ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΕΝΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΝ ΧΘΕΣ

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ - 21 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2013

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΜΩΣ καλό φθινόπωρο από αύριο και συγκεκριμένα στις 17.49 ώρα Ελλάδας. Τότε πραγματοποιείται η φθινοπωρινή ισημερία, όπως λένε οι ειδικοί, που εξισώσει την ημέρα και τη νύχτα. Εθνική γιορτή για τους Ιάπωνες η σημερινή μέρα που γιορτάζεται με παραδόσεις από πολλούς λαούς, όχι πάντως από τους Ελληνες, που γιορτάζουμε (;) αυτές τις μέρες τον τρύγο.

ΤΡΥΓΟΣ, θέρος, πόλεμος! Τα λέει όλα η γνωστή αυτή παροιμιώδης φράση, που δείχνει πόσο γρήγορα πρέπει να τελειώσει αυτή η δουλειά και πόσο κοπιαστική είναι. Ισως αυτός να είναι κι ένας λόγος που δεν υπάρχουν πολλά έθιμα την εποχή του τρυγητού.

'ΤΑ ΣΤΑΦΥΛΙΑ τα μεταφέρουν στα πατητήρια, τον αρχαίο ληνό και οι πατητάδες, μέσα σε μια χαρούμενη ατμόσφαιρα, με γέλια και πειράγματα, πατούν ξυπόλυτοι τα τζαμπιά για να τα λειώσουν, να τρέξει ο μούστος, το γλεύκος, στο λιμπί ή ποδόχι'. (Από το βιβλίο της Αικατερίνης Τσοτάκου - Καρβέλη 'Λαογραφικό Ημερολόγιο' με την παρατήρηση ότι αυτό ισχύει όπου δεν έχουν μπει οι μηχανές).

ΚΙ ΟΜΩΣ εξακολουθούν να αποτελούν αφορμές για να κλέβουμε μέρες του Χάρου τα τρυγοπατήματα! Καμιά μηχανή δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο όταν το θέλουμε.

'ΣΤΟ ΠΑΤΗΤΗΡΙ με χαρά σταφύλια να πατούμε/ εκεί θα ξανανιώσουμε κοπέλια να γενούμε'. Πώς και πώς περιμένει το πάτημα των σταφυλιών η μαντιναδολόγος μας η Νεκταρία Θεοδωρογλάκη. Καλά κρασιά, Νεκταρία! Καλά κρασιά και σε όλους, μεταφορικά...

ΣΤΟΝ ΑΠΟΚΡΟΥΣΤΙΚΟ απόηχο της άγριας δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, καθολικό το αίτημα της κοινωνίας ν? αναλάβουν τα κόμματα του συνταγματικού τόξου τις ευθύνες τους και ν? απομονώσουν τη Χρυσή Αυγή. Η δημοκρατία έχει τα κατάλληλα όπλα για να αμυνθεί ενάντια σ? εκείνους που επιδιώκουν με κάθε τρόπο την κατάργησή τους.

ΑΥΤΑ που μας ενώνουν είναι ασύγκριτα περισσότερα απ? αυτά που μας χωρίζουν. Επαναλαμβάνει συχνά στις συζητήσεις που κάνουμε μεταξύ μας τη φράση αυτή ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος. Πάντα ενωτικός, στρογγυλεύοντας τα πράγματα ο φίλος μου. Και αν έχουν δει τα μάτια του!

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ Δαρείος Α? δεν επέτρεπε στον γιατρό Δημοκήδη τον Κροτωνιάτη να επιστρέψει στην πατρίδα του. Εκείνος όμως βρήκε τον τρόπο να το πετύχει. Η σύζυγος του Δαρείου και κόρη του πρώτου Πέρση βασιλιά Κύρου, Αττοσα, είχε αρρωστήσει από έναν όγκο στο στήθος της. Οταν προσέφυγε στον Δημοκήδη εκείνος της υποσχέθηκε ότι θα τη θεράπευε με τον όρο να του ανταποδώσει τη χάρη, κάνοντας κάτι που θα της ζητούσε. Αφού, λοιπόν, ο Δημοκήδης πέτυχε να τη θεραπεύσει, την παρακάλεσε να ζητήσει από τον Δαρείο να εκστρατεύσει κατά της Ελλάδας προσδοκώντας ότι με τον τρόπο αυτό θα του δινόταν η ευκαιρία να επιστρέψει στην πατρίδα του. Πράγματι η Ατοσσα τήρησε την υπόσχεσή της, ζητώντας από τον σύζυγό της να της φέρει δούλες Σπαρτιάτισσες, Αθηναίες και Κορίνθιες. Ο Δαρείος, επειδή η παράκληση της γυναίκας του συνέπιπτε με τα δικά του σχέδια, το δέχτηκε και αποφάσισε να στείλει κατάσκοπους στις ελληνικές περιοχές, με οδηγό τον Δημοκήδη. Οταν, λοιπόν, ο Δημοκήδης και οι Πέρσες κατάσκοποι έφτασαν στον Κρότωνα, ο Κροτωνιάτης γιατρός απέδρασε, ύστερα από περιπέτειες, παντρεύτηκε τη θυγατέρα του Ολυμπιονίκη Μίλωνα και έμεινε εκεί. Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας'.

'Πέφτουν τα φύλλα, πέφτουνε/ ίσως γιατί το δέντρο τόσο τ? αγαπά./ Ισως για να τα νοσταλγήσει/ όταν γυμνό ριγήσει στα ριπίσματα/ του ανελέητου βοριά./ Σε λίγο θα ξεθυμάνει σε κλάμα/ ο καύσωνας του Αυγούστου/ και χείμαρρος δακρύων θ? αυλακώσει/ το στεγνωμένο πρόσωπο της γης./ Ομως ακόμα είναι καλοκαίρι/ και μια υπόνοια μονάχα ανεπαίσθητη χειμώνα./ Είναι μεγάλο κρίμα/ να τη διεκδικούν/ με ίσια δικαιώματα/ το φως και το σκοτάδι'.
Το ποίημα 'Φθινοπωρινή ισημερία' της Αγγελικής Σιδηρά.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (21.09.2013)

 http://petaxta.blogspot.gr/2013/09/blog-post_21.html

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

ΚΑΠΟΙΟΙ ΤΟΥΣ ΚΛΑΙΝΕ - ΕΝΑΣ ΤΟΥΣ ΚΡΙΝΕΙ

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης 

Πολλά τα όσα γράφτηκαν μετά τον θάνατο της βασίλισσας Ελισάβετ! 

