των ανθρώπων”, κλείνει προς το παρόν, κατά δήλωσή της η Πηνελόπη Ι. Ντουντουλάκη το “επίπονο αλλά εξαιρετικά ενδιαφέρον οδοιπορικό στον χώρο της βιωματικής μνήμης”, που ξεκίνησε πριν από εφτά (7) χρόνια. Στους εφτά (7) τόμους της σειράς “Η Μνήμη και η Στάχτη” που εξέδωσε η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση (ένα κάθε χρόνο από το 2004 και ύστερα) και στους οποίους εμπεριέχονται περισσότερες από εκατό αφηγήσεις συμπατριωτών μας, για τα που έζησαν τα χρόνια της Κατοχής, από τη Μάχη της Κρήτης μέχρι την Απελευθέρωση, αναφέρομαι. Σε μια μνημειώδη εφτάφωτη λυχνία μνήμης δηλαδή, που άναψε με άκρα τρυφερότητα, με περίσσια επιμέλεια και με πολύ κόπο, αναλώνοντας το ταλέντο της και μη φειδόμενη του χρόνου της, η Πηνελόπη Ι. Ντουντουλάκη. Ένας διακριτά διακριτικός και διακριτικά διακριτός εξεχόντως εξέχων πνευματικός άνθρωπος του τόπου μας, κατά κοινήν ομολογία. “Οι ιστορικές αυτές μαρτυρίες των επιζώντων Μαρτύρων της Ειρήνης, που με αγώνα και αγωνία συνέλεξε (σ.σ. η Πηνελόπη Ντουντουλάκη) μετουσιώνουν την Κρητική λεβεντιά σε περηφάνια, καρτερικότητα, αξιοπρέπεια, ελπίδα και αγάπη για τη Ζωή, την Πατρίδα και τον Άνθρωπο”, έγραψε, μεταξύ των άλλων προλογίζοντας τον πρώτο τόμο (2004) ο τότε νομάρχης Γιώργος Κατσανεβάκης. Υπάρχει κάποιος που δεν το συνυπογράφει;

Αναφορά Λόχου
Όταν ψυχραίνει ο καιρός
κι οι πρώτες βροχές παγώσουν
σμιλεύοντας σε κρύσταλλο
το πρόσωπο του χειμώνα
το απόλυτο λευκό
διαγράφει το περίγραμμα
χώρου και χρόνου
κι αποτυπώνει το σχήμα
της απουσίας.
Τότε, κάποια απρόβλεπτη στιγμή
στην ατέλειωτη έκταση των πάγων
φαίνονται να σαλεύουν ίσκιοι
κι οι άνεμοι μεταφέρουν φωνές:
- Στρατιώτης με ακρωτηριασμό σκελών:
- Παρών!
- Στρατιώτης με κάταγμα κρανίου:
- Παρών!
- Στρατιώτης με τρώση καρδιάς:
- Παρών!
- Στρατιώτης με καθολικά εγκαύματα:
- Παρών!
Ύστερα οι ίσκιοι
παραταγμένοι σε φάλαγγα κατά άνδρα
απομακρύνονται αργά
βαδίζοντας στις κορυφές του Αλβανικού Μετώπου
αργά
όσο να φύγει ο χειμώνας
και οι φωνές ξεψυχούν απαλά
μαζί με το στροβίλισμα του χιονιού:
- Να μας θυμάστε!
Πηνέλοπη Ι. Ντουντουλάκη (“Απών Χρόνος”, 2001)

Σαν ένα μυθιστόρημα...

