ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΤΟ ΘΕΜΑ ΔΕΝ είναι να γίνει η εγχείρηση αλλά να πετύχει! Τι να το κάνω εγώ αν πετύχει η εγχείρηση και πεθάνει ο ασθενής! Μεγάλη κουβέντα κάναμε χθες με τον φίλο μου τον γερω - δάσκαλο για την οικονομική κρίση και τα μέτρα που πάρθηκαν.

ΜΙΣΟΓΕΜΑΤΟ το χθεσινό ποτήρι της ελληνικής οικονομίας. Τίποτα, ωστόσο, δεν εγγυάται ότι μισογεμάτο θα φαίνεται και το σημερινό και πολύ περισσότερο το αυριανό. Αγνωσται αι βουλαί... των θεών του χρήματος.

ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ υπάρχουν λεφτά, ποιος είπε πως δεν υπάρχουν! Απλώς, τις λύσεις για να τα βρούμε αναζητούμε. Εκεί κολλήσαμε και δεν λέμε να ξεκολλήσουμε...

ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ έχουν 7.777 τρόπους για να σου τα παίρνουν. Δεν το έβγαλα απ’ το μυαλό μου. Γνωστός μου τραπεζίτης μου το είπε όταν του παραπονέθηκα για κάποια υπόθεση. Τρέχα γύρευε ψύλλους στ’ άχερα.

ΞΕΡΙΖΩΣΤΕ τα λιόδεντρα και πουλήστε τα ξύλα! Τι είχατε τι χάσατε! Και αυτό ακόμα θα ακουστεί να το λένε κάποιοι εν είδει συμβουλής, έτσι όπως πάνε τα πράγματα.

Η ΚΡΙΣΗ κρίση μα οι πίτες πίτες! Τίποτα δεν δείχνει ότι εφέτος θα κοπούν λιγότερες βασιλόπιτες από πέρυσι. Η φτώχεια θέλει καλοπέραση. Γνωστό αυτό. Σιγά που θα μας αλλάξουν οι... Ολι - Ρένηδες συνήθειες...

ΠΡΟΣΦΕΥΓΩ, προσφεύγεις, προσφεύγει, προσφεύγουμε, προσφεύγετε, προσφεύγουν. Μαζικές προσφυγές στα ανά την Ελλάδα Ειρηνοδικεία για ρυθμίσεις χρεών, ετοιμάζουν, λέει, οι Καταναλωτικές Ενώσεις.

ΓΑΪΔΟΥΡΑΚΙΑ δεν υπάρχουν πια... Μόνο μεγαλογάιδαροι, δυστυχώς! Το υπογράφει 'ο βοριάς' στα '9 μποφόρ' του (βλ. εφημ. 'Χριστιανική' Πέμπτη 6 Ιαν. 2011).

'ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ με την κλασική έννοια της ανάγνωσης παραμυθιών για να ξεχαστούμε ή με την αρχαία ως παρηγορία για να ανακουφιστούμε; Ή και τα δύο. «Ασωτες» ίσον άγουσες έκλυτον βίο ή χωρίς σωτηρία; Ή και τα δύο. «Μπαμπάδες» μήπως θα μας τους σερβίρουν με ρούμι για να μην το αντιληφθούμε εξαρχής;'.

'ΠΕΤΑΧΤΕΣ' σκέψεις (δικός της ο χαρακτηρισμός) από την τακτική αναγνώστρια της στήλης Χρυσούλα Καζάκου στη σελίδα μου στο φέισμπουκ για κάποια απ’ τα 'πεταχτά' της Τρίτης τα παραπάνω. Σ’ ευχαριστώ και από εδώ, Χρυσούλα!

ΠΟΤΕΣ ΤΗΣ δεν μπήκε στο σπίτι, όταν ερχόταν από κάπου, με άδεια χέρια η μάνα μου. Αν δεν έφερνε κάτι έπαιρνε απ’ έξω ένα ξύλο και το έβαζε μέσα. Για να μην τρέμουν και τα τέσσερα καντούνια του σπιτιού, έλεγε.

ΟΤΑΝ Ο Αριστοτέλης ρωτήθηκε γιατί ο έρωτας προτιμά τα όμορφα πρόσωπα, έδωσε την εξής απάντηση: 'Μόνο ένας τυφλός άνθρωπος μπορεί να κάνει μια τέτοια ερώτηση'.

'[...] Απόψε πάνε, πάνε και γυρίζουν,/ σιμά στα κάστρα τ’ άδεια και χορεύουν,/ σιμά στα ερημοκκλήσια και τ’ αγγίζουν,/ κάποια καλά στη νύχτα εκεί γυρεύουν,/ κι απόψε πάνε, πάνε και γυρίζουν./ Κάποια καλά, μα ολότελα χαμένα,/ μέσα στη νύχτα εκεί και στον αγέρα,/ τα σύννεφα για ιδές τα -ωσάν εμένα- γυρεύουν, αχ! απόψε πέρα ως πέρα,/ κάποια καλά, μα ολότελα χαμένα'.
Από το ποίημα του Λάμπρου Πορφύρα 'Τα σύννεφα'

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΜΕΓΑΛΕΣ είναι οι νύχτες του Γενάρη. Ειδικά, ωστόσο, του φετινού Γενάρη μού φαίνονται ακόμα μεγαλύτερες. Προπάντων, όταν τις περνώ στο Νίππος...

Η ΕΛΛΑΔΑ θα ασκήσει τη δυνατότητα παρέμβασης στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης στην εκκρεμή διαφορά Γερμανίας - Ιταλίας για καταβολή αποζημιώσεων κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής, διαβάζω. Ούτε στον νου του πρωθυπουργού να ’μουν προχθές, που αναρωτήθηκα σ’ ένα 'πεταχτό' τι γίνεται με το θέμα.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ προς μίμηση η Ελλάδα κατά τον, 'Ελληνες κουράγιο', Ολι Ρεν. Αυτό δα έλειπε! Πετάει ο γάιδαρος μας είπαν, πετάει απαντήσαμε.

ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ χρέος μας πνίγει, μας σκοτώνει. Δεν λέω να είμαστε μπαταχτσήδες. Να πληρώσουμε αυτό που χρωστάμε και όχι αυτό που θέλουν να χρωστάμε! Πολύ άρεσε στον φίλο μου τον γερω - δάσκαλο το άρθρο της Σοφίας Σακοράφα στην εφημ. 'Πριν' (9.1.11). Ειδικά η... βολή που εξακόντισε με το παραπάνω απόσπασμα.

ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ έχει Θόδωρο, ψάχνει! Υπόψη της κυβέρνησης, που ως γνωστό έχει τον Θόδωρό της. Εχω γράψει τι έπαθαν οι κυβερνήσεις του Κώστα Σημίτη και του Κώστα Καραμανλή, όταν έχασαν τους... Θοδώρους των. Τον Θόδωρο Τσουκάτο και τον Θόδωρο Ρουσόπουλο, αντίστοιχα.

ΠΟΛΛΑ χαρτιά σαν να μου φαίνεται πως έχει η τράπουλα του αρχηγού σας, είπα σε φίλο νεοδημοκράτη με αφορμή τον 'ανασχηματισμό', που έγινε στο κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, για να τον πειράξω προχθές. Οταν είσαι στην αντιπολίτευση μπορείς να παίζεις με πολλές τράπουλες, μου απάντησε σοβαρά αυτός.

ΗΛΘΕ ΣΤΟ Νοσοκομείο Χανίων, είδε όσα είδε, άκουσα όσα άκουσε και απήλθε ικανοποιημένος. Το Μνημόνιο, κατά τον γενικό γραμματέα του Υπουργείου Υγείας, τα πάει μια χαρά...

ΚΥΚΛΟΦΟΡΩ κι... αδιαφορώ. Και αυτό δυστυχώς το έχουμε περί πολλού. Ετσι όπως τα είπες, φίλε Γιάννη Λιονάκη, προχθές στο Ρέθυμνο, είναι. Δεν έχει τελειωμό στην Κρήτη το πρόβλημα των τροχαίων. Αλλα 89 άτομα έχασαν τη ζωή του στους κρητικούς δρόμους τη χρονιά που μας πέρασε!

Η ΨΥΧΗ του ανθρώπου έχει σχέση με τον καιρό που κάνει την ημέρα της κηδείας του, μου είπε ο και καλός φίλος γνωστός τοις πάσι δάσκαλος - λαογράφος, Σταμάτης Αποστολάκης, συνοδεύοντας τα συλλυπητήριά του για το φευγιό σου! Λιόκαλη ήταν η ημέρα της κηδείας σου, μάνα! Μέρα για ελιές, αν δεν ήταν μέρα των Φώτων. Μέρα που οι ουρανοί ήταν ανοιχτοί για να σε δεχτούν!

ΑΘΗΝΑ Κανιτσάκη, συγγραφέα, Χανιά: Ξεχωριστή θέση στη βιβλιοθήκη μου, δίπλα στα άλλα που έχετε εκδώσει και που είχατε την καλοσύνη να μου στείλετε, θα βρει και το νέο σας βιβλίο '68 ξεχωριστές ιστορίες', που μόλις βγήκε στο λιακωτό της δημοσιότητας. Μετά λόγου γνώσεως το γράφω αυτό κι ας μην το έχω ακόμα διαβάσει. Και γιατί το εγγυάται η προηγούμενη... βιβλιοπαραγωγή σας και γιατί κάποιες απ’ τις ιστορίες σας τις έχω ήδη διαβάσει στην εφημερίδα μας. Σας ευχαριστώ πολύ!

ΚΑΠΟΤΕ ρώτησαν τον βασιλιά της Σπάρτης Αγησίλαο τι ποιο σπουδαίο έδωσε ο Λυκούργος με τους νόμους του στη Σπάρτη. Ο Αγησίλαος δίχως να σκεφτεί καθόλου απάντησε: 'Η περιφρόνηση των απολαύσεων'.

'Μας πάγωσε κι απόψε ο Γενάρης/ και το φεγγάρι πίσω απ’ τα βουνά./ Νύχτες μεγάλες και σιωπή./ Κοντά κοντά εμείς - όλο κοντότερα./ Δουλειά που έχουμε τώρα.../ Με τα νύχια να σκάψουμε/ να βρούμε και ν’ αγκαλιάσουμε/ τις σκιές μας'.
Το ποίημα 'Στη σιωπή' της Πόπης Γαβριλάκη

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ…

Εμπρός στον αγώνα που χάραξε ο... Γκλέτσος!

Ναι καλά διαβάζετε, για τον 'αγωνιστή' Απόστολο Γκλέτσο ο λόγος σήμερα... Κείνο το ψηλό παιδί που είναι πλέον... δήμαρχος ενός νέου Καλλικρατικού Δήμου, για όποιον δεν το ξέρει!
Ποιος κουνεί το κεφάλι του; Εδώ ψηφίσαμε ολόκληρο Ψινάκη για δημοτικό σύμβουλο, τον Αποστόλαρο δεν θα βγάζαμε δήμαρχο; Χωρίς καμία δόση ειρωνείας πάντως ο Αποστόλης έχει στρέψει τα φώτα της δημοσιότητος πάνω του και όχι λόγω κάποιας εμπλοκής του σε πάνελ τηλεοπτικό, φωνασκώντας, ώστε να βρει μια θέση στον ήλιο της ελληνικής τηλεπραγματικότητας, η οποία συνεχίζει να ανεβάζει και να κατεβάζει ακόμη και πολιτικούς!
Ανοίγω παρένθεση (πώς το ’λεγε η Μήτση Κωνσταντάρα σ’ εκείνη την ταινία; 'Ατιμη κοινωνία που άλλους τους ανεβάζεις και άλλους τους ρίχνεις στα Τάρταρα...'!).
Εκλεισα παρένθεση και συνεχίζω: Αυτά έχει η ζωή· τα πάνω και τα κάτω της! Από τη μια η κοινωνία της Στυλίδας ανέβασε τον Αποστόλη στον... δημαρχιακό θώκο και από την άλλη η Αστυνομία τον οδήγησε με χειροπέδες στη 'στενή', επειδή ως δήμαρχος πρωτοστατεί στην κινητοποίηση των κατοίκων του Δήμου του κατά των... διοδίων στην περιοχή γύρω από τη Στυλίδα!
Με νόμιμο ή μη τρόπο προσπαθεί να βρει τα δίκαια των συμπολιτών του! Και προσπαθεί να τα βρει με έναν τρόπο που η δύναμη της εξουσίας (όχι αυτή που του δίνει το αξίωμα του δημάρχου αλλά εκείνη του 'γνωστού'-σελέμπριτι- ηθοποιού) του έχει δώσει· γιατί όχι; Μπλέκονται πολύ τα πράγματα και το ποιος έχει δίκιο λιγότερο ή περισσότερο, σηκώνει πολλή συζήτηση!
Σε μια χώρα, όπως η δική μας, δεν είναι η πρώτη φορά που οι πολίτες 'παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους' προχωρώντας σε πράξεις απονενοημένες! Ειδικά τώρα που η χώρα βρίσκεται σε αναβρασμό λόγω της οικονομικής κρίσης, αυτές οι πράξεις ενδεχομένως να πληθύνουν και ουδείς μπορεί να γνωρίζει πού θα οδηγηθούμε!
Αυτό που κάνει εντύπωση -για να επανέλθω στον Απόστολο- είναι ότι ως φαίνεται δεν κρύβονται τίποτα μεγαλοσυμφέροντα πίσω από αυτή του την ενέργεια!
Με άλλα λόγια ο άνθρωπος στη συγκεκριμένη πράξη προέβη με γνώμονα το κοινό καλό των δημοτών του και αυτό κάποιοι μεταξύ αυτών και το Πανελλαδικό Συντονιστικό Επιτροπών Αγώνα Ενάντια στα Διόδια, έσπευσαν να του το αναγνωρίσουν ως μια... επαναστατική πράξη ενάντια στην κρίση και σε αυτούς που μας οδήγησαν σε αυτή...!

