ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΕΙΝΑΙ ΦΡΙΚΤΟΤΑΤΟΙ εχθροί οι Ρωμαίοι! Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, Ποιητή! Το θέμα, όμως, είναι τι κάνουμε κι εμείς... οι Καππαδόκες...
ΑΠΟ ΤΟΝ Παπαδήμο μας λέγανε οι πληροφορίες ότι άρχισαν στον Παπαδήμο κατέληξαν. Αφού έγιναν τα που έγιναν Πέμπτη 12.05 μ. Οι πολιτικοί αρχηγοί είναι, ωστόσο, ακόμα στο Προεδρικό Μέγαρο. Σιγά που θα περιμένω κι άλλο, για ν’ αρχίσω να γράφω «τα πεταχτά». Πρέπει να τελειώσω γρήγορα το γράψιμο για να φύγω στο Νίππος.
ΚΑΙ ΚΑΛΑ, άντε και συμφώνησαν ν’ αναλάβει πρωθυπουργός ο Λουκάς Παπαδήμος. Αντε και του έδωσε την εντολή ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Αντε και την αποδέχτηκε, αφού είχε κουβεντιάσει με τους Παπανδρέου και Σαμαρά. ...Είναι μακρύς - μακρύς ο δρόμος να σχηματίσει κυβέρνηση. Ή μήπως τα ’χουν βρει γιατί όλα ήταν κανονισμένα; Οψόμεθα.
«ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΕ μου λαέ, καλέ κι αγαπημένε/ πάντα ευκολόπιστε και πάντα προδομένε!». Στους στίχους του Εθνικού μας Ποιητή, του Διονυσίου Σολωμού, ο νους μου.
«Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ πρότεινε την ορντινάτσα του για πρωθυπουργό. Ο Σαμαράς το δέχτηκε για να τους εκθέσει. Μήπως τους νοιάζει η χώρα; Το προσωπικό τους πρόβλημα και τα γκάλοπ τους απασχολούν. Η χώρα γελοιοποιείται καθημερινά και εμάς το πρόβλημά μας το κάνουν συνεχώς βαρύτερο. Να πάνε σπίτια τους όλοι». Τα που έγραψε ο Μιχάλης Ανδριανάκης στη σελίδα του προχθές στο φέισμπουκ. Υπάρχει κανένας μη αγανακτισμένος με το πολιτικό σύστημα;
ΠΑΡΑΛΙΓΟ ΝΑ το ξεχάσω. Σημαδιακή μέρα σήμερα. 11 Νοεμβρίου 2011, μην ξεχνιόμαστε. Εξι άσοι (11.11.11) ανά δυάδες στη σειρά. Καλό είναι αυτό ή κακό; Ή μήπως είναι αδιάφορο; Σιγά που ο ουρανός λαμβάνει υπόψη του τα που κατεβάζει η κούτρα της γης!
ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗ η προσέλευση για την έκτακτη εισφορά στις Εφορίες, διαβάζω στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας μας. Και τι έγινε πως ήταν η τελευταία ημέρα της προθεσμίας για τη β’ δόση χθες (προχθές;). Σιγά τα λάχανα!
ΑΠΟ ΚΛΕΨΙΕΣ και ληστείες να φάνε και οι κότες! Τελευταία έκαναν την εμφάνισή τους και κλεφτοκοτάδες. Για κουνελοπνίχτες, ωστόσο, δεν άκουσα. Είναι δύσκολο να πνίγει κανείς το κουνέλι...
ΤΑ ΝΕΑ τα Χανιώτικα με στίχους πλημμυρίζουν/ ευχαριστώ τους ποιητές για ό,τι μας χαρίζουν. Από τον Ηλία Σταματάκη. Και μεις ευχαριστούμε σε Ηλία Σταματάκη/ που ’ναι οι μαντινάδες σου γραμμένες με μεράκι. Ενας εκ των ποιητών.
ΣΤΗΝ ΑΙΘΙΟΠΙΑ η ισχυρότερη κοινωνική τάξη ήταν η τάξη των ιερέων. Οταν λοιπόν οι ιερείς το αποφάσιζαν, έστελναν στον βασιλιά έναν αγγελιοφόρο και του έδιναν την εντολή να πεθάνει. Υποστήριζαν ότι είχαν λάβει αυτήν την εντολή από τους θεούς και επομένως κανένας θνητός δεν μπορούσε να την παραβεί. Οταν, όμως, βασιλιάς των Αιθιόπων ήταν ο Εργαμένης, που είχε λάβει ελληνική παιδεία και είχε συνεπώς εντρυφήσει στην ελληνική φιλοσοφία, όχι μόνο περιφρόνησε την εντολή, αλλά πήγε με τον στρατό του στον ναό, που ήταν κατασκευασμένος από χρυσάφι και κατέσφαξε τους ιερείς. Από το βιβλίο «Η άλλη όψη της Ιστορίας» (Εκδόσεις «Σαββάλας»).
«Αδημονεί ο Φερνάζης. Ατυχία!/ Εκεί που το είχε θετικό με τον Δαρείο/ ν’ αναδειχθεί, και τους επικριτάς του,/ τους φθονερούς, τελειωτικά ν’ αποστομώσει./ Τι αναβολή, τι αναβολή στα σχέδιά του./ Και να ’ταν μόνο αναβολή, πάλι καλά./ Αλλά να δούμε αν έχουμε κι ασφάλεια/ στην Αμισό. Δεν είναι πολιτεία εκτάκτως οχυρή./ Είναι φρικτότατοι εχθροί οι Ρωμαίοι./ Μπορούμε να τα βγάλουμε μ’ αυτούς,/ οι Καππαδόκες; Γένεται ποτέ».
Από το ποίημα «Ο Δαρείος» του Κ.Π. Καβάφη.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