Διάβασα απνευστί τις προάλλες και τον 7ο τόμο της σειράς “Η Μνήμη και η Στάχτη”, που είχε την καλοσύνη να μου δώσει η Πηνελόπη Ντουντουλάκη. Σαν ένα μυθιστόρημα πατριωτικού περιεχομένου στον χώρο της βιωματικής μνήμης μα και σαν ξεχωριστές προσωπικές αναφορές που στάζουν εκτός από αίμα και δάκρυα, προπάντων ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Τον πρόλογο, κατ’ αρχήν, του νομάρχη Χανίων Γρηγόρη Αρχοντάκη που κάνει λόγο για “ένα ευλαβικό οδοιπορικό σ’ εκείνες τις μεγάλες στιγμές του τόπου και των ανθρώπων του”, και το λιτό εισαγωγικό σημείωμα της Συγγραφέως, στο οποίο εκτός των άλλων εκφράζει τις ευχαριστίες της: στον Νομάρχη για τη συνεχιζόμενη στήριξη της προσπάθειας, σ’ εκείνους που της “επέτρεψαν να μοιραστεί μαζί τους μνήμες και συναισθήματα”, σ’ εκείνους που της “εμπιστεύτηκαν φωτογραφικό και αρχειακό υλικό”, στην οικογένειά της για “τη συμπαράσταση” και στις εκδόσεις “Κασιμάτης ΑΕ” για “την άψογη διεκπεραίωση της τυπογραφικής διαδικασίας”. Μία προς μία, και κατά σειρά, τις αφηγήσεις του Αποστολάκη Σταματίου του Αποστόλου (του γνωστού τοις πάσι δασκάλου - λαογράφου) απ’ την Αγία Ειρήνη Σελίνου, του Βουράκη Ελευθερίου του Γεωργίου από τον Σκινέ, της Θεοδώρου Βικτωρίας του Ευσταθίου (της διακεκριμένης ποιήτριας) απ’ τα Χανιά, της Κοντογιάννη Μαρίας του Αντωνίου (το γένος Δασκαλάκη) απ’ το Φιλίππου Αποκορώνου, της Κουτσουμπού Ευαγγελίας του Φωτίου από τα Χανιά, του Λιονάκη Κωνσταντίνου του Εμμανουήλ από τα Παλαιά Ρούματα, του Μανιμανάκη Βαρδή του Ιωάννη από τον Δραπανιά, της Μανωλαράκη Αιμιλίας χήρας του Εμμανουήλ (το γένος Μανούσου Βουλγαράκη) από τη Ζούρβα, του Παπαδάκη Αρτεμίου του Εμμανουήλ από το Θέρισο, του Πλατσιδάκη Νικήτα του Μιχαήλ από το Μελιδόνι, του Πολυχρονίδη Πολυχρόνη του Αντωνίου (δημάρχου Κολυμβαρίου) από τη Γλώσσα Κισάμου, του Ρουμελιωτάκη Δημητρίου του Βασιλείου από τον Γαλατά, της Σαριδάκη Ζωής, χήρας Λυκούργου, το γένος Μιχαήλ Πατεράκη, από τον Αστράτηγο του δήμου Κολυμβαρίου, του Τζεκάκη Ναπολέοντα του Γεωργίου από τον Σκινέ, του Χατζάκη Ιωάννη του Ιωάννη από τον Σκινέ, του Χουλιόπουλου Χρήστου του Αθανασίου (για χρόνια προέδρου του Ορειβατικού) από τα Χανιά, του π. Ψαράκη Ιωάννη (εφημέριου σήμερα στον Άγιο Ανδρέα του Ντύσσελντορφ) από τον Καμπανού Σελίνου, του Ψαρού Νικολάου του Σταύρου (γνωστού για τα νεοριζίτικά του κι όχι μόνο) από τ’ Ασκύφου και της Σημανδηράκη Ζαχαρένιας του Στεφάνου, το γένος Χριστουλάκη (προϊσταμένης του Ιστορικού Αρχείου Κρήτης) στη συνέχεια. Μαζί με τα ενυπάρχονται διανθίζοντα τις αφηγήσεις ποιήματα, νεοριζίτικα και άλλα, της Πηνελόπης Ντουντουλάκη. Φυσικά περιεργαζόμενος τις συνοδεύουσες σχετικές φωτογραφίες... Οποία ευχαρίστησις!

Το ποιημα της Κυριακης

Δένω σε μαντήλι


Στ’ ουρανού το αλώνι
μια σταλιά φεγγάρι
σιγοπερπατά..

Στου χωριού το ρέμα
μοναχό αηδόνι
γλυκοτραγουδά.

Στης καρδιάς τα φύλλα
έχω ξεχασμένα
δυο γλυκά φιλιά.

Η γιαγιά στο σπίτι
ψιλοκουβεντιάζει
με τη μοναξιά.