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΧΕΙΜΩΝΙΑΣΕ! Καιρός για παραμύθια. Για παραμύθια όμως, που λένε αλήθειες. Ολοι, μικροί μεγάλοι έχουμε ανάγκη παραμυθίας! Το κρύο έχει ήδη αρχίσει να γίνεται ανυπόφορο...

ΔΙΣΚΟ ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ να βγάλουν οι αρχηγοί των κρατών της Ευρώπης. Ούτε λίγο ούτε πολύ 3 τρισεκατομμυριάκια ευρώ θέλουν, λέει, να μαζώξουν για να σώσουν τις άσωτες χώρες...

ΑΣΩΤΕΣ ΚΟΡΕΣ ή άπορες κορασίδες η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ιταλία; Εύκολη απάντηση. Αλλες άσωτες κόρες κι άλλες άπορες κορασίδες. Αφησα επίτηδες έξω από την κατάσταση το Βέλγιο. Αυτό είναι το γεροντοπαλίκαρο της υπόθεσης.

ΤΟ ΕΥΡΩΟΜΟΛΟΓΟ, του ευρωομόλογου, το ευρωομόλογο, ευρωομόλογο. Υπέρ της σωτηρίας της οικονομίας ημών της... Κυρίας (λέγε με Μέρκελ) δεηθώμεν. Αλήθεια, τι γίνεται, επ' ευκαιρία με τις πολεμικές αποζημιώσεις;

ΑΠΟ 'ΚΟΥΜΠΑΡΟΣ' 'καρντάσης' ο Τούρκος πρωθυπουργός, Ταγίπ Ερντογάν, για τις ελληνικές κυβερνήσεις. Να μην τον δούμε 'μπαμπά', η έγνοια που έχει ο φίλος μου ο γερω - δάσκαλος. Μεγάλη η κουβέντα που κάναμε χθες επί του θέματος.

ΟΠΩΣ Ο ΧΟΡΤΑΤΟΣ δεν μπορεί να καταλάβει απόλυτα τον νηστικό έτσι και ο στεγασμένος δεν μπορεί να καταλάβει τον άστεγο. Μικρό, πικρό σχόλιο για τη σύλληψη τεσσάρων αλλοδαπών που είχαν κάνει κατοικία τους το παλιό Νοσοκομείο.

'ΔΙΟΤΙ ΤΙΣ ίδιες ανισότητες πρόσβασης στον πολιτισμό που δημιούργησε η οικονομική ζωή ανάμεσα στις διάφορες κοινωνικές τάξεις, τις δημιούργησε επίσης και ανάμεσα στις διάφορες χώρες του κόσμου (...) Ή θα δουλέψει η ανθρωπότητα για να καλύψει αυτές τις τεράστιες ανισότητες ή ο πολιτισμός και οι πολιτισμοί θα διατρέξουν τον κίνδυνο να χαθούν αύτανδροι'. Fermand Braudel (Γραμματική των αριθμών, 1993).

ΠΑΝΩ, ΚΟΡΥΦΗ, άκρα αριστερά, όπως βλέπουμε την εφημερίδα, τώρα και μερικές ημέρες το καθημερινό σκίτσο του Μπάμπη Κιαγιά. Πού θα πάει, μπορεί να στραβολαιμιάσω αλλά θα το συνηθίσω. Κάθε μέρα με Μπάμπη αρχίζω το διάβασμα της εφημερίδας.

ΜΙΑ ΖΕΣΤΗ ΜΙΑ ΚΡΥΑ. Μην πολυχαίρεσαι που νίκησε η ΑΕΚ τον Πανσερραϊκό προχθές, Μήτσο! Την Κυριακή να περιμένεις κρυάδα! Συνηθισμένη κατάσταση.

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ από καρδιάς, όσοι με συλλυπηθήκατε για τον χαμό της μητέρας μου. Οταν μοιράζεσαι τη λύπη σου γίνεται μισή κι όταν μοιράζεσαι τη χαρά σου γίνεται διπλή. Και αυτό Εκείνη μου το έμαθε...

ΜΙΑ ΦΟΡΑ κάποιος απ' τους φίλους του βασιλιά της Σπάρτης Αγησιλάου του είπε να ξεκουράζεται κιόλας και να μην είναι συνέχεια ολιγαρκής και δραστήριος, προκειμένου να γνωρίσει και την ομορφιά της ποικιλίας. Ο Αγησίλαος του απάντησε: 'Εχω μάθει να βρίσκω την ποικιλία μέσα στην έλλειψη αλλαγών'.

'ΤΗΝ ΩΡΑ που η πόλη κοιμάται/ τα παραμύθια ζωντανεύουν στους φιλόξενους δρόμους./ Κάνουν παρέα τους μυστήριους./ Χαϊδεύουν τ' αδέσποτα σκυλιά/ περνούν από πάρκα/ γέφυρες και αποβάθρες/ κερνώντας τσιγάρα στους απελπισμένους/ κι ύστερα με δέος παρατηρούν τις ουράνιες κινήσεις/ με προσοχή καταγράφουν τα ειδύλλια των διαττόντων [...]'.
Από το ποίημα 'Οταν τα παραμύθια ζωντανεύουν'
του Δημήτρη Α. Δημητριάδη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

.