Κάποιες σκέψεις μου παραθέτω παρακάτω:

• Ο νεκρός δεδικαίωται; Μέγα το ερώτημα και ακόμη μεγαλύτερη η συζήτηση!

• Ο κόσμος ξεχνά, ο λαός ξεχνά. Ένα μικρό παράδειγμα θα καταθέσω και έχει να κάνει με τη λέξη “δημοφιλία” που πολύ “φοριέται” ειδικά στην εποχή μας!

Η δημοφιλία της βασίλισσας Ελισάβετ είχε πέσει πολύ την εποχή που σκοτώθηκε η πριγκίπισσα Νταϊάνα. Αργότερα η δημοφιλία της επανήλθε στα γνωστά επίπεδα.

• Απαρχαιωμένος θεσμός αυτός της βασιλείας!

• Όχι δεν είναι όλοι οι Βρετανοί φιλοβασιλικοί, πολλοί μάλιστα από αυτούς ακόμη και αυτές τις ώρες αδυνατούν να κατανοήσουν όλο αυτό το “τελετουργικό” και τα πρωτόκολλα που παρουσιάστηκαν!

Η όλη τελετή ήταν μια πολύ καλοδουλεμένη παράσταση που με όρους μάρκετιγκ πωλήθηκε αδρά και θα εξακολουθεί να πουλάει ως ένα ακόμη ριάλιτι που το θιλοθεάμον άμαθο, απαίδευτο κοινό παρακολούθησε ανά την υφήλιο.

• Οι Βρετανοί στα του οίκου τους και εμείς στα του δικού μας!

• Οι Βρετανοί τα συμφέροντά τους και εμείς τα δικά μας!

• Οι Βρετανοί με τις αποικίες τους και εμείς με τους ήρωές μας όπως οι Κύπριοι Γρηγόρης Αυξεντίου, Ευαγόρας Παληκαρίδης…

Επειδή, όμως προέκυψε και θέμα - μέγα ατόπημα από το BBC, όπου ο Παύλος ντε Γκρέτσια παρουσιάστηκε -φτου φτου φτου- ως πρίγκηψ - διάδοχος της Ελλάδος, να σημειώσουμε και τα παρακάτω… 

• Ο ελληνικός λαός αποφάσισε για τη βασιλεία με το δημοψήφισμα το ’74!

Η Ελλάδα έχει κλείσει το θέμα. Οφείλουμε να το πούμε στα παιδιά μας που έχουν απορίες.

• Οι Γλύξμπουργκ δεν προσέφεραν απολύτως τίποτα σε τούτον τον τόπο! Αντιθέτως… πολλά δεινά γνώρισε ο λαός και τα πλήρωσε με αναταραχές και… αίμα! Όχι βέβαια γαλάζο αλλά ολοκόκκινο! 

Με λόγια απλά… μπορεί να διώξαμε τους βασιλείς, δυστυχώς όμως τους χρυσοπληρώσαμε και από πάνω δίνοντάς τους και προίκα την οποία… πήρανε όπως την πήρανε σε… κοντέινερ!

Και για να επανέλθω στο θέμα του θανάτου της βασίλισσας της Αγγλίας, κλείνω με ένα από τα σχόλια που διάβασα στο fb.

«Ο Θεός να τση συχωρέσει», έγραφε. 

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 21.9.2022) 

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ, ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΜΙΑ "ΒΑΡΔΙΑ" ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΤΟ ΓΡΑΨΙΜΟ

«Ακουμπώ σ’ ένα χαράκι που σίγουρα το ‘χαν μετερίζι οι παππούδες μας, κοιτάζω τον όμορφο κόσμο του Θεού με τη ματιά του γέροντα, που ‘ναι βαθύτερη απ’ όλες, γιατί κάνει τον αποχαιρετισμό του κόσμου και σκέφτομαι τις βάρδιες της Κρήτης. Βάρδια στις Γαλανές, βάρδια στ’ Αλιγάνου (Κεραμειά), βάρδια στο Δρομόνερο (Κίσσαμο), βάρδια στην Κράπη (Σφακιά), βάρδια στα Σκουλούφια (Αρκάδι), βάρδια στη Σελένα (Λασίθι). Βάρδιες και βίγλες πανάρχαιες, βυζαντινές, βενετσιάνικες, τουρκαράπικες, θερμοπύλες που στάθηκε η Κρήτη και πάλεψε για να γλυτώσει το χώμα και το πνεύμα της». Από το βιβλίο του μακαριστού μητροπολίτη Ειρηναίου Γαλανάκη “Στοχασμοί από την Αγία Σοφία” που εκδόθηκε πριν από 31 χρόνια, όταν το ομώνυμο Ίδρυμα που πανηγυρίζει σήμερα, έκανε τα πρώτα δυνατά του βήματα με μια πλειάδα Αποκορωνιωτών, με πρωτοστατούντα τον Νίκο Παπαδάκη.

Πλατεία Ειρηναίου Γαλανάκη. Ίσως η πιο σπουδαία απ’ όλες τις πολλές πλατείες του. Στους Άγιους Πάντες του Αποκόρωνα. Στον ίσκιο των πάντα ωραίων Λευκών Ορέων. Γι’ άλλη μια χρονιά στο “κοινόν” του Αποκόρωνα. Στη μεγάλη της Αγίας Σοφίας γιορτή. Στη γιορτή της πίστης, της αγάπης και της ελπίδας. Εδώ όπου συλλειτουργούν και συλλειτουργούνται το ομώνυμο ίδρυμα που έστησε η έγνοια του Παππού για τη γενέθλια επαρχία και το μοναδικό ανά το πανελλήνιο Ινστιτούτο Επαρχιακού Τύπου και αποτελούν εξ αδιανεμήτου πλούτο για τον τόπο μας.

Όχι, δεν θα το κρύψω ότι νιώθω ευλογημένος απόψε. Καθόλου μικρό πράγμα η παρουσίαση για τρίτη φορά βιβλίου μου (και τα τρία εκδόσεις των “Χανιώτικων νέων”), μετά τον Εσπερινό και το μνημόσυνο για τον Παππού στην Αγία Σοφία, των διηγημάτων μου με τίτλο “Πότες θα κάμει ξεστεριά”, εν προκειμένω, που παρουσιάστηκε και στα Χανιά, στο Πολιτιστικό Κέντρο της Μητρόπολης, στις 14 Μαΐου τ.ε. «Σχέση ζωής η σχέση μου με τα “Χανιώτικα νέα” που άρχισε τα μέσα της δεκαετίας του 1970», είχα πει τότε στην αντιφώνηση μου. Το επαναλαμβάνω και σήμερα. “Κρητικές ρίζες”, ο τίτλος μιας απ’ τις πρώτες στήλες μου, όπου βρήκαν στέγη “Η καμπάνα” και άλλα πέντε εμπνευσμένα από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας στην Κρήτη και την Επανάσταση του 1821, διηγήματά μου, τα τέλη εκείνης της δεκαετίας. Ευλογία μεγάλη για μένα η έκδοση τους απ’ το Μουσείο Γιάννη και Ελένης Γαρεδάκη μαζί με τον “Εθελοντή”, που αναφέρεται στη Μάχη του Βαφέ και ήταν η εισήγηση μου στο Β΄ Συνέδριο Αποκορωνιωτών, σε βιβλίο, αφού τα ξαναδούλεψα με αφορμή τη μεγάλη των Ελλήνων Επανάσταση του 1821. Εκ βαθέων το ευχαριστώ μου γι’ αυτό. Ευχαριστίες, όμως, και στον καλλιτέχνη Νίκο Μπλαζάκη για τη φιλοτέχνηση του εξωφύλλου και τα σκίτσα του αλλά και σε όλους τους άλλους (τους αναφέρω ονομαστικά στον πρόλογο) που συμμετείχαν στο “εμείς” της έκδοσης ενός βιβλίου που “κυοφορήθηκε” στα μικράτα μου, από τις ιστορίες που μου έλεγε η γιαγιά μου η Στυλιανίτσα, η μητέρα του πατέρα μου, δίπλα στην παρασιά τις χειμωνιάτικες νύχτες και είναι αφιερωμένο στη μνήμη του οπλαρχηγού των τελευταίων κρητικών Επαναστάσεων, αδελφού του παππού μου, του Κακατσαντώνη, Θεοκλή Νικ. Κακάτση.

Ανθός και καρπός ενός μεγάλου και υπέροχου “εμείς” η αποψινή εκδήλωση που έρχεται σαν συνέχεια της υποδοχής που έτυχε η “Ξεστεριά” τους 10 μήνες της κυκλοφορίας της, τόσο από την κριτική όσο και από το αναγνωστικό κοινό σε πανελλήνιο επίπεδο αλλά και στο εξωτερικό. Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσοι με τον οποιονδήποτε τρόπο την “είδαν” και σταμάτησαν σ’ αυτήν, και βέβαια σε όλες και όλους εσάς που με τιμάτε με την παρουσία σας. Σε όλους μαζί και σ’ έναν έναν και μία μία χωριστά. Και βέβαια στους διοργανωτές για τη φιλοξενία και ονομαστικά στους συντελεστές της παρουσίασης. Στις φίλες ζωής Αγγέλα Μάλμου και Φωτεινή Σεγρεδάκη για τις εμπεριστατωμένες και αγαπητικές προσεγγίσεις τους, στη Μαρία Μαράκη για την εκφραστική ανάγνωση των κειμένων και φυσικά στον Μάρκο Σελλιανάκη για τον άψογο συντονισμό.

Επιστρέφω στους “Στοχασμούς από την Αγία Σοφία” του Ειρηναίου Γαλανάκη, εκεί που τους άφησα, φίλες και φίλοι. Διαβάζω: «Όποιος φυλάει το χώμα, αυτός φυλάει και το πνεύμα. Κι όποιος φυλάει το πνεύμα, αυτός φυλάει και το χώμα, όσο κι αν φαίνεται παράξενη τούτη η διαλεκτική ανάμεσα στον υλικό και στον πνευματικό κόσμο». Η “βάρδια” για μένα είναι το γράψιμο, σκέφτομαι. Χαιρετώ σας κι αγαπώ σας!

Σημείωση: Η αντιφώνηση μου στην παρουσίαση του βιβλίου μου “Πότες θα κάμει ξεστεριά...” στις 16 Σεπτεμβρίου στο Κοινωφελές Ίδρυμα Αγία Σοφία.

Χανιώτικα νέα (Τρίτη, 20.9.2022) 

https://www.haniotika-nea.gr/mia-vardia-gia-mena-to-grapsimo/

ΞΕΣΤΕΡΙΑ

 ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΑΠΟΚΟΡΩΝΟΥ

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ "ΞΕΣΤΕΡΙΑΣ" ΤΟΥ Β. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗ

Γράφει ο Ηλίας Ι. Κάκανος

Ένα βιβλίο στο οποίο αποτυπώνονται ιστορικά γεγονότα και αποδίδεται με ρεαλισμό η ατμόσφαιρα άλλων εποχών, είναι το: “Πότες θα κάμει ξεστεριά” του δασκάλου, λογοτέχνη και συνεργάτη των “Χανιώτικων νέων” Βαγγέλη Κακατσάκη, το οποίο παρουσιάστηκε την Παρασκευή στο πλαίσιο εκδήλωσης στο Ιδρυμα “Αγία Σοφία” στον Αποκόρωνα.