Δένω στο μαντήλι
τρίλιες και αχτίδες
και τα δυο φιλιά,

στη γιαγιά τα φέρνω
κι απ’ το παραθύρι
φεύγει η μοναξιά!

Ευδοκία Σκορδαλά Κακατσάκη(Από την ποιητική συλλογή "Και στη μέση η χαρά", βραβείο Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γράφει ο
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!

ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ έτρεχαν προχθές και εν Ελλάδι, πλην όμως έτρεχαν μόνα τους. Κανείς δεν τα έβλεπε, κανείς δεν τα αξιολογούσε. Σαν να μην υπήρχαν. Απεργία των ΜΜΕ και τα σκυλιά δεμένα.

ΜΙΑ ΜΕΡΑ χωρίς δελτία ειδήσεων στις τηλεοράσεις, στα ραδιόφωνα και στο Διαδίκτυο η προχθεσινή. Μια μέρα χωρίς εφημερίδες η χθεσινή. Στην κανονική ροή της ενημέρωσης από σήμερα.

ΠΑΡΕ κόσμε! Εδώ τα καλά λιμάνια, εδώ τα καλά αεροδρόμια, εδώ τα καλά ακίνητα, εδώ τα τυχερά παίγνια! Πάρε κόσμε! Όποιος προλάβει πρόλαβε! Τζάμπα πράμα! Όλα στο σφυρί!

ΩΣΤΟΣΟ ο… τροϊκός πόλεμος για τις “μισές” συντάξεις καλά κρατεί. Κατά μίαν άποψη. Κατά μίαν άλλη έχει από μέρες τελειώσει πριν καν αρχίσει. Άκου πόλεμος ενός ποντικιού με τρεις… ξενικές γάτες!

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ μεθύσι/ μ' έζησε και θα με ζήσει/ θέλω να 'χω εξουσία/ πείτε τηνε και μανία/ Να με ιδεί εξουσιαστή/ η Πατρίδα κι ας χαθεί!/ Λυτρωτή της να με κράξει/ και στο διάολο, ας βουλιάξει!/ Εμέ η δόξα μου ας ζήσει,/ και το έθνος ας ψοφήσει! Επί της εποχής του Ανδρέα Λασκαράτου αυτά. Τώρα τα πράγματα είναι απείρως χειρότερα!

“ΕΙΔΑ κι εγώ τον Πρωθυπουργό και του είπα πως θέλω να μου κόψουν τον μισθό. “Δύσκολο να ξεπεράσει το φράγμα των 2.500 μελών τούτη η σελίδα στο facebook που έχει σαν σύνθημα το περίφημο "Για την Ελλάδα ρε γαμώτο". Δεν είναι πολλοί αυτοί που κάνουν πλάκα με κάτι τέτοια.

ΑΠΟ ΔΩ τα στείρα, από κει τα έγγαλα! Ή μήπως από δω τα έγγαλα κι από κει τα στείρα; Όλα εντέλει είναι θέμα οπτικής γωνίας. Και της αντίληψης που έχουν περί γάλακτος οι αποχωρήσαντες και οι μη αποχωρήσαντες από τη Νέα Δημοκρατία βεβαίως, βεβαίως.

ΣΗΜΕΡΑ και αύριο οι δικηγόροι δεν απεργούν! Απλώς απέχουν των καθηκόντων τους λόγω Σαββατοκύριακου. Από Δευτέρα, πάλι…

ΚΑΘΕ χρόνο τέτοια μέρα όλοι ή σχεδόν όλοι θυμούμαστε ότι το περιβάλλον εκπέμπει SOS. Τις υπόλοιπες 364… αγρόν αγοράζουμε!

ΜΕΤΑ την μεταγραφή του Νίκου Λυμπερόπουλου η ΑΕΚ σκοπεύει να επαναφέρει στην ενεργό δράση και τον… Κώστα Νεστορίδη. Αποκλειστική είδηση για τον φ(θ)ανατικό Αεκτζή γείτονά μου.

ΜΑΡΙΑ Ζαβιανέλλη, ποιήτρια, Χανιά: Ευχαριστώ πολύ για την αφιέρωση του ποιήματός σας “Τρυφερό τραγούδισμα του Ιούνη”. Μεταλάβατε εξ αυτού πάντες, λέω στους αναγνώστες της στήλης! Ειδικά σήμερα, “Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος”.