Η Αση Γωνιά κι ο κόσμος ούλος (1)

'Οσο ζει, αναπνέει και σωφρονεί, για να θυμηθώ τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, στον «Λαμπριάτικο Ψάλτη», των αδυνάτων αδύνατο να σταματήσει ο Σήφης Ι. Πετράκης να γράφει ασηγωνιώτικες ιστορίες, διασώζοντας το πρόσωπο της «Απάνω Κρήτης», όπως θα ?λεγε ο Νίκος Καζαντζάκης, μ? ό,τι αυτό σημαίνει'. Αυτά, μεταξύ άλλων, έγραψα στη στήλη αυτή παρουσιάζοντας το προηγούμενο βιβλίο 'Ιστορίες της ορεινής μαδαρίτικης γης', ο τίτλος του, του και εκλεκτού τακτικού συνεργάτη της εφημερίδας μας ασηγωνιώτη καπετάνιου της πένας. Τα ίδια, τα οποία θα μπορούσα να έχω γράψει και για το πρώτο βιβλίο της σειράς, το 'Ιστορίες τσ? Αση - Γωνιώτικης ρίζας', επαναλαμβάνω, προτάσσοντάς τα σαν πρόλογο στην παρουσίαση του τελευταίου του 'Ορεινές μαδαρίτικες αθιβολές τσ? Αση - Γωνιώτικης ρίζας', που μόλις κυκλοφορήθηκε. Η Αση - Γωνιά και ο κόσμος ούλος, μας λέει και στις καινούργιες ιστορίες του, μαζί με τον καπετάνιο του πενακιού, τον αδελφό του τον Χρήστο, που τις ζωντανεύει, όπως και στα προηγούμενα βιβλία, με τα σκίτσα του. Ενας κόσμος ξεχωριστός, ένας κόσμος μικρός μα και ταυτόχρονα μέγας, για να θυμηθούμε τον Οδυσσέα Ελύτη στον γνωστό στίχο του ο κόσμος της Αση - Γωνιάς. Αυτόν τον ωραίο στη γνησιότητά του και γνήσιο στην ωραιότητά του κόσμο, σ? όλο το μεγαλείο του, σ? όλες τις εκφάνσεις του, μ? όλο το πλούσιο παρελθόν του, όλο το δυναμικό παρόν του κι όλο το ελπιδοφόρο μέλλον του μας παρουσιάζει, έχοντας σαν εργαλείο όλον τον απίστευτο πλούτο της ασηγωνιώτικης ντοπιολαλιάς, ο Σήφης. Κι αυτόν θα συνεχίσει να μας παρουσιάζει και στα επόμενα βιβλία του.


Η Αση Γωνιά κι ο κόσμος ούλος (2)

Ασηγωνιώτικες αθιβολές. Αθιβολές για το χθες και αθιβολές για το σήμερα. Αθιβολές για τα πρόσωπα κι αθιβολές για τα πράγματα. Αθιβολές για τα πράγματα των προσώπων κι αθιβολές για τα πρόσωπα των πραγμάτων. Αθιβολές για θρύλους κι αθιβολές για ιστορικά γεγονότα. Αθιβολές για τα ήθη και τα έθιμα κι αθιβολές για την επικαιρότητα. Αθιβολές σοβαρές που σε προβληματίζουν κι αθιβολές αστείες που σε ξεκουράζουν. Αθιβολές της καθημερινότητας κι αθιβολές των σκολάδων. Λογιών των λογιών τα λουλούδια που έχει ακόμα και στην κάθε πεζούλα του, ο ασηγωνιώτικος μπαξές του Σήφη! Το ?χει αυτό το μέγα χάρισμα ο συγγραφέας μας! Να ζωντανεύει με τις ιστορίες του ακέραιο τον όμορφο ασηγωνιώτικο κόσμο έτσι όπως σήμερα αναπνέει το υπάρχον ζείδωρο οξυγόνο, για να χρησιμοποιήσω λέξεις απ? τον πρόλογο του πρώην νομάρχη Χανίων Γιώργου Κατσανεβάκη. Το διαπιστώνουμε σ? όλες, σχεδόν, και τις 51 ιστορίες του, αυτό. 'Σκύβω και αφουγκράζομαι τη γη τη βασανισμένη, την ηρωική, τη γη την Αση - Γωνιώτικη που περισσεύουν οι πέτρες και τα χάλαρα', γράφει, μεταξύ των άλλων, στον δικό του πρόλογο ο συγγραφέας. Και συμπληρώνει: 'Προσπαθώ να ακούσω το γέρο και τη γριά Ασηγωνιώτισσα που με τρεμάμενη φωνούλα που ίσα που ακούγεται, μου λένε για τη ζωή που πέρασαν και τους ανθρώπους που έζησαν εδώ, για τα παλιά ήθη και έθιμα'. Πάνω, απ? όλα όμως τη σημερινή ασηγωνιώτικη ζωή βιώνει... Στην Αση - Γωνιά τις περισσότερες μέρες του χρόνου διανταλλάσσει, βλέπετε, και δεν αφήνει μάζωξη για μάζωξη... Η Αση Γωνιά κι ο κόσμος ούλος...

