Σάββατο, 6 Οκτωβρίου 2012

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

'ΑΛΛΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ που δεν την φανταζόμεθαν,/ εξαφνική, ραγδαία πέφτει επάνω μας,/ κι ανέτοιμους -πού πια καιρός- μας συνεπαίρνει'. Από τον Αλεξανδρινό Ποιητή η προειδοποίηση.

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

'ΑΛΛΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ που δεν την φανταζόμεθαν,/ εξαφνική, ραγδαία πέφτει επάνω μας,/ κι ανέτοιμους -πού πια καιρός- μας συνεπαίρνει'. Από τον Αλεξανδρινό Ποιητή η προειδοποίηση.

ΝΤΡΟΠΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΑ! Ντροπής πράγματα να μένουν έξι μήνες απλήρωτοι, καταμεσής της κρίσης, οι εργαζόμενοι. Ντροπής πράγματα να είναι το Υπουργείο Εθνικής Αμυνας της Χώρας ξέφραγο αμπέλι. Ντροπής πράγματα να εμφανίζεται με καθυστέρηση η Αστυνομία και να τα κάνει Γης Μαδιάμ. Από τον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο ο μονόλογος προχθές.

ΚΑΙ ΝΑ ’ΤΑΝΕ μόνο αυτά! Πολλά τα ντροπής πράγματα που συμβαίνουν τελευταία. Οσο περνούν οι μέρες τόσο περισσότερα. Εσπασε το απόστημα βλέπετε. Και μεις, για να θυμηθώ πάλι τον ποιητή, 'βουβοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα/ προσμένουμε ίσως κάποιο θάμα'. Την εξ ύψους βοήθεια. Που δεν έρχεται. Ξεχνούμε, βλέπετε, ότι 'συν Αθηνά και χείρα κίνει'. Ο,τι ’ναι να γίνει ας γίνει. Εδώ και τώρα. Για ν’ αρχίσει μετά το γκρέμισμα το χτίσιμο.

ΤΗ ΛΙΣΤΑ ΠΟΥ ΕΨΑΧΝΑΝΕ το Σ.Δ.Ο.Ε. την ελέγχει/ μα κανενός πολιτικού το όνομα δεν έχει. Σαν να μου φαίνεται ότι μας κάνει πλάκα ο Εννιαχωριανός μ’ αυτή του τη μαντινάδα. Ειδικότης του το σφάξιμο με το βαμβάκι.

ΥΠΟ ΔΙΑΛΥΣΗ και το Πανεπιστήμιο Κρήτης. Θυσία κι αυτό στον βωμό της κυβερνητικής προχειρότητας, όπως γράφτηκε χθες πρωτοσέλιδα στην εφημερίδα μας. Σιγά που θα γλύτωνε...

ΓΡΟΘΙΑ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ του πολιτικού κόσμου και όχι μόνο η αυτοκτονία του πρώην υφυπουργού Λεωνίδα Τζανή, το όνομα του οποίου συμπεριλαμβανόταν στη λίστα των 36 πολιτικών προσώπων που ελέγχονται από το Σ.Δ.Ο.Ε. Δεν δεδικαίωται ο αποθανών, ωστόσο, η αυτοκτονία αυτή λέει από μόνη της πολλά.

ΟΧΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ εξωγήινοι που ήρθαν για να μας τρομάξουν. Ούτε υπόγειες ατομικές εκρήξεις. Ούτε σεισμικές δονήσεις που δεν τις κατέγραψαν οι σεισμογράφοι. Από απλές βολές του Πολεμικού Ναυτικού, προήλθαν λέει, οι θόρυβοι που μας αναστάτωσαν τις προάλλες. Πάμε γι’ άλλα...

ΚΑΤΣΙΓΑΡΟΥΣ αγοράζωωωω!... Κατσιγάρους αγοράζωωω!... Κατσιγάρους αγοράζωωωω!... Λίπασμα, λέει, θέλουν να φτιάξουν. Τι κρίμα που δεν φτιάχνουν λίπασμα και με το λάδι!

ΤΑ ΡΙΞΑΝΕ ΟΛΑ στον Κατσουράνη και τον διώξανε απ’ την ομάδα τους οι Παναθηναϊκοί! Καιρός να γυρίσεις στην ΑΕΚΑΡΑ μας και να πάρεις εκδίκηση, δικέ μας! Να πάνε στη Β’ Εθνική αυτοί αντί για μας. Για να μάθουν. Ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται, Μήτσο!

ΜΑΝΩΛΗ ΜΑΝΟΥΣΑΚΑ, οπτικό - ιστορικό ερευνητή, Χανιά: 'Τους μουσουλμάνους αδελφοί, πρέπει να τους τιμούμεν/ με κάθε τρόπον έντιμον και να τους αγαπούμε'. Οι στίχοι αυτοί από την Κρητική Μούσα του ιερομονάχου Γερμανού Γεωργιάδου (βλ. βιβλίο Σταύρου Πλανάκη 'Τουρκοκρητική Λογοτεχνία - Ανθολόγιο', Χανιά 2011) μου ’ρθαν στον νου μελετώντας το βιβλίο σου 'Τζαμιά, Τεκέδες και Τουρμπέδες στον Νομό Χανίων', που μόλις κυκλοφορήθηκε απ’ τις εκδόσεις 'Ερεισμα'. Και τα οθωμανικά μνημεία -θρησκευτικά και κοσμικά- ανήκουν στο πολιτισμικό δυναμικό του τόπου μας όπως επισημαίνεις στον πρόλογο. Πολλά ευχαριστώ και για τη θερμή αφιέρωση. Καλοτάξιδο!

O ΦΙΛΙΠΠΟΣ Ε’ κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του στη Μ. Ασία βρέθηκε σε δύσκολη θέση, επειδή, δεν έβρισκε εύκολα τρόφιμα για τον στρατό του. Ετσι άλλοτε άρπαζε και έκλεβε, άλλοτε χρησιμοποιούσε βία και άλλοτε περιποιούνταν αυτούς που μπορούσαν να του προσφέρουν τα αναγκαία. Ενώ, λοιπόν, βρισκόταν σε αυτή τη θέση, οι κάτοικοι της Μαγνησίας του πρόσφεραν σύκα για ολόκληρο το στράτευμα. Ο Φίλιππος θεώρησε τόσο σημαντική αυτή την προσφορά, ώστε, όταν κυρίευσε την πόλη Μυσούντα στην Καρία τη χάρισε στους Μάγνητες για ανταπόδοση. Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας'.

'Μέσα στον φόβο και στες υποψίες,/ με ταραγμένο νου και τρομαγμένα μάτια/ λυώνουμε και σχεδιάζουμε το πώς να κάμουμε/ για ν’ αποφύγουμε τον βέβαιο/ τον κίνδυνο που έτσι φριχτά μας απειλεί./ Κι όμως λανθάνουμε, δεν είν’ αυτός στον δρόμο/ ψεύτικα ήσαν τα μηνύματα/ (ή δεν τ’ ακούσαμε, ή δεν τα νιώσαμε καλά)./ Αλλη καταστροφή που δεν την φανταζόμεθαν,/ εξαφνική, ραγδαία πέφτει επάνω μας,/ κι ανέτοιμους -πού πια καιρός- μας συνεπαίρνει'. 
Το ποίημα 'Τελειωμένα' του Κ.Π. Καβάφη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου