Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2012

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Στον δρόμο της Αλληλεγγύης

Ξετρούλιαξε η αίθουσα του Τ.Ε.Ε., μέχρι τις σκάλες έφτανε ο κόσμος, την περασμένη Τετάρτη 15 του Φλεβάρη, στην εκδήλωση μνήμης για τον ανθρωπιστή γιατρό και κοινωνικό αγωνιστή Κώστη Νικηφοράκη, που οργάνωσαν το Κοινωνικό Στέκι - Στέκι Μεταναστών, ο Σύλλογος Γιατρών Ε.Σ.Υ. Ν. Χανίων και συναγωνιστές του. Του την όφειλε ο τόπος, η κοινωνία μας, έτσι όπως εκφράζεται κάτω από τη σημαία της Αλληλεγγύης, σαν πρώτο βήμα Αντίστασης στη λαίλαπα που απειλεί να σαρώσει τα πάντα.
Οχι τόσο για να του πει το όποιο ευχαριστώ για τα που πρόσφερε μια ζωή στον άρρωστο, στον παραπεταμένο, σ’ αυτόν που δεν είχε στον ήλιο μοίρα, στον αδικημένο της μοίρας και στον μαραμένο απ’ την αδικία, ανεξαρτήτως θρησκείας, γλώσσας και εθνικότητας, όσο τόσο για να τον διαβεβαιώσει ότι ο δρόμος που εκείνος, μόνος ή με λίγους, περπάτησε είναι ο μονόδρομος της ευθύνης απέναντι στον συνάνθρωπο για καθένα που θέλει να λέγεται άνθρωπος, στη σημερινή συγκυρία. 'Ελόγου σου Πρωτόπαπα, δεν μπορείς να φχαριστηθείς το φαητό, που σου ετοιμάζει η πρεσβυτέρα α δε πέψης ένα πινάκι και το γείτονά σου του κουτσού του Ροδίνη. Ναίσκε;'. Και τα λόγια αυτά που είπε ο Δασκαλογιάννης στον... φρόνιμο Πρωτόπαπα (κατά Νίκο Αγγελή στο βιβλίο του «Δασκαλογιάννης»), όταν προσπαθούσε να τον πείσει γιατί έπρεπε να γίνει ο Σηκωμός του 1770, ενάντια στους Τούρκους, πέρασαν απ’ το μυαλό μου, ενώ άκουγα τον ένα μετά τον άλλο τους πάνω από δέκα ομιλητές, ν’ αναφέρονται στην καθημερινότητα των αγώνων του Κωστή Νικηφοράκη για μια κοινωνία δίκαιη, δίχως εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Το ξέρω ότι προχώρησε πιο πέρα απ’ τα λόγια που προανέφερα ο συγκεκριμένος ανθρωπιστής γιατρός και κοινωνικός αγωνιστής. Οπως και ότι μια μόνο εύφημη μνεία με αφορμή την εν λόγω εκδήλωση είναι λίγο περισσότερο απ’ το τίποτα. Μένω χρεώστης...

Με αφορμή την ημερίδα για τον τουρισμό (1)

Ενας ιδιαίτερα πετυχεμένος πρόλογος στο πρόγραμμα Εκπαίδευσης Ενηλίκων, συνολικής διάρκειας 7 ημερών, της Γενικής Γραμματείας Διά Βίου Μάθησης του Υπουργείου Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, που υλοποιείται αυτές τις μέρες, στις Εγκαταστάσεις του Ινστιτούτου Επαρχιακού Τύπου (Ιδρυμα 'Αγία Σοφία') υπό την αιγίδα του Δήμου Αποκορώνου και της Περιφερειακής Ενότητας Χανίων και το οποίο παρακολουθούν 32 άτομα από διάφορα μέρη της χώρας, ήταν, σε μια πρώτη προσέγγιση η ανοιχτή για το κοινό ημερίδα που οργάνωσε το Ινστιτούτο σε συνεργασία με το Πολυτεχνείο Κρήτης, προχθές, Σάββατο 18 Φεβρουαρίου, με θέμα: 'Σύγχρονες Προσεγγίσεις Μάρκετινγκ και Προβολής στις Τουριστικές Υπηρεσίες'. Και βέβαια μια καλή, μια πρώτης τάξεως, ευκαιρία, για τους ασχολούμενους με τον τουρισμό φορείς του τόπου μας, τον πρόεδρο της Ενωσης Ξενοδόχων Χανίων Μανόλη Γιαννούλη, το μέλος της Επιτροπής Τουριστικής Προβολής Ν. Χανίων Χρήστο Μυλωνάκη και τον πρόεδρο στον Σύνδεσμο Ενώσεων Αγροτουρισμού Ελλάδας Νίκο Φραντζεσκάκη να ακούσουν, όπως και όλοι οι συμμετέχοντες, τους ειδικούς επί του θέματος καθηγητές του Πολυτεχνείου Κρήτης, Νικόλαο Ματσατσίνη και Ευάγγελο Γρηγορούδη, όπως και τις θέσεις της Περιφέρειας Κρήτης, από τον περιφερειακό σύμβουλο Δημήτρη Μιχελογιάννη, να καταθέσουν τις απόψεις τους και να συμμετάσχουν σ’ έναν γόνιμο και ιδιαίτερα χρήσιμο διάλογο. Πολλές 'εύφημες μνείες' θα μπορούσα να γράψω για όλα τούτα, αν ο χώρος που έχω στη διάθεσή μου το επέτρεπε...
Τουρισμός η βαριά μας βιομηχανία... Με ατμομηχανή τον τουρισμό... Δεν φτάνουν ο ήλιος και η θάλασσα... Το τουριστικό προϊόν πρώτα πωλείται και μετά παράγεται... Οι κρίσεις γεννούν ευκαιρίες... Να βγαίνουμε στις αγορές σαν Κρήτη... Καθοριστικός ο ρόλος του Διαδικτύου... Από μελέτες άλλο τίποτα... Οι τίτλοι κάποιων από αυτές.

Με αφορμή την ημερίδα για τον τουρισμό (2)

Πέραν, όμως, των παραπάνω η εν λόγω ημερίδα στάθηκε γι’ άλλη μια φορά η αφορμή να επισημανθεί πιστοποιούμενος ο ευρύτερος ρόλος, για ολόκληρη την Κρήτη και όχι μόνο, που επιφορτίζουν οι διάφορες ομάδες αναφοράς, στο Ινστιτούτο Τύπου, σε πολλά και ποικίλα επίπεδα. Για θεαματικά μέχρι τώρα αποτελέσματα στις δράσεις του Ινστιτούτου έκανε λόγο ο και διευθυντής του επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Δημοσιογραφίας και Μ.Μ.Ε. του Α.Π.Θ., Αντώνης Σκαμνάκης, στην εισαγωγική του ομιλία.
Το Ινστιτούτο έχει ήδη αποκτήσει τη δική του δυναμική, επεσήμανε και ανέφερε επί τροχάδην τις μέχρι τώρα δραστηριότητές του, όπως και κάποιες άλλες που προετοιμάζονται. Χωρίς να παραλείψει ν’ αναφερθεί στον μητροπολίτη πρώην Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίο Γαλανάκη που δημιούργησε το Ιδρυμα 'Αγία Σοφία', στις ανακαινισθείσες εκ βάθρων εγκαταστάσεις του οποίου, βρήκε τη στέγη και το στέκι του, για λογαριασμό του ΣΗ-ΠΕ (Συνδέσμου Ημερησίων Περιφερειακών Εφημερίδων), το όνειρο του Γιάννη Γαρεδάκη.
Το Ινστιτούτο έχει ήδη συμβάλει τα μέγιστα στην ανάδειξη όχι μόνο του Αποκόρωνα, αλλά και όλου του Νομού, τόνισε, μεταξύ των άλλων, ο αντιδήμαρχος Αποκορώνου, Μανώλης Νικολούδης, στον δικό του χαιρετισμό, ενώ ο βουλευτής Χανίων και εκ των συμπαραστατών της προσπάθειας για τη δημιουργία του Ινστιτούτου, Ευτύχης Δαμιανάκης, το χαρακτήρισε 'εργαλείο που μπορούμε να το χρησιμοποιούμε σ’ όλες τις δράσεις'. 'Χαίρεται όταν έρχεται κανείς εδώ και διαπιστώνει την εξέλιξη που έχει αλλά και τον δυναμισμό που αποκτά το Ινστιτούτο', είπε, εξάλλου, κλείνοντας τους χαιρετισμούς, ο Νίκος Παπαδάκης (μετά τη δημοτική σύμβουλο του Δήμου Χανίων, Μαρία Κοκκινάκη και τον περιφερειακό σύμβουλο, Κώστα Γύπαρη) πριν κάνει ιδιαίτερη αναφορά, τόσο στον παππού της Κρήτης, όσο και στον Γιάννη Γαρεδάκη.
Σπουδαία, βέβαια, όλα τούτα που ακούστηκαν, ωστόσο, όλα τα λεφτά και συγγνώμη για την έκφραση, ήταν κατά τη γνώμη μου, ένα μικρής διάρκειας βίντεο, που προβλήθηκε στο τέλος του πρώτου μέρους της ημερίδας. Για ένα ερασιτεχνικό βίντεο που έφτιαξαν δύο Τούρκοι φοιτητές που παρακολούθησαν το θερινό σχολείο του Ινστιτούτου και περιλαμβάνει εικόνες απ’ την εδώ διαμονή τους, πρόκειται.
Για ένα βίντεο που μυρίζει Κρήτη και δείχνει, όπως και ο Γιάννης Γαρεδάκης επεσήμανε, τον ρόλο που μπορεί να παίξει ευρύτερα το Ινστιτούτο και στον τομέα του τουρισμού. Δει δη χρημάτων, βέβαια, αφού το Ινστιτούτο δεν έχει ίδιους πόρους και πασχίζει να βγάλει τα λειτουργικά του έξοδα...

Χανιώτικα νέα (20.02.2012)

Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2012

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

3o ΔΗΜ. ΣΧ. ΚΙΣΑΜΟΥ
Τα μυστικά του θρανίου (9ο μέρος)

Τέσσερις φορές, αν θυμάμαι καλά, έχω φιλοξενήσει στον Παιδότοπο 'Τα μυστικά του θρανίου', το υπέροχο περιοδικό που βγάζει εδώ και τρία χρόνια το 3ο Δημ. Σχ. Κισάμου. Το κάνω για 5η φορά σήμερα παίρνοντας υλικό απ? το 9ο τεύχος που κυκλοφορήθηκε πριν από ένα μήνα περίπου, και πιστεύω πως θα το ξανακάνω, τουλάχιστον άλλη μια φορά μέχρι το τέλος αυτής της σχολικής χρονιάς. Τέτοιας λογής, υποδειγματικές συλλογικές, δασκαλικές προσπάθειες, προσπάθειες που είναι ανθός πολλής αγάπης για τα παιδιά και καρπός πολύ κόπου, αξίζει να προβάλλονται κυρίως για να λειτουργούν παραδειγματικά νομίζω πέραν απ? την όποια ικανοποίηση νιώθει η σχολική κοινότητα για την αναγνώριση. Το γράφω αυτό αν και ξέρω ότι προσκρούω στη μετριοφροσύνη του φίλου διευθυντή του Σχολείου Αντώνη Σπανουδάκη και των άλλων δασκάλων του εν λόγω σχολείου. Εγώ πιστεύω ότι χάρη που δε λογίζεται μηδέ μισθό δεν είναι, Αντώνη! Καλή συνέχεια!
Β.Θ.Κ.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

...Πόσο γρήγορα περνάει, αλήθεια, ο καιρός! Νεράκι είναι ο χρόνος. Νεράκι δροσερό που κυλά μέσα απ? τα χέρια και αφήνει τη δροσιά του. Ετσι κύλησε και το καλοκαίρι και άφησε πίσω σαν σταγόνες δροσιάς τις αναμνήσεις απ? τις όμορφες στιγμές του.
...Σεπτέμβρης! Εφτασε κιόλας! Τα σχολεία άνοιξαν και το καράβι μας ξαναγύρισε στο γνωστό του Λιμάνι. Φέτος πάλι θα ταξιδέψει σε καινούργιους κόσμους, μαγευτικούς.
Αχ! Πόσο όμορφο, πόσο ονειρεμένο είναι να ταξιδεύεις στον κόσμο της γνώσης, να βουτάς μέσα σ? αυτόν και να βγαίνεις πιο σοφός, πιο ώριμος, πιο μεγάλος!
...Το ταξίδι μας άρχισε. Πόσα καινούρια λιμάνια μας περιμένουν και φέτος! Σταματάμε στο πρώτο, για να μυρίσουμε το φθινόπωρο που φεύγει και λυπημένο ρίχνει τα φύλλα των δέντρων για να μας αποχαιρετίσει. Και μεις, οι μικροί ταξιδιώτες, βρισκόμαστε στην Ποταμίδα και το αποχαιρετάμε στην αυλή ενός 'μουσείου σχολικής ζωής', γευόμενοι φρέσκο ζυμωτό ψωμί. Γνωρίζουμε από κοντά το 'κρυφό σχολειό', ταξιδεύουμε στο χρόνο, και με τα μαγικά μάτια της φαντασίας μας βλέπουμε τους πρώτους μαθητές του να τρέχουν κρυφά, μα με τόση δίψα για γράμματα!
...Λίγο πιο κάτω, άλλο λιμάνι μας καρτερά. Είναι ο τρύγος. Ακούμε τα τραγούδια των τρυγητάδων. Πώς να μην είναι χαρούμενοι, αφού το αμπέλι
-αυτό το δώρο Θεού- πόσα και πόσα δεν θα τους χαρίσει. Αμέτρητα τα δώρα του.
Σαν την αγάπη του δημιουργού του.
...Και φτάνουμε στην 28η Οκτωβρίου. Είναι χρέος μας να σταματήσουμε έστω για ένα λεπτό σιωπηλοί γι? αυτούς που μας χάρισαν την ελευθερία, ενώ στις 17 Νοέμβρη θα τιμήσουμε τους νεότερους ήρωες της ελληνικής ιστορίας, αυτούς που μας δώρισαν με τη θυσία τους τη δημοκρατία.
...Στον ορίζοντα φαίνεται η τελευταία στάση μας για φέτος. Τα Χριστούγεννα! Η Γέννηση του Θείου Βρέφους. Κοιτάμε με κρυφή ελπίδα τον ουρανό μήπως και δούμε το λαμπερό αστέρι να ξεχωρίζει στον αχανή κόσμο του διαστήματος.
Ταπεινά προσκυνάμε στη φάτνη Του, ελπίζοντας ν? ακούσει τις προσευχές που βγαίνουν απ? τις παιδικές καρδούλες μας: 'Χριστέ μου, όχι άλλοι πόλεμοι! Οχι άλλη φτώχεια! Ειρήνη, Γαλήνη, Αγάπη!'. Ας ελπίσουμε πως θα τα στείλεις και σαν απαλές χιονονιφάδες θα σκορπιστούν στη Γη μας.
Η διάθεσή μας είναι αστείρευτη, οι εργασίες μας πάμπολλες, το μεράκι των δασκάλων μας να μας βοηθήσουν και να μας στηρίξουν, ανεξάντλητο. Οι οικονομικές συγκυρίες όμως αναγκάζουν το αγαπημένο περιοδικό μας 'ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΘΡΑΝΙΟΥ' να γίνει εξαμηνιαίο, με την ελπίδα ότι πολύ γρήγορα θα ξεπεραστούν οι όποιες δυσκολίες και θα συνεχίσει έτσι ακριβώς όπως ξεκίνησε.
Βερυκάκη Τόνια, Τάξη Β?

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Πρόλογος ................................................................1
Ο τρύγος - Η προσφορά του αμπελιού - Μεσοστιχίδα... που μπορεί να μεθύσει ................................. 2
Νόστιμη... μεσοστιχίδα -
Εκδρομή στην Ποταμίδα .........................................3
Μια υπέροχη εκδρομή ...........................................4
Εδώ Πολυτεχνείο!... εδώ Πολυτεχνείο! ................5
Χριστούγεννα - Ηθη και έθιμα ...............................8
Η Χριστουγεννιάτικη γιορτή του σχολείου μας.....9
Παγκόσμια ημέρα των ζώων ............................... 10
Ζώα υπό εξαφάνιση .............................................. 11
Ακροστιχίδα της χελώνας καρέτα - καρέτα .......12
Ανέκδοτα - Εξυπνάδες ......................................... 13
Παροιμίες - Μαντινάδες - Αινίγματα ................... 14
Το ηλιακό μας σύστημα ........................................ 15
Ωρα για ξεκούραση .............................................. 17
Γνωρίζετε ότι... - Βιβλιοπροτάσεις ........................ 18
....και οι λύσεις μας .............................................. 19
Μαθητές που παρέδωσαν εργασίες ................ 20

ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΕΚΔΡΟΜΗ
Στις 19 Οκτωβρίου, πήγαμε όλοι οι μαθητές του σχολείου εκδρομή στην Ποταμίδα. Αν και έχουμε ξαναπάει, είναι ένα μέρος που μας αρέσει πολύ και είναι και μια ευκαιρία να ξαναδούμε την παλιά και αγαπημένη μας δασκάλα, την κυρία Κατίνα. Το πρωί, ξεκινήσαμε χαρούμενοι.
Η μέρα ήταν υπέροχη. Ο ήλιος έδιωξε όλα τα σύννεφα και αποφάσισε να μας κάνει το χατίρι, να μας αφήσει να παίξουμε. Στην αρχή πήγαμε στους κομολίθους. Είδαμε κάτι παράξενους λόφους από χώμα που τα έφτιαξε η φύση, σιγά - σιγά, με μεγάλη υπομονή ύστερα από πολλά χρόνια.
Στη συνέχεια πήγαμε στο 'κρυφό σχολείο'. Είναι ένα παλιό μισογκρεμισμένο κτίριο και λέγεται ότι εκεί στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, τα παιδιά, με μεγάλες προφυλάξεις πήγαιναν κρυφά τις νύχτες και μάθαιναν λίγα γράμματα. Ηταν τόση η δίψα τους για να μάθουν γράμματα και να διαβάζουν που δε λογάριαζαν ούτε τη νύχτα, ούτε τους Τούρκους και έτρεχαν με λαχτάρα στο 'κρυφό σχολειό'.
Ο τελευταίος μας προορισμός ήταν το σχολείο της Ποταμίδας. Το σχολείο αυτό δε λειτουργεί σήμερα. Ηταν μονοθέσιο και έκλεισε το 1994. Η αγάπη της κυρίας Κατίνας το διαμόρφωσε σε μουσείο σχολικής ζωής. Εχει παλιά θρανία, σχολικά βιβλία (παλιά και καινούργια), τετράδια καλλιγραφίας και εκθέσεων παλιών μαθητών και πολλές ζωγραφιές.
Το σχολείο αυτό έχει κάτι μαγικό. Οταν το επισκέπτονται παιδιά, νομίζω πως χαίρεται πολύ. Λάμπει που ανοίγει την πόρτα του και ακούει τις παιδικές φωνούλες που τόσο τις έχει νοσταλγήσει. Εχει και μια υπέροχη αυλή. Εκεί παίξαμε πολλή ώρα, φάγαμε ζεστό ψωμί που ζύμωσαν οι κυρίες του συλλόγου του χωριού, δοκιμάσαμε υπέροχα παραδοσιακά καλιτσούνια και ένα φανταστικό γλυκό.
Ηταν μια υπέροχη εκδρομή.
Λυπάμαι όμως γιατί του χρόνου, που σίγουρα τα παιδιά θα ξαναπάνε, εγώ θα είμαι μαθήτρια γυμνασίου. Κρατώ όμως μέσα μου, σαν δώρο ακριβό, τις υπέροχες ώρες που πέρασα εκεί.
Καστανάκη Ιωάννα, τάξη Στ?

Χανιώτικα νέα - Διαδρομές (18.02. 2012)

Σάββατο 18 Φεβρουαρίου 2012

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΔΕΝ ΕΤΥΧΕ να δω ανθισμένη αμυγδαλιά εφέτος! Είμαι όμως σίγουρος ότι οι αμυγδαλιές ξανάνθισαν. Τα όποια κρύα και οι όποιοι χειμώνες δεν αποτελούν γι’ αυτές εμπόδια. Πάντα πιστές στο καθήκον τους οι αμυγδαλιές!
ΤΙ ΘΑ ΠΩ σε μια ανθισμένη αμυγδαλιά. Αγαπημένο θέμα έκθεσης για τους μαθητές, μα και για τους δασκάλους, παλιάς κοπής. Αλήθεια τι θα έλεγαν σήμερα σε μια ανθισμένη αμυγδαλιά τα σημερινά παιδιά; Τους έχουμε μάθει να κουβεντιάζουν με τα δέντρα;
ΚΑΤΑ ΚΥΜΑΤΑ η κακοκαιρία. Δεν προλαβαίνει να σκάσει στην ακτή το ένα κύμα κι έρχεται το δεύτερο. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Παραείναι ενάντιοι οι άνεμοι.
Ο ΚΑΛΟΣ καραβοκύρης στη φουρτούνα φαίνεται. Κι ο καλύτερος καραβοκύρης για το καράβι 'ΕΛΛΑΣ' δεν μπορεί να είναι άλλος απ’ τον ίδιο τον ελληνικό λαό. Αυτός και μόνο αυτός μπορεί να αποφασίσει σ’ αυτό το κρίσιμο σταυροδρόμι την παραπέρα πορεία. Αυτά μου απάντησε στο περίπου ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος, όταν τον ρώτησα αν τάσσεται υπέρ ή κατά των εκλογών.
ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΕΙΠΑΝ το 'ναι' οι Ευρωπαίοι στο Γιούρογκρουπ της Δευτέρας και το επεισόδιο (αλήθεια σε ποιο νούμερο βρισκόμαστε) έχει 'αίσιο' τέλος. Παρακάτω, τι γίνεται παρακάτω, είναι το θέμα. Με τους παραμέσα στην καραντίνα της ύφεσης...
ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ Φώτη Κουβέλη πες αλεύρι. Πεις δεν πεις η Μέρκελ σε γυρεύει. Κι αν δε σε γυρεύει σε τούτο το επεισόδιο θα σε γυρέψει στο αμέσως επόμενο.
ΤΟ ΣΙΡΙΑΛ συνεχίζεται. Οι παραγωγοί δεν έχουν καταλήξει ακόμα πως θα τελειώσει. Πώς τους συμφέρει να τελειώσει. Με χρεοκοπία της χώρας κι εξαθλιωμένους τους Ελληνες ή με εξαθλιωμένους τους Ελληνες και χρεοκοπία της χώρας;
Ο ΔΙΚΟΣ να πει μπορεί, μα ν’ ακούσει δεν μπορεί, έλεγε η μάνα μου. Θυμούμαι συχνά τελευταία και τούτη την κουβέντα της. Τα κουσούρια μας (μη μου πείτε πως δεν έχουμε) μεταξύ μας τα παραδεχόμαστε, φτάνει να μη μας τα λένε οι απέξω.
ΜΠΑΤΕ ΣΚΥΛΟΙ αλέστε κι αλεστικά μη δώστε! Ενοπλη ληστεία στο παλιό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αρχαίας Ολυμπίας, λέει χθες. Ξέφραγο αμπέλι και τα Μουσεία μας...
ΔΗΛΩΣΗ ΑΠ’ τον Εννιαχωριανό: Επί παντός επιστητού πάντα θα παίρνω θέση,/ όσο καιρό η τρόικα θα βρίσκεται στη μέση. Υγεία, μόνο υγεία, νάχουμε Γιάννη κι εδώ θα είμαστε.
'ΕΙΣΑΙ ΤΗΣ ζωής μου γούρι/ μες στον καύσωνα παγούρι'. ' Κάθε βράδυ κόβω φλέβες/ ξενυχτάω με φραπέδες και ξηλώνω καναπέδες'. 'Στο ρετιρέ της Αμαλίας/ θα γίνει της ανωμαλίας/ θα ’χουμε 11 κοπέλες/ θα ’ρθουν και άντρες με ομπρέλες'. Στίχοι από σκυλάδικα τραγούδια. Για να διευρύνουμε τις γνώσεις μας, όπως μου γράφει ο δημοσιογράφος Κώστας Μπετινάκης που μου τους έστειλε ηλεκτρονικά.
'Εχει στον κήπο μου μια μυγδαλιά φυτρώσει/ κι αν είναι έτσι τρυφερή που μόλις ανασαίνει./ Μα η κάθε μέρα, η κάθε αυγή τηνε μαραίνει/ και τη χαρά του ανθού της δε θα μου τη δώσει/ Κι αλίμονό μου εγώ της έχω αγάπη τόση!/ Κάθε πρωί κοντά της πάω και γονατίζω/ και με νεράκι και με δάκρυα την ποτίζω/ τη μυγδαλιά που ’χει στον κήπο μου φυτρώσει'.
Από το ποίημα 'Μυγδαλιά' του Κώστα Καρυωτάκη.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

Χανιώτικα νέα (18.02.2012)

Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου 2012

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΚΙ ΑΝ ΜΟΥ ΡΗΜΑΞΑΤΕ το γήπεδο η καρδιά μου είναι/ κόκκινο τούβλο και υλικό για οικοδομές... Εκφράζουν απόλυτα και οι στίχοι αυτοί του Ποιητή τον αγωνιστή γιατρό Κωστή Νικηφοράκη. Τους διαβάζω ξανά και ξανά πριν αρχίσει η προχθεσινή εκδήλωση μνήμης γι? αυτόν στην αίθουσα του Τ.Ε.Ε., γραμμένους με μαύρα γράμματα στο πανό, πάνω απ? το τραπέζι των ομιλητών, θα τους ακούσω να τους απαγγέλει, αισθαντικά, μαζί με το υπόλοιπο ποίημα ο αρχιτέκτονας Γιάννης Τσουκάτος, ένας απ? τους πολλούς που μίλησαν για τη ζωή και το έργο του και να τους αναλύει στη συνέχεια...
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ πρώτο βήμα αντίστασης, ο τίτλος της εκδήλωσης. Γραμμένος με μαύρα γράμματα σ? ένα άλλο πανό. Το μαύρο χρώμα δεν είναι μόνο το χρώμα του πένθους. Είναι και η σύνθεση όλων των χρωμάτων. Αλληλεγγύη! Ετσι όπως στην καθημερινότητα των αγώνων του δίδαξε ο ξεχωριστός αυτός κοινωνικός αγωνιστής.
ΞΕΣΠΑΘΩΣΕ ο πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας. 'Ποιος είναι ο κ. Σόιμπλε που μπορεί να λοιδορήσει την Ελλάδα; Ποιοι είναι οι Ολλανδοί και οι Φινλανδοί;'. Επιτέλους. Κάλιο αργά παρά ποτέ! Και για την απόφασή του να παραιτηθεί του μισθού του ισχύει αυτό.
ΚΑΠΟΙΟΙ δεν μας θέλουν στην Ευρωζώνη, είπε, κι έτσι πρέπει να είναι, ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Αν δεν με θέλουν μια φορά εγώ, δεν τους θέλω δέκα, θα έλεγε η μάνα μου.
ΦΤΑΙΩ ΚΙ ΕΓΩ, ο πολίτης, που φτάσαμε ως εδώ. Εσύ, όμως, ο πολιτικός, προπάντων εσύ που άσκησες εξουσία, φταίεις αναλογικά και κατά περίπτωση από τρεις μέχρι είκοσι φορές, τουλάχιστον, περισσότερο! Απ? τον φίλο μου τον γερω - δάσκαλο.
ΤΟ 'ΘΑ' απ? των πολιτικών δεν έλειπε τα χείλια/ και πάντα μας ετάζανε λαγούς με πετραχήλια. Απ? τον Εννιαχωριανό η μαντινάδα της ημέρας. Μια παρατήρηση. Αυτό δεν είναι το μόνο, Γιάννη!
ΚΑΙ Η ΕΚΤΑΣΗ των Αγίων Αποστόλων και η έκταση της πισίνας του πρώην 'Ξενία' και η έκταση των Τάφων των Βενιζέλων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, στον Δήμο Χανίων! Μ? ένα σμπάρο τρία τρυγόνια. Καλά, παραπάνω από καλά, πήγε το κυνήγι. Εύφημη μνεία στον Δήμο, λοιπόν, που θα πρέπει να σκέφτεται τα παραπέρα...
ΑΠΕΡΓΙΑ στο αεροδρόμιο της Φραγκφούρτης και χθες και σήμερα. Οχι δεν είναι δάχτυλος του ΠΑΜΕ ούτε βέβαια της ΓΣΕΕ. Εχουν και οι Γερμανοί ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας αιτήματα... Ακου να δεις!
ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΤΙΚΕΣ οι τιμές για τα μανταρίνια... Εξευτελιστικές οι τιμές για τα πορτοκάλια... Εξευτελιστικές οι τιμές για το λάδι... Χαμόστρωμα τα μανταρινοπορτάκαλα, αράβδιστες οι ελιές... Πόνος ψυχής.
ΟΤΑΝ ΟΙ ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ νικούσαν σε μια μάχη και έτρεπαν τον εχθρό σε φυγή, τον κυνηγούσαν τόσο μόνο όσο για να εξασφαλιστεί η νίκη τους. Επειτα γύριζαν αμέσως πίσω γιατί δεν το θεωρούσαν γενναίο ούτε έντιμο να σφάζουν και να σκοτώνουν ανθρώπους κουρασμένους και φυγάδες. Η στάση αυτή δεν ήταν μόνο μεγαλόψυχη, αλλά και ωφέλιμη. Γιατί οι εχθροί τους, γνωρίζοντας ότι οι Σπαρτιάτες σκότωναν μόνο όσους αντιστέκονταν και όχι αυτούς που υποχωρούσαν, ευκολότερα αποφάσιζαν να το βάζουν στα πόδια παρά να μένουν και να συνεχίζουν να μάχονται. Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας'.
'Κι αν μου ρημάξατε το γήπεδο η καρδιά μου είναι/ κόκκινο τούβλο και υλικό για οικοδομές/ σα φυσαρμόνικα μέσα στην κατεδάφιση/ Κι αν τσουρουφλίζεται στον ήλιο αυτός ο κάμπος/ θα γίνω δροσερός καρπός λουλούδι απόβραδο/ βλασταίνοντας τα παιδικά σου μάτια/ Κι αν βρέχει στο μικρό σταθμό θα σέρνω/ τη μουσική σου μέσα στα χαλάσματα/ σαν ξοδεμένο φως στο νεροχύτη'.
Το ποίημα 'Κι αν μου ρημάξατε το γήπεδο'
του Αλέξη - Νίκου Ασλάνογλου.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

Χανιώτικα νέα (17.02.2012)

Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2012

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ


Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΟΙ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΙ από ’δω και οι Αντιμνημονιακοί από ’κει. Ή για να το πω αλλιώς, χωρίς ωστόσο να αλλάζει η ουσία: Οι Αντιμνημονιακοί από ’δω και οι Μνημονιακοί από ’κει. Σε μια πρώτη ανάγνωση, σε μια πρώτη ματιά...

ΕΛΛΑΣ, ΕΛΛΑΣ, τι θα γίνει, φίλε μου, με μας; Μετέωρο το ερωτηματικό του τέλους. Κραυγές αγωνίας απ’ τους ανέργους. Κραυγές αγωνίας απ’ τους μικροσυνταξιούχους. Κραυγές αγωνίας απ’ τους εργαζομένους...

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΧΡΕΟΣ που έχουμε να ξοφλήσουμε είναι η αλληλεγγύη. Δεν παύει να μου το επαναλαμβάνει, με το που θα με δει ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος. Η κατάσταση είτε έτσι είτε αλλιώς θα χειροτερέψει, να ετοιμαζόμαστε να την παλέψουμε, μου είπε συμπληρωματικά τις προάλλες. Το να σταυρώσουμε τα χέρια μας δεν είναι λύση!

ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ δεχτήκανε απ’ τους αντάρτες βόλια,/ γι’ αυτό και στα μνημόνια δεν θέλουν... στριφοκόλια. Στους Γερμανούς αναφέρεται, βέβαια, ο Εννιαχωριανός, εκφράζοντας το δημόσιο αίσθημα. Αυτοί τη δουλειά τους κάνουν, Εννιαχωριανέ, εμείς τι κάνουμε τώρα...

ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΝΑ ΛΥΣΕΙ το... πεταχτό πρόβλημα των Μαθηματικών της Τρίτης Δημοτικού που έβαλα προ ημερών δήλωσε η φίλη, καθηγήτρια Πληροφορικής Ειρήνη Καλαϊτζάκη. Τα που γράφει σχετικά, εν είδει σχολείου, στη σελίδα μου στο Βιβλίο των Προσώπων (facebook) στο επόμενο πεταχτό.

'ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ΚΥΡΙΕ, δεν μπορώ να σας απαντήσω στο πρόβλημα που μου βάλατε, αν και είμαι σε μεγαλύτερη τάξη! Οι κύριοι με τις γραβάτες που ψήφισε ο μπαμπάς μου και η μαμά μου είπαν στην τηλεόραση ότι τα μαθηματικά που έμαθα δεν ισχύουν πια γιατί πρέπει να κοιτάξω στο μέλλον! Θα μείνω στην ίδια τάξη, κύριε;'. Ποια ίδια τάξη, δυο τάξεις παρακάτω σε βλέπω!

ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΜΙΚΡΗ ΝΙΚΗ ή μήπως μια προετοιμασία για μια 'κακή' απόφαση; Για την αναβολή εκδίκασης της υπόθεσης των Αγίων Αποστόλων απ’ το Συμβούλιο της Επικρατείας ο λόγος. Φύλακες, απ’ τον δήμαρχο μέχρι τον τελευταίο πολίτη, γρηγορείτε!

ΣΤΟ ΠΟΔΙ ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ των Χανίων. Στους δρόμους και στις πλατείες, ψάχνοντας το δίκιο τους. Μαζεύοντας τις πεταμένες σημαίες μας, τις ωραίες λέξεις μέσα απ’ τη σκόνη των ημερών...

ΣΥΧΝΑ ΠΥΚΝΑ ανεβάζει στην ηλεκτρονική του εφημερίδα (www.styx.gr) τα 'πεταχτά' ο γνωστός δημοσιογράφος, πρώην γραμματέας της ΕΣΗΕΑ, Κώστας Μπετινάκης. Υπάρχουν κι άλλοι που τα κυκλοφορούν, να ’ναι καλά όλοι, στο Διαδίκτυο βέβαια, ξεχωριστή, ωστόσο, η αναφορά μου σ’ αυτόν. Μετράει πάντα η γνώμη των ειδικών. Και διά της στήλης κατάπολλα ευχαριστώ, Κώστα!