Οπως σημείωσε η τ. σχολική σύμβουλος και συγγραφέας, Αγγέλα Μάλμου, «όταν γράφει ποίηση ο Κακατσάκης, γίνεται δωρικός, λιτός, λακωνικός κι αινιγματικός. Στην πεζογραφία σαρώνει με τα σχήματα λόγου, τις απίστευτες περιγραφές του, τα υπαινικτικά του σημεία που κρατούν τον αναγνώστη σε εγρήγορση και τον προιδεάζουν… Ωστόσο πώς αποδίδεται με τέτοιο ρεαλισμό η ατμόσφαιρα της συγκεκριμένης εποχής; Ένας κοινωνικός περίγυρος των ηλικιωμένων ενός χωριού, του Νίππους που αφηγείται και διασώζει τον αμύθητο θησαυρό της λαϊκής μας παράδοσης, ένας Καζαντζάκης κι ένας Πρεβελάκης, οι αιτίες της απόκτησης ζωντανού βιώματος του συγγραφέα και οι πλαστουργοί της συγγραφικής και όχι μόνο ιδιοσυγκρασίας του χαρισματικού Βαγγέλη Κακατσάκη».
Η λογοτέχνις, αρθρογράφος και συνεργάτις των “Χανιώτικων νέων”, Φωτεινή Σεγρεδάκη, ανέφερε μεταξύ άλλων για τη “Ξεστεριά” ότι «μας παραχωρεί τις αγιασμένες μνήμες και συγκλονιστικές αφηγήσεις της γιαγιάς του δίπλα στο πυρομάχι τις κρύες νύχτες του Χειμώνα. Μια γιαγιά λοιπόν, η Στυλιανίτσα, ιστορεί στον μικρό Βαγγέλη γεγονότα, εικόνες, ματωμένα, σκλαβωμένα, ατιμασμένα καθέκαστα από την Τουρκοκρατούμενη Λεβεντογέννα Κρήτη ώσπου οι ψυχωμένοι Κρήτες με την απόφαση και την “αρματωμένη συνείδηση” συντελούν τον μέγα ξεσηκωμό της νήσου… Στο βιβλίο με τα 7 διηγήματα, ανθίζει μια λογοτεχνική δύναμη, με στιβαρούς διαλόγους».
Η φιλόλογος Μαρία Μαράκη διάβασε αποσπάσματα από το βιβλίο, ενώ αναφερόμενη στον συγγραφέα του τόνισε: «Το γεγονός ότι ο Βαγγέλης Κακατσάκης διαθέτει τα έσοδα από την πώληση του βιβλίου του για το πρόγραμμα “βοήθεια στο σπίτι” του Ιδρύματος “Αγία Σοφία” καθιστά την βιβλιοπαρουσίαση ιδιαίτερα σημαντική, όχι μόνο από λογοτεχνική άποψη, αλλά και από ανθρωπιστικής πλευράς. Ο συγγραφέας αναγνωρίζει το πολύτιμο έργο του Ιδρύματος “Αγία Σοφία” και προσπαθεί με κάθε τρόπο χρόνια τώρα να το ενισχύσει. Επίσης αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά η ευαισθησία και η αγάπη του προς τον τόπο γέννησης του, τον αγαπημένο του Αποκόρωνα”».
Συντονιστής της εκδήλωσης στην παρουσίαση του βιβλίου ήταν ο γραμματέας του Κοινωφελούς Ιδρύματος “Αγία Σοφία”, Μάρκος Σελλιανάκης ο οποίος μεταξύ άλλων ανέφερε ότι «οι αγώνες για την ‘’ξεστεριά”, απαιτούν εκτός από άρματα και γράμματα. Οι λογοτέχνες, όπως ο Βαγγέλης Κακατσάκης είναι κι αυτοί πολεμιστές με τον δικό τους τρόπο. Είναι αυτοί που θα εμφυσήσουν και θα διαδώσουν το μήνυμα της ‘’ξεστεριάς’’, όπως αυτή νοείται σε κάθε δεδομένη κοινωνική περίσταση».

Συγκινημένος ο Βαγγέλης Κακατσάκης υπογράμμισε: «Πρόκειται για μία ιδιαίτερα επιμελημένη έκδοση του Μουσείου Τυπογραφίας Γιάννη και Ελένης Γαρεδάκη έχοντας και την υποστήριξη της εφημερίδας “Χανιώτικα νέα”. Εικονογραφήθηκε από τον Νίκο Μπλαζάκη και περιλαμβάνει διηγήματα τα οποία στο σύνολό τους έχουν τις ρίζες τους σε ιστορίες τις οποίες μου έλεγε τα κρύα βράδια του χειμώνα κοντά στην παρασιά η γιαγιά μου Στυλιανίτσα. Το βιβλίο είναι αφιερωμένο στη μνήμη του οπλαρχηγού των Κρητικών Επαναστάσεων Θεοκλή Νικ. Κακάτση”».
Η παρουσίαση οργανώθηκε από το Κοινωφελές ίδρυμα “Αγία Σοφία”, με την υποστήριξη του Ινστιτούτου Επαρχιακού Τύπου.
Προηγήθηκε στον Ιερό Ναό που βρίσκεται στον προαύλιο χώρο του Ιδρύματος παρουσία αρκετών προσκυνητών η ακολουθία του εσπερινού της εορτής της Αγίας Σοφίας για να ακολουθήσει τρισάγιο στη μνήμη του μακαριστού Ιεράρχη Ειρηναίου Γαλανάκη.

Ηλίας Ι. Κάκανος (https://www.haniotika-nea.gr/diigimata-gia-istorika-gegonota-sto-vivlio-quot-potes-tha-kamei-xesteria-quot-toy-v-kakatsaki/) 

ΣΗΜ.:Πολλά ευχαριστώ και τον Ηλία και τον πατέρα του τον πανταχού παρόντα και τα πάντα πληρούντα πατέρα του τον φίλο μου Γιάννη Η. Κάκανο και βέβαια τον διευθυντή της εφημερίδας μας Παρασκευά Ι. Περάκη.

https://www.haniotika-nea.gr/diigimata-gia-istorika-gegonota-sto-vivlio-quot-potes-tha-kamei-xesteria-quot-toy-v-kakatsaki/

ΠΟΙΗΣΗ

 ΜΕ ΤΗΝ ΣΗΜΑΙΑ ΤΟΥ ΜΠΡΟΣΤΑ *

Παιδιά κ’ είντα 'ν’ η ταραχή στσι μπάντες τση Μαλάξας

Η Κρήτη κάνει πόλεμο, τη λευτεριά τζη θέλει 

και σέρνει τσ’ αντρειωμένους τση τ’ άξια τζη παλληκάρια. 