“ΒΑΣΙΛΙΑ, τα πλούτη πάντα δε σημαίνουν ευτυχία/ και πολλές φορές, νομίζω, ότι φέρνουν δυστυχία/ και «μηδένα προ του τέλους» μάθε να μην «μακαρίζεις»/ αφού, πώς θα καταλήξει ο καθένας, δεν γνωρίζεις.” Η… κατακλείδα της απάντησης που έδωσε, κατά Παβλή Πολυχρονάκη, ο Σόλων ο Αθηναίος στον Κροίσο. Η συνέχεια της ιστορίας γνωστή. Ο Κύρος, ο βασιλιάς της Περσίας, αιχμαλώτισε τον Κροίσο και για να τον θανατώσει τον έβαλε στην πυρά. “Και συνέρχεται ο Κροίσος, βλέποντας πως θα πεθάνει/ και φωνάζει Σόλων! Σόλων! Κι ο εχθρός τότε σαστίζει/ κι από τη φωτιά τον βγάζει, κι όταν του διευκρινίζει/ τι σημαίνει «Σόλων - Σόλων» τη ζωή του, του χαρίζει”.

“Φραγκοσυκιές, ξανθοί ασπάλαθοι, στο λάγνο φως του Ιούνη,/ λευκά βαρκάκια είναι δεμένα σε απόμερο καρδίας λιμάνι/ σήμαντρα εκκλησιάς, εσπερινοί και όρθροι,/ άρωμα μύρου και αχινού,/ μελαχρινό το δέρμα με χίλιους χάρτες αλμυρούς/ στα στήθια των εφήβων”…
Από το ποίημα “Τρυφερό τραγούδισμα του Ιούνη”
της Μαρίας Ζαβιανέλη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα Νέα(05.06.10)

Στα πεταχτά

03.06.2010
Γράφει ο:
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr

Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ κατακραυγή κατά του Ισραήλ για τη δολοφονική επίθεση εναντίον των ακτιβιστών συνεχίζεται. Μια δύο το πολύ, μέρες ακόμα και ξεχάστηκε. Έτσι νομίζουν κάποιοι. Κι όμως υπάρχει πάντα ο σκληρός δίσκος της παγκόσμιας κοινής γνώμης που καταγράφει τα πάντα. Ο ίδιος σκληρός δίσκος που κατέγραψε το Άουσβιτς…

ΠΟΛΥ, μα πάρα πολύ πιέζουν το Ισραήλ ο ΟΗΕ, το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ, για τα που έπραξε. Σιγά σιγά και με το μαλακό, βρε παιδιά! Πώς να την αντέξουν οι κυβερνώντες του Ισραήλ τόση πίεση! Που συν τοις άλλοις είναι και άδικη. Εν αμύνη βρέθηκαν οι άνθρωποι!

ΤΟΝ ΣΗΜΙΤΗ εσείς τον Καραμανλή εμείς! Σε μια πρώτη φάση κατά την εξερεύνηση του… Ζημενσιακού γαλαξία. Σε μια δεύτερη φάση. Όχι τον Καραμανλή εμείς, όχι τον Σημίτη εσείς;

ΕΚΟΜΠΟΔΕΣΑΝ οι κλωστές/ μπερδέψανε στο χτένι/ κι αρρώστησε η ανυφαντού/ να λύνει και να δένει… Το 'χω γράψει κι άλλη φορά, το ξέρω. Φταίω εγώ που είναι ακόμα κομποδεμένες οι κλωστές και δεν έχουνε ξεμπερδέψει απ' το χτένι; Κακομοίρα ανυφαντού, τι τραβάς και δεν το μαρτυράς!

ΑΣ ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ ότι ένας υπουργός μπορεί να είναι επιπλοποιός. Να υποθέσουμε ότι μπορεί και ένας επιπλοποιός να είναι υπουργός; Αχ αυτές οι υποθέσεις εργασίας! Αχ αυτές οι μεταφράσεις!

ΝΑ ΚΑΤΕΒΟΥΝ στο 48% οι συντάξεις. Τα πάντα όλα μπορεί να ζητήσει ακόμα και πέραν του περίφημου μνημονίου η Τρόικα. Πότε θα πούμε μέχρι εδώ και μη παρέκει; Να μην τα κατεβάσουμε και εντελώς!