ΟΤΑΝ Ο ΑΓΗΣΙΛΑΟΣ επρόκειτο να εκστρατεύσει στη Μικρά Ασία για να απελευθερώσει τις ελληνικές πόλεις από τους Πέρσες, ρώτησε το Μαντείο της Δωδώνης, που ήταν αφιερωμένο στον Δία και πήρε ευνοϊκό χρησμό. Ομως, οι έφοροι, όταν τους τον ανήγγειλε, του έδωσαν εντολή να συμβουλευθεί και το Μαντείο των Δελφών. Ο Αγησίλαος συμμορφώθηκε, αλλά ζήτησε τον χρησμό, απευθυνόμενος στον Απόλλωνα ως εξής: 'Απόλλωνα, έχεις την ίδια γνώμη με τον πατέρα σου;'. Οταν ο Απόλλωνας έδωσε καταφατική απάντηση ο Σπαρτιάτης βασιλιάς ξεκίνησε για την εκστρατεία. Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. Σαββάλας.

[...] 'Τα κορίτσια μου πένθος/ για τους αιώνες έχουν/ Τ’ αγόρια μου τουφέκια/ κρατούν και δεν κατέχουν/ Πού να βρω την ψυχή μου/ το τετράφυλλο δάκρυ!/ Εκατόγχειρες νύχτες/ μες στο στερέωμα όλο/ τα σπλάχνα μου αναδεύουν/ Αυτός ο πόνος καίει/ Πού να βρω την ψυχή μου/ το τετράφυλλο δάκρυ!/ Με το λύχνο του άστρου/ στους ουρανούς γυρίζω/ Στο αγιάζι των λειμώνων/ στη μόνη ακτή του κόσμου/ Πού να βρω την ψυχή μου/ το τετράφυλλο δάκρυ!'.
Από το 'Αξιον Εστί' του Οδυσσέα Ελύτη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (16.02.2012)

Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 2012

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Υποθετικά μιλώντας...

Γράφει ο NΕΚΤΑΡΙΟΣ ΕΥ. KΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
kak_nektar@yahoo.gr

Ολοι γνωρίζουμε τι μπορεί να σημαίνει αυτό το 'υποθετικά μιλώντας' που αφήνω ως τίτλο στο σημερινό σημείωμα και γι? αυτό προχωρώ στο παρασύνθημα:
Υποθετικά μιλώντας, λοιπόν, θα μπορούσα να πω ότι τόσο οι ΔΝΤούδες όσο και όλη η Ευρώπη 'τρέμουν' την Ελλάδα, ιδίως οι Γερμανοί που ως καλοκουρδισμένος λαός έχουν ένα πλάνο -ίσως και πολλά- για οτιδήποτε σχέδιό τους βάζουν σε εφαρμογή.
Οταν, λοιπόν, κάτι δεν τους πάει καλά -ο κόσμος να χαλάσει- προσπαθούν να το κάνουν να... πάει, με κάθε κόστος!
Οχι δεν μπαίνω στη διαδικασία
να στοχοποιήσω ένα ολόκληρο κράτος ως κακό ή εχθρικό διακείμενο προς ημάς που είμαστε... αγγελούδια!
Ο καθένας έχει τις ευθύνες που του αναλογούν και στην περίπτωσή μας, εμείς πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας χωρίς να κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας που πλέον ούτε αυτό μας σώζει!
Ομως, υποθετικά μιλώντας, θα υποστήριζα πως πολύ δύσκολα οι δανειστές μας θα άφηναν να ξεφύγει η Ελλάδα από τις... 'δαγκάνες' τους!
[Και για να μην παρεξηγούμεαστε χρησιμοποιώ τη λέξη 'δαγκάνες' αφού το όποιο ποσό μάς δίνεται, σίγουρα δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως 'χείρα βοηθείας' σε κάποιον που χαροπαλεύει!]
Ελεγα, λοιπόν, πως πολύ δύσκολα θα μας άφηναν να ξεστρατίσουμε και να βγούμε από το ευρώ, διότι αυτή μας η χρεοκοπία -τουλάχιστον για την ώρα- θα κατέρριπτε, το δίχως άλλο, όλο το οικοδόμημα που προσδοκούσαν να κτίσουν και που ακόμη στις ημέρες μας τους συμφέρει να υφίσταται, μιας και αποδίδει... χρήμα στους ισχυρούς -στους οποίους δεν ανήκει βεβαίως η χώρα μας- αυτής της ενοποιημένης ευρωπαϊκής αγοράς.
Επιπλέον, στην περίπτωσή μας, ισχύει και το... αμίμητο να μας 'υποχρεώνουν' να δανειζόμαστε όσο κι αν αυτό πλέον κι εμείς οι ίδιοι έχουμε κατανοήσει ότι δεν το... αντέχουμε!
Γιατί άραγε αυτή η επιμονή τους;
Μήπως -εκτός όλων των άλλων που... υποθετικά μιλώντας ανέφερα παραπάνω- φοβήθηκαν και το ενδεχόμενο η χρεοκοπημένη Ελλάδα συμπαρασύρει όλο το υπόλοιπο οικοδόμημα μαζί της; Και μήπως υπάρχει και χειρότερο σενάριο γι? αυτούς, δηλ. με την χρεοκοπία της Ελλάδος, στην προσπάθειά της να ορθοποδήσει, τελικά 'αποδράσει' από τη δική τους επιρροή, κάτι το οποίο δεν θα το επιθυμούσαν, αφού θα έχαναν την όποια κυριότητα επί του εδάφους και του λαού της;
Υποθέσεις κάνω!

Τρίτη 14 Φεβρουαρίου 2012

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ


Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

'ΘΕΣ ΜΕ ΩΣ ΣΦΡΑΓΙΔΑ επί την καρδίαν σου,/ ως σφραγίδα επί τον βραχίονά σου·/ ότι κραταιά ως θάνατος αγάπη,/ σκληρός ως Αδης ζήλος·/ περίπτερα αυτής περίπτερα πυρός, φλόγες αυτής·/ ύδωρ πολύ ου δυνήσεται σβέσαι την αγάπην,/ και ποταμοί ου συγκλύουσιν αυτήν'.

ΕΓΩ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΩΝ, που είναι σήμερα, δεν πιστεύω. Ούτε στον προστάτη των ερωτευμένων, τον ξενέρωτο Αγιο Βαλεντίνο, επίσης. Και γιατί η κάθε μέρα μπορεί να είναι μέρα των ερωτευμένων και ο κάθε άγιος προστάτης των ερωτευμένων. Τώρα, γιατί έβαλα σαν πρώτο 'πεταχτό' στη στήλη ένα απόσπασμα από το 'Ασμα Ασμάτων' (δικός μου ο χωρισμός σε στίχους) και γιατί είναι 'ερωτική' η στήλη θα σας το εξομολογηθώ. Αφορμή έψαχνα να κάμω ένα 'πεταχτό' αφιέρωμα στον 'φτερωτό θεό...'.

Ο  ΕΡΩΝΤΑΣ (μη μου σβήσετε το 'ν', παρακαλώ) είναι παιδί μου καλό πράμα άμα κατέεις να τονε κολαντρίζεις, άμα δεν κατέεις όμως... Πήγαινα Τετάρτη Γυμνασίου (σημερινή Α? Λυκείου) όταν μου το ?πε η μάνα μου. Ολα ήθελε να τα κολαντρίζει και τα κολάντριζε αυτή. Το όποιο 'θέλω' το ήθελε πάντα κάτω απ? το 'πρέπει'. Αχ ρε μάνα!

ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ. Κολαντρίζω πάει να πει, μεταξύ των άλλων και διευθετώ κάτι με επιτηδειότητα. Τέλος διαλείμματος.

ΕΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ο ασπασμός των αγγέλων προς τα άστρα, έγραψε αυτή, χρησιμοποιώντας τη ρήση του Βίκτωρα Ουγκώ, κάτω απ? την ερώτηση 'Τι εστί έρως;' του λευκώματός της. 'Ερως, έρως, σαλάμι του αέρος' έγραψε αυτός από κάτω, χρησιμοποιώντας τη μάγκικη γλώσσα της εποχής εκείνης, της δεκαετίας του 1960. Οτι ήταν ερωτευμένος, σχεδόν μέχρι θανάτου μαζί της, της το είπε ύστερα από 40 περίπου χρόνια! Τι θυμήθηκα τώρα!

ΚΑΡΠΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ παθιασμένης σχέσης της θεάς Αφροδίτης με τον Αρη τον θεό του πολέμου, ο Ερωτας. Θεός κι αυτός, μικρότερης κατηγορίας βέβαια, αλλά θεός. Ενας θεός πανέμορφος, όπως η μάνα του, και παράφορος, όπως ο πατέρας του.

ΚΙ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΓΙΟΣ ΕΡΩΤΑΣ στο Ορθόδοξο εορτολόγιο, γιορτάζει στις 25 Ιουνίου. Ακόμα και τραγούδι με τον τίτλο 'Αγιος Ερωτας' υπάρχει και το τραγουδάει ο Παντελής Θαλασσινός. Κρίμα και άδικο που ηττήθηκε κατά κράτος, όπως και ο Αγιος Υάκινθος, που του έκτισε εκκλησία ο Λουδοβίκος των Ανωγείων, απ? τον ξενόφερτο Βαλεντίνο.

ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ απλός έρωτας, αυτό είναι πάθος αγιάτρευτο! Για σένα το γράφω Μήτσο, που όταν σου είπα ότι δεν είναι σωστό να μη μιλάς ούτε στη γυναίκα σου όταν χάνει η ομάδα μας μου απάντησες: 'Μα εγώ, Βαγγέλη, δεν είμαι σαν κι εσένα, εγώ είμαι άρρωστος Αεκτζής!'.

ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΩΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ ακούω στη φωνή σου/ και των αγγέλων τσ? ομορφιές τις βρίσκω στη μορφή σου. Απ? τον Ηλία τον Σταματάκη, ποιον άλλον (;) η μαντινάδα. Αιώνια ερωτευμένος αυτός.

ΚΑΠΟΤΕ Ο ΠΡΑΞΙΤΕΛΗΣ, σε στιγμές αδυναμίας προφανώς υποσχέθηκε στην ερωμένη του και γνωστή εταίρα Φρύνη ότι θα της έδινε όποιο από τα έργα του θα ήθελε εκείνη. Επειδή, όμως, η πονηρή εταίρα δεν ήξερε ποιο ήταν το καλύτερο, για να το ζητήσει, σοφίστηκε το εξής τέχνασμα. Εβαλε έναν υπηρέτη της να ξυπνήσει νύχτα τον Πραξιτέλη και να του πει ότι έπιασε φωτιά το εργαστήρι και καταστράφηκαν πολλά από τα έργα του. Τότε αυτός πετάχτηκε σαν τρελός από το κρεβάτι του και τον ρώτησε αν ο 'Ερως και ο Σάτυρος' καταστράφηκαν. Ετρεξε τότε η Φρύνη κοντά του και του είπε να ησυχάσει, γιατί ήταν φάρσα. Την επομένη το θαυμάσιο έργο του 'Ερως' μετακόμιζε για το σπίτι της εταίρας (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της ιστορίας', εκδ. Σαββάλας).

ΤΡΙΑ ΑΠ? ΤΑ ΕΡΩΤΙΚΑ τραγούδια της Ανδαλουσίας σε μετάφραση Anne Personnaz και Κώστα Νταντινάκη: α) 'Οταν πηγαίνεις στην εκκλησιά,/ βάζε ένα πέπλο στο πρόσωπο/ γιατί οι άγιοι, όσο άγιοι κι αν είναι,/ κατεβαίνουν απ? το τέμπλο'. β) 'Απ? το σπίτι μου στο δικό σου,/ μόνο ένα βήμα, μελαχρινή μου·/ μ? απ? το δικό σου στο δικό μου,/ αχ, πόσο μακρύς ο δρόμος'. γ) Να λες σ? εμένα να σε ξεχάσω/ είναι φωνή βοώντος εν τη ερήμω,/ σφυροκόπημα σε κρύο σίδερο/ και κουβέντα με τους πεθαμένους'.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com)

Xανιώτικα  νέα (14.02.2012)

Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2012

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Θα είμαστε, όσο χρειαστεί, όλοι εκεί!

Ημουν κι εγώ εκεί! Ο,τι πρέπει για τίτλος έκθεσης, ενός σκέφτομαι και γράφω, για τα παιδιά του Δημοτικού! Δεν μου κάνει σε καμία περίπτωση, όμως, για τίτλος της εύφημης μνείας που θέλω να γράψω για τις εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν την προηγούμενη Κυριακή 5 Φεβρουαρίου στους Αγίους Αποστόλους ενάντια στα φανερά ή κρυφά σχέδια ορισμένων. Κι αυτό γιατί είμαστε χιλιάδες κόσμος εκεί, από τον δήμαρχο, μέχρι τον τελευταίο πολίτη, άνθρωποι όλων των ηλικιών, από μωρά μέχρι υπέργηρους, όλων των κοινωνικών τάξεων, άντρες και γυναίκες, μια τεράστια ανθρώπινη αγκαλιά προστασίας του χώρου που τον νιώθουμε αυλή μας και αποτελεί τον πνεύμονα για την αναπνοή μας. Εντάξει ήθελε και ο Θεός (πώς να μην το θέλει όμως;) να επιτρέψει ο καιρός μια τέτοια λογής, απίστευτης, για τα δικά μας και όχι μόνο, δεδομένα, μάζωξη, προκειμένου να εκφραστεί το χανιώτικο εμείς όπως εκφράστηκε και να σταλεί προς κάθε κατεύθυνση το μήνυμα όπως στάλθηκε:
Κάτω τα χέρια απ? τους Αγίους Αποστόλους, - Οχι στην τσιμεντοποίηση της περιοχής! Είμαστε όλοι εκεί, ο τίτλος της εύφημης μνείας που γράφω, λοιπόν; Οχι ούτε αυτός μου κάνει. Θα είμαστε, όσο χρειαστεί, όλοι εκεί! Αυτός μάλιστα. Ο αγώνας για να μην φύγει ούτε ένα μέτρο γης των Αγίων Αποστόλων απ? την κυριότητα του Δήμου Χανίων, απ? αυτόν τον ελεύθερο χώρο που ανήκει σ? όλους τους Χανιώτες, πρέπει να έχει συνέχεια. Μέχρι την τελική δικαίωση. Η χάρη των Χανιωτών θα βοηθήσει τους Αγίους Αποστόλους να μη χάσουν ούτε μια σπιθαμή απ? την ευλογημένη επικράτειά τους!

Η φωνή του Αποκορώνου

'Οκτώβριος του 1978, ένας υπάλληλος με πολλή αγάπη για τον τόπο του, υπερβαίνοντας κάθε αμφιβολίες και ενδοιασμούς δικούς του, αλλά και των γύρω του, αποφάσισε να στήσει ένα μέσο επικοινωνίας όλων των Αποκορωνιωτών. Και εξέδωσε το πρώτο φύλλο της «Φωνής του Αποκορώνου». Οσοι αμφισβήτησαν -και ήταν πολλοί- αυτήν την κίνηση, απλά δεν υπολόγισαν καλά τη δύναμη της θέλησης του εμπνευστή, αλλά και το πάθος των Αποκορωνιωτών για τον τόπο τους. Με τον τρόπο που μπορεί να καταλάβει ένα παιδί, ένιωθα ότι ο πατέρας έκανε κάτι πολύ σημαντικό. Δούλευε πολύ, αλλά του άρεσε. Κάθε μήνα είχε αγωνία, αλλά και μεγάλη ικανοποίηση. Κάθε πρόβλημα που εμφανιζόταν τον στενοχωρούσε, αλλά ένιωθε ότι άξιζε τον κόπο να το λύσει και να προχωρήσει.
Ο πατέρας λίγες μέρες πριν σιώπησε. Μαζί του με αυτό το φύλλο θα σιωπήσει -τουλάχιστον για ένα διάστημα- και το πιο αγαπημένο του παιδί η 'Φωνή του Αποκορώνου'. Οι καιροί δύσκολοι και πολλά προβλήματα προκύπτουν στο ενδεχόμενο συνέχισης της έκδοσης. Θα πάρουμε λίγο χρόνο ελπίζοντας να τα λύσουμε'. Απ? τα που γράφει η κόρη του εκδότη της εφημερίδας 'Η Φωνή του Αποκορώνου', Γιώργου Χαβρεδάκη, που έφυγε πριν από δύο μήνες περίπου για τη Χώρα των Μακάρων, Αργυρώ Χαβρεδάκη - Παπιομύτογλου, κάτω απ? τον τίτλο 'Κι έτσι κλείνει ένας κύκλος της 'φωνής' μας, στο αφιερωμένο στον πατέρα της τελευταίο (αρ. 382, Δεκέμβριος 2011) φύλλο της. Μαζί σου, Αργυρώ, όπως και πολλοί, πάμπολλοι, άλλοι, Αποκορωνιώτες, για το άνοιγμα του νέου κύκλου. Οσο πιο γρήγορα γίνεται. Ο Αποκορώνας πρέπει να ξαναποκτήσει τη φωνή σου.