Χανιώτικα νέα (11.11.11)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΘΑ ΤΟΝ ΒΡΟΥΝΕ, δεν θα τον βρούνε, θα τον βρούνε, δεν θα τον βρούνε, θα τον βρούνε, δεν θα τον βρούνε... εν τέλει χθες το βράδυ δεν τον βρήκανε. Αμα τον βρούνε αύριο ας μας τηλεφωνήσουνε να βγούμε στους δρόμους και στις πλατείες για να πανηγυρίσουμε. Οχι τίποτα άλλο αλλά πιαστήκαμε τόσες μέρες που την είχαμε αράξει στις πολυθρόνες περιμένοντας τη νέα κυβέρνηση...
ΤΕσσερις μΕρες αγωνιζόμενοι περί κομματικής πάρτης. Τι θρίλερ κι αυτό...
«ΕΠΙΤΡΕΠΕΙΣ στους ισχυρούς να απαιτούν τη δύναμη εν ονόματι του ανθρωπάκου! Ομως εσύ ο ίδιος παραμένεις βουβός. Ενισχύεις τους ισχυρούς με περισσότερη δύναμη. Επιλέγεις για εκπροσώπους ανθρώπους αδύναμους και κακοήθεις. Τελικά διαπιστώνεις πάντα πολύ αργά πως σ’ έπιασαν κορόιδο» Βίλχελμ Ράιχ: «Ακου, ανθρωπάκο!».
ΣΗΜΕΡΑ έχω τα γενέθλιά μου, πες μου χρόνια πολλά μου είπε, με το που με συνάντησε Ζυμβρακάκηδων και Μάρκου Μπότσαρη γωνία, προχθές. Χρόνια πολλά, αλλά... Κόμπιασα γιατί ήξερε ότι ήξερα ότι έχει γενέθλια στις 20 τ’ Απρίλη. Σήμερα έχω τα πέμπτα, μετά τον καρκίνο που με βρήκε γενέθλιά μου, μου εξήγησε. Χρόνια πολλά και διά της στήλης, καλή μου φίλη! Και σ’ ευχαριστώ που αντί να σου δώσω, μου ’δωσες κουράγιο!
«ΚΑΛΑ ΠΕΡΝΟΥΣΕΣ φαίνεται κι άφησες το χωράφι να βγάλει βάτους. Μη μιλείς και σκάβε. Να σπείρες ασκρολύμπους». Αυτά μου έγραφε τις προάλλες, ευκαιρίας δοθείσης, εν είδει σχολίου για ένα απ’ τα «πεταχτά» στη σελίδα μου στο φέισμπουκ, ο Μιχάλης ο Ανδριανάκης. Δε μιλώ και σκάβω, Μιχάλη. Μόνο που αντί για ασκρολύμπους, λέω να βάλω σφαράγγια...
ΟΙ ΑΘΗΝΑΙΟΙ πότισαν κώνειο τον Σωκράτη/ γιατί με τη σοφία του τους έμπαινε στο μάτι. Η μαντινάδα που μου υπαγόρευσε τηλεφωνικά ο Εννιαχωριανός (Γιάννης Μαλαξιανάκης). Ακου να δεις τι θυμήθηκε!
ΜΕΤΑ ΤΗΝ Παναχαϊκή, ο Πανθρακικός. Δύο νίκες στα δύο παιχνίδια, μετρά ο Πλατανιάς στη Β’ Εθνική. Την Κυριακή στην Καλλιθέα, με την ομώνυμη ομάδα πάει για τρεις στα τρία. Για μια ακόμα καλύτερη, απ’ την κορφή, θέα. Και η ισοπαλία, μεταξύ μας, καλή είναι.
ΑΝΤΙ ΓΙΑ ιστορικό ανέκδοτο μια συλλογή απ’ τα καλύτερα σκυλάδικα των δύο Εθνικών Οδών και του συνολικού επαρχιακού και αγροτικού οδικού δικτύου. Να ’ναι καλά ο φίλος μου ο Κώστας ο Μπετινάκης. Απολαύστε τα!
«ΤΑ ΜΑΤΑΚΙΑ σου με καιν,/ γιατί είσαι μανεκέν». «Μωρό μου, είσαι όργιο,/ σαν τον Αγιο Γεώργιο». «Σε είδα στο ποδήλατο και ήσουν όλο τρέλα,/ μα ξαφνικά κατάλαβα πως έλειπε η σέλα». «Την είχα άχτι, την είχα άχτι,/ τώρα την έχω μόνο σε στάχτη/ μέσα στο τσίγκινο κουτί,/ που φύλαγε τα μπικουτί». «Θέλω στο σώμα σου να μπω/ να με χτυπάς με το σκαμπό».
«[...] Επιχειρώ να συνθέσω το εμβατήριο της αγάπης/ κι οι λέξεις χάνουν κάθε τόσο,/ το φως, τα χρώματα, τις νότες τους,/ χάνονται σε κρυφές στρατιές άστρων/ Επιχειρώ να συνομιλήσω με τον Ανθρωπο,/ κι οι λέξεις δεν υπακούουν,/ βουλιάζουν όλο και πιο βαθιά/ σε τοπία ρύπων, ευτέλειας, παραχάραξης./ Το να πολεμώ με τις λέξεις/ μήπως είναι μια αναπόφευκτη ήττα;».
Από το ποίημα «Πολεμώ με τις λέξεις»
του Γιάννη Ανδρικόπουλου.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!

Χανιώτικα νέα (10.11.11)

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ…

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Ενας πρωθυπουργός - πολλοί τηλεμαϊντανοί
κι ο λαός... «απ? όξω»

Οχι δεν απαξιώνω κανέναν θεσμό και καμιά «προσπάθεια» του πολιτικού κόσμου να μας βγάλει από το αδιέξοδο! Πολλές φορές, όμως, αναρωτιέμαι, αν όντως υπάρχουν τα αδιέξοδα αυτά ή απλά μας τα παρουσιάζουν ως τέτοια!
Ο Λουκάς Παπαδήμος νέος πρωθυπουργός της Ελλάδος; Πολύ μικρή σημασία έχει, ιδίως για τα 11 εκατομμύρια των πολιτών αυτής της χώρας!
Κι αυτό γιατί ο κόσμος έχει πια καταλάβει -κι όσοι λίγοι δεν το ?χουν, καλό είναι να το συνειδητοποιήσουν πια- πως πλέον λίγη σημασία παίζει το πρόσωπο που θα είναι ο πρωθυπουργός της χώρας και ειδικά στην παρούσα φάση! Διότι η λογική λέει ότι όποιος κι αν είναι ο νέος πρωθυπουργός αυτής της μικρής «μεταβατικής περιόδου ως τις εκλογές», το μόνο που θα κάνει(;) είναι να μην έχει λόγο σε ό,τι είναι ήδη προσχεδιασμένο να συμβεί! Θα το επιθυμούσα πολύ να ήταν διαφορετικά τα πράγματα, αλλά δυστυχώς δεν είναι!
Σίγουρα «δεν ανακάλυψα την Αμερική» με την παραπάνω διαπίστωση, απλά θέλω να επισημάνω την υποτιθέμενη κρισιμότητα της επιλογής αυτού του προσώπου καθώς και τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται ιδίως από τα κεντρικά -κυρίως ραδιοτηλεοπτικά- μέσα, που με τα συνεχή έκτακτα δελτία τους ξανακάθισαν τον κόσμο στις πολυθρόνες και τους καναπέδες τους έχοντάς τους να κρέμονται από τα χείλη του οποιουδήποτε ρεπόρτερ «έχει ασφαλείς πληροφορίες, από έγκυρες πηγές» για την οποιαδήποτε εξέλιξη της εθνικής υπόθεσής μας!
Η συγκεκριμένη κατάσταση είναι ό,τι καλύτερο θα μπορούσαν να περιμένουν, ως επιχειρήσεις!
Επιπλέον, ξαναγέμισαν τα τηλεπαράθυρα με κάθε λογής γλάστρες και μαϊντανούς που και αυτοί βρήκαν τα πλατιά τους -μετά από καιρό- να ανθίσουν και να αφεθούν στις «μοναδικές» αναλύσεις τους για τα όσα βιώνουμε!
Λες κι εμείς έχουμε ανάγκη αναλύσεως μιας κατάστασης που γνωρίζουμε πολύ καλύτερα από εκείνους. Σε αυτό τον τόπο από ψυχαναλυτές και φιλοσοφίες έχουμε μπουχτίσει...!