Η ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ της Γιουροβίζιον διήρκεσε, λέει, 88 δευτερόλεπτα. Αν το διαιρέσουμε με το 11 (11η διαγωνίστηκε η Ελλάδα) βρίσκουμε τη θέση που πήραμε! Άκου να δείς με τι βρίσκουν κι ασχολούνται ορισμένοι!

ΝΑ ΦΕΡΟΥΜΕ τον φοιτητή στις αίθουσες διδασκαλίας! Μ' αρέσουν οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, που επιμένουν να ονειρεύονται. Καλή ώρα όπως τον νεοεκλεγέντα Χανιώτη Πρύτανη του Παν. Πατρών Γιώργο Παναγιωτάκη.

ΚΑΠΝΙΣΤΕ ό,τι καπνίστε μέχρι τις 31 Αυγούστου… Αποκριγιώστε την ημέρα, εκείνη το τσιγάρο. Από την 1η Σεπτεμβρίου μπαίνετε, θέλετε δε θέλετε, σε μια ατελείωτη στην κυριολεξία νηστεία. Τ' άκουσες, Νικολάκη;

ΟΣΟΙ παλιά καπνίζανε και τώρα το' χουν κόψει/ στ' αλήθεια ξανανιώσανε κι έχουν αλλάξει όψη. Άμισθος συνήγορος για το κόψιμο του τσιγάρου ο μαντιναδολόγος μας, ο Ηλίας ο Σταματάκης. Όσοι επιμένετε να καπνίζετε ακούστε τον και δεν θα χάσετε!

ΑΝ ΜΗ τι άλλο θα ξεχαστούμε απ' τις 11 Ιουνίου, μέχρι τις 11 Ιουλίου. Ούτε δέκα ούτε είκοσι ούτε πενήντα αλλά 64 αγώνες του φετινού Μουντιάλ θα καλύψει η ΕΡΤ σε απευθείας συνδέσεις με τις 9 πόλεις και τα 10 γήπεδα της Νότιας Αφρικής.

ΑΝΤΕ και με το καλό η Εθνική μας στον τελικό! Ελλάδα εναντίον Γερμανίας για παράδειγμα. Κι εκεί στο 90' με κεφαλιά του Χαριστέα ύστερα από σέντρα του Καραγκούνη το 1-0! Το απόλυτο θαύμα! Για να μάθει η Άνκελα Μέρκελ να μην μας κουνιέται!

Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ της Αχαϊκής Συμπολιτείας Φιλοποίμην ο Μεγαλοπολίτης ήταν πολύ ταπεινός. Κάποτε τον κάλεσε για τραπέζι ο αρχηγός του κράτους του κι αυτός πήγε πολύ απλά ντυμένος. Η γυναίκα του αρχηγού τον πέρασε για υπηρέτη και του ανέθεσε να της κόψει ξύλα. Η συνέχεια όπως την περιγράφει ο Παύλος (Παβλής) Πολυχρονάκης ήταν η εξής:
“Όταν τον είδε ο Αρχηγός του λέει: «Φιλιποιμένα,/ τι είν' αυτά τα πράγματα και με λυπείς κι εμένα;»/ Του απαντάει: «Αρχηγέ να έχεις θέλω υπόψη/ ότι ετιμωρήθηκα για την κακή μου όψη»”.

“Όμως λίγο πριν το τέρμα/ γιόμισα ένα κοχύλι με την Μουσική μου/ και την έστειλα συντροφιά στον Άνεμο./ Όταν ο παγωμένος Βοριάς με παρατήρησε/ για τη γενναιοδωρία μου,/ πρόλαβα και διέκρινα το Δάκρυ Του/ που πάσχιζε ν' αγκαλιάσει το κοχύλι.”
Το ποίημα "Αυτάρκεια" του Αρτέμη Αθανασάκη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα Νέα(03.06.20100

Eυθύβολα και μη...