H βασιλόπιτα των Πνευματικών Δημιουργών

Πολλοί οι πιστοί και ταυτόχρονα εκλεκτοί, που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Ενωσης Πνευματικών Δημιουργών του Νομού μας και πήγαν το βράδυ της περασμένης Παρασκευής στο ΚΟΝΑΚΙ της Χαλέπας, όπου η κοπή της βασιλόπιτας. Τριάντα δύο συναπτά έτη προσφοράς στα πολιτιστικά δρώμενα του Νομού μας μετρά η εν λόγω Ενωση, όπως έγραψα τις προάλλες και την περασμένη Πέμπτη 'στα πεταχτά'. Πολλές, πάμπολλες, οι εκδηλώσεις που διοργανώνει, κάθε χρόνο, κορυφαία, ωστόσο, η κοπή της βασιλόπιτάς της. Και γιατί είναι μια εκδήλωση κατά τη διάρκεια της οποίας, ρέοντος του οίνου, λειτουργεί και λειτουργείται καλύτερα το πνεύμα παράγοντας... οινόπνευμα. Το κατάλληλο αντισηπτικό φάρμακο στη διογκούμενη σήψη και που είναι απαραίτητο για παραπέρα εμπνεύσεις, δηλαδή παίζω με τις λέξεις, το ξέρω και σταματώ.
Δεν θ? αναφερθώ σ? ονόματα, αυτών που παραβρέθηκαν, εκτός απ? αυτούς που χαιρέτησαν την εκδήλωση και συγκεκριμένα στον και σχεδόν πανταχού παρόντα πρόεδρο της Ενωσης, Δημήτρη Νικολακάκη, που έκοψε και την πίτα, στον δήμαρχο Πλατανιά, Γιάννη Μαλανδράκη και στον περιφερειακό σύμβουλο Γιώργο Κονταξάκη. Ούτως ή άλλως όλοι, τόσο οι άνθρωποι που δημιουργούν, γράφοντας, ζωγραφίζοντας κ.λπ. όσο και οι φίλοι τους, συμμετείχαν ο καθένας με τον τρόπο του στο να δημιουργηθεί μια όσο το δυνατόν πιο χαρούμενη ατμόσφαιρα, κλέβοντας άλλη μια μέρα του Χάρου.
Και του χρόνου!

Χανιώτικα νέα (13.02.2012)

Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Τι ωραία που είναι τελικά η Γραμματική των Δασκάλων που μαθαίνει στα παιδιά να κλίνουν στον ενικό και στον πληθυντικό αριθμό, εν χορώ, τη λέξη Αλληλεγγύη!

ΣΤ2 10ου ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ
Κλίνοντας τη λέξη Αλληλεγγύη

Για το παντοπωλείο Αλληλεγγύης, που ίδρυσαν οι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων των Σχολείων της Χαλέπας, και που λειτουργεί εδώ και δύο περίπου μήνες, μας μιλούν μέσα από τα κείμενα και τις ζωγραφιές τους, που φιλοξενούνται στον σημερινό Παιδότοπο, τα παιδιά της Στ2 τάξης του 10ου Δημ. Σχ. Χανίων και η δασκάλα τους, γνωστή στους αναγνώστες της στήλης και από άλλες εργασίες μαθητών της, καλή μου φίλη, Ελένη Βορεινάκη. 'Τα λόγια των δασκάλων είναι φτωχά μπροστά σ’ αυτά των μαθητών τους, που δείχνουν το μεγαλείο της ψυχής τους', γράφει μεταξύ άλλων στο συνοδευτικό της σημείωμα η επίσης καλή μου φίλη και εκ των στυλοβατών της όλης προσπάθειας, διευθύντρια του Σχολείου Μαρία Κληματσάκη, για να καταλήξει στο τέλος μόνο σε μια ευχή και συνάμα προτροπή: 'Ας προσπαθήσουμε όλοι να μην πεινάσει κανένα παιδί, γιατί όπου πεινάει παιδί, πονάει και δυστυχεί ολόκληρη η οικογένεια'. Να μην πεινάσει κανένα παιδί! Τι ωραία που είναι τελικά η Γραμματική των Δασκάλων που μαθαίνει στα παιδιά να κλίνουν στον ενικό και στον πληθυντικό αριθμό, εν χορώ, τη λέξη Αλληλεγγύη!
Β.Θ.Κ.

Είναι δύσκολο για τον κάθε άνθρωπο να μείνει αδιάφορος μπροστά στη δυστυχία και στον πόνο των διπλανών του. Αυτές τις μέρες το μόνο που μας έχει μείνει είναι η αλληλεγγύη μεταξύ μας. Για μια ακόμη φορά μπορούμε να πούμε θα αντέξουμε γιατί είμαστε μαζί. Εχουμε το μαζί, έχουμε το εμείς...'.
Μ’ αυτά τα λόγια σύστησα το Παντοπωλείο Αλληλεγγύης στους μαθητές μου και αυτοί αγκάλιασαν την προσπάθειά του με ζήλο και αγάπη... Οπως τον αγκάλιασαν όλοι οι Χαλεπιανοί, και βέβαια η Ενορία της Ευαγγελίστριας. Μέσα από τον 'Παιδότοπο' τα παιδιά θέλησαν να στείλουν ένα μήνυμα και στα άλλα παιδιά για το τι μπορούν να κάνουν μαζί μικροί και μεγάλοι. Τους αξίζει ένα μεγάλο μπράβο!!!
Ελένη Βορεινάκη
(δασκάλα)

Η κίνηση της δημιουργίας του παντοπωλείου αλληλεγγύης με γεμίζει ευτυχία και με κάνει αισιόδοξη για το μέλλον. Μακάρι να βοηθήσουν έτσι κι άλλες πόλεις τους κατοίκους τους!!!!!
Γεωργία Δερμιτζάκη

Είμαι πολύ χαρούμενη που στη γειτονιά μας υπάρχει αυτή η τράπεζα τροφίμων, το 'Παντοπωλείο Αλληλεγγύης' γιατί μπορώ να βοηθάω κι εγώ οικογένειες που έχουν ανάγκη, γιατί μια μέρα μπορεί να βρεθούμε και εμείς στη θέση τους....
Μαρίνα Κουνάλη

Αν είχα ένα μαγικό ραβδί και τρεις ευχές, θα έδινα πίσω τις δυο γιατί η μόνη μου ευχή είναι όλοι οι άνθρωποι του κόσμου να έχουν μια στέγη, φαγητό και δουλειά. Μόνο με τη σκέψη ότι κοντεύουμε να χρεοκοπήσουμε με πιάνουν τα κλάματα. Για να μην τα πολυλογούμε, πιστεύω ότι η κίνηση αυτή, να λειτουργήσει το κοινωνικό παντοπωλείο στην πόλη μας, είναι πολύ σωστή και αναγκαία για όλους!!!
Μιχαέλα Τσίγκου

Χάρη στο Παντοπωλείο Αλληλεγγύης έχουμε καταφέρει να στηρίξουμε πάνω από 300 οικογένειες που πραγματικά χρειάζονται βοήθεια και υποστήριξη. Εως τώρα, και με την συμμετοχή των συμπολιτών μας έχουμε κατορθώσει να συγκεντρώσουμε 10.000 τρόφιμα και προϊόντα πρώτης ανάγκης. Επειδή όλο και πιο πολλοί άνθρωποι χρειάζονται βοήθεια, στηρίξτε την προσπάθεια που κάνουμε. Αυτό που συμβαίνει στη γειτονιά μας ευχαριστεί όλα εμάς τα παιδιά γιατί μπορούμε να μάθουμε ότι η προσφορά είναι αρετή για τον άνθρωπο
(ομαδικό)

Ο σύλλογος 'Κύτταρο' έχει διοργανώσει πολλές δραστηριότητες, καμιά όμως δε συγκρίνεται με την πραγματοποίηση της ιδέας για την ίδρυση του Παντοπωλείου Αλληλεγγύης. Η συγκέντρωση τροφίμων για τους συνανθρώπους μας που σήμερα λόγω οικονομικής κρίσης δεν μπορούν να αγοράζουν ούτε τα απαραίτητα για να ζήσουν, είναι η καλύτερη ένδειξη αγάπης για τον συνάνθρωπο. Μπορεί όλοι να δυσκολευόμαστε αυτές τις μέρες πάντα όμως πρέπει να σκεφτόμαστε αυτούς που δεν έχουν ούτε τα λίγα που έχουμε εμείς. Με αγάπη στην καρδιά ας ανοίξουμε το ντουλάπι μας και ας μοιραστούμε με αυτούς τους ανθρώπους ό,τι έχουμε. Το Παντοπωλείο Αλληλεγγύης να έχει πάντα στα ράφια του τρόφιμα και κάθε ένας που πηγαίνει να φεύγει με τα χέρια γεμάτα.
Γιάννης Παπασηφάκης