Εκειά 'ν’ κι ο Καπετάν-Θεοκλής με τσ’ Αποκορωνιώτες,

 με τη σημαία του μπροστά, «Χωρίον Νίππος» γράφει.

Σαν αετός πετά ψηλά που 'χει χρυσές φτερούγες,

την Κρήτη θέλει λεύτερη.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ

*Με αφορμή την παρουσίαση του αφιερωμένου στην μνήμη του οπλαρχηγού των Κρητικών Επαναρσάσεων Θεοκλή Νικ Κακάτση (αδελφού του παππού μου) βιβλίου μου "Πότες θα κάμει ξεστεριά..." στο Κοινωφελές Ίδρυμα "Αγία Σοφία (16 Σεπτεμβρίου τ.ε. ),  το σημερινό νεοριζίτικο. Η εν λόγω αιματοβαμμένη και διάτρητος από σφαίρες σημαία δόθηκε από τον εγγονό του Οπλαρχηγού Μανούσο Δ. Κακατσάκη στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών " Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος", στο οποίο και εκτίθεται σε περίοπτη θέση. Στην φωτογραφία είναι υψωμένη σε πανηγύρι του Αγίου Πνεύματος.  

ΞΕΣΤΕΡΙΑ

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ "ΞΕΣΤΕΡΙΑΣ" 

ΦΩΤΟ: Λίγο μετά τον εσπερινό και λίγο πριν αρχίσει η παρουσίαση...

Γράφει ο Γιάννης Κάκανος 

https://eparxiakofos.gr/esperinos-agias-sofias-kai-paroysias/?fbclid=IwAR1-H3VZXVTQwOPn3zT4i3WHwqHA0C3uWTRF0cb9VxACqqsDGgOeOQarzA0

Με την ευκαιρία της εορτής της προστάτιδος του Κοινωφελούς Ιδρύματος “Αγία Σοφία” στον Αποκόρωνα, τελέστηκε το απόγευμα της Παρασκευής στο εκκλησάκι που βρίσκεται στον προαύλιο χώρο του Ιδρύματος παρουσία αρκετών προσκυνητών ο εσπερινός για να ακολουθήσει τρισάγιο στη μνήμη του μακαριστού Ιεράρχη Ειρηναίου Γαλανάκη, των γονέων, των ευεργετών και των δωρητών του Ιδρύματος.

Μεταξύ άλλων το “παρών” έδωσαν ο δήμαρχος Αποκορώνου Χαράλαμπος Κουκιανάκης, οι περιφερειακοί σύμβουλοι Σοφία Μαλανδράκη, Γιώργος Κονταξάκης, ο γενικός διευθυντής του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών “Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος” Νίκος Παπαδάκης, οι πρώην βουλευτές Σήφης Μιχελογιάννης του ΠΑΣΟΚ και Βάλλια Βαγιωνάκη του ΣΥΡΙΖΑ  κ. ά.   

Αμέσως μετά ακολούθησε το δεύτερο μέρος της εκδήλωσης με την παρουσίαση του 11ου πνευματικού πονήματος με συγγραφέα τον καταξιωμένο δάσκαλο, λογοτέχνη και συνεργάτη των “Χανιώτικων νέων” Βαγγέλη Κακατσάκη. Το βιβλίο έχει τίτλο “Πότες θα κάμει ξεστεριά” για το οποίο μας μίλησε με συγκίνηση  ο συγγραφέας του  Βαγγέλης Κακατσάκης υπογραμμίζοντας τα εξής:  “Πρόκειται για μία ιδιαίτερα επιμελημένη έκδοση του Μουσείου Τυπογραφίας Γιάννη και Ελένης Γαρεδάκη έχοντας και την υποστήριξη της εφημερίδας “Χανιώτικα νέα”. Εικονογραφήθηκε από τον Νίκο Μπλαζάκη και περιλαμβάνει διηγήματα τα οποία στο σύνολό τους έχουν τις ρίζες τους σε ιστορίες τις οποίες μου έλεγε τα κρύα βράδια του χειμώνα κοντά στην παρασιά η γιαγιά μου Στυλιανίτσα. Το βιβλίο είναι αφιερωμένο στη μνήμη του οπλαρχηγού των Κρητικών Επαναστάσεων Θεοκλή Νικ. Κακάτση. 

Η σημερινή παρουσίαση γίνεται από το Κοινωφελές ίδρυμα “Αγία Σοφία” και είναι η δεύτερη φορά, ενώ η πρώτη έγινε με το τέλος της προηγούμενης χρονιάς στο Πολιτιστικό Κέντρο Κυδωνίας και Αποκορώνου”.

Το βιβλίο παρουσίασαν η τ. σχολική σύμβουλος και συγγραφέας Αγγέλα Μάλμου και η λογοτέχνης και αρθρογράφος Φωτεινή Σεγρεδάκη, ενώ κείμενα διάβασε η φιλόλογος Μαρία Μαράκη. Συντονιστής της Εκδήλωσης ήταν ο Μάρκος Σελλιανάκης.

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

ΔΥΤΙΚΗ ΚΡΗΤΗ ΕΚΠΕΜΠΕΙ SOS

«“Ξένε στην άμμο που πατάς
στους βράχους και τα κρίνα
σφαχτήκαν μάνες και παιδιά
γι’ αυτό αν θες προσκύνα”.
Αυτά τα συγκινητικά λόγια είναι χαραγμένα σε μια πλάκα μέσα στο σπήλιο του Λαφονησιού».
Tο παραπάνω είναι απόσπασμα από κείμενο του κ. Αντώνη Πλυμάκη που αναφέρεται στην περιοχή του Λαφονησιού 