Χανιώτικα νέα (09.11.2011)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΤΟΥΣ, τελείωσαν. Τα ψέματα, τους τελείωσαν. Οπου κι αν μπει το κόμμα, σωστό φαίνεται. Ακολουθούν τα ερωτηματικά. Τα θαυμαστικά έχουν φύγει. Τα αποσιωπητικά περιμένουν. Ελλάς, Ελλάς, τι θα γίνει φίλε μου, με μας...

ΕΒΑΛΕ ΝΕΡΟ στο κρασί του ο ένας, κρασί στο νερό του ο άλλος και το θαύμα έγινε; Στην υγειά σου Γιώργο! Στην υγειά σου Αντώνη!

Η ΝΕΑ ΜΑΣ κυβέρνηση εις τις παλιές μη μοιάσει/ σκόρδο να της κρεμάσουμε κανείς μην τη ματιάσει. Από τον μαντιναδολόγο μας, τον Ηλία τον Σταματάκη, που μέρες είχε να φανεί, η μαντινάδα. Φτου της αλάβωτά της και φτου μας αλάβωτά μας, Ηλία! Οταν τη δούμε...

ΚΑΙ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ αν μας διώξουν απ? το ευρώ, δηλαδή; Κανένα πρόβλημα. Θα κάνουμε μια Ενωση με τους Ιταλούς και θα δημιουργήσουμε τη... δραχμολιρέτα. Ούνα φάτσα, ούνα ράτσα, ούνο νόμισμα...

ΜΗΝ ΕΚΠΛΑΓΟΥΜΕ αν δούμε σύντομα να προστίθεται στους αντιμνημονιακούς και ο πρωθυπουργός (σ.σ. ο Γιώργος Παπανδρέου), αφού εκτός από κωπηλάτης και ποδηλάτης είναι, κατά δήλωσή του, και αντιεξουσιαστής! Από τον «βοριά» στη στήλη του «9 μποφόρ» (βλέπε εφ. «Χριστιανική», Πέμπτη 27.10.11) το σχόλιο. Πολλώ δε μάλλον, δεν θα εκπλαγούμε, τώρα που δεν θα είναι πρωθυπουργός...

ΟΣΟΙ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ότι θα πάρει ο κόσμος ένα σφουγγάρι και θα σβήσει όλα όσα καταμαρτυρούσε στο πολιτικό σύστημα, είναι βαθιά νυχτωμένοι. Απαιτούνται έργα. Από τον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο η παρέμβαση.

«Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ σε αφήνει ποτέ να χαθείς· τούτο είναι αληθές· αλλά την υποχρεώσιν ανταποδίδεις ίσην, διότι και συ δεν αφήνεις ποτέ ίνα χαθή ο Θεός σου. Μεταξύ Θεού και όντων υπάρχει μια ηθική αλληλεγγύη · όταν αυτή εκλείψη, και τα όντα μένουσιν άνευ Θεού, αλλά και ο Θεός άνευ όντων». Από τη «Χρυσή Διαθήκη» του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.

ΤΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ Μιχαήλ και Γαβριήλ σήμερα, του Αγίου Νεκταρίου αύριο. Μιχάλη, Μιχαέλα, Γαβρίλη, Γαβριέλα, Αγγελε, Αγγέλα, Νεκτάριε και Νεκταρία, χρόνια σας πολλά! Επιμένουμε να γιορτάζουμε την ονομαστική μας εορτή στην Ελλάδα. Είναι μια μορφή αντίστασης κι αυτό!

«ΟΤΑΝ Ο ΔΑΡΕΙΟΣ Α? επρόκειτο να εκστρατεύσει εναντίον των Σκυθών, ένας Πέρσης, ο Οιόβαζος που ήταν φίλος του τον παρακάλεσε να μην του πάρει για την εκστρατεία και τα τρία του παιδιά, αλλά να του αφήσει το ένα. Ο Δαρείος του απάντησε ότι επειδή ήταν φίλος του και αυτό που του ζητούσε δεν ήταν τόσο σημαντικό, θα του έκανε μεγαλύτερη χάρη και θα του άφηνε και τα τρία παιδιά. Εκείνος με την πεποίθηση ότι θα τα είχε κοντά του, χάρηκε με την εύνοια που του είχε δείξει, όπως πίστευε ο βασιλιάς. Ο Δαρείος, όμως, διέταξε να σφάξουν και τα τρία παιδιά και να τα αφήσουν δίπλα στον πατέρα τους». Από το βιβλίο «Η άλλη όψη της ιστορίας» (Εκδ. «Σαββάλας»).

«Το πρωτάθλημα αρχίζει, η εξέδρα πλημμυρίζει/ γίνεται χαμός σε κάθε γκολ/ Μα το ντέρμπι είναι στημένο, κι από πριν ξεπουλημένο/ κι εσύ πνίγεσαι με δίχρωμα κασκόλ./ Ελλάς, Ελλάς τι θα γίνει φίλε μου με μας./ Ελλάς, Ελλάς μίλα μας και μη μας αγαπάς./ Μπόρα είπες θα περάσει μα ο κόσμος τα ?χει χάσει/ τα σκουπίδια δίνουν πάρτι στα στενά/ Τα FM και τα κανάλια/ έχουν σφίξει σαν τανάλια/ κι οι αφίσες φτύνουν μέλι με καρφιά./ Ελλάς, Ελλάς, τι θα γίνει φίλε μου με μας/ Ελλάς, Ελλάς μίλα μας και μη μας αγαπάς».
Από το τραγούδι «Ελλάς» (Στίχοι και Μουσική: Σταμάτης Μεσημέρης, Εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου).