Οι κάτοικοι της συνοικίας βοηθούν και αυτοί με το δικό τους τρόπο. Αφού συλλέξουν τα τρόφιμα από τα κουτιά που υπάρχουν στα σούπερ μάρκετ με τα αυτοκίνητα τους, τα τοποθετούν στα ράφια του Παντοπωλείου. Μέχρι σήμερα από αυτά τα τρόφιμα έχουν ωφεληθεί περίπου 1500 άτομα. Εγώ πιστεύω πως αν στηρίξουμε αυτή την προσπάθεια θα βοηθήσουμε πολλούς ακόμη συνανθρώπους μας.
Κώστας Πλατσιδάκης

Κάλεσμα αλληλεγγύης
Αξιότιμες Κύριες και Κύριοι
Όπως ξέρουμε έχουν έρθει δύσκολοι καιροί, γίνονται συνεχώς απολέσεις και πολλαπλασιάζονται οι άνεργοι .Το Παντοπωλείο Αλληλεγγύης στηρίζει τους ανθρώπους που δυσκολεύονται ακόμα και για το καθημερινό τους φαγητό. Για να συνεχίσει όμως να βοηθάει θα πρέπει και εμείς να συνεχίσουμε να το στηρίζουμε. Βοηθήστε και εσείς όπως μπορείτε ...ΑΞΙΖΕΙ
Ραφαήλ Γιανναράκης

Νιώθω πολύ χαρούμενη γιατί στο Παντοπωλείο δίνουμε διάφορα τρόφιμα από το σπίτι μας και αυτό στηρίζει ανθρώπους που δυσκολεύονται. Για μένα είναι σημαντικό, γιατί βλέπω χαμόγελα στα πρόσωπα των οικογενειών που στηρίζουμε. Είναι χαρά για μένα μα και όλων των συμμαθητών μου να βοηθάμε τον κόσμο .
Ιωάννα Λουκάκη

Κάθε μήνα, κάθε τάξη μαζεύει από ένα διαφορετικό είδος τροφίμου και οι δάσκαλοί μας τα πηγαίνουν στο Κοινωνικό Παντοπωλείο. Εκεί πάνε πολλές οικογένειες και τα παίρνουν. Αυτό για μένα είναι υπέροχο γιατί βοηθάμε πολλές οικογένειες μια και θα μπορούσαμε να βρισκόμαστε εμείς στη θέση τους. Το παντοπωλείο θα το στηρίζουμε όσο μπορούμε...
Κατερίνα Ράσση

Το 'Κύτταρο Χαλέπας', δηλαδή οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων του 9ου, 10ου, 11ου δημοτικών σχολείων -νηπιαγωγείων και 7ου Γυμνασίου, δημιούργησαν το παντοπωλείο Αλληλεγγύης. Το παντοπωλείο βρίσκεται στα ΤΕΙ, δίπλα στο σχολείο μας. Εκεί μαζεύονται τρόφιμα και τα παίρνουν άνθρωποι που τα έχουν ανάγκη. Είμαι πολύ χαρούμενη που έχουμε αυτό το παντοπωλείο διότι έτσι μας δίνεται η ευκαιρία να βοηθήσουμε τους συνανθρώπους μας.
Εμμανουέλα Μπασούνα

Χανιώτικα νέα (12.02.2011)

Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2012

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα1


'ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΕ ΜΟΥ λαέ, καλέ κι ηγαπημένε/ Πάντοτε ευκολοπίστευτε και πάντα προδομένε'. Διονύσιος Σολωμός 'Προς τους Επτανησίους'. Και βεβαίως προς όλους τους Ελληνες.

ΜΕ ΔΙΟΝΥΣΙΟ Σολωμό αρχίζουμε και τελειώνουμε τα σημερινά 'πεταχτά'. Επίκαιρος όσο ποτέ σήμερα ο Εθνικός μας ποιητής που πέθανε σαν προχθές, 9 Φεβρουαρίου πριν από 155 χρόνια, στην Κέρκυρα.

ΜΑΣ ΑΦΗΣΑΝ μεταξεταστέους οι ... ευρωζωνάριοι με εντολή Μέρκελ, τις προάλλες. Να υπογράψουν οι πολιτικοί σας αρχηγοί, παράγγειλαν. Μερκελική διαταγή και τα σκυλιά δεμένα;

Η ΜΕΡΚΕΛ με τον Σαρκοζί εκάμανε κοινιάτο/ και μας ποτίζουνε χολή εβίβα κι άσπρο πάτο. Στον ρυθμό της επικαιρότητας και πάλι η μαντινάδα που μου έστειλε ο Εννιαχωριανός. Ν’ αλλάξω τον Σαρκοζί (υπασπιστής της Ανκελα κατέληξε να είναι ο καημένος) και να βάλω αντί γι’ αυτόν 'τους δανειστές' Γιάννη; Και κάτι άλλο, πολύ σπουδαιότερο. Να βάλω στο τέλος της μαντινάδας ένα μεγάλο ερωτηματικό; Στο χέρι μας είναι να μην πιούμε τη 'χολή' που μας ποτίζουνε.

ΠΡΟΒΛΗΜΑ Μαθηματικών Γ’ Δημοτικού: Ο κύριος Κώστας είχε πριν απ’ τα τελευταία μέτρα μισθό 600 ευρώ καθαρά και πληρωνόταν 14 φορές τον χρόνο. Τώρα ο μηνιαίος μισθός των 600 ευρώ έγινε 450 ευρώ. Να βρείτε αν σώθηκε ο 13ος και ο 14ος μισθός.

ΠΑΡΑΙΤΕΙΤΑΙ κάνοντας ηρωική έξοδο ο ένας. Κάνει ηρωική έξοδο παραιτούμενη η άλλη. Αφέονται αι αμαρτίαι των; Ή μήπως είναι αναμάρτητοι;

Η ΝΥΧΤΑ είναι γκαστρωμένη. Αυτό δεν σημαίνει πάντως ότι δεν είναι γκαστρωμένη και η μέρα, όπως η σημερινή για παράδειγμα. Αλλος είναι ο... Θοδωρής τη μια στιγμή κι άλλος είναι αυτός που θωρείς την επόμενη... Παρασκευή ώρα 6 μ.μ. Παραιτούνται ο ένας μετά τον άλλο οι υπουργοί του ΛΑ.Ο.Σ... Χώρια όλα τ’ άλλα...

ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ ταυτόχρονα. Μπορεί όμως και ένα διάστημα με τον αστυφύλαξ και ένα διάστημα με τον χωροφύλαξ. Το θέμα είναι να είναι και η μνημονιακή πίτα ολόκληρη και ο αντιμνημονιακός σκύλος χορτάτος.

ΒΡΑΖΕΙ, ΒΡΑΖΕΙ το καζάνι... μου είπε χθες με το που τον είδα, ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος. Δεν μιλώ για τους τεντζερέδες των κοινοβουλευτικών ομάδων του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, διευκρίνισε. Προφανώς στο καζάνι της κοινωνίας αναφερόταν.

'Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ μεταξύ ετεροφρόνων είναι αδύνατος και μεταξύ ομοδόξων περιττός. Οι ανόητοι μονίμως παραπονούνται ότι οι ευφυείς είναι επηρμένοι. Η ευγένεια συνιστά συχνότατα τον πιο επιδέξιο καιροσκοπισμό: μόνο ευγενείς άνθρωποι κατορθώνουν να κρατούν πάντοτε και συγχρόνως όλες τις πόρτες ανοιχτές'. Παναγιώτης Κονδύλης (Στοχασμοί κι αποφθέγματα).

ΟΤΑΝ ΕΝΑΣ τύραννος ρώτησε κάποτε τον Διογένη ποιος χαλκός ήταν καλύτερος για την κατασκευή ανδριάντα, απάντησε. 'Αυτός από τον οποίο είναι κατασκευασμένο το άγαλμα του Αρμοδίου και του Αριστογείτονα των τυραννοκτόνων'. Από το βιβλίο του Διογένη Λαέρτιου: 'Διογένης ο Κυνικός', εκδ. 'Γνώση'.

'Η Ευρώπη την κυττάει πως θε να πράξη/ της Ευρώπης κυττάει 
κατά τα μέρη·/ Χωρίς όψι το πρόσωπο ν’ αλλάξη,/ Απάνου εις τη ρομφαία βάνει το χέρι/ Βασιλικά και με πολέμιαν τάξι/ Εκαμε νεύμα, 
οπού έλεγε· Ακαρτέρει/ και κατά την Ασία φριχτογυρίζει,/ 
Το δάχτυλο κινάει και φοβερίζει'.
Το ποίημα του Διονυσίου Σολωμού 'Η Ελλάδα'.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

Χανιώτικα νέα (11.02.2012)