Δίχως κανένα επιπλέον σχόλιο το παραθέτω ως προμετωπίδα για το σημερινό κείμενό μου!
Στο χθεσινό φύλλο των “Χ.Ν.” , δημοσιεύθηκε συνέντευξη του πρώην δημάρχου Ιναχωρίου κ. Κ. Κουκουράκη ο οποίος με στοιχειοθετημένο λόγο και επιχειρήματα μας έθεσε όλους προ των ευθυνών μας, προ του κινδύνου για την περιβαλλοντική ανθρώπινη δραστηριότητα στα δυτικά παράλια του νομού Χανίων!
Εύχομαι κι ελπίζω να ταρακούνησε όλους αυτούς οι οποίοι αδυνατούν(;) να κατανοήσουν την αλήθεια!
Την… ωμή αλήθεια ότι η Δυτική Κρήτη βρίσκεται σε “επιθανάτιο ρόγχο”, όπως υποστηρίζουν πολλοί!
Δεν γνωρίζω αν βρισκόμαστε προ διαγεγραμμένου τέλους, ωστόσο οι ενδείξεις αυτό μαρτυρούν· και είναι κοινή διαπίστωση από όσους πραγματικά νοιάζονται για τον τόπο, την ιστορία του και τα ξεχωριστά χαρακτηριστικά του!
Δεν νοείται να θέλουμε να κάνουμε την Κρήτη μία νέα Ιbiza ή Μαγιόρκα! Δεν είναι δυνατόν να επιθυμούμε να επενδύουμε στον… “μπεκροτουρισμό” και όλα τα συνεπακόλουθά του!
Μην βιαστεί κανείς να αφορίσει την παραπάνω έννοια…!
Το συγκεκριμένο είδος τουρισμού στο οποίο “επενδύουμε” όπως και σε άλλα εξάλλου, έχει πάμπολλα μειονεκτήματα και συνέπειες που μόνο θετικές δεν είναι και για το “brand name” μας!
Όσοι δεν το έχουν κάνει ήδη, προτρέπω να διαβάσουν τα όσα καταθέτει ο κ. Κουκουράκης ο οποίος βέβαια δεν κρούει μόνο τον κώδωνα του κινδύνου αλλά προτείνει λύσεις σημειώνοντας πως υπάρχουν τρόποι και εκείνα τα εργαλεία που «διασφαλίζουν την περιβαλλοντική προστασία, την τακτοποίηση του χώρου με βιώσιμο τρόπο και οδηγούν σε ασφαλές θετικό αναπτυξιακό αποτέλεσμα με κατεύθυνση όμως τη διάχυση του οφέλους στην κοινωνία και όχι σε λίγους».
Ώρα να αποδείξουμε λοιπόν ότι η λαίλαπα του υπερτουρισμού δεν θα καταφάει την ψυχή του θεριού που κείτεται στο πέλαγος!
Σημ.: Η συνέντευξη του κ. Κουκουράκη στον παρακάτω σύνδεσμο: https://www.haniotika-nea.gr/perivallontiki-ypovathmisi-gia-ti-dytiki-kriti/

Χανιώτικανέα (

https://www.haniotika-nea.gr/dytiki-kriti-ekpempei-sos/

ΞΕΣΤΕΡΙΑ

 ΚΑΙ ΣΤΗΝ "ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ" Η " ΞΕΣΤΕΡΙΑ" ΜΟΥ  

Συγγραφέας ελληνοκεντρικός και ανθρωποκεντρικός, δεν μπορεί παρά να εστιάζει το ενδιαφέρον του στον άνθρωπο ως θύτη και θύμα, δημιουργό και καταστροφέα, και στον τόπο, στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Αλλά πάντα μέσα από το πρίσμα της αισιοδοξίας, ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές του καθημερινού βίου, συχνά αβίωτου των ηρώων του.  Ελένη Χωρεάνθη

https://diastixo.gr/kritikes/ellinikipezografia/17483-kamei-xasteria

Κοινωφελές Ίδρυμα "Αγία Σοφία" (Αγιοι Πάντες Αποκορώνου). Παρασκευή16 Σεπτεμβρίου 2022, ώρα 7 μ. μ. (μετά τον εσπερινό) η παρουσίαση του βιβλίου μου "Πότες θα κάμει ξεστεριά...". Τιμή και χαρά για μένα η παρουσία σας.  

Το βιβλίο θα παρουσιάσουν η τ. σχολική σύμβουλος - συγγραφέας Αγγέλλα Μάλμου και η λογοτέχνις – αρθρογράφος Φωτεινή Σεγρεδάκη ενώ κείμενα θα διαβάσει η φιλόλογος Μαρία Μαράκη.

Την εκδήλωση θα συντονίζει ο γραμματέας του Ιδρύματος Μάρκος Σελλιανάκης.

Τα έσοδα από τις πωλήσεις του βιβλίου θα διατεθούν για το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» του Ιδρύματος.

Η εκδήλωση διοργανώνεται από το Κοινωφελές Ίδρυμα “Αγία Σοφία” με την υποστήριξη του Ινστιτούτου Επαρχιακού Τύπου.

ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΓΡΑΦΤΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ “ ΞΕΣΤΕΡΙΑ”

Ο Βαγγέλης Κακατσάκης καταθέτει ένα λογοτεχνικό βιβλίο με ιστορίες από την προφορική παράδοση (αυτές που του έλεγε τα χειμωνιάτικα βράδια η γιαγιά του στην παρασιά ως “παραμύθι”). Ιστορίες, ωστόσο, που είναι βασισμένες σε ιστορικές πηγές ώστε να κρατάει τη μνήμη ζωντανή. Γιατί αληθινή συμφιλίωση λαών (και ανθρώπων) μπορεί να υπάρξει μόνο αν υπάρχει μνήμη. Νανώ Σπανουδάκη – Κουτσάκη

https://www.haniotika-nea.gr/potes-tha-kanei-xesteria/

Συγγραφέας ελληνοκεντρικός και ανθρωποκεντρικός, δεν μπορεί παρά να εστιάζει το ενδιαφέρον του στον άνθρωπο ως θύτη και θύμα, δημιουργό και καταστροφέα, και στον τόπο, στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Αλλά πάντα μέσα από το πρίσμα της αισιοδοξίας, ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές του καθημερινού βίου, συχνά αβίωτου των ηρώων του. Ελένη Χωρεάνθη