Οι βυζαντινές τοιχογραφίες στην Κίσαμο

Οπως κάθε χρόνο την Πρωτοχρονιά τα παιδιά λένε τα κάλαντρα του Αϊ - Βασίλη... Οπως κάθε χρόνο την Πρωτοχρονιά κόβουμε στο σπίτι μας βασιλόπιτα... Οπως κάθε χρόνο την Πρωτοχρονιά κάποιοι επιμένουν να κρατάνε διάφορα άλλα έθιμα... Ετσι και κάθε χρόνο, έναν μήνα περίπου πριν απ? το φεύγα του παλιού, ο ιδιαίτερα δραστήριος Σύλλογος Προβολής Κισάμου 'Η Γραμπούσα' έχει το 'έθιμο' να κυκλοφορεί ένα επιμελημένο θεματικό Ημερολόγιο Τοίχου για τον νέο χρόνο, με κισαμίτικο περιεχόμενο. Εχω τα περισσότερα απ? τα 20 υπέροχα αυτά Ημερολόγια των προηγούμενων ετών, (να ?ναι καλά ο και ποιητής, φίλος πρόεδρος της 'Γραμπούσας' που απ? το 1998 που μου τα στέλνει), πάντα έτοιμα για πολλές και ποικίλες κισαμίτικες αναζητήσεις, αλλά και για νοσταλγικά ταξίδια κατά Κίσαμο μεριά. Μαζί με αυτά θα φυλάξω, βέβαια, και το φετινό, που είναι αφιερωμένο στις τοιχογραφίες παλιών βυζαντινών εκκλησιών της Κισάμου, όταν με το καλό τελειώσει η χρονιά. Και γιατί το εισαγωγικό σημείωμα του εφόρου Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Μιχάλη Ανδριανάκη με τίτλο 'Τοιχογραφημένοι ναοί της Κισάμου', είναι ό,τι καλύτερο μπορούσε να γραφτεί τελικά, αλλά και γιατί οι φωτογραφίες του γνωστού Κισαμίτη (απ? τα Ζυμπραγού) φωτογράφου Φάνη Μανουσάκη είναι ξεχωριστές. Εκ των ων ουκ άνευ ότι και το φετινό Ημερολόγιο της 'Γραμπούσας', που όπως επισημαίνει ο Θανάσης Δεικτάκης, είναι 'ένα προσκύνημα για τον πιστό, μια παρακαταθήκη για τον ιστοριοδίφη, για τον αγιογράφο, για τον καλλιτέχνη, για τον ερευνητή ευρύτερα', αλλά και 'μια προσφορά στην Κρήτη μας, στην παράδοσή της, στην ιστορική πορεία της, όπως καταγράφεται με τούτα τα έργα τα ιερά στη βορειοδυτική άκρη της μεγαλονήσου', εντυπωσιάζει για τους θησαυρούς που κρύβει και φιλοξενεί η Κίσαμος!. Ενας κόσμος ξεχωριστός, ένας κόσμος μικρός μα και ταυτόχρονα μέγας, για να θυμηθούμε τον Οδυσσέα Ελύτη στον γνωστό στίχο του ο κόσμος της Αση - Γωνιάς. Αυτόν τον ωραίο στη γνησιότητά του και γνήσιο στην ωραιότητά του κόσμο, σ? όλο το μεγαλείο του, σ? όλες τις εκφάνσεις του, μ? όλο το πλούσιο παρελθόν του, όλο το δυναμικό παρόν του κι όλο το ελπιδοφόρο μέλλον του μας παρουσιάζει, έχοντας σαν εργαλείο όλον τον απίστευτο πλούτο της ασηγωνιώτικης ντοπιολαλιάς, ο Σήφης. Κι αυτόν θα συνεχίσει να μας παρουσιάζει και στα επόμενα βιβλία του.

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΤΗΝΤΡΙΤΗ, 4 Ιανουαρίου, έφυγε πρωί πρωί, στα 90 της χρόνια , για το άλλο ημισφαίριο της ζωής η μάνα μου. Ο άνθρωπος που μέσα στα μύρια πράγματα που με δίδαξε, μ’ έμαθε να λέω και τον χαιρετισμό με τον οποίο κλείνω τη στήλη, το υπέροχο «χαιρετώ σας κι αγαπώ σας! Το ξέρω ότι από εκεί ψηλά που βρίσκεται η ψυχούλα σου, θα συνεχίσεις να χαιρετάς και ν’ αγαπάς, μάνα!

Μια αεί-θάλλουσα πολύκαρπη και καλύκαρπη αιωνόβια ελιά η μάνα μας και η γιαγιά μας! Μια ελιά που άντεξε σ’ όλους τους καιρούς μ’ όλους τους ανέμους. Μια ελιά που είχε απλώσει τις ρίζες της στη σάρκα της λαικής μας παράδοσης και είχε γίνει ένα μαζί της. Μια ελιά στον ίσκιο της οποίας πάντα θα βρίσκουμε καταφύγιο. Προπάντων τώρα που έφυγε κοντά στον πατέρα μας και παππού μας, στη Χώρα των Μακάρων. Όπως βρίσκαμε ακόμα και τα τελευταία χρόνια , όταν α πόδια της είχαν πάψει πια να την υπακούνε και τα χέρια της , αυτά τα αγιασμένα χέρια της, δεν μπορούσαν να κάμουν ούτε τα απαραίτητα. Απέραντος ο θαυμασμός μας γι αυτήν. Για τα που γνώριζε, για το πότε έπρεπε να μιλήσει και πότε να σωπάσει,, για το πώς κανόνιζε τα πράγματα και τις καταστάσεις. Πάνω απ’ όλα όμως καταλυτική η αγάπη μας ! Μια αγάπη, ωστόσο, που ό,τι κι αν κάναμε κι ό,τι κι αν κανουμε γι’ αυτήν, θα μείνει ανεξόφλητη. Όχι! Τίποτα μα τίποτα ενόσω ζούμε αναπνέουμε και σωφρονούμε δεν μπορεί να ξεριζώσει από την καρδιά μας τούτη την ελιά!

«Να πεις δυο λόγια άμα πεθάνω, παιδί μου, εσύ κατέεις και τα συνθέτεις όμορφα»! μου ‘χες παραγγείλει σε ανύποπτο χρόνο. . Το έκανα, μάνα! Αποχαιρετώντάς σε στην εκκλησία του Τιμίου Σταυρού του χωριού μας,εκ μέρους και των άλλων σου παιδιών, του Αντώνη, της Στέλλας και της Χρυσούλας, των γαμπρών σου και των νυφάδων σου,αλλά και των εγγονιών και των δισεγγοννιων σου! Αμέσως μετά τον μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου Δαμασκηνό Παπαγιαννάκη, που προεξήρχε της νεκρωσίμου ακολουθίας και τον μια ζωή φίλο μας,γενικό διευθυντή του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ, Βενιζέλος» Νίκο Παπαδάκη. Και για να συνοδεύσω τα ευχαριστώ μας σε ολους– και ήταν τόσοι πολλοί- που ήρθαν για να σε αποχαιρετήσουν. Να λέτε, παιδί μου, «ευχαριστώ», μια ακόμα παραγγελιά σου.

Σαράντα χρόνια πήγαινε ξυπόλυτη στη Χάρη της, από το Νίππος στον Φρε την παραμονή του Ευαγγελισμού. Ακόμα κι όταν η βροχή ήταν δαρτή κι όταν ο αέρας ξερίζωνε τα δέντρα κι όταν το κρύο δεν το άντεχαν ούτε τα πουλιά. Τίποτα δεν μπορούσε να σταματήσει τη μάνα μου να κάμει το τάξιμό της, το τάξιμο να αποκτήσει παιδί. Η Βαγγελίστρα ήθελε και γεννήθηκες και γι αυτό πήρες το όνομά της» , μου πε κάποτε, όταν της παραπονέθηκα,πήγαινα Πρώτη Δημοτικού, θυμούμαι, γιατί δεν με έβγαλαν Αντώνη, το όνομα του παππού. Και συμπλήρωσε: «Γι’ αυτό με βλέπεις και πηγαίνω ξυπόλυτη κάθε χρονιά». Την έβλεπα, κάποιες φορές την ακολουθούσα κιόλας, μα κι όταν δεν την έβλεπα, γιατί έλειπα από το χωριό, την σκεφτόμουν να περπατά, μη λογαριάζοντας τις πέτρες και τους βάτους που της μάτωναν τα πόδια… Οι μνήμες που είχαν κατασκηνώσει στο μυαλό μου, όταν ψαλλόταν το ¨Αιωνία η μνήμη Αυτής!»

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http\\: petxta.blogspot.com)

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ…

Γράφει ο NΕΚΤΑΡΙΟΣ ΕΥ. KΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
kak_nektar@yahoo.gr

Στη γιαγιά μου τη Δέσποινα

[Δυο μόνο λέξεις... ν’ αφήσω στο προσκέφαλό σου, χαιρετισμός κι αντίο
για το ταξίδι που ’χεις ξεκινήσει...]

Πρωί της Τρίτης, είμαι μαζί σου στο σπίτι σου, μέσα στο σαλόνι, εσύ ακίνητη φορείς το καλό σου φόρεμα, ήρεμη, γαλήνια κι εγώ κοντά σου στο προσκέφαλό σου, να σε θωρώ όμορφη! Δυο μόνο λέξεις θέλω να σου πω γιαγιά μου μα δεν ξέρω αν γίνεται να τις αρθρώσω. Το ξέρω πως δεν γίνεται! Και τι να πεις, τι να πρωτοπείς με δυο λέξεις;
Φταίει που παλεύουν μέσα μου όλες οι σκέψεις κι όλα τα συναισθήματα -όσα έχω- αφότου έμαθα για το φευγιό σου! Αυτό φταίει κι αδυνατώ καλή μου... Τίποτε δεν μοιάζει αρκετό για να ειπωθεί για σένα και πώς να το χωρέσουν κάποιες αράδες;
Πώς οι λέξεις να δηλώσουν τα συναισθήματα κι όλες τις σκέψεις όλων μας...!
Ανάκατα μοιάζουν. Ανάκατα είναι όλα κι έτσι ανάκατα στα γράφω. Θέλω να προλάβω να στα πω όπως σου ’λεγα τα νέα μας· το μωρό είναι ακόμη λίγο άρρωστο, τρέχει η μυτούλα του και δείχνει τον λαιμό του και λέει 'μιμί'!...
Εμείς είμαστε, όμως καλά(!), αν εξαιρέσεις... Αρχινώ τις προτάσεις και δεν τις τελειώνω!
Μα δε μπορώ και κάτι καλύτερο σήμερα!
...Νιώθω πως θέλω να σου πω άλλα από αυτά που σου λέω, νιώθω να μη μου φτάνει ο χώρος, ο χρόνος να τα βάλω σε μια σειρά, να σου πω τα πιο σπουδαία, τα πιο σημαντικά...
Τούτη την ώρα, όλα, γιαγιά, είναι ασήμαντα...
Τι να ’ναι πιο σημαντικό τούτη την ώρα από το άσχημο νέο πως δεν είσαι πια μαζί μας, πως δεν θα σε ξαναδούμε, πως δεν θα σε ξανακούσουμε!
Γιάντα γιαγιά φεύγεις;
Τι να κάνω πες μου να σε δω ξανά, να μου μιλήσεις, να σε ξανακούσω σε όλα τα σωστά που ’χεις να μ’ ορμηνέψεις; Θέλω να σου πω πως δεν κλαίω κι ας τρέχουνε τα μάτια μου!
Μη στεναχωράσαι για ’μας, είμαστε όλοι καλά κι ας πονούμε... Καιρός σου δα να ξεκουραστείς, καλή μου, να μη μας έχεις όλους στην έγνοια σου! Δεν ξέρω... Δεν ξέρω τι άλλο να σου πω κι ας είναι τόσα πολλά αυτά που θέλω τα μικρά - μικρά κι ασήμαντα!
...Εσύ έχεις φύγει πια από κοντά μας... γιατί το επαναλαμβάνω;
Να το πιστέψω; Γιατί να το πιστέψω; Το θέλω;
Το μόνο που θέλω, το μόνο που με νοιάζει είναι να ’σαι καλά, να προσέχεις, να ’σαι πια ξεκούραστη κι εμείς καλά θα είμαστε...!
Προστέθηκε πριν από 6 λεπτά · Μου αρέσει! · Σχολιάστε

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Οι ευχές δεν μπαίνουν σε ανεργία (1)

'Βασιλικούς και γιασεμιά γεμίζω το πανέρι/ τη σκέψη μου δρομολογώ σιμά σας να το φέρει!'. Μαντιναδολόγος, όπως τον φίλο μου τον Ηλία τον Σταματάκη για παράδειγμα, δεν είμαι και δεν πρόκειται, βέβαια, να γίνω. Κάποιες φορές, ωστόσο, ασκούμαι σ' αυτό το άθλημα. Καρπός αυτής της άσκησης και η παραπάνω μαντινάδα που τη στέλειωσα απ' τα πριν για να τη στείλω την παραμονή και την ημέρα της Πρωτοχρονιάς μέσω κινητού αλλά και μέσω Διαδικτύου στους φίλους μου για να συνοδεύσω τις ευχές μου για 'καλή χρονιά'. Μ' αυτήν τη μαντινάδα, με την οποία? συμμετείχα στον φετινό άτυπο διήμερο πρωτοχρονιάτικο? δίχως χαμένους και κερδισμένους διαγωνισμό, κάνω ποδαρικό στις 'Εύφημες μνείες', εφέτος, ευχόμενος σ' όλους τους αναγνώστες των, για τη νέα χρονιά 'πάντα γεια, πάντα χαρά'!
'Τους μεγαλύτερους στόχους τους βάζει η ψυχή, τα καλύτερα όνειρα τα δημιουργεί το μυαλό και τις καλύτερες ευχές τις στέλνει η καρδιά'. Το μήνυμα που μου έστειλε φίλη τακτική αναγνώστρια στης στήλης, μέσω κινητού, για να συνοδεύσει την ευχή της για 'καλή χρονιά'! Δεν ξέρω σε ποιον ανήκει αυτή η φράση σημασία έχει ότι έτσι είναι. Προϊόντα της ψυχής μας οι στόχοι που βάζουμε, προϊόντα του μυαλού μας τα όνειρα που κάνουμε, προϊόντα της καρδιάς μας οι ευχές που δίνουμε. Ούτως ή άλλως οι ευχές, που έχουν την τιμητική τους την παραμονή και την ημέρα της Πρωτοχρονιάς, δεν μπαίνουν ποτέ σε ανεργία! Αυτό δα έλειπε!

Οι ευχές δεν μπαίνουν σε ανεργία (2)

Απ' τα που έγραψα στην παραπάνω εύφημη μνεία θα καταλάβατε ότι πολλές πάμπολλες ήταν οι μαντινάδες που έφτασαν μέχρις εμένα κι εφέτος. Ας δούμε, ένα τυχαίο δείγμα, δέκα απ' αυτές δίχως αξιολογική κατάταξη, εν είδει ανθολογίου και ας παραθέσουμε στο τέλος ακόμη μια εν είδει επιλόγου.
Κατ' αρχήν οι δέκα: 'Γίνε Χριστέ μου χουβαρντάς ετούτονε το χρόνο/ και μοίρασε στους φίλους μου χαρές και γλέντια μόνο' (Αντωνία Καπετανάκη), 'Αμα υπάρχει άγιος με σάκο και με δώρα/ ας δώσει 500 δισ. σε τούτηνε τη χώρα!' (Ελένη Σωμάκη), 'Ο,τι στον κόσμο επιθυμείς και πλάθεις με το νου σου/ να σου τα φέρει ο Θεός στην πόρτα του σπιτιού σου' (Στέλλα Κοτζαμπασάκη), 'Ανήμερα Πρωτοχρονιάς το σ' αγαπώ να μπέψεις/ να κάνει το ποδαρικό στ' αρχοντικό της σκέψης' (Μαρία Δρακάκη). 'Ολοι μαζί τα φάγαμε, γι' αυτό να ευχηθούμε/ και με τη νέα τη χρονιά πάλι να το μπορούμε' (Βαγγέλης Μπραουδάκης), 'Νάτανε κήπος η ζωή χαρές να τον φυτέψω/ τον νέο χρόνο που θα μπει απ? αγαπώ να μπέψω' (Αντώνης Αποστολάκης), 'Οσες ευχές σας είπανε Πρωτοχρονιά κι οφέτος/ να σας κλουθούν στο διάβα σας όλο το νέο έτος' (Ειρήνη Καλαϊτζάκη), 'Στέλνω ευχές, στέλνω χαρά, υγεία κι ευτυχία/ σ' όλους αυτούς που έχουνε μες στην καρδιά μου αξία' (Κλέλια Παπουτσάκη), 'Δύο χιλιάδες ένδεκα ευχές αντιγυρίζω/ σε όλους όσους εκτιμώ και φίλους μου λογίζω' (Χρυσούλα Καζάκου).
Ακόμα μία: Την τελευταία μαντινάδα που θα παραθέσω μου την έστειλε ο και καλός μου φίλος, γνωστός στους αναγνώστες της στήλης, ανώτατος υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης Παναγιώτης Αλεβαντής από τις Βρυξέλλες, για να συνοδεύει τις ευχές του για 'Υγεία', 'Πρόοδο' και 'Νηφαλιότητα'. Το 2011, Ευρωπαϊκό Ετος Εθελοντισμού, αλλά και Διεθνές Ετος Δασών, ας προσπαθήσουμε να κάνουμε κάτι για τον «πλησίον», τον συνάνθρωπο αλλά και το περιβάλλον, αυτόν τον βουβό και καταταλαιπωρημένο «πλησίον» γράφει. 'Γιατί: Ο,τι κι αν πω ξατμίζεται, μα ό,τι κάνω μένει,/ κι αν είν' καλό ο κόσμος μας καλύτερος πομένει!'. Κανένα σχόλιο ούτε σ' αυτήν ούτε στις άλλες!
Σημείωση: Τα ονόματα των φίλων που μου έστειλαν τις μαντινάδες είναι τα εντός των παρενθέσεων.

Θυμάμαι εύκολα

'Η μνήμη μας είναι το ημερολόγιο που κουβαλάμε μαζί μας'. Τη ρήση αυτή του Οσκαρ Ουάιλντ έχει βάλει ως προμετωπίδα ο και εκλεκτός συνεργάτης της εφημερίδας μας Κυριάκος Βασιλομανωλάκης στο αφιερωμένο στη μητέρα του Ευαγγελία, νέο του βιβλίο που μόλις κυκλοφορήθηκε με τίτλο 'Θυμάμαι εύκολα'. Μετά απ' το 'Μαθαίνω εύκολα', ένα ακόμα βιβλίο, απόσταγμα της πλούσιας παιδαγωγικής και διδακτικής εμπειρίας του και ιδρυτή και διευθυντή της 'Πολύγνωσης', ενός πρωτότυπου εκπαιδευτικού οργανισμού διδασκαλίας της Αγγλικής Γλώσσας, λοιπόν, απ' τις εκδόσεις 'Ινστιτούτο Μάθησης'.
Ενα ακόμα βιβλίο - εργαλείο για τον μαθητή και τον δάσκαλο, όλων των βαθμίδων, κατ' αρχήν, μα και για τον οποιονδήποτε άνθρωπο. Ακριβώς γιατί απαξάπαντες έχουμε τόσο στην καθημερινότητά μας όσο και στις επαγγελματικές μας ενασχολήσεις, ανάγκη να θυμούμαστε ημερομηνίες και αριθμούς, γεγονότα και πρόσωπα, ραντεβού και πελάτες, χρηστικές πληροφορίες κι ένα σωρό άλλα πράγματα πέραν των όποιων 'μαθητικών' ή 'διδακτικών' υποχρεώσεων έχουν ορισμένοι. Τι έκανε ο Κυριάκος Βασιλομανωλάκης στο πρωτότυπο, επίσης βιβλίο του, ένα βιβλίο της 'επόμενης μέρας', για να χρησιμοποιήσω τον τίτλο της στήλης κάτω απ' την οποία στεγάζει κάθε εβδομάδα τα γραφτά του στην εφημερίδα μας;
Τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από το να συγκεντρώσει εκατοντάδες ιδέες από άτομα όλων των τάξεων, διαφορετικών επαγγελμάτων, ηλικιών και ιδιοτήτων και να συμπεριλάβει παλιά και πρόσφατα συμπεράσματα επιστημονικών ερευνών και εμπειρίες από τα σεμινάρια μνήμης που παρουσιάζει απ' το 1986(!)
Κάτι δηλαδή που λίγοι, ελάχιστοι έχουν την κατάλληλη 'αρματωσιά' να το κάνουν. Με την έννοια αυτή το 'Θυμάμαι εύκολα', που μας βοηθά να δημιουργούμε τις συνθήκες για να θυμούμαστε και μας μαθαίνει τεχνικές απομνημόνευσης, με παιγνιώδη τρόπο, είναι συν τοις άλλοις κι ένα βιβλίο προσφοράς. Αν δώσεις ένα ψάρι σ' έναν άνθρωπο, θα ξεπεινάσει μια φορά, αν του μάθεις, όμως, να ψαρεύει θα ξεπεινάσει για όλη του τη ζωή, μας λέει, στο περίπου, μια κινεζική παροιμία. Σ' αυτό το πλαίσιο
κινείται και το νέο βιβλίο του Κυριάκου...