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

Χανιώτικα νέα (08.11.2011)

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Ωδή στον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη

«Ωδή στον Αγιο των γραμμάτων μας, Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη» είναι ο τίτλος της εκδήλωσης που διοργανώνουν απόψε στην Ορθόδοξο Ακαδημία Κρήτης, η Ιερά Μητρόπολις Κισάμου και Σελίνου, η Ορθόδοξος Ακαδημία Κρήτης και ο Φιλολογικός Σύλλογος Κισάμου και η οποία περιλαμβάνει εκτός απ’ την ομιλία του καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ., Ανέστη Κεσελόπουλου, με θέμα «Οι άλλοι για τον Παπαδιαμάντη», αναγνώσεις διηγημάτων (αποσπάσματα) του Σκιαθίτη συγγραφέα και μελοποιημένα ποιήματά του.
«Διαβάζουμε ένα διήγημα του Παπαδιαμάντη», το θέμα μιας σειράς συναντήσεων του Γενικού Λυκείου Ελευθερίου Βενιζέλου, σε διάφορους χώρους της πόλης μας, κατά τις οποίες μετά την ανάγνωση κάθε φορά και από άλλο πνευματικό δημιουργό του τόπου μας, ακολουθεί συζήτηση επί του διηγήματος.
«Οπου και να σας βρίσκει το κακό, αδελφοί,/ όπου και να θολώνει ο νους σας,/ μνημονεύεται Διονύσιο Σολωμό/ και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη», μας παραγγέλνει στο «Αξιον εστί» του ο Οδυσσέας Ελύτης, που γεννήθηκε τη χρονιά που έφευγε για το άλλο ημισφαίριο της ζωής ο Αγιος των Νεοελληνικών Γραμμάτων μας. Με αφορμή τα 100 χρόνια απ’ το φευγιό του οι παραπάνω εκδηλώσεις, όπως και πολλές άλλες παρόμοιες και στον τόπο μας και σε πολλά άλλα μέρη της πατρίδας μας. Εχει, παραπληθύνει το κακό τελευταία και έχουμε ανάγκη, χώρια όλα τ’ άλλα και τον Παπαδιαμάντειο λόγο, τη «λαλιά που δεν ξέρει από ψέμα», «για ν’ αναπαύσει το πρόσωπο του μαρτυρίου», για να συνεχίσω την παραγγελία του ποιητή.

Τι θέλουμε για τα παιδιά μας;

«Πριν παντρευτώ είχα έξι διαφορετικές θεωρίες για την ανατροφή των παιδιών. Σήμερα έχω έξι παιδιά και καμιά απολύτως θεωρία». Τη ρήση αυτή του John Wilmot βάζει σαν προμετωπίδα στο άρθρο του με τίτλο «Θέλω τα παιδιά μου να...», ο δάσκαλος Γιάννης Γκίκας, που δημοσίευσε στο ιστολόγιό του «Εκπαιδευτική φωνή - Η φωνή του δασκάλου» από το Βελβεντό Κοζάνης (gikas - daskalos.blogspot.com). Τι θέλουμε αλήθεια για τα παιδιά μας; αναρωτιέται. Δεκάδες βέβαια οι διαφορετικές απαντήσεις. Για να δούμε όμως πώς κατέγραψε και κατηγοριοποίησε τις απαντήσεις ο σπουδαίος δάσκαλος, συγγραφέας και πατέρας οκτώ παιδιών Wayne W. Dyer, έτσι όπως της παραθέτει ο Γιάννης Γκίκας:
«Θέλω τα παιδιά μου να ζήσουν ευτυχισμένα, χωρίς απωθημένα.
Θέλω τα παιδιά μου να μάθουν να απολαμβάνουν τη ζωή και να χαίρονται κάθε μέρα σαν ένα θαύμα.
Θέλω να νιώθουν σημαντικοί και αξιόλογοι άνθρωποι, ανεξάρτητα από το τι κάνουν.
Θέλω να νιώθουν θετικά συναισθήματα για τον εαυτό τους και τη ζωή.
Θέλω να μεγαλώσουν, γνωρίζοντας πώς να μην αφήνουν τις αναπόφευκτες αναποδιές της ζωής να τα καταστρέψουν.
Θέλω να αποφύγουν την κατάθλιψη και τη δυστυχία.
Θέλω να μη γίνουν μονομανή και νευρωτικά άτομα.
Θέλω να αποκτήσουν μια ακλόνητη αίσθηση εσωτερικής γαλήνης που θα τα στηρίζει στις δύσκολες στιγμές.
Θέλω τα παιδιά μου να εκτιμούν το 'τώρα'. Να χαίρονται το ταξίδι της ζωής, χωρίς να εστιάζουν την προσοχή τους αποκλειστικά στον προορισμό του.
Θέλω τα παιδιά μου να γνωρίζουν ότι διαμορφώνουν τα ίδια τη ζωή τους και ότι έχουν τη δύναμη να κάνουν επιλογές και να φέρουν αλλαγές.
Θέλω να είναι ευαίσθητα και υπεύθυνα, με σεβασμό στη Φύση και στον άνθρωπο.
Θέλω να είναι πρόθυμα να εξερευνήσουν το δυναμικό τους και να βιώσουν ικανοποίηση για τη ζωή και τον σκοπό της ύπαρξής τους.
Θέλω να μάθουν να αγαπούν και να αγαπιούνται.
Θέλω να ανακαλύπτουν τις ευκαιρίες που κρύβονται μέσα στις αναπόφευκτες οδυνηρές εμπειρίες της ζωής.
Θέλω να έχουν καλές σχέσεις με την υγεία, σωματική, πνευματική και ψυχική».
(Πηγή: Wayne Dyer, What do you really want for your children [Harper, 2001]. Στα ελληνικά: Τι θέλετε στ’ αλήθεια για τα παιδιά σας, σε μετάφραση Μαρίνας Λώμη, από τις εκδόσεις Γλάρος).
Ποια απ’ όλες μας αγγίζει πιο πολύ;

Τα οικογενειακά των Τεράτων

Ενα ακόμα βιβλίο για παιδιά και όλους όσοι αισθάνονται παιδιά, απ’ την και πρόεδρο της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς και καλή μου φίλη συγγραφέα Ναννίνα Σακκά - Νικολακοπούλου. Απ’ τον Εκδοτικό Οίκο Α.Α. Λιβάνη, όπως όλα τα τελευταία της.
Με τα οικογενειακά των τεράτων έτσι όπως τα έχει διαφυλάξει η ελληνική μυθολογία ασχολείται, έχοντας άξια βοηθό της κι αυτή τη φορά την εικονογράφο Διατσέντα Παρίση, η Ναννίνα. Με τον Φόρκυ και την Κητώ, τα παιδιά της Γης και του Πόντου, που ζευγάρωσαν κι απ’ το ζευγάρωμά τους γεννήθηκαν παράξενα πλάσματα όπως οι Σειρήνες, οι Γοργόνες και οι Γραίες, τέρατα όπως η Εχιδνα, η Σκύλλα, ο δράκοντας Λάδωνας και η Θόωσα, αλλά και οι πανέμορφες Εσπερίδες. Με τα πλάσματα της φαντασίας του ανθρώπου των προϊστορικών χρόνων, δηλαδή, που μην μπορώντας να εξηγήσει τα φυσικά φαινόμενα και στην προσπάθειά του να κυριαρχήσει και να βρει τη θέση του στη Φύση δημιούργησε μύθους με πρωταγωνιστές διάφορες θεότητες και υπερφυσικά όντα. Με τον δικό της ξεχωριστό τρόπο που κρατά τον αναγνώστη της σε μια διαρκή εγρήγορση.
Τον μικρό ή μεγάλο σε ηλικία αναγνώστη της. Ολοι έχουμε ανάγκη παραμυθίας, άλλωστε. Ιδιαίτερα τις μέρες μας που συμβαίνουν τέρατα και σημεία. Οχι, δεν είναι ανίκητα τα πλάσματα της ανθρώπινης φαντασίας, το μήνυμα που θέλει να περάσει η συγγραφέας μας. Μοιάζουν ανίκητα, στο τέλος, όμως, όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει εμφαντικά, μεταξύ των άλλων, στον πρόλογό της «καταλήγουν νικημένα από θεούς ή από ανθρώπους υπερήρωες» κι έτσι το ακατόρθωτο γίνεται δυνατό κι ο άνθρωπος καταφέρνει να προχωρήσει σ’ ένα νέο στάδιο!

Χανιώτικα νέα (07.11.2011)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΤΩΝ ΟΙΚΙΩΝ ΥΜΩΝ εμπιμπραμένων υμείς άδετε; Ενώ καίγονται τα σπίτια σας, εσείς τραγουδάτε; Ετσι είπε το παιδί στα σαλιγκάρια όταν τα άκουσε να τσιρίζουν πάνω στη φωτιά, μας λέει ο Αίσωπος, όπως έχω ξαναγράψει. Να το αλλάξω. Της οικίας ημών εμπιμπραμένης, υμείς άδετε; Ενώ καίγεται το σπίτι μας, εσείς τραγουδάτε; Και μη μου πείτε σε ποιους απευθύνομαι.
ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Εθνικής Ενότητας... Κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης... Κυβέρνηση Εκτακτης Ανάγκης... Κυβέρνηση Εθνικής Ανάγκης... Κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας... Κυβέρνηση Εθνικής Συνεργασίας.
ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΩ στο χωράφι, να καθαρίζω τους βάτους, και ν’ ακούω ραδιόφωνο. Το μακρύ του ο ένας, το κοντό του ο άλλος, το κοντό του ο ένας, το μακρύ του ο άλλος... Τα πουλιά, ωστόσο, εξακολουθούν να κελαηδούν στα κλαδιά. Κλείστο το ρημάδι!
ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ την ψηφοφορία στη Βουλή. Ψήφος εμπιστοσύνης που μπορεί να είναι ψήφος μη εμπιστοσύνης. Ψήφος μη εμπιστοσύνης που μπορεί να είναι ψήφος εμπιστοσύνης. Ενώ ο κόσμος έχει χάσει τα αβγά και τα πασχάλια.
«ΟΥΡΑΝΟΣ ΘΥΕΛΛΩΔΗΣ και φλεγόμενος εκ των κεραυνών, ωκεανός εν τρικυμία, με τα κύματα ως όρη, δεν παρέστησαν τρομερώτερον θέαμα, από την θύελλαν και την τρικυμίαν ενός λαού». Από τη «Χρυσή Διαθήκη» του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.
ΔΕΝ ΧΑΝΕΙ την ελπίδα του ποτέ ο φίλος μου ο γερω - δάσκαλος. Εστω και την ύστατη στιγμή θα γίνει αυτό που οι ανάγκες επιβάλλουν να γίνει για να αποφευχθούν τα χειρότερα, μου είπε προχθες που τον συνάντησα.
«ΛΑΤΡΕΥΩ τα λαογραφικά σας (και όχι μόνο) και δεν σας κρύβω πως κάθε φορά που τα διαβάζω φέρνω στον νου μου με πολλή συγκίνηση έναν άλλο αγαπημένο μου δάσκαλο, τον Σταμάτη Αποστολάκη, που μας μάθαινε να τα εντοπίζουμε και να τα συλλέγουμε ως κόρην οφθαλμού», έγραψε τις προάλλες, εν είδει σχολίου στη σελίδα μου στο φέισμπουκ η φίλη Χρυσούλα Καζάκου. Μακάρι να μ’ άφηνε να γράφω περισσότερα «λαογραφικά πεταχτά», η επικαιρότητα, Χρυσούλα!
ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΦΡ. ΤΩΜΑΔΑΚΗ, ομ. καθηγητή Πανεπ. Αθηνών, Αθήνα: Χαίρομαι που εξακολουθείς ν’ ανασκάπτεις στα ορυχεία της νεοελληνικής λογοτεχνίας, με το γνωστό «τωμαδάκειον» πάθος, που σου κληροδότησε ο Νικόλαος Τωμαδάκης και να βγάζεις στο λιακωτό της δημοσιότητας το ενυπάρχον χρυσάφι. Με αφορμή την έκδοση του πρώτου τεύχους των «Φιλολογικών Μελετημάτων» σου, που περιλαμβάνουν νέα στοιχεία για τον Ιωάννη Κονδυλάκη και τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, η αναφορά. Ευχαριστώ πολύ για την ενημέρωση. Καλή συνέχεια!
ΟΤΑΝ Ο ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ κατά την τρίτη φάση του Πελοποννησιακού πολέμου θριάμβευε με τον στόλο του στο Ανατολικό Αιγαίο οι Σαμιώτες του έστησαν χάλκινο ανδριάντα στο Ηραίο τους. Κι όταν λίγα χρόνια μετά οι Αθηναίοι νικήθηκαν από τον Σπαρτιάτη Λύσανδρο και έχασαν τον στόλο τους στους Αιγός Ποταμούς, οι Σαμιώτες έστησαν ανδριάντα του στην Ολυμπία. Αργότερα όταν τα πράγματα άλλαξαν και πάλι και ο στρατηγός Κόνων νίκησε τον σπαρτιατικό στόλο στην Κνίδο, οι Σαμιώτες έστησαν και πάλι στο Ηραίο τους ανδριάντες του νικητή και του γιου του, του Τιμόθεου. Από το βιβλίο «Η άλλη όψη της Ιστορίας» (εκδ. «Σαββάλας»).
[...] «Ολα η πατρίς μου/ και η ερχόμενη Ελλάδα που ανατέλλει/ Με φως στα σπλάχνα/ Ακούω παλμό Αρχιπελάγους/ Δίδυμος ανοίγει ο σπόρος/ Υψώνεται απ’ την προαιώνια μήτρα/ Ως βλαστός ο λόγος/ Αναδύεται ωσάν σπίθα το πνεύμα/ που τα βάθη φωτίζει/ Ρυθμός Ελληνικός,/ Ως μεταξένιος άνεμος ηχεί στα μάκρη».
Από το ποίημα «Αρχαίο και νέο πνεύμα - Ολα η πατρίς μου»
της Λέτας Κουτσοχέρα.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

Χανιώτικα νέα (05.11.2011)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Στα πεταχτά
Δημοσιεύθηκε στις: 04-11-2011
Γράφει ο:
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΣΥΝΝΕΦΑ, ΠΟΛΛΑ ΣΥΝΝΕΦΑ στον ουρανό. Βαριά η ατμόσφαιρα. Καταχνιά. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Μέρες τώρα. Και να μην έχει έρθει ακόμα επίσημα ο χειμώνας... Κι όμως να μια ιδέα ήλιου ξαφνικά.
Στο Υψος των περιστάσεων... Στο ύψος των περιστάσεων... Στο ύψος των περιστάσεων... Προσοχή, παιδιά, να μην ζαλιστείτε από το ύψος των περιστάσεων...
ΑΝ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΝΤΟΡΤΙΑ έφερνε εξάρες. Αν τα άτιμα τα ζάρια δεν ήταν σημαδεμένα. Πόσο, μα πόσο διαφορετική θα ήταν τότε η επιστροφή του πρωθυπουργού απ’ τις Κάννες. Ονειρο νοεμβριανής νυκτός.
ΘΑ ΠΕΣΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, δεν θα πέσει η κυβέρνηση, θα πέσει η κυβέρνηση, δεν θα πέσει η κυβέρνηση, θα πέσει η κυβέρνηση... Κρίμα τις μαργαρίτες που μαδήσαμε.
ΣΚΕΨΟΥ ΤΑ ΟΛΑ Μ’ ΑΥΤΗ τη σειρά: Αρχικά μας ζητάει δημοψήφισμα. Επειτα κουρεύει το χρέος κατά 50%. Τέλος παίρνει και 110 δισ. από το Δ.Ν.Τ. Μετά ανακοινώνει πως λεφτά υπάρχουν. Ηθελα να ’ξερα ποιος του ’δωσε το ντοσιέ ανάποδα. Κυκλοφορεί ευρύτατα με παραλλαγές στο Διαδίκτυο. Κυκλοφορούσε μέχρι προχθές, διορθώνω. Ποιο δημοψήφισμα; Για άλλα τρέχουμε τώρα...
ΚΡΥΟ ΣΤΟ ΣΒΕΡΚΟ αισθάνομαι να φθάνει το ψαλίδι/ φοβάμαι πως μας κάνανε κεφάλι του κασίδη!/ Μακάρι να ’ναι για καλό, μακάρι να πετύχει/ και να ’χει ο κουρέας μας, όντας πρωτάρης τύχη/ πειραματόζωα, λοιπόν, του κόσμου ενωθείτε/ ρούσσοι, ξανθοί, μελαχρινοί, εμπρός να κουρευτείτε». Απόσπασμα από τη ρίμα του Φάνη Λυσιφάνη με τίτλο «Παιδικές απορίες» (βλ. www.styx.gr). Για να μην ξεχνιόμαστε. Κυβέρνηση μπορούμε ν’ αλλάξουμε κι εντέλει να ’ρθει ο Σαμαράς στη θέση του Παπανδρέου, το κούρεμα, ωστόσο, κούρεμα. Συμφωνημένα πράγματα. Μιλημένα, τιμημένα...
ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΧΑΡΑΞΕ η Ελλάδα βαδίζει η Ιταλία. Βήμα το βήμα. Ούνα φάτσα, ούνα ράτσα.
«ΟΙ ΤΥΠΟΙ ΚΑΙ Η ΟΥΣΙΑ των πραγμάτων εναλλάσσουσι τας θέσεις των εις τοσούτω αισθητόν βαθμόν, ώστε προς τήρησιν τούτου και περιφρόνησιν εκείνης, καταναλίσκεται όλη η ζωή και η δύναμις του ανθρωπίνου πνεύματος». Από τη «Χρυσή Διαθήκη» του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.
ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ όταν δεν έχω εύκαιρο κάποιο ιστορικό ανέκδοτο. Καταφεύγω στη... δεξαμενή (στη σελίδα που έχει στο φέισμπουκ θέλω να πω) του φίλου μου του Ανδριανάκη του Μιχάλη κι όλο και κάτι θα... αντλήσω. Οπως σήμερα...
ΟΤΑΝ ΗΛΘΕ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ Γεώργιος ο Α’ στην Ελλάδα δεν γνώριζε φυσικά γρυ ελληνικά και ανέλαβαν λόγιοι, όπως ο Νεόφυτος Βάμβας, να του διδάξουν. Πιστεύοντας πως είχε μάθει αρκετά πήγε μια μέρα μόνος του στο παζάρι των Αθηνών, μπήκε στο πρώτο μαγαζί και ρώτησε τον φουστανελά καταστηματάρχη: «Πώς πάνε οι δουλειές;», «Αστα, βασιλιά μου, κεσάτια». Εκανε πως κατάλαβε, πάει σε άλλο μαγαζί. «Τι θα πει κεσάτια;». «Να, δεν γίνεται αλισβερίσι». Πάλι δεν κατάλαβε, πάει στο παρακάτω. «Τι θα πει δε γίνεται αλισβερίσι;». «Θα πει πως δεν γεμίζει ο μπεσταχτάς». Ο Γεώργιος έκανε πολύ καιρό να ξαναβγει μόνος του (Από τα ιστορικά ανέκδοτα του Γιάννη Βλαχογιάννη).
«Κάποιες σιωπές,/ δεμένες σ’ ένα άρωμα,/ λησμονημένες στα συρτάρια μου/ του νου,/ ξεχύνονται αδέξια.../ πρόσωπα ατέρμονης σιγής/ πρόσωπα αέναης κατάδυσης,/ που γέρασαν στραμμένα προς τα πίσω, να τα, ξανά που αναδύονται.../ Το τώρα βυθισμένο στο ανεκπλήρωτο ποτέ/ και ένα, το τότε, τίποτε, σαν πάντα»...
Από το ποίημα «Σιωπηλά αρώματα» του Σταύρου Καλαϊτζόγλου.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (04.11.2011)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΚΑΙ ΜΕΘΥΣΤΗ λένε τον Άι-Γιώργη, τα εγκαίνια του ναού του οποίου στη Λύδδα και την κατάθεση σ' αυτόν του λειψάνου του, γιορτάζουμε σήμερα. Προφανώς γιατί σήμερα, κατ' έθιμον, δοκιμάζουμε τα καινούργια κρασιά και δοκιμάζοντάς τα μεθάμε.
ΣΤΟ ΝΙΠΠΟΣ, πάντως, τον Άι-Γιώργη που γιορτάζει σήμερα τον λέμε, εκτός από Μεθυστή, Δαφνίτη, γιατί το εκκλησάκι του, που βρίσκεται στις πέρα Κατούνες, είναι χωμένο μέσα σ’ ένα μικρό δαφνοδάσος. Αλλο πράγμα το πανηγύρι του κι αποσπέρας και την ημέρα της Χάρης του.
ΒΙΟΣ ΑΝΕΟΡΤΑΣΤΟΣ μακρά οδός απανδόχευτος. Αν η ρήση αυτή ίσχυε μια φορά μέχρι χθες, ισχύει δυο φορές σήμερα που τα πράγματα πάνε απ' το κακό στο χειρότερο.
ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ της επίσκεψής μας (με την ευθύνη της Μητρόπολης Κισάμου και Σελίνου) τον Αύγουστο, ο ναός του Αγίου Γεωργίου, όπου και ο τάφος του, στη Λύδδα, μια πόλη στην περιοχή του αεροδρομίου Μπεν Γκουριόν του Ισραήλ. Σε πολλή μεγάλη υπόληψη τον έχουν οι Μουσουλμάνοι, εδώ, μας είπαν. Και γιατί είναι ντόπιος, αλλά και γιατί είναι λεβέντης και φορά άρματα. Άι -Γιώργη βοήθα μας!
ΑΛΛΟ ΠΑΛΙ και τούτο με το δημοψήφισμα! Δεν κάνουμε πρώτα δημοψήφισμα, αν θέλουμε το συγκεκριμένο δημοψήφισμα, λέω εγώ...
ΚΑΙ Ο ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Βενιζέλος έπαιρνε ρίσκα. Λελογισμένα, ωστόσο. Αφού πρώτα είχε δέσει τον γάιδαρό του. Από τον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο η παρέμβαση.
«ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΝ ΝΑ μας πείσουν ότι η χώρα θα προοδεύσει, άσχετα αν την ίδια ώρα μεγάλο μέρος των πολιτών της θα βρεθεί στα όρια της ανέχειας». Από την επιστολή, που υπογράφουν 6 παλιά στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Και εξ οικείων τα βέλη... Οχι τόσο φαρμακερά, πάντως.
ΟΙΚΟΔΟΜΟΣ, 50 περίπου χρονών. Εχει να σταυρώσει μεροκάματο εδώ και οχτώ περίπου μήνες. «Ντρέπομαι να μου δίνει χαρτζιλίκι η γυναίκα μου για να πιω καφέ», μου είπε, όταν τον ρώτησα πώς πάει. Ενας ακόμα μετανάστης στη χώρα του.
ΔΡΑΣΕΙΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ. Και από τον Ιατρικό Σύλλογο Χανίων. Υπάρχει ελπίς. Οσο ξαναβρίσκουμε τις πεταμένες στα άχρηστα ωραίες λέξεις και τις γράφουμε στις σημαίες μας...
ΕΚΕΙ - ΕΚΕΙ στην Α' Εθνική/ εκεί είναι η θέση σου λένε οι Κρητικοί! Μετά τον ΟΦΗ και τον Εργοτέλη, γιατί όχι και ο Πλατανιάς! Εντάξει μην πάρουν και τα μυαλά μας αέρα, επειδή η χανιώτικη ομάδα νίκησε και μάλιστα εκτός έδρας την Παναχαϊκή στην παρθενική της εμφάνιση στη Β' Εθνική. Οσο να 'ναι, όμως, τη νίκη αυτή την καταχαρήκαμε!
ΟΤΑΝ ΤΟ 431 π.Χ. οι Σπαρτιάτες με τους συμμάχους τους εισέβαλαν στην Αττική, έστειλαν στους Αθηναίους τον Μελήσσιπο με σκοπό να βολιδοσκοπήσουν τους Αθηναίους μήπως είχαν γίνει πιο υποχωρητικοί τώρα που έβλεπαν ότι ο πόλεμος ήταν επί θύραις. Οι Αθηναίοι, όμως, δεν ήθελαν ούτε ν' ακούσουν τον απεσταλμένο και τον έδιωξαν από την πόλη με συνοδεία, ώστε να αποφύγουν τυχόν συνεννόησή του με τους ολιγαρχικούς. Οταν αυτός έφτασε στα σύνορα της Αττικής και επρόκειτο να συνεχίσει τον δρόμο του χωρίς τους Αθηναίους συνοδούς, είπε μόνο αυτά τα προφητικά λόγια: «Αυτή η μέρα θα αποδειχθεί αρχή μεγάλων συμφορών για τους Ελληνες». Από το βιβλίο «Η άλλη όψη της Ιστορίας» (εκδ. Σαββάλας).