https://diastixo.gr/kritikes/ellinikipezografia/17483-kamei-xasteria

Αρκεί ο αναγνώστης να ανοίξει τους νοερούς οφθαλμούς της ψυχής, καθώς το διαβάζει, για να φανταστεί τους πρωταγωνιστές των διηγημάτων πιασμένους από τους ώμους να χορεύουν πεντοζάλι πότε στις βουνοκορφές, πότε στα χωριά και πότε στις πόλεις. Ο έντονος, γοργός χορευτικός βηματισμός έχει ομαδικές πατιές, οι οποίες συμβολίζουν τις ομοβροντίες των όπλων στη μάχη. Αγησίλαος Αλιγιζάκης

https://www.haniotika-nea.gr/to-pentozali-toy-vaggeli-kakatsaki/

Ο Κακατσάκης στο βιβλίο του, όμως, συνδυάζει το “εν διά δυοίν”. Προσφέρει, δηλαδή, αφ’ ενός ζωντανεμένες ιστορίες, μυθοπλασίες ή και αληθινές, αλλά και σπουδαία λογοτεχνία, με την οποία καθηλώνει τον αναγνώστη, προσφέροντάς του τη χαρά της απόλαυσης. Το αξιοσημείωτο, εκτός των άλλων, είναι ότι και τα επτά διηγήματα μεταφέρουν τον αναγνώστη στο κλίμα του Μεγάλου ξεσηκωμού. Αντώνης Σανουδάκης

https://www.patris.gr/2021/12/21/potes-tha-kamei-xesteria-toy-vaggeli-th-kakatsaki/

Ο λόγος του, το είπαμε και παραπάνω, ενώ κυλά σαν το γάργαρο νερό και δροσίζει τον αναγνώστη, συνεπαίρνοντας και οδηγώντας τον σε ευφρόσυνες κοιλάδες, δηλαδή «στην ξεστεριά», στην πραγματικότητα είναι μια μυστική φωτιά που παρουσιάζει την αδούλωτη Κρήτη να βογγάει ασταμάτητα, σαν το ηφαίστειο που είναι έτοιμο να εκραγεί… Βασίλης Χαρωνίτης

https://www.haniotika-nea.gr/vivlioparoysiasi-baggelis-th-kakatsakis-potes-tha-kamei-xesteria-diigimata/

Η γλώσσα πλούσια ,πότε να κατεβαίνει σε λουλουδιασμένους κήπους και άλλοτε να σκαλώνει στη μελένια σιγαλιά της ερωτευμένης θωριάς μα,πιο συχνά να τζαγκρουνά και να σουβλίζει σαν μύτη κοφτερού μαχαιριού την καρδιά του αναγνώστη. Τραγουδισμένη στον ιδιαίτερο σκοπό της ντοπιολαλιάς,πάντα μελαγχολικά,λυπητερά, σπαρακτικά. Νεφέλη Ευαγγέλου

(https://petaxta.blogspot.com/2021/12/blog-post_20.html

Στα σημερινά κείμενά σου, όπως βέβαια και σ’ όλα τα προηγούμενα, πετυχαίνεις να μεταφέρεις και να παντρέψεις τις λέξεις σου, σε πεδία πέρα από τη συγκυρία και κατά τρόπο, άκρως δημιουργικό· δημιουργικό, με την έννοια ότι το πάντρεμά τους ζωγραφίζει εικόνες ζωντανές, έγχρωμες και κινηματογραφικές

Χριστόφορος Κορυφίδης https://www.facebook.com/kakatsakes/posts/10220557120934188

Και μια περί παιδείας ο λόγος και περί εκπαιδεύσεως των Ελληνοπαίδων, βιβλία σαν αυτά αναμφίβολα θα μπορούσαν να συντελέσουν στην προσέγγιση της τοπικής μας ιστορίας, που τόσο λείπει από τα σχολεία μας, με ένα τρόπο ευχάριστο και απολαυστικό για τους νέους μέσα από την ευαίσθητη ματιά ενός λογοτέχνη. Μαρία Μαράκη

https://www.haniotika-nea.gr/v-kakatsaki-potes-tha-kamei-xesteria/

Τελικά έχουμε στα χέρια μας ένα βιβλίο με διηγήματα ιδιαίτερα γλαφυρά, στην πραγματικότητα όμως έχουμε ένα βιβλίο τοπικής ιστορίας, βγαλμένη από τα ίδια τα σπλάχνα της Κρήτης, που πάντα ανυπομονούσε για το πότε θα κάμει ξαστεριά, με πολλά μηνύματα και για τον σύγχρονο κόσμο Ανθούλα Νταγκουνάκη-Χαρτζουλακη

https://www.haniotika-nea.gr/vivliokritiki-potes-tha-kamei-xesteria-vaggelis-th-kakatsakis/

***

Ο συγγραφέας αναμετράται με τις λέξεις κτερίσματα του κρητικού ιδιόμελου , λειαίνει χωρίς επεξηγήσεις και το κείμενο ως ολότητα παραμένει ο μόνος πρωταγωνιστής. Αναπαριστά το κλίμα της εποχής με ιστορικούς οδοδείκτες και αφηγηματική πυκνότητα. Με την γλωσσοπλαστική του δεινότητα ανασταίνει ήρωες , σμιλεύει ψυχές ,φωταγωγεί έρωτες και διαμορφώνει χαρακτήρες.

Χρήστος Κωσταντουδάκης

https://www.haniotika-nea.gr/vaggeli-th-kakatsaki-potes-tha-kamei-xesteria/

Πράγματι διαβάζοντας την “Καμπάνα” και τα υπόλοιπα διηγήματα του βιβλίου, διαπίστωσα πως προσπάθησες και παρουσίασες με εξαιρετικό τρόπο και έδωσες μία εικόνα από την τουρκοκρατούμενη Κρήτη, όπως σου τα διηγήθηκε η γιαγιά σου η Στελιανίτσα «δίπλα στην παραστιά τις χειμωνιάτικες νύχτες». Μου θύμισες τις διηγήσεις της γιαγιάς μου της Αριστέας, που οι παππούδες της ήταν Χαΐνηδες.