Χανιώτικα νέα(03.01.11)

ΠΟΙΗΣΗ

Παίζοντας με τα γράμματα

Απ’ το άρμα του ήλιουjavascript:void(0)
Το λάμδα κατέβηκε
Και μαζί του παρέσυρε
Το πανέμορφο όμικρον
Και «βοήθεια!» φώναζαν
Τα η,ι, υ, που απέμειναν!

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΣΗΜΕΡΑ και αν δεν βάλαμε από χθες στην ξώπορτα του σπιτιού μας ασκελετούρα, ας βάλουμε. Η ασκελετούρα, έλεγαν οι παλιοί μας, μπορεί να μας μεταδώσει τη ζωτική δύναμη που έχει μέσα της. Τη δύναμη που έχει να βγάζει πάντα νέα φύλλα. Ακόμα κι αν δεν το πιστεύουμε, ας το κάνουμε! Ας μείνουν και κάποια έθιμα να τα παραδώσουμε έτσι όπως τα βρήκαμε. Καλή χρονιά!

ΚΡΥΒΟΥΜΕ ΠΟΛΛΕΣ δυνάμεις σαν λαός! Κρύβουμε πολλές δυνάμεις σαν άτομα μέσα μας. Δύσκολη, πολύ δύσκολη η χρονιά που αρχίζει. Ας μην τα βάφουμε, όμως, όλα μαύρα! Ακόμα κι όταν κλείνουν όλες οι πόρτες, πάντα υπάρχει ανοιχτό ένα παράθυρο!

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΗΤΑΝ το 'πεταχτό' που έκανε το ποδαρικό στη στήλη εφέτος. Κανονισμένο από μέρες το 'χα. Σιγά που θ' άφηνα το μολύβι λιμπερτό να μου ξεφουρνίσει πράμα ανεπιθύμητο!

ΟΛΟΙ ΝΟΙΑΖΟΜΑΣΤΕ, γιατί να το κρύψομεν άλλωστε, για το καλό ποδαρικό! Οχι και να μας το κάνει ο... πρώτος τυχόντας!

'ΑΝ ΕΙΝΑΙ να ’ρθει θε να ’ρθεί, αλλιώς θα προσπεράσει!'. Ο τελευταίος στίχος του ποιήματος 'Η αγάπη' του Κώστα Ουράνη. Στην αγάπη, βέβαια, αναφέρεται. Το ο,τιδήποτε, ωστόσο, 'αν είναι να 'ρθει θε να 'ρθεί, αλλιώς θα προσπεράσει!'.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΑΣ δεν ξέρει τι τον περιμένει, όχι μόνο τον επόμενο χρόνο, τον επόμενο μήνα, την επόμενη μέρα, την επόμενη ώρα αλλά και την επόμενη στιγμή. Στην επόμενη στροφή του δρόμου. Την άποψή του πάνω σ' αυτό μου την έχει πει πολλές φορές ο φίλος μου ο γερω - δάσκαλος. Αλλη ιστορία γι' αυτόν το ποδαρικό. Κανονισμένο, απ' τις αρχές του Δεκέμβρη ποιο απ' τα εγγόνια του θα του κάνει, το 'χει!

ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ, ΛΕΕΙ, τις προάλλες στα καφενεία, του μέχρι χθες Δήμου Κρυονερίδας από την Αστυνομία, γιατί έπαιζαν ζάρια και πρέφα. 'Εγώ θυμούμαι ότι παλιά οι κουμαρτζήδες έβαζαν τσιλιαδόρους τέτοιες μέρες που έβραζε το κουμάρι έξω απ' τα καφενεία', μου είπε φίλος απ' τα παλιά που είχε... διαπρέψει, όντας μαθητής Γυμνασίου, στο επάγγελμα του τσιλιαδόρου.

ΘΕΑ ΥΓΕΙΑ, σκιας εσύ, κάμε το το ραέτι/ υγειά για κάθε άθρωπο για χρόνια στο κουρμπέτι! Ενα ακόμα δίστιχο από τη ρίμα με τίτλο 'Στου Μνημονίου την εποχή ευκές καλαντριχούμε', που μου έστειλε ο Κωστής Λαγουδιανάκης.

'ΕΧΩ ΕΝΤΟΛΗ να σου δημεύσω την περιουσία', είπε με σηκωμένο φρύδι ο έπαρχος Μόδεστος στον επίσκοπο της Καισάρειας, Βασίλειο (το δικό μας Αγιο Βασίλη). 'Η περιουσία μου είναι στα χέρια των φτωχών. Δικά μου δεν είναι παρά μερικά βιβλία και το τριμμένο ράσο που φορώ'.

'ΣΙΩΠΗΛΟΙ ΑΔΕΙΟΙ/κύλησαν οι δείκτες/στην καμπή του χρόνου/και χάραξαν ρυτίδες/ακόμη μια φορά/μένοντας μετέωροι/στη ζυγαριά, που μέτραγε/το βάρος των γεγονότων,/που αφού παρήλθαν,/ρίχτηκαν/στον γκρεμό των αναμνήσεων,/όπου εκεί φυλακίστηκαν/χωρίς διέξοδο/[...]'.
Από το ποίημα 'Οι δείκτες κύλησαν' του Δημήτρη Πετρέλη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!

Χανιώτικα νέα(01.01.11)