«Το μικρό μου παιδί/ σοβαρή αταξία έκανε πάλι./ Στο πεζούλι του σύμπαντος σκαρφάλωσε,/ σκούντησε με το χέρι του/ το κρεμασμένο/ στον τοίχο τ’ ουρανού/ κόκκινο πιάτο/ κι έχυσε όλο το φως επάνω του./ Ο Θεός απόρησε/ που είδε τον ήλιο/ ντυμένο ρούχα παιδικά/ να κατεβαίνει τρέχοντας/ της φαντασίας μου τη σκάλα/ και να ’ρχεται σε μένα./ Κι εγώ κάθομαι τώρα/ και μαλώνω αυστηρά/ το μικρό μου παιδί/ ενώ κλέβω κρυφά/ τον χυμένο επάνω του ήλιο».
Το ποίημα «Το μικρό μου παιδί» της Κικής Δημουλά.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (03.11.2011)

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ…

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

[...Ζούμε ιστορικές στιγμές ή αυτό τουλάχιστον νομίζω εγώ τούτη τη στιγμή, όμορφη και παράξενη πατρίδα μου Ελλάς...
Αυθόρμητα γράφτηκε τούτος ο τελευταίος χαρακτηρισμός για τη χώρα...]
Τούτο το κείμενο που συνεχώς αλλάζει τη μορφή του -ακόμη και επί του πιεστηρίου- έχω την αίσθηση ότι θα είναι ανεπίκαιρο την ώρα που το διαβάζεις εσύ αναγνώστα, έστω κι αν γράφτηκε προ ολίγων ωρών.
Και ακόμη κι εσύ, ο λίαν πρωινός θα έχεις διαφορετική θεώρηση από τον μεσημεριανό ή τον απογευματινό αναγνώστη.
Ετσι τουλάχιστον το διαισθάνομαι καθώς βάζω κάποιες πρώτες αράδες στη σειρά κι ενώ ειδήσεις για παραιτήσεις βουλευτών, επιστολές άλλων, ανακοινώσεις και δελτία Τύπου από κυβερνητικά στελέχη ή από τα κόμματα της Αντιπολίτευσης και όχι μόνο, διαβάζω στα σάιτ, αλλά ακούω και από το ραδιόφωνο!
Στην απόλυτη εποχή της ταχύτητας όπου τόσο πολύ και γρήγορα τρέχουν οι εξελίξεις, χθες δεν προλάβαινες να «σχηματίσεις» κανέναν συλλογισμό, αφού κάποιες νεότερες ειδήσεις έφερναν τα πάνω κάτω στις πρότερές σου σκέψεις!
Είμαστε εν αναμονή των εξελίξεων που σηματοδοτούν το «οριστικό τέλος»...
Μα η ουσία είναι αλλού· τουλάχιστον αυτό θέλω να σκέφτομαι εγώ που υπομονετικά περιμένω μια νέα αρχή που όλα δείχνουν πως θα... ανατείλει!
Εκεί θα ρίξω όλη μου την προσοχή· δεν θέλω να αφεθώ στις όποιες σκέψεις φέρνει ένα όπως κάποιοι προτρέχουν να ορίσουν ως ένα «όχι καλό τέλος».
Ούτε θα προσπαθήσω να φανταστώ τις όποιες συνέπειες δημιουργηθούν εξαιτίας ενός τέτοιου τέλους· δεν βοηθώ μα ούτε βοηθιέμαι έτσι!
Δίχως αφορισμούς και φανφαρολογίες θα περιμένω την Ιστορία που πλέον γράφεται με γρηγορότερους ρυθμούς απ’ ό,τι στο παρελθόν, να αποφασίσει, να κρίνει, να αποφανθεί και να χαρακτηρίσει τους ήρωες και τους Εφιάλτες...