Σήφης Πετράκης (Χ, ν. 11,1,22)

https://www.haniotika-nea.gr/vaggeli-th-kakatsaki-potes-tha-kamei-xesteria-2/#

Τα διηγήματά του ολοζώντανα, δεν μπορεί παρά να είναι έτσι ακριβώς, έτσι να γίνηκαν τα γεγονότα. Έτσι με πόνο με δάκρυ, με αίμα, με το πλάκωμα στο στήθος, κερδήθηκε η Λευτεριά. Το ΄”Πότες θα κάμει ξεστεριά..” πρέπει να το φυλάξουμε για τα εγγόνια μας, πρέπει να το δώσουμε στα σκολειά μας. Είναι ένα δώρο για την επέτειο της επανάστασης!

Γρηγόρης Γεωργουδάκης https://www.haniotika-nea.gr/potes-tha-kamei-xesteria-ena-vivlio/

Ο συγγραφέας επισημαίνει πως οι ιστορίες αυτές προέκυψαν από το προζύμι των αφηγήσεων της γιαγιάς από την πλευρά του πατέρα του. Επικές, τραγικές αλλά και θεωτικές στιγμές εξιστορούνται και οι ήρωες των έργων ψυχογραφούνται παραστατικά, σε αφηγήματα κεντημένα με ξόμπλια της κρητικής τοπολαλιάς. 

Πηνελόπη Ι. Ντουντουλάκη

“Πότες θα κάμει ξεστεριά”!
Αυτές οι τέσσερις λέξεις, ως ωραίο “βουρκωμένο απολυτίκιο” πήγε κι ήρθε στον κρητικό χρόνο, ποτίζοντας τους καιρούς!!
Εγινε “ριζίτικος χορός” στο αναλόγιο της Κρητικής Μοίρας· έγινε γραφή κάτω από ιερό πανί αντίστασης και αντίδρασης, καθώς και μέλος δίσημο σε tempo σέρβικο “ευκλεούς” πανελλήνιας εμβέλειας! Αλλά και “τιμήθηκε” με τη Λαϊκή παράφραση, των αγνών ανθρώπων της αυθεντικότητας!

Φωτεινή Σεγρεδάκη

Χανιώτικα νέα (Δευτέρα, 17.1.2022)

https://www.haniotika-nea.gr/h-kriti-kanei-polemo-ti-leyteria-tzi-thelei/

Η μπένα του τση ποίησης προσώρας στο συρτάρι

μπαίνει και διηγήματος η μπένα θα ντακάρει.

Και βρίνει το διήγημα καλά καλό ορτάκη

κι αναφωνεί του: «Άξιος! Βαγγέλη Κακατσάκη!»

Η μπένα η Κακατσάκεια και σ’ άλλο μετερίζι

«υπέρ της γλώσσης» μάχεται, διήγημα βγορίζει.

«Πότες θα κάμει ξεστεριά...» η σάντολα η μπένα

του Κακατσάκη «εφτάδυμη» διηγηματογέννα.

Με τσ’ αρμονίας το εφτά διάχνει το σιναλίκι

σε διηγήματα εφτά το βάνει το σταλίκι.

Το ιερό εφτά βλογά τη μπένα του Βαγγέλη

και καταστένει σόγεμη του πνέματος κυψέλη.

Κωστής Λαγουδιανάκης

Εν ΝΙΠΠΩ

ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΟΝ ΝΙΠΠΟ... 

"Σταυρός ο φύλαξ πάσης της οικουμένης. Σταυρός η ωραιότης της εκκλησίας. Σταυρός πιστών το στήριγμα" ... Σταυρός των βασιλικών η ευωδία... Σταυρός η σκέπη και προστασία μας... Η εκκλησία του Τιμίου Σταυρού,το κοινόν των απανταχού Νιππιανών... Εκεί και χθες, την παραμονή της Χάρης Του, στον εσπερινό, όπου χοροστάτησε ο μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Δαμασκηνός και σήμερα την κυριώνυμον ημέραν, στην τελετή της Ύψωσης και στην θεία λειτουργία... Συνεχίζοντας το έθιμο των βασιλικών με τον φίλο των παιδικών μου χρόνων, τον Μέμνο Κουρομιχελάκη που το ξεκίνησε κι ήρθε  κι εφέτος επί τούτου από την Νέα Υόρκη, με τον ξάδελφό μου τον Μανούσο Δ. Κακατσάκη (πρώτη φωτογραφία) και τους υπόλοιπους... Και του χρόνου αναζήτηχτοι! 

Εν ΝΙΠΠΩ

ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΑΥΡΙΟ... 

Ο,ΤΙ είναι τα μεσοδόκια για τα παλιά σπίτια είναι και οι μεγάλες γιορτές για τη ζωή μας, άκουσα κάποτε τον μακαριστό μητροπολίτη Ειρηναίο Γαλανάκη να λέει σε μια ομιλία του. Το κεντρικό μεσοδόκι της ζωής των παιδικών μου χρόνων ήταν η ημέρα του Τιμίου Σταυρού, σκέφτομαι, καθώς με απέραντη νοσταλγία επισκέπτομαι το σπίτι των αναμνήσεων, παραμονή της Χάρης του. Προπάντων αυτή ήταν η μέρα που έκοβε τον χρόνο στα δύο...

ΚΑΙ για να ακούσουμε τους θεσπέσιους ήχους της λύρας του Πλακιανού, περιμέναμε το πανηγύρι του Σταυρού. Τους συναντώ κι αυτούς κατασκηνωμένους στους έλικες του μυαλού μου κατά την επίσκεψή μου. Δίπλα - δίπλα στο υπέροχο “Σώσον, Κύριε, τον λαόν Σου”, που εξακολουθεί να λιτανεύει θριαμβευτικά την αναγγελία της εορτής στο χωριό.

ΜΙΑ γλάστρα με βασιλικό το τάμα μας κι εφέτος στον Τίμιο Σταυρό. Μια γλάστρα με βασιλικό του Μέμνου, του παιδικού μου φίλου, που ζει στη Νέα Υόρκη, αλλά κανονίζει πάντα, τα τελευταία χρόνια να βρίσκεται στο Νίππος την ημέρα της Χάρης του, αυτός ο... διδάξας μας! Και του χρόνου Μέμνο!

Απόσπασμα από 'ΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ" (13.9.2014) 

https://petaxta.blogspot.com/search?q=%CE%A4%CE%BF%CF%85+%CE%A3%CF%84%CE%B1%CF%85%CF%81%CE%BF%CF%8D+