Σε... διαρκές πένθος

Γράφει ο
NΕΚΤΑΡΙΟΣ ΕΥ.
KΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
nek@haniotika-nea.gr

Εμένα αφήστε με, τίποτα δεν έχω να πω για τα νέα άσχημα μαντάτα που κατέφθασαν από τη Γάζα!
Πενθώ ακόμα τα θύματα της ΜΑΡΦΙΝ, πόσος καιρός νομίζετε πως έχει περάσει;
Πενθώ ακόμα τον Γρηγορόπουλο, τον Χορευτάκη, τα θύματα των φονικών πυρκαγιών της Πελοποννήσου, τα παιδιά που χάθηκαν στα Τέμπη, κι εκείνα στο Μαλιακό... Κι ακόμη κι άλλα κι άλλα! Και κάθε φορά τα φέρνω στο νου, κάθε φορά που ένας νέος άδικος θάνατος... σημειώνεται στα κατάστιχα! Μοιάζει να ζω σ' ένα διαρκές πένθος κι ας μην είναι κατάδικό μου! Κι ας μην μπήχτηκε μαχαίρι κατάστηθά μου από το χαμό άμεσα δικών μου ανθρώπων!
Ισως πιο κατάλληλη να χρησιμοποιήσω, να ήταν η λέξη "συμπονώ"! Ισως ακόμη καλύτερη κι από το "συμπάσχω"!
Εχω ένα επιπλέον βάρος καθώς αυτά σκέφτομαι· ποια λέξη αρμόζει καλύτερα(!). Ο κόσμος σκοτώνεται, δολοφονείται, βιάζεται καθημερινά κι εγώ; Ψάχνω λέξεις να μιλήσω για όλα αυτά.
Το... ψάχνω, το σκέφτομαι! Δεν το νιώθω! Κι αυτό ώρες-ώρες μοιάζει να είναι ακόμη χειρότερο! Γιατί συνειδητοποιώ πως τα λόγια τελικά δεν αντικατοπτρίζουν καμία πραγματικότητα! Τα λόγια κι όλες εκείνες οι μεγαλοστομίες από τα επίσημα χείλη που ως τους ορίζει η θέση τους, κάνουν πάντοτε δηλώσεις για τις ζωές που άδικα χάθηκαν...
Σκέφτομαι πως για όσες αδικίες ισχύουν πάνω σε τούτο το πλανήτη, ποτέ κανένας από τους ισχυρούς δεν θέλησε να πράξει στο ελάχιστο να τις σταματήσει!
Αντιθέτως όλοι εκστομίζουν δίχως δισταγμό λόγια ότι συμπάσχουν, ότι συμπονούν! Μια στάση που σε μένα μοιάζει ψεύτικη, υποκριτική! Ετσι τουλάχιστον αποδεικνύουν οι πράξεις τους!
...Αφήνουν τεχνηέντως να κυλήσει ο χρόνος, να ξεχαστούν τα πράγματα, να σιγήσουν οι φωνές από τις πρώτες αντιδράσεις, να συνεχιστεί η ζωή, να επανέλθει η ηρεμία, έως που ένας νέος άδικος θάνατος προστεθεί στην υπάρχουσα λίστα!

Χανιώτικα Νέα(02.06.10)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γράφει ο
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!

ΜΕ ΤΟ που μπαίνει σήμερα ο Ιούνης, μπαίνουμε επίσημα στο καλοκαίρι. Εντάξει, το ξέρω ότι η σχετική τελετή του ηλιακού συστήματος γίνεται στις 22 του μήνα, με την είσοδο του ήλιου στο θερινό ηλιοστάσιο, ωστόσο εγώ μένω σ' αυτό που μαθαίνουμε… νηπιόθεν. Οτι Ιούνιος, Ιούλιος και Αύγουστος είναι οι μήνες του καλοκαιριού. Καλό μήνα και καλό καλοκαίρι λοιπόν!

ΤΟΝ ΙΟΥΝΗ αφήνουν το δραπάνι και πιάνουν το ραπάνι. Είδα και έπαθα να βρω μια παροιμία για να υποδεχθώ... παροιμιωδώς τον καινούργιο μήνα. Α ρε Αύγουστε, με τους… κολιούς σου και τις… παχιές τις μύγες σου!

ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΟ έγκλημα! Ωμή δολοφονία! Πισώπλατη μαχαιριά στην αθρωπιά! Πνιγμένος στο κλάμα, οργισμένος για το μακελειό των Ισραηλινών κομάντος, αποχώρησε ο Μάης από τη διεθνή σκηνή!