Χανιώτικα νέα (02.11. 2011)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟ και πριν απ? τον Δεκέμβριο, ο Νοέμβριος. Καλώς μας μπήκε κι ας μας βρήκε όπως μας βρήκε και καλώς να μας βγει. Χωρίς να μας αφήσει εκτός από κουρεμένους και ξυρισμένους.
ΠΛΟΥΣΙΟΣ, ΙΣΩΣ ΟΣΟ ΚΑΝΕΝΑΣ άλλος μήνας, από ονόματα ο Νοέμβρης. Τον λένε (λέγανε) Βροχάρη γιατί πέφτουν πολλές βροχές, Σποριά ή Σπορίτη εξαιτίας της σποράς, Μεσοσπορίτη γιατί μέχρι της Παναγίας (21 του μήνα) πρέπει να ?χει τελειώσει η μισή σπορά, Κρασομηνά γιατί ανοίγουν τα κρασιά, Χαμένο γιατί η διάρκεια της μέρας είναι μικρή και η δουλειά χάνεται, Σκιγιάτη γιατί μεγαλώνει η νύχτα κι η γη σκιάζεται, Παχνιστή γιατί κλείνουν τα ζώα στο παχνί και άλλα πολλά. Χώρια τα ονόματα που έχει πάρει εξαιτίας των γιορτών...
ΤΙΓΚΑ ΑΠΟ ΓΙΟΡΤΕΣ Ο ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ. Των Αγίων Αναργύρων, του Αγίου Γεωργίου, του Μιχαήλ Αρχαγγέλου, του Αγίου Νεκταρίου, του Αγίου Μηνά, του Αγίου Φιλίππου, των Εισοδίων της Παναγίας, της Αγίας Αικατερίνης, του Αγίου Στυλιανού, του Αγίου Ανδρέα. Κάθε τρεις μέρες και μια γιορτή, κατά μέσο όρο.
ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ ΤΩΝ ΟΣΩΝ έγιναν ανά τη χώρα στις παρελάσεις για την 28η Οκτωβρίου 1940 και κυρίως στη μη παρέλαση της Θεσσαλονίκης. Και στην υπόκωφη βοή των επερχόμενων γεγονότων. Μέγα ζητούμενο ο κοινός βηματισμός. Αλλος ο βηματισμός της κοινωνίας κι άλλος του πολιτικού συστήματος και ειδικά της κυβέρνησης που στην καλύτερη περίπτωση, όπως μου είπε ο φίλος μου ο γερω - δάσκαλος, αλλού πατά κι αλλού βρίσκεται. Υπάρχει πολλή -συσσωρευμένη, απόλυτα δικαιολογημένη- οργή και μόνη λύση είναι οι εκλογές, συμπλήρωσε.
ΝΑ ΦΕΥΓΟΥΝ ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΙ και να ?ρχονται οι σεισμολόγοι. Εναλλακτική λύση. Να μιλούν οι οικονομολόγοι για τους σεισμούς και οι σεισμολόγοι για την οικονομία. Τι ήταν πάλι οι βόμβες μεγατόνων του Ολι Ρεν και του Σόιμπλε;
ΑΜΑ ΘΑ ?ΡΘΕΙ ΣΤΗΝ ΩΡΑ του το καφαλτί στ? αμπέλι/ και γέρος να ?ν? ο τρυγητής γίνεται σκιας κοπέλι. Από τον Γιάννη Μαλαξιανάκη («Εννιαχωριανός») η μαντινάδα. Ετεροχρονισμένη, αν τη δούμε με την κυριολεκτική της σημασία, επίκαιρη πάντα αν τη δούμε μεταφορικά.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΡΑΥΓΕΣ ΥΣΤΕΡΑ απ? τις κραυγές. Ούτε δάκρυα υπάρχουν ύστερα απ? τα δάκρυα. Βουβός ο σπαραγμός της μάνας στην κηδεία του γιου της. Ενας αετός που κάθεται σε ριζιμιό χαράκι και παρακαλεί τον ήλιο ν? ανατείλει, ο Θοδωρής σου, Βαγγελιώ! Για τον 37χρονο ορειβάτη - αναρριχητή Θοδωρή Χριστόπουλο (η και ξαδέλφη μου μητέρα του το γένος Μινουδάκη απ? τον Φρε) που σκοτώθηκε στις ελβετικές Αλπεις προ ημερών, βυθίζοντας στο πένθος και την ορειβατική οικογένεια Θεσσαλονικής και τάφηκε προχθές στο Πέτα της Αρτας, η αναφορά.
ΚΑΤΑ ΤΟΝ 6ο αι. π.Χ. στη Χίο έγινε επανάσταση των δούλων με αρχηγό τον Δρίμαχο. Αυτός νίκησε όλους τους στρατούς που ήρθαν εναντίον του κι εγκαταστάθηκε σ? ένα ορεινό οχυρό. Επέβαλε φόρο στους πιο πλούσιους πολίτες, πρόσφερε σ? αυτούς «προστασία» έναντι αμυδράς αμοιβής και τους ανάγκαζε να μεταχειρίζονται δικαιότερα τους δούλους τους. Τέλος, βλέποντας ότι δεν μπορούσε να αντέξει άλλο, πρόσφερε το κεφάλι του στους φίλους του, για να εισπράξουν το ποσόν για το οποίο είχε επικηρυχθεί και λατρευόταν επί αιώνες ως Θεός, προστάτης των δούλων. Από το βιβλίο «Η άλλη όψη της ιστορίας» (εκδ. Σαββάλας).
[...] «Νοέμβρη μήνα την εξαγνιστική νεροποντή σου περιμένω./ Μέσα της, το σπάραγμα του καλοκαιριού, την γαλάζια αχλύ του ορίζοντα με τους σωρείτες αγαπητικούς,/ ευλαβικά να παραδώσεις στης λάσπης τα χαμαιτυπεία./ Ονειρο ενός κεριού, που λειώνεις ήσυχα σιωπές στις ρημιές της νύχτας, μαράζια/ φωτοτύπησε στων ανέμων τ? αναφιλητά» [...].
Από το ποίημα του Αντώνη Πυροβολάκη «November rain»
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http:petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (01.11.2011)