ΧΙΛΙΑ καλώς να έρθουνε χίλια και δύο χιλιάδες/ οι φίλοι μας οι ελεγκτές με τους πολλούς παράδες! Μαντινάδα ποιηθείσα ατάκα κι επιτόπου για να υποδεχθούμε τους επιτηρητές παύλα δανειστές μας (επιτέλους έμαθα να το γράφω, όπως το λέει ο Ανδρέας Λοβέρδος) που καταφτάνουν στα μέσα του μήνα. Για να μη μας κόψουν το νερό και ξεραθούν τα λάχανα!

ΒΑΖΩ μια φωτιά, σ' όλα τα παλιά/ όλα θα τ' αλλάξω και θα το φωνάξω/ περασμένα ξεχασμένα/ κι όλα απ' την αρχή ξανά!/ Έκαψα το χθες, νύχτες μου παλιές/ κι από το μηδέν αρχίζω όσο κι αν δε θες./ Δάκρυα καυτά, ψέματα πολλά,/ πλήρωσα όσα χρωστούσα και τα δανεικά. Οι δύο τελευταίες στροφές του "Οpa" που ύστερα από το… δέφνισμα των σχετικών δραπών θα μας προταθεί σαν… εθνικός ύμνος.

OPA και όχι ώπα και πολύ περισσότερο όχι opa. Ελληνική ελληνικότατη λέξη. Εκτεταμένος τύπος του (κατ' αρχήν χορευτικού) επιφωνήματος οπ που λέγεται για να δηλωθεί ο ενθουσιασμός και η επιδοκιμασία κάποιου. Όπα!

ΕΝΑ ΛΙΤΡΟ λάδι, μισό λίτρο αμόλυβδη βενζίνα. Για εκεί ξαμώνει η δουλειά. Εκτός και αν αφήσουμε όλοι, μα όλοι, τις ελιές αμάζωχτες, χύσουμε όσο λάδι έχουμε στις κάθε λογής χρειγειές και απογορευτεί απ' την Τρόικα η εισαγωγή ελαιολάδου στην Ελλάδα από άλλες χώρες.
ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΕΙ σε κανένα ο Γιώργος Παπανδρέου. Δεν χρωστάει σε κανένα ο Αντώνης Σαμαράς. Κανείς μας δεν χρωστάει σε κανένα! Να δω εγώ από πού θα πάρει τα χρωστούμενά της η Μιχαλού!
ΧΡΟΝΙΑ πολλά και καλά, Γεράκη, Γερακίνα, Ευέλπιστε, Ευελπίστη, Θεσπέσιε, Θεσπέση, Θεσπέσια, Ιέραξ, Ιέρακα, Γέρακα, Ιουστίνε, Πύρρε, Πύρε, Πύρρα, Πύρα! Εντάξει, ανέμου και καλέ μου θα πάνε οι ευχές μου, πλην αυτές για τον Πύρρο Δήμα. Ουδένα άλλον ξέρω μ' αυτά τα ονόματα που τα βρήκα στο Google. Μήπως ξέρετε εσείς;

ΚΙ Ο ΜΕΓΑΣ Βενιζέλος μας, πάντοτε απαιτούσε/ από το βήμα της Βουλής όποιος και να μιλούσε,/ ποτέ μην είναι κατηφής και να μιλά με κέφι,/ γιατί ο ήλιος όταν βγει,… διασκορπά τα νέφη. Σύμφωνα με τον Παύλο (Παβλή) Πολυχρονάκη.

“Στο φως της πανηγυρικής αυτής ημέρας/ Φρουροί ασάλευτοι προσμένουν διαταγές/ Και αν μερικοί συμπολιτεύονται με τους ολέθρους. Και άλλοι κοιτάζουν τ' άλογα στα δόντια/ Μάχεται τους ολέθρους ο αιγίπαν/ Κι ενώ κροτούν τα τύμπανα/ Γύφτοι χαλκεύουν το μέλλον των καιρών/ Και το μεγάλο πανηγύρι αρχίζει”…
Από το ποίημα του Ανδρέα Εμπειρίκου “Στο φως της πανηγυρικής αυτής ημέρας”.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα Νέα(| 01.06